Liber Genesis, Hebraice Beresith

Gen.1

Gen.1.1 in principio creavit Deus caelum et terram

Gen.1.2 terra autem erat inanis et vacua et tenebrae super faciem abyssi et spiritus Dei ferebatur super aquas

Gen.1.3 dixitque Deus fiat lux et facta est lux

Gen.1.4 et vidit Deus lucem quod esset bona et divisit lucem ac tenebras

Gen.1.5 appellavitque lucem diem et tenebras noctem factumque est vespere et mane dies unus

Gen.1.6 dixit quoque Deus fiat firmamentum in medio aquarum et dividat aquas ab aquis

Gen.1.7 et fecit Deus firmamentum divisitque aquas quae erant sub firmamento ab his quae erant super firmamentum et factum est ita

Gen.1.8 vocavitque Deus firmamentum caelum et factum est vespere et mane dies secundus

Gen.1.9 dixit vero Deus congregentur aquae quae sub caelo sunt in locum unum et appareat arida factumque est ita

Gen.1.10 et vocavit Deus aridam terram congregationesque aquarum appellavit maria et vidit Deus quod esset bonum

Gen.1.11 et ait germinet terra herbam virentem et facientem semen et lignum pomiferum faciens fructum iuxta genus suum cuius semen in semet ipso sit super terram et factum est ita

Gen.1.12 et protulit terra herbam virentem et adferentem semen iuxta genus suum lignumque faciens fructum et habens unumquodque sementem secundum speciem suam et vidit Deus quod esset bonum

Gen.1.13 factumque est vespere et mane dies tertius

Gen.1.14 dixit autem Deus fiant luminaria in firmamento caeli ut dividant diem ac noctem et sint in signa et tempora et dies et annos

Gen.1.15 ut luceant in firmamento caeli et inluminent terram et factum est ita

Gen.1.16 fecitque Deus duo magna luminaria luminare maius ut praeesset diei et luminare minus ut praeesset nocti et stellas

Gen.1.17 et posuit eas in firmamento caeli ut lucerent super terram

Gen.1.18 et praeessent diei ac nocti et dividerent lucem ac tenebras et vidit Deus quod esset bonum

Gen.1.19 et factum est vespere et mane dies quartus

Gen.1.20 dixit etiam Deus producant aquae reptile animae viventis et volatile super terram sub firmamento caeli

Gen.1.21 creavitque Deus cete grandia et omnem animam viventem atque motabilem quam produxerant aquae in species suas et omne volatile secundum genus suum et vidit Deus quod esset bonum

Gen.1.22 benedixitque eis dicens crescite et multiplicamini et replete aquas maris avesque multiplicentur super terram

Gen.1.23 et factum est vespere et mane dies quintus

Gen.1.24 dixit quoque Deus producat terra animam viventem in genere suo iumenta et reptilia et bestias terrae secundum species suas factumque est ita

Gen.1.25 et fecit Deus bestias terrae iuxta species suas et iumenta et omne reptile terrae in genere suo et vidit Deus quod esset bonum

Gen.1.26 et ait faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram et praesit piscibus maris et volatilibus caeli et bestiis universaeque terrae omnique reptili quod movetur in terra

Gen.1.27 et creavit Deus hominem ad imaginem suam ad imaginem Dei creavit illum masculum et feminam creavit eos

Gen.1.28 benedixitque illis Deus et ait crescite et multiplicamini et replete terram et subicite eam et dominamini piscibus maris et volatilibus caeli et universis animantibus quae moventur super terram

Gen.1.29 dixitque Deus ecce dedi vobis omnem herbam adferentem semen super terram et universa ligna quae habent in semet ipsis sementem generis sui ut sint vobis in escam

Gen.1.30 et cunctis animantibus terrae omnique volucri caeli et universis quae moventur in terra et in quibus est anima vivens ut habeant ad vescendum et factum est ita

Gen.1.31 viditque Deus cuncta quae fecit et erant valde bona et factum est vespere et mane dies sextus

Gen.2

Gen.2.1 igitur perfecti sunt caeli et terra et omnis ornatus eorum

Gen.2.2 conplevitque Deus die septimo opus suum quod fecerat et requievit die septimo ab universo opere quod patrarat

Gen.2.3 et benedixit diei septimo et sanctificavit illum quia in ipso cessaverat ab omni opere suo quod creavit Deus ut faceret

Gen.2.4 istae generationes caeli et terrae quando creatae sunt in die quo fecit Dominus Deus caelum et terram

Gen.2.5 et omne virgultum agri antequam oreretur in terra omnemque herbam regionis priusquam germinaret non enim pluerat Dominus Deus super terram et homo non erat qui operaretur terram

Gen.2.6 sed fons ascendebat e terra inrigans universam superficiem terrae

Gen.2.7 formavit igitur Dominus Deus hominem de limo terrae et inspiravit in faciem eius spiraculum vitae et factus est homo in animam viventem

Gen.2.8 plantaverat autem Dominus Deus paradisum voluptatis a principio in quo posuit hominem quem formaverat

Gen.2.9 produxitque Dominus Deus de humo omne lignum pulchrum visu et ad vescendum suave lignum etiam vitae in medio paradisi lignumque scientiae boni et mali

Gen.2.10 et fluvius egrediebatur de loco voluptatis ad inrigandum paradisum qui inde dividitur in quattuor capita

Gen.2.11 nomen uni Phison ipse est qui circuit omnem terram Evilat ubi nascitur aurum

Gen.2.12 et aurum terrae illius optimum est ibique invenitur bdellium et lapis onychinus

Gen.2.13 et nomen fluvio secundo Geon ipse est qui circuit omnem terram Aethiopiae

Gen.2.14 nomen vero fluminis tertii Tigris ipse vadit contra Assyrios fluvius autem quartus ipse est Eufrates

Gen.2.15 tulit ergo Dominus Deus hominem et posuit eum in paradiso voluptatis ut operaretur et custodiret illum

Gen.2.16 praecepitque ei dicens ex omni ligno paradisi comede

Gen.2.17 de ligno autem scientiae boni et mali ne comedas in quocumque enim die comederis ex eo morte morieris

Gen.2.18 dixit quoque Dominus Deus non est bonum esse hominem solum faciamus ei adiutorium similem sui

Gen.2.19 formatis igitur Dominus Deus de humo cunctis animantibus terrae et universis volatilibus caeli adduxit ea ad Adam ut videret quid vocaret ea omne enim quod vocavit Adam animae viventis ipsum est nomen eius

Gen.2.20 appellavitque Adam nominibus suis cuncta animantia et universa volatilia caeli et omnes bestias terrae Adam vero non inveniebatur adiutor similis eius

Gen.2.21 inmisit ergo Dominus Deus soporem in Adam cumque obdormisset tulit unam de costis eius et replevit carnem pro ea

Gen.2.22 et aedificavit Dominus Deus costam quam tulerat de Adam in mulierem et adduxit eam ad Adam

Gen.2.23 dixitque Adam hoc nunc os ex ossibus meis et caro de carne mea haec vocabitur virago quoniam de viro sumpta est

Gen.2.24 quam ob rem relinquet homo patrem suum et matrem et adherebit uxori suae et erunt duo in carne una

Gen.2.25 erant autem uterque nudi Adam scilicet et uxor eius et non erubescebant

Gen.3

Gen.3.1 sed et serpens erat callidior cunctis animantibus terrae quae fecerat Dominus Deus qui dixit ad mulierem cur praecepit vobis Deus ut non comederetis de omni ligno paradisi

Gen.3.2 cui respondit mulier de fructu lignorum quae sunt in paradiso vescemur

Gen.3.3 de fructu vero ligni quod est in medio paradisi praecepit nobis Deus ne comederemus et ne tangeremus illud ne forte moriamur

Gen.3.4 dixit autem serpens ad mulierem nequaquam morte moriemini

Gen.3.5 scit enim Deus quod in quocumque die comederitis ex eo aperientur oculi vestri et eritis sicut dii scientes bonum et malum

Gen.3.6 vidit igitur mulier quod bonum esset lignum ad vescendum et pulchrum oculis aspectuque delectabile et tulit de fructu illius et comedit deditque viro suo qui comedit

Gen.3.7 et aperti sunt oculi amborum cumque cognovissent esse se nudos consuerunt folia ficus et fecerunt sibi perizomata

Gen.3.8 et cum audissent vocem Domini Dei deambulantis in paradiso ad auram post meridiem abscondit se Adam et uxor eius a facie Domini Dei in medio ligni paradisi

Gen.3.9 vocavitque Dominus Deus Adam et dixit ei ubi es

Gen.3.10 qui ait vocem tuam audivi in paradiso et timui eo quod nudus essem et abscondi me

Gen.3.11 cui dixit quis enim indicavit tibi quod nudus esses nisi quod ex ligno de quo tibi praeceperam ne comederes comedisti

Gen.3.12 dixitque Adam mulier quam dedisti sociam mihi dedit mihi de ligno et comedi

Gen.3.13 et dixit Dominus Deus ad mulierem quare hoc fecisti quae respondit serpens decepit me et comedi

Gen.3.14 et ait Dominus Deus ad serpentem quia fecisti hoc maledictus es inter omnia animantia et bestias terrae super pectus tuum gradieris et terram comedes cunctis diebus vitae tuae

Gen.3.15 inimicitias ponam inter te et mulierem et semen tuum et semen illius ipsa conteret caput tuum et tu insidiaberis calcaneo eius

Gen.3.16 mulieri quoque dixit multiplicabo aerumnas tuas et conceptus tuos in dolore paries filios et sub viri potestate eris et ipse dominabitur tui

Gen.3.17 ad Adam vero dixit quia audisti vocem uxoris tuae et comedisti de ligno ex quo praeceperam tibi ne comederes maledicta terra in opere tuo in laboribus comedes eam cunctis diebus vitae tuae

Gen.3.18 spinas et tribulos germinabit tibi et comedes herbas terrae

Gen.3.19 in sudore vultus tui vesceris pane donec revertaris in terram de qua sumptus es quia pulvis es et in pulverem reverteris

Gen.3.20 et vocavit Adam nomen uxoris suae Hava eo quod mater esset cunctorum viventium

Gen.3.21 fecit quoque Dominus Deus Adam et uxori eius tunicas pellicias et induit eos

Gen.3.22 et ait ecce Adam factus est quasi unus ex nobis sciens bonum et malum nunc ergo ne forte mittat manum suam et sumat etiam de ligno vitae et comedat et vivat in aeternum

Gen.3.23 emisit eum Dominus Deus de paradiso voluptatis ut operaretur terram de qua sumptus est

Gen.3.24 eiecitque Adam et conlocavit ante paradisum voluptatis cherubin et flammeum gladium atque versatilem ad custodiendam viam ligni vitae

Gen.4

Gen.4.1 Adam vero cognovit Havam uxorem suam quae concepit et peperit Cain dicens possedi hominem per Dominum

Gen.4.2 rursusque peperit fratrem eius Abel fuit autem Abel pastor ovium et Cain agricola

Gen.4.3 factum est autem post multos dies ut offerret Cain de fructibus terrae munera Domino

Gen.4.4 Abel quoque obtulit de primogenitis gregis sui et de adipibus eorum et respexit Dominus ad Abel et ad munera eius

Gen.4.5 ad Cain vero et ad munera illius non respexit iratusque est Cain vehementer et concidit vultus eius

Gen.4.6 dixitque Dominus ad eum quare maestus es et cur concidit facies tua

Gen.4.7 nonne si bene egeris recipies sin autem male statim in foribus peccatum aderit sed sub te erit appetitus eius et tu dominaberis illius

Gen.4.8 dixitque Cain ad Abel fratrem suum egrediamur foras cumque essent in agro consurrexit Cain adversus Abel fratrem suum et interfecit eum

Gen.4.9 et ait Dominus ad Cain ubi est Abel frater tuus qui respondit nescio num custos fratris mei sum

Gen.4.10 dixitque ad eum quid fecisti vox sanguinis fratris tui clamat ad me de terra

Gen.4.11 nunc igitur maledictus eris super terram quae aperuit os suum et suscepit sanguinem fratris tui de manu tua

Gen.4.12 cum operatus fueris eam non dabit tibi fructus suos vagus et profugus eris super terram

Gen.4.13 dixitque Cain ad Dominum maior est iniquitas mea quam ut veniam merear

Gen.4.14 ecce eicis me hodie a facie terrae et a facie tua abscondar et ero vagus et profugus in terra omnis igitur qui invenerit me occidet me

Gen.4.15 dixitque ei Dominus nequaquam ita fiet sed omnis qui occiderit Cain septuplum punietur posuitque Dominus Cain signum ut non eum interficeret omnis qui invenisset eum

Gen.4.16 egressusque Cain a facie Domini habitavit in terra profugus ad orientalem plagam Eden

Gen.4.17 cognovit autem Cain uxorem suam quae concepit et peperit Enoch et aedificavit civitatem vocavitque nomen eius ex nomine filii sui Enoch

Gen.4.18 porro Enoch genuit Irad et Irad genuit Maviahel et Maviahel genuit Matusahel et Matusahel genuit Lamech

Gen.4.19 qui accepit uxores duas nomen uni Ada et nomen alteri Sella

Gen.4.20 genuitque Ada Iabel qui fuit pater habitantium in tentoriis atque pastorum

Gen.4.21 et nomen fratris eius Iubal ipse fuit pater canentium cithara et organo

Gen.4.22 Sella quoque genuit Thubalcain qui fuit malleator et faber in cuncta opera aeris et ferri soror vero Thubalcain Noemma

Gen.4.23 dixitque Lamech uxoribus suis Adae et Sellae audite vocem meam uxores Lamech auscultate sermonem meum quoniam occidi virum in vulnus meum et adulescentulum in livorem meum

Gen.4.24 septuplum ultio dabitur de Cain de Lamech vero septuagies septies

Gen.4.25 cognovit quoque adhuc Adam uxorem suam et peperit filium vocavitque nomen eius Seth dicens posuit mihi Deus semen aliud pro Abel quem occidit Cain

Gen.4.26 sed et Seth natus est filius quem vocavit Enos iste coepit invocare nomen Domini

Gen.5

Gen.5.1 hic est liber generationis Adam in die qua creavit Deus hominem ad similitudinem Dei fecit illum

Gen.5.2 masculum et feminam creavit eos et benedixit illis et vocavit nomen eorum Adam in die qua creati sunt

Gen.5.3 vixit autem Adam centum triginta annis et genuit ad similitudinem et imaginem suam vocavitque nomen eius Seth

Gen.5.4 et facti sunt dies Adam postquam genuit Seth octingenti anni genuitque filios et filias

Gen.5.5 et factum est omne tempus quod vixit Adam anni nongenti triginta et mortuus est

Gen.5.6 vixit quoque Seth centum quinque annos et genuit Enos

Gen.5.7 vixitque Seth postquam genuit Enos octingentis septem annis genuitque filios et filias

Gen.5.8 et facti sunt omnes dies Seth nongentorum duodecim annorum et mortuus est

Gen.5.9 vixit vero Enos nonaginta annis et genuit Cainan

Gen.5.10 post cuius ortum vixit octingentis quindecim annis et genuit filios et filias

Gen.5.11 factique sunt omnes dies Enos nongentorum quinque annorum et mortuus est

Gen.5.12 vixit quoque Cainan septuaginta annis et genuit Malalehel

Gen.5.13 et vixit Cainan postquam genuit Malalehel octingentos quadraginta annos genuitque filios et filias

Gen.5.14 et facti sunt omnes dies Cainan nongenti decem anni et mortuus est

Gen.5.15 vixit autem Malalehel sexaginta quinque annos et genuit Iared

Gen.5.16 et vixit Malalehel postquam genuit Iared octingentis triginta annis et genuit filios et filias

Gen.5.17 et facti sunt omnes dies Malalehel octingenti nonaginta quinque anni et mortuus est

Gen.5.18 vixitque Iared centum sexaginta duobus annis et genuit Enoch

Gen.5.19 et vixit Iared postquam genuit Enoch octingentos annos et genuit filios et filias

Gen.5.20 et facti sunt omnes dies Iared nongenti sexaginta duo anni et mortuus est

Gen.5.21 porro Enoch vixit sexaginta quinque annis et genuit Mathusalam

Gen.5.22 et ambulavit Enoch cum Deo postquam genuit Mathusalam trecentis annis et genuit filios et filias

Gen.5.23 et facti sunt omnes dies Enoch trecenti sexaginta quinque anni

Gen.5.24 ambulavitque cum Deo et non apparuit quia tulit eum Deus

Gen.5.25 vixit quoque Mathusalam centum octoginta septem annos et genuit Lamech

Gen.5.26 et vixit Mathusalam postquam genuit Lamech septingentos octoginta duos annos et genuit filios et filias

Gen.5.27 et facti sunt omnes dies Mathusalae nongenti sexaginta novem anni et mortuus est

Gen.5.28 vixit autem Lamech centum octoginta duobus annis et genuit filium

Gen.5.29 vocavitque nomen eius Noe dicens iste consolabitur nos ab operibus et laboribus manuum nostrarum in terra cui maledixit Dominus

Gen.5.30 vixitque Lamech postquam genuit Noe quingentos nonaginta quinque annos et genuit filios et filias

Gen.5.31 et facti sunt omnes dies Lamech septingenti septuaginta septem anni et mortuus est

Gen.5.32 Noe vero cum quingentorum esset annorum genuit Sem et Ham et Iafeth

Gen.6

Gen.6.1 cumque coepissent homines multiplicari super terram et filias procreassent

Gen.6.2 videntes filii Dei filias eorum quod essent pulchrae acceperunt uxores sibi ex omnibus quas elegerant

Gen.6.3 dixitque Deus non permanebit spiritus meus in homine in aeternum quia caro est eruntque dies illius centum viginti annorum

Gen.6.4 gigantes autem erant super terram in diebus illis postquam enim ingressi sunt filii Dei ad filias hominum illaeque genuerunt isti sunt potentes a saeculo viri famosi

Gen.6.5 videns autem Deus quod multa malitia hominum esset in terra et cuncta cogitatio cordis intenta esset ad malum omni tempore

Gen.6.6 paenituit eum quod hominem fecisset in terra et tactus dolore cordis intrinsecus

Gen.6.7 delebo inquit hominem quem creavi a facie terrae ab homine usque ad animantia a reptili usque ad volucres caeli paenitet enim me fecisse eos

Gen.6.8 Noe vero invenit gratiam coram Domino

Gen.6.9 hae generationes Noe Noe vir iustus atque perfectus fuit in generationibus suis cum Deo ambulavit

Gen.6.10 et genuit tres filios Sem Ham et Iafeth

Gen.6.11 corrupta est autem terra coram Deo et repleta est iniquitate

Gen.6.12 cumque vidisset Deus terram esse corruptam omnis quippe caro corruperat viam suam super terram

Gen.6.13 dixit ad Noe finis universae carnis venit coram me repleta est terra iniquitate a facie eorum et ego disperdam eos cum terra

Gen.6.14 fac tibi arcam de lignis levigatis mansiunculas in arca facies et bitumine linies intrinsecus et extrinsecus

Gen.6.15 et sic facies eam trecentorum cubitorum erit longitudo arcae quinquaginta cubitorum latitudo et triginta cubitorum altitudo illius

Gen.6.16 fenestram in arca facies et in cubito consummabis summitatem ostium autem arcae pones ex latere deorsum cenacula et tristega facies in ea

Gen.6.17 ecce ego adducam diluvii aquas super terram ut interficiam omnem carnem in qua spiritus vitae est subter caelum universa quae in terra sunt consumentur

Gen.6.18 ponamque foedus meum tecum et ingredieris arcam tu et filii tui uxor tua et uxores filiorum tuorum tecum

Gen.6.19 et ex cunctis animantibus universae carnis bina induces in arcam ut vivant tecum masculini sexus et feminini

Gen.6.20 de volucribus iuxta genus suum et de iumentis in genere suo et ex omni reptili terrae secundum genus suum bina de omnibus ingredientur tecum ut possint vivere

Gen.6.21 tolles igitur tecum ex omnibus escis quae mandi possunt et conportabis apud te et erunt tam tibi quam illis in cibum

Gen.6.22 fecit ergo Noe omnia quae praeceperat illi Deus

Gen.7

Gen.7.1 dixitque Dominus ad eum ingredere tu et omnis domus tua arcam te enim vidi iustum coram me in generatione hac

Gen.7.2 ex omnibus animantibus mundis tolle septena septena masculum et feminam de animantibus vero non mundis duo duo masculum et feminam

Gen.7.3 sed et de volatilibus caeli septena septena masculum et feminam ut salvetur semen super faciem universae terrae

Gen.7.4 adhuc enim et post dies septem ego pluam super terram quadraginta diebus et quadraginta noctibus et delebo omnem substantiam quam feci de superficie terrae

Gen.7.5 fecit ergo Noe omnia quae mandaverat ei Dominus

Gen.7.6 eratque sescentorum annorum quando diluvii aquae inundaverunt super terram

Gen.7.7 et ingressus est Noe et filii eius uxor eius et uxores filiorum eius cum eo in arcam propter aquas diluvii

Gen.7.8 de animantibus quoque mundis et inmundis et de volucribus et ex omni quod movetur super terram

Gen.7.9 duo et duo ingressa sunt ad Noe in arcam masculus et femina sicut praeceperat Deus Noe

Gen.7.10 cumque transissent septem dies aquae diluvii inundaverunt super terram

Gen.7.11 anno sescentesimo vitae Noe mense secundo septimodecimo die mensis rupti sunt omnes fontes abyssi magnae et cataractae caeli apertae sunt

Gen.7.12 et facta est pluvia super terram quadraginta diebus et quadraginta noctibus

Gen.7.13 in articulo diei illius ingressus est Noe et Sem et Ham et Iafeth filii eius uxor illius et tres uxores filiorum eius cum eis in arcam

Gen.7.14 ipsi et omne animal secundum genus suum universaque iumenta in genus suum et omne quod movetur super terram in genere suo cunctumque volatile secundum genus suum universae aves omnesque volucres

Gen.7.15 ingressae sunt ad Noe in arcam bina et bina ex omni carne in qua erat spiritus vitae

Gen.7.16 et quae ingressa sunt masculus et femina ex omni carne introierunt sicut praeceperat ei Deus et inclusit eum Dominus de foris

Gen.7.17 factumque est diluvium quadraginta diebus super terram et multiplicatae sunt aquae et elevaverunt arcam in sublime a terra

Gen.7.18 vehementer inundaverunt et omnia repleverunt in superficie terrae porro arca ferebatur super aquas

Gen.7.19 et aquae praevaluerunt nimis super terram opertique sunt omnes montes excelsi sub universo caelo

Gen.7.20 quindecim cubitis altior fuit aqua super montes quos operuerat

Gen.7.21 consumptaque est omnis caro quae movebatur super terram volucrum animantium bestiarum omniumque reptilium quae reptant super terram universi homines

Gen.7.22 et cuncta in quibus spiraculum vitae est in terra mortua sunt

Gen.7.23 et delevit omnem substantiam quae erat super terram ab homine usque ad pecus tam reptile quam volucres caeli et deleta sunt de terra remansit autem solus Noe et qui cum eo erant in arca

Gen.7.24 obtinueruntque aquae terras centum quinquaginta diebus

Gen.8

Gen.8.1 recordatus autem Deus Noe cunctarumque animantium et omnium iumentorum quae erant cum eo in arca adduxit spiritum super terram et inminutae sunt aquae

Gen.8.2 et clausi sunt fontes abyssi et cataractae caeli et prohibitae sunt pluviae de caelo

Gen.8.3 reversaeque aquae de terra euntes et redeuntes et coeperunt minui post centum quinquaginta dies

Gen.8.4 requievitque arca mense septimo vicesima septima die mensis super montes Armeniae

Gen.8.5 at vero aquae ibant et decrescebant usque ad decimum mensem decimo enim mense prima die mensis apparuerunt cacumina montium

Gen.8.6 cumque transissent quadraginta dies aperiens Noe fenestram arcae quam fecerat dimisit corvum

Gen.8.7 qui egrediebatur et revertebatur donec siccarentur aquae super terram

Gen.8.8 emisit quoque columbam post eum ut videret si iam cessassent aquae super faciem terrae

Gen.8.9 quae cum non invenisset ubi requiesceret pes eius reversa est ad eum in arcam aquae enim erant super universam terram extenditque manum et adprehensam intulit in arcam

Gen.8.10 expectatis autem ultra septem diebus aliis rursum dimisit columbam ex arca

Gen.8.11 at illa venit ad eum ad vesperam portans ramum olivae virentibus foliis in ore suo intellexit ergo Noe quod cessassent aquae super terram

Gen.8.12 expectavitque nihilominus septem alios dies et emisit columbam quae non est reversa ultra ad eum

Gen.8.13 igitur sescentesimo primo anno primo mense prima die mensis inminutae sunt aquae super terram et aperiens Noe tectum arcae aspexit viditque quod exsiccata esset superficies terrae

Gen.8.14 mense secundo septima et vicesima die mensis arefacta est terra

Gen.8.15 locutus est autem Deus ad Noe dicens

Gen.8.16 egredere de arca tu et uxor tua filii tui et uxores filiorum tuorum tecum

Gen.8.17 cuncta animantia quae sunt apud te ex omni carne tam in volatilibus quam in bestiis et in universis reptilibus quae reptant super terram educ tecum et ingredimini super terram crescite et multiplicamini super eam

Gen.8.18 egressus est ergo Noe et filii eius uxor illius et uxores filiorum eius cum eo

Gen.8.19 sed et omnia animantia iumenta et reptilia quae repunt super terram secundum genus suum arcam egressa sunt

Gen.8.20 aedificavit autem Noe altare Domino et tollens de cunctis pecoribus et volucribus mundis obtulit holocausta super altare

Gen.8.21 odoratusque est Dominus odorem suavitatis et ait ad eum nequaquam ultra maledicam terrae propter homines sensus enim et cogitatio humani cordis in malum prona sunt ab adulescentia sua non igitur ultra percutiam omnem animantem sicut feci

Gen.8.22 cunctis diebus terrae sementis et messis frigus et aestus aestas et hiemps nox et dies non requiescent

Gen.9

Gen.9.1 benedixitque Deus Noe et filiis eius et dixit ad eos crescite et multiplicamini et implete terram

Gen.9.2 et terror vester ac tremor sit super cuncta animalia terrae et super omnes volucres caeli cum universis quae moventur in terra omnes pisces maris manui vestrae traditi sunt

Gen.9.3 et omne quod movetur et vivit erit vobis in cibum quasi holera virentia tradidi vobis omnia

Gen.9.4 excepto quod carnem cum sanguine non comedetis

Gen.9.5 sanguinem enim animarum vestrarum requiram de manu cunctarum bestiarum et de manu hominis de manu viri et fratris eius requiram animam hominis

Gen.9.6 quicumque effuderit humanum sanguinem fundetur sanguis illius ad imaginem quippe Dei factus est homo

Gen.9.7 vos autem crescite et multiplicamini et ingredimini super terram et implete eam

Gen.9.8 haec quoque dixit Deus ad Noe et ad filios eius cum eo

Gen.9.9 ecce ego statuam pactum meum vobiscum et cum semine vestro post vos

Gen.9.10 et ad omnem animam viventem quae est vobiscum tam in volucribus quam in iumentis et pecudibus terrae cunctis quae egressa sunt de arca et universis bestiis terrae

Gen.9.11 statuam pactum meum vobiscum et nequaquam ultra interficietur omnis caro aquis diluvii neque erit deinceps diluvium dissipans terram

Gen.9.12 dixitque Deus hoc signum foederis quod do inter me et vos et ad omnem animam viventem quae est vobiscum in generationes sempiternas

Gen.9.13 arcum meum ponam in nubibus et erit signum foederis inter me et inter terram

Gen.9.14 cumque obduxero nubibus caelum apparebit arcus meus in nubibus

Gen.9.15 et recordabor foederis mei vobiscum et cum omni anima vivente quae carnem vegetat et non erunt ultra aquae diluvii ad delendam universam carnem

Gen.9.16 eritque arcus in nubibus et videbo illum et recordabor foederis sempiterni quod pactum est inter Deum et inter omnem animam viventem universae carnis quae est super terram

Gen.9.17 dixitque Deus Noe hoc erit signum foederis quod constitui inter me et inter omnem carnem super terram

Gen.9.18 erant igitur filii Noe qui egressi sunt de arca Sem Ham et Iafeth porro Ham ipse est pater Chanaan

Gen.9.19 tres isti sunt filii Noe et ab his disseminatum est omne hominum genus super universam terram

Gen.9.20 coepitque Noe vir agricola exercere terram et plantavit vineam

Gen.9.21 bibensque vinum inebriatus est et nudatus in tabernaculo suo

Gen.9.22 quod cum vidisset Ham pater Chanaan verenda scilicet patris sui esse nuda nuntiavit duobus fratribus suis foras

Gen.9.23 at vero Sem et Iafeth pallium inposuerunt umeris suis et incedentes retrorsum operuerunt verecunda patris sui faciesque eorum aversae erant et patris virilia non viderunt

Gen.9.24 evigilans autem Noe ex vino cum didicisset quae fecerat ei filius suus minor

Gen.9.25 ait maledictus Chanaan servus servorum erit fratribus suis

Gen.9.26 dixitque benedictus Dominus Deus Sem sit Chanaan servus eius

Gen.9.27 dilatet Deus Iafeth et habitet in tabernaculis Sem sitque Chanaan servus eius

Gen.9.28 vixit autem Noe post diluvium trecentis quinquaginta annis

Gen.9.29 et impleti sunt omnes dies eius nongentorum quinquaginta annorum et mortuus est

Gen.10

Gen.10.1 hae generationes filiorum Noe Sem Ham Iafeth natique sunt eis filii post diluvium

Gen.10.2 filii Iafeth Gomer Magog et Madai Iavan et Thubal et Mosoch et Thiras

Gen.10.3 porro filii Gomer Aschenez et Rifath et Thogorma

Gen.10.4 filii autem Iavan Elisa et Tharsis Cetthim et Dodanim

Gen.10.5 ab his divisae sunt insulae gentium in regionibus suis unusquisque secundum linguam et familias in nationibus suis

Gen.10.6 filii autem Ham Chus et Mesraim et Fut et Chanaan

Gen.10.7 filii Chus Saba et Hevila et Sabatha et Regma et Sabathaca filii Regma Saba et Dadan

Gen.10.8 porro Chus genuit Nemrod ipse coepit esse potens in terra

Gen.10.9 et erat robustus venator coram Domino ab hoc exivit proverbium quasi Nemrod robustus venator coram Domino

Gen.10.10 fuit autem principium regni eius Babylon et Arach et Archad et Chalanne in terra Sennaar

Gen.10.11 de terra illa egressus est Assur et aedificavit Nineven et plateas civitatis et Chale

Gen.10.12 Resen quoque inter Nineven et Chale haec est civitas magna

Gen.10.13 at vero Mesraim genuit Ludim et Anamim et Laabim Nepthuim

Gen.10.14 et Phetrusim et Cesluim de quibus egressi sunt Philisthim et Capthurim

Gen.10.15 Chanaan autem genuit Sidonem primogenitum suum Ettheum

Gen.10.16 et Iebuseum et Amorreum Gergeseum

Gen.10.17 Eveum et Araceum Sineum

Gen.10.18 et Aradium Samariten et Amatheum et post haec disseminati sunt populi Chananeorum

Gen.10.19 factique sunt termini Chanaan venientibus a Sidone Geraram usque Gazam donec ingrediaris Sodomam et Gomorram et Adama et Seboim usque Lesa

Gen.10.20 hii filii Ham in cognationibus et linguis et generationibus terrisque et gentibus suis

Gen.10.21 de Sem quoque nati sunt patre omnium filiorum Eber fratre Iafeth maiore

Gen.10.22 filii Sem Aelam et Assur et Arfaxad et Lud et Aram

Gen.10.23 filii Aram Us et Hul et Gether et Mes

Gen.10.24 at vero Arfaxad genuit Sala de quo ortus est Eber

Gen.10.25 natique sunt Eber filii duo nomen uni Faleg eo quod in diebus eius divisa sit terra et nomen fratris eius Iectan

Gen.10.26 qui Iectan genuit Helmodad et Saleph et Asarmoth Iare

Gen.10.27 et Aduram et Uzal Decla

Gen.10.28 et Ebal et Abimahel Saba

Gen.10.29 et Ophir et Evila et Iobab omnes isti filii Iectan

Gen.10.30 et facta est habitatio eorum de Messa pergentibus usque Sephar montem orientalem

Gen.10.31 isti filii Sem secundum cognationes et linguas et regiones in gentibus suis

Gen.10.32 hae familiae Noe iuxta populos et nationes suas ab his divisae sunt gentes in terra post diluvium

Gen.11

Gen.11.1 erat autem terra labii unius et sermonum eorundem

Gen.11.2 cumque proficiscerentur de oriente invenerunt campum in terra Sennaar et habitaverunt in eo

Gen.11.3 dixitque alter ad proximum suum venite faciamus lateres et coquamus eos igni habueruntque lateres pro saxis et bitumen pro cemento

Gen.11.4 et dixerunt venite faciamus nobis civitatem et turrem cuius culmen pertingat ad caelum et celebremus nomen nostrum antequam dividamur in universas terras

Gen.11.5 descendit autem Dominus ut videret civitatem et turrem quam aedificabant filii Adam

Gen.11.6 et dixit ecce unus est populus et unum labium omnibus coeperuntque hoc facere nec desistent a cogitationibus suis donec eas opere conpleant

Gen.11.7 venite igitur descendamus et confundamus ibi linguam eorum ut non audiat unusquisque vocem proximi sui

Gen.11.8 atque ita divisit eos Dominus ex illo loco in universas terras et cessaverunt aedificare civitatem

Gen.11.9 et idcirco vocatum est nomen eius Babel quia ibi confusum est labium universae terrae et inde dispersit eos Dominus super faciem cunctarum regionum

Gen.11.10 hae generationes Sem Sem centum erat annorum quando genuit Arfaxad biennio post diluvium

Gen.11.11 vixitque Sem postquam genuit Arfaxad quingentos annos et genuit filios et filias

Gen.11.12 porro Arfaxad vixit triginta quinque annos et genuit Sale

Gen.11.13 vixitque Arfaxad postquam genuit Sale trecentis tribus annis et genuit filios et filias

Gen.11.14 Sale quoque vixit triginta annis et genuit Eber

Gen.11.15 vixitque Sale postquam genuit Eber quadringentis tribus annis et genuit filios et filias

Gen.11.16 vixit autem Eber triginta quattuor annis et genuit Faleg

Gen.11.17 et vixit Eber postquam genuit Faleg quadringentis triginta annis et genuit filios et filias

Gen.11.18 vixit quoque Faleg triginta annis et genuit Reu

Gen.11.19 vixitque Faleg postquam genuit Reu ducentis novem annis et genuit filios et filias

Gen.11.20 vixit autem Reu triginta duobus annis et genuit Sarug

Gen.11.21 vixitque Reu postquam genuit Sarug ducentis septem annis et genuit filios et filias

Gen.11.22 vixit vero Sarug triginta annis et genuit Nahor

Gen.11.23 vixitque Sarug postquam genuit Nahor ducentos annos et genuit filios et filias

Gen.11.24 vixit autem Nahor viginti novem annis et genuit Thare

Gen.11.25 vixitque Nahor postquam genuit Thare centum decem et novem annos et genuit filios et filias

Gen.11.26 vixitque Thare septuaginta annis et genuit Abram et Nahor et Aran

Gen.11.27 hae sunt autem generationes Thare Thare genuit Abram et Nahor et Aran porro Aran genuit Loth

Gen.11.28 mortuusque est Aran ante Thare patrem suum in terra nativitatis suae in Ur Chaldeorum

Gen.11.29 duxerunt autem Abram et Nahor uxores nomen autem uxoris Abram Sarai et nomen uxoris Nahor Melcha filia Aran patris Melchae et patris Ieschae

Gen.11.30 erat autem Sarai sterilis nec habebat liberos

Gen.11.31 tulit itaque Thare Abram filium suum et Loth filium Aran filium filii sui et Sarai nurum suam uxorem Abram filii sui et eduxit eos de Ur Chaldeorum ut irent in terram Chanaan veneruntque usque Haran et habitaverunt ibi

Gen.11.32 et facti sunt dies Thare ducentorum quinque annorum et mortuus est in Haran

Gen.12

Gen.12.1 dixit autem Dominus ad Abram egredere de terra tua et de cognatione tua et de domo patris tui in terram quam monstrabo tibi

Gen.12.2 faciamque te in gentem magnam et benedicam tibi et magnificabo nomen tuum erisque benedictus

Gen.12.3 benedicam benedicentibus tibi et maledicam maledicentibus tibi atque in te benedicentur universae cognationes terrae

Gen.12.4 egressus est itaque Abram sicut praeceperat ei Dominus et ivit cum eo Loth septuaginta quinque annorum erat Abram cum egrederetur de Haran

Gen.12.5 tulitque Sarai uxorem suam et Loth filium fratris sui universamque substantiam quam possederant et animas quas fecerant in Haran et egressi sunt ut irent in terram Chanaan cumque venissent in eam

Gen.12.6 pertransivit Abram terram usque ad locum Sychem usque ad convallem Inlustrem Chananeus autem tunc erat in terra

Gen.12.7 apparuitque Dominus Abram et dixit ei semini tuo dabo terram hanc qui aedificavit ibi altare Domino qui apparuerat ei

Gen.12.8 et inde transgrediens ad montem qui erat contra orientem Bethel tetendit ibi tabernaculum suum ab occidente habens Bethel et ab oriente Ai aedificavit quoque ibi altare Domino et invocavit nomen eius

Gen.12.9 perrexitque Abram vadens et ultra progrediens ad meridiem

Gen.12.10 facta est autem fames in terra descenditque Abram in Aegyptum ut peregrinaretur ibi praevaluerat enim fames in terra

Gen.12.11 cumque prope esset ut ingrederetur Aegyptum dixit Sarai uxori suae novi quod pulchra sis mulier

Gen.12.12 et quod cum viderint te Aegyptii dicturi sunt uxor ipsius est et interficient me et te reservabunt

Gen.12.13 dic ergo obsecro te quod soror mea sis ut bene sit mihi propter te et vivat anima mea ob gratiam tui

Gen.12.14 cum itaque ingressus esset Abram Aegyptum viderunt Aegyptii mulierem quod esset pulchra nimis

Gen.12.15 et nuntiaverunt principes Pharaoni et laudaverunt eam apud illum et sublata est mulier in domum Pharaonis

Gen.12.16 Abram vero bene usi sunt propter illam fueruntque ei oves et boves et asini et servi et famulae et asinae et cameli

Gen.12.17 flagellavit autem Dominus Pharaonem plagis maximis et domum eius propter Sarai uxorem Abram

Gen.12.18 vocavitque Pharao Abram et dixit ei quidnam est quod fecisti mihi quare non indicasti quod uxor tua esset

Gen.12.19 quam ob causam dixisti esse sororem tuam ut tollerem eam mihi in uxorem nunc igitur ecce coniux tua accipe eam et vade

Gen.12.20 praecepitque Pharao super Abram viris et deduxerunt eum et uxorem illius et omnia quae habebat

Gen.13

Gen.13.1 ascendit ergo Abram de Aegypto ipse et uxor eius et omnia quae habebat et Loth cum eo ad australem plagam

Gen.13.2 erat autem dives valde in possessione argenti et auri

Gen.13.3 reversusque est per iter quo venerat a meridie in Bethel usque ad locum ubi prius fixerat tabernaculum inter Bethel et Ai

Gen.13.4 in loco altaris quod fecerat prius et invocavit ibi nomen Domini

Gen.13.5 sed et Loth qui erat cum Abram fuerunt greges ovium et armenta et tabernacula

Gen.13.6 nec poterat eos capere terra ut habitarent simul erat quippe substantia eorum multa et non quibant habitare communiter

Gen.13.7 unde et facta est rixa inter pastores gregum Abram et Loth eo autem tempore Chananeus et Ferezeus habitabant in illa terra

Gen.13.8 dixit ergo Abram ad Loth ne quaeso sit iurgium inter me et te et inter pastores meos et pastores tuos fratres enim sumus

Gen.13.9 ecce universa terra coram te est recede a me obsecro si ad sinistram ieris ego ad dexteram tenebo si tu dexteram elegeris ego ad sinistram pergam

Gen.13.10 elevatis itaque Loth oculis vidit omnem circa regionem Iordanis quae universa inrigabatur antequam subverteret Dominus Sodomam et Gomorram sicut paradisus Domini et sicut Aegyptus venientibus in Segor

Gen.13.11 elegitque sibi Loth regionem circa Iordanem et recessit ab oriente divisique sunt alterutrum a fratre suo

Gen.13.12 Abram habitavit in terra Chanaan Loth moratus est in oppidis quae erant circa Iordanem et habitavit in Sodomis

Gen.13.13 homines autem Sodomitae pessimi erant et peccatores coram Domino nimis

Gen.13.14 dixitque Dominus ad Abram postquam divisus est Loth ab eo leva oculos tuos et vide a loco in quo nunc es ad aquilonem et ad meridiem ad orientem et ad occidentem

Gen.13.15 omnem terram quam conspicis tibi dabo et semini tuo usque in sempiternum

Gen.13.16 faciamque semen tuum sicut pulverem terrae si quis potest hominum numerare pulverem semen quoque tuum numerare poterit

Gen.13.17 surge et perambula terram in longitudine et in latitudine sua quia tibi daturus sum eam

Gen.13.18 movens igitur Abram tabernaculum suum venit et habitavit iuxta convallem Mambre quod est in Hebron aedificavitque ibi altare Domino

Gen.14

Gen.14.1 factum est autem in illo tempore ut Amrafel rex Sennaar et Arioch rex Ponti et Chodorlahomor rex Aelamitarum et Thadal rex Gentium

Gen.14.2 inirent bellum contra Bara regem Sodomorum et contra Bersa regem Gomorrae et contra Sennaab regem Adamae et contra Semeber regem Seboim contraque regem Balae ipsa est Segor

Gen.14.3 omnes hii convenerunt in vallem Silvestrem quae nunc est mare Salis

Gen.14.4 duodecim enim annis servierant Chodorlahomor et tertiodecimo anno recesserunt ab eo

Gen.14.5 igitur anno quartodecimo venit Chodorlahomor et reges qui erant cum eo percusseruntque Rafaim in Astharothcarnaim et Zuzim cum eis et Emim in Savecariathaim

Gen.14.6 et Chorreos in montibus Seir usque ad campestria Pharan quae est in solitudine

Gen.14.7 reversique sunt et venerunt ad fontem Mesfat ipsa est Cades et percusserunt omnem regionem Amalechitarum et Amorreum qui habitabat in Asasonthamar

Gen.14.8 et egressi sunt rex Sodomorum et rex Gomorrae rexque Adamae et rex Seboim necnon et rex Balae quae est Segor et direxerunt contra eos aciem in valle Silvestri

Gen.14.9 scilicet adversum Chodorlahomor regem Aelamitarum et Thadal regem Gentium et Amrafel regem Sennaar et Arioch regem Ponti quattuor reges adversus quinque

Gen.14.10 vallis autem Silvestris habebat puteos multos bituminis itaque rex Sodomorum et Gomorrae terga verterunt cecideruntque ibi et qui remanserant fugerunt ad montem

Gen.14.11 tulerunt autem omnem substantiam Sodomorum et Gomorrae et universa quae ad cibum pertinent et abierunt

Gen.14.12 necnon et Loth et substantiam eius filium fratris Abram qui habitabat in Sodomis

Gen.14.13 et ecce unus qui evaserat nuntiavit Abram Hebraeo qui habitabat in convalle Mambre Amorrei fratris Eschol et fratris Aner hii enim pepigerant foedus cum Abram

Gen.14.14 quod cum audisset Abram captum videlicet Loth fratrem suum numeravit expeditos vernaculos suos trecentos decem et octo et persecutus est eos usque Dan

Gen.14.15 et divisis sociis inruit super eos nocte percussitque eos et persecutus est usque Hoba quae est ad levam Damasci

Gen.14.16 reduxitque omnem substantiam et Loth fratrem suum cum substantia illius mulieres quoque et populum

Gen.14.17 egressus est autem rex Sodomorum in occursum eius postquam reversus est a caede Chodorlahomor et regum qui cum eo erant in valle Save quae est vallis Regis

Gen.14.18 at vero Melchisedech rex Salem proferens panem et vinum erat enim sacerdos Dei altissimi

Gen.14.19 benedixit ei et ait benedictus Abram Deo excelso qui creavit caelum et terram

Gen.14.20 et benedictus Deus excelsus quo protegente hostes in manibus tuis sunt et dedit ei decimas ex omnibus

Gen.14.21 dixit autem rex Sodomorum ad Abram da mihi animas cetera tolle tibi

Gen.14.22 qui respondit ei levo manum meam ad Dominum Deum excelsum possessorem caeli et terrae

Gen.14.23 quod a filo subteminis usque ad corrigiam caligae non accipiam ex omnibus quae tua sunt ne dicas ego ditavi Abram

Gen.14.24 exceptis his quae comederunt iuvenes et partibus virorum qui venerunt mecum Aner Eschol et Mambre isti accipient partes suas

Gen.15

Gen.15.1 his itaque transactis factus est sermo Domini ad Abram per visionem dicens noli timere Abram ego protector tuus sum et merces tua magna nimis

Gen.15.2 dixitque Abram Domine Deus quid dabis mihi ego vadam absque liberis et filius procuratoris domus meae iste Damascus Eliezer

Gen.15.3 addiditque Abram mihi autem non dedisti semen et ecce vernaculus meus heres meus erit

Gen.15.4 statimque sermo Domini factus est ad eum dicens non erit hic heres tuus sed qui egredietur de utero tuo ipsum habebis heredem

Gen.15.5 eduxitque eum foras et ait illi suspice caelum et numera stellas si potes et dixit ei sic erit semen tuum

Gen.15.6 credidit Domino et reputatum est ei ad iustitiam

Gen.15.7 dixitque ad eum ego Dominus qui eduxi te de Ur Chaldeorum ut darem tibi terram istam et possideres eam

Gen.15.8 at ille ait Domine Deus unde scire possum quod possessurus sim eam

Gen.15.9 respondens Dominus sume inquit mihi vaccam triennem et capram trimam et arietem annorum trium turturem quoque et columbam

Gen.15.10 qui tollens universa haec divisit per medium et utrasque partes contra se altrinsecus posuit aves autem non divisit

Gen.15.11 descenderuntque volucres super cadavera et abigebat eas Abram

Gen.15.12 cumque sol occumberet sopor inruit super Abram et horror magnus et tenebrosus invasit eum

Gen.15.13 dictumque est ad eum scito praenoscens quod peregrinum futurum sit semen tuum in terra non sua et subicient eos servituti et adfligent quadringentis annis

Gen.15.14 verumtamen gentem cui servituri sunt ego iudicabo et post haec egredientur cum magna substantia

Gen.15.15 tu autem ibis ad patres tuos in pace sepultus in senectute bona

Gen.15.16 generatione autem quarta revertentur huc necdum enim conpletae sunt iniquitates Amorreorum usque ad praesens tempus

Gen.15.17 cum ergo occubuisset sol facta est caligo tenebrosa et apparuit clibanus fumans et lampas ignis transiens inter divisiones illas

Gen.15.18 in die illo pepigit Dominus cum Abram foedus dicens semini tuo dabo terram hanc a fluvio Aegypti usque ad fluvium magnum flumen Eufraten

Gen.15.19 Cineos et Cenezeos et Cedmoneos

Gen.15.20 et Hettheos et Ferezeos Rafaim quoque

Gen.15.21 et Amorreos et Chananeos et Gergeseos et Iebuseos

Gen.16

Gen.16.1 igitur Sarai uxor Abram non genuerat liberos sed habens ancillam aegyptiam nomine Agar

Gen.16.2 dixit marito suo ecce conclusit me Dominus ne parerem ingredere ad ancillam meam si forte saltem ex illa suscipiam filios cumque ille adquiesceret deprecanti

Gen.16.3 tulit Agar Aegyptiam ancillam suam post annos decem quam habitare coeperant in terra Chanaan et dedit eam viro suo uxorem

Gen.16.4 qui ingressus est ad eam at illa concepisse se videns despexit dominam suam

Gen.16.5 dixitque Sarai ad Abram inique agis contra me ego dedi ancillam meam in sinum tuum quae videns quod conceperit despectui me habet iudicet Dominus inter me et te

Gen.16.6 cui respondens Abram ecce ait ancilla tua in manu tua est utere ea ut libet adfligente igitur eam Sarai fugam iniit

Gen.16.7 cumque invenisset illam angelus Domini iuxta fontem aquae in solitudine qui est in via Sur

Gen.16.8 dixit ad eam Agar ancilla Sarai unde venis et quo vadis quae respondit a facie Sarai dominae meae ego fugio

Gen.16.9 dixitque ei angelus Domini revertere ad dominam tuam et humiliare sub manibus ipsius

Gen.16.10 et rursum multiplicans inquit multiplicabo semen tuum et non numerabitur prae multitudine

Gen.16.11 ac deinceps ecce ait concepisti et paries filium vocabisque nomen eius Ismahel eo quod audierit Dominus adflictionem tuam

Gen.16.12 hic erit ferus homo manus eius contra omnes et manus omnium contra eum et e regione universorum fratrum suorum figet tabernacula

Gen.16.13 vocavit autem nomen Domini qui loquebatur ad eam Tu Deus qui vidisti me dixit enim profecto hic vidi posteriora videntis me

Gen.16.14 propterea appellavit puteum illum puteum Viventis et videntis me ipse est inter Cades et Barad

Gen.16.15 peperitque Abrae filium qui vocavit nomen eius Ismahel

Gen.16.16 octoginta et sex annorum erat quando peperit ei Agar Ismahelem

Gen.17

Gen.17.1 postquam vero nonaginta et novem annorum esse coeperat apparuit ei Dominus dixitque ad eum ego Deus omnipotens ambula coram me et esto perfectus

Gen.17.2 ponamque foedus meum inter me et te et multiplicabo te vehementer nimis

Gen.17.3 cecidit Abram pronus in faciem

Gen.17.4 dixitque ei Deus ego sum et pactum meum tecum erisque pater multarum gentium

Gen.17.5 nec ultra vocabitur nomen tuum Abram sed appellaberis Abraham quia patrem multarum gentium constitui te

Gen.17.6 faciamque te crescere vehementissime et ponam in gentibus regesque ex te egredientur

Gen.17.7 et statuam pactum meum inter me et te et inter semen tuum post te in generationibus suis foedere sempiterno ut sim Deus tuus et seminis tui post te

Gen.17.8 daboque tibi et semini tuo terram peregrinationis tuae omnem terram Chanaan in possessionem aeternam eroque Deus eorum

Gen.17.9 dixit iterum Deus ad Abraham et tu ergo custodies pactum meum et semen tuum post te in generationibus suis

Gen.17.10 hoc est pactum quod observabitis inter me et vos et semen tuum post te circumcidetur ex vobis omne masculinum

Gen.17.11 et circumcidetis carnem praeputii vestri ut sit in signum foederis inter me et vos

Gen.17.12 infans octo dierum circumcidetur in vobis omne masculinum in generationibus vestris tam vernaculus quam empticius circumcidetur et quicumque non fuerit de stirpe vestra

Gen.17.13 eritque pactum meum in carne vestra in foedus aeternum

Gen.17.14 masculus cuius praeputii caro circumcisa non fuerit delebitur anima illa de populo suo quia pactum meum irritum fecit

Gen.17.15 dixit quoque Deus ad Abraham Sarai uxorem tuam non vocabis Sarai sed Sarram

Gen.17.16 et benedicam ei et ex illa dabo tibi filium cui benedicturus sum eritque in nationes et reges populorum orientur ex eo

Gen.17.17 cecidit Abraham in faciem et risit dicens in corde suo putasne centenario nascetur filius et Sarra nonagenaria pariet

Gen.17.18 dixitque ad Deum utinam Ismahel vivat coram te

Gen.17.19 et ait Deus ad Abraham Sarra uxor tua pariet tibi filium vocabisque nomen eius Isaac et constituam pactum meum illi in foedus sempiternum et semini eius post eum

Gen.17.20 super Ismahel quoque exaudivi te ecce benedicam ei et augebo et multiplicabo eum valde duodecim duces generabit et faciam illum in gentem magnam

Gen.17.21 pactum vero meum statuam ad Isaac quem pariet tibi Sarra tempore isto in anno altero

Gen.17.22 cumque finitus esset sermo loquentis cum eo ascendit Deus ab Abraham

Gen.17.23 tulit autem Abraham Ismahelem filium suum et omnes vernaculos domus suae universosque quos emerat cunctos mares ex omnibus viris domus suae et circumcidit carnem praeputii eorum statim in ipsa die sicut praeceperat ei Deus

Gen.17.24 nonaginta novem erat annorum quando circumcidit carnem praeputii sui

Gen.17.25 et Ismahel filius eius tredecim annos impleverat tempore circumcisionis suae

Gen.17.26 eadem die circumcisus est Abraham et Ismahel filius eius

Gen.17.27 et omnes viri domus illius tam vernaculi quam empticii et alienigenae pariter circumcisi sunt

Gen.18

Gen.18.1 apparuit autem ei Dominus in convalle Mambre sedenti in ostio tabernaculi sui in ipso fervore diei

Gen.18.2 cumque elevasset oculos apparuerunt ei tres viri stantes propter eum quos cum vidisset cucurrit in occursum eorum de ostio tabernaculi et adoravit in terra

Gen.18.3 et dixit Domine si inveni gratiam in oculis tuis ne transeas servum tuum

Gen.18.4 sed adferam pauxillum aquae et lavate pedes vestros et requiescite sub arbore

Gen.18.5 ponam buccellam panis et confortate cor vestrum postea transibitis idcirco enim declinastis ad servum vestrum qui dixerunt fac ut locutus es

Gen.18.6 festinavit Abraham in tabernaculum ad Sarram dixitque ei adcelera tria sata similae commisce et fac subcinericios panes

Gen.18.7 ipse vero ad armentum cucurrit et tulit inde vitulum tenerrimum et optimum deditque puero qui festinavit et coxit illum

Gen.18.8 tulit quoque butyrum et lac et vitulum quem coxerat et posuit coram eis ipse vero stabat iuxta eos sub arbore

Gen.18.9 cumque comedissent dixerunt ad eum ubi est Sarra uxor tua ille respondit ecce in tabernaculo est

Gen.18.10 cui dixit revertens veniam ad te tempore isto vita comite et habebit filium Sarra uxor tua quo audito Sarra risit post ostium tabernaculi

Gen.18.11 erant autem ambo senes provectaeque aetatis et desierant Sarrae fieri muliebria

Gen.18.12 quae risit occulte dicens postquam consenui et dominus meus vetulus est voluptati operam dabo

Gen.18.13 dixit autem Dominus ad Abraham quare risit Sarra dicens num vere paritura sum anus

Gen.18.14 numquid Deo est quicquam difficile iuxta condictum revertar ad te hoc eodem tempore vita comite et habebit Sarra filium

Gen.18.15 negavit Sarra dicens non risi timore perterrita Dominus autem non est inquit ita sed risisti

Gen.18.16 cum ergo surrexissent inde viri direxerunt oculos suos contra Sodomam et Abraham simul gradiebatur deducens eos

Gen.18.17 dixitque Dominus num celare potero Abraham quae gesturus sum

Gen.18.18 cum futurus sit in gentem magnam ac robustissimam et benedicendae sint in illo omnes nationes terrae

Gen.18.19 scio enim quod praecepturus sit filiis suis et domui suae post se ut custodiant viam Domini et faciant iustitiam et iudicium ut adducat Dominus propter Abraham omnia quae locutus est ad eum

Gen.18.20 dixit itaque Dominus clamor Sodomorum et Gomorrae multiplicatus est et peccatum earum adgravatum est nimis

Gen.18.21 descendam et videbo utrum clamorem qui venit ad me opere conpleverint an non est ita ut sciam

Gen.18.22 converteruntque se inde et abierunt Sodomam Abraham vero adhuc stabat coram Domino

Gen.18.23 et adpropinquans ait numquid perdes iustum cum impio

Gen.18.24 si fuerint quinquaginta iusti in civitate peribunt simul et non parces loco illi propter quinquaginta iustos si fuerint in eo

Gen.18.25 absit a te ut rem hanc facias et occidas iustum cum impio fiatque iustus sicut impius non est hoc tuum qui iudicas omnem terram nequaquam facies iudicium

Gen.18.26 dixitque Dominus ad eum si invenero Sodomis quinquaginta iustos in medio civitatis dimittam omni loco propter eos

Gen.18.27 respondens Abraham ait quia semel coepi loquar ad Dominum meum cum sim pulvis et cinis

Gen.18.28 quid si minus quinquaginta iustis quinque fuerint delebis propter quinque universam urbem et ait non delebo si invenero ibi quadraginta quinque

Gen.18.29 rursumque locutus est ad eum sin autem quadraginta inventi fuerint quid facies ait non percutiam propter quadraginta

Gen.18.30 ne quaeso inquit indigneris Domine si loquar quid si inventi fuerint ibi triginta respondit non faciam si invenero ibi triginta

Gen.18.31 quia semel ait coepi loquar ad Dominum meum quid si inventi fuerint ibi viginti dixit non interficiam propter viginti

Gen.18.32 obsecro inquit ne irascaris Domine si loquar adhuc semel quid si inventi fuerint ibi decem dixit non delebo propter decem

Gen.18.33 abiit Dominus postquam cessavit loqui ad Abraham et ille reversus est in locum suum

Gen.19

Gen.19.1 veneruntque duo angeli Sodomam vespere sedente Loth in foribus civitatis qui cum vidisset surrexit et ivit obviam eis adoravitque pronus in terra

Gen.19.2 et dixit obsecro domini declinate in domum pueri vestri et manete ibi lavate pedes vestros et mane proficiscimini in viam vestram qui dixerunt minime sed in platea manebimus

Gen.19.3 conpulit illos oppido ut deverterent ad eum ingressisque domum illius fecit convivium coxit azyma et comederunt

Gen.19.4 prius autem quam irent cubitum viri civitatis vallaverunt domum a puero usque ad senem omnis populus simul

Gen.19.5 vocaveruntque Loth et dixerunt ei ubi sunt viri qui introierunt ad te nocte educ illos huc ut cognoscamus eos

Gen.19.6 egressus ad eos Loth post tergum adcludens ostium ait

Gen.19.7 nolite quaeso fratres mei nolite malum hoc facere

Gen.19.8 habeo duas filias quae necdum cognoverunt virum educam eas ad vos et abutimini eis sicut placuerit vobis dummodo viris istis nihil faciatis mali quia ingressi sunt sub umbraculum tegminis mei

Gen.19.9 at illi dixerunt recede illuc et rursus ingressus es inquiunt ut advena numquid ut iudices te ergo ipsum magis quam hos adfligemus vimque faciebant Loth vehementissime iam prope erat ut refringerent fores

Gen.19.10 et ecce miserunt manum viri et introduxerunt ad se Loth cluseruntque ostium

Gen.19.11 et eos qui erant foris percusserunt caecitate a minimo usque ad maximum ita ut ostium invenire non possent

Gen.19.12 dixerunt autem ad Loth habes hic tuorum quempiam generum aut filios aut filias omnes qui tui sunt educ de urbe hac

Gen.19.13 delebimus enim locum istum eo quod increverit clamor eorum coram Domino qui misit nos ut perdamus illos

Gen.19.14 egressus itaque Loth locutus est ad generos suos qui accepturi erant filias eius et dixit surgite egredimini de loco isto quia delebit Dominus civitatem hanc et visus est eis quasi ludens loqui

Gen.19.15 cumque esset mane cogebant eum angeli dicentes surge et tolle uxorem tuam et duas filias quas habes ne et tu pariter pereas in scelere civitatis

Gen.19.16 dissimulante illo adprehenderunt manum eius et manum uxoris ac duarum filiarum eius eo quod parceret Dominus illi

Gen.19.17 et eduxerunt eum posueruntque extra civitatem ibi locutus est ad eum salva animam tuam noli respicere post tergum nec stes in omni circa regione sed in monte salvum te fac ne et tu simul pereas

Gen.19.18 dixitque Loth ad eos quaeso Domine mi

Gen.19.19 quia invenit servus tuus gratiam coram te et magnificasti misericordiam tuam quam fecisti mecum ut salvares animam meam nec possum in monte salvari ne forte adprehendat me malum et moriar

Gen.19.20 est civitas haec iuxta ad quam possum fugere parva et salvabor in ea numquid non modica est et vivet anima mea

Gen.19.21 dixitque ad eum ecce etiam in hoc suscepi preces tuas ut non subvertam urbem pro qua locutus es

Gen.19.22 festina et salvare ibi quia non potero facere quicquam donec ingrediaris illuc idcirco vocatum est nomen urbis illius Segor

Gen.19.23 sol egressus est super terram et Loth ingressus est in Segor

Gen.19.24 igitur Dominus pluit super Sodomam et Gomorram sulphur et ignem a Domino de caelo

Gen.19.25 et subvertit civitates has et omnem circa regionem universos habitatores urbium et cuncta terrae virentia

Gen.19.26 respiciensque uxor eius post se versa est in statuam salis

Gen.19.27 Abraham autem consurgens mane ubi steterat prius cum Domino

Gen.19.28 intuitus est Sodomam et Gomorram et universam terram regionis illius viditque ascendentem favillam de terra quasi fornacis fumum

Gen.19.29 cum enim subverteret Deus civitates regionis illius recordatus est Abrahae et liberavit Loth de subversione urbium in quibus habitaverat

Gen.19.30 ascenditque Loth de Segor et mansit in monte duae quoque filiae eius cum eo timuerat enim manere in Segor et mansit in spelunca ipse et duae filiae eius

Gen.19.31 dixitque maior ad minorem pater noster senex est et nullus virorum remansit in terra qui possit ingredi ad nos iuxta morem universae terrae

Gen.19.32 veni inebriemus eum vino dormiamusque cum eo ut servare possimus ex patre nostro semen

Gen.19.33 dederunt itaque patri suo bibere vinum nocte illa et ingressa est maior dormivitque cum patre at ille non sensit nec quando accubuit filia nec quando surrexit

Gen.19.34 altera quoque die dixit maior ad minorem ecce dormivi heri cum patre meo demus ei bibere vinum etiam hac nocte et dormies cum eo ut salvemus semen de patre nostro

Gen.19.35 dederunt et illa nocte patri vinum ingressaque minor filia dormivit cum eo et nec tunc quidem sensit quando concubuerit vel quando illa surrexerit

Gen.19.36 conceperunt ergo duae filiae Loth de patre suo

Gen.19.37 peperitque maior filium et vocavit nomen eius Moab ipse est pater Moabitarum usque in praesentem diem

Gen.19.38 minor quoque peperit filium et vocavit nomen eius Ammon id est filius populi mei ipse est pater Ammanitarum usque hodie

Gen.20

Gen.20.1 profectus inde Abraham in terram australem habitavit inter Cades et Sur et peregrinatus est in Geraris

Gen.20.2 dixitque de Sarra uxore sua soror mea est misit ergo Abimelech rex Gerarae et tulit eam

Gen.20.3 venit autem Deus ad Abimelech per somnium noctis et ait ei en morieris propter mulierem quam tulisti habet enim virum

Gen.20.4 Abimelech vero non tetigerat eam et ait Domine num gentem ignorantem et iustam interficies

Gen.20.5 nonne ipse dixit mihi soror mea est et ipsa ait frater meus est in simplicitate cordis mei et munditia manuum mearum feci hoc

Gen.20.6 dixitque ad eum Deus et ego scio quod simplici corde feceris et ideo custodivi te ne peccares in me et non dimisi ut tangeres eam

Gen.20.7 nunc igitur redde uxorem viro suo quia propheta est et orabit pro te et vives si autem nolueris reddere scito quod morte morieris tu et omnia quae tua sunt

Gen.20.8 statimque de nocte consurgens Abimelech vocavit omnes servos suos et locutus est universa verba haec in auribus eorum timueruntque omnes viri valde

Gen.20.9 vocavit autem Abimelech etiam Abraham et dixit ei quid fecisti nobis quid peccavimus in te quia induxisti super me et super regnum meum peccatum grande quae non debuisti facere fecisti nobis

Gen.20.10 rursusque expostulans ait quid vidisti ut hoc faceres

Gen.20.11 respondit Abraham cogitavi mecum dicens forsitan non est timor Dei in loco isto et interficient me propter uxorem meam

Gen.20.12 alias autem et vere soror mea est filia patris mei et non filia matris meae et duxi eam uxorem

Gen.20.13 postquam autem eduxit me Deus de domo patris mei dixi ad eam hanc misericordiam facies mecum in omni loco ad quem ingrediemur dices quod frater tuus sim

Gen.20.14 tulit igitur Abimelech oves et boves et servos et ancillas et dedit Abraham reddiditque illi Sarram uxorem suam

Gen.20.15 et ait terra coram vobis est ubicumque tibi placuerit habita

Gen.20.16 Sarrae autem dixit ecce mille argenteos dedi fratri tuo hoc erit tibi in velamen oculorum ad omnes qui tecum sunt et quocumque perrexeris mementoque te deprehensam

Gen.20.17 orante autem Abraham sanavit Deus Abimelech et uxorem ancillasque eius et pepererunt

Gen.20.18 concluserat enim Deus omnem vulvam domus Abimelech propter Sarram uxorem Abraham

Gen.21

Gen.21.1 visitavit autem Dominus Sarram sicut promiserat et implevit quae locutus est

Gen.21.2 concepitque et peperit filium in senectute sua tempore quo praedixerat ei Deus

Gen.21.3 vocavitque Abraham nomen filii sui quem genuit ei Sarra Isaac

Gen.21.4 et circumcidit eum octavo die sicut praeceperat ei Deus

Gen.21.5 cum centum esset annorum hac quippe aetate patris natus est Isaac

Gen.21.6 dixitque Sarra risum fecit mihi Deus quicumque audierit conridebit mihi

Gen.21.7 rursumque ait quis auditurum crederet Abraham quod Sarra lactaret filium quem peperit ei iam seni

Gen.21.8 crevit igitur puer et ablactatus est fecitque Abraham grande convivium in die ablactationis eius

Gen.21.9 cumque vidisset Sarra filium Agar Aegyptiae ludentem dixit ad Abraham

Gen.21.10 eice ancillam hanc et filium eius non enim erit heres filius ancillae cum filio meo Isaac

Gen.21.11 dure accepit hoc Abraham pro filio suo

Gen.21.12 cui dixit Deus non tibi videatur asperum super puero et super ancilla tua omnia quae dixerit tibi Sarra audi vocem eius quia in Isaac vocabitur tibi semen

Gen.21.13 sed et filium ancillae faciam in gentem magnam quia semen tuum est

Gen.21.14 surrexit itaque Abraham mane et tollens panem et utrem aquae inposuit scapulae eius tradiditque puerum et dimisit eam quae cum abisset errabat in solitudine Bersabee

Gen.21.15 cumque consumpta esset aqua in utre abiecit puerum subter unam arborum quae ibi erant

Gen.21.16 et abiit seditque e regione procul quantum potest arcus iacere dixit enim non videbo morientem puerum et sedens contra levavit vocem suam et flevit

Gen.21.17 exaudivit autem Deus vocem pueri vocavitque angelus Domini Agar de caelo dicens quid agis Agar noli timere exaudivit enim Deus vocem pueri de loco in quo est

Gen.21.18 surge tolle puerum et tene manum illius quia in gentem magnam faciam eum

Gen.21.19 aperuitque oculos eius Deus quae videns puteum aquae abiit et implevit utrem deditque puero bibere

Gen.21.20 et fuit cum eo qui crevit et moratus est in solitudine et factus est iuvenis sagittarius

Gen.21.21 habitavitque in deserto Pharan et accepit illi mater sua uxorem de terra Aegypti

Gen.21.22 eodem tempore dixit Abimelech et Fichol princeps exercitus eius ad Abraham Deus tecum est in universis quae agis

Gen.21.23 iura ergo per Dominum ne noceas mihi et posteris meis stirpique meae sed iuxta misericordiam quam feci tibi facies mihi et terrae in qua versatus es advena

Gen.21.24 dixitque Abraham ego iurabo

Gen.21.25 et increpavit Abimelech propter puteum aquae quem vi abstulerant servi illius

Gen.21.26 respondit Abimelech nescivi quis fecerit hanc rem sed et tu non indicasti mihi et ego non audivi praeter hodie

Gen.21.27 tulit itaque Abraham oves et boves et dedit Abimelech percusseruntque ambo foedus

Gen.21.28 et statuit Abraham septem agnas gregis seorsum

Gen.21.29 cui dixit Abimelech quid sibi volunt septem agnae istae quas stare fecisti seorsum

Gen.21.30 at ille septem inquit agnas accipies de manu mea ut sint in testimonium mihi quoniam ego fodi puteum istum

Gen.21.31 idcirco vocatus est locus ille Bersabee quia ibi uterque iuraverunt

Gen.21.32 et inierunt foedus pro puteo Iuramenti

Gen.21.33 surrexit autem Abimelech et Fichol princeps militiae eius reversique sunt in terram Palestinorum Abraham vero plantavit nemus in Bersabee et invocavit ibi nomen Domini Dei aeterni

Gen.21.34 et fuit colonus terrae Philisthinorum diebus multis

Gen.22

Gen.22.1 quae postquam gesta sunt temptavit Deus Abraham et dixit ad eum Abraham ille respondit adsum

Gen.22.2 ait ei tolle filium tuum unigenitum quem diligis Isaac et vade in terram Visionis atque offer eum ibi holocaustum super unum montium quem monstravero tibi

Gen.22.3 igitur Abraham de nocte consurgens stravit asinum suum ducens secum duos iuvenes et Isaac filium suum cumque concidisset ligna in holocaustum abiit ad locum quem praeceperat ei Deus

Gen.22.4 die autem tertio elevatis oculis vidit locum procul

Gen.22.5 dixitque ad pueros suos expectate hic cum asino ego et puer illuc usque properantes postquam adoraverimus revertemur ad vos

Gen.22.6 tulit quoque ligna holocausti et inposuit super Isaac filium suum ipse vero portabat in manibus ignem et gladium cumque duo pergerent simul

Gen.22.7 dixit Isaac patri suo pater mi at ille respondit quid vis fili ecce inquit ignis et ligna ubi est victima holocausti

Gen.22.8 dixit Abraham Deus providebit sibi victimam holocausti fili mi pergebant ergo pariter

Gen.22.9 veneruntque ad locum quem ostenderat ei Deus in quo aedificavit altare et desuper ligna conposuit cumque conligasset Isaac filium suum posuit eum in altari super struem lignorum

Gen.22.10 extenditque manum et arripuit gladium ut immolaret filium

Gen.22.11 et ecce angelus Domini de caelo clamavit dicens Abraham Abraham qui respondit adsum

Gen.22.12 dixitque ei non extendas manum tuam super puerum neque facias illi quicquam nunc cognovi quod timeas Dominum et non peperceris filio tuo unigenito propter me

Gen.22.13 levavit Abraham oculos viditque post tergum arietem inter vepres herentem cornibus quem adsumens obtulit holocaustum pro filio

Gen.22.14 appellavitque nomen loci illius Dominus videt unde usque hodie dicitur in monte Dominus videbit

Gen.22.15 vocavit autem angelus Domini Abraham secundo de caelo dicens

Gen.22.16 per memet ipsum iuravi dicit Dominus quia fecisti rem hanc et non pepercisti filio tuo unigenito

Gen.22.17 benedicam tibi et multiplicabo semen tuum sicut stellas caeli et velut harenam quae est in litore maris possidebit semen tuum portas inimicorum suorum

Gen.22.18 et benedicentur in semine tuo omnes gentes terrae quia oboedisti voci meae

Gen.22.19 reversus est Abraham ad pueros suos abieruntque Bersabee simul et habitavit ibi

Gen.22.20 his itaque gestis nuntiatum est Abraham quod Melcha quoque genuisset filios Nahor fratri suo

Gen.22.21 Hus primogenitum et Buz fratrem eius Camuhel patrem Syrorum

Gen.22.22 et Chased et Azau Pheldas quoque et Iedlaph

Gen.22.23 ac Bathuel de quo nata est Rebecca octo istos genuit Melcha Nahor fratri Abraham

Gen.22.24 concubina vero illius nomine Roma peperit Tabee et Gaom et Thaas et Maacha

Gen.23

Gen.23.1 vixit autem Sarra centum viginti septem annis

Gen.23.2 et mortua est in civitate Arbee quae est Hebron in terra Chanaan venitque Abraham ut plangeret et fleret eam

Gen.23.3 cumque surrexisset ab officio funeris locutus est ad filios Heth dicens

Gen.23.4 advena sum et peregrinus apud vos date mihi ius sepulchri vobiscum ut sepeliam mortuum meum

Gen.23.5 responderuntque filii Heth

Gen.23.6 audi nos domine princeps Dei es apud nos in electis sepulchris nostris sepeli mortuum tuum nullusque prohibere te poterit quin in monumento eius sepelias mortuum tuum

Gen.23.7 surrexit Abraham et adoravit populum terrae filios videlicet Heth

Gen.23.8 dixitque ad eos si placet animae vestrae ut sepeliam mortuum meum audite me et intercedite apud Ephron filium Soor

Gen.23.9 ut det mihi speluncam duplicem quam habet in extrema parte agri sui pecunia digna tradat mihi eam coram vobis in possessionem sepulchri

Gen.23.10 habitabat autem Ephron in medio filiorum Heth responditque ad Abraham cunctis audientibus qui ingrediebantur portam civitatis illius dicens

Gen.23.11 nequaquam ita fiat domine mi sed magis ausculta quod loquor agrum trado tibi et speluncam quae in eo est praesentibus filiis populi mei sepeli mortuum tuum

Gen.23.12 adoravit Abraham coram populo terrae

Gen.23.13 et locutus est ad Ephron circumstante plebe quaeso ut audias me dabo pecuniam pro agro suscipe eam et sic sepeliam mortuum meum in eo

Gen.23.14 respondit Ephron

Gen.23.15 domine mi audi terram quam postulas quadringentis argenti siclis valet istud est pretium inter me et te sed quantum est hoc sepeli mortuum tuum

Gen.23.16 quod cum audisset Abraham adpendit pecuniam quam Ephron postulaverat audientibus filiis Heth quadringentos siclos argenti et probati monetae publicae

Gen.23.17 confirmatusque est ager quondam Ephronis in quo erat spelunca duplex respiciens Mambre tam ipse quam spelunca et omnes arbores eius in cunctis terminis per circuitum

Gen.23.18 Abrahae in possessionem videntibus filiis Heth et cunctis qui intrabant portam civitatis illius

Gen.23.19 atque ita sepelivit Abraham Sarram uxorem suam in spelunca agri duplici qui respiciebat Mambre haec est Hebron in terra Chanaan

Gen.23.20 et confirmatus est ager et antrum quod erat in eo Abrahae in possessionem monumenti a filiis Heth

Gen.24

Gen.24.1 erat autem Abraham senex dierumque multorum et Dominus in cunctis benedixerat ei

Gen.24.2 dixitque ad servum seniorem domus suae qui praeerat omnibus quae habebat pone manum tuam subter femur meum

Gen.24.3 ut adiurem te per Dominum Deum caeli et terrae ut non accipias uxorem filio meo de filiabus Chananeorum inter quos habito

Gen.24.4 sed ad terram et ad cognationem meam proficiscaris et inde accipias uxorem filio meo Isaac

Gen.24.5 respondit servus si noluerit mulier venire mecum in terram hanc num reducere debeo filium tuum ad locum de quo egressus es

Gen.24.6 dixit Abraham cave nequando reducas illuc filium meum

Gen.24.7 Dominus Deus caeli qui tulit me de domo patris mei et de terra nativitatis meae qui locutus est mihi et iuravit dicens semini tuo dabo terram hanc ipse mittet angelum suum coram te et accipies inde uxorem filio meo

Gen.24.8 sin autem noluerit mulier sequi te non teneberis iuramento filium tantum meum ne reducas illuc

Gen.24.9 posuit ergo servus manum sub femore Abraham domini sui et iuravit illi super sermone hoc

Gen.24.10 tulitque decem camelos de grege domini sui et abiit ex omnibus bonis eius portans secum profectusque perrexit Mesopotamiam ad urbem Nahor

Gen.24.11 cumque camelos fecisset accumbere extra oppidum iuxta puteum aquae vespere eo tempore quo solent mulieres egredi ad hauriendam aquam dixit

Gen.24.12 Domine Deus domini mei Abraham occurre obsecro hodie mihi et fac misericordiam cum domino meo Abraham

Gen.24.13 ecce ego sto propter fontem aquae et filiae habitatorum huius civitatis egredientur ad hauriendam aquam

Gen.24.14 igitur puella cui ego dixero inclina hydriam tuam ut bibam et illa responderit bibe quin et camelis tuis dabo potum ipsa est quam praeparasti servo tuo Isaac et per hoc intellegam quod feceris misericordiam cum domino meo

Gen.24.15 necdum intra se verba conpleverat et ecce Rebecca egrediebatur filia Bathuel filii Melchae uxoris Nahor fratris Abraham habens hydriam in scapula

Gen.24.16 puella decora nimis virgoque pulcherrima et incognita viro descenderat autem ad fontem et impleverat hydriam ac revertebatur

Gen.24.17 occurritque ei servus et ait pauxillum mihi ad sorbendum praebe aquae de hydria tua

Gen.24.18 quae respondit bibe domine mi celeriterque deposuit hydriam super ulnam suam et dedit ei potum

Gen.24.19 cumque ille bibisset adiecit quin et camelis tuis hauriam aquam donec cuncti bibant

Gen.24.20 effundensque hydriam in canalibus recurrit ad puteum ut hauriret aquam et haustam omnibus camelis dedit

Gen.24.21 ille autem contemplabatur eam tacitus scire volens utrum prosperum fecisset iter suum Dominus an non

Gen.24.22 postquam ergo biberunt cameli protulit vir inaures aureas adpendentes siclos duos et armillas totidem pondo siclorum decem

Gen.24.23 dixitque ad eam cuius es filia indica mihi est in domo patris tui locus ad manendum

Gen.24.24 quae respondit filia Bathuelis sum filii Melchae quem peperit Nahor

Gen.24.25 et addidit dicens palearum quoque et faeni plurimum est apud nos et locus spatiosus ad manendum

Gen.24.26 inclinavit se homo et adoravit Dominum

Gen.24.27 dicens benedictus Dominus Deus domini mei Abraham qui non abstulit misericordiam et veritatem suam a domino meo et recto me itinere perduxit in domum fratris domini mei

Gen.24.28 cucurrit itaque puella et nuntiavit in domum matris suae omnia quae audierat

Gen.24.29 habebat autem Rebecca fratrem nomine Laban qui festinus egressus est ad hominem ubi erat fons

Gen.24.30 cumque vidisset inaures et armillas in manibus sororis suae et audisset cuncta verba referentis haec locutus est mihi homo venit ad virum qui stabat iuxta camelos et propter fontem aquae

Gen.24.31 dixitque ad eum ingredere benedicte Domini cur foris stas praeparavi domum et locum camelis

Gen.24.32 et introduxit eum hospitium ac destravit camelos deditque paleas et faenum et aquam ad lavandos pedes camelorum et virorum qui venerant cum eo

Gen.24.33 et adpositus est in conspectu eius panis qui ait non comedam donec loquar sermones meos respondit ei loquere

Gen.24.34 at ille servus inquit Abraham sum

Gen.24.35 et Dominus benedixit domino meo valde magnificatusque est et dedit ei oves et boves argentum et aurum servos et ancillas camelos et asinos

Gen.24.36 et peperit Sarra uxor domini mei filium domino meo in senectute sua deditque illi omnia quae habuerat

Gen.24.37 et adiuravit me dominus meus dicens non accipies uxorem filio meo de filiabus Chananeorum in quorum terra habito

Gen.24.38 sed ad domum patris mei perges et de cognatione mea accipies uxorem filio meo

Gen.24.39 ego vero respondi domino meo quid si noluerit venire mecum mulier

Gen.24.40 Dominus ait in cuius conspectu ambulo mittet angelum suum tecum et diriget viam tuam accipiesque uxorem filio meo de cognatione mea et de domo patris mei

Gen.24.41 innocens eris a maledictione mea cum veneris ad propinquos meos et non dederint tibi

Gen.24.42 veni ergo hodie ad fontem et dixi Domine Deus domini mei Abraham si direxisti viam meam in qua nunc ambulo

Gen.24.43 ecce sto iuxta fontem aquae et virgo quae egredietur ad hauriendam aquam audierit a me da mihi pauxillum aquae ad bibendum ex hydria tua

Gen.24.44 et dixerit mihi et tu bibe et camelis tuis hauriam ipsa est mulier quam praeparavit Dominus filio domini mei

Gen.24.45 dum haec mecum tacitus volverem apparuit Rebecca veniens cum hydria quam portabat in scapula descenditque ad fontem et hausit aquam et aio ad eam da mihi paululum bibere

Gen.24.46 quae festina deposuit hydriam de umero et dixit mihi et tu bibe et camelis tuis potum tribuam bibi et adaquavit camelos

Gen.24.47 interrogavique eam et dixi cuius es filia quae respondit filia Bathuelis sum filii Nahor quem peperit illi Melcha suspendi itaque inaures ad ornandam faciem eius et armillas posui in manibus

Gen.24.48 pronusque adoravi Dominum benedicens Domino Deo domini mei Abraham qui perduxisset me recto itinere ut sumerem filiam fratris domini mei filio eius

Gen.24.49 quam ob rem si facitis misericordiam et veritatem cum domino meo indicate mihi sin autem aliud placet et hoc dicite ut vadam ad dextram sive ad sinistram

Gen.24.50 responderunt Laban et Bathuel a Domino egressus est sermo non possumus extra placitum eius quicquam aliud tecum loqui

Gen.24.51 en Rebecca coram te est tolle eam et proficiscere et sit uxor filii domini tui sicut locutus est Dominus

Gen.24.52 quod cum audisset puer Abraham adoravit in terra Dominum

Gen.24.53 prolatisque vasis argenteis et aureis ac vestibus dedit ea Rebeccae pro munere fratribus quoque eius et matri dona obtulit

Gen.24.54 initoque convivio vescentes pariter et bibentes manserunt ibi surgens autem mane locutus est puer dimittite me ut vadam ad dominum meum

Gen.24.55 responderunt fratres eius et mater maneat puella saltem decem dies apud nos et postea proficiscetur

Gen.24.56 nolite ait me retinere quia Dominus direxit viam meam dimittite me ut pergam ad dominum meum

Gen.24.57 dixerunt vocemus puellam et quaeramus ipsius voluntatem

Gen.24.58 cumque vocata venisset sciscitati sunt vis ire cum homine isto quae ait vadam

Gen.24.59 dimiserunt ergo eam et nutricem illius servumque Abraham et comites eius

Gen.24.60 inprecantes prospera sorori suae atque dicentes soror nostra es crescas in mille milia et possideat semen tuum portas inimicorum suorum

Gen.24.61 igitur Rebecca et puellae illius ascensis camelis secutae sunt virum qui festinus revertebatur ad dominum suum

Gen.24.62 eo tempore Isaac deambulabat per viam quae ducit ad puteum cuius nomen est Viventis et videntis habitabat enim in terra australi

Gen.24.63 et egressus fuerat ad meditandum in agro inclinata iam die cumque levasset oculos vidit camelos venientes procul

Gen.24.64 Rebecca quoque conspecto Isaac descendit de camelo

Gen.24.65 et ait ad puerum quis est ille homo qui venit per agrum in occursum nobis dixit ei ipse est dominus meus at illa tollens cito pallium operuit se

Gen.24.66 servus autem cuncta quae gesserat narravit Isaac

Gen.24.67 qui introduxit eam in tabernaculum Sarrae matris suae et accepit uxorem et in tantum dilexit ut dolorem qui ex morte matris acciderat temperaret

Gen.25

Gen.25.1 Abraham vero aliam duxit uxorem nomine Cetthuram

Gen.25.2 quae peperit ei Zamram et Iexan et Madan et Madian et Iesboch et Sue

Gen.25.3 Iexan quoque genuit Saba et Dadan filii Dadan fuerunt Assurim et Lathusim et Loommim

Gen.25.4 at vero ex Madian ortus est Epha et Opher et Enoch et Abida et Eldaa omnes hii filii Cetthurae

Gen.25.5 deditque Abraham cuncta quae possederat Isaac

Gen.25.6 filiis autem concubinarum largitus est munera et separavit eos ab Isaac filio suo dum adhuc ipse viveret ad plagam orientalem

Gen.25.7 fuerunt autem dies vitae eius centum septuaginta quinque anni

Gen.25.8 et deficiens mortuus est in senectute bona provectaeque aetatis et plenus dierum congregatusque est ad populum suum

Gen.25.9 et sepelierunt eum Isaac et Ismahel filii sui in spelunca duplici quae sita est in agro Ephron filii Soor Hetthei e regione Mambre

Gen.25.10 quem emerat a filiis Heth ibi sepultus est ipse et Sarra uxor eius

Gen.25.11 et post obitum illius benedixit Deus Isaac filio eius qui habitabat iuxta puteum nomine Viventis et videntis

Gen.25.12 hae sunt generationes Ismahel filii Abraham quem peperit ei Agar Aegyptia famula Sarrae

Gen.25.13 et haec nomina filiorum eius in vocabulis et generationibus suis primogenitus Ismahelis Nabaioth dein Cedar et Abdeel et Mabsam

Gen.25.14 Masma quoque et Duma et Massa

Gen.25.15 Adad et Thema Itur et Naphis et Cedma

Gen.25.16 isti sunt filii Ismahel et haec nomina per castella et oppida eorum duodecim principes tribuum suarum

Gen.25.17 anni vitae Ismahel centum triginta septem deficiens mortuus est et adpositus ad populum suum

Gen.25.18 habitavit autem ab Evila usque Sur quae respicit Aegyptum introeuntibus Assyrios coram cunctis fratribus suis obiit

Gen.25.19 hae quoque sunt generationes Isaac filii Abraham Abraham genuit Isaac

Gen.25.20 qui cum quadraginta esset annorum duxit uxorem Rebeccam filiam Bathuel Syri de Mesopotamiam sororem Laban

Gen.25.21 deprecatusque est Dominum pro uxore sua eo quod esset sterilis qui exaudivit eum et dedit conceptum Rebeccae

Gen.25.22 sed conlidebantur in utero eius parvuli quae ait si sic mihi futurum erat quid necesse fuit concipere perrexitque ut consuleret Dominum

Gen.25.23 qui respondens ait duae gentes in utero tuo sunt et duo populi ex ventre tuo dividentur populusque populum superabit et maior minori serviet

Gen.25.24 iam tempus pariendi venerat et ecce gemini in utero repperti sunt

Gen.25.25 qui primus egressus est rufus erat et totus in morem pellis hispidus vocatumque est nomen eius Esau protinus alter egrediens plantam fratris tenebat manu et idcirco appellavit eum Iacob

Gen.25.26 sexagenarius erat Isaac quando nati sunt parvuli

Gen.25.27 quibus adultis factus est Esau vir gnarus venandi et homo agricola Iacob autem vir simplex habitabat in tabernaculis

Gen.25.28 Isaac amabat Esau eo quod de venationibus illius vesceretur et Rebecca diligebat Iacob

Gen.25.29 coxit autem Iacob pulmentum ad quem cum venisset Esau de agro lassus

Gen.25.30 ait da mihi de coctione hac rufa quia oppido lassus sum quam ob causam vocatum est nomen eius Edom

Gen.25.31 cui dixit Iacob vende mihi primogenita tua

Gen.25.32 ille respondit en morior quid mihi proderunt primogenita

Gen.25.33 ait Iacob iura ergo mihi iuravit Esau et vendidit primogenita

Gen.25.34 et sic accepto pane et lentis edulio comedit et bibit et abiit parvipendens quod primogenita vendidisset

Gen.26

Gen.26.1 orta autem fame super terram post eam sterilitatem quae acciderat in diebus Abraham abiit Isaac ad Abimelech regem Palestinorum in Gerara

Gen.26.2 apparuitque ei Dominus et ait ne descendas in Aegyptum sed quiesce in terra quam dixero tibi

Gen.26.3 et peregrinare in ea eroque tecum et benedicam tibi tibi enim et semini tuo dabo universas regiones has conplens iuramentum quod spopondi Abraham patri tuo

Gen.26.4 et multiplicabo semen tuum sicut stellas caeli daboque posteris tuis universas regiones has et benedicentur in semine tuo omnes gentes terrae

Gen.26.5 eo quod oboedierit Abraham voci meae et custodierit praecepta et mandata mea et caerimonias legesque servaverit

Gen.26.6 mansit itaque Isaac in Geraris

Gen.26.7 qui cum interrogaretur a viris loci illius super uxore sua respondit soror mea est timuerat enim confiteri quod sibi esset sociata coniugio reputans ne forte interficerent eum propter illius pulchritudinem

Gen.26.8 cumque pertransissent dies plurimi et ibi demoraretur prospiciens Abimelech Palestinorum rex per fenestram vidit eum iocantem cum Rebecca uxore sua

Gen.26.9 et accersito ait perspicuum est quod uxor tua sit cur mentitus es sororem tuam esse respondit timui ne morerer propter eam

Gen.26.10 dixitque Abimelech quare inposuisti nobis potuit coire quispiam de populo cum uxore tua et induxeras super nos grande peccatum praecepitque omni populo dicens

Gen.26.11 qui tetigerit hominis huius uxorem morte morietur

Gen.26.12 seruit autem Isaac in terra illa et invenit in ipso anno centuplum benedixitque ei Dominus

Gen.26.13 et locupletatus est homo et ibat proficiens atque succrescens donec magnus vehementer effectus est

Gen.26.14 habuit quoque possessionem ovium et armentorum et familiae plurimum ob haec invidentes ei Palestini

Gen.26.15 omnes puteos quos foderant servi patris illius Abraham illo tempore obstruxerunt implentes humo

Gen.26.16 in tantum ut ipse Abimelech diceret ad Isaac recede a nobis quoniam potentior nostri factus es valde

Gen.26.17 et ille discedens veniret ad torrentem Gerarae habitaretque ibi

Gen.26.18 rursum fodit alios puteos quos foderant servi patris sui Abraham et quos illo mortuo olim obstruxerant Philisthim appellavitque eos hisdem nominibus quibus ante pater vocaverat

Gen.26.19 foderunt in torrente et reppererunt aquam vivam

Gen.26.20 sed et ibi iurgium fuit pastorum Gerarae adversum pastores Isaac dicentium nostra est aqua quam ob rem nomen putei ex eo quod acciderat vocavit Calumniam

Gen.26.21 foderunt et alium et pro illo quoque rixati sunt appellavitque eum Inimicitias

Gen.26.22 profectus inde fodit alium puteum pro quo non contenderunt itaque vocavit nomen illius Latitudo dicens nunc dilatavit nos Dominus et fecit crescere super terram

Gen.26.23 ascendit autem ex illo loco in Bersabee

Gen.26.24 ubi apparuit ei Dominus in ipsa nocte dicens ego sum Deus Abraham patris tui noli metuere quia tecum sum benedicam tibi et multiplicabo semen tuum propter servum meum Abraham

Gen.26.25 itaque aedificavit ibi altare et invocato nomine Domini extendit tabernaculum praecepitque servis suis ut foderent puteum

Gen.26.26 ad quem locum cum venissent de Geraris Abimelech et Ochozath amicus illius et Fichol dux militum

Gen.26.27 locutus est eis Isaac quid venistis ad me hominem quem odistis et expulistis a vobis

Gen.26.28 qui responderunt vidimus tecum esse Dominum et idcirco nunc diximus sit iuramentum inter nos et ineamus foedus

Gen.26.29 ut non facias nobis quicquam mali sicut et nos nihil tuorum adtigimus nec fecimus quod te laederet sed cum pace dimisimus auctum benedictione Domini

Gen.26.30 fecit ergo eis convivium et post cibum et potum

Gen.26.31 surgentes mane iuraverunt sibi mutuo dimisitque eos Isaac pacifice in locum suum

Gen.26.32 ecce autem venerunt in ipso die servi Isaac adnuntiantes ei de puteo quem foderant atque dicentes invenimus aquam

Gen.26.33 unde appellavit eum Abundantiam et nomen urbi inpositum est Bersabee usque in praesentem diem

Gen.26.34 Esau vero quadragenarius duxit uxores Iudith filiam Beeri Hetthei et Basemath filiam Helon eiusdem loci

Gen.26.35 quae ambae offenderant animum Isaac et Rebeccae

Gen.27

Gen.27.1 senuit autem Isaac et caligaverunt oculi eius et videre non poterat vocavitque Esau filium suum maiorem et dixit ei fili mi qui respondit adsum

Gen.27.2 cui pater vides inquit quod senuerim et ignorem diem mortis meae

Gen.27.3 sume arma tua faretram et arcum et egredere foras cumque venatu aliquid adprehenderis

Gen.27.4 fac mihi inde pulmentum sicut velle me nosti et adfer ut comedam et benedicat tibi anima mea antequam moriar

Gen.27.5 quod cum audisset Rebecca et ille abisset in agrum ut iussionem patris expleret

Gen.27.6 dixit filio suo Iacob audivi patrem tuum loquentem cum Esau fratre tuo et dicentem ei

Gen.27.7 adfer mihi venationem tuam et fac cibos ut comedam et benedicam tibi coram Domino antequam moriar

Gen.27.8 nunc ergo fili mi adquiesce consiliis meis

Gen.27.9 et pergens ad gregem adfer mihi duos hedos optimos ut faciam ex eis escas patri tuo quibus libenter vescitur

Gen.27.10 quas cum intuleris et comederit benedicat tibi priusquam moriatur

Gen.27.11 cui ille respondit nosti quod Esau frater meus homo pilosus sit et ego lenis

Gen.27.12 si adtractaverit me pater meus et senserit timeo ne putet sibi voluisse inludere et inducat super me maledictionem pro benedictione

Gen.27.13 ad quem mater in me sit ait ista maledictio fili mi tantum audi vocem meam et perge adferque quae dixi

Gen.27.14 abiit et adtulit deditque matri paravit illa cibos sicut noverat velle patrem illius

Gen.27.15 et vestibus Esau valde bonis quas apud se habebat domi induit eum

Gen.27.16 pelliculasque hedorum circumdedit manibus et colli nuda protexit

Gen.27.17 dedit pulmentum et panes quos coxerat tradidit

Gen.27.18 quibus inlatis dixit pater mi et ille respondit audio quis tu es fili mi

Gen.27.19 dixitque Iacob ego sum Esau primogenitus tuus feci sicut praecepisti mihi surge sede et comede de venatione mea ut benedicat mihi anima tua

Gen.27.20 rursum Isaac ad filium suum quomodo inquit tam cito invenire potuisti fili mi qui respondit voluntatis Dei fuit ut cito mihi occurreret quod volebam

Gen.27.21 dixitque Isaac accede huc ut tangam te fili mi et probem utrum tu sis filius meus Esau an non

Gen.27.22 accessit ille ad patrem et palpato eo dixit Isaac vox quidem vox Iacob est sed manus manus sunt Esau

Gen.27.23 et non cognovit eum quia pilosae manus similitudinem maioris expresserant benedicens ergo illi

Gen.27.24 ait tu es filius meus Esau respondit ego sum

Gen.27.25 at ille offer inquit mihi cibos de venatione tua fili mi ut benedicat tibi anima mea quos cum oblatos comedisset obtulit ei etiam vinum quo hausto

Gen.27.26 dixit ad eum accede ad me et da mihi osculum fili mi

Gen.27.27 accessit et osculatus est eum statimque ut sensit vestimentorum illius flagrantiam benedicens ait ecce odor filii mei sicut odor agri cui benedixit Dominus

Gen.27.28 det tibi Deus de rore caeli et de pinguedine terrae abundantiam frumenti et vini

Gen.27.29 et serviant tibi populi et adorent te tribus esto dominus fratrum tuorum et incurventur ante te filii matris tuae qui maledixerit tibi sit maledictus et qui benedixerit benedictionibus repleatur

Gen.27.30 vix Isaac sermonem impleverat et egresso Iacob foras venit Esau

Gen.27.31 coctosque de venatione cibos intulit patri dicens surge pater mi et comede de venatione filii tui ut benedicat mihi anima tua

Gen.27.32 dixitque illi Isaac quis enim es tu qui respondit ego sum primogenitus filius tuus Esau

Gen.27.33 expavit Isaac stupore vehementi et ultra quam credi potest admirans ait quis igitur ille est qui dudum captam venationem adtulit mihi et comedi ex omnibus priusquam tu venires benedixique ei et erit benedictus

Gen.27.34 auditis Esau sermonibus patris inrugiit clamore magno et consternatus ait benedic etiam mihi pater mi

Gen.27.35 qui ait venit germanus tuus fraudulenter et accepit benedictionem tuam

Gen.27.36 at ille subiunxit iuste vocatum est nomen eius Iacob subplantavit enim me en altera vice primogenita mea ante tulit et nunc secundo subripuit benedictionem meam rursumque ad patrem numquid non reservasti ait et mihi benedictionem

Gen.27.37 respondit Isaac dominum tuum illum constitui et omnes fratres eius servituti illius subiugavi frumento et vino stabilivi eum tibi post haec fili mi ultra quid faciam

Gen.27.38 cui Esau num unam inquit tantum benedictionem habes pater mihi quoque obsecro ut benedicas cumque heiulatu magno fleret

Gen.27.39 motus Isaac dixit ad eum in pinguedine terrae et in rore caeli desuper

Gen.27.40 erit benedictio tua vives gladio et fratri tuo servies tempusque veniet cum excutias et solvas iugum eius de cervicibus tuis

Gen.27.41 oderat ergo semper Esau Iacob pro benedictione qua benedixerat ei pater dixitque in corde suo veniant dies luctus patris mei ut occidam Iacob fratrem meum

Gen.27.42 nuntiata sunt haec Rebeccae quae mittens et vocans Iacob filium suum dixit ad eum ecce Esau frater tuus minatur ut occidat te

Gen.27.43 nunc ergo fili audi vocem meam et consurgens fuge ad Laban fratrem meum in Haran

Gen.27.44 habitabisque cum eo dies paucos donec requiescat furor fratris tui

Gen.27.45 et cesset indignatio eius obliviscaturque eorum quae fecisti in eum postea mittam et adducam te inde huc cur utroque orbabor filio in una die

Gen.27.46 dixit quoque Rebecca ad Isaac taedet me vitae meae propter filias Heth si acceperit Iacob uxorem de stirpe huius terrae nolo vivere

Gen.28

Gen.28.1 vocavit itaque Isaac Iacob et benedixit praecepitque ei dicens noli accipere coniugem de genere Chanaan

Gen.28.2 sed vade et proficiscere in Mesopotamiam Syriae ad domum Bathuel patrem matris tuae et accipe tibi inde uxorem de filiabus Laban avunculi tui

Gen.28.3 Deus autem omnipotens benedicat tibi et crescere te faciat atque multiplicet ut sis in turbas populorum

Gen.28.4 et det tibi benedictiones Abraham et semini tuo post te ut possideas terram peregrinationis tuae quam pollicitus est avo tuo

Gen.28.5 cumque dimisisset eum Isaac profectus venit in Mesopotamiam Syriae ad Laban filium Bathuel Syri fratrem Rebeccae matris suae

Gen.28.6 videns autem Esau quod benedixisset pater suus Iacob et misisset eum in Mesopotamiam Syriae ut inde uxorem duceret et quod post benedictionem praecepisset ei dicens non accipies coniugem de filiabus Chanaan

Gen.28.7 quodque oboediens Iacob parentibus isset in Syriam

Gen.28.8 probans quoque quod non libenter aspiceret filias Chanaan pater suus

Gen.28.9 ivit ad Ismahelem et duxit uxorem absque his quas prius habebat Maeleth filiam Ismahel filii Abraham sororem Nabaioth

Gen.28.10 igitur egressus Iacob de Bersabee pergebat Haran

Gen.28.11 cumque venisset ad quendam locum et vellet in eo requiescere post solis occubitum tulit de lapidibus qui iacebant et subponens capiti suo dormivit in eodem loco

Gen.28.12 viditque in somnis scalam stantem super terram et cacumen illius tangens caelum angelos quoque Dei ascendentes et descendentes per eam

Gen.28.13 et Dominum innixum scalae dicentem sibi ego sum Dominus Deus Abraham patris tui et Deus Isaac terram in qua dormis tibi dabo et semini tuo

Gen.28.14 eritque germen tuum quasi pulvis terrae dilataberis ad occidentem et orientem septentrionem et meridiem et benedicentur in te et in semine tuo cunctae tribus terrae

Gen.28.15 et ero custos tuus quocumque perrexeris et reducam te in terram hanc nec dimittam nisi conplevero universa quae dixi

Gen.28.16 cumque evigilasset Iacob de somno ait vere Dominus est in loco isto et ego nesciebam

Gen.28.17 pavensque quam terribilis inquit est locus iste non est hic aliud nisi domus Dei et porta caeli

Gen.28.18 surgens ergo mane tulit lapidem quem subposuerat capiti suo et erexit in titulum fundens oleum desuper

Gen.28.19 appellavitque nomen urbis Bethel quae prius Luza vocabatur

Gen.28.20 vovit etiam votum dicens si fuerit Deus mecum et custodierit me in via per quam ambulo et dederit mihi panem ad vescendum et vestem ad induendum

Gen.28.21 reversusque fuero prospere ad domum patris mei erit mihi Dominus in Deum

Gen.28.22 et lapis iste quem erexi in titulum vocabitur Domus Dei cunctorumque quae dederis mihi decimas offeram tibi

Gen.29

Gen.29.1 profectus ergo Iacob venit ad terram orientalem

Gen.29.2 et vidit puteum in agro tresque greges ovium accubantes iuxta eum nam ex illo adaquabantur pecora et os eius grandi lapide claudebatur

Gen.29.3 morisque erat ut cunctis ovibus congregatis devolverent lapidem et refectis gregibus rursum super os putei ponerent

Gen.29.4 dixitque ad pastores fratres unde estis qui responderunt de Haran

Gen.29.5 quos interrogans numquid ait nostis Laban filium Nahor dixerunt novimus

Gen.29.6 sanusne est inquit valet inquiunt et ecce Rahel filia eius venit cum grege suo

Gen.29.7 dixitque Iacob adhuc multum diei superest nec est tempus ut reducantur ad caulas greges date ante potum ovibus et sic ad pastum eas reducite

Gen.29.8 qui responderunt non possumus donec omnia pecora congregentur et amoveamus lapidem de ore putei ut adaquemus greges

Gen.29.9 adhuc loquebantur et ecce Rahel veniebat cum ovibus patris sui nam gregem ipsa pascebat

Gen.29.10 quam cum vidisset Iacob et sciret consobrinam suam ovesque Laban avunculi sui amovit lapidem quo puteus claudebatur

Gen.29.11 et adaquato grege osculatus est eam elevataque voce flevit

Gen.29.12 et indicavit ei quod frater esset patris eius et filius Rebeccae at illa festinans nuntiavit patri suo

Gen.29.13 qui cum audisset venisse Iacob filium sororis suae cucurrit obviam conplexusque eum et in oscula ruens duxit in domum suam auditis autem causis itineris

Gen.29.14 respondit os meum es et caro mea et postquam expleti sunt dies mensis unius

Gen.29.15 dixit ei num quia frater meus es gratis servies mihi dic quid mercedis accipias

Gen.29.16 habebat vero filias duas nomen maioris Lia minor appellabatur Rahel

Gen.29.17 sed Lia lippis erat oculis Rahel decora facie et venusto aspectu

Gen.29.18 quam diligens Iacob ait serviam tibi pro Rahel filia tua minore septem annis

Gen.29.19 respondit Laban melius est ut tibi eam dem quam viro alteri mane apud me

Gen.29.20 servivit igitur Iacob pro Rahel septem annis et videbantur illi pauci dies prae amoris magnitudine

Gen.29.21 dixitque ad Laban da mihi uxorem meam quia iam tempus expletum est ut ingrediar ad eam

Gen.29.22 qui vocatis multis amicorum turbis ad convivium fecit nuptias

Gen.29.23 et vespere filiam suam Liam introduxit ad eum

Gen.29.24 dans ancillam filiae Zelpham nomine ad quam cum ex more Iacob fuisset ingressus facto mane vidit Liam

Gen.29.25 et dixit ad socerum quid est quod facere voluisti nonne pro Rahel servivi tibi quare inposuisti mihi

Gen.29.26 respondit Laban non est in loco nostro consuetudinis ut minores ante tradamus ad nuptias

Gen.29.27 imple ebdomadem dierum huius copulae et hanc quoque dabo tibi pro opere quo serviturus es mihi septem annis aliis

Gen.29.28 adquievit placito et ebdomade transacta Rahel duxit uxorem

Gen.29.29 cui pater servam Balam dederat

Gen.29.30 tandemque potitus optatis nuptiis amorem sequentis priori praetulit serviens apud eum septem annis aliis

Gen.29.31 videns autem Dominus quod despiceret Liam aperuit vulvam eius sorore sterili permanente

Gen.29.32 quae conceptum genuit filium vocavitque nomen eius Ruben dicens vidit Dominus humilitatem meam nunc amabit me vir meus

Gen.29.33 rursumque concepit et peperit filium et ait quoniam audivit Dominus haberi me contemptui dedit etiam istum mihi vocavitque nomen illius Symeon

Gen.29.34 concepit tertio et genuit alium dixitque nunc quoque copulabitur mihi maritus meus eo quod pepererim illi tres filios et idcirco appellavit nomen eius Levi

Gen.29.35 quarto concepit et peperit filium et ait modo confitebor Domino et ob hoc vocavit eum Iudam cessavitque parere

Gen.30

Gen.30.1 cernens autem Rahel quod infecunda esset invidit sorori et ait marito suo da mihi liberos alioquin moriar

Gen.30.2 cui iratus respondit Iacob num pro Deo ego sum qui privavit te fructu ventris tui

Gen.30.3 at illa habeo inquit famulam Balam ingredere ad eam ut pariat super genua mea et habeam ex ea filios

Gen.30.4 deditque illi Balam in coniugium quae

Gen.30.5 ingresso ad se viro concepit et peperit filium

Gen.30.6 dixitque Rahel iudicavit mihi Dominus et exaudivit vocem meam dans mihi filium et idcirco appellavit nomen illius Dan

Gen.30.7 rursumque Bala concipiens peperit alterum

Gen.30.8 pro quo ait Rahel conparavit me Deus cum sorore mea et invalui vocavitque eum Nepthalim

Gen.30.9 sentiens Lia quod parere desisset Zelpham ancillam suam marito tradidit

Gen.30.10 qua post conceptum edente filium

Gen.30.11 dixit feliciter et idcirco vocavit nomen eius Gad

Gen.30.12 peperit quoque Zelpha alterum

Gen.30.13 dixitque Lia hoc pro beatitudine mea beatam quippe me dicent mulieres propterea appellavit eum Aser

Gen.30.14 egressus autem Ruben tempore messis triticeae in agro repperit mandragoras quos matri Liae detulit dixitque Rahel da mihi partem de mandragoris filii tui

Gen.30.15 illa respondit parumne tibi videtur quod praeripueris maritum mihi nisi etiam mandragoras filii mei tuleris ait Rahel dormiat tecum hac nocte pro mandragoris filii tui

Gen.30.16 redeuntique ad vesperam de agro Iacob egressa est in occursum Lia et ad me inquit intrabis quia mercede conduxi te pro mandragoris filii mei dormivit cum ea nocte illa

Gen.30.17 et exaudivit Deus preces eius concepitque et peperit filium quintum

Gen.30.18 et ait dedit Deus mercedem mihi quia dedi ancillam meam viro meo appellavitque nomen illius Isachar

Gen.30.19 rursum Lia concipiens peperit sextum filium

Gen.30.20 et ait ditavit me Deus dote bona etiam hac vice mecum erit maritus meus eo quod genuerim ei sex filios et idcirco appellavit nomen eius Zabulon

Gen.30.21 post quem peperit filiam nomine Dinam

Gen.30.22 recordatus quoque Dominus Rahelis exaudivit eam et aperuit vulvam illius

Gen.30.23 quae concepit et peperit filium dicens abstulit Deus obprobrium meum

Gen.30.24 et vocavit nomen illius Ioseph dicens addat mihi Dominus filium alterum

Gen.30.25 nato autem Ioseph dixit Iacob socero suo dimitte me ut revertar in patriam et ad terram meam

Gen.30.26 da mihi uxores et liberos meos pro quibus servivi tibi ut abeam tu nosti servitutem qua servivi tibi

Gen.30.27 ait ei Laban inveniam gratiam in conspectu tuo experimento didici quod benedixerit mihi Deus propter te

Gen.30.28 constitue mercedem tuam quam dem tibi

Gen.30.29 at ille respondit tu nosti quomodo servierim tibi et quanta in manibus meis fuerit possessio tua

Gen.30.30 modicum habuisti antequam venirem et nunc dives effectus es benedixitque tibi Dominus ad introitum meum iustum est igitur ut aliquando provideam etiam domui meae

Gen.30.31 dixitque Laban quid dabo tibi at ille ait nihil volo sed si feceris quod postulo iterum pascam et custodiam pecora tua

Gen.30.32 gyra omnes greges tuos et separa cunctas oves varias et sparso vellere et quodcumque furvum et maculosum variumque fuerit tam in ovibus quam in capris erit merces mea

Gen.30.33 respondebitque mihi cras iustitia mea quando placiti tempus advenerit coram te et omnia quae non fuerint varia et maculosa et furva tam in ovibus quam in capris furti me arguent

Gen.30.34 dixit Laban gratum habeo quod petis

Gen.30.35 et separavit in die illo capras et oves hircos et arietes varios atque maculosos cunctum autem gregem unicolorem id est albi et nigri velleris tradidit in manu filiorum suorum

Gen.30.36 et posuit spatium itineris inter se et generum dierum trium qui pascebat reliquos greges eius

Gen.30.37 tollens ergo Iacob virgas populeas virides et amigdalinas et ex platanis ex parte decorticavit eas detractisque corticibus in his quae spoliata fuerant candor apparuit illa vero quae integra erant viridia permanserunt atque in hunc modum color effectus est varius

Gen.30.38 posuitque eas in canalibus ubi effundebatur aqua ut cum venissent greges ad bibendum ante oculos haberent virgas et in aspectu earum conciperent

Gen.30.39 factumque est ut in ipso calore coitus oves intuerentur virgas et parerent maculosa et varia et diverso colore respersa

Gen.30.40 divisitque gregem Iacob et posuit virgas ante oculos arietum erant autem alba quaeque et nigra Laban cetera vero Iacob separatis inter se gregibus

Gen.30.41 igitur quando primo tempore ascendebantur oves ponebat Iacob virgas in canalibus aquarum ante oculos arietum et ovium ut in earum contemplatione conciperent

Gen.30.42 quando vero serotina admissura erat et conceptus extremus non ponebat eas factaque sunt ea quae erant serotina Laban et quae primi temporis Iacob

Gen.30.43 ditatusque est homo ultra modum et habuit greges multos ancillas et servos camelos et asinos

Gen.31

Gen.31.1 postquam autem audivit verba filiorum Laban dicentium tulit Iacob omnia quae fuerunt patris nostri et de illius facultate ditatus factus est inclitus

Gen.31.2 animadvertit quoque faciem Laban quod non esset erga se sicut heri et nudius tertius

Gen.31.3 maxime dicente sibi Domino revertere in terram patrum tuorum et ad generationem tuam eroque tecum

Gen.31.4 misit et vocavit Rahel et Liam in agrum ubi pascebat greges

Gen.31.5 dixitque eis video faciem patris vestri quod non sit erga me sicut heri et nudius tertius Deus autem patris mei fuit mecum

Gen.31.6 et ipsae nostis quod totis viribus meis servierim patri vestro

Gen.31.7 sed pater vester circumvenit me et mutavit mercedem meam decem vicibus et tamen non dimisit eum Deus ut noceret mihi

Gen.31.8 si quando dixit variae erunt mercedes tuae pariebant omnes oves varios fetus quando vero e contrario ait alba quaeque accipies pro mercede omnes greges alba pepererunt

Gen.31.9 tulitque Deus substantiam patris vestri et dedit mihi

Gen.31.10 postquam enim conceptus ovium tempus advenerat levavi oculos meos et vidi in somnis ascendentes mares super feminas varios et maculosos et diversorum colorum

Gen.31.11 dixitque angelus Dei ad me in somnis Iacob et ego respondi adsum

Gen.31.12 qui ait leva oculos tuos et vide universos masculos ascendentes super feminas varios respersos atque maculosos vidi enim omnia quae fecit tibi Laban

Gen.31.13 ego sum Deus Bethel ubi unxisti lapidem et votum vovisti mihi nunc ergo surge et egredere de terra hac revertens in terram nativitatis tuae

Gen.31.14 responderunt Rahel et Lia numquid habemus residui quicquam in facultatibus et hereditate domus patris nostri

Gen.31.15 nonne quasi alienas reputavit nos et vendidit comeditque pretium nostrum

Gen.31.16 sed Deus tulit opes patris nostri et nobis eas tradidit ac filiis nostris unde omnia quae praecepit fac

Gen.31.17 surrexit itaque Iacob et inpositis liberis et coniugibus suis super camelos abiit

Gen.31.18 tulitque omnem substantiam et greges et quicquid in Mesopotamiam quaesierat pergens ad Isaac patrem suum in terram Chanaan

Gen.31.19 eo tempore Laban ierat ad tondendas oves et Rahel furata est idola patris sui

Gen.31.20 noluitque Iacob confiteri socero quod fugeret

Gen.31.21 cumque abisset tam ipse quam omnia quae iuris eius erant et amne transmisso pergeret contra montem Galaad

Gen.31.22 nuntiatum est Laban die tertio quod fugeret Iacob

Gen.31.23 qui adsumptis fratribus suis persecutus est eum diebus septem et conprehendit in monte Galaad

Gen.31.24 viditque in somnis dicentem sibi Dominum cave ne quicquam aspere loquaris contra Iacob

Gen.31.25 iamque Iacob extenderat in monte tabernaculum cum ille consecutus eum cum fratribus suis in eodem monte Galaad fixit tentorium

Gen.31.26 et dixit ad Iacob quare ita egisti ut clam me abigeres filias meas quasi captivas gladio

Gen.31.27 cur ignorante me fugere voluisti nec indicare mihi ut prosequerer te cum gaudio et canticis et tympanis et cithara

Gen.31.28 non es passus ut oscularer filios meos ac filias stulte operatus es et nunc

Gen.31.29 valet quidem manus mea reddere tibi malum sed Deus patris vestri heri dixit mihi cave ne loquaris cum Iacob quicquam durius

Gen.31.30 esto ad tuos ire cupiebas et desiderio tibi erat domus patris tui cur furatus es deos meos

Gen.31.31 respondit Iacob quod inscio te profectus sum timui ne violenter auferres filias tuas

Gen.31.32 quod autem furti arguis apud quemcumque inveneris deos tuos necetur coram fratribus nostris scrutare quicquid tuorum apud me inveneris et aufer haec dicens ignorabat quod Rahel furata esset idola

Gen.31.33 ingressus itaque Laban tabernaculum Iacob et Liae et utriusque famulae non invenit cumque intrasset tentorium Rahelis

Gen.31.34 illa festinans abscondit idola subter stramen cameli et sedit desuper scrutantique omne tentorium et nihil invenienti

Gen.31.35 ait ne irascatur dominus meus quod coram te adsurgere nequeo quia iuxta consuetudinem feminarum nunc accidit mihi sic delusa sollicitudo quaerentis est

Gen.31.36 tumensque Iacob cum iurgio ait quam ob culpam meam et ob quod peccatum sic exarsisti post me

Gen.31.37 et scrutatus es omnem supellectilem meam quid invenisti de cuncta substantia domus tuae pone hic coram fratribus meis et fratribus tuis et iudicent inter me et te

Gen.31.38 idcirco viginti annis fui tecum oves tuae et caprae steriles non fuerunt arietes gregis tui non comedi

Gen.31.39 nec captum a bestia ostendi tibi ego damnum omne reddebam quicquid furto perierat a me exigebas

Gen.31.40 die noctuque aestu urebar et gelu fugiebat somnus ab oculis meis

Gen.31.41 sic per viginti annos in domo tua servivi tibi quattuordecim pro filiabus et sex pro gregibus tuis inmutasti quoque mercedem meam decem vicibus

Gen.31.42 nisi Deus patris mei Abraham et Timor Isaac adfuisset mihi forsitan modo nudum me dimisisses adflictionem meam et laborem manuum mearum respexit Deus et arguit te heri

Gen.31.43 respondit ei Laban filiae et filii et greges tui et omnia quae cernis mea sunt quid possum facere filiis et nepotibus meis

Gen.31.44 veni ergo et ineamus foedus ut sit testimonium inter me et te

Gen.31.45 tulit itaque Iacob lapidem et erexit illum in titulum

Gen.31.46 dixitque fratribus suis adferte lapides qui congregantes fecerunt tumulum comederuntque super eum

Gen.31.47 quem vocavit Laban tumulus Testis et Iacob acervum Testimonii uterque iuxta proprietatem linguae suae

Gen.31.48 dixitque Laban tumulus iste testis erit inter me et te hodie et idcirco appellatum est nomen eius Galaad id est tumulus Testis

Gen.31.49 intueatur Dominus et iudicet inter nos quando recesserimus a nobis

Gen.31.50 si adflixeris filias meas et si introduxeris uxores alias super eas nullus sermonis nostri testis est absque Deo qui praesens respicit

Gen.31.51 dixitque rursus ad Iacob en tumulus hic et lapis quem erexi inter me et te

Gen.31.52 testis erit tumulus inquam iste et lapis sint in testimonio si aut ego transiero illum pergens ad te aut tu praeterieris malum mihi cogitans

Gen.31.53 Deus Abraham et Deus Nahor iudicet inter nos Deus patris eorum iuravit Iacob per Timorem patris sui Isaac

Gen.31.54 immolatisque victimis in monte vocavit fratres suos ut ederent panem qui cum comedissent manserunt ibi

Gen.31.55 Laban vero de nocte consurgens osculatus est filios et filias suas et benedixit illis reversus in locum suum

Gen.32

Gen.32.1 Iacob quoque abiit itinere quo coeperat fueruntque ei obviam angeli Dei

Gen.32.2 quos cum vidisset ait castra Dei sunt haec et appellavit nomen loci illius Manaim id est Castra

Gen.32.3 misit autem et nuntios ante se ad Esau fratrem suum in terram Seir regionis Edom

Gen.32.4 praecepitque eis dicens sic loquimini domino meo Esau haec dicit frater tuus Iacob apud Laban peregrinatus sum et fui usque in praesentem diem

Gen.32.5 habeo boves et asinos oves et servos atque ancillas mittoque nunc legationem ad dominum meum ut inveniam gratiam in conspectu tuo

Gen.32.6 reversi sunt nuntii ad Iacob dicentes venimus ad Esau fratrem tuum et ecce properat in occursum tibi cum quadringentis viris

Gen.32.7 timuit Iacob valde et perterritus divisit populum qui secum erat greges quoque et oves et boves et camelos in duas turmas

Gen.32.8 dicens si venerit Esau ad unam turmam et percusserit eam alia turma quae reliqua est salvabitur

Gen.32.9 dixitque Iacob Deus patris mei Abraham et Deus patris mei Isaac Domine qui dixisti mihi revertere in terram tuam et in locum nativitatis tuae et benefaciam tibi

Gen.32.10 minor sum cunctis miserationibus et veritate quam explesti servo tuo in baculo meo transivi Iordanem istum et nunc cum duabus turmis regredior

Gen.32.11 erue me de manu fratris mei de manu Esau quia valde eum timeo ne forte veniens percutiat matrem cum filiis

Gen.32.12 tu locutus es quod bene mihi faceres et dilatares semen meum sicut harenam maris quae prae multitudine numerari non potest

Gen.32.13 cumque dormisset ibi nocte illa separavit de his quae habebat munera Esau fratri suo

Gen.32.14 capras ducentas hircos viginti oves ducentas arietes viginti

Gen.32.15 camelos fetas cum pullis suis triginta vaccas quadraginta et tauros viginti asinas viginti et pullos earum decem

Gen.32.16 et misit per manus servorum suorum singulos seorsum greges dixitque pueris suis antecedite me et sit spatium inter gregem et gregem

Gen.32.17 et praecepit priori dicens si obvium habueris Esau fratrem meum et interrogaverit te cuius es et quo vadis et cuius sunt ista quae sequeris

Gen.32.18 respondebis servi tui Iacob munera misit domino meo Esau ipse quoque post nos venit

Gen.32.19 similiter mandata dedit secundo ac tertio et cunctis qui sequebantur greges dicens hisdem verbis loquimini ad Esau cum inveneritis eum

Gen.32.20 et addetis ipse quoque servus tuus Iacob iter nostrum insequitur dixit enim placabo illum muneribus quae praecedunt et postea videbo forsitan propitiabitur mihi

Gen.32.21 praecesserunt itaque munera ante eum ipse vero mansit nocte illa in Castris

Gen.32.22 cumque mature surrexisset tulit duas uxores suas et totidem famulas cum undecim filiis et transivit vadum Iaboc

Gen.32.23 transductisque omnibus quae ad se pertinebant

Gen.32.24 remansit solus et ecce vir luctabatur cum eo usque mane

Gen.32.25 qui cum videret quod eum superare non posset tetigit nervum femoris eius et statim emarcuit

Gen.32.26 dixitque ad eum dimitte me iam enim ascendit aurora respondit non dimittam te nisi benedixeris mihi

Gen.32.27 ait ergo quod nomen est tibi respondit Iacob

Gen.32.28 at ille nequaquam inquit Iacob appellabitur nomen tuum sed Israhel quoniam si contra Deum fortis fuisti quanto magis contra homines praevalebis

Gen.32.29 interrogavit eum Iacob dic mihi quo appellaris nomine respondit cur quaeris nomen meum et benedixit ei in eodem loco

Gen.32.30 vocavitque Iacob nomen loci illius Phanuhel dicens vidi Deum facie ad faciem et salva facta est anima mea

Gen.32.31 ortusque est ei statim sol postquam transgressus est Phanuhel ipse vero claudicabat pede

Gen.32.32 quam ob causam non comedunt filii Israhel nervum qui emarcuit in femore Iacob usque in praesentem diem eo quod tetigerit nervum femoris eius et obstipuerit

Gen.33

Gen.33.1 levans autem Iacob oculos suos vidit venientem Esau et cum eo quadringentos viros divisitque filios Liae et Rahel ambarumque famularum

Gen.33.2 et posuit utramque ancillam et liberos earum in principio Liam vero et filios eius in secundo loco Rahel autem et Ioseph novissimos

Gen.33.3 et ipse praegrediens adoravit pronus in terram septies donec adpropinquaret frater eius

Gen.33.4 currens itaque Esau obviam fratri suo amplexatus est eum stringensque collum et osculans flevit

Gen.33.5 levatisque oculis vidit mulieres et parvulos earum et ait quid sibi volunt isti et si ad te pertinent respondit parvuli sunt quos donavit mihi Deus servo tuo

Gen.33.6 et adpropinquantes ancillae et filii earum incurvati sunt

Gen.33.7 accessitque Lia cum liberis suis et cum similiter adorassent extremi Ioseph et Rahel adoraverunt

Gen.33.8 quaenam sunt inquit istae turmae quas obvias habui respondit ut invenirem gratiam coram domino meo

Gen.33.9 et ille habeo ait plurima frater mi sint tua tibi

Gen.33.10 dixit Iacob noli ita obsecro sed si inveni gratiam in oculis tuis accipe munusculum de manibus meis sic enim vidi faciem tuam quasi viderim vultum Dei esto mihi propitius

Gen.33.11 et suscipe benedictionem quam adtuli tibi et quam donavit mihi Deus tribuens omnia vix fratre conpellente suscipiens

Gen.33.12 ait gradiamur simul eroque socius itineris tui

Gen.33.13 dixit Iacob nosti domine mi quod parvulos habeam teneros et oves ac boves fetas mecum quas si plus in ambulando fecero laborare morientur una die cuncti greges

Gen.33.14 praecedat dominus meus ante servum suum et ego sequar paulatim vestigia eius sicut videro posse parvulos meos donec veniam ad dominum meum in Seir

Gen.33.15 respondit Esau oro te ut de populo qui mecum est saltem socii remaneant viae tuae non est inquit necesse hoc uno indigeo ut inveniam gratiam in conspectu domini mei

Gen.33.16 reversus est itaque illo die Esau itinere quo venerat in Seir

Gen.33.17 et Iacob venit in Soccoth ubi aedificata domo et fixis tentoriis appellavit nomen loci illius Soccoth id est Tabernacula

Gen.33.18 transivitque in Salem urbem Sycimorum quae est in terra Chanaan postquam regressus est de Mesopotamiam Syriae et habitavit iuxta oppidum

Gen.33.19 emitque partem agri in qua fixerat tabernaculum a filiis Emor patris Sychem centum agnis

Gen.33.20 et erecto ibi altari invocavit super illud Fortissimum Deum Israhel

Gen.34

Gen.34.1 egressa est autem Dina filia Liae ut videret mulieres regionis illius

Gen.34.2 quam cum vidisset Sychem filius Emor Evei princeps terrae illius adamavit et rapuit et dormivit cum illa vi opprimens virginem

Gen.34.3 et conglutinata est anima eius cum ea tristemque blanditiis delinivit

Gen.34.4 et pergens ad Emor patrem suum accipe mihi inquit puellam hanc coniugem

Gen.34.5 quod cum audisset Iacob absentibus filiis et in pastu occupatis pecorum siluit donec redirent

Gen.34.6 egresso autem Emor patre Sychem ut loqueretur ad Iacob

Gen.34.7 ecce filii eius veniebant de agro auditoque quod acciderat irati sunt valde eo quod foedam rem esset operatus in Israhel et violata filia Iacob rem inlicitam perpetrasset

Gen.34.8 locutus est itaque Emor ad eos Sychem filii mei adhesit anima filiae vestrae date eam illi uxorem

Gen.34.9 et iungamus vicissim conubia filias vestras tradite nobis et filias nostras accipite

Gen.34.10 et habitate nobiscum terra in potestate vestra est exercete negotiamini et possidete eam

Gen.34.11 sed et Sychem ad patrem et ad fratres eius ait inveniam gratiam coram vobis et quaecumque statueritis dabo

Gen.34.12 augete dotem munera postulate libens tribuam quod petieritis tantum date mihi puellam hanc uxorem

Gen.34.13 responderunt filii Iacob Sychem et patri eius in dolo saevientes ob stuprum sororis

Gen.34.14 non possumus facere quod petitis nec dare sororem nostram homini incircumciso quod inlicitum et nefarium est apud nos

Gen.34.15 sed in hoc valebimus foederari si esse volueritis nostri similes et circumcidatur in vobis omne masculini sexus

Gen.34.16 tunc dabimus et accipiemus mutuo filias nostras ac vestras et habitabimus vobiscum erimusque unus populus

Gen.34.17 sin autem circumcidi nolueritis tollemus filiam nostram et recedemus

Gen.34.18 placuit oblatio eorum Emor et Sychem filio eius

Gen.34.19 nec distulit adulescens quin statim quod petebatur expleret amabat enim puellam valde et ipse erat inclitus in omni domo patris sui

Gen.34.20 ingressique portam urbis locuti sunt populo

Gen.34.21 viri isti pacifici sunt et volunt habitare nobiscum negotientur in terra et exerceant eam quae spatiosa et lata cultoribus indiget filias eorum accipiemus uxores et nostras illis dabimus

Gen.34.22 unum est quod differtur tantum bonum si circumcidamus masculos nostros ritum gentis imitantes

Gen.34.23 et substantia eorum et pecora et cuncta quae possident nostra erunt tantum in hoc adquiescamus et habitantes simul unum efficiemus populum

Gen.34.24 adsensi sunt omnes circumcisis cunctis maribus

Gen.34.25 et ecce die tertio quando gravissimus vulnerum dolor est arreptis duo Iacob filii Symeon et Levi fratres Dinae gladiis ingressi sunt urbem confidenter interfectisque omnibus masculis

Gen.34.26 Emor et Sychem pariter necaverunt tollentes Dinam de domo Sychem sororem suam

Gen.34.27 quibus egressis inruerunt super occisos ceteri filii Iacob et depopulati sunt urbem in ultionem stupri

Gen.34.28 oves eorum et armenta et asinos cunctaque vastantes quae in domibus et in agris erant

Gen.34.29 parvulos quoque et uxores eorum duxere captivas

Gen.34.30 quibus patratis audacter Iacob dixit ad Symeon et Levi turbastis me et odiosum fecistis Chananeis et Ferezeis habitatoribus terrae huius nos pauci sumus illi congregati percutient me et delebor ego et domus mea

Gen.34.31 responderunt numquid ut scorto abuti debuere sorore nostra

Gen.35

Gen.35.1 interea locutus est Deus ad Iacob surge et ascende Bethel et habita ibi facque altare Deo qui apparuit tibi quando fugiebas Esau fratrem tuum

Gen.35.2 Iacob vero convocata omni domo sua ait abicite deos alienos qui in medio vestri sunt et mundamini ac mutate vestimenta vestra

Gen.35.3 surgite et ascendamus in Bethel ut faciamus ibi altare Deo qui exaudivit me in die tribulationis meae et fuit socius itineris mei

Gen.35.4 dederunt ergo ei omnes deos alienos quos habebant et inaures quae erant in auribus eorum at ille infodit ea subter terebinthum quae est post urbem Sychem

Gen.35.5 cumque profecti essent terror Dei invasit omnes per circuitum civitates et non sunt ausi persequi recedentes

Gen.35.6 venit igitur Iacob Luzam quae est in terra Chanaan cognomento Bethel ipse et omnis populus cum eo

Gen.35.7 aedificavitque ibi altare et appellavit nomen loci Domus Dei ibi enim apparuit ei Deus cum fugeret fratrem suum

Gen.35.8 eodem tempore mortua est Debbora nutrix Rebeccae et sepulta ad radices Bethel subter quercum vocatumque est nomen loci quercus Fletus

Gen.35.9 apparuit autem iterum Deus Iacob postquam reversus est de Mesopotamiam Syriae benedixitque ei

Gen.35.10 dicens non vocaberis ultra Iacob sed Israhel erit nomen tuum et appellavit eum Israhel

Gen.35.11 dixitque ei ego Deus omnipotens cresce et multiplicare gentes et populi nationum erunt ex te reges de lumbis tuis egredientur

Gen.35.12 terramque quam dedi Abraham et Isaac dabo tibi et semini tuo post te

Gen.35.13 et recessit ab eo

Gen.35.14 ille vero erexit titulum lapideum in loco quo locutus ei fuerat Deus libans super eum libamina et effundens oleum

Gen.35.15 vocansque nomen loci Bethel

Gen.35.16 egressus inde venit verno tempore ad terram quae ducit Efratham in qua cum parturiret Rahel

Gen.35.17 ob difficultatem partus periclitari coepit dixitque ei obsetrix noli timere quia et hunc habebis filium

Gen.35.18 egrediente autem anima prae dolore et inminente iam morte vocavit nomen filii sui Benoni id est filius doloris mei pater vero appellavit eum Beniamin id est filius dexterae

Gen.35.19 mortua est ergo Rahel et sepulta in via quae ducit Efratham haec est Bethleem

Gen.35.20 erexitque Iacob titulum super sepulchrum eius hic est titulus monumenti Rahel usque in praesentem diem

Gen.35.21 egressus inde fixit tabernaculum trans turrem Gregis

Gen.35.22 cumque habitaret in illa regione abiit Ruben et dormivit cum Bala concubina patris sui quod illum minime latuit erant autem filii Iacob duodecim

Gen.35.23 filii Liae primogenitus Ruben et Symeon et Levi et Iudas et Isachar et Zabulon

Gen.35.24 filii Rahel Ioseph et Beniamin

Gen.35.25 filii Balae ancillae Rahelis Dan et Nepthalim

Gen.35.26 filii Zelphae ancillae Liae Gad et Aser hii filii Iacob qui nati sunt ei in Mesopotamiam Syriae

Gen.35.27 venit etiam ad Isaac patrem suum in Mambre civitatem Arbee haec est Hebron in qua peregrinatus est Abraham et Isaac

Gen.35.28 et conpleti sunt dies Isaac centum octoginta annorum

Gen.35.29 consumptusque aetate mortuus est et adpositus populo suo senex et plenus dierum et sepelierunt eum Esau et Iacob filii sui

Gen.36

Gen.36.1 hae sunt autem generationes Esau ipse est Edom

Gen.36.2 Esau accepit uxores de filiabus Chanaan Ada filiam Elom Hetthei et Oolibama filiam Anae filiae Sebeon Evei

Gen.36.3 Basemath quoque filiam Ismahel sororem Nabaioth

Gen.36.4 peperit autem Ada Eliphaz Basemath genuit Rauhel

Gen.36.5 Oolibama edidit Hieus et Hielom et Core hii filii Esau qui nati sunt ei in terra Chanaan

Gen.36.6 tulit autem Esau uxores suas et filios et filias et omnem animam domus suae et substantiam et pecora et cuncta quae habere poterat in terra Chanaan et abiit in alteram regionem recessitque a fratre suo Iacob

Gen.36.7 divites enim erant valde et simul habitare non poterant nec sustinebat eos terra peregrinationis eorum prae multitudine gregum

Gen.36.8 habitavitque Esau in monte Seir ipse est Edom

Gen.36.9 hae sunt generationes Esau patris Edom in monte Seir

Gen.36.10 et haec nomina filiorum eius Eliphaz filius Ada uxoris Esau Rauhel quoque filius Basemath uxoris eius

Gen.36.11 fueruntque filii Eliphaz Theman Omar Sephu et Gatham et Cenez

Gen.36.12 erat autem Thamna concubina Eliphaz filii Esau quae peperit ei Amalech hii sunt filii Adae uxoris Esau

Gen.36.13 filii autem Rauhel Naath et Zara Semma et Meza hii filii Basemath uxoris Esau

Gen.36.14 isti quoque erant filii Oolibama filiae Ana filiae Sebeon uxoris Esau quos genuit ei Hieus et Hielom et Core

Gen.36.15 hii duces filiorum Esau filii Eliphaz primogeniti Esau dux Theman dux Omar dux Sephu dux Cenez

Gen.36.16 dux Core dux Gatham dux Amalech hii filii Eliphaz in terra Edom et hii filii Adae

Gen.36.17 hii quoque filii Rauhel filii Esau dux Naath dux Zara dux Semma dux Meza hii duces Rauhel in terra Edom isti filii Basemath uxoris Esau

Gen.36.18 hii autem filii Oolibama uxoris Esau dux Hieus dux Hielom dux Core hii duces Oolibama filiae Ana uxoris Esau

Gen.36.19 isti filii Esau et hii duces eorum ipse est Edom

Gen.36.20 isti filii Seir Horrei habitatores terrae Lotham et Sobal et Sebeon et Anan

Gen.36.21 Dison et Eser et Disan hii duces Horrei filii Seir in terra Edom

Gen.36.22 facti sunt autem filii Lotham Horrei et Heman erat autem soror Lotham Thamna

Gen.36.23 et isti filii Sobal Alvam et Maneeth et Hebal Sephi et Onam

Gen.36.24 et hii filii Sebeon Ahaia et Anam iste est Ana qui invenit aquas calidas in solitudine cum pasceret asinos Sebeon patris sui

Gen.36.25 habuitque filium Disan et filiam Oolibama

Gen.36.26 et isti filii Disan Amdan et Esban et Iethran et Charan

Gen.36.27 hii quoque filii Eser Balaan et Zevan et Acham

Gen.36.28 habuit autem filios Disan Hus et Aran

Gen.36.29 isti duces Horreorum dux Lothan dux Sobal dux Sebeon dux Ana

Gen.36.30 dux Dison dux Eser dux Disan isti duces Horreorum qui imperaverunt in terra Seir

Gen.36.31 reges autem qui regnaverunt in terra Edom antequam haberent regem filii Israhel fuerunt hii

Gen.36.32 Bale filius Beor nomenque urbis eius Denaba

Gen.36.33 mortuus est autem Bale et regnavit pro eo Iobab filius Zare de Bosra

Gen.36.34 cumque mortuus esset Iobab regnavit pro eo Husan de terra Themanorum

Gen.36.35 hoc quoque mortuo regnavit pro eo Adad filius Badadi qui percussit Madian in regione Moab et nomen urbis eius Ahuith

Gen.36.36 cumque mortuus esset Adad regnavit pro eo Semla de Maserecha

Gen.36.37 hoc quoque mortuo regnavit pro eo Saul de fluvio Rooboth

Gen.36.38 cumque et hic obisset successit in regnum Baalanam filius Achobor

Gen.36.39 isto quoque mortuo regnavit pro eo Adad nomenque urbis eius Phau et appellabatur uxor illius Meezabel filia Matred filiae Mizaab

Gen.36.40 haec ergo nomina Esau in cognationibus et locis et vocabulis suis dux Thamna dux Alva dux Ietheth

Gen.36.41 dux Oolibama dux Ela dux Phinon

Gen.36.42 dux Cenez dux Theman dux Mabsar

Gen.36.43 dux Mabdiel dux Iram hii duces Edom habitantes in terra imperii sui ipse est Esau pater Idumeorum

Gen.37

Gen.37.1 habitavit autem Iacob in terra Chanaan in qua peregrinatus est pater suus

Gen.37.2 et hae sunt generationes eius Ioseph cum sedecim esset annorum pascebat gregem cum fratribus suis adhuc puer et erat cum filiis Balae et Zelphae uxorum patris sui accusavitque fratres suos apud patrem crimine pessimo

Gen.37.3 Israhel autem diligebat Ioseph super omnes filios suos eo quod in senectute genuisset eum fecitque ei tunicam polymitam

Gen.37.4 videntes autem fratres eius quod a patre plus cunctis filiis amaretur oderant eum nec poterant ei quicquam pacificum loqui

Gen.37.5 accidit quoque ut visum somnium referret fratribus quae causa maioris odii seminarium fuit

Gen.37.6 dixitque ad eos audite somnium meum quod vidi

Gen.37.7 putabam ligare nos manipulos in agro et quasi consurgere manipulum meum et stare vestrosque manipulos circumstantes adorare manipulum meum

Gen.37.8 responderunt fratres eius numquid rex noster eris aut subiciemur dicioni tuae haec ergo causa somniorum atque sermonum invidiae et odii fomitem ministravit

Gen.37.9 aliud quoque vidit somnium quod narrans fratribus ait vidi per somnium quasi solem et lunam et stellas undecim adorare me

Gen.37.10 quod cum patri suo et fratribus rettulisset increpavit eum pater et dixit quid sibi vult hoc somnium quod vidisti num ego et mater tua et fratres adorabimus te super terram

Gen.37.11 invidebant igitur ei fratres sui pater vero rem tacitus considerabat

Gen.37.12 cumque fratres illius in pascendis gregibus patris morarentur in Sychem

Gen.37.13 dixit ad eum Israhel fratres tui pascunt oves in Sycimis veni mittam te ad eos quo respondente

Gen.37.14 praesto sum ait vade et vide si cuncta prospera sint erga fratres tuos et pecora et renuntia mihi quid agatur missus de valle Hebron venit in Sychem

Gen.37.15 invenitque eum vir errantem in agro et interrogavit quid quaereret

Gen.37.16 at ille respondit fratres meos quaero indica mihi ubi pascant greges

Gen.37.17 dixitque ei vir recesserunt de loco isto audivi autem eos dicentes eamus in Dothain perrexit ergo Ioseph post fratres suos et invenit eos in Dothain

Gen.37.18 qui cum vidissent eum procul antequam accederet ad eos cogitaverunt illum occidere

Gen.37.19 et mutuo loquebantur ecce somniator venit

Gen.37.20 venite occidamus eum et mittamus in cisternam veterem dicemusque fera pessima devoravit eum et tunc apparebit quid illi prosint somnia sua

Gen.37.21 audiens hoc Ruben nitebatur liberare eum de manibus eorum et dicebat

Gen.37.22 non interficiamus animam eius nec effundatis sanguinem sed proicite eum in cisternam hanc quae est in solitudine manusque vestras servate innoxias hoc autem dicebat volens eripere eum de manibus eorum et reddere patri suo

Gen.37.23 confestim igitur ut pervenit ad fratres nudaverunt eum tunica talari et polymita

Gen.37.24 miseruntque in cisternam quae non habebat aquam

Gen.37.25 et sedentes ut comederent panem viderunt viatores Ismahelitas venire de Galaad et camelos eorum portare aromata et resinam et stacten in Aegyptum

Gen.37.26 dixit ergo Iudas fratribus suis quid nobis prodest si occiderimus fratrem nostrum et celaverimus sanguinem ipsius

Gen.37.27 melius est ut vendatur Ismahelitis et manus nostrae non polluantur frater enim et caro nostra est adquieverunt fratres sermonibus eius

Gen.37.28 et praetereuntibus Madianitis negotiatoribus extrahentes eum de cisterna vendiderunt Ismahelitis viginti argenteis qui duxerunt eum in Aegyptum

Gen.37.29 reversusque Ruben ad cisternam non invenit puerum

Gen.37.30 et scissis vestibus pergens ad fratres ait puer non conparet et ego quo ibo

Gen.37.31 tulerunt autem tunicam eius et in sanguinem hedi quem occiderant tinxerunt

Gen.37.32 mittentes qui ferrent ad patrem et dicerent hanc invenimus vide utrum tunica filii tui sit an non

Gen.37.33 quam cum agnovisset pater ait tunica filii mei est fera pessima comedit eum bestia devoravit Ioseph

Gen.37.34 scissisque vestibus indutus est cilicio lugens filium multo tempore

Gen.37.35 congregatis autem cunctis liberis eius ut lenirent dolorem patris noluit consolationem recipere et ait descendam ad filium meum lugens in infernum et illo perseverante in fletu

Gen.37.36 Madianei vendiderunt Ioseph in Aegypto Putiphar eunucho Pharaonis magistro militiae

Gen.38

Gen.38.1 eo tempore descendens Iudas a fratribus suis divertit ad virum odollamitem nomine Hiram

Gen.38.2 viditque ibi filiam hominis chananei vocabulo Suae et uxore accepta ingressus est ad eam

Gen.38.3 quae concepit et peperit filium vocavitque nomen eius Her

Gen.38.4 rursum concepto fetu natum filium nominavit Onam

Gen.38.5 tertium quoque peperit quem appellavit Sela quo nato parere ultra cessavit

Gen.38.6 dedit autem Iudas uxorem primogenito suo Her nomine Thamar

Gen.38.7 fuitque Her primogenitus Iudae nequam in conspectu Domini et ab eo occisus est

Gen.38.8 dixit ergo Iudas ad Onam filium suum ingredere ad uxorem fratris tui et sociare illi ut suscites semen fratri tuo

Gen.38.9 ille sciens non sibi nasci filios introiens ad uxorem fratris sui semen fundebat in terram ne liberi fratris nomine nascerentur

Gen.38.10 et idcirco percussit eum Dominus quod rem detestabilem faceret

Gen.38.11 quam ob rem dixit Iudas Thamar nurui suae esto vidua in domo patris tui donec crescat Sela filius meus timebat enim ne et ipse moreretur sicut fratres eius quae abiit et habitavit in domo patris sui

Gen.38.12 evolutis autem multis diebus mortua est filia Suae uxor Iudae qui post luctum consolatione suscepta ascendebat ad tonsores ovium suarum ipse et Hiras opilio gregis Odollamita in Thamnas

Gen.38.13 nuntiatumque est Thamar quod socer illius ascenderet in Thamnas ad tondendas oves

Gen.38.14 quae depositis viduitatis vestibus adsumpsit theristrum et mutato habitu sedit in bivio itineris quod ducit Thamnam eo quod crevisset Sela et non eum accepisset maritum

Gen.38.15 quam cum vidisset Iudas suspicatus est esse meretricem operuerat enim vultum suum ne cognosceretur

Gen.38.16 ingrediensque ad eam ait dimitte me ut coeam tecum nesciebat enim quod nurus sua esset qua respondente quid mihi dabis ut fruaris concubitu meo

Gen.38.17 dixit mittam tibi hedum de gregibus rursum illa dicente patiar quod vis si dederis mihi arrabonem donec mittas quod polliceris

Gen.38.18 ait Iudas quid vis tibi pro arrabone dari respondit anulum tuum et armillam et baculum quem manu tenes ad unum igitur coitum concepit mulier

Gen.38.19 et surgens abiit depositoque habitu quem adsumpserat induta est viduitatis vestibus

Gen.38.20 misit autem Iudas hedum per pastorem suum Odollamitem ut reciperet pignus quod dederat mulieri qui cum non invenisset eam

Gen.38.21 interrogavit homines loci illius ubi est mulier quae sedebat in bivio respondentibus cunctis non fuit in loco isto meretrix

Gen.38.22 reversus est ad Iudam et dixit ei non inveni eam sed et homines loci illius dixerunt mihi numquam ibi sedisse scortum

Gen.38.23 ait Iudas habeat sibi certe mendacii nos arguere non poterit ego misi hedum quem promiseram et tu non invenisti eam

Gen.38.24 ecce autem post tres menses nuntiaverunt Iudae dicentes fornicata est Thamar nurus tua et videtur uterus illius intumescere dixit Iudas producite eam ut conburatur

Gen.38.25 quae cum educeretur ad poenam misit ad socerum suum dicens de viro cuius haec sunt concepi cognosce cuius sit anulus et armilla et baculus

Gen.38.26 qui agnitis muneribus ait iustior me est quia non tradidi eam Sela filio meo attamen ultra non cognovit illam

Gen.38.27 instante autem partu apparuerunt gemini in utero atque in ipsa effusione infantum unus protulit manum in qua obsetrix ligavit coccinum dicens

Gen.38.28 iste egreditur prior

Gen.38.29 illo vero retrahente manum egressus est alter dixitque mulier quare divisa est propter te maceria et ob hanc causam vocavit nomen eius Phares

Gen.38.30 postea egressus est frater in cuius manu erat coccinum quem appellavit Zara

Gen.39

Gen.39.1 igitur Ioseph ductus est in Aegyptum emitque eum Putiphar eunuchus Pharaonis princeps exercitus vir aegyptius de manu Ismahelitarum a quibus perductus erat

Gen.39.2 fuitque Dominus cum eo et erat vir in cunctis prospere agens habitabatque in domo domini sui

Gen.39.3 qui optime noverat esse Dominum cum eo et omnia quae gereret ab eo dirigi in manu illius

Gen.39.4 invenitque Ioseph gratiam coram domino suo et ministrabat ei a quo praepositus omnibus gubernabat creditam sibi domum et universa quae tradita fuerant

Gen.39.5 benedixitque Dominus domui Aegyptii propter Ioseph et multiplicavit tam in aedibus quam in agris cunctam eius substantiam

Gen.39.6 nec quicquam aliud noverat nisi panem quo vescebatur erat autem Ioseph pulchra facie et decorus aspectu

Gen.39.7 post multos itaque dies iecit domina oculos suos in Ioseph et ait dormi mecum

Gen.39.8 qui nequaquam adquiescens operi nefario dixit ad eam ecce dominus meus omnibus mihi traditis ignorat quid habeat in domo sua

Gen.39.9 nec quicquam est quod non in mea sit potestate vel non tradiderit mihi praeter te quae uxor eius es quomodo ergo possum malum hoc facere et peccare in Deum meum

Gen.39.10 huiuscemodi verbis per singulos dies et mulier molesta erat adulescenti et ille recusabat stuprum

Gen.39.11 accidit autem ut quadam die intraret Ioseph domum et operis quippiam absque arbitris faceret

Gen.39.12 et illa adprehensa lacinia vestimenti eius diceret dormi mecum qui relicto in manu illius pallio fugit et egressus est foras

Gen.39.13 cumque vidisset mulier vestem in manibus suis et se esse contemptam

Gen.39.14 vocavit homines domus suae et ait ad eos en introduxit virum hebraeum ut inluderet nobis ingressus est ad me ut coiret mecum cumque ego succlamassem

Gen.39.15 et audisset vocem meam reliquit pallium quod tenebam et fugit foras

Gen.39.16 in argumentum ergo fidei retentum pallium ostendit marito revertenti domum

Gen.39.17 et ait ingressus est ad me servus hebraeus quem adduxisti ut inluderet mihi

Gen.39.18 cumque vidisset me clamare reliquit pallium et fugit foras

Gen.39.19 his auditis dominus et nimium credulus verbis coniugis iratus est valde

Gen.39.20 tradiditque Ioseph in carcerem ubi vincti regis custodiebantur et erat ibi clausus

Gen.39.21 fuit autem Dominus cum Ioseph et misertus illius dedit ei gratiam in conspectu principis carceris

Gen.39.22 qui tradidit in manu ipsius universos vinctos qui in custodia tenebantur et quicquid fiebat sub ipso erat

Gen.39.23 nec noverat aliquid cunctis ei creditis Dominus enim erat cum illo et omnia eius opera dirigebat

Gen.40

Gen.40.1 his ita gestis accidit ut peccarent duo eunuchi pincerna regis Aegypti et pistor domino suo

Gen.40.2 iratusque Pharao contra eos nam alter pincernis praeerat alter pistoribus

Gen.40.3 misit eos in carcerem principis militum in quo erat vinctus et Ioseph

Gen.40.4 at custos carceris tradidit eos Ioseph qui et ministrabat eis aliquantum temporis fluxerat et illi in custodia tenebantur

Gen.40.5 videruntque ambo somnium nocte una iuxta interpretationem congruam sibi

Gen.40.6 ad quos cum introisset Ioseph mane et vidisset eos tristes

Gen.40.7 sciscitatus est dicens cur tristior est hodie solito facies vestra

Gen.40.8 qui responderunt somnium vidimus et non est qui interpretetur nobis dixitque ad eos Ioseph numquid non Dei est interpretatio referte mihi quid videritis

Gen.40.9 narravit prior praepositus pincernarum somnium videbam coram me vitem

Gen.40.10 in qua erant tres propagines crescere paulatim gemmas et post flores uvas maturescere

Gen.40.11 calicemque Pharaonis in manu mea tuli ergo uvas et expressi in calicem quem tenebam et tradidi poculum Pharaoni

Gen.40.12 respondit Ioseph haec est interpretatio somnii tres propagines tres adhuc dies sunt

Gen.40.13 post quos recordabitur Pharao magisterii tui et restituet te in gradum pristinum dabisque ei calicem iuxta officium tuum sicut facere ante consueveras

Gen.40.14 tantum memento mei cum tibi bene fuerit et facies mecum misericordiam ut suggeras Pharaoni et educat me de isto carcere

Gen.40.15 quia furto sublatus sum de terra Hebraeorum et hic innocens in lacum missus sum

Gen.40.16 videns pistorum magister quod prudenter somnium dissolvisset ait et ego vidi somnium quod haberem tria canistra farinae super caput meum

Gen.40.17 et in uno canistro quod erat excelsius portare me omnes cibos qui fiunt arte pistoria avesque comedere ex eo

Gen.40.18 respondit Ioseph haec est interpretatio somnii tria canistra tres adhuc dies sunt

Gen.40.19 post quos auferet Pharao caput tuum ac suspendet te in cruce et lacerabunt volucres carnes tuas

Gen.40.20 exin dies tertius natalicius Pharaonis erat qui faciens grande convivium pueris suis recordatus est inter epulas magistri pincernarum et pistorum principis

Gen.40.21 restituitque alterum in locum suum ut porrigeret regi poculum

Gen.40.22 alterum suspendit in patibulo ut coniectoris veritas probaretur

Gen.40.23 et tamen succedentibus prosperis praepositus pincernarum oblitus est interpretis sui

Gen.41

Gen.41.1 post duos annos vidit Pharao somnium putabat se stare super fluvium

Gen.41.2 de quo ascendebant septem boves pulchrae et crassae nimis et pascebantur in locis palustribus

Gen.41.3 aliae quoque septem emergebant de flumine foedae confectaeque macie et pascebantur in ipsa amnis ripa in locis virentibus

Gen.41.4 devoraveruntque eas quarum mira species et habitudo corporum erat expergefactus Pharao

Gen.41.5 rursum dormivit et vidit alterum somnium septem spicae pullulabant in culmo uno plenae atque formonsae

Gen.41.6 aliae quoque totidem spicae tenues et percussae uredine oriebantur

Gen.41.7 devorantes omnem priorum pulchritudinem evigilans post quietem

Gen.41.8 et facto mane pavore perterritus misit ad coniectores Aegypti cunctosque sapientes et accersitis narravit somnium nec erat qui interpretaretur

Gen.41.9 tunc demum reminiscens pincernarum magister ait confiteor peccatum meum

Gen.41.10 iratus rex servis suis me et magistrum pistorum retrudi iussit in carcerem principis militum

Gen.41.11 ubi una nocte uterque vidimus somnium praesagum futurorum

Gen.41.12 erat ibi puer hebraeus eiusdem ducis militum famulus cui narrantes somnia

Gen.41.13 audivimus quicquid postea rei probavit eventus ego enim redditus sum officio meo et ille suspensus est in cruce

Gen.41.14 protinus ad regis imperium eductum de carcere Ioseph totonderunt ac veste mutata obtulerunt ei

Gen.41.15 cui ille ait vidi somnia nec est qui edisserat quae audivi te prudentissime conicere

Gen.41.16 respondit Ioseph absque me Deus respondebit prospera Pharaoni

Gen.41.17 narravit ergo ille quod viderat putabam me stare super ripam fluminis

Gen.41.18 et septem boves de amne conscendere pulchras nimis et obesis carnibus quae in pastu paludis virecta carpebant

Gen.41.19 et ecce has sequebantur aliae septem boves in tantum deformes et macilentae ut numquam tales in terra Aegypti viderim

Gen.41.20 quae devoratis et consumptis prioribus

Gen.41.21 nullum saturitatis dedere vestigium sed simili macie et squalore torpebant evigilans rursum sopore depressus

Gen.41.22 vidi somnium septem spicae pullulabant in culmo uno plenae atque pulcherrimae

Gen.41.23 aliae quoque septem tenues et percussae uredine oriebantur stipula

Gen.41.24 quae priorum pulchritudinem devorarunt narravi coniectoribus somnium et nemo est qui edisserat

Gen.41.25 respondit Ioseph somnium regis unum est quae facturus est Deus ostendit Pharaoni

Gen.41.26 septem boves pulchrae et septem spicae plenae septem ubertatis anni sunt eandemque vim somnii conprehendunt

Gen.41.27 septem quoque boves tenues atque macilentae quae ascenderunt post eas et septem spicae tenues et vento urente percussae septem anni sunt venturae famis

Gen.41.28 qui hoc ordine conplebuntur

Gen.41.29 ecce septem anni venient fertilitatis magnae in universa terra Aegypti

Gen.41.30 quos sequentur septem anni alii tantae sterilitatis ut oblivioni tradatur cuncta retro abundantia consumptura est enim fames omnem terram

Gen.41.31 et ubertatis magnitudinem perditura inopiae magnitudo

Gen.41.32 quod autem vidisti secundo ad eandem rem pertinens somnium firmitatis indicium est eo quod fiat sermo Dei et velocius impleatur

Gen.41.33 nunc ergo provideat rex virum sapientem et industrium et praeficiat eum terrae Aegypti

Gen.41.34 qui constituat praepositos per singulas regiones et quintam partem fructuum per septem annos fertilitatis

Gen.41.35 qui iam nunc futuri sunt congreget in horrea et omne frumentum sub Pharaonis potestate condatur serveturque in urbibus

Gen.41.36 et paretur futurae septem annorum fami quae pressura est Aegyptum et non consumetur terra inopia

Gen.41.37 placuit Pharaoni consilium et cunctis ministris eius

Gen.41.38 locutusque est ad eos num invenire poterimus talem virum qui spiritu Dei plenus sit

Gen.41.39 dixit ergo ad Ioseph quia ostendit Deus tibi omnia quae locutus es numquid sapientiorem et similem tui invenire potero

Gen.41.40 tu eris super domum meam et ad tui oris imperium cunctus populus oboediet uno tantum regni solio te praecedam

Gen.41.41 dicens quoque rursum Pharao ad Ioseph ecce constitui te super universam terram Aegypti

Gen.41.42 tulit anulum de manu sua et dedit in manu eius vestivitque eum stola byssina et collo torquem auream circumposuit

Gen.41.43 fecitque ascendere super currum suum secundum clamante praecone ut omnes coram eo genuflecterent et praepositum esse scirent universae terrae Aegypti

Gen.41.44 dixit quoque rex ad Ioseph ego sum Pharao absque tuo imperio non movebit quisquam manum aut pedem in omni terra Aegypti

Gen.41.45 vertitque nomen illius et vocavit eum lingua aegyptiaca Salvatorem mundi dedit quoque illi uxorem Aseneth filiam Putiphare sacerdotis Heliopoleos egressus itaque Ioseph ad terram Aegypti

Gen.41.46 triginta autem erat annorum quando stetit in conspectu regis Pharaonis circuivit omnes regiones Aegypti

Gen.41.47 venitque fertilitas septem annorum et in manipulos redactae segetes congregatae sunt in horrea Aegypti

Gen.41.48 omnis etiam frugum abundantia in singulis urbibus condita est

Gen.41.49 tantaque fuit multitudo tritici ut harenae maris coaequaretur et copia mensuram excederet

Gen.41.50 nati sunt autem Ioseph filii duo antequam veniret fames quos ei peperit Aseneth filia Putiphare sacerdotis Heliopoleos

Gen.41.51 vocavitque nomen primogeniti Manasse dicens oblivisci me fecit Deus omnium laborum meorum et domum patris mei

Gen.41.52 nomen quoque secundi appellavit Ephraim dicens crescere me fecit Deus in terra paupertatis meae

Gen.41.53 igitur transactis septem annis ubertatis qui fuerant in Aegypto

Gen.41.54 coeperunt venire septem anni inopiae quos praedixerat Ioseph et in universo orbe fames praevaluit in cuncta autem terra Aegypti erat panis

Gen.41.55 qua esuriente clamavit populus ad Pharaonem alimenta petens quibus ille respondit ite ad Ioseph et quicquid vobis dixerit facite

Gen.41.56 crescebat autem cotidie fames in omni terra aperuitque Ioseph universa horrea et vendebat Aegyptiis nam et illos oppresserat fames

Gen.41.57 omnesque provinciae veniebant in Aegyptum ut emerent escas et malum inopiae temperarent

Gen.42

Gen.42.1 audiens autem Iacob quod alimenta venderentur in Aegypto dixit filiis suis quare neglegitis

Gen.42.2 audivi quod triticum venundetur in Aegypto descendite et emite nobis necessaria ut possimus vivere et non consumamur inopia

Gen.42.3 descendentes igitur fratres Ioseph decem ut emerent frumenta in Aegypto

Gen.42.4 Beniamin domi retento ab Iacob qui dixerat fratribus eius ne forte in itinere quicquam patiatur mali

Gen.42.5 ingressi sunt terram Aegypti cum aliis qui pergebant ad emendum erat autem fames in terra Chanaan

Gen.42.6 et Ioseph princeps Aegypti atque ad illius nutum frumenta populis vendebantur cumque adorassent eum fratres sui

Gen.42.7 et agnovisset eos quasi ad alienos durius loquebatur interrogans eos unde venistis qui responderunt de terra Chanaan ut emamus victui necessaria

Gen.42.8 et tamen fratres ipse cognoscens non est agnitus ab eis

Gen.42.9 recordatusque somniorum quae aliquando viderat ait exploratores estis ut videatis infirmiora terrae venistis

Gen.42.10 qui dixerunt non est ita domine sed servi tui venerunt ut emerent cibos

Gen.42.11 omnes filii unius viri sumus pacifici venimus nec quicquam famuli tui machinantur mali

Gen.42.12 quibus ille respondit aliter est inmunita terrae huius considerare venistis

Gen.42.13 et illi duodecim inquiunt servi tui fratres sumus filii viri unius in terra Chanaan minimus cum patre nostro est alius non est super

Gen.42.14 hoc est ait quod locutus sum exploratores estis

Gen.42.15 iam nunc experimentum vestri capiam per salutem Pharaonis non egrediemini hinc donec veniat frater vester minimus

Gen.42.16 mittite e vobis unum et adducat eum vos autem eritis in vinculis donec probentur quae dixistis utrum falsa an vera sint alioquin per salutem Pharaonis exploratores estis

Gen.42.17 tradidit ergo eos custodiae tribus diebus

Gen.42.18 die autem tertio eductis de carcere ait facite quod dixi et vivetis Deum enim timeo

Gen.42.19 si pacifici estis frater vester unus ligetur in carcere vos autem abite et ferte frumenta quae emistis in domos vestras

Gen.42.20 et fratrem vestrum minimum ad me adducite ut possim vestros probare sermones et non moriamini fecerunt ut dixerat

Gen.42.21 et locuti sunt invicem merito haec patimur quia peccavimus in fratrem nostrum videntes angustiam animae illius cum deprecaretur nos et non audivimus idcirco venit super nos ista tribulatio

Gen.42.22 e quibus unus Ruben ait numquid non dixi vobis nolite peccare in puerum et non audistis me en sanguis eius exquiritur

Gen.42.23 nesciebant autem quod intellegeret Ioseph eo quod per interpretem loquebatur ad eos

Gen.42.24 avertitque se parumper et flevit et reversus locutus est ad eos

Gen.42.25 tollens Symeon et ligans illis praesentibus iussitque ministris ut implerent saccos eorum tritico et reponerent pecunias singulorum in sacculis suis datis supra cibariis in via qui fecerunt ita

Gen.42.26 at illi portantes frumenta in asinis profecti sunt

Gen.42.27 apertoque unus sacco ut daret iumento pabulum in diversorio contemplatus pecuniam in ore sacculi

Gen.42.28 dixit fratribus suis reddita est mihi pecunia en habetur in sacco et obstupefacti turbatique dixerunt mutuo quidnam est hoc quod fecit nobis Deus

Gen.42.29 veneruntque ad Iacob patrem suum in terra Chanaan et narraverunt ei omnia quae accidissent sibi dicentes

Gen.42.30 locutus est nobis dominus terrae dure et putavit nos exploratores provinciae

Gen.42.31 cui respondimus pacifici sumus nec ullas molimur insidias

Gen.42.32 duodecim fratres uno patre geniti sumus unus non est super minimus cum patre versatur in terra Chanaan

Gen.42.33 qui ait nobis sic probabo quod pacifici sitis fratrem vestrum unum dimittite apud me et cibaria domibus vestris necessaria sumite et abite

Gen.42.34 fratremque vestrum minimum adducite ad me ut sciam quod non sitis exploratores et istum qui tenetur in vinculis recipere possitis ac deinceps emendi quae vultis habeatis licentiam

Gen.42.35 his dictis cum frumenta effunderent singuli reppererunt in ore saccorum ligatas pecunias exterritisque simul omnibus

Gen.42.36 dixit pater Iacob absque liberis me esse fecistis Ioseph non est super Symeon tenetur in vinculis Beniamin auferetis in me haec mala omnia reciderunt

Gen.42.37 cui respondit Ruben duos filios meos interfice si non reduxero illum tibi trade in manu mea et ego eum restituam

Gen.42.38 at ille non descendet inquit filius meus vobiscum frater eius mortuus est ipse solus remansit si quid ei adversi acciderit in terra ad quam pergitis deducetis canos meos cum dolore ad inferos

Gen.43

Gen.43.1 interim fames omnem terram vehementer premebat

Gen.43.2 consumptisque cibis quos ex Aegypto detulerant dixit Iacob ad filios suos revertimini et emite pauxillum escarum

Gen.43.3 respondit Iudas denuntiavit nobis vir ille sub testificatione iurandi dicens non videbitis faciem meam nisi fratrem vestrum minimum adduxeritis vobiscum

Gen.43.4 si ergo vis mittere eum nobiscum pergemus pariter et ememus tibi necessaria

Gen.43.5 si autem non vis non ibimus vir enim ut saepe diximus denuntiavit nobis dicens non videbitis faciem meam absque fratre vestro minimo

Gen.43.6 dixit eis Israhel in meam hoc fecistis miseriam ut indicaretis ei et alium habere vos fratrem

Gen.43.7 at illi responderunt interrogavit nos homo per ordinem nostram progeniem si pater viveret si haberemus fratrem et nos respondimus ei consequenter iuxta id quod fuerat sciscitatus numquid scire poteramus quod dicturus esset adducite vobiscum fratrem vestrum

Gen.43.8 Iudas quoque dixit patri suo mitte puerum mecum ut proficiscamur et possimus vivere ne moriamur nos et parvuli nostri

Gen.43.9 ego suscipio puerum de manu mea require illum nisi reduxero et tradidero eum tibi ero peccati in te reus omni tempore

Gen.43.10 si non intercessisset dilatio iam vice altera venissemus

Gen.43.11 igitur Israhel pater eorum dixit ad eos si sic necesse est facite quod vultis sumite de optimis terrae fructibus in vasis vestris et deferte viro munera modicum resinae et mellis et styracis et stactes et terebinthi et amigdalarum

Gen.43.12 pecuniamque duplicem ferte vobiscum et illam quam invenistis in sacculis reportate ne forte errore factum sit

Gen.43.13 sed et fratrem vestrum tollite et ite ad virum

Gen.43.14 Deus autem meus omnipotens faciat vobis eum placabilem et remittat vobiscum fratrem vestrum quem tenet et hunc Beniamin ego autem quasi orbatus absque liberis ero

Gen.43.15 tulerunt ergo viri munera et pecuniam duplicem et Beniamin descenderuntque in Aegyptum et steterunt coram Ioseph

Gen.43.16 quos cum ille vidisset et Beniamin simul praecepit dispensatori domus suae dicens introduc viros domum et occide victimas et instrue convivium quoniam mecum sunt comesuri meridie

Gen.43.17 fecit ille sicut fuerat imperatum et introduxit viros domum

Gen.43.18 ibique exterriti dixerunt mutuo propter pecuniam quam rettulimus prius in saccis nostris introducti sumus ut devolvat in nos calumniam et violenter subiciat servituti et nos et asinos nostros

Gen.43.19 quam ob rem in ipsis foribus accedentes ad dispensatorem

Gen.43.20 locuti sunt oramus domine ut audias iam ante descendimus ut emeremus escas

Gen.43.21 quibus emptis cum venissemus ad diversorium aperuimus sacculos nostros et invenimus pecuniam in ore saccorum quam nunc eodem pondere reportamus

Gen.43.22 sed et aliud adtulimus argentum ut emamus quae necessaria sunt non est in nostra conscientia quis eam posuerit in marsuppiis nostris

Gen.43.23 at ille respondit pax vobiscum nolite timere Deus vester et Deus patris vestri dedit vobis thesauros in sacculis vestris nam pecuniam quam dedistis mihi probatam ego habeo eduxitque ad eos Symeon

Gen.43.24 et introductis domum adtulit aquam et laverunt pedes suos deditque pabula asinis eorum

Gen.43.25 illi vero parabant munera donec ingrederetur Ioseph meridie audierant enim quod ibi comesuri essent panem

Gen.43.26 igitur ingressus est Ioseph domum suam obtuleruntque ei munera tenentes in manibus et adoraverunt proni in terram

Gen.43.27 at ille clementer resalutatis eis interrogavit dicens salvusne est pater vester senex de quo dixeratis mihi adhuc vivit

Gen.43.28 qui responderunt sospes est servus tuus pater noster adhuc vivit et incurvati adoraverunt eum

Gen.43.29 adtollens autem oculos Ioseph vidit Beniamin fratrem suum uterinum et ait iste est frater vester parvulus de quo dixeratis mihi et rursum Deus inquit misereatur tui fili mi

Gen.43.30 festinavitque quia commota fuerant viscera eius super fratre suo et erumpebant lacrimae et introiens cubiculum flevit

Gen.43.31 rursusque lota facie egressus continuit se et ait ponite panes

Gen.43.32 quibus adpositis seorsum Ioseph et seorsum fratribus Aegyptiis quoque qui vescebantur simul seorsum inlicitum est enim Aegyptiis comedere cum Hebraeis et profanum putant huiuscemodi convivium

Gen.43.33 sederunt coram eo primogenitus iuxta primogenita sua et minimus iuxta aetatem suam et mirabantur nimis

Gen.43.34 sumptis partibus quas ab eo acceperant maiorque pars venit Beniamin ita ut quinque partibus excederet biberuntque et inebriati sunt cum eo

Gen.44

Gen.44.1 praecepit autem Ioseph dispensatori domus suae dicens imple saccos eorum frumento quantum possunt capere et pone pecuniam singulorum in summitate sacci

Gen.44.2 scyphum autem meum argenteum et pretium quod dedit tritici pone in ore sacci iunioris factumque est ita

Gen.44.3 et orto mane dimissi sunt cum asinis suis

Gen.44.4 iamque urbem exierant et processerant paululum tum Ioseph arcessito dispensatore domus surge inquit persequere viros et adprehensis dicito quare reddidistis malum pro bono

Gen.44.5 scyphum quem furati estis ipse est in quo bibit dominus meus et in quo augurari solet pessimam rem fecistis

Gen.44.6 fecit ille ut iusserat et adprehensis per ordinem locutus est

Gen.44.7 qui responderunt quare sic loquitur dominus noster ut servi tui tantum flagitii commiserint

Gen.44.8 pecuniam quam invenimus in summitate saccorum reportavimus ad te de terra Chanaan et quomodo consequens est ut furati simus de domo domini tui aurum vel argentum

Gen.44.9 apud quemcumque fuerit inventum servorum tuorum quod quaeris moriatur et nos servi erimus domini nostri

Gen.44.10 qui dixit fiat iuxta vestram sententiam apud quem fuerit inventum ipse sit servus meus vos autem eritis innoxii

Gen.44.11 itaque festinato deponentes in terram saccos aperuerunt singuli

Gen.44.12 quos scrutatus incipiens a maiore usque ad minimum invenit scyphum in sacco Beniamin

Gen.44.13 at illi scissis vestibus oneratisque rursum asinis reversi sunt in oppidum

Gen.44.14 primusque Iudas cum fratribus ingressus est ad Ioseph necdum enim de loco abierat omnesque ante eum in terra pariter corruerunt

Gen.44.15 quibus ille ait cur sic agere voluistis an ignoratis quod non sit similis mei in augurandi scientia

Gen.44.16 cui Iudas quid respondebimus inquit domino meo vel quid loquemur aut iusti poterimus obtendere Deus invenit iniquitatem servorum tuorum en omnes servi sumus domini mei et nos et apud quem inventus est scyphus

Gen.44.17 respondit Ioseph absit a me ut sic agam qui furatus est scyphum ipse sit servus meus vos autem abite liberi ad patrem vestrum

Gen.44.18 accedens propius Iudas confidenter ait oro domine mi loquatur servus tuus verbum in auribus tuis et ne irascaris famulo tuo tu es enim post Pharaonem

Gen.44.19 dominus meus interrogasti prius servos tuos habetis patrem aut fratrem

Gen.44.20 et nos respondimus tibi domino meo est nobis pater senex et puer parvulus qui in senecta illius natus est cuius uterinus frater est mortuus et ipsum solum habet mater sua pater vero tenere diligit eum

Gen.44.21 dixistique servis tuis adducite eum ad me et ponam oculos meos super illum

Gen.44.22 suggessimus domino meo non potest puer relinquere patrem suum si enim illum dimiserit morietur

Gen.44.23 et dixisti servis tuis nisi venerit frater vester minimus vobiscum non videbitis amplius faciem meam

Gen.44.24 cum ergo ascendissemus ad famulum tuum patrem nostrum narravimus ei omnia quae locutus est dominus meus

Gen.44.25 et dixit pater noster revertimini et emite nobis parum tritici

Gen.44.26 cui diximus ire non possumus si frater noster minimus descendet nobiscum proficiscemur simul alioquin illo absente non audemus videre faciem viri

Gen.44.27 atque ille respondit vos scitis quod duos genuerit mihi uxor mea

Gen.44.28 egressus est unus et dixistis bestia devoravit eum et hucusque non conparet

Gen.44.29 si tuleritis et istum et aliquid ei in via contigerit deducetis canos meos cum maerore ad inferos

Gen.44.30 igitur si intravero ad servum tuum patrem nostrum et puer defuerit cum anima illius ex huius anima pendeat

Gen.44.31 videritque eum non esse nobiscum morietur et deducent famuli tui canos eius cum dolore ad inferos

Gen.44.32 ego proprie servus tuus qui in meam hunc recepi fidem et spopondi dicens nisi reduxero eum peccati reus ero in patrem meum omni tempore

Gen.44.33 manebo itaque servus tuus pro puero in ministerium domini mei et puer ascendat cum fratribus suis

Gen.44.34 non enim possum redire ad patrem absente puero ne calamitatis quae oppressura est patrem meum testis adsistam

Gen.45

Gen.45.1 non se poterat ultra cohibere Ioseph multis coram adstantibus unde praecepit ut egrederentur cuncti foras et nullus interesset alienus agnitioni mutuae

Gen.45.2 elevavitque vocem cum fletu quam audierunt Aegyptii omnisque domus Pharaonis

Gen.45.3 et dixit fratribus suis ego sum Ioseph adhuc pater meus vivit nec poterant respondere fratres nimio timore perterriti

Gen.45.4 ad quos ille clementer accedite inquit ad me et cum accessissent prope ego sum ait Ioseph frater vester quem vendidistis in Aegypto

Gen.45.5 nolite pavere nec vobis durum esse videatur quod vendidistis me in his regionibus pro salute enim vestra misit me Deus ante vos in Aegyptum

Gen.45.6 biennium est quod fames esse coepit in terra et adhuc quinque anni restant quibus nec arari poterit nec meti

Gen.45.7 praemisitque me Deus ut reservemini super terram et escas ad vivendum habere possitis

Gen.45.8 non vestro consilio sed Dei huc voluntate missus sum qui fecit me quasi patrem Pharaonis et dominum universae domus eius ac principem in omni terra Aegypti

Gen.45.9 festinate et ascendite ad patrem meum et dicetis ei haec mandat filius tuus Ioseph Deus me fecit dominum universae terrae Aegypti descende ad me ne moreris

Gen.45.10 et habita in terra Gessen erisque iuxta me tu et filii tui et filii filiorum tuorum oves tuae et armenta tua et universa quae possides

Gen.45.11 ibique te pascam adhuc enim quinque anni residui sunt famis ne et tu pereas et domus tua et omnia quae possides

Gen.45.12 en oculi vestri et oculi fratris mei Beniamin vident quod os meum loquatur ad vos

Gen.45.13 nuntiate patri meo universam gloriam meam et cuncta quae vidistis in Aegypto festinate et adducite eum ad me

Gen.45.14 cumque amplexatus recidisset in collum Beniamin fratris sui flevit illo quoque flente similiter super collum eius

Gen.45.15 osculatusque est Ioseph omnes fratres suos et ploravit super singulos post quae ausi sunt loqui ad eum

Gen.45.16 auditumque est et celebri sermone vulgatum in aula regis venerunt fratres Ioseph et gavisus est Pharao atque omnis familia eius

Gen.45.17 dixitque ad Ioseph ut imperaret fratribus suis dicens onerantes iumenta ite in terram Chanaan

Gen.45.18 et tollite inde patrem vestrum et cognationem et venite ad me et ego dabo vobis omnia bona Aegypti ut comedatis medullam terrae

Gen.45.19 praecipe etiam ut tollant plaustra de terra Aegypti ad subvectionem parvulorum suorum et coniugum ac dicito tollite patrem vestrum et properate quantocius venientes

Gen.45.20 ne dimittatis quicquam de supellectili vestra quia omnes opes Aegypti vestrae erunt

Gen.45.21 fecerunt filii Israhel ut eis mandatum fuerat quibus dedit Ioseph plaustra secundum Pharaonis imperium et cibaria in itinere

Gen.45.22 singulisque proferri iussit binas stolas Beniamin vero dedit trecentos argenteos cum quinque stolis optimis

Gen.45.23 tantundem pecuniae et vestium mittens patri suo addens eis asinos decem qui subveherent ex omnibus divitiis Aegypti et totidem asinas triticum in itinere panesque portantes

Gen.45.24 dimisit ergo fratres suos et proficiscentibus ait ne irascamini in via

Gen.45.25 qui ascendentes ex Aegypto venerunt in terram Chanaan ad patrem suum Iacob

Gen.45.26 et nuntiaverunt ei dicentes Ioseph vivit et ipse dominatur in omni terra Aegypti quo audito quasi de gravi somno evigilans tamen non credebat eis

Gen.45.27 illi contra referebant omnem ordinem rei cumque vidisset plaustra et universa quae miserat revixit spiritus eius

Gen.45.28 et ait sufficit mihi si adhuc Ioseph filius meus vivit vadam et videbo illum antequam moriar

Gen.46

Gen.46.1 profectusque Israhel cum omnibus quae habebat venit ad puteum Iuramenti et mactatis ibi victimis Deo patris sui Isaac

Gen.46.2 audivit eum per visionem nocte vocantem se et dicentem sibi Iacob Iacob cui respondit ecce adsum

Gen.46.3 ait illi Deus ego sum Fortissimus Deus patris tui noli timere et descende in Aegyptum quia in gentem magnam faciam te ibi

Gen.46.4 ego descendam tecum illuc et ego inde adducam te revertentem Ioseph quoque ponet manum suam super oculos tuos

Gen.46.5 surrexit Iacob a puteo Iuramenti tuleruntque eum filii cum parvulis et uxoribus suis in plaustris quae miserat Pharao ad portandum senem

Gen.46.6 et omnia quae possederat in terra Chanaan venitque in Aegyptum cum omni semine suo

Gen.46.7 filii eius et nepotes filiae et cuncta simul progenies

Gen.46.8 haec sunt autem nomina filiorum Israhel qui ingressi sunt in Aegyptum ipse cum liberis suis primogenitus Ruben

Gen.46.9 filii Ruben Enoch et Phallu et Esrom et Charmi

Gen.46.10 filii Symeon Iemuhel et Iamin et Ahod et Iachin et Saher et Saul filius Chananitidis

Gen.46.11 filii Levi Gerson Caath et Merari

Gen.46.12 filii Iuda Her et Onan et Sela et Phares et Zara mortui sunt autem Her et Onan in terra Chanaan natique sunt filii Phares Esrom et Amul

Gen.46.13 filii Isachar Thola et Phua et Iob et Semron

Gen.46.14 filii Zabulon Sared et Helon et Iahelel

Gen.46.15 hii filii Liae quos genuit in Mesopotamiam Syriae cum Dina filia sua omnes animae filiorum eius et filiarum triginta tres

Gen.46.16 filii Gad Sephion et Haggi Suni et Esebon Heri et Arodi et Areli

Gen.46.17 filii Aser Iamne et Iesua et Iesui et Beria Sara quoque soror eorum filii Beria Heber et Melchihel

Gen.46.18 hii filii Zelphae quam dedit Laban Liae filiae suae et hos genuit Iacob sedecim animas

Gen.46.19 filii Rahel uxoris Iacob Ioseph et Beniamin

Gen.46.20 natique sunt Ioseph filii in terra Aegypti quos genuit ei Aseneth filia Putiphare sacerdotis Heliopoleos Manasses et Ephraim

Gen.46.21 filii Beniamin Bela et Bechor et Asbel Gera et Naaman et Ehi et Ros Mophim et Opphim et Ared

Gen.46.22 hii filii Rahel quos genuit Iacob omnes animae quattuordecim

Gen.46.23 filii Dan Usim

Gen.46.24 filii Nepthalim Iasihel et Guni et Hieser et Sallem

Gen.46.25 hii filii Balae quam dedit Laban Raheli filiae suae et hos genuit Iacob omnes animae septem

Gen.46.26 cunctae animae quae ingressae sunt cum Iacob in Aegyptum et egressae de femore illius absque uxoribus filiorum sexaginta sex

Gen.46.27 filii autem Ioseph qui nati sunt ei in terra Aegypti animae duae omnis anima domus Iacob quae ingressa est Aegyptum fuere septuaginta

Gen.46.28 misit autem Iudam ante se ad Ioseph ut nuntiaret ei et ille occurreret in Gessen

Gen.46.29 quo cum pervenisset iuncto Ioseph curru suo ascendit obviam patri ad eundem locum vidensque eum inruit super collum eius et inter amplexus flevit

Gen.46.30 dixitque pater ad Ioseph iam laetus moriar quia vidi faciem tuam et superstitem te relinquo

Gen.46.31 et ille locutus est ad fratres et ad omnem domum patris sui ascendam et nuntiabo Pharaoni dicamque ei fratres mei et domus patris mei qui erant in terra Chanaan venerunt ad me

Gen.46.32 et sunt viri pastores ovium curamque habent alendorum gregum pecora sua et armenta et omnia quae habere potuerunt adduxerunt secum

Gen.46.33 cumque vocaverit vos et dixerit quod est opus vestrum

Gen.46.34 respondebitis viri pastores sumus servi tui ab infantia nostra usque in praesens et nos et patres nostri haec autem dicetis ut habitare possitis in terra Gessen quia detestantur Aegyptii omnes pastores ovium

Gen.47

Gen.47.1 ingressus ergo Ioseph nuntiavit Pharaoni dicens pater meus et fratres oves eorum et armenta et cuncta quae possident venerunt de terra Chanaan et ecce consistunt in terra Gessen

Gen.47.2 extremos quoque fratrum suorum quinque viros statuit coram rege

Gen.47.3 quos ille interrogavit quid habetis operis responderunt pastores ovium sumus servi tui et nos et patres nostri

Gen.47.4 ad peregrinandum in terra tua venimus quoniam non est herba gregibus servorum tuorum ingravescente fame in regione Chanaan petimusque ut esse nos iubeas servos tuos in terra Gessen

Gen.47.5 dixit itaque rex ad Ioseph pater tuus et fratres tui venerunt ad te

Gen.47.6 terra Aegypti in conspectu tuo est in optimo loco fac habitare eos et trade eis terram Gessen quod si nosti esse in eis viros industrios constitue illos magistros pecorum meorum

Gen.47.7 post haec introduxit Ioseph patrem suum ad regem et statuit eum coram eo qui benedicens illi

Gen.47.8 et interrogatus ab eo quot sunt dies annorum vitae tuae

Gen.47.9 respondit dies peregrinationis vitae meae centum triginta annorum sunt parvi et mali et non pervenerunt usque ad dies patrum meorum quibus peregrinati sunt

Gen.47.10 et benedicto rege egressus est foras

Gen.47.11 Ioseph vero patri et fratribus suis dedit possessionem in Aegypto in optimo loco terrae solo Ramesses ut praeceperat Pharao

Gen.47.12 et alebat eos omnemque domum patris sui praebens cibaria singulis

Gen.47.13 in toto enim orbe panis deerat et oppresserat fames terram maxime Aegypti et Chanaan

Gen.47.14 e quibus omnem pecuniam congregavit pro venditione frumenti et intulit eam in aerarium regis

Gen.47.15 cumque defecisset emptoris pretium venit cuncta Aegyptus ad Ioseph dicens da nobis panes quare morimur coram te deficiente pecunia

Gen.47.16 quibus ille respondit adducite pecora vestra et dabo vobis pro eis cibos si pretium non habetis

Gen.47.17 quae cum adduxissent dedit eis alimenta pro equis et ovibus et bubus et asinis sustentavitque eos illo anno pro commutatione pecorum

Gen.47.18 veneruntque anno secundo et dixerunt ei non celamus dominum nostrum quod deficiente pecunia pecora simul defecerint nec clam te est quod absque corporibus et terra nihil habeamus

Gen.47.19 cur ergo morimur te vidente et nos et terra nostra tui erimus eme nos in servitutem regiam et praebe semina ne pereunte cultore redigatur terra in solitudinem

Gen.47.20 emit igitur Ioseph omnem terram Aegypti vendentibus singulis possessiones suas prae magnitudine famis subiecitque eam Pharaoni

Gen.47.21 et cunctos populos eius a novissimis terminis Aegypti usque ad extremos fines eius

Gen.47.22 praeter terram sacerdotum quae a rege tradita fuerat eis quibus et statuta cibaria ex horreis publicis praebebantur et idcirco non sunt conpulsi vendere possessiones suas

Gen.47.23 dixit ergo Ioseph ad populos en ut cernitis et vos et terram vestram Pharao possidet accipite semina et serite agros

Gen.47.24 ut fruges habere possitis quintam partem regi dabitis quattuor reliquas permitto vobis in sementem et in cibos famulis et liberis vestris

Gen.47.25 qui responderunt salus nostra in manu tua est respiciat nos tantum dominus noster et laeti serviemus regi

Gen.47.26 ex eo tempore usque in praesentem diem in universa terra Aegypti regibus quinta pars solvitur et factum est quasi in legem absque terra sacerdotali quae libera ab hac condicione fuit

Gen.47.27 habitavit ergo Israhel in Aegypto id est in terra Gessen et possedit eam auctusque est et multiplicatus nimis

Gen.47.28 et vixit in ea decem et septem annis factique sunt omnes dies vitae illius centum quadraginta septem annorum

Gen.47.29 cumque adpropinquare cerneret mortis diem vocavit filium suum Ioseph et dixit ad eum si inveni gratiam in conspectu tuo pone manum sub femore meo et facies mihi misericordiam et veritatem ut non sepelias me in Aegypto

Gen.47.30 sed dormiam cum patribus meis et auferas me de hac terra condasque in sepulchro maiorum cui respondit Ioseph ego faciam quod iussisti

Gen.47.31 et ille iura ergo inquit mihi quo iurante adoravit Israhel Deum conversus ad lectuli caput

Gen.48

Gen.48.1 his ita transactis nuntiatum est Ioseph quod aegrotaret pater eius qui adsumptis duobus filiis Manasse et Ephraim ire perrexit

Gen.48.2 dictumque est seni ecce filius tuus Ioseph venit ad te qui confortatus sedit in lectulo

Gen.48.3 et ingresso ad se ait Deus omnipotens apparuit mihi in Luza quae est in terra Chanaan benedixitque mihi

Gen.48.4 et ait ego te augebo et multiplicabo et faciam in turbas populorum daboque tibi terram hanc et semini tuo post te in possessionem sempiternam

Gen.48.5 duo igitur filii tui qui nati sunt tibi in terra Aegypti antequam huc venirem ad te mei erunt Ephraim et Manasses sicut Ruben et Symeon reputabuntur mihi

Gen.48.6 reliquos autem quos genueris post eos tui erunt et nomine fratrum suorum vocabuntur in possessionibus suis

Gen.48.7 mihi enim quando veniebam de Mesopotamiam mortua est Rahel in terra Chanaan in ipso itinere eratque vernum tempus et ingrediebar Ephratam et sepelivi eam iuxta viam Ephratae quae alio nomine appellatur Bethleem

Gen.48.8 videns autem filios eius dixit ad eum qui sunt isti

Gen.48.9 respondit filii mei sunt quos dedit mihi Deus in hoc loco adduc inquit eos ad me ut benedicam illis

Gen.48.10 oculi enim Israhel caligabant prae nimia senectute et clare videre non poterat adplicitosque ad se deosculatus et circumplexus

Gen.48.11 dixit ad filium non sum fraudatus aspectu tuo insuper ostendit mihi Deus semen tuum

Gen.48.12 cumque tulisset eos Ioseph de gremio patris adoravit pronus in terram

Gen.48.13 et posuit Ephraim ad dexteram suam id est ad sinistram Israhel Manassen vero in sinistra sua ad dexteram scilicet patris adplicuitque ambos ad eum

Gen.48.14 qui extendens manum dextram posuit super caput Ephraim iunioris fratris sinistram autem super caput Manasse qui maior natu erat commutans manus

Gen.48.15 benedixitque Ioseph filio suo et ait Deus in cuius conspectu ambulaverunt patres mei Abraham et Isaac Deus qui pascit me ab adulescentia mea usque in praesentem diem

Gen.48.16 angelus qui eruit me de cunctis malis benedicat pueris et invocetur super eos nomen meum nomina quoque patrum meorum Abraham et Isaac et crescant in multitudinem super terram

Gen.48.17 videns autem Ioseph quod posuisset pater suus dexteram manum super caput Ephraim graviter accepit et adprehensam patris manum levare conatus est de capite Ephraim et transferre super caput Manasse

Gen.48.18 dixitque ad patrem non ita convenit pater quia hic est primogenitus pone dexteram tuam super caput eius

Gen.48.19 qui rennuens ait scio fili mi scio et iste quidem erit in populos et multiplicabitur sed frater eius iunior maior illo erit et semen illius crescet in gentes

Gen.48.20 benedixitque eis in ipso tempore dicens in te benedicetur Israhel atque dicetur faciat tibi Deus sicut Ephraim et sicut Manasse constituitque Ephraim ante Manassen

Gen.48.21 et ait ad Ioseph filium suum en ego morior et erit Deus vobiscum reducetque vos ad terram patrum vestrorum

Gen.48.22 do tibi partem unam extra fratres tuos quam tuli de manu Amorrei in gladio et arcu meo

Gen.49

Gen.49.1 vocavit autem Iacob filios suos et ait eis congregamini ut adnuntiem quae ventura sunt vobis diebus novissimis

Gen.49.2 congregamini et audite filii Iacob audite Israhel patrem vestrum

Gen.49.3 Ruben primogenitus meus tu fortitudo mea et principium doloris mei prior in donis maior imperio

Gen.49.4 effusus es sicut aqua non crescas quia ascendisti cubile patris tui et maculasti stratum eius

Gen.49.5 Symeon et Levi fratres vasa iniquitatis bellantia

Gen.49.6 in consilio eorum ne veniat anima mea et in coetu illorum non sit gloria mea quia in furore suo occiderunt virum et in voluntate sua suffoderunt murum

Gen.49.7 maledictus furor eorum quia pertinax et indignatio illorum quia dura dividam eos in Iacob et dispergam illos in Israhel

Gen.49.8 Iuda te laudabunt fratres tui manus tua in cervicibus inimicorum tuorum adorabunt te filii patris tui

Gen.49.9 catulus leonis Iuda a praeda fili mi ascendisti requiescens accubuisti ut leo et quasi leaena quis suscitabit eum

Gen.49.10 non auferetur sceptrum de Iuda et dux de femoribus eius donec veniat qui mittendus est et ipse erit expectatio gentium

Gen.49.11 ligans ad vineam pullum suum et ad vitem o fili mi asinam suam lavabit vino stolam suam et sanguine uvae pallium suum

Gen.49.12 pulchriores oculi eius vino et dentes lacte candidiores

Gen.49.13 Zabulon in litore maris habitabit et in statione navium pertingens usque ad Sidonem

Gen.49.14 Isachar asinus fortis accubans inter terminos

Gen.49.15 vidit requiem quod esset bona et terram quod optima et subposuit umerum suum ad portandum factusque est tributis serviens

Gen.49.16 Dan iudicabit populum suum sicut et alia tribus Israhel

Gen.49.17 fiat Dan coluber in via cerastes in semita mordens ungulas equi ut cadat ascensor eius retro

Gen.49.18 salutare tuum expectabo Domine

Gen.49.19 Gad accinctus proeliabitur ante eum et ipse accingetur retrorsum

Gen.49.20 Aser pinguis panis eius et praebebit delicias regibus

Gen.49.21 Nepthalim cervus emissus et dans eloquia pulchritudinis

Gen.49.22 filius adcrescens Ioseph filius adcrescens et decorus aspectu filiae discurrerunt super murum

Gen.49.23 sed exasperaverunt eum et iurgati sunt invideruntque illi habentes iacula

Gen.49.24 sedit in forti arcus eius et dissoluta sunt vincula brachiorum et manuum illius per manus potentis Iacob inde pastor egressus est lapis Israhel

Gen.49.25 Deus patris tui erit adiutor tuus et Omnipotens benedicet tibi benedictionibus caeli desuper benedictionibus abyssi iacentis deorsum benedictionibus uberum et vulvae

Gen.49.26 benedictiones patris tui confortatae sunt benedictionibus patrum eius donec veniret desiderium collium aeternorum fiant in capite Ioseph et in vertice nazarei inter fratres suos

Gen.49.27 Beniamin lupus rapax mane comedet praedam et vespere dividet spolia

Gen.49.28 omnes hii in tribubus Israhel duodecim haec locutus est eis pater suus benedixitque singulis benedictionibus propriis

Gen.49.29 et praecepit eis dicens ego congregor ad populum meum sepelite me cum patribus meis in spelunca duplici quae est in agro Ephron Hetthei

Gen.49.30 contra Mambre in terra Chanaan quam emit Abraham cum agro ab Ephron Hettheo in possessionem sepulchri

Gen.49.31 ibi sepelierunt eum et Sarram uxorem eius ibi sepultus est Isaac cum Rebecca coniuge ibi et Lia condita iacet

Gen.49.32 finitisque mandatis quibus filios instruebat collegit pedes suos super lectulum et obiit adpositusque est ad populum suum

Gen.50

Gen.50.1 quod cernens Ioseph ruit super faciem patris flens et deosculans eum

Gen.50.2 praecepitque servis suis medicis ut aromatibus condirent patrem

Gen.50.3 quibus iussa explentibus transierunt quadraginta dies iste quippe mos erat cadaverum conditorum flevitque eum Aegyptus septuaginta diebus

Gen.50.4 et expleto planctus tempore locutus est Ioseph ad familiam Pharaonis si inveni gratiam in conspectu vestro loquimini in auribus Pharaonis

Gen.50.5 eo quod pater meus adiuraverit me dicens en morior in sepulchro meo quod fodi mihi in terra Chanaan sepelies me ascendam igitur et sepeliam patrem meum ac revertar

Gen.50.6 dixitque ei Pharao ascende et sepeli patrem tuum sicut adiuratus es

Gen.50.7 quo ascendente ierunt cum eo omnes senes domus Pharaonis cunctique maiores natu terrae Aegypti

Gen.50.8 domus Ioseph cum fratribus suis absque parvulis et gregibus atque armentis quae dereliquerant in terra Gessen

Gen.50.9 habuit quoque in comitatu currus et equites et facta est turba non modica

Gen.50.10 veneruntque ad aream Atad quae sita est trans Iordanem ubi celebrantes exequias planctu magno atque vehementi impleverunt septem dies

Gen.50.11 quod cum vidissent habitatores terrae Chanaan dixerunt planctus magnus est iste Aegyptiis et idcirco appellaverunt nomen loci illius Planctus Aegypti

Gen.50.12 fecerunt ergo filii Iacob sicut praeceperat eis

Gen.50.13 et portantes eum in terram Chanaan sepelierunt in spelunca duplici quam emerat Abraham cum agro in possessionem sepulchri ab Ephron Hettheo contra faciem Mambre

Gen.50.14 reversusque est Ioseph in Aegyptum cum fratribus suis et omni comitatu sepulto patre

Gen.50.15 quo mortuo timentes fratres eius et mutuo conloquentes ne forte memor sit iniuriae quam passus est et reddat nobis malum omne quod fecimus

Gen.50.16 mandaverunt ei pater tuus praecepit nobis antequam moreretur

Gen.50.17 ut haec tibi verbis illius diceremus obsecro ut obliviscaris sceleris fratrum tuorum et peccati atque malitiae quam exercuerunt in te nos quoque oramus ut servis Dei patris tui dimittas iniquitatem hanc quibus auditis flevit Ioseph

Gen.50.18 veneruntque ad eum fratres sui et proni in terram dixerunt servi tui sumus

Gen.50.19 quibus ille respondit nolite timere num Dei possumus rennuere voluntatem

Gen.50.20 vos cogitastis de me malum et Deus vertit illud in bonum ut exaltaret me sicut inpraesentiarum cernitis et salvos faceret multos populos

Gen.50.21 nolite metuere ego pascam vos et parvulos vestros consolatusque est eos et blande ac leniter est locutus

Gen.50.22 et habitavit in Aegypto cum omni domo patris sui vixitque centum decem annis et vidit Ephraim filios usque ad tertiam generationem filii quoque Machir filii Manasse nati sunt in genibus Ioseph

Gen.50.23 quibus transactis locutus est fratribus suis post mortem meam Deus visitabit vos et ascendere faciet de terra ista ad terram quam iuravit Abraham Isaac et Iacob

Gen.50.24 cumque adiurasset eos atque dixisset Deus visitabit vos asportate vobiscum ossa mea de loco isto

Gen.50.25 mortuus est expletis centum decem vitae suae annis et conditus aromatibus repositus est in loculo in Aegypto

Liber Exodus, Hebraice Veelle Semoth

Exod.1

Exod.1.1 haec sunt nomina filiorum Israhel qui ingressi sunt Aegyptum cum Iacob singuli cum domibus suis introierunt

Exod.1.2 Ruben Symeon Levi Iuda

Exod.1.3 Isachar Zabulon et Beniamin

Exod.1.4 Dan et Nepthalim Gad et Aser

Exod.1.5 erant igitur omnes animae eorum qui egressi sunt de femore Iacob septuaginta Ioseph autem in Aegypto erat

Exod.1.6 quo mortuo et universis fratribus eius omnique cognatione illa

Exod.1.7 filii Israhel creverunt et quasi germinantes multiplicati sunt ac roborati nimis impleverunt terram

Exod.1.8 surrexit interea rex novus super Aegyptum qui ignorabat Ioseph

Exod.1.9 et ait ad populum suum ecce populus filiorum Israhel multus et fortior nobis

Exod.1.10 venite sapienter opprimamus eum ne forte multiplicetur et si ingruerit contra nos bellum addatur inimicis nostris expugnatisque nobis egrediatur e terra

Exod.1.11 praeposuit itaque eis magistros operum ut adfligerent eos oneribus aedificaveruntque urbes tabernaculorum Pharaoni Phiton et Ramesses

Exod.1.12 quantoque opprimebant eos tanto magis multiplicabantur et crescebant

Exod.1.13 oderantque filios Israhel Aegyptii et adfligebant inludentes eis

Exod.1.14 atque ad amaritudinem perducebant vitam eorum operibus duris luti et lateris omnique famulatu quo in terrae operibus premebantur

Exod.1.15 dixit autem rex Aegypti obsetricibus Hebraeorum quarum una vocabatur Sephra altera Phua

Exod.1.16 praecipiens eis quando obsetricabitis Hebraeas et partus tempus advenerit si masculus fuerit interficite illum si femina reservate

Exod.1.17 timuerunt autem obsetrices Deum et non fecerunt iuxta praeceptum regis Aegypti sed conservabant mares

Exod.1.18 quibus ad se accersitis rex ait quidnam est hoc quod facere voluistis ut pueros servaretis

Exod.1.19 quae responderunt non sunt hebraeae sicut aegyptiae mulieres ipsae enim obsetricandi habent scientiam et priusquam veniamus ad eas pariunt

Exod.1.20 bene ergo fecit Deus obsetricibus et crevit populus confortatusque est nimis

Exod.1.21 et quia timuerant obsetrices Deum aedificavit illis domos

Exod.1.22 praecepit autem Pharao omni populo suo dicens quicquid masculini sexus natum fuerit in flumen proicite quicquid feminei reservate

Exod.2

Exod.2.1 egressus est post haec vir de domo Levi accepta uxore stirpis suae

Exod.2.2 quae concepit et peperit filium et videns eum elegantem abscondit tribus mensibus

Exod.2.3 cumque iam celare non posset sumpsit fiscellam scirpeam et linivit eam bitumine ac pice posuitque intus infantulum et exposuit eum in carecto ripae fluminis

Exod.2.4 stante procul sorore eius et considerante eventum rei

Exod.2.5 ecce autem descendebat filia Pharaonis ut lavaretur in flumine et puellae eius gradiebantur per crepidinem alvei quae cum vidisset fiscellam in papyrione misit unam e famulis suis et adlatam

Exod.2.6 aperiens cernensque in ea parvulum vagientem miserta eius ait de infantibus Hebraeorum est

Exod.2.7 cui soror pueri vis inquit ut vadam et vocem tibi hebraeam mulierem quae nutrire possit infantulum

Exod.2.8 respondit vade perrexit puella et vocavit matrem eius

Exod.2.9 ad quam locuta filia Pharaonis accipe ait puerum istum et nutri mihi ego tibi dabo mercedem tuam suscepit mulier et nutrivit puerum adultumque tradidit filiae Pharaonis

Exod.2.10 quem illa adoptavit in locum filii vocavitque nomen eius Mosi dicens quia de aqua tuli eum

Exod.2.11 in diebus illis postquam creverat Moses egressus ad fratres suos vidit adflictionem eorum et virum aegyptium percutientem quendam de Hebraeis fratribus suis

Exod.2.12 cumque circumspexisset huc atque illuc et nullum adesse vidisset percussum Aegyptium abscondit sabulo

Exod.2.13 et egressus die altero conspexit duos Hebraeos rixantes dixitque ei qui faciebat iniuriam quare percutis proximum tuum

Exod.2.14 qui respondit quis constituit te principem et iudicem super nos num occidere me tu dicis sicut occidisti Aegyptium timuit Moses et ait quomodo palam factum est verbum istud

Exod.2.15 audivitque Pharao sermonem hunc et quaerebat occidere Mosen qui fugiens de conspectu eius moratus est in terra Madian et sedit iuxta puteum

Exod.2.16 erant sacerdoti Madian septem filiae quae venerunt ad hauriendas aquas et impletis canalibus adaquare cupiebant greges patris sui

Exod.2.17 supervenere pastores et eiecerunt eas surrexitque Moses et defensis puellis adaquavit oves earum

Exod.2.18 quae cum revertissent ad Raguhel patrem suum dixit ad eas cur velocius venistis solito

Exod.2.19 responderunt vir aegyptius liberavit nos de manu pastorum insuper et hausit aquam nobiscum potumque dedit ovibus

Exod.2.20 at ille ubi est inquit quare dimisistis hominem vocate eum ut comedat panem

Exod.2.21 iuravit ergo Moses quod habitaret cum eo accepitque Sefforam filiam eius

Exod.2.22 quae peperit filium quem vocavit Gersam dicens advena fui in terra aliena

Exod.2.23 post multum temporis mortuus est rex Aegypti et ingemescentes filii Israhel propter opera vociferati sunt ascenditque clamor eorum ad Deum ab operibus

Exod.2.24 et audivit gemitum eorum ac recordatus foederis quod pepigerat cum Abraham et Isaac et Iacob

Exod.2.25 respexit filios Israhel et cognovit eos

Exod.3

Exod.3.1 Moses autem pascebat oves Iethro cognati sui sacerdotis Madian cumque minasset gregem ad interiora deserti venit ad montem Dei Horeb

Exod.3.2 apparuitque ei Dominus in flamma ignis de medio rubi et videbat quod rubus arderet et non conbureretur

Exod.3.3 dixit ergo Moses vadam et videbo visionem hanc magnam quare non conburatur rubus

Exod.3.4 cernens autem Dominus quod pergeret ad videndum vocavit eum de medio rubi et ait Moses Moses qui respondit adsum

Exod.3.5 at ille ne adpropies inquit huc solve calciamentum de pedibus tuis locus enim in quo stas terra sancta est

Exod.3.6 et ait ego sum Deus patris tui Deus Abraham Deus Isaac Deus Iacob abscondit Moses faciem suam non enim audebat aspicere contra Deum

Exod.3.7 cui ait Dominus vidi adflictionem populi mei in Aegypto et clamorem eius audivi propter duritiam eorum qui praesunt operibus

Exod.3.8 et sciens dolorem eius descendi ut liberarem eum de manibus Aegyptiorum et educerem de terra illa in terram bonam et spatiosam in terram quae fluit lacte et melle ad loca Chananei et Hetthei et Amorrei Ferezei et Evei et Iebusei

Exod.3.9 clamor ergo filiorum Israhel venit ad me vidique adflictionem eorum qua ab Aegyptiis opprimuntur

Exod.3.10 sed veni mittam te ad Pharaonem ut educas populum meum filios Israhel de Aegypto

Exod.3.11 dixit Moses ad Deum quis ego sum ut vadam ad Pharaonem et educam filios Israhel de Aegypto

Exod.3.12 qui dixit ei ero tecum et hoc habebis signum quod miserim te cum eduxeris populum de Aegypto immolabis Deo super montem istum

Exod.3.13 ait Moses ad Deum ecce ego vadam ad filios Israhel et dicam eis Deus patrum vestrorum misit me ad vos si dixerint mihi quod est nomen eius quid dicam eis

Exod.3.14 dixit Deus ad Mosen ego sum qui sum ait sic dices filiis Israhel qui est misit me ad vos

Exod.3.15 dixitque iterum Deus ad Mosen haec dices filiis Israhel Dominus Deus patrum vestrorum Deus Abraham Deus Isaac et Deus Iacob misit me ad vos hoc nomen mihi est in aeternum et hoc memoriale meum in generationem et generatione

Exod.3.16 vade congrega seniores Israhel et dices ad eos Dominus Deus patrum vestrorum apparuit mihi Deus Abraham et Deus Isaac et Deus Iacob dicens visitans visitavi vos et omnia quae acciderunt vobis in Aegypto

Exod.3.17 et dixi ut educam vos de adflictione Aegypti in terram Chananei et Hetthei et Amorrei Ferezei et Evei et Iebusei ad terram fluentem lacte et melle

Exod.3.18 et audient vocem tuam ingredierisque tu et seniores Israhel ad regem Aegypti et dices ad eum Dominus Deus Hebraeorum vocavit nos ibimus viam trium dierum per solitudinem ut immolemus Domino Deo nostro

Exod.3.19 sed ego scio quod non dimittet vos rex Aegypti ut eatis nisi per manum validam

Exod.3.20 extendam enim manum meam et percutiam Aegyptum in cunctis mirabilibus meis quae facturus sum in medio eorum post haec dimittet vos

Exod.3.21 daboque gratiam populo huic coram Aegyptiis et cum egrediemini non exibitis vacui

Exod.3.22 sed postulabit mulier a vicina sua et ab hospita vasa argentea et aurea ac vestes ponetisque eas super filios et filias vestras et spoliabitis Aegyptum

Exod.4

Exod.4.1 respondens Moses ait non credent mihi neque audient vocem meam sed dicent non apparuit tibi Dominus

Exod.4.2 dixit ergo ad eum quid est hoc quod tenes in manu tua respondit virga

Exod.4.3 ait proice eam in terram proiecit et versa est in colubrum ita ut fugeret Moses

Exod.4.4 dixitque Dominus extende manum tuam et adprehende caudam eius extendit et tenuit versaque est in virgam

Exod.4.5 ut credant inquit quod apparuerit tibi Dominus Deus patrum tuorum Deus Abraham Deus Isaac Deus Iacob

Exod.4.6 dixitque Dominus rursum mitte manum in sinum tuum quam cum misisset in sinum protulit leprosam instar nivis

Exod.4.7 retrahe ait manum in sinum tuum retraxit et protulit iterum et erat similis carni reliquae

Exod.4.8 si non crediderint inquit tibi neque audierint sermonem signi prioris credent verbo signi sequentis

Exod.4.9 quod si nec duobus quidem his signis crediderint neque audierint vocem tuam sume aquam fluminis et effunde eam super aridam et quicquid hauseris de fluvio vertetur in sanguinem

Exod.4.10 ait Moses obsecro Domine non sum eloquens ab heri et nudius tertius et ex quo locutus es ad servum tuum inpeditioris et tardioris linguae sum

Exod.4.11 dixit Dominus ad eum quis fecit os hominis aut quis fabricatus est mutum et surdum videntem et caecum nonne ego

Exod.4.12 perge igitur et ego ero in ore tuo doceboque te quid loquaris

Exod.4.13 at ille obsecro inquit Domine mitte quem missurus es

Exod.4.14 iratus Dominus in Mosen ait Aaron frater tuus Levites scio quod eloquens sit ecce ipse egreditur in occursum tuum vidensque te laetabitur corde

Exod.4.15 loquere ad eum et pone verba mea in ore eius ego ero in ore tuo et in ore illius et ostendam vobis quid agere debeatis

Exod.4.16 ipse loquetur pro te ad populum et erit os tuum tu autem eris ei in his quae ad Deum pertinent

Exod.4.17 virgam quoque hanc sume in manu tua in qua facturus es signa

Exod.4.18 abiit Moses et reversus est ad Iethro cognatum suum dixitque ei vadam et revertar ad fratres meos in Aegyptum ut videam si adhuc vivunt cui ait Iethro vade in pace

Exod.4.19 dixit ergo Dominus ad Mosen in Madian vade revertere in Aegyptum mortui sunt omnes qui quaerebant animam tuam

Exod.4.20 tulit Moses uxorem et filios suos et inposuit eos super asinum reversusque est in Aegyptum portans virgam Dei in manu sua

Exod.4.21 dixitque ei Dominus revertenti in Aegyptum vide ut omnia ostenta quae posui in manu tua facias coram Pharaone ego indurabo cor eius et non dimittet populum

Exod.4.22 dicesque ad eum haec dicit Dominus filius meus primogenitus meus Israhel

Exod.4.23 dixi tibi dimitte filium meum ut serviat mihi et noluisti dimittere eum ecce ego interficiam filium tuum primogenitum

Exod.4.24 cumque esset in itinere in diversorio occurrit ei Dominus et volebat occidere eum

Exod.4.25 tulit ilico Seffora acutissimam petram et circumcidit praeputium filii sui tetigitque pedes eius et ait sponsus sanguinum tu mihi es

Exod.4.26 et dimisit eum postquam dixerat sponsus sanguinum ob circumcisionem

Exod.4.27 dixit autem Dominus ad Aaron vade in occursum Mosi in deserto qui perrexit ei obviam in montem Dei et osculatus est eum

Exod.4.28 narravitque Moses Aaron omnia verba Domini quibus miserat eum et signa quae mandaverat

Exod.4.29 veneruntque simul et congregaverunt cunctos seniores filiorum Israhel

Exod.4.30 locutusque est Aaron omnia verba quae dixerat Dominus ad Mosen et fecit signa coram populo

Exod.4.31 et credidit populus audieruntque quod visitasset Dominus filios Israhel et quod respexisset adflictionem eorum et proni adoraverunt

Exod.5

Exod.5.1 post haec ingressi sunt Moses et Aaron et dixerunt Pharaoni haec dicit Dominus Deus Israhel dimitte populum meum ut sacrificet mihi in deserto

Exod.5.2 at ille respondit quis est Dominus ut audiam vocem eius et dimittam Israhel nescio Dominum et Israhel non dimittam

Exod.5.3 dixerunt Deus Hebraeorum vocavit nos ut eamus viam trium dierum in solitudinem et sacrificemus Domino Deo nostro ne forte accidat nobis pestis aut gladius

Exod.5.4 ait ad eos rex Aegypti quare Moses et Aaron sollicitatis populum ab operibus suis ite ad onera vestra

Exod.5.5 dixitque Pharao multus est populus terrae videtis quod turba succreverit quanto magis si dederitis eis requiem ab operibus

Exod.5.6 praecepit ergo in die illo praefectis operum et exactoribus populi dicens

Exod.5.7 nequaquam ultra dabitis paleas populo ad conficiendos lateres sicut prius sed ipsi vadant et colligant stipulam

Exod.5.8 et mensuram laterum quos prius faciebant inponetis super eos nec minuetis quicquam vacant enim et idcirco vociferantur dicentes eamus et sacrificemus Deo nostro

Exod.5.9 opprimantur operibus et expleant ea ut non adquiescant verbis mendacibus

Exod.5.10 igitur egressi praefecti operum et exactores ad populum dixerunt sic dicit Pharao non do vobis paleas

Exod.5.11 ite et colligite sicubi invenire potueritis nec minuetur quicquam de opere vestro

Exod.5.12 dispersusque est populus per omnem terram Aegypti ad colligendas paleas

Exod.5.13 praefecti quoque operum instabant dicentes conplete opus vestrum cotidie ut prius facere solebatis quando dabantur vobis paleae

Exod.5.14 flagellatique sunt qui praeerant operibus filiorum Israhel ab exactoribus Pharaonis dicentibus quare non impletis mensuram laterum sicut prius nec heri nec hodie

Exod.5.15 veneruntque praepositi filiorum Israhel et vociferati sunt ad Pharaonem dicentes cur ita agis contra servos tuos

Exod.5.16 paleae non dantur nobis et lateres similiter imperantur en famuli tui flagellis caedimur et iniuste agitur contra populum tuum

Exod.5.17 qui ait vacatis otio et idcirco dicitis eamus et sacrificemus Domino

Exod.5.18 ite ergo et operamini paleae non dabuntur vobis et reddetis consuetum numerum laterum

Exod.5.19 videbantque se praepositi filiorum Israhel in malo eo quod diceretur eis non minuetur quicquam de lateribus per singulos dies

Exod.5.20 occurreruntque Mosi et Aaron qui stabant ex adverso egredientes a Pharaone

Exod.5.21 et dixerunt ad eos videat Dominus et iudicet quoniam fetere fecistis odorem nostrum coram Pharao et servis eius et praebuistis ei gladium ut occideret nos

Exod.5.22 reversusque Moses ad Dominum ait Domine cur adflixisti populum istum quare misisti me

Exod.5.23 ex eo enim quo ingressus sum ad Pharaonem ut loquerer nomine tuo adflixit populum tuum et non liberasti eos

Exod.6

Exod.6.1 dixit Dominus ad Mosen nunc videbis quae facturus sum Pharaoni per manum enim fortem dimittet eos et in manu robusta eiciet illos de terra sua

Exod.6.2 locutusque est Dominus ad Mosen dicens ego Dominus

Exod.6.3 qui apparui Abraham Isaac et Iacob in Deo omnipotente et nomen meum Adonai non indicavi eis

Exod.6.4 pepigique cum eis foedus ut darem illis terram Chanaan terram peregrinationis eorum in qua fuerunt advenae

Exod.6.5 ego audivi gemitum filiorum Israhel quo Aegyptii oppresserunt eos et recordatus sum pacti mei

Exod.6.6 ideo dic filiis Israhel ego Dominus qui educam vos de ergastulo Aegyptiorum et eruam de servitute ac redimam in brachio excelso et iudiciis magnis

Exod.6.7 et adsumam vos mihi in populum et ero vester Deus scietisque quod ego sim Dominus Deus vester qui eduxerim vos de ergastulo Aegyptiorum

Exod.6.8 et induxerim in terram super quam levavi manum meam ut darem eam Abraham Isaac et Iacob daboque illam vobis possidendam ego Dominus

Exod.6.9 narravit ergo Moses omnia filiis Israhel qui non adquieverunt ei propter angustiam spiritus et opus durissimum

Exod.6.10 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Exod.6.11 ingredere et loquere ad Pharao regem Aegypti ut dimittat filios Israhel de terra sua

Exod.6.12 respondit Moses coram Domino ecce filii Israhel non me audiunt et quomodo audiet me Pharao praesertim cum sim incircumcisus labiis

Exod.6.13 locutus est Dominus ad Mosen et Aaron et dedit mandatum ad filios Israhel et ad Pharao regem Aegypti ut educerent filios Israhel de terra Aegypti

Exod.6.14 isti sunt principes domorum per familias suas filii Ruben primogeniti Israhelis Enoch et Phallu Aesrom et Charmi

Exod.6.15 hae cognationes Ruben filii Symeon Iamuhel et Iamin et Aod Iachin et Soer et Saul filius Chananitidis hae progenies Symeon

Exod.6.16 et haec nomina filiorum Levi per cognationes suas Gerson et Caath et Merari anni autem vitae Levi fuerunt centum triginta septem

Exod.6.17 filii Gerson Lobeni et Semei per cognationes suas

Exod.6.18 filii Caath Amram et Isuar et Hebron et Ozihel annique vitae Caath centum triginta tres

Exod.6.19 filii Merari Mooli et Musi hae cognationes Levi per familias suas

Exod.6.20 accepit autem Amram uxorem Iocabed patruelem suam quae peperit ei Aaron et Mosen fueruntque anni vitae Amram centum triginta septem

Exod.6.21 filii quoque Isuar Core et Napheg et Zechri

Exod.6.22 filii quoque Ozihel Misahel et Elsaphan et Sethri

Exod.6.23 accepit autem Aaron uxorem Elisabe filiam Aminadab sororem Naasson quae peperit ei Nadab et Abiu et Eleazar et Ithamar

Exod.6.24 filii quoque Core Asir et Helcana et Abiasab hae sunt cognationes Coritarum

Exod.6.25 at vero Eleazar filius Aaron accepit uxorem de filiabus Phutihel quae peperit ei Finees hii sunt principes familiarum leviticarum per cognationes suas

Exod.6.26 iste est Aaron et Moses quibus praecepit Dominus ut educerent filios Israhel de terra Aegypti per turmas suas

Exod.6.27 hii sunt qui loquuntur ad Pharao regem Aegypti ut educant filios Israhel de Aegypto iste Moses et Aaron

Exod.6.28 in die qua locutus est Dominus ad Mosen in terra Aegypti

Exod.6.29 et locutus est Dominus ad Mosen dicens ego Dominus loquere ad Pharao regem Aegypti omnia quae ego loquor tibi

Exod.6.30 et ait Moses coram Domino en incircumcisus labiis sum quomodo audiet me Pharao

Exod.7

Exod.7.1 dixitque Dominus ad Mosen ecce constitui te Deum Pharaonis Aaron frater tuus erit propheta tuus

Exod.7.2 tu loqueris omnia quae mando tibi ille loquetur ad Pharaonem ut dimittat filios Israhel de terra sua

Exod.7.3 sed ego indurabo cor eius et multiplicabo signa et ostenta mea in terra Aegypti

Exod.7.4 et non audiet vos inmittamque manum meam super Aegyptum et educam exercitum et populum meum filios Israhel de terra Aegypti per iudicia maxima

Exod.7.5 et scient Aegyptii quod ego sim Dominus qui extenderim manum meam super Aegyptum et eduxerim filios Israhel de medio eorum

Exod.7.6 fecit itaque Moses et Aaron sicut praeceperat Dominus ita egerunt

Exod.7.7 erat autem Moses octoginta annorum et Aaron octoginta trium quando locuti sunt ad Pharaonem

Exod.7.8 dixitque Dominus ad Mosen et Aaron

Exod.7.9 cum dixerit vobis Pharao ostendite signa dices ad Aaron tolle virgam tuam et proice eam coram Pharao ac vertatur in colubrum

Exod.7.10 ingressi itaque Moses et Aaron ad Pharaonem fecerunt sicut praeceperat Dominus tulitque Aaron virgam coram Pharao et servis eius quae versa est in colubrum

Exod.7.11 vocavit autem Pharao sapientes et maleficos et fecerunt etiam ipsi per incantationes aegyptias et arcana quaedam similiter

Exod.7.12 proieceruntque singuli virgas suas quae versae sunt in dracones sed devoravit virga Aaron virgas eorum

Exod.7.13 induratumque est cor Pharaonis et non audivit eos sicut praeceperat Dominus

Exod.7.14 dixit autem Dominus ad Mosen ingravatum est cor Pharaonis non vult dimittere populum

Exod.7.15 vade ad eum mane ecce egredietur ad aquas et stabis in occursum eius super ripam fluminis et virgam quae conversa est in draconem tolles in manu tua

Exod.7.16 dicesque ad eum Dominus Deus Hebraeorum misit me ad te dicens dimitte populum meum ut mihi sacrificet in deserto et usque ad praesens audire noluisti

Exod.7.17 haec igitur dicit Dominus in hoc scies quod Dominus sim ecce percutiam virga quae in manu mea est aquam fluminis et vertetur in sanguinem

Exod.7.18 pisces quoque qui sunt in fluvio morientur et conputrescent aquae et adfligentur Aegyptii bibentes aquam fluminis

Exod.7.19 dixit quoque Dominus ad Mosen dic ad Aaron tolle virgam tuam et extende manum tuam super aquas Aegypti et super fluvios eorum et rivos ac paludes et omnes lacus aquarum ut vertantur in sanguinem et sit cruor in omni terra Aegypti tam in ligneis vasis quam in saxeis

Exod.7.20 feceruntque ita Moses et Aaron sicut praeceperat Dominus et elevans virgam percussit aquam fluminis coram Pharao et servis eius quae versa est in sanguinem

Exod.7.21 et pisces qui erant in flumine mortui sunt conputruitque fluvius et non poterant Aegyptii bibere aquam fluminis et fuit sanguis in tota terra Aegypti

Exod.7.22 feceruntque similiter malefici Aegyptiorum incantationibus suis et induratum est cor Pharaonis nec audivit eos sicut praeceperat Dominus

Exod.7.23 avertitque se et ingressus est domum suam nec adposuit cor etiam hac vice

Exod.7.24 foderunt autem omnes Aegyptii per circuitum fluminis aquam ut biberent non enim poterant bibere de aqua fluminis

Exod.7.25 impletique sunt septem dies postquam percussit Dominus fluvium

Exod.8

Exod.8.1 dixitque Dominus ad Mosen ingredere ad Pharao et dices ad eum haec dicit Dominus dimitte populum meum ut sacrificet mihi

Exod.8.2 sin autem nolueris dimittere ecce ego percutiam omnes terminos tuos ranis

Exod.8.3 et ebulliet fluvius ranas quae ascendent et ingredientur domum tuam et cubiculum lectuli tui et super stratum tuum et in domos servorum tuorum et in populum tuum et in furnos tuos et in reliquias ciborum tuorum

Exod.8.4 et ad te et ad populum tuum et ad omnes servos tuos intrabunt ranae

Exod.8.5 dixitque Dominus ad Mosen dic Aaron extende manum tuam super fluvios et super rivos ac paludes et educ ranas super terram Aegypti

Exod.8.6 extendit Aaron manum super aquas Aegypti et ascenderunt ranae operueruntque terram Aegypti

Exod.8.7 fecerunt autem et malefici per incantationes suas similiter eduxeruntque ranas super terram Aegypti

Exod.8.8 vocavit autem Pharao Mosen et Aaron et dixit orate Dominum ut auferat ranas a me et a populo meo et dimittam populum ut sacrificet Domino

Exod.8.9 dixitque Moses Pharaoni constitue mihi quando deprecer pro te et pro servis tuis et pro populo tuo ut abigantur ranae a te et a domo tua et tantum in flumine remaneant

Exod.8.10 qui respondit cras at ille iuxta verbum inquit tuum ut scias quoniam non est sicut Dominus Deus noster

Exod.8.11 et recedent ranae a te et a domo tua et a servis tuis et a populo tuo tantum in flumine remanebunt

Exod.8.12 egressique sunt Moses et Aaron a Pharaone et clamavit Moses ad Dominum pro sponsione ranarum quam condixerat Pharaoni

Exod.8.13 fecitque Dominus iuxta verbum Mosi et mortuae sunt ranae de domibus et de villis et de agris

Exod.8.14 congregaveruntque eas in inmensos aggeres et conputruit terra

Exod.8.15 videns autem Pharao quod data esset requies ingravavit cor suum et non audivit eos sicut praeceperat Dominus

Exod.8.16 dixitque Dominus ad Mosen loquere ad Aaron extende virgam tuam et percute pulverem terrae et sint scinifes in universa terra Aegypti

Exod.8.17 feceruntque ita et extendit Aaron manu virgam tenens percussitque pulverem terrae et facti sunt scinifes in hominibus et in iumentis omnis pulvis terrae versus est in scinifes per totam terram Aegypti

Exod.8.18 feceruntque similiter malefici incantationibus suis ut educerent scinifes et non potuerunt erantque scinifes tam in hominibus quam in iumentis

Exod.8.19 et dixerunt malefici ad Pharao digitus Dei est induratumque est cor Pharaonis et non audivit eos sicut praeceperat Dominus

Exod.8.20 dixit quoque Dominus ad Mosen consurge diluculo et sta coram Pharaone egreditur enim ad aquas et dices ad eum haec dicit Dominus dimitte populum meum ut sacrificet mihi

Exod.8.21 quod si non dimiseris eum ecce ego inmittam in te et in servos tuos et in populum tuum et in domos tuas omne genus muscarum et implebuntur domus Aegyptiorum muscis diversi generis et in universa terra in qua fuerint

Exod.8.22 faciamque mirabilem in die illa terram Gessen in qua populus meus est ut non sint ibi muscae et scias quoniam ego Dominus in medio terrae

Exod.8.23 ponamque divisionem inter populum meum et populum tuum cras erit signum istud

Exod.8.24 fecitque Dominus ita et venit musca gravissima in domos Pharaonis et servorum eius et in omnem terram Aegypti corruptaque est terra ab huiuscemodi muscis

Exod.8.25 vocavit Pharao Mosen et Aaron et ait eis ite sacrificate Deo vestro in terra

Exod.8.26 et ait Moses non potest ita fieri abominationes enim Aegyptiorum immolabimus Domino Deo nostro quod si mactaverimus ea quae colunt Aegyptii coram eis lapidibus nos obruent

Exod.8.27 via trium dierum pergemus in solitudine et sacrificabimus Domino Deo nostro sicut praeceperit nobis

Exod.8.28 dixitque Pharao ego dimittam vos ut sacrificetis Domino Deo vestro in deserto verumtamen longius ne abeatis rogate pro me

Exod.8.29 et ait Moses egressus a te orabo Dominum et recedet musca a Pharaone et a servis et a populo eius cras verumtamen noli ultra fallere ut non dimittas populum sacrificare Domino

Exod.8.30 egressusque Moses a Pharao oravit Dominum

Exod.8.31 qui fecit iuxta verbum illius et abstulit muscas a Pharao et a servis et a populo eius non superfuit ne una quidem

Exod.8.32 et ingravatum est cor Pharaonis ita ut ne hac quidem vice dimitteret populum

Exod.9

Exod.9.1 dixit autem Dominus ad Mosen ingredere ad Pharaonem et loquere ad eum haec dicit Dominus Deus Hebraeorum dimitte populum meum ut sacrificet mihi

Exod.9.2 quod si adhuc rennuis et retines eos

Exod.9.3 ecce manus mea erit super agros tuos et super equos et asinos et camelos et boves et oves pestis valde gravis

Exod.9.4 et faciet Dominus mirabile inter possessiones Israhel et possessiones Aegyptiorum ut nihil omnino intereat ex his quae pertinent ad filios Israhel

Exod.9.5 constituitque Dominus tempus dicens cras faciet Dominus verbum istud in terra

Exod.9.6 fecit ergo Dominus verbum hoc altero die mortuaque sunt omnia animantia Aegyptiorum de animalibus vero filiorum Israhel nihil omnino periit

Exod.9.7 et misit Pharao ad videndum nec erat quicquam mortuum de his quae possidebat Israhel ingravatumque est cor Pharaonis et non dimisit populum

Exod.9.8 et dixit Dominus ad Mosen et Aaron tollite plenas manus cineris de camino et spargat illud Moses in caelum coram Pharao

Exod.9.9 sitque pulvis super omnem terram Aegypti erunt enim in hominibus et in iumentis vulnera et vesicae turgentes in universa terra Aegypti

Exod.9.10 tuleruntque cinerem de camino et steterunt contra Pharao et sparsit illud Moses in caelum factaque sunt vulnera vesicarum turgentium in hominibus et in iumentis

Exod.9.11 nec poterant malefici stare coram Mosen propter vulnera quae in illis erant et in omni terra Aegypti

Exod.9.12 induravitque Dominus cor Pharaonis et non audivit eos sicut locutus est Dominus ad Mosen

Exod.9.13 dixit quoque Dominus ad Mosen mane consurge et sta coram Pharao et dices ad eum haec dicit Dominus Deus Hebraeorum dimitte populum meum ut sacrificet mihi

Exod.9.14 quia in hac vice mittam omnes plagas meas super cor tuum super servos tuos et super populum tuum ut scias quod non sit similis mei in omni terra

Exod.9.15 nunc enim extendens manum percutiam te et populum tuum peste peribisque de terra

Exod.9.16 idcirco autem posui te ut ostendam in te fortitudinem meam et narretur nomen meum in omni terra

Exod.9.17 adhuc retines populum meum et non vis eum dimittere

Exod.9.18 en pluam hac ipsa hora cras grandinem multam nimis qualis non fuit in Aegypto a die qua fundata est usque in praesens tempus

Exod.9.19 mitte ergo iam nunc et congrega iumenta tua et omnia quae habes in agro homines enim et iumenta et universa quae inventa fuerint foris nec congregata de agris cecideritque super ea grando morientur

Exod.9.20 qui timuit verbum Domini de servis Pharao fecit confugere servos suos et iumenta in domos

Exod.9.21 qui autem neglexit sermonem Domini dimisit servos suos et iumenta in agris

Exod.9.22 et dixit Dominus ad Mosen extende manum tuam in caelum ut fiat grando in universa terra Aegypti super homines et super iumenta et super omnem herbam agri in terra Aegypti

Exod.9.23 extenditque Moses virgam in caelum et Dominus dedit tonitrua et grandinem ac discurrentia fulgura super terram pluitque Dominus grandinem super terram Aegypti

Exod.9.24 et grando et ignis inmixta pariter ferebantur tantaeque fuit magnitudinis quanta ante numquam apparuit in universa terra Aegypti ex quo gens illa condita est

Exod.9.25 et percussit grando in omni terra Aegypti cuncta quae fuerunt in agris ab homine usque ad iumentum cunctam herbam agri percussit grando et omne lignum regionis confregit

Exod.9.26 tantum in terra Gessen ubi erant filii Israhel grando non cecidit

Exod.9.27 misitque Pharao et vocavit Mosen et Aaron dicens ad eos peccavi etiam nunc Dominus iustus ego et populus meus impii

Exod.9.28 orate Dominum et desinant tonitrua Dei et grando ut dimittam vos et nequaquam hic ultra maneatis

Exod.9.29 ait Moses cum egressus fuero de urbe extendam palmas meas ad Dominum et cessabunt tonitrua et grando non erit ut scias quia Domini est terra

Exod.9.30 novi autem quod et tu et servi tui necdum timeatis Dominum Deum

Exod.9.31 linum ergo et hordeum laesum est eo quod hordeum esset virens et linum iam folliculos germinaret

Exod.9.32 triticum autem et far non sunt laesa quia serotina erant

Exod.9.33 egressusque Moses a Pharaone et ex urbe tetendit manus ad Dominum et cessaverunt tonitrua et grando nec ultra stillavit pluvia super terram

Exod.9.34 videns autem Pharao quod cessasset pluvia et grando et tonitrua auxit peccatum

Exod.9.35 et ingravatum est cor eius et servorum illius et induratum nimis nec dimisit filios Israhel sicut praeceperat Dominus per manum Mosi

Exod.10

Exod.10.1 et dixit Dominus ad Mosen ingredere ad Pharao ego enim induravi cor eius et servorum illius ut faciam signa mea haec in eo

Exod.10.2 et narres in auribus filii tui et nepotum tuorum quotiens contriverim Aegyptios et signa mea fecerim in eis et sciatis quia ego Dominus

Exod.10.3 introierunt ergo Moses et Aaron ad Pharaonem et dixerunt ad eum haec dicit Dominus Deus Hebraeorum usquequo non vis subici mihi dimitte populum meum ut sacrificet mihi

Exod.10.4 sin autem resistis et non vis dimittere eum ecce ego inducam cras lucustam in fines tuos

Exod.10.5 quae operiat superficiem terrae nec quicquam eius appareat sed comedatur quod residuum fuit grandini conrodet enim omnia ligna quae germinant in agris

Exod.10.6 et implebunt domos tuas et servorum tuorum et omnium Aegyptiorum quantam non viderunt patres tui et avi ex quo orti sunt super terram usque in praesentem diem avertitque se et egressus est a Pharaone

Exod.10.7 dixerunt autem servi Pharaonis ad eum usquequo patiemur hoc scandalum dimitte homines ut sacrificent Domino Deo suo nonne vides quod perierit Aegyptus

Exod.10.8 revocaveruntque Mosen et Aaron ad Pharaonem qui dixit eis ite sacrificate Domino Deo vestro quinam sunt qui ituri sunt

Exod.10.9 ait Moses cum parvulis nostris et senibus pergemus cum filiis et filiabus cum ovibus et armentis est enim sollemnitas Domini nostri

Exod.10.10 et respondit sic Dominus sit vobiscum quomodo ego dimittam vos et parvulos vestros cui dubium est quod pessime cogitetis

Exod.10.11 non fiet ita sed ite tantum viri et sacrificate Domino hoc enim et ipsi petistis statimque eiecti sunt de conspectu Pharaonis

Exod.10.12 dixit autem Dominus ad Mosen extende manum tuam super terram Aegypti ad lucustam ut ascendat super eam et devoret omnem herbam quae residua fuit grandini

Exod.10.13 extendit Moses virgam super terram Aegypti et Dominus induxit ventum urentem tota illa die ac nocte et mane facto ventus urens levavit lucustas

Exod.10.14 quae ascenderunt super universam terram Aegypti et sederunt in cunctis finibus Aegyptiorum innumerabiles quales ante illud tempus non fuerant nec postea futurae sunt

Exod.10.15 operueruntque universam superficiem terrae vastantes omnia devorata est igitur herba terrae et quicquid pomorum in arboribus fuit quae grando dimiserat nihilque omnino virens relictum est in lignis et in herbis terrae in cuncta Aegypto

Exod.10.16 quam ob rem festinus Pharao vocavit Mosen et Aaron et dixit eis peccavi in Dominum Deum vestrum et in vos

Exod.10.17 sed nunc dimittite peccatum mihi etiam hac vice et rogate Dominum Deum vestrum ut auferat a me mortem istam

Exod.10.18 egressusque est de conspectu Pharaonis et oravit Dominum

Exod.10.19 qui flare fecit ventum ab occidente vehementissimum et arreptam lucustam proiecit in mare Rubrum non remansit ne una quidem in cunctis finibus Aegypti

Exod.10.20 et induravit Dominus cor Pharaonis nec dimisit filios Israhel

Exod.10.21 dixit autem Dominus ad Mosen extende manum tuam in caelum et sint tenebrae super terram Aegypti tam densae ut palpari queant

Exod.10.22 extendit Moses manum in caelum et factae sunt tenebrae horribiles in universa terra Aegypti tribus diebus

Exod.10.23 nemo vidit fratrem suum nec movit se de loco in quo erat ubicumque autem habitabant filii Israhel lux erat

Exod.10.24 vocavitque Pharao Mosen et Aaron et dixit eis ite sacrificate Domino oves tantum vestrae et armenta remaneant parvuli vestri eant vobiscum

Exod.10.25 ait Moses hostias quoque et holocausta dabis nobis quae offeramus Domino Deo nostro

Exod.10.26 cuncti greges pergent nobiscum non remanebit ex eis ungula quae necessaria sunt in cultum Domini Dei nostri praesertim cum ignoremus quid debeat immolari donec ad ipsum locum perveniamus

Exod.10.27 induravit autem Dominus cor Pharaonis et noluit dimittere eos

Exod.10.28 dixitque Pharao ad eum recede a me cave ne ultra videas faciem meam quocumque die apparueris mihi morieris

Exod.10.29 respondit Moses ita fiat ut locutus es non videbo ultra faciem tuam

Exod.11

Exod.11.1 et dixit Dominus ad Mosen adhuc una plaga tangam Pharaonem et Aegyptum et post haec dimittet vos et exire conpellet

Exod.11.2 dices ergo omni plebi ut postulet vir ab amico suo et mulier a vicina sua vasa argentea et aurea

Exod.11.3 dabit autem Dominus gratiam populo coram Aegyptiis fuitque Moses vir magnus valde in terra Aegypti coram servis Pharao et omni populo

Exod.11.4 et ait haec dicit Dominus media nocte egrediar in Aegyptum

Exod.11.5 et morietur omne primogenitum in terra Aegyptiorum a primogenito Pharaonis qui sedet in solio eius usque ad primogenitum ancillae quae est ad molam et omnia primogenita iumentorum

Exod.11.6 eritque clamor magnus in universa terra Aegypti qualis nec ante fuit nec postea futurus est

Exod.11.7 apud omnes autem filios Israhel non muttiet canis ab homine usque ad pecus ut sciatis quanto miraculo dividat Dominus Aegyptios et Israhel

Exod.11.8 descendentque omnes servi tui isti ad me et adorabunt me dicentes egredere tu et omnis populus qui subiectus est tibi post haec egrediemur

Exod.11.9 et exivit a Pharaone iratus nimis dixit autem Dominus ad Mosen non audiet vos Pharao ut multa signa fiant in terra Aegypti

Exod.11.10 Moses autem et Aaron fecerunt omnia ostenta quae scripta sunt coram Pharaone et induravit Dominus cor Pharaonis nec dimisit filios Israhel de terra sua

Exod.12

Exod.12.1 dixit quoque Dominus ad Mosen et Aaron in terra Aegypti

Exod.12.2 mensis iste vobis principium mensuum primus erit in mensibus anni

Exod.12.3 loquimini ad universum coetum filiorum Israhel et dicite eis decima die mensis huius tollat unusquisque agnum per familias et domos suas

Exod.12.4 sin autem minor est numerus ut sufficere possit ad vescendum agnum adsumet vicinum suum qui iunctus est domui eius iuxta numerum animarum quae sufficere possunt ad esum agni

Exod.12.5 erit autem agnus absque macula masculus anniculus iuxta quem ritum tolletis et hedum

Exod.12.6 et servabitis eum usque ad quartamdecimam diem mensis huius immolabitque eum universa multitudo filiorum Israhel ad vesperam

Exod.12.7 et sument de sanguine ac ponent super utrumque postem et in superliminaribus domorum in quibus comedent illum

Exod.12.8 et edent carnes nocte illa assas igni et azymos panes cum lactucis agrestibus

Exod.12.9 non comedetis ex eo crudum quid nec coctum aqua sed assum tantum igni caput cum pedibus eius et intestinis vorabitis

Exod.12.10 nec remanebit ex eo quicquam usque mane si quid residui fuerit igne conburetis

Exod.12.11 sic autem comedetis illum renes vestros accingetis calciamenta habebitis in pedibus tenentes baculos in manibus et comedetis festinantes est enim phase id est transitus Domini

Exod.12.12 et transibo per terram Aegypti nocte illa percutiamque omne primogenitum in terra Aegypti ab homine usque ad pecus et in cunctis diis Aegypti faciam iudicia ego Dominus

Exod.12.13 erit autem sanguis vobis in signum in aedibus in quibus eritis et videbo sanguinem ac transibo vos nec erit in vobis plaga disperdens quando percussero terram Aegypti

Exod.12.14 habebitis autem hanc diem in monumentum et celebrabitis eam sollemnem Domino in generationibus vestris cultu sempiterno

Exod.12.15 septem diebus azyma comedetis in die primo non erit fermentum in domibus vestris quicumque comederit fermentatum peribit anima illa de Israhel a primo die usque ad diem septimum

Exod.12.16 dies prima erit sancta atque sollemnis et dies septima eadem festivitate venerabilis nihil operis facietis in eis exceptis his quae ad vescendum pertinent

Exod.12.17 et observabitis azyma in eadem enim ipsa die educam exercitum vestrum de terra Aegypti et custodietis diem istum in generationes vestras ritu perpetuo

Exod.12.18 primo mense quartadecima die mensis ad vesperam comedetis azyma usque ad diem vicesimam primam eiusdem mensis ad vesperam

Exod.12.19 septem diebus fermentum non invenietur in domibus vestris qui comederit fermentatum peribit anima eius de coetu Israhel tam de advenis quam de indigenis terrae

Exod.12.20 omne fermentatum non comedetis in cunctis habitaculis vestris edetis azyma

Exod.12.21 vocavit autem Moses omnes seniores filiorum Israhel et dixit ad eos ite tollentes animal per familias vestras immolate phase

Exod.12.22 fasciculumque hysopi tinguite sanguine qui est in limine et aspergite ex eo superliminare et utrumque postem nullus vestrum egrediatur ostium domus suae usque mane

Exod.12.23 transibit enim Dominus percutiens Aegyptios cumque viderit sanguinem in superliminari et in utroque poste transcendet ostium et non sinet percussorem ingredi domos vestras et laedere

Exod.12.24 custodi verbum istud legitimum tibi et filiis tuis usque in aeternum

Exod.12.25 cumque introieritis terram quam Dominus daturus est vobis ut pollicitus est observabitis caerimonias istas

Exod.12.26 et cum dixerint vobis filii vestri quae est ista religio

Exod.12.27 dicetis eis victima transitus Domini est quando transivit super domos filiorum Israhel in Aegypto percutiens Aegyptios et domos nostras liberans incurvatusque populus adoravit

Exod.12.28 et egressi filii Israhel fecerunt sicut praeceperat Dominus Mosi et Aaron

Exod.12.29 factum est autem in noctis medio percussit Dominus omne primogenitum in terra Aegypti a primogenito Pharaonis qui sedebat in solio eius usque ad primogenitum captivae quae erat in carcere et omne primogenitum iumentorum

Exod.12.30 surrexitque Pharao nocte et omnes servi eius cunctaque Aegyptus et ortus est clamor magnus in Aegypto neque enim erat domus in qua non iaceret mortuus

Exod.12.31 vocatisque Mosen et Aaron nocte ait surgite egredimini a populo meo et vos et filii Israhel ite immolate Domino sicut dicitis

Exod.12.32 oves vestras et armenta adsumite ut petieratis et abeuntes benedicite mihi

Exod.12.33 urguebantque Aegyptii populum de terra exire velociter dicentes omnes moriemur

Exod.12.34 tulit igitur populus conspersam farinam antequam fermentaretur et ligans in palliis posuit super umeros suos

Exod.12.35 feceruntque filii Israhel sicut praeceperat Moses et petierunt ab Aegyptiis vasa argentea et aurea vestemque plurimam

Exod.12.36 dedit autem Dominus gratiam populo coram Aegyptiis ut commodarent eis et spoliaverunt Aegyptios

Exod.12.37 profectique sunt filii Israhel de Ramesse in Soccoth sescenta ferme milia peditum virorum absque parvulis

Exod.12.38 sed et vulgus promiscuum innumerabile ascendit cum eis oves et armenta et animantia diversi generis multa nimis

Exod.12.39 coxeruntque farinam quam dudum conspersam de Aegypto tulerant et fecerunt subcinericios panes azymos neque enim poterant fermentari cogentibus exire Aegyptiis et nullam facere sinentibus moram nec pulmenti quicquam occurrerant praeparare

Exod.12.40 habitatio autem filiorum Israhel qua manserant in Aegypto fuit quadringentorum triginta annorum

Exod.12.41 quibus expletis eadem die egressus est omnis exercitus Domini de terra Aegypti

Exod.12.42 nox est ista observabilis Domini quando eduxit eos de terra Aegypti hanc observare debent omnes filii Israhel in generationibus suis

Exod.12.43 dixitque Dominus ad Mosen et Aaron haec est religio phase omnis alienigena non comedet ex eo

Exod.12.44 omnis autem servus empticius circumcidetur et sic comedet

Exod.12.45 advena et mercennarius non edent ex eo

Exod.12.46 in una domo comedetur nec efferetis de carnibus eius foras nec os illius confringetis

Exod.12.47 omnis coetus filiorum Israhel faciet illud

Exod.12.48 quod si quis peregrinorum in vestram voluerit transire coloniam et facere phase Domini circumcidetur prius omne masculinum eius et tunc rite celebrabit eritque sicut indigena terrae si quis autem circumcisus non fuerit non vescetur ex eo

Exod.12.49 eadem lex erit indigenae et colono qui peregrinatur apud vos

Exod.12.50 fecerunt omnes filii Israhel sicut praeceperat Dominus Mosi et Aaron

Exod.12.51 et in eadem die eduxit Dominus filios Israhel de terra Aegypti per turmas suas

Exod.13

Exod.13.1 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Exod.13.2 sanctifica mihi omne primogenitum quod aperit vulvam in filiis Israhel tam de hominibus quam de iumentis mea sunt enim omnia

Exod.13.3 et ait Moses ad populum mementote diei huius in qua egressi estis de Aegypto et de domo servitutis quoniam in manu forti eduxit vos Dominus de loco isto ut non comedatis fermentatum panem

Exod.13.4 hodie egredimini mense novarum frugum

Exod.13.5 cumque te introduxerit Dominus in terram Chananei et Hetthei et Amorrei et Evei et Iebusei quam iuravit patribus tuis ut daret tibi terram fluentem lacte et melle celebrabis hunc morem sacrorum mense isto

Exod.13.6 septem diebus vesceris azymis et in die septimo erit sollemnitas Domini

Exod.13.7 azyma comedetis septem diebus non apparebit apud te aliquid fermentatum nec in cunctis finibus tuis

Exod.13.8 narrabisque filio tuo in die illo dicens hoc est quod fecit Dominus mihi quando egressus sum de Aegypto

Exod.13.9 et erit quasi signum in manu tua et quasi monumentum ante oculos tuos et ut lex Domini semper in ore tuo in manu enim forti eduxit te Dominus de Aegypto

Exod.13.10 custodies huiuscemodi cultum statuto tempore a diebus in dies

Exod.13.11 cumque introduxerit te in terram Chananei sicut iuravit tibi et patribus tuis et dederit eam tibi

Exod.13.12 separabis omne quod aperit vulvam Domino et quod primitivum est in pecoribus tuis quicquid habueris masculini sexus consecrabis Domino

Exod.13.13 primogenitum asini mutabis ove quod si non redemeris interficies omne autem primogenitum hominis de filiis tuis pretio redimes

Exod.13.14 cumque interrogaverit te filius tuus cras dicens quid est hoc respondebis ei in manu forti eduxit nos Dominus de Aegypto de domo servitutis

Exod.13.15 nam cum induratus esset Pharao et nollet nos dimittere occidit Dominus omne primogenitum in terra Aegypti a primogenito hominis usque ad primogenitum iumentorum idcirco immolo Domino omne quod aperit vulvam masculini sexus et omnia primogenita filiorum meorum redimo

Exod.13.16 erit igitur quasi signum in manu tua et quasi adpensum quid ob recordationem inter oculos tuos eo quod in manu forti eduxerit nos Dominus de Aegypto

Exod.13.17 igitur cum emisisset Pharao populum non eos duxit Dominus per viam terrae Philisthim quae vicina est reputans ne forte paeniteret eum si vidisset adversum se bella consurgere et reverteretur in Aegyptum

Exod.13.18 sed circumduxit per viam deserti quae est iuxta mare Rubrum et armati ascenderunt filii Israhel de terra Aegypti

Exod.13.19 tulit quoque Moses ossa Ioseph secum eo quod adiurasset filios Israhel dicens visitabit vos Deus efferte ossa mea hinc vobiscum

Exod.13.20 profectique de Soccoth castrametati sunt in Etham in extremis finibus solitudinis

Exod.13.21 Dominus autem praecedebat eos ad ostendendam viam per diem in columna nubis et per noctem in columna ignis ut dux esset itineris utroque tempore

Exod.13.22 numquam defuit columna nubis per diem nec columna ignis per noctem coram populo

Exod.14

Exod.14.1 locutus est autem Dominus ad Mosen dicens

Exod.14.2 loquere filiis Israhel reversi castrametentur e regione Phiahiroth quae est inter Magdolum et mare contra Beelsephon in conspectu eius castra ponetis super mare

Exod.14.3 dicturusque est Pharao super filiis Israhel coartati sunt in terra conclusit eos desertum

Exod.14.4 et indurabo cor eius ac persequetur vos et glorificabor in Pharao et in omni exercitu eius scientque Aegyptii quia ego sum Dominus feceruntque ita

Exod.14.5 et nuntiatum est regi Aegyptiorum quod fugisset populus inmutatumque est cor Pharaonis et servorum eius super populo et dixerunt quid voluimus facere ut dimitteremus Israhel ne serviret nobis

Exod.14.6 iunxit ergo currum et omnem populum suum adsumpsit secum

Exod.14.7 tulitque sescentos currus electos quicquid in Aegypto curruum fuit et duces totius exercitus

Exod.14.8 induravitque Dominus cor Pharaonis regis Aegypti et persecutus est filios Israhel at illi egressi erant in manu excelsa

Exod.14.9 cumque persequerentur Aegyptii vestigia praecedentium reppererunt eos in castris super mare omnis equitatus et currus Pharaonis et universus exercitus erant in Ahiroth contra Beelsephon

Exod.14.10 cumque adpropinquasset Pharao levantes filii Israhel oculos viderunt Aegyptios post se et timuerunt valde clamaveruntque ad Dominum

Exod.14.11 et dixerunt ad Mosen forsitan non erant sepulchra in Aegypto ideo tulisti nos ut moreremur in solitudine quid hoc facere voluisti ut educeres nos ex Aegypto

Exod.14.12 nonne iste est sermo quem loquebamur ad te in Aegypto dicentes recede a nobis ut serviamus Aegyptiis multo enim melius est servire eis quam mori in solitudine

Exod.14.13 et ait Moses ad populum nolite timere state et videte magnalia Domini quae facturus est hodie Aegyptios enim quos nunc videtis nequaquam ultra videbitis usque in sempiternum

Exod.14.14 Dominus pugnabit pro vobis et vos tacebitis

Exod.14.15 dixitque Dominus ad Mosen quid clamas ad me loquere filiis Israhel ut proficiscantur

Exod.14.16 tu autem eleva virgam tuam et extende manum super mare et divide illud ut gradiantur filii Israhel in medio mari per siccum

Exod.14.17 ego autem indurabo cor Aegyptiorum ut persequantur vos et glorificabor in Pharaone et in omni exercitu eius in curribus et in equitibus illius

Exod.14.18 et scient Aegyptii quia ego sum Dominus cum glorificatus fuero in Pharaone et in curribus atque in equitibus eius

Exod.14.19 tollensque se angelus Dei qui praecedebat castra Israhel abiit post eos et cum eo pariter columna nubis priora dimittens post tergum

Exod.14.20 stetit inter castra Aegyptiorum et castra Israhel et erat nubes tenebrosa et inluminans noctem ut ad se invicem toto noctis tempore accedere non valerent

Exod.14.21 cumque extendisset Moses manum super mare abstulit illud Dominus flante vento vehementi et urente tota nocte et vertit in siccum divisaque est aqua

Exod.14.22 et ingressi sunt filii Israhel per medium maris sicci erat enim aqua quasi murus a dextra eorum et leva

Exod.14.23 persequentesque Aegyptii ingressi sunt post eos omnis equitatus Pharaonis currus eius et equites per medium maris

Exod.14.24 iamque advenerat vigilia matutina et ecce respiciens Dominus super castra Aegyptiorum per columnam ignis et nubis interfecit exercitum eorum

Exod.14.25 et subvertit rotas curruum ferebanturque in profundum dixerunt ergo Aegyptii fugiamus Israhelem Dominus enim pugnat pro eis contra nos

Exod.14.26 et ait Dominus ad Mosen extende manum tuam super mare ut revertantur aquae ad Aegyptios super currus et equites eorum

Exod.14.27 cumque extendisset Moses manum contra mare reversum est primo diluculo ad priorem locum fugientibusque Aegyptiis occurrerunt aquae et involvit eos Dominus in mediis fluctibus

Exod.14.28 reversaeque sunt aquae et operuerunt currus et equites cuncti exercitus Pharaonis qui sequentes ingressi fuerant mare ne unus quidem superfuit ex eis

Exod.14.29 filii autem Israhel perrexerunt per medium sicci maris et aquae eis erant quasi pro muro a dextris et a sinistris

Exod.14.30 liberavitque Dominus in die illo Israhel de manu Aegyptiorum

Exod.14.31 et viderunt Aegyptios mortuos super litus maris et manum magnam quam exercuerat Dominus contra eos timuitque populus Dominum et crediderunt Domino et Mosi servo eius

Exod.15

Exod.15.1 tunc cecinit Moses et filii Israhel carmen hoc Domino et dixerunt cantemus Domino gloriose enim magnificatus est equum et ascensorem deiecit in mare

Exod.15.2 fortitudo mea et laus mea Dominus et factus est mihi in salutem iste Deus meus et glorificabo eum Deus patris mei et exaltabo eum

Exod.15.3 Dominus quasi vir pugnator Omnipotens nomen eius

Exod.15.4 currus Pharaonis et exercitum eius proiecit in mare electi principes eius submersi sunt in mari Rubro

Exod.15.5 abyssi operuerunt eos descenderunt in profundum quasi lapis

Exod.15.6 dextera tua Domine magnifice in fortitudine dextera tua Domine percussit inimicum

Exod.15.7 et in multitudine gloriae tuae deposuisti adversarios meos misisti iram tuam quae devoravit eos ut stipulam

Exod.15.8 et in spiritu furoris tui congregatae sunt aquae stetit unda fluens congregatae sunt abyssi in medio mari

Exod.15.9 dixit inimicus persequar et conprehendam dividam spolia implebitur anima mea evaginabo gladium meum interficiet eos manus mea

Exod.15.10 flavit spiritus tuus et operuit eos mare submersi sunt quasi plumbum in aquis vehementibus

Exod.15.11 quis similis tui in fortibus Domine quis similis tui magnificus in sanctitate terribilis atque laudabilis et faciens mirabilia

Exod.15.12 extendisti manum tuam et devoravit eos terra

Exod.15.13 dux fuisti in misericordia tua populo quem redemisti et portasti eum in fortitudine tua ad habitaculum sanctum tuum

Exod.15.14 adtenderunt populi et irati sunt dolores obtinuerunt habitatores Philisthim

Exod.15.15 tunc conturbati sunt principes Edom robustos Moab obtinuit tremor obriguerunt omnes habitatores Chanaan

Exod.15.16 inruat super eos formido et pavor in magnitudine brachii tui fiant inmobiles quasi lapis donec pertranseat populus tuus Domine donec pertranseat populus tuus iste quem possedisti

Exod.15.17 introduces eos et plantabis in monte hereditatis tuae firmissimo habitaculo tuo quod operatus es Domine sanctuarium Domine quod firmaverunt manus tuae

Exod.15.18 Dominus regnabit in aeternum et ultra

Exod.15.19 ingressus est enim equus Pharao cum curribus et equitibus eius in mare et reduxit super eos Dominus aquas maris filii autem Israhel ambulaverunt per siccum in medio eius

Exod.15.20 sumpsit ergo Maria prophetis soror Aaron tympanum in manu egressaeque sunt omnes mulieres post eam cum tympanis et choris

Exod.15.21 quibus praecinebat dicens cantemus Domino gloriose enim magnificatus est equum et ascensorem eius deiecit in mare

Exod.15.22 tulit autem Moses Israhel de mari Rubro et egressi sunt in desertum Sur ambulaveruntque tribus diebus per solitudinem et non inveniebant aquam

Exod.15.23 et venerunt in Marath nec poterant bibere aquas de Mara eo quod essent amarae unde et congruum loco nomen inposuit vocans illud Mara id est amaritudinem

Exod.15.24 et murmuravit populus contra Mosen dicens quid bibemus

Exod.15.25 at ille clamavit ad Dominum qui ostendit ei lignum quod cum misisset in aquas in dulcedinem versae sunt ibi constituit ei praecepta atque iudicia et ibi temptavit eum

Exod.15.26 dicens si audieris vocem Domini Dei tui et quod rectum est coram eo feceris et oboedieris mandatis eius custodierisque omnia praecepta illius cunctum languorem quem posui in Aegypto non inducam super te ego enim Dominus sanator tuus

Exod.15.27 venerunt autem in Helim ubi erant duodecim fontes aquarum et septuaginta palmae et castrametati sunt iuxta aquas

Exod.16

Exod.16.1 profectique sunt de Helim et venit omnis multitudo filiorum Israhel in desertum Sin quod est inter Helim et Sinai quintodecimo die mensis secundi postquam egressi sunt de terra Aegypti

Exod.16.2 et murmuravit omnis congregatio filiorum Israhel contra Mosen et contra Aaron in solitudine

Exod.16.3 dixeruntque ad eos filii Israhel utinam mortui essemus per manum Domini in terra Aegypti quando sedebamus super ollas carnium et comedebamus panes in saturitate cur eduxistis nos in desertum istud ut occideretis omnem multitudinem fame

Exod.16.4 dixit autem Dominus ad Mosen ecce ego pluam vobis panes de caelo egrediatur populus et colligat quae sufficiunt per singulos dies ut temptem eum utrum ambulet in lege mea an non

Exod.16.5 die autem sexta parent quod inferant et sit duplum quam colligere solebant per singulos dies

Exod.16.6 dixeruntque Moses et Aaron ad omnes filios Israhel vespere scietis quod Dominus eduxerit vos de terra Aegypti

Exod.16.7 et mane videbitis gloriam Domini audivit enim murmur vestrum contra Dominum nos vero quid sumus quia mussitatis contra nos

Exod.16.8 et ait Moses dabit Dominus vobis vespere carnes edere et mane panes in saturitate eo quod audierit murmurationes vestras quibus murmurati estis contra eum nos enim quid sumus nec contra nos est murmur vestrum sed contra Dominum

Exod.16.9 dixitque Moses ad Aaron dic universae congregationi filiorum Israhel accedite coram Domino audivit enim murmur vestrum

Exod.16.10 cumque loqueretur Aaron ad omnem coetum filiorum Israhel respexerunt ad solitudinem et ecce gloria Domini apparuit in nube

Exod.16.11 locutus est autem Dominus ad Mosen dicens

Exod.16.12 audivi murmurationes filiorum Israhel loquere ad eos vespere comedetis carnes et mane saturabimini panibus scietisque quod sim Dominus Deus vester

Exod.16.13 factum est ergo vespere et ascendens coturnix operuit castra mane quoque ros iacuit per circuitum castrorum

Exod.16.14 cumque operuisset superficiem terrae apparuit in solitudine minutum et quasi pilo tunsum in similitudinem pruinae super terram

Exod.16.15 quod cum vidissent filii Israhel dixerunt ad invicem man hu quod significat quid est hoc ignorabant enim quid esset quibus ait Moses iste est panis quem dedit Dominus vobis ad vescendum

Exod.16.16 hic est sermo quem praecepit Dominus colligat ex eo unusquisque quantum sufficiat ad vescendum gomor per singula capita iuxta numerum animarum vestrarum quae habitant in tabernaculo sic tolletis

Exod.16.17 feceruntque ita filii Israhel et collegerunt alius plus alius minus

Exod.16.18 et mensi sunt ad mensuram gomor nec qui plus collegerat habuit amplius nec qui minus paraverat repperit minus sed singuli iuxta id quod edere poterant congregarunt

Exod.16.19 dixitque Moses ad eos nullus relinquat ex eo in mane

Exod.16.20 qui non audierunt eum sed dimiserunt quidam ex eis usque mane et scatere coepit vermibus atque conputruit et iratus est contra eos Moses

Exod.16.21 colligebant autem mane singuli quantum sufficere poterat ad vescendum cumque incaluisset sol liquefiebat

Exod.16.22 in die vero sexta collegerunt cibos duplices id est duo gomor per singulos homines venerunt autem omnes principes multitudinis et narraverunt Mosi

Exod.16.23 qui ait eis hoc est quod locutus est Dominus requies sabbati sanctificata erit Domino cras quodcumque operandum est facite et quae coquenda sunt coquite quicquid autem reliquum fuerit reponite usque in mane

Exod.16.24 feceruntque ita ut praeceperat Moses et non conputruit neque vermis inventus est in eo

Exod.16.25 dixitque Moses comedite illud hodie quia sabbatum est Domino non invenietur hodie in agro

Exod.16.26 sex diebus colligite in die autem septimo sabbatum est Domino idcirco non invenietur

Exod.16.27 venit septima dies et egressi de populo ut colligerent non invenerunt

Exod.16.28 dixit autem Dominus ad Mosen usquequo non vultis custodire mandata mea et legem meam

Exod.16.29 videte quod Dominus dederit vobis sabbatum et propter hoc tribuerit vobis die sexto cibos duplices maneat unusquisque apud semet ipsum nullus egrediatur de loco suo die septimo

Exod.16.30 et sabbatizavit populus die septimo

Exod.16.31 appellavitque domus Israhel nomen eius man quod erat quasi semen coriandri album gustusque eius quasi similae cum melle

Exod.16.32 dixit autem Moses iste est sermo quem praecepit Dominus imple gomor ex eo et custodiatur in futuras retro generationes ut noverint panem quo alui vos in solitudine quando educti estis de terra Aegypti

Exod.16.33 dixitque Moses ad Aaron sume vas unum et mitte ibi man quantum potest capere gomor et repone coram Domino ad servandum in generationes vestras

Exod.16.34 sicut praecepit Dominus Mosi posuitque illud Aaron in tabernaculo reservandum

Exod.16.35 filii autem Israhel comederunt man quadraginta annis donec venirent in terram habitabilem hoc cibo aliti sunt usquequo tangerent fines terrae Chanaan

Exod.16.36 gomor autem decima pars est oephi

Exod.17

Exod.17.1 igitur profecta omnis multitudo filiorum Israhel de deserto Sin per mansiones suas iuxta sermonem Domini castrametata est in Raphidim ubi non erat aqua ad bibendum populo

Exod.17.2 qui iurgatus contra Mosen ait da nobis aquam ut bibamus quibus respondit Moses quid iurgamini contra me cur temptatis Dominum

Exod.17.3 sitivit ergo populus ibi pro aquae penuria et murmuravit contra Mosen dicens cur nos exire fecisti de Aegypto ut occideres et nos et liberos nostros ac iumenta siti

Exod.17.4 clamavit autem Moses ad Dominum dicens quid faciam populo huic adhuc pauxillum et lapidabunt me

Exod.17.5 ait Dominus ad Mosen antecede populum et sume tecum de senibus Israhel et virgam qua percussisti fluvium tolle in manu tua et vade

Exod.17.6 en ego stabo coram te ibi super petram Horeb percutiesque petram et exibit ex ea aqua ut bibat populus fecit Moses ita coram senibus Israhel

Exod.17.7 et vocavit nomen loci illius Temptatio propter iurgium filiorum Israhel et quia temptaverunt Dominum dicentes estne Dominus in nobis an non

Exod.17.8 venit autem Amalech et pugnabat contra Israhel in Raphidim

Exod.17.9 dixitque Moses ad Iosue elige viros et egressus pugna contra Amalech cras ego stabo in vertice collis habens virgam Dei in manu mea

Exod.17.10 fecit Iosue ut locutus ei erat Moses et pugnavit contra Amalech Moses autem et Aaron et Hur ascenderunt super verticem collis

Exod.17.11 cumque levaret Moses manus vincebat Israhel sin autem paululum remisisset superabat Amalech

Exod.17.12 manus autem Mosi erant graves sumentes igitur lapidem posuerunt subter eum in quo sedit Aaron autem et Hur sustentabant manus eius ex utraque parte et factum est ut manus ipsius non lassarentur usque ad occasum solis

Exod.17.13 fugavitque Iosue Amalech et populum eius in ore gladii

Exod.17.14 dixit autem Dominus ad Mosen scribe hoc ob monumentum in libro et trade auribus Iosue delebo enim memoriam Amalech sub caelo

Exod.17.15 aedificavitque Moses altare et vocavit nomen eius Dominus exaltatio mea dicens

Exod.17.16 quia manus solii Domini et bellum Dei erit contra Amalech a generatione in generationem

Exod.18

Exod.18.1 cumque audisset Iethro sacerdos Madian cognatus Mosi omnia quae fecerat Deus Mosi et Israhel populo suo eo quod eduxisset Dominus Israhel de Aegypto

Exod.18.2 tulit Sefforam uxorem Mosi quam remiserat

Exod.18.3 et duos filios eius quorum unus vocabatur Gersan dicente patre advena fui in terra aliena

Exod.18.4 alter vero Eliezer Deus enim ait patris mei adiutor meus et eruit me de gladio Pharaonis

Exod.18.5 venit ergo Iethro cognatus Mosi et filii eius et uxor ad Mosen in desertum ubi erat castrametatus iuxta montem Dei

Exod.18.6 et mandavit Mosi dicens ego cognatus tuus Iethro venio ad te et uxor tua et duo filii tui cum ea

Exod.18.7 qui egressus in occursum cognati sui adoravit et osculatus est eum salutaveruntque se mutuo verbis pacificis cumque intrasset tabernaculum

Exod.18.8 narravit Moses cognato suo cuncta quae fecerat Deus Pharaoni et Aegyptiis propter Israhel universum laborem qui accidisset eis in itinere quo liberarat eos Dominus

Exod.18.9 laetatusque est Iethro super omnibus bonis quae fecerat Dominus Israheli eo quod eruisset eum de manu Aegyptiorum

Exod.18.10 et ait benedictus Dominus qui liberavit vos de manu Aegyptiorum et de manu Pharaonis qui eruit populum suum de manu Aegypti

Exod.18.11 nunc cognovi quia magnus Dominus super omnes deos eo quod superbe egerint contra illos

Exod.18.12 obtulit ergo Iethro cognatus Mosi holocausta et hostias Deo veneruntque Aaron et omnes senes Israhel ut comederent panem cum eo coram Domino

Exod.18.13 altero autem die sedit Moses ut iudicaret populum qui adsistebat Mosi de mane usque ad vesperam

Exod.18.14 quod cum vidisset cognatus eius omnia scilicet quae agebat in populo ait quid est hoc quod facis in plebe cur solus sedes et omnis populus praestolatur de mane usque ad vesperam

Exod.18.15 cui respondit Moses venit ad me populus quaerens sententiam Dei

Exod.18.16 cumque acciderit eis aliqua disceptatio veniunt ad me ut iudicem inter eos et ostendam praecepta Dei et leges eius

Exod.18.17 at ille non bonam inquit rem facis

Exod.18.18 stulto labore consumeris et tu et populus iste qui tecum est ultra vires tuas est negotium solus illud non poteris sustinere

Exod.18.19 sed audi verba mea atque consilia et erit Deus tecum esto tu populo in his quae ad Deum pertinent ut referas quae dicuntur ad eum

Exod.18.20 ostendasque populo caerimonias et ritum colendi viamque per quam ingredi debeant et opus quod facere

Exod.18.21 provide autem de omni plebe viros potentes et timentes Deum in quibus sit veritas et qui oderint avaritiam et constitue ex eis tribunos et centuriones et quinquagenarios et decanos

Exod.18.22 qui iudicent populum omni tempore quicquid autem maius fuerit referant ad te et ipsi minora tantummodo iudicent leviusque tibi sit partito in alios onere

Exod.18.23 si hoc feceris implebis imperium Dei et praecepta eius poteris sustentare et omnis hic populus revertetur cum pace ad loca sua

Exod.18.24 quibus auditis Moses fecit omnia quae ille suggesserat

Exod.18.25 et electis viris strenuis de cuncto Israhel constituit eos principes populi tribunos et centuriones et quinquagenarios et decanos

Exod.18.26 qui iudicabant plebem omni tempore quicquid autem gravius erat referebant ad eum faciliora tantummodo iudicantes

Exod.18.27 dimisitque cognatum qui reversus abiit in terram suam

Exod.19

Exod.19.1 mense tertio egressionis Israhel de terra Aegypti in die hac venerunt in solitudinem Sinai

Exod.19.2 nam profecti de Raphidim et pervenientes usque in desertum Sinai castrametati sunt in eodem loco ibique Israhel fixit tentoria e regione montis

Exod.19.3 Moses autem ascendit ad Deum vocavitque eum Dominus de monte et ait haec dices domui Iacob et adnuntiabis filiis Israhel

Exod.19.4 vos ipsi vidistis quae fecerim Aegyptiis quomodo portaverim vos super alas aquilarum et adsumpserim mihi

Exod.19.5 si ergo audieritis vocem meam et custodieritis pactum meum eritis mihi in peculium de cunctis populis mea est enim omnis terra

Exod.19.6 et vos eritis mihi regnum sacerdotale et gens sancta haec sunt verba quae loqueris ad filios Israhel

Exod.19.7 venit Moses et convocatis maioribus natu populi exposuit omnes sermones quos mandaverat Dominus

Exod.19.8 responditque universus populus simul cuncta quae locutus est Dominus faciemus cumque rettulisset Moses verba populi ad Dominum

Exod.19.9 ait ei Dominus iam nunc veniam ad te in caligine nubis ut audiat me populus loquentem ad te et credat tibi in perpetuum nuntiavit ergo Moses verba populi ad Dominum

Exod.19.10 qui dixit ei vade ad populum et sanctifica illos hodie et cras laventque vestimenta sua

Exod.19.11 et sint parati in diem tertium die enim tertio descendet Dominus coram omni plebe super montem Sinai

Exod.19.12 constituesque terminos populo per circuitum et dices cavete ne ascendatis in montem nec tangatis fines illius omnis qui tetigerit montem morte morietur

Exod.19.13 manus non tanget eum sed lapidibus opprimetur aut confodietur iaculis sive iumentum fuerit sive homo non vivet cum coeperit clangere bucina tunc ascendant in montem

Exod.19.14 descenditque Moses de monte ad populum et sanctificavit eum cumque lavissent vestimenta sua

Exod.19.15 ait ad eos estote parati in diem tertium ne adpropinquetis uxoribus vestris

Exod.19.16 iam advenerat tertius dies et mane inclaruerat et ecce coeperunt audiri tonitrua ac micare fulgura et nubes densissima operire montem clangorque bucinae vehementius perstrepebat timuit populus qui erat in castris

Exod.19.17 cumque eduxisset eos Moses in occursum Dei de loco castrorum steterunt ad radices montis

Exod.19.18 totus autem mons Sinai fumabat eo quod descendisset Dominus super eum in igne et ascenderet fumus ex eo quasi de fornace eratque mons omnis terribilis

Exod.19.19 et sonitus bucinae paulatim crescebat in maius et prolixius tendebatur Moses loquebatur et Dominus respondebat ei

Exod.19.20 descenditque Dominus super montem Sinai in ipso montis vertice et vocavit Mosen in cacumen eius quo cum ascendisset

Exod.19.21 dixit ad eum descende et contestare populum ne forte velint transcendere terminos ad videndum Dominum et pereat ex eis plurima multitudo

Exod.19.22 sacerdotes quoque qui accedunt ad Dominum sanctificentur ne percutiat eos

Exod.19.23 dixitque Moses ad Dominum non poterit vulgus ascendere in montem Sinai tu enim testificatus es et iussisti dicens pone terminos circa montem et sanctifica illum

Exod.19.24 cui ait Dominus vade descende ascendesque tu et Aaron tecum sacerdotes autem et populus ne transeant terminos nec ascendant ad Dominum ne forte interficiat illos

Exod.19.25 descendit Moses ad populum et omnia narravit eis

Exod.20

Exod.20.1 locutus quoque est Dominus cunctos sermones hos

Exod.20.2 ego sum Dominus Deus tuus qui eduxi te de terra Aegypti de domo servitutis

Exod.20.3 non habebis deos alienos coram me

Exod.20.4 non facies tibi sculptile neque omnem similitudinem quae est in caelo desuper et quae in terra deorsum nec eorum quae sunt in aquis sub terra

Exod.20.5 non adorabis ea neque coles ego sum Dominus Deus tuus fortis zelotes visitans iniquitatem patrum in filiis in tertiam et quartam generationem eorum qui oderunt me

Exod.20.6 et faciens misericordiam in milia his qui diligunt me et custodiunt praecepta mea

Exod.20.7 non adsumes nomen Domini Dei tui in vanum nec enim habebit insontem Dominus eum qui adsumpserit nomen Domini Dei sui frustra

Exod.20.8 memento ut diem sabbati sanctifices

Exod.20.9 sex diebus operaberis et facies omnia opera tua

Exod.20.10 septimo autem die sabbati Domini Dei tui non facies omne opus tu et filius tuus et filia tua servus tuus et ancilla tua iumentum tuum et advena qui est intra portas tuas

Exod.20.11 sex enim diebus fecit Dominus caelum et terram et mare et omnia quae in eis sunt et requievit in die septimo idcirco benedixit Dominus diei sabbati et sanctificavit eum

Exod.20.12 honora patrem tuum et matrem tuam ut sis longevus super terram quam Dominus Deus tuus dabit tibi

Exod.20.13 non occides

Exod.20.14 non moechaberis

Exod.20.15 non furtum facies

Exod.20.16 non loqueris contra proximum tuum falsum testimonium

Exod.20.17 non concupisces domum proximi tui nec desiderabis uxorem eius non servum non ancillam non bovem non asinum nec omnia quae illius sunt

Exod.20.18 cunctus autem populus videbat voces et lampadas et sonitum bucinae montemque fumantem et perterriti ac pavore concussi steterunt procul

Exod.20.19 dicentes Mosi loquere tu nobis et audiemus non loquatur nobis Dominus ne forte moriamur

Exod.20.20 et ait Moses ad populum nolite timere ut enim probaret vos venit Deus et ut terror illius esset in vobis et non peccaretis

Exod.20.21 stetitque populus de longe Moses autem accessit ad caliginem in qua erat Deus

Exod.20.22 dixit praeterea Dominus ad Mosen haec dices filiis Israhel vos vidistis quod de caelo locutus sum vobis

Exod.20.23 non facietis mecum deos argenteos nec deos aureos facietis vobis

Exod.20.24 altare de terra facietis mihi et offeretis super eo holocausta et pacifica vestra oves vestras et boves in omni loco in quo memoria fuerit nominis mei veniam ad te et benedicam tibi

Exod.20.25 quod si altare lapideum feceris mihi non aedificabis illud de sectis lapidibus si enim levaveris cultrum tuum super eo polluetur

Exod.20.26 non ascendes per gradus ad altare meum ne reveletur turpitudo tua

Exod.21

Exod.21.1 haec sunt iudicia quae propones eis

Exod.21.2 si emeris servum hebraeum sex annis serviet tibi in septimo egredietur liber gratis

Exod.21.3 cum quali veste intraverit cum tali exeat si habens uxorem et uxor egredietur simul

Exod.21.4 sin autem dominus dederit illi uxorem et peperit filios et filias mulier et liberi eius erunt domini sui ipse vero exibit cum vestitu suo

Exod.21.5 quod si dixerit servus diligo dominum meum et uxorem ac liberos non egrediar liber

Exod.21.6 offeret eum dominus diis et adplicabitur ad ostium et postes perforabitque aurem eius subula et erit ei servus in saeculum

Exod.21.7 si quis vendiderit filiam suam in famulam non egredietur sicut ancillae exire consuerunt

Exod.21.8 si displicuerit oculis domini sui cui tradita fuerit dimittet eam populo autem alieno vendendi non habet potestatem si spreverit eam

Exod.21.9 sin autem filio suo desponderit eam iuxta morem filiarum faciet illi

Exod.21.10 quod si alteram ei acceperit providebit puellae nuptias et vestimenta et pretium pudicitiae non negabit

Exod.21.11 si tria ista non fecerit egredietur gratis absque pecunia

Exod.21.12 qui percusserit hominem volens occidere morte moriatur

Exod.21.13 qui autem non est insidiatus sed Deus illum tradidit in manu eius constituam tibi locum quo fugere debeat

Exod.21.14 si quis de industria occiderit proximum suum et per insidias ab altari meo evelles eum ut moriatur

Exod.21.15 qui percusserit patrem suum et matrem morte moriatur

Exod.21.16 qui furatus fuerit hominem et vendiderit eum convictus noxae morte moriatur

Exod.21.17 qui maledixerit patri suo et matri morte moriatur

Exod.21.18 si rixati fuerint viri et percusserit alter proximum suum lapide vel pugno et ille mortuus non fuerit sed iacuerit in lectulo

Exod.21.19 si surrexerit et ambulaverit foris super baculum suum innocens erit qui percussit ita tamen ut operas eius et inpensas in medicos restituat

Exod.21.20 qui percusserit servum suum vel ancillam virga et mortui fuerint in manibus eius criminis reus erit

Exod.21.21 sin autem uno die supervixerit vel duobus non subiacebit poenae quia pecunia illius est

Exod.21.22 si rixati fuerint viri et percusserit quis mulierem praegnantem et abortivum quidem fecerit sed ipsa vixerit subiacebit damno quantum expetierit maritus mulieris et arbitri iudicarint

Exod.21.23 sin autem mors eius fuerit subsecuta reddet animam pro anima

Exod.21.24 oculum pro oculo dentem pro dente manum pro manu pedem pro pede

Exod.21.25 adustionem pro adustione vulnus pro vulnere livorem pro livore

Exod.21.26 si percusserit quispiam oculum servi sui aut ancillae et luscos eos fecerit dimittet liberos pro oculo quem eruit

Exod.21.27 dentem quoque si excusserit servo vel ancillae suae similiter dimittet eos liberos

Exod.21.28 si bos cornu petierit virum aut mulierem et mortui fuerint lapidibus obruetur et non comedentur carnes eius dominusque bovis innocens erit

Exod.21.29 quod si bos cornipeta fuerit ab heri et nudius tertius et contestati sunt dominum eius nec reclusit eum occideritque virum aut mulierem et bos lapidibus obruetur et dominum illius occident

Exod.21.30 quod si pretium ei fuerit inpositum dabit pro anima sua quicquid fuerit postulatus

Exod.21.31 filium quoque et filiam si cornu percusserit simili sententiae subiacebit

Exod.21.32 si servum ancillamque invaserit triginta siclos argenti dabit domino bos vero lapidibus opprimetur

Exod.21.33 si quis aperuerit cisternam et foderit et non operuerit eam cecideritque bos vel asinus in eam

Exod.21.34 dominus cisternae reddet pretium iumentorum quod autem mortuum est ipsius erit

Exod.21.35 si bos alienus bovem alterius vulnerarit et ille mortuus fuerit vendent bovem vivum et divident pretium cadaver autem mortui inter se dispertient

Exod.21.36 sin autem sciebat quod bos cornipeta esset ab heri et nudius tertius et non custodivit eum dominus suus reddet bovem pro bove et cadaver integrum accipiet

Exod.22

Exod.22.1 si quis furatus fuerit bovem aut ovem et occiderit vel vendiderit quinque boves pro uno bove restituet et quattuor oves pro una ove

Exod.22.2 si effringens fur domum sive suffodiens fuerit inventus et accepto vulnere mortuus fuerit percussor non erit reus sanguinis

Exod.22.3 quod si orto sole hoc fecerit homicidium perpetravit et ipse morietur si non habuerit quod pro furto reddat venundabitur

Exod.22.4 si inventum fuerit apud eum quod furatus est vivens sive bos sive asinus sive ovis duplum restituet

Exod.22.5 si laeserit quispiam agrum vel vineam et dimiserit iumentum suum ut depascatur aliena quicquid optimum habuerit in agro suo vel in vinea pro damni aestimatione restituet

Exod.22.6 si egressus ignis invenerit spinas et conprehenderit acervos frugum sive stantes segetes in agris reddet damnum qui ignem succenderit

Exod.22.7 si quis commendaverit amico pecuniam aut vas in custodiam et ab eo qui susceperat furto ablata fuerint si invenitur fur duplum reddet

Exod.22.8 si latet dominus domus adplicabitur ad deos et iurabit quod non extenderit manum in rem proximi sui

Exod.22.9 ad perpetrandam fraudem tam in bove quam in asino et ove ac vestimento et quicquid damnum inferre potest ad deos utriusque causa perveniet et si illi iudicaverint duplum restituet proximo suo

Exod.22.10 si quis commendaverit proximo suo asinum bovem ovem et omne iumentum ad custodiam et mortuum fuerit aut debilitatum vel captum ab hostibus nullusque hoc viderit

Exod.22.11 iusiurandum erit in medio quod non extenderit manum ad rem proximi sui suscipietque dominus iuramentum et ille reddere non cogetur

Exod.22.12 quod si furto ablatum fuerit restituet damnum domino

Exod.22.13 si comestum a bestia deferet ad eum quod occisum est et non restituet

Exod.22.14 qui a proximo suo quicquam horum mutuo postularit et debilitatum aut mortuum fuerit domino non praesente reddere conpelletur

Exod.22.15 quod si inpraesentiarum fuit dominus non restituet maxime si conductum venerat pro mercede operis sui

Exod.22.16 si seduxerit quis virginem necdum desponsatam et dormierit cum ea dotabit eam et habebit uxorem

Exod.22.17 si pater virginis dare noluerit reddet pecuniam iuxta modum dotis quam virgines accipere consuerunt

Exod.22.18 maleficos non patieris vivere

Exod.22.19 qui coierit cum iumento morte moriatur

Exod.22.20 qui immolat diis occidetur praeter Domino soli

Exod.22.21 advenam non contristabis neque adfliges eum advenae enim et ipsi fuistis in terra Aegypti

Exod.22.22 viduae et pupillo non nocebitis

Exod.22.23 si laeseritis eos vociferabuntur ad me et ego audiam clamorem eorum

Exod.22.24 et indignabitur furor meus percutiamque vos gladio et erunt uxores vestrae viduae et filii vestri pupilli

Exod.22.25 si pecuniam mutuam dederis populo meo pauperi qui habitat tecum non urgues eum quasi exactor nec usuris opprimes

Exod.22.26 si pignus a proximo tuo acceperis vestimentum ante solis occasum redde ei

Exod.22.27 ipsum enim est solum quo operitur indumentum carnis eius nec habet aliud in quo dormiat si clamaverit ad me exaudiam eum quia misericors sum

Exod.22.28 diis non detrahes et principi populi tui non maledices

Exod.22.29 decimas tuas et primitias non tardabis offerre primogenitum filiorum tuorum dabis mihi

Exod.22.30 de bubus quoque et ovibus similiter facies septem diebus sit cum matre sua die octavo reddes illum mihi

Exod.22.31 viri sancti eritis mihi carnem quae a bestiis fuerit praegustata non comedetis sed proicietis canibus

Exod.23

Exod.23.1 non suscipies vocem mendacii nec iunges manum tuam ut pro impio dicas falsum testimonium

Exod.23.2 non sequeris turbam ad faciendum malum nec in iudicio plurimorum adquiesces sententiae ut a vero devies

Exod.23.3 pauperis quoque non misereberis in negotio

Exod.23.4 si occurreris bovi inimici tui aut asino erranti reduc ad eum

Exod.23.5 si videris asinum odientis te iacere sub onere non pertransibis sed sublevabis cum eo

Exod.23.6 non declinabis in iudicio pauperis

Exod.23.7 mendacium fugies insontem et iustum non occides quia aversor impium

Exod.23.8 nec accipias munera quae excaecant etiam prudentes et subvertunt verba iustorum

Exod.23.9 peregrino molestus non eris scitis enim advenarum animas quia et ipsi peregrini fuistis in terra Aegypti

Exod.23.10 sex annis seminabis terram tuam et congregabis fruges eius

Exod.23.11 anno autem septimo dimittes eam et requiescere facies ut comedant pauperes populi tui et quicquid reliqui fuerit edant bestiae agri ita facies in vinea et in oliveto tuo

Exod.23.12 sex diebus operaberis septima die cessabis ut requiescat bos et asinus tuus et refrigeretur filius ancillae tuae et advena

Exod.23.13 omnia quae dixi vobis custodite et per nomen externorum deorum non iurabitis neque audietur ex ore vestro

Exod.23.14 tribus vicibus per singulos annos mihi festa celebrabitis

Exod.23.15 sollemnitatem azymorum custodies septem diebus comedes azyma sicut praecepi tibi tempore mensis novorum quando egressus es de Aegypto non apparebis in conspectu meo vacuus

Exod.23.16 et sollemnitatem messis primitivorum operis tui quaecumque serueris in agro sollemnitatem quoque in exitu anni quando congregaveris omnes fruges tuas de agro

Exod.23.17 ter in anno apparebit omne masculinum tuum coram Domino Deo

Exod.23.18 non immolabis super fermento sanguinem victimae meae nec remanebit adeps sollemnitatis meae usque mane

Exod.23.19 primitias frugum terrae tuae deferes in domum Domini Dei tui nec coques hedum in lacte matris suae

Exod.23.20 ecce ego mittam angelum meum qui praecedat te et custodiat in via et introducat ad locum quem paravi

Exod.23.21 observa eum et audi vocem eius nec contemnendum putes quia non dimittet cum peccaveritis et est nomen meum in illo

Exod.23.22 quod si audieris vocem eius et feceris omnia quae loquor inimicus ero inimicis tuis et adfligam adfligentes te

Exod.23.23 praecedetque te angelus meus et introducet te ad Amorreum et Hettheum et Ferezeum Chananeumque et Eveum et Iebuseum quos ego contribo

Exod.23.24 non adorabis deos eorum nec coles eos non facies opera eorum sed destrues eos et confringes statuas eorum

Exod.23.25 servietisque Domino Deo vestro ut benedicam panibus tuis et aquis et auferam infirmitatem de medio tui

Exod.23.26 non erit infecunda nec sterilis in terra tua numerum dierum tuorum implebo

Exod.23.27 terrorem meum mittam in praecursum tuum et occidam omnem populum ad quem ingredieris cunctorumque inimicorum tuorum coram te terga vertam

Exod.23.28 emittens crabrones prius qui fugabunt Eveum et Chananeum et Hettheum antequam introeas

Exod.23.29 non eiciam eos a facie tua anno uno ne terra in solitudinem redigatur et crescant contra te bestiae

Exod.23.30 paulatim expellam eos de conspectu tuo donec augearis et possideas terram

Exod.23.31 ponam autem terminos tuos a mari Rubro usque ad mare Palestinorum et a deserto usque ad Fluvium tradam manibus vestris habitatores terrae et eiciam eos de conspectu vestro

Exod.23.32 non inibis cum eis foedus nec cum diis eorum

Exod.23.33 non habitent in terra tua ne forte peccare te faciant in me si servieris diis eorum quod tibi certo erit in scandalum

Exod.24

Exod.24.1 Mosi quoque dixit ascende ad Dominum tu et Aaron Nadab et Abiu et septuaginta senes ex Israhel et adorabitis procul

Exod.24.2 solusque Moses ascendet ad Dominum et illi non adpropinquabunt nec populus ascendet cum eo

Exod.24.3 venit ergo Moses et narravit plebi omnia verba Domini atque iudicia responditque cunctus populus una voce omnia verba Domini quae locutus est faciemus

Exod.24.4 scripsit autem Moses universos sermones Domini et mane consurgens aedificavit altare ad radices montis et duodecim titulos per duodecim tribus Israhel

Exod.24.5 misitque iuvenes de filiis Israhel et obtulerunt holocausta immolaveruntque victimas pacificas Domino vitulos

Exod.24.6 tulit itaque Moses dimidiam partem sanguinis et misit in crateras partem autem residuam fudit super altare

Exod.24.7 adsumensque volumen foederis legit audiente populo qui dixerunt omnia quae locutus est Dominus faciemus et erimus oboedientes

Exod.24.8 ille vero sumptum sanguinem respersit in populum et ait hic est sanguis foederis quod pepigit Dominus vobiscum super cunctis sermonibus his

Exod.24.9 ascenderuntque Moses et Aaron Nadab et Abiu et septuaginta de senioribus Israhel

Exod.24.10 et viderunt Deum Israhel sub pedibus eius quasi opus lapidis sapphirini et quasi caelum cum serenum est

Exod.24.11 nec super eos qui procul recesserant de filiis Israhel misit manum suam videruntque Deum et comederunt ac biberunt

Exod.24.12 dixit autem Dominus ad Mosen ascende ad me in montem et esto ibi daboque tibi tabulas lapideas et legem ac mandata quae scripsi ut doceas eos

Exod.24.13 surrexerunt Moses et Iosue minister eius ascendensque Moses in montem Dei

Exod.24.14 senioribus ait expectate hic donec revertamur ad vos habetis Aaron et Hur vobiscum si quid natum fuerit quaestionis referetis ad eos

Exod.24.15 cumque ascendisset Moses operuit nubes montem

Exod.24.16 et habitavit gloria Domini super Sinai tegens illum nube sex diebus septimo autem die vocavit eum de medio caliginis

Exod.24.17 erat autem species gloriae Domini quasi ignis ardens super verticem montis in conspectu filiorum Israhel

Exod.24.18 ingressusque Moses medium nebulae ascendit in montem et fuit ibi quadraginta diebus et quadraginta noctibus

Exod.25

Exod.25.1 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Exod.25.2 loquere filiis Israhel ut tollant mihi primitias ab omni homine qui offert ultroneus accipietis eas

Exod.25.3 haec sunt autem quae accipere debetis aurum et argentum et aes

Exod.25.4 hyacinthum et purpuram coccumque bis tinctum et byssum pilos caprarum

Exod.25.5 et pelles arietum rubricatas pelles ianthinas et ligna setthim

Exod.25.6 oleum ad luminaria concinnanda aromata in unguentum et thymiama boni odoris

Exod.25.7 lapides onychinos et gemmas ad ornandum ephod ac rationale

Exod.25.8 facientque mihi sanctuarium et habitabo in medio eorum

Exod.25.9 iuxta omnem similitudinem tabernaculi quod ostendam tibi et omnium vasorum in cultum eius sicque facietis illud

Exod.25.10 arcam de lignis setthim conpingite cuius longitudo habeat duos semis cubitos latitudo cubitum et dimidium altitudo cubitum similiter ac semissem

Exod.25.11 et deaurabis eam auro mundissimo intus et foris faciesque supra coronam auream per circuitum

Exod.25.12 et quattuor circulos aureos quos pones per quattuor arcae angulos duo circuli sint in latere uno et duo in altero

Exod.25.13 facies quoque vectes de lignis setthim et operies eos auro

Exod.25.14 inducesque per circulos qui sunt in arcae lateribus ut portetur in eis

Exod.25.15 qui semper erunt in circulis nec umquam extrahentur ab eis

Exod.25.16 ponesque in arcam testificationem quam dabo tibi

Exod.25.17 facies et propitiatorium de auro mundissimo duos cubitos et dimidium tenebit longitudo eius cubitum ac semissem latitudo

Exod.25.18 duos quoque cherubin aureos et productiles facies ex utraque parte oraculi

Exod.25.19 cherub unus sit in latere uno et alter in altero

Exod.25.20 utrumque latus propitiatorii tegant expandentes alas et operientes oraculum respiciantque se mutuo versis vultibus in propitiatorium quo operienda est arca

Exod.25.21 in qua pones testimonium quod dabo tibi

Exod.25.22 inde praecipiam et loquar ad te supra propitiatorio scilicet ac medio duorum cherubin qui erunt super arcam testimonii cuncta quae mandabo per te filiis Israhel

Exod.25.23 facies et mensam de lignis setthim habentem duos cubitos longitudinis et in latitudine cubitum et in altitudine cubitum ac semissem

Exod.25.24 et inaurabis eam auro purissimo faciesque illi labium aureum per circuitum

Exod.25.25 et ipsi labio coronam interrasilem altam quattuor digitis et super illam alteram coronam aureolam

Exod.25.26 quattuor quoque circulos aureos praeparabis et pones eos in quattuor angulis eiusdem mensae per singulos pedes

Exod.25.27 subter coronam erunt circuli aurei ut mittantur vectes per eos et possit mensa portari

Exod.25.28 ipsosque vectes facies de lignis setthim et circumdabis auro ad subvehendam mensam

Exod.25.29 parabis et acetabula ac fialas turibula et cyatos in quibus offerenda sunt libamina ex auro purissimo

Exod.25.30 et pones super mensam panes propositionis in conspectu meo semper

Exod.25.31 facies et candelabrum ductile de auro mundissimo hastile eius et calamos scyphos et spherulas ac lilia ex ipso procedentia

Exod.25.32 sex calami egredientur de lateribus tres ex uno latere et tres ex altero

Exod.25.33 tres scyphi quasi in nucis modum per calamos singulos spherulaque simul et lilium et tres similiter scyphi instar nucis in calamo altero spherulaque et lilium hoc erit opus sex calamorum qui producendi sunt de hastili

Exod.25.34 in ipso autem candelabro erunt quattuor scyphi in nucis modum spherulaeque per singulos et lilia

Exod.25.35 spherula sub duobus calamis per tria loca qui simul sex fiunt procedentes de hastili uno

Exod.25.36 et spherae igitur et calami ex ipso erunt universa ductilia de auro purissimo

Exod.25.37 facies et lucernas septem et pones eas super candelabrum ut luceant ex adverso

Exod.25.38 emunctoria quoque et ubi quae emuncta sunt extinguantur fient de auro purissimo

Exod.25.39 omne pondus candelabri cum universis vasis suis habebit talentum auri mundissimi

Exod.25.40 inspice et fac secundum exemplar quod tibi in monte monstratum est

Exod.26

Exod.26.1 tabernaculum vero ita fiet decem cortinas de bysso retorta et hyacintho ac purpura coccoque bis tincto variatas opere plumario facies

Exod.26.2 longitudo cortinae unius habebit viginti octo cubitos latitudo quattuor cubitorum erit unius mensurae fient universa tentoria

Exod.26.3 quinque cortinae sibi iungentur mutuo et aliae quinque nexu simili coherebunt

Exod.26.4 ansulas hyacinthinas in lateribus ac summitatibus facies cortinarum ut possint invicem copulari

Exod.26.5 quinquagenas ansulas cortina habebit in utraque parte ita insertas ut ansa contra ansam veniat et altera alteri possit aptari

Exod.26.6 facies et quinquaginta circulos aureos quibus cortinarum vela iungenda sunt ut unum tabernaculum fiat

Exod.26.7 facies et saga cilicina undecim ad operiendum tectum tabernaculi

Exod.26.8 longitudo sagi unius habebit triginta cubitos et latitudo quattuor aequa erit mensura sagorum omnium

Exod.26.9 e quibus quinque iunges seorsum et sex sibi mutuo copulabis ita ut sextum sagum in fronte tecti duplices

Exod.26.10 facies et quinquaginta ansas in ora sagi unius ut coniungi cum altero queat et quinquaginta ansas in ora sagi alterius ut cum altero copuletur

Exod.26.11 quinquaginta fibulas aeneas quibus iungantur ansae et unum ex omnibus operimentum fiat

Exod.26.12 quod autem superfuerit in sagis quae parantur tecto id est unum sagum quod amplius est ex medietate eius operies posteriora tabernaculi

Exod.26.13 et cubitus ex una parte pendebit et alter ex altera qui plus est in sagorum longitudine utrumque latus tabernaculi protegens

Exod.26.14 facies et operimentum aliud tecto de pellibus arietum rubricatis et super hoc rursum aliud operimentum de ianthinis pellibus

Exod.26.15 facies et tabulas stantes tabernaculi de lignis setthim

Exod.26.16 quae singulae denos cubitos in longitudine habeant et in latitudine singulos ac semissem

Exod.26.17 in lateribus tabulae duae incastraturae fient quibus tabula alteri tabulae conectatur atque in hunc modum cunctae tabulae parabuntur

Exod.26.18 quarum viginti erunt in latere meridiano quod vergit ad austrum

Exod.26.19 quibus quadraginta bases argenteas fundes ut binae bases singulis tabulis per duos angulos subiciantur

Exod.26.20 in latere quoque secundo tabernaculi quod vergit ad aquilonem viginti tabulae erunt

Exod.26.21 quadraginta habentes bases argenteas binae bases singulis tabulis subponentur

Exod.26.22 ad occidentalem vero plagam tabernaculi facies sex tabulas

Exod.26.23 et rursum alias duas quae in angulis erigantur post tergum tabernaculi

Exod.26.24 eruntque coniunctae a deorsum usque sursum et una omnes conpago retinebit duabus quoque tabulis quae in angulis ponendae sunt similis iunctura servabitur

Exod.26.25 et erunt simul tabulae octo bases earum argenteae sedecim duabus basibus per unam tabulam supputatis

Exod.26.26 facies et vectes de lignis setthim quinque ad continendas tabulas in uno latere tabernaculi

Exod.26.27 et quinque alios in altero et eiusdem numeri ad occidentalem plagam

Exod.26.28 qui mittentur per medias tabulas a summo usque ad summum

Exod.26.29 ipsasque tabulas deaurabis et fundes eis anulos aureos per quos vectes tabulata contineant quos operies lamminis aureis

Exod.26.30 et eriges tabernaculum iuxta exemplum quod tibi in monte monstratum est

Exod.26.31 facies et velum de hyacintho et purpura coccoque bis tincto et bysso retorta opere plumario et pulchra varietate contextum

Exod.26.32 quod adpendes ante quattuor columnas de lignis setthim quae ipsae quidem deauratae erunt et habebunt capita aurea sed bases argenteas

Exod.26.33 inseretur autem velum per circulos intra quod pones arcam testimonii et quo sanctuarium et sanctuarii sanctuaria dividentur

Exod.26.34 pones et propitiatorium super arcam testimonii in sancta sanctorum

Exod.26.35 mensamque extra velum et contra mensam candelabrum in latere tabernaculi meridiano mensa enim stabit in parte aquilonis

Exod.26.36 facies et tentorium in introitu tabernaculi de hyacintho et purpura coccoque bis tincto et bysso retorta opere plumarii

Exod.26.37 et quinque columnas deaurabis lignorum setthim ante quas ducetur tentorium quarum erunt capita aurea et bases aeneae

Exod.27

Exod.27.1 facies et altare de lignis setthim quod habebit quinque cubitos in longitudine et totidem in latitudine id est quadrum et tres cubitos in altitudine

Exod.27.2 cornua autem per quattuor angulos ex ipso erunt et operies illud aere

Exod.27.3 faciesque in usus eius lebetas ad suscipiendos cineres et forcipes atque fuscinulas et ignium receptacula omnia vasa ex aere fabricabis

Exod.27.4 craticulamque in modum retis aeneam per cuius quattuor angulos erunt quattuor anuli aenei

Exod.27.5 quos pones subter arulam altaris eritque craticula usque ad altaris medium

Exod.27.6 facies et vectes altaris de lignis setthim duos quos operies lamminis aeneis

Exod.27.7 et induces per circulos eruntque ex utroque latere altaris ad portandum

Exod.27.8 non solidum sed inane et cavum intrinsecus facies illud sicut tibi in monte monstratum est

Exod.27.9 facies et atrium tabernaculi in cuius plaga australi contra meridiem erunt tentoria de bysso retorta centum cubitos unum latus tenebit in longitudine

Exod.27.10 et columnas viginti cum basibus totidem aeneis quae capita cum celaturis suis habebunt argentea

Exod.27.11 similiter in latere aquilonis per longum erunt tentoria centum cubitorum columnae viginti et bases aeneae eiusdem numeri et capita earum cum celaturis suis argentea

Exod.27.12 in latitudine vero atrii quod respicit ad occidentem erunt tentoria per quinquaginta cubitos et columnae decem basesque totidem

Exod.27.13 in ea quoque atrii latitudine quae respicit ad orientem quinquaginta cubiti erunt

Exod.27.14 in quibus quindecim cubitorum tentoria lateri uno deputabuntur columnaeque tres et bases totidem

Exod.27.15 et in latere altero erunt tentoria cubitos obtinentia quindecim columnas tres et bases totidem

Exod.27.16 in introitu vero atrii fiet tentorium cubitorum viginti ex hyacintho et purpura coccoque bis tincto et bysso retorta opere plumarii columnas habebit quattuor cum basibus totidem

Exod.27.17 omnes columnae atrii per circuitum vestitae erunt argenti lamminis capitibus argenteis et basibus aeneis

Exod.27.18 in longitudine occupabit atrium cubitos centum in latitudine quinquaginta altitudo quinque cubitorum erit fietque de bysso retorta et habebit bases aeneas

Exod.27.19 cuncta vasa tabernaculi in omnes usus et caerimonias tam paxillos eius quam atrii ex aere facies

Exod.27.20 praecipe filiis Israhel ut adferant tibi oleum de arboribus olivarum purissimum piloque contusum ut ardeat lucerna semper

Exod.27.21 in tabernaculo testimonii extra velum quod oppansum est testimonio et conlocabunt eam Aaron et filii eius ut usque mane luceat coram Domino perpetuus erit cultus per successiones eorum a filiis Israhel

Exod.28

Exod.28.1 adplica quoque ad te Aaron fratrem tuum cum filiis suis de medio filiorum Israhel ut sacerdotio fungantur mihi Aaron Nadab et Abiu Eleazar et Ithamar

Exod.28.2 faciesque vestem sanctam fratri tuo in gloriam et decorem

Exod.28.3 et loqueris cunctis sapientibus corde quos replevi spiritu prudentiae ut faciant vestes Aaron in quibus sanctificatus ministret mihi

Exod.28.4 haec autem erunt vestimenta quae facient rationale et superumerale tunicam et lineam strictam cidarim et balteum facient vestimenta sancta Aaron fratri tuo et filiis eius ut sacerdotio fungantur mihi

Exod.28.5 accipientque aurum et hyacinthum et purpuram coccumque bis tinctum et byssum

Exod.28.6 facient autem superumerale de auro et hyacintho ac purpura coccoque bis tincto et bysso retorta opere polymito

Exod.28.7 duas oras iunctas habebit in utroque latere summitatum ut in unum redeant

Exod.28.8 ipsaque textura et cuncta operis varietas erit ex auro et hyacintho et purpura coccoque bis tincto et bysso retorta

Exod.28.9 sumesque duos lapides onychinos et sculpes in eis nomina filiorum Israhel

Exod.28.10 sex nomina in lapide uno et sex reliqua in altero iuxta ordinem nativitatis eorum

Exod.28.11 opere sculptoris et celatura gemmarii sculpes eos nominibus filiorum Israhel inclusos auro atque circumdatos

Exod.28.12 et pones in utroque latere superumeralis memoriale filiis Israhel portabitque Aaron nomina eorum coram Domino super utrumque umerum ob recordationem

Exod.28.13 facies et uncinos ex auro

Exod.28.14 et duas catenulas auri purissimi sibi invicem coherentes quas inseres uncinis

Exod.28.15 rationale quoque iudicii facies opere polymito iuxta texturam superumeralis ex auro hyacintho et purpura coccoque bis tincto et bysso retorta

Exod.28.16 quadrangulum erit et duplex mensuram palmi habebit tam in longitudine quam in latitudine

Exod.28.17 ponesque in eo quattuor ordines lapidum in primo versu erit lapis sardius et topazius et zmaragdus

Exod.28.18 in secundo carbunculus sapphyrus et iaspis

Exod.28.19 in tertio ligyrius achates et amethistus

Exod.28.20 in quarto chrysolitus onychinus et berillus inclusi auro erunt per ordines suos

Exod.28.21 habebuntque nomina filiorum Israhel duodecim nominibus celabuntur singuli lapides nominibus singulorum per duodecim tribus

Exod.28.22 facies in rationali catenas sibi invicem coherentes ex auro purissimo

Exod.28.23 et duos anulos aureos quos pones in utraque rationalis summitate

Exod.28.24 catenasque aureas iunges anulis qui sunt in marginibus eius

Exod.28.25 et ipsarum catenarum extrema duobus copulabis uncinis in utroque latere superumeralis quod rationale respicit

Exod.28.26 facies et duos anulos aureos quos pones in summitatibus rationalis et in oris quae e regione sunt superumeralis et posteriora eius aspiciunt

Exod.28.27 nec non et alios duos anulos aureos qui ponendi sunt in utroque latere superumeralis deorsum quod respicit contra faciem iuncturae inferioris ut aptari possit cum superumerali

Exod.28.28 et stringatur rationale anulis suis cum anulis superumeralis vitta hyacinthina ut maneat iunctura fabrefacta et a se invicem rationale et superumerale nequeant separari

Exod.28.29 portabitque Aaron nomina filiorum Israhel in rationali iudicii super pectus suum quando ingreditur sanctuarium memoriale coram Domino in aeternum

Exod.28.30 pones autem in rationali iudicii doctrinam et veritatem quae erunt in pectore Aaron quando ingreditur coram Domino et gestabit iudicium filiorum Israhel in pectore suo in conspectu Domini semper

Exod.28.31 facies et tunicam superumeralis totam hyacinthinam

Exod.28.32 in cuius medio supra erit capitium et ora per gyrum eius textilis sicut fieri solet in extremis vestium partibus ne facile rumpatur

Exod.28.33 deorsum vero ad pedes eiusdem tunicae per circuitum quasi mala punica facies ex hyacintho et purpura et cocco bis tincto mixtis in medio tintinabulis

Exod.28.34 ita ut tintinabulum sit aureum et malum rursumque tintinabulum aliud aureum et malum punicum

Exod.28.35 et vestietur ea Aaron in officio ministerii ut audiatur sonitus quando ingreditur et egreditur sanctuarium in conspectu Domini et non moriatur

Exod.28.36 facies et lamminam de auro purissimo in qua sculpes opere celatoris Sanctum Domino

Exod.28.37 ligabisque eam vitta hyacinthina et erit super tiaram

Exod.28.38 inminens fronti pontificis portabitque Aaron iniquitates eorum quae obtulerint et sanctificaverint filii Israhel in cunctis muneribus et donariis suis erit autem lammina semper in fronte eius ut placatus eis sit Dominus

Exod.28.39 stringesque tunicam bysso et tiaram byssinam facies et balteum opere plumarii

Exod.28.40 porro filiis Aaron tunicas lineas parabis et balteos ac tiaras in gloriam et decorem

Exod.28.41 vestiesque his omnibus Aaron fratrem tuum et filios eius cum eo et cunctorum consecrabis manus sanctificabisque illos ut sacerdotio fungantur mihi

Exod.28.42 facies et feminalia linea ut operiant carnem turpitudinis suae a renibus usque ad femina

Exod.28.43 et utentur eis Aaron et filii eius quando ingredientur tabernaculum testimonii vel quando adpropinquant ad altare ut ministrent in sanctuario ne iniquitatis rei moriantur legitimum sempiternum erit Aaron et semini eius post eum

Exod.29

Exod.29.1 sed et hoc facies ut mihi in sacerdotio consecrentur tolle vitulum de armento et arietes duos inmaculatos

Exod.29.2 panesque azymos et crustula absque fermento quae conspersa sint oleo lagana quoque azyma oleo lita de simila triticea cuncta facies

Exod.29.3 et posita in canistro offeres vitulum autem et duos arietes

Exod.29.4 et Aaron ac filios eius adplicabis ad ostium tabernaculi testimonii cumque laveris patrem cum filiis aqua

Exod.29.5 indues Aaron vestimentis suis id est linea et tunica et superumerali et rationali quod constringes balteo

Exod.29.6 et pones tiaram in capite eius et lamminam sanctam super tiaram

Exod.29.7 et oleum unctionis fundes super caput eius atque hoc ritu consecrabitur

Exod.29.8 filios quoque illius adplicabis et indues tunicis lineis cingesque balteo

Exod.29.9 Aaron scilicet et liberos eius et inpones eis mitras eruntque sacerdotes mei in religione perpetua postquam initiaveris manus eorum

Exod.29.10 adplicabis et vitulum coram tabernaculo testimonii inponentque Aaron et filii eius manus super caput illius

Exod.29.11 et mactabis eum in conspectu Domini iuxta ostium tabernaculi testimonii

Exod.29.12 sumptumque de sanguine vituli pones super cornua altaris digito tuo reliquum autem sanguinem fundes iuxta basim eius

Exod.29.13 sumes et adipem totum qui operit intestina et reticulum iecoris ac duos renes et adipem qui super eos est et offeres incensum super altare

Exod.29.14 carnes vero vituli et corium et fimum conbures foris extra castra eo quod pro peccato sit

Exod.29.15 unum quoque arietum sumes super cuius caput ponent Aaron et filii eius manus

Exod.29.16 quem cum mactaveris tolles de sanguine eius et fundes circa altare

Exod.29.17 ipsum autem arietem secabis in frusta lotaque intestina eius ac pedes pones super concisas carnes et super caput illius

Exod.29.18 et offeres totum arietem in incensum super altare oblatio est Domini odor suavissimus victimae Dei

Exod.29.19 tolles quoque arietem alterum super cuius caput Aaron et filii eius ponent manus

Exod.29.20 quem cum immolaveris sumes de sanguine ipsius et pones super extremum dextrae auriculae Aaron et filiorum eius et super pollices manus eorum et pedis dextri fundesque sanguinem super altare per circuitum

Exod.29.21 cumque tuleris de sanguine qui est super altare et de oleo unctionis asperges Aaron et vestes eius filios et vestimenta eorum consecratisque et ipsis et vestibus

Exod.29.22 tolles adipem de ariete et caudam et arvinam quae operit vitalia ac reticulum iecoris et duos renes atque adipem qui super eos est armumque dextrum eo quod sit aries consecrationum

Exod.29.23 tortam panis unius crustulum conspersum oleo laganum de canistro azymorum quod positum est in conspectu Domini

Exod.29.24 ponesque omnia super manus Aaron et filiorum eius et sanctificabis eos elevans coram Domino

Exod.29.25 suscipiesque universa de manibus eorum et incendes super altare in holocaustum odorem suavissimum in conspectu Domini quia oblatio eius est

Exod.29.26 sumes quoque pectusculum de ariete quo initiatus est Aaron sanctificabisque illud elatum coram Domino et cedet in partem tuam

Exod.29.27 sanctificabis et pectusculum consecratum et armum quem de ariete separasti

Exod.29.28 quo initiatus est Aaron et filii eius cedentque in partem Aaron et filiorum eius iure perpetuo a filiis Israhel quia primitiva sunt et initia de victimis eorum pacificis quae offerunt Domino

Exod.29.29 vestem autem sanctam qua utitur Aaron habebunt filii eius post eum ut unguantur in ea et consecrentur manus eorum

Exod.29.30 septem diebus utetur illa qui pontifex pro eo fuerit constitutus de filiis eius et qui ingredietur tabernaculum testimonii ut ministret in sanctuario

Exod.29.31 arietem autem consecrationum tolles et coques carnes eius in loco sancto

Exod.29.32 quibus vescetur Aaron et filii eius panes quoque qui sunt in canistro in vestibulo tabernaculi testimonii comedent

Exod.29.33 ut sit placabile sacrificium et sanctificentur offerentium manus alienigena non vescetur ex eis quia sancti sunt

Exod.29.34 quod si remanserit de carnibus consecratis sive de panibus usque mane conbures reliquias igni non comedentur quia sanctificata sunt

Exod.29.35 omnia quae praecepi tibi facies super Aaron et filiis eius septem diebus consecrabis manus eorum

Exod.29.36 et vitulum pro peccato offeres per singulos dies ad expiandum mundabisque altare cum immolaris expiationis hostiam et ungues illud in sanctificationem

Exod.29.37 septem diebus expiabis altare et sanctificabis et erit sanctum sanctorum omnis qui tetigerit illud sanctificabitur

Exod.29.38 hoc est quod facies in altari agnos anniculos duos per singulos dies iugiter

Exod.29.39 unum agnum mane et alterum vespere

Exod.29.40 decimam partem similae conspersae oleo tunso quod habeat mensuram quartam partem hin et vinum ad libandum eiusdem mensurae in agno uno

Exod.29.41 alterum vero agnum offeres ad vesperam iuxta ritum matutinae oblationis et iuxta ea quae diximus in odorem suavitatis

Exod.29.42 sacrificium Domino oblatione perpetua in generationes vestras ad ostium tabernaculi testimonii coram Domino ubi constituam ut loquar ad te

Exod.29.43 ibique praecipiam filiis Israhel et sanctificabitur altare in gloria mea

Exod.29.44 sanctificabo et tabernaculum testimonii cum altari et Aaron cum filiis eius ut sacerdotio fungantur mihi

Exod.29.45 et habitabo in medio filiorum Israhel eroque eis Deus

Exod.29.46 et scient quia ego Dominus Deus eorum qui eduxi eos de terra Aegypti ut manerem inter illos ego Dominus Deus ipsorum

Exod.30

Exod.30.1 facies quoque altare in adolendum thymiama de lignis setthim

Exod.30.2 habens cubitum longitudinis et alterum latitudinis id est quadrangulum et duos cubitos in altitudine cornua ex ipso procedent

Exod.30.3 vestiesque illud auro purissimo tam craticulam eius quam parietes per circuitum et cornua faciesque ei coronam aureolam per gyrum

Exod.30.4 et duos anulos aureos sub corona per singula latera ut mittantur in eos vectes et altare portetur

Exod.30.5 ipsos quoque vectes facies de lignis setthim et inaurabis

Exod.30.6 ponesque altare contra velum quod ante arcam pendet testimonii coram propitiatorio quo tegitur testimonium ubi loquar tibi

Exod.30.7 et adolebit incensum super eo Aaron suave fraglans mane quando conponet lucernas incendet illud

Exod.30.8 et quando conlocat eas ad vesperum uret thymiama sempiternum coram Domino in generationes vestras

Exod.30.9 non offeretis super eo thymiama conpositionis alterius nec oblationem et victimam nec liba libabitis

Exod.30.10 et deprecabitur Aaron super cornua eius semel per annum in sanguine quod oblatum est pro peccato et placabit super eo in generationibus vestris sanctum sanctorum erit Domino

Exod.30.11 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Exod.30.12 quando tuleris summam filiorum Israhel iuxta numerum dabunt singuli pretium pro animabus suis Domino et non erit plaga in eis cum fuerint recensiti

Exod.30.13 hoc autem dabit omnis qui transit ad nomen dimidium sicli iuxta mensuram templi siclus viginti obolos habet media pars sicli offeretur Domino

Exod.30.14 qui habetur in numero a viginti annis et supra dabit pretium

Exod.30.15 dives non addet ad medium sicli et pauper nihil minuet

Exod.30.16 susceptamque pecuniam quae conlata est a filiis Israhel trades in usus tabernaculi testimonii ut sit monumentum eorum coram Domino et propitietur animabus illorum

Exod.30.17 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Exod.30.18 facies et labium aeneum cum basi sua ad lavandum ponesque illud inter tabernaculum testimonii et altare et missa aqua

Exod.30.19 lavabunt in eo Aaron et filii eius manus suas ac pedes

Exod.30.20 quando ingressuri sunt tabernaculum testimonii et quando accessuri ad altare ut offerant in eo thymiama Domino

Exod.30.21 ne forte moriantur legitimum sempiternum erit ipsi et semini eius per successiones

Exod.30.22 locutusque est Dominus ad Mosen

Exod.30.23 dicens sume tibi aromata prima et zmyrnae electae quingentos siclos et cinnamomi medium id est ducentos quinquaginta calami similiter ducentos quinquaginta

Exod.30.24 cassiae autem quingentos siclos in pondere sanctuarii olei de olivetis mensuram hin

Exod.30.25 faciesque unctionis oleum sanctum unguentum conpositum opere unguentarii

Exod.30.26 et ungues ex eo tabernaculum testimonii et arcam testamenti

Exod.30.27 mensamque cum vasis suis candelabrum et utensilia eius altaria thymiamatis

Exod.30.28 et holocausti et universam supellectilem quae ad cultum eorum pertinent

Exod.30.29 sanctificabisque omnia et erunt sancta sanctorum qui tetigerit ea sanctificabitur

Exod.30.30 Aaron et filios eius ungues sanctificabisque eos ut sacerdotio fungantur mihi

Exod.30.31 filiis quoque Israhel dices hoc oleum unctionis sanctum erit mihi in generationes vestras

Exod.30.32 caro hominis non unguetur ex eo et iuxta conpositionem eius non facietis aliud quia sanctificatum est et sanctum erit vobis

Exod.30.33 homo quicumque tale conposuerit et dederit ex eo alieno exterminabitur de populo suo

Exod.30.34 dixitque Dominus ad Mosen sume tibi aromata stacten et onycha galbanen boni odoris et tus lucidissimum aequalis ponderis erunt omnia

Exod.30.35 faciesque thymiama conpositum opere unguentarii mixtum diligenter et purum et sanctificatione dignissimum

Exod.30.36 cumque in tenuissimum pulverem universa contuderis pones ex eo coram testimonio tabernaculi in quo loco apparebo tibi sanctum sanctorum erit vobis thymiama

Exod.30.37 talem conpositionem non facietis in usus vestros quia sanctum est Domino

Exod.30.38 homo quicumque fecerit simile ut odore illius perfruatur peribit de populis suis

Exod.31

Exod.31.1 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Exod.31.2 ecce vocavi ex nomine Beselehel filium Uri filii Hur de tribu Iuda

Exod.31.3 et implevi eum spiritu Dei sapientia intellegentia et scientia in omni opere

Exod.31.4 ad excogitandum fabre quicquid fieri potest ex auro et argento et aere

Exod.31.5 marmore et gemmis et diversitate lignorum

Exod.31.6 dedique ei socium Hooliab filium Achisamech de tribu Dan et in corde omnis eruditi posui sapientiam ut faciant cuncta quae praecepi tibi

Exod.31.7 tabernaculum foederis et arcam testimonii et propitiatorium quod super eam est et cuncta vasa tabernaculi

Exod.31.8 mensamque et vasa eius candelabrum purissimum cum vasis suis et altaria thymiamatis

Exod.31.9 et holocausti et omnia vasa eorum labium cum basi sua

Exod.31.10 vestes sanctas in ministerio Aaron sacerdoti et filiis eius ut fungantur officio suo in sacris

Exod.31.11 oleum unctionis et thymiama aromatum in sanctuario omnia quae praecepi tibi facient

Exod.31.12 et locutus est Dominus ad Mosen dicens

Exod.31.13 loquere filiis Israhel et dices ad eos videte ut sabbatum meum custodiatis quia signum est inter me et vos in generationibus vestris ut sciatis quia ego Dominus qui sanctifico vos

Exod.31.14 custodite sabbatum sanctum est enim vobis qui polluerit illud morte morietur qui fecerit in eo opus peribit anima illius de medio populi sui

Exod.31.15 sex diebus facietis opus in die septimo sabbatum est requies sancta Domino omnis qui fecerit opus in hac die morietur

Exod.31.16 custodiant filii Israhel sabbatum et celebrent illud in generationibus suis pactum est sempiternum

Exod.31.17 inter me et filios Israhel signumque perpetuum sex enim diebus fecit Dominus caelum et terram et in septimo ab opere cessavit

Exod.31.18 dedit quoque Mosi conpletis huiuscemodi sermonibus in monte Sinai duas tabulas testimonii lapideas scriptas digito Dei

Exod.32

Exod.32.1 videns autem populus quod moram faceret descendendi de monte Moses congregatus adversus Aaron ait surge fac nobis deos qui nos praecedant Mosi enim huic viro qui nos eduxit de terra Aegypti ignoramus quid acciderit

Exod.32.2 dixitque ad eos Aaron tollite inaures aureas de uxorum filiorumque et filiarum vestrarum auribus et adferte ad me

Exod.32.3 fecit populus quae iusserat deferens inaures ad Aaron

Exod.32.4 quas cum ille accepisset formavit opere fusorio et fecit ex eis vitulum conflatilem dixeruntque hii sunt dii tui Israhel qui te eduxerunt de terra Aegypti

Exod.32.5 quod cum vidisset Aaron aedificavit altare coram eo et praeconis voce clamavit dicens cras sollemnitas Domini est

Exod.32.6 surgentesque mane obtulerunt holocausta et hostias pacificas et sedit populus comedere ac bibere et surrexerunt ludere

Exod.32.7 locutus est autem Dominus ad Mosen vade descende peccavit populus tuus quem eduxisti de terra Aegypti

Exod.32.8 recesserunt cito de via quam ostendisti eis feceruntque sibi vitulum conflatilem et adoraverunt atque immolantes ei hostias dixerunt isti sunt dii tui Israhel qui te eduxerunt de terra Aegypti

Exod.32.9 rursumque ait Dominus ad Mosen cerno quod populus iste durae cervicis sit

Exod.32.10 dimitte me ut irascatur furor meus contra eos et deleam eos faciamque te in gentem magnam

Exod.32.11 Moses autem orabat Dominum Deum suum dicens cur Domine irascitur furor tuus contra populum tuum quem eduxisti de terra Aegypti in fortitudine magna et in manu robusta

Exod.32.12 ne quaeso dicant Aegyptii callide eduxit eos ut interficeret in montibus et deleret e terra quiescat ira tua et esto placabilis super nequitia populi tui

Exod.32.13 recordare Abraham Isaac et Israhel servorum tuorum quibus iurasti per temet ipsum dicens multiplicabo semen vestrum sicut stellas caeli et universam terram hanc de qua locutus sum dabo semini vestro et possidebitis eam semper

Exod.32.14 placatusque est Dominus ne faceret malum quod locutus fuerat adversus populum suum

Exod.32.15 et reversus est Moses de monte portans duas tabulas testimonii manu scriptas ex utraque parte

Exod.32.16 et factas opere Dei scriptura quoque Dei erat sculpta in tabulis

Exod.32.17 audiens autem Iosue tumultum populi vociferantis dixit ad Mosen ululatus pugnae auditur in castris

Exod.32.18 qui respondit non est clamor adhortantium ad pugnam neque vociferatio conpellentium ad fugam sed vocem cantantium ego audio

Exod.32.19 cumque adpropinquasset ad castra vidit vitulum et choros iratusque valde proiecit de manu tabulas et confregit eas ad radices montis

Exod.32.20 arripiensque vitulum quem fecerant conbusit et contrivit usque ad pulverem quem sparsit in aqua et dedit ex eo potum filiis Israhel

Exod.32.21 dixitque ad Aaron quid tibi fecit hic populus ut induceres super eum peccatum maximum

Exod.32.22 cui ille respondit ne indignetur dominus meus tu enim nosti populum istum quod pronus sit ad malum

Exod.32.23 dixerunt mihi fac nobis deos qui praecedant nos huic enim Mosi qui nos eduxit de terra Aegypti nescimus quid acciderit

Exod.32.24 quibus ego dixi quis vestrum habet aurum tulerunt et dederunt mihi et proieci illud in ignem egressusque est hic vitulus

Exod.32.25 videns ergo Moses populum quod esset nudatus spoliaverat enim eum Aaron propter ignominiam sordis et inter hostes nudum constituerat

Exod.32.26 et stans in porta castrorum ait si quis est Domini iungatur mihi congregatique sunt ad eum omnes filii Levi

Exod.32.27 quibus ait haec dicit Dominus Deus Israhel ponat vir gladium super femur suum ite et redite de porta usque ad portam per medium castrorum et occidat unusquisque fratrem et amicum et proximum suum

Exod.32.28 fecerunt filii Levi iuxta sermonem Mosi cecideruntque in die illo quasi tria milia hominum

Exod.32.29 et ait Moses consecrastis manus vestras hodie Domino unusquisque in filio et fratre suo ut detur vobis benedictio

Exod.32.30 facto autem die altero locutus est Moses ad populum peccastis peccatum maximum ascendam ad Dominum si quo modo eum quivero deprecari pro scelere vestro

Exod.32.31 reversusque ad Dominum ait obsecro peccavit populus iste peccatum magnum feceruntque sibi deos aureos aut dimitte eis hanc noxam

Exod.32.32 aut si non facis dele me de libro tuo quem scripsisti

Exod.32.33 cui respondit Dominus qui peccaverit mihi delebo eum de libro meo

Exod.32.34 tu autem vade et duc populum istum quo locutus sum tibi angelus meus praecedet te ego autem in die ultionis visitabo et hoc peccatum eorum

Exod.32.35 percussit ergo Dominus populum pro reatu vituli quem fecit Aaron

Exod.33

Exod.33.1 locutusque est Dominus ad Mosen vade ascende de loco isto tu et populus tuus quem eduxisti de terra Aegypti in terram quam iuravi Abraham Isaac et Iacob dicens semini tuo dabo eam

Exod.33.2 et mittam praecursorem tui angelum ut eiciam Chananeum et Amorreum et Hettheum et Ferezeum et Eveum et Iebuseum

Exod.33.3 et intres in terram fluentem lacte et melle non enim ascendam tecum quia populus durae cervicis est ne forte disperdam te in via

Exod.33.4 audiens populus sermonem hunc pessimum luxit et nullus ex more indutus est cultu suo

Exod.33.5 dixitque Dominus ad Mosen loquere filiis Israhel populus durae cervicis es semel ascendam in medio tui et delebo te iam nunc depone ornatum tuum ut sciam quid faciam tibi

Exod.33.6 deposuerunt ergo filii Israhel ornatum suum a monte Horeb

Exod.33.7 Moses quoque tollens tabernaculum tetendit extra castra procul vocavitque nomen eius tabernaculum foederis et omnis populus qui habebat aliquam quaestionem egrediebatur ad tabernaculum foederis extra castra

Exod.33.8 cumque egrederetur Moses ad tabernaculum surgebat universa plebs et stabat unusquisque in ostio papilionis sui aspiciebantque tergum Mosi donec ingrederetur tentorium

Exod.33.9 ingresso autem illo tabernaculum foederis descendebat columna nubis et stabat ad ostium loquebaturque cum Mosi

Exod.33.10 cernentibus universis quod columna nubis staret ad ostium tabernaculi stabantque ipsi et adorabant per fores tabernaculorum suorum

Exod.33.11 loquebatur autem Dominus ad Mosen facie ad faciem sicut loqui solet homo ad amicum suum cumque ille reverteretur in castra minister eius Iosue filius Nun puer non recedebat de tabernaculo

Exod.33.12 dixit autem Moses ad Dominum praecipis ut educam populum istum et non indicas mihi quem missurus es mecum praesertim cum dixeris novi te ex nomine et invenisti gratiam coram me

Exod.33.13 si ergo inveni gratiam in conspectu tuo ostende mihi viam tuam ut sciam te et inveniam gratiam ante oculos tuos respice populum tuum gentem hanc

Exod.33.14 dixitque Dominus facies mea praecedet te et requiem dabo tibi

Exod.33.15 et ait Moses si non tu ipse praecedes ne educas nos de loco isto

Exod.33.16 in quo enim scire poterimus ego et populus tuus invenisse nos gratiam in conspectu tuo nisi ambulaveris nobiscum ut glorificemur ab omnibus populis qui habitant super terram

Exod.33.17 dixit autem Dominus ad Mosen et verbum istud quod locutus es faciam invenisti enim gratiam coram me et te ipsum novi ex nomine

Exod.33.18 qui ait ostende mihi gloriam tuam

Exod.33.19 respondit ego ostendam omne bonum tibi et vocabo in nomine Domini coram te et miserebor cui voluero et clemens ero in quem mihi placuerit

Exod.33.20 rursumque ait non poteris videre faciem meam non enim videbit me homo et vivet

Exod.33.21 et iterum ecce inquit est locus apud me stabis super petram

Exod.33.22 cumque transibit gloria mea ponam te in foramine petrae et protegam dextera mea donec transeam

Exod.33.23 tollamque manum meam et videbis posteriora mea faciem autem meam videre non poteris

Exod.34

Exod.34.1 ac deinceps praecide ait tibi duas tabulas lapideas instar priorum et scribam super eas verba quae habuerunt tabulae quas fregisti

Exod.34.2 esto paratus mane ut ascendas statim in montem Sinai stabisque mecum super verticem montis

Exod.34.3 nullus ascendat tecum nec videatur quispiam per totum montem boves quoque et oves non pascantur e contra

Exod.34.4 excidit ergo duas tabulas lapideas quales ante fuerant et de nocte consurgens ascendit in montem Sinai sicut ei praeceperat Dominus portans secum tabulas

Exod.34.5 cumque descendisset Dominus per nubem stetit Moses cum eo invocans nomen Domini

Exod.34.6 quo transeunte coram eo ait Dominator Domine Deus misericors et clemens patiens et multae miserationis ac verus

Exod.34.7 qui custodis misericordiam in milia qui aufers iniquitatem et scelera atque peccata nullusque apud te per se innocens est qui reddis iniquitatem patrum in filiis ac nepotibus in tertiam et quartam progeniem

Exod.34.8 festinusque Moses curvatus est pronus in terram et adorans

Exod.34.9 ait si inveni gratiam in conspectu tuo Domine obsecro ut gradiaris nobiscum populus enim durae cervicis est et auferas iniquitates nostras atque peccata nosque possideas

Exod.34.10 respondit Dominus ego inibo pactum videntibus cunctis signa faciam quae numquam sunt visa super terram nec in ullis gentibus ut cernat populus in cuius es medio opus Domini terribile quod facturus sum

Exod.34.11 observa cuncta quae hodie mando tibi ego ipse eiciam ante faciem tuam Amorreum et Chananeum et Hettheum Ferezeum quoque et Eveum et Iebuseum

Exod.34.12 cave ne umquam cum habitatoribus terrae illius iungas amicitias quae tibi sint in ruinam

Exod.34.13 sed aras eorum destrue confringe statuas lucosque succide

Exod.34.14 noli adorare deum alienum Dominus Zelotes nomen eius Deus est aemulator

Exod.34.15 ne ineas pactum cum hominibus illarum regionum ne cum fornicati fuerint cum diis suis et adoraverint simulacra eorum vocet te quispiam ut comedas de immolatis

Exod.34.16 nec uxorem de filiabus eorum accipies filiis tuis ne postquam ipsae fuerint fornicatae fornicari faciant et filios tuos in deos suos

Exod.34.17 deos conflatiles non facies tibi

Exod.34.18 sollemnitatem azymorum custodies septem diebus vesceris azymis sicut praecepi tibi in tempore mensis novorum mense enim verni temporis egressus es de Aegypto

Exod.34.19 omne quod aperit vulvam generis masculini meum erit de cunctis animantibus tam de bubus quam de ovibus meum erit

Exod.34.20 primogenitum asini redimes ove sin autem nec pretium pro eo dederis occidetur primogenitum filiorum tuorum redimes nec apparebis in conspectu meo vacuus

Exod.34.21 sex diebus operaberis die septimo cessabis arare et metere

Exod.34.22 sollemnitatem ebdomadarum facies tibi in primitiis frugum messis tuae triticeae et sollemnitatem quando redeunte anni tempore cuncta conduntur

Exod.34.23 tribus temporibus anni apparebit omne masculinum tuum in conspectu omnipotentis Domini Dei Israhel

Exod.34.24 cum enim tulero gentes a facie tua et dilatavero terminos tuos nullus insidiabitur terrae tuae ascendente te et apparente in conspectu Domini Dei tui ter in anno

Exod.34.25 non immolabis super fermento sanguinem hostiae meae neque residebit mane de victima sollemnitatis phase

Exod.34.26 primitias frugum terrae tuae offeres in domum Domini Dei tui non coques hedum in lacte matris suae

Exod.34.27 dixitque Dominus ad Mosen scribe tibi verba haec quibus et tecum et cum Israhel pepigi foedus

Exod.34.28 fecit ergo ibi cum Domino quadraginta dies et quadraginta noctes panem non comedit et aquam non bibit et scripsit in tabulis verba foederis decem

Exod.34.29 cumque descenderet Moses de monte Sinai tenebat duas tabulas testimonii et ignorabat quod cornuta esset facies sua ex consortio sermonis Dei

Exod.34.30 videntes autem Aaron et filii Israhel cornutam Mosi faciem timuerunt prope accedere

Exod.34.31 vocatique ab eo reversi sunt tam Aaron quam principes synagogae et postquam locutus est

Exod.34.32 venerunt ad eum etiam omnes filii Israhel quibus praecepit cuncta quae audierat a Domino in monte Sinai

Exod.34.33 impletisque sermonibus posuit velamen super faciem suam

Exod.34.34 quod ingressus ad Dominum et loquens cum eo auferebat donec exiret et tunc loquebatur ad filios Israhel omnia quae sibi fuerant imperata

Exod.34.35 qui videbant faciem egredientis Mosi esse cornutam sed operiebat rursus ille faciem suam si quando loquebatur ad eos

Exod.35

Exod.35.1 igitur congregata omni turba filiorum Israhel dixit ad eos haec sunt quae iussit Dominus fieri

Exod.35.2 sex diebus facietis opus septimus dies erit vobis sanctus sabbatum et requies Domini qui fecerit opus in eo occidetur

Exod.35.3 non succendetis ignem in omnibus habitaculis vestris per diem sabbati

Exod.35.4 et ait Moses ad omnem catervam filiorum Israhel iste est sermo quem praecepit Dominus dicens

Exod.35.5 separate apud vos primitias Domino omnis voluntarius et proni animi offerat eas Domino aurum et argentum et aes

Exod.35.6 hyacinthum purpuram coccumque bis tinctum et byssum pilos caprarum

Exod.35.7 et pelles arietum rubricatas et ianthinas

Exod.35.8 ligna setthim

Exod.35.9 et oleum ad luminaria concinnanda et ut conficiatur unguentum et thymiama suavissimum

Exod.35.10 lapides onychinos et gemmas ad ornatum superumeralis et rationalis

Exod.35.11 quisquis vestrum est sapiens veniat et faciat quod Dominus imperavit

Exod.35.12 tabernaculum scilicet et tectum eius atque operimentum anulos et tabulata cum vectibus paxillos et bases

Exod.35.13 arcam et vectes propitiatorium et velum quod ante illud oppanditur

Exod.35.14 mensam cum vectibus et vasis et propositionis panibus

Exod.35.15 candelabrum ad luminaria sustentanda vasa illius et lucernas et oleum ad nutrimenta ignium

Exod.35.16 altare thymiamatis et vectes oleum unctionis et thymiama ex aromatibus tentorium ad ostium tabernaculi

Exod.35.17 altare holocausti et craticulam eius aeneam cum vectibus et vasis suis labrum et basim eius

Exod.35.18 cortinas atrii cum columnis et basibus tentorium in foribus vestibuli

Exod.35.19 paxillos tabernaculi et atrii cum funiculis suis

Exod.35.20 vestimenta quorum usus est in ministerio sanctuarii vestes Aaron pontificis ac filiorum eius ut sacerdotio fungantur mihi

Exod.35.21 egressaque omnis multitudo filiorum Israhel de conspectu Mosi

Exod.35.22 obtulit mente promptissima atque devota primitias Domino ad faciendum opus tabernaculi testimonii quicquid in cultum et ad vestes sanctas necessarium erat

Exod.35.23 viri cum mulieribus praebuerunt armillas et inaures anulos et dextralia omne vas aureum in donaria Domini separatum est

Exod.35.24 si quis habuit hyacinthum purpuram coccumque bis tinctum byssum et pilos caprarum pelles arietum rubricatas et ianthinas

Exod.35.25 argenti et aeris metalla obtulerunt Domino lignaque setthim in varios usus

Exod.35.26 sed et mulieres doctae dederunt quae neverant hyacinthum purpuram et vermiculum ac byssum

Exod.35.27 et pilos caprarum sponte propria cuncta tribuentes

Exod.35.28 principes vero obtulerunt lapides onychinos et gemmas ad superumerale et rationale

Exod.35.29 aromataque et oleum ad luminaria concinnanda et ad praeparandum unguentum ac thymiama odoris suavissimi conponendum

Exod.35.30 omnes viri et mulieres mente devota obtulerunt donaria ut fierent opera quae iusserat Dominus per manum Mosi cuncti filii Israhel voluntaria Domino dedicaverunt

Exod.35.31 dixitque Moses ad filios Israhel ecce vocavit Dominus ex nomine Beselehel filium Uri filii Hur de tribu Iuda

Exod.35.32 implevitque eum spiritu Dei sapientiae et intellegentiae et scientiae omni doctrina

Exod.35.33 ad excogitandum et faciendum opus in auro et argento et aere sculpendisque lapidibus et opere carpentario quicquid fabre adinveniri potest

Exod.35.34 dedit in corde eius Hooliab quoque filium Achisamech de tribu Dan

Exod.35.35 ambos erudivit sapientia ut faciant opera abietarii polymitarii ac plumarii de hyacintho et purpura coccoque bis tincto et bysso et texant omnia ac nova quaeque repperiant

Exod.36

Exod.36.1 fecit ergo Beselehel et Hooliab et omnis vir sapiens quibus dedit Dominus sapientiam et intellectum ut scirent fabre operari quae in usus sanctuarii necessaria sunt et quae praecepit Dominus

Exod.36.2 cumque vocasset eos Moses et omnem eruditum virum cui dederat Deus sapientiam et qui sponte sua obtulerant se ad faciendum opus

Exod.36.3 tradidit eis universa donaria filiorum Israhel qui cum instarent operi cotidie mane vota populus offerebat

Exod.36.4 unde artifices venire conpulsi

Exod.36.5 dixerunt Mosi plus offert populus quam necessarium est

Exod.36.6 iussit ergo Moses praeconis voce cantari nec vir nec mulier quicquam ultra offerat in opere sanctuarii sicque cessatum est a muneribus offerendis

Exod.36.7 eo quod oblata sufficerent et superabundarent

Exod.36.8 feceruntque omnes corde sapientes ad explendum opus tabernaculi cortinas decem de bysso retorta et hyacintho et purpura coccoque bis tincto opere vario et arte polymita

Exod.36.9 quarum una habebat in longitudine viginti octo cubitos et in latitudine quattuor una mensura erat omnium cortinarum

Exod.36.10 coniunxitque cortinas quinque alteram alteri et alias quinque sibi invicem copulavit

Exod.36.11 fecit et ansas hyacinthinas in ora cortinae unius ex utroque latere et in ora cortinae alterius similiter

Exod.36.12 ut contra se invicem venirent ansae et mutuo iungerentur

Exod.36.13 unde et quinquaginta fudit circulos aureos qui morderent cortinarum ansas et fieret unum tabernaculum

Exod.36.14 fecit et saga undecim de pilis caprarum ad operiendum tectum tabernaculi

Exod.36.15 unum sagum habebat in longitudine cubitos triginta et in latitudine cubitos quattuor unius mensurae erant omnia saga

Exod.36.16 quorum quinque iunxit seorsum et sex alia separatim

Exod.36.17 fecitque ansas quinquaginta in ora sagi unius et quinquaginta in ora sagi alterius ut sibi invicem iungerentur

Exod.36.18 et fibulas aeneas quinquaginta quibus necteretur tectum et unum pallium ex omnibus sagis fieret

Exod.36.19 fecit et opertorium tabernaculi de pellibus arietum rubricatis aliudque desuper velamentum de pellibus ianthinis

Exod.36.20 fecit et tabulas tabernaculi de lignis setthim stantes

Exod.36.21 decem cubitorum erat longitudo tabulae unius et unum ac semis cubitum latitudo retinebat

Exod.36.22 binae incastraturae erant per singulas tabulas ut altera alteri iungeretur sic fecit in omnibus tabulis tabernaculi

Exod.36.23 e quibus viginti ad plagam meridianam erant contra austrum

Exod.36.24 cum quadraginta basibus argenteis duae bases sub una tabula ponebantur ex utraque angulorum parte ubi incastraturae laterum in angulis terminantur

Exod.36.25 ad plagam quoque tabernaculi quae respicit ad aquilonem fecit viginti tabulas

Exod.36.26 cum quadraginta argenteis basibus duas bases per singulas tabulas

Exod.36.27 contra occidentem vero id est ad eam partem tabernaculi quae mare respicit fecit sex tabulas

Exod.36.28 et duas alias per singulos angulos tabernaculi retro

Exod.36.29 quae iunctae erant deorsum usque sursum et in unam conpagem pariter ferebantur ita fecit ex utraque parte per angulos

Exod.36.30 ut octo essent simul tabulae et haberent bases argenteas sedecim binas scilicet bases sub singulis tabulis

Exod.36.31 fecit et vectes de lignis setthim quinque ad continendas tabulas unius lateris tabernaculi

Exod.36.32 et quinque alios ad alterius lateris tabulas coaptandas et extra hos quinque alios vectes ad occidentalem plagam tabernaculi contra mare

Exod.36.33 fecit quoque vectem alium qui per medias tabulas ab angulo usque ad angulum perveniret

Exod.36.34 ipsa autem tabulata deauravit et circulos eorum fecit aureos per quos vectes induci possint quos et ipsos aureis lamminis operuit

Exod.36.35 fecit et velum de hyacintho purpura vermiculo ac bysso retorta opere polymitario varium atque distinctum

Exod.36.36 et quattuor columnas de lignis setthim quas cum capitibus deauravit fusis basibus earum argenteis

Exod.36.37 fecit et tentorium in introitu tabernaculi ex hyacintho purpura vermiculo byssoque retorta opere plumarii

Exod.36.38 et columnas quinque cum capitibus suis quas operuit auro basesque earum fudit aeneas

Exod.37

Exod.37.1 fecit autem Beselehel et arcam de lignis setthim habentem duos semis cubitos in longitudinem et cubitum ac semissem in latitudinem altitudo quoque uno cubito fuit et dimidio vestivitque eam auro purissimo intus ac foris

Exod.37.2 et fecit illi coronam auream per gyrum

Exod.37.3 conflans quattuor anulos aureos per quattuor angulos eius duos anulos in latere uno et duos in altero

Exod.37.4 vectes quoque fecit de lignis setthim quos vestivit auro

Exod.37.5 et quos misit in anulos qui erant in lateribus arcae ad portandum eam

Exod.37.6 fecit et propitiatorium id est oraculum de auro mundissimo duorum cubitorum et dimidio in longitudine et cubito ac semisse in latitudine

Exod.37.7 duos etiam cherubin ex auro ductili quos posuit ex utraque parte propitiatorii

Exod.37.8 cherub unum in summitate huius partis et cherub alterum in summitate partis alterius duos cherubin in singulis summitatibus propitiatorii

Exod.37.9 extendentes alas et tegentes propitiatorium seque mutuo et illud respectantes

Exod.37.10 fecit et mensam de lignis setthim in longitudine duorum cubitorum et in latitudine unius cubiti quae habebat in altitudine cubitum ac semissem

Exod.37.11 circumdeditque eam auro mundissimo et fecit illi labium aureum per gyrum

Exod.37.12 ipsique labio coronam interrasilem quattuor digitorum et super eandem alteram coronam auream

Exod.37.13 fudit et quattuor circulos aureos quos posuit in quattuor angulis per singulos pedes mensae

Exod.37.14 contra coronam misitque in eos vectes ut possit mensa portari

Exod.37.15 ipsos quoque vectes fecit de lignis setthim et circumdedit eos auro

Exod.37.16 et vasa ad diversos usus mensae acetabula fialas cyatos et turibula ex auro puro in quibus offerenda sunt liba

Exod.37.17 fecit et candelabrum ductile de auro mundissimo de cuius vecte calami scyphi spherulae ac lilia procedebant

Exod.37.18 sex in utroque latere tres calami ex parte una et tres ex altera

Exod.37.19 tres scyphi in nucis modum per calamos singulos spherulaeque simul et lilia et tres scyphi instar nucis in calamo altero spherulaeque simul et lilia aequum erat opus sex calamorum qui procedebant de stipite candelabri

Exod.37.20 in ipso autem vecte erant quattuor scyphi in nucis modum spherulaeque per singulos et lilia

Exod.37.21 et spherae sub duobus calamis per loca tria qui simul sex fiunt calami procedentes de vecte uno

Exod.37.22 et spherae igitur et calami ex ipso erant universa ductilia de auro purissimo

Exod.37.23 fecit et lucernas septem cum emunctoriis suis et vasa ubi quae emuncta sunt extinguuntur de auro mundissimo

Exod.37.24 talentum auri adpendebat candelabrum cum omnibus vasis suis

Exod.37.25 fecit et altare thymiamatis de lignis setthim habens per quadrum singulos cubitos et in altitudine duos e cuius angulis procedebant cornua

Exod.37.26 vestivitque illud auro purissimo cum craticula ac parietibus et cornibus

Exod.37.27 fecitque ei coronam aureolam per gyrum et duos anulos aureos sub corona per singula latera ut mittantur in eos vectes et possit altare portari

Exod.37.28 ipsos autem vectes fecit de lignis setthim et operuit lamminis aureis

Exod.37.29 conposuit et oleum ad sanctificationis unguentum et thymiama de aromatibus mundissimis opere pigmentarii

Exod.38

Exod.38.1 fecit et altare holocausti de lignis setthim quinque cubitorum per quadrum et trium in altitudine

Exod.38.2 cuius cornua de angulis procedebant operuitque illud aeneis lamminis

Exod.38.3 et in usus eius paravit ex aere vasa diversa lebetas forcipes fuscinulas uncinos et ignium receptacula

Exod.38.4 craticulamque eius in modum retis fecit aeneam et subter eam in altaris medio arulam

Exod.38.5 fusis quattuor anulis per totidem retiaculi summitates ad inmittendos vectes ad portandum

Exod.38.6 quos et ipsos fecit de lignis setthim et operuit lamminis aeneis

Exod.38.7 induxitque in circulos qui in altaris lateribus eminebant ipsum autem altare non erat solidum sed cavum ex tabulis et intus vacuum

Exod.38.8 fecit et labrum aeneum cum base sua de speculis mulierum quae excubabant in ostio tabernaculi

Exod.38.9 et atrium in cuius australi plaga erant tentoria de bysso retorta cubitorum centum

Exod.38.10 columnae aeneae viginti cum basibus suis capita columnarum et tota operis celatura argentea

Exod.38.11 aeque ad septentrionalis plagam tentoria columnae basesque et capita columnarum eiusdem et mensurae et operis ac metalli erant

Exod.38.12 in ea vero plaga quae occidentem respicit fuere tentoria cubitorum quinquaginta columnae decem cum basibus suis aeneae et capita columnarum celata argentea

Exod.38.13 porro contra orientem quinquaginta cubitorum paravit tentoria

Exod.38.14 e quibus quindecim cubitos columnarum trium cum basibus suis unum tenebat latus

Exod.38.15 et in parte altera quia utraque introitum tabernaculi facit quindecim aeque cubitorum erant tentoria columnae tres et bases totidem

Exod.38.16 cuncta atrii tentoria byssus torta texuerat

Exod.38.17 bases columnarum fuere aeneae capita autem earum cum celaturis suis argentea sed et ipsas columnas atrii vestivit argento

Exod.38.18 et in introitu eius opere plumario fecit tentorium ex hyacintho purpura vermiculo ac bysso retorta quod habebat viginti cubitos in longitudine altitudo vero quinque cubitorum erat iuxta mensuram quam cuncta atrii habebant tentoria

Exod.38.19 columnae autem ingressus fuere quattuor cum basibus aeneis capitaque earum et celaturae argenteae

Exod.38.20 paxillos quoque tabernaculi et atrii per gyrum fecit aeneos

Exod.38.21 haec sunt instrumenta tabernaculi testimonii quae numerata sunt iuxta praeceptum Mosi in caerimonias Levitarum per manum Ithamar filii Aaron sacerdotis

Exod.38.22 quas Beselehel filius Uri filii Hur de tribu Iuda Domino per Mosen iubente conpleverat

Exod.38.23 iuncto sibi socio Hooliab filio Achisamech de tribu Dan qui et ipse artifex lignorum egregius fuit et polymitarius atque plumarius ex hyacintho purpura vermiculo et bysso

Exod.38.24 omne aurum quod expensum est in opere sanctuarii et quod oblatum in donariis viginti novem talentorum fuit et septingentorum triginta siclorum ad mensuram sanctuarii

Exod.38.25 oblatum est autem ab his qui transierant ad numerum a viginti annis et supra de sescentis tribus milibus et quingentis quinquaginta armatorum

Exod.38.26 fuerunt praeterea centum talenta argenti e quibus conflatae sunt bases sanctuarii et introitus ubi velum pendet

Exod.38.27 centum bases factae sunt de talentis centum singulis talentis per bases singulas supputatis

Exod.38.28 de mille autem septingentis et septuaginta quinque fecit capita columnarum quas et ipsas vestivit argento

Exod.38.29 aeris quoque oblata sunt talenta septuaginta duo milia et quadringenti supra sicli

Exod.38.30 ex quibus fusae sunt bases in introitu tabernaculi testimonii et altare aeneum cum craticula sua omniaque vasa quae ad usum eius pertinent

Exod.38.31 et bases atrii tam in circuitu quam in ingressu eius et paxilli tabernaculi atque atrii per gyrum

Exod.39

Exod.39.1 de hyacintho vero et purpura vermiculo ac bysso fecit vestes quibus indueretur Aaron quando ministrabat in sanctis sicut praecepit Dominus Mosi

Exod.39.2 fecit igitur superumerale de auro hyacintho et purpura coccoque bis tincto et bysso retorta

Exod.39.3 opere polymitario inciditque bratteas aureas et extenuavit in fila ut possint torqueri cum priorum colorum subtemine

Exod.39.4 duasque oras sibi invicem copulatas in utroque latere summitatum

Exod.39.5 et balteum ex hisdem coloribus sicut praeceperat Dominus Mosi

Exod.39.6 paravit et duos lapides onychinos adstrictos et inclusos auro et sculptos arte gemmaria nominibus filiorum Israhel

Exod.39.7 posuitque eos in lateribus superumeralis in monumentum filiorum Israhel sicut praeceperat Dominus Mosi

Exod.39.8 fecit et rationale opere polymito iuxta opus superumeralis ex auro hyacintho purpura coccoque bis tincto et bysso retorta

Exod.39.9 quadrangulum duplex mensurae palmi

Exod.39.10 et posuit in eo gemmarum ordines quattuor in primo versu erat sardius topazius zmaragdus

Exod.39.11 in secundo carbunculus sapphyrus iaspis

Exod.39.12 in tertio ligyrius achates amethistus

Exod.39.13 in quarto chrysolitus onychinus berillus circumdati et inclusi auro per ordines suos

Exod.39.14 ipsique lapides duodecim sculpti erant nominibus duodecim tribuum Israhel singuli per nomina singulorum

Exod.39.15 fecerunt in rationali et catenulas sibi invicem coherentes de auro purissimo

Exod.39.16 et duos uncinos totidemque anulos aureos porro anulos posuerunt in utroque latere rationalis

Exod.39.17 e quibus penderent duae catenae aureae quas inseruerunt uncinis qui in superumeralis angulis eminebant

Exod.39.18 haec et ante et retro ita conveniebant sibi ut superumerale et rationale mutuo necterentur

Exod.39.19 stricta ad balteum et anulis fortius copulata quos iungebat vitta hyacinthina ne laxe fluerent et a se invicem moverentur sicut praecepit Dominus Mosi

Exod.39.20 fecerunt quoque tunicam superumeralis totam hyacinthinam

Exod.39.21 et capitium in superiori parte contra medium oramque per gyrum capitii textilem

Exod.39.22 deorsum autem ad pedes mala punica ex hyacintho purpura vermiculo ac bysso retorta

Exod.39.23 et tintinabula de auro mundissimo quae posuerunt inter mala granata in extrema parte tunicae per gyrum

Exod.39.24 tintinabulum aureum et malum punicum quibus ornatus incedebat pontifex quando ministerio fungebatur sicut praecepit Dominus Mosi

Exod.39.25 fecerunt et tunicas byssinas opere textili Aaron et filiis eius

Exod.39.26 et mitras cum coronulis suis ex bysso

Exod.39.27 feminalia quoque linea byssina

Exod.39.28 cingulum vero de bysso retorta hyacintho purpura ac vermiculo distinctum arte plumaria sicut praecepit Dominus Mosi

Exod.39.29 fecerunt et lamminam sacrae venerationis de auro purissimo scripseruntque in ea opere gemmario Sanctum Domini

Exod.39.30 et strinxerunt eam cum mitra vitta hyacinthina sicut praecepit Dominus Mosi

Exod.39.31 perfectum est igitur omne opus tabernaculi et tecti testimonii feceruntque filii Israhel cuncta quae praeceperat Dominus Mosi

Exod.39.32 et obtulerunt tabernaculum et tectum et universam supellectilem anulos tabulas vectes columnas ac bases

Exod.39.33 opertorium de pellibus arietum rubricatis et aliud operimentum de ianthinis pellibus

Exod.39.34 velum arcam vectes propitiatorium

Exod.39.35 mensam cum vasis et propositionis panibus

Exod.39.36 candelabrum lucernas et utensilia eorum cum oleo

Exod.39.37 altare aureum et unguentum thymiama ex aromatibus

Exod.39.38 et tentorium in introitu tabernaculi

Exod.39.39 altare aeneum retiaculum vectes et vasa eius omnia labrum cum basi sua tentoria atrii et columnas cum basibus suis

Exod.39.40 tentorium in introitu atrii funiculosque illius et paxillos nihil ex vasis defuit quae in ministerium tabernaculi et in tectum foederis iussa sunt fieri

Exod.39.41 vestes quoque quibus sacerdotes utuntur in sanctuario Aaron scilicet et filii eius

Exod.39.42 obtulerunt filii Israhel sicut praeceperat Dominus

Exod.39.43 quae postquam Moses cuncta vidit expleta benedixit eis

Exod.40

Exod.40.1 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Exod.40.2 mense primo die prima mensis eriges tabernaculum testimonii

Exod.40.3 et pones in eo arcam dimittesque ante illam velum

Exod.40.4 et inlata mensa pones super eam quae rite praecepta sunt candelabrum stabit cum lucernis suis

Exod.40.5 et altare aureum in quo adoletur incensum coram arca testimonii tentorium in introitu tabernaculi pones

Exod.40.6 et ante illud altare holocausti

Exod.40.7 labrum inter altare et tabernaculum quod implebis aqua

Exod.40.8 circumdabisque atrium tentoriis et ingressum eius

Exod.40.9 et adsumpto unctionis oleo ungues tabernaculum cum vasis suis ut sanctificentur

Exod.40.10 altare holocausti et omnia vasa eius

Exod.40.11 labrum cum basi sua omnia unctionis oleo consecrabis ut sint sancta sanctorum

Exod.40.12 adplicabisque Aaron et filios eius ad fores tabernaculi testimonii et lotos aqua

Exod.40.13 indues sanctis vestibus ut ministrent mihi et unctio eorum in sacerdotium proficiat sempiternum

Exod.40.14 fecitque Moses omnia quae praeceperat Dominus

Exod.40.15 igitur mense primo anni secundi in prima die mensis conlocatum est tabernaculum

Exod.40.16 erexitque illud Moses et posuit tabulas ac bases et vectes statuitque columnas

Exod.40.17 et expandit tectum super tabernaculum inposito desuper operimento sicut Dominus imperarat

Exod.40.18 posuit et testimonium in arca subditis infra vectibus et oraculum desuper

Exod.40.19 cumque intulisset arcam in tabernaculum adpendit ante eam velum ut expleret Domini iussionem

Exod.40.20 posuit et mensam in tabernaculo testimonii ad plagam septentrionalem extra velum

Exod.40.21 ordinatis coram propositionis panibus sicut praeceperat Dominus Mosi

Exod.40.22 posuit et candelabrum in tabernaculum testimonii e regione mensae in parte australi

Exod.40.23 locatis per ordinem lucernis iuxta praeceptum Domini

Exod.40.24 posuit et altare aureum sub tecto testimonii contra velum

Exod.40.25 et adolevit super eo incensum aromatum sicut iusserat Dominus

Exod.40.26 posuit et tentorium in introitu tabernaculi

Exod.40.27 et altare holocausti in vestibulo testimonii offerens in eo holocaustum et sacrificia ut Dominus imperarat

Exod.40.28 labrum quoque statuit inter tabernaculum testimonii et altare implens illud aqua

Exod.40.29 laveruntque Moses et Aaron ac filii eius manus suas et pedes

Exod.40.30 cum ingrederentur tectum foederis et accederent ad altare sicut praeceperat Dominus

Exod.40.31 erexit et atrium per gyrum tabernaculi et altaris ducto in introitu eius tentorio postquam cuncta perfecta sunt

Exod.40.32 operuit nubes tabernaculum testimonii et gloria Domini implevit illud

Exod.40.33 nec poterat Moses ingredi tectum foederis nube operiente omnia et maiestate Domini coruscante quia cuncta nubes operuerat

Exod.40.34 si quando nubes tabernaculum deserebat proficiscebantur filii Israhel per turmas suas

Exod.40.35 si pendebat desuper manebant in eodem loco

Exod.40.36 nubes quippe Domini incubabat per diem tabernaculo et ignis in nocte videntibus populis Israhel per cunctas mansiones suas

Liber Leviticus, Hebraice Vaicra

Lev.1

Lev.1.1 vocavit autem Mosen et locutus est ei Dominus de tabernaculo testimonii dicens

Lev.1.2 loquere filiis Israhel et dices ad eos homo qui obtulerit ex vobis hostiam Domino de pecoribus id est de bubus et ovibus offerens victimas

Lev.1.3 si holocaustum fuerit eius oblatio ac de armento masculum inmaculatum offeret ad ostium tabernaculi testimonii ad placandum sibi Dominum

Lev.1.4 ponetque manus super caput hostiae et acceptabilis erit atque in expiationem eius proficiens

Lev.1.5 immolabitque vitulum coram Domino et offerent filii Aaron sacerdotes sanguinem eius fundentes super altaris circuitum quod est ante ostium tabernaculi

Lev.1.6 detractaque pelle hostiae artus in frusta concident

Lev.1.7 et subicient in altari ignem strue lignorum ante conposita

Lev.1.8 et membra quae caesa sunt desuper ordinantes caput videlicet et cuncta quae adherent iecori

Lev.1.9 intestinis et pedibus lotis aqua adolebitque ea sacerdos super altare in holocaustum et suavem odorem Domino

Lev.1.10 quod si de pecoribus oblatio est de ovibus sive de capris holocaustum anniculum et absque macula offeret

Lev.1.11 immolabitque ad latus altaris quod respicit ad aquilonem coram Domino sanguinem vero illius fundent super altare filii Aaron per circuitum

Lev.1.12 dividentque membra caput et omnia quae adherent iecori et inponent super ligna quibus subiciendus est ignis

Lev.1.13 intestina vero et pedes lavabunt aqua et oblata omnia adolebit sacerdos super altare in holocaustum et odorem suavissimum Domino

Lev.1.14 sin autem de avibus holocausti oblatio fuerit Domino de turturibus et pullis columbae

Lev.1.15 offeret eam sacerdos ad altare et retorto ad collum capite ac rupto vulneris loco decurrere faciet sanguinem super crepidinem altaris

Lev.1.16 vesiculam vero gutturis et plumas proiciet propter altare ad orientalem plagam in loco in quo cineres effundi solent

Lev.1.17 confringetque ascellas eius et non secabit nec ferro dividet eam et adolebit super altare lignis igne subposito holocaustum est et oblatio suavissimi odoris Domino

Lev.2

Lev.2.1 anima cum obtulerit oblationem sacrificii Domino simila erit eius oblatio fundetque super eam oleum et ponet tus

Lev.2.2 ac deferet ad filios Aaron sacerdotes quorum unus tollet pugillum plenum similae et olei ac totum tus et ponet memoriale super altare in odorem suavissimum Domino

Lev.2.3 quod autem reliquum fuerit de sacrificio erit Aaron et filiorum eius sanctum sanctorum de oblationibus Domini

Lev.2.4 cum autem obtuleris sacrificium coctum in clibano de simila panes scilicet absque fermento conspersos oleo et lagana azyma oleo lita

Lev.2.5 si oblatio tua fuerit de sartagine similae conspersae oleo et absque fermento

Lev.2.6 divides eam minutatim et fundes supra oleum

Lev.2.7 sin autem de craticula sacrificium aeque simila oleo conspergetur

Lev.2.8 quam offeres Domino tradens manibus sacerdotis

Lev.2.9 qui cum obtulerit eam tollet memoriale de sacrificio et adolebit super altare in odorem suavitatis Domino

Lev.2.10 quicquid autem reliquum est erit Aaron et filiorum eius sanctum sanctorum de oblationibus Domini

Lev.2.11 omnis oblatio quae offertur Domino absque fermento fiet nec quicquam fermenti ac mellis adolebitur in sacrificio Domini

Lev.2.12 primitias tantum eorum offeretis et munera super altare vero non ponentur in odorem suavitatis

Lev.2.13 quicquid obtuleris sacrificii sale condies nec auferes sal foederis Dei tui de sacrificio tuo in omni oblatione offeres sal

Lev.2.14 sin autem obtuleris munus primarum frugum tuarum Domino de spicis adhuc virentibus torres eas igni et confringes in morem farris et sic offeres primitias tuas Domino

Lev.2.15 fundens supra oleum et tus inponens quia oblatio Domini est

Lev.2.16 de qua adolebit sacerdos in memoriam muneris partem farris fracti et olei ac totum tus

Lev.3

Lev.3.1 quod si hostia pacificorum fuerit eius oblatio et de bubus voluerit offerre marem sive feminam inmaculata offeret coram Domino

Lev.3.2 ponetque manum super caput victimae suae quae immolabitur in introitu tabernaculi fundentque filii Aaron sacerdotes sanguinem per circuitum altaris

Lev.3.3 et offerent de hostia pacificorum in oblationem Domini adipem qui operit vitalia et quicquid pinguedinis intrinsecus est

Lev.3.4 duos renes cum adipe quo teguntur ilia et reticulum iecoris cum renunculis

Lev.3.5 adolebuntque ea super altare in holocaustum lignis igne subposito in oblationem suavissimi odoris Domino

Lev.3.6 si vero de ovibus fuerit eius oblatio et pacificorum hostia sive masculum sive feminam obtulerit inmaculata erunt

Lev.3.7 si agnum obtulerit coram Domino

Lev.3.8 ponet manum super caput victimae suae quae immolabitur in vestibulo tabernaculi testimonii fundentque filii Aaron sanguinem eius per altaris circuitum

Lev.3.9 et offerent de pacificorum hostia sacrificium Domino adipem et caudam totam

Lev.3.10 cum renibus et pinguedinem quae operit ventrem atque universa vitalia et utrumque renunculum cum adipe qui est iuxta ilia reticulumque iecoris cum renunculis

Lev.3.11 et adolebit ea sacerdos super altare in pabulum ignis et oblationis Domini

Lev.3.12 si capra fuerit eius oblatio et obtulerit eam Domino

Lev.3.13 ponet manum suam super caput eius immolabitque eam in introitu tabernaculi testimonii et fundent filii Aaron sanguinem eius per altaris circuitum

Lev.3.14 tollentque ex ea in pastum ignis dominici adipem qui operit ventrem et qui tegit universa vitalia

Lev.3.15 duos renunculos cum reticulo qui est super eos iuxta ilia et arvinam iecoris cum renunculis

Lev.3.16 adolebitque ea sacerdos super altare in alimoniam ignis et suavissimi odoris omnis adeps Domini erit

Lev.3.17 iure perpetuo in generationibus et cunctis habitaculis vestris nec adipes nec sanguinem omnino comedetis

Lev.4

Lev.4.1 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Lev.4.2 loquere filiis Israhel anima cum peccaverit per ignorantiam et de universis mandatis Domini quae praecepit ut non fierent quippiam fecerit

Lev.4.3 si sacerdos qui est unctus peccaverit delinquere faciens populum offeret pro peccato suo vitulum inmaculatum Domino

Lev.4.4 et adducet illum ad ostium tabernaculi testimonii coram Domino ponetque manum super caput eius et immolabit eum Domino

Lev.4.5 hauriet quoque de sanguine vituli inferens illud in tabernaculum testimonii

Lev.4.6 cumque intinxerit digitum in sanguinem asperget eo septies coram Domino contra velum sanctuarii

Lev.4.7 ponetque de eodem sanguine super cornua altaris thymiamatis gratissimi Domino quod est in tabernaculo testimonii omnem autem reliquum sanguinem fundet in basim altaris holocausti in introitu tabernaculi

Lev.4.8 et adipem vituli auferet pro peccato tam eum qui operit vitalia quam omnia quae intrinsecus sunt

Lev.4.9 duos renunculos et reticulum quod est super eos iuxta ilia et adipem iecoris cum renunculis

Lev.4.10 sicut aufertur de vitulo hostiae pacificorum et adolebit ea super altare holocausti

Lev.4.11 pellem vero et omnes carnes cum capite et pedibus et intestinis et fimo

Lev.4.12 et reliquo corpore efferet extra castra in locum mundum ubi cineres effundi solent incendetque ea super lignorum struem quae in loco effusorum cinerum cremabuntur

Lev.4.13 quod si omnis turba Israhel ignoraverit et per inperitiam fecerit quod contra mandatum Domini est

Lev.4.14 et postea intellexerit peccatum suum offeret vitulum pro peccato adducetque eum ad ostium tabernaculi

Lev.4.15 et ponent seniores populi manus super caput eius coram Domino immolatoque vitulo in conspectu Domini

Lev.4.16 inferet sacerdos qui unctus est de sanguine eius in tabernaculum testimonii

Lev.4.17 tincto digito aspergens septies contra velum

Lev.4.18 ponetque de eodem sanguine in cornibus altaris quod est coram Domino in tabernaculo testimonii reliquum autem sanguinem fundet iuxta basim altaris holocaustorum quod est in ostio tabernaculi testimonii

Lev.4.19 omnemque eius adipem tollet et adolebit super altare

Lev.4.20 sic faciens et de hoc vitulo quomodo fecit et prius et rogante pro eis sacerdote propitius erit Dominus

Lev.4.21 ipsum autem vitulum efferet extra castra atque conburet sicut et priorem vitulum quia pro peccato est multitudinis

Lev.4.22 si peccaverit princeps et fecerit unum e pluribus per ignorantiam quod Domini lege prohibetur

Lev.4.23 et postea intellexerit peccatum suum offeret hostiam Domino hircum de capris inmaculatum

Lev.4.24 ponetque manum suam super caput eius cumque immolaverit eum in loco ubi solet mactari holocaustum coram Domino quia pro peccato est

Lev.4.25 tinguet sacerdos digitum in sanguine hostiae pro peccato tangens cornua altaris holocausti et reliquum fundens ad basim eius

Lev.4.26 adipem vero adolebit supra sicut in victimis pacificorum fieri solet rogabitque pro eo et pro peccato eius ac dimittetur ei

Lev.4.27 quod si peccaverit anima per ignorantiam de populo terrae ut faciat quicquam ex his quae Domini lege prohibentur atque delinquat

Lev.4.28 et cognoverit peccatum suum offeret capram inmaculatam

Lev.4.29 ponetque manum super caput hostiae quae pro peccato est et immolabit eam in loco holocausti

Lev.4.30 tolletque sacerdos de sanguine in digito suo et tangens cornua altaris holocausti reliquum fundet ad basim eius

Lev.4.31 omnem autem auferens adipem sicut auferri solet de victimis pacificorum adolebit super altare in odorem suavitatis Domino rogabitque pro eo et dimittetur ei

Lev.4.32 sin autem de pecoribus obtulerit victimam pro peccato ovem scilicet inmaculatam

Lev.4.33 ponet manum super caput eius et immolabit eam in loco ubi solent holocaustorum caedi hostiae

Lev.4.34 sumetque sacerdos de sanguine eius digito suo et tangens cornua altaris holocausti reliquum fundet ad basim eius

Lev.4.35 omnem quoque auferens adipem sicut auferri solet adeps arietis qui immolatur pro pacificis et cremabit super altare in incensum Domini rogabitque pro eo et pro peccato eius et dimittetur illi

Lev.5

Lev.5.1 si peccaverit anima et audierit vocem iurantis testisque fuerit quod aut ipse vidit aut conscius est nisi indicaverit portabit iniquitatem suam

Lev.5.2 anima quae tetigerit aliquid inmundum sive quod occisum a bestia est aut per se mortuum vel quodlibet aliud reptile et oblita fuerit inmunditiae suae rea est et deliquit

Lev.5.3 et si tetigerit quicquam de inmunditia hominis iuxta omnem inpuritatem qua pollui solet oblitaque cognoverit postea subiacebit delicto

Lev.5.4 anima quae iuraverit et protulerit labiis suis ut vel male quid faceret vel bene et id ipsum iuramento et sermone firmaverit oblitaque postea intellexerit delictum suum

Lev.5.5 agat paenitentiam pro peccato

Lev.5.6 et offerat agnam de gregibus sive capram orabitque pro eo sacerdos et pro peccato eius

Lev.5.7 sin autem non potuerit offerre pecus offerat duos turtures vel duos pullos columbarum Domino unum pro peccato et alterum in holocaustum

Lev.5.8 dabitque eos sacerdoti qui primum offerens pro peccato retorquebit caput eius ad pinnulas ita ut collo hereat et non penitus abrumpatur

Lev.5.9 et asperget de sanguine eius parietem altaris quicquid autem reliquum fuerit faciet destillare ad fundamentum eius quia pro peccato est

Lev.5.10 alterum vero adolebit holocaustum ut fieri solet rogabitque pro eo sacerdos et pro peccato eius et dimittetur ei

Lev.5.11 quod si non quiverit manus eius offerre duos turtures vel duos pullos columbae offeret pro peccato similam partem oephi decimam non mittet in eam oleum nec turis aliquid inponet quia pro peccato est

Lev.5.12 tradetque eam sacerdoti qui plenum ex toto pugillum hauriens cremabit super altare in monumentum eius qui obtulit

Lev.5.13 rogans pro illo et expians reliquam vero partem ipse habebit in munere

Lev.5.14 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Lev.5.15 anima si praevaricans caerimonias per errorem in his quae Domino sunt sanctificata peccaverit offeret pro delicto suo arietem inmaculatum de gregibus qui emi potest duobus siclis iuxta pondus sanctuarii

Lev.5.16 ipsumque quod intulit damni restituet et quintam partem ponet supra tradens sacerdoti qui rogabit pro eo offerens arietem et dimittetur ei

Lev.5.17 anima si peccaverit per ignorantiam feceritque unum ex his quae Domini lege prohibentur et peccati rea intellexerit iniquitatem suam

Lev.5.18 offeret arietem inmaculatum de gregibus sacerdoti iuxta mensuram aestimationemque peccati qui orabit pro eo quod nesciens fecerit et dimittetur ei

Lev.5.19 quia per errorem deliquit in Dominum

Lev.6

Lev.6.1 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Lev.6.2 anima quae peccaverit et contempto Domino negaverit depositum proximo suo quod fidei eius creditum fuerat vel vi aliquid extorserit aut calumniam fecerit

Lev.6.3 sive rem perditam invenerit et infitians insuper peierarit et quodlibet aliud ex pluribus fecerit in quibus peccare solent homines

Lev.6.4 convicta delicti reddet

Lev.6.5 omnia quae per fraudem voluit obtinere integra et quintam insuper partem domino cui damnum intulerat

Lev.6.6 pro peccato autem suo offeret arietem inmaculatum de grege et dabit eum sacerdoti iuxta aestimationem mensuramque delicti

Lev.6.7 qui rogabit pro eo coram Domino et dimittetur illi pro singulis quae faciendo peccaverit

Lev.6.8 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Lev.6.9 praecipe Aaron et filiis eius haec est lex holocausti cremabitur in altari tota nocte usque mane ignis ex eodem altari erit

Lev.6.10 vestietur sacerdos tunica et feminalibus lineis tolletque cineres quos vorans ignis exusit et ponens iuxta altare

Lev.6.11 spoliabitur prioribus vestimentis indutusque aliis efferet eos extra castra et in loco mundissimo usque ad favillam consumi faciet

Lev.6.12 ignis autem in altari semper ardebit quem nutriet sacerdos subiciens ligna mane per singulos dies et inposito holocausto desuper adolebit adipes pacificorum

Lev.6.13 ignis est iste perpetuus qui numquam deficiet in altari

Lev.6.14 haec est lex sacrificii et libamentorum quae offerent filii Aaron coram Domino et coram altari

Lev.6.15 tollet sacerdos pugillum similae quae conspersa est oleo et totum tus quod super similam positum est adolebitque illud in altari in monumentum odoris suavissimi Domino

Lev.6.16 reliquam autem partem similae comedet Aaron cum filiis suis absque fermento et comedet in loco sancto atrii tabernaculi

Lev.6.17 ideo autem non fermentabitur quia pars eius in Domini offertur incensum sanctum sanctorum erit sicut pro peccato atque delicto

Lev.6.18 mares tantum stirpis Aaron comedent illud legitimum ac sempiternum est in generationibus vestris de sacrificiis Domini omnis qui tetigerit illa sanctificabitur

Lev.6.19 et locutus est Dominus ad Mosen dicens

Lev.6.20 haec est oblatio Aaron et filiorum eius quam offerre debent Domino in die unctionis suae decimam partem oephi offerent similae in sacrificio sempiterno medium eius mane et medium vespere

Lev.6.21 quae in sartagine oleo conspersa frigetur offeret autem eam calidam in odorem suavissimum Domino

Lev.6.22 sacerdos qui patri iure successerit et tota cremabitur in altari

Lev.6.23 omne enim sacrificium sacerdotum igne consumetur nec quisquam comedet ex eo

Lev.6.24 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Lev.6.25 loquere Aaron et filiis eius ista est lex hostiae pro peccato in loco ubi offertur holocaustum immolabitur coram Domino sanctum sanctorum est

Lev.6.26 sacerdos qui offert comedet eam in loco sancto in atrio tabernaculi

Lev.6.27 quicquid tetigerit carnes eius sanctificabitur si de sanguine illius vestis fuerit aspersa lavabitur in loco sancto

Lev.6.28 vas autem fictile in quo cocta est confringetur quod si vas aeneum fuerit defricabitur et lavabitur aqua

Lev.6.29 omnis masculus de genere sacerdotali vescetur carnibus eius quia sanctum sanctorum est

Lev.6.30 hostia enim quae caeditur pro peccato cuius sanguis infertur in tabernaculum testimonii ad expiandum in sanctuario non comedetur sed conburetur igni

Lev.7

Lev.7.1 haec quoque est lex hostiae pro delicto sancta sanctorum est

Lev.7.2 idcirco ubi immolatur holocaustum mactabitur et victima pro delicto sanguis eius per gyrum fundetur altaris

Lev.7.3 offerent ex ea caudam et adipem qui operit vitalia

Lev.7.4 duos renunculos et pinguedinem quae iuxta ilia est reticulumque iecoris cum renunculis

Lev.7.5 et adolebit ea sacerdos super altare incensum est Domini pro delicto

Lev.7.6 omnis masculus de sacerdotali genere in loco sancto vescetur his carnibus quia sanctum sanctorum est

Lev.7.7 sicut pro peccato offertur hostia ita et pro delicto utriusque hostiae lex una erit ad sacerdotem qui eam obtulerit pertinebit

Lev.7.8 sacerdos qui offert holocausti victimam habebit pellem eius

Lev.7.9 et omne sacrificium similae quod coquitur in clibano et quicquid in craticula vel in sartagine praeparatur eius erit sacerdotis a quo offertur

Lev.7.10 sive oleo conspersa sive arida fuerit cunctis filiis Aaron aequa mensura per singulos dividetur

Lev.7.11 haec est lex hostiae pacificorum quae offertur Domino

Lev.7.12 si pro gratiarum actione fuerit oblatio offerent panes absque fermento conspersos oleo et lagana azyma uncta oleo coctamque similam et collyridas olei admixtione conspersas

Lev.7.13 panes quoque fermentatos cum hostia gratiarum quae immolatur pro pacificis

Lev.7.14 ex quibus unus pro primitiis offeretur Domino et erit sacerdotis qui fundet hostiae sanguinem

Lev.7.15 cuius carnes eadem comedentur die nec remanebit ex eis quicquam usque mane

Lev.7.16 si voto vel sponte quisquam obtulerit hostiam eadem similiter edetur die sed et si quid in crastinum remanserit vesci licitum est

Lev.7.17 quicquid autem tertius invenerit dies ignis absumet

Lev.7.18 si quis de carnibus victimae pacificorum die tertio comederit irrita fiet oblatio nec proderit offerenti quin potius quaecumque anima tali se edulio contaminarit praevaricationis rea erit

Lev.7.19 caro quae aliquid tetigerit inmundum non comedetur sed conburetur igni qui fuerit mundus vescetur ea

Lev.7.20 anima polluta quae ederit de carnibus hostiae pacificorum quae oblata est Domino peribit de populis suis

Lev.7.21 et quae tetigerit inmunditiam hominis vel iumenti sive omnis rei quae polluere potest et comederit de huiuscemodi carnibus interibit de populis suis

Lev.7.22 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Lev.7.23 loquere filiis Israhel adipem bovis et ovis et caprae non comedetis

Lev.7.24 adipem cadaveris morticini et eius animalis quod a bestia captum est habebitis in usus varios

Lev.7.25 si quis adipem qui offerri debet in incensum Domini comederit peribit de populo suo

Lev.7.26 sanguinem quoque omnis animalis non sumetis in cibo tam de avibus quam de pecoribus

Lev.7.27 omnis anima quae ederit sanguinem peribit de populis suis

Lev.7.28 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Lev.7.29 loquere filiis Israhel qui offert victimam pacificorum Domino offerat simul et sacrificium id est libamenta eius

Lev.7.30 tenebit manibus adipem hostiae et pectusculum cumque ambo oblata Domino consecrarit tradet sacerdoti

Lev.7.31 qui adolebit adipem super altare pectusculum autem erit Aaron et filiorum eius

Lev.7.32 armus quoque dexter de pacificorum hostiis cedet in primitias sacerdotis

Lev.7.33 qui obtulerit sanguinem et adipem filiorum Aaron ipse habebit et armum dextrum in portione sua

Lev.7.34 pectusculum enim elationis et armum separationis tuli a filiis Israhel de hostiis eorum pacificis et dedi Aaron sacerdoti ac filiis eius lege perpetua ab omni populo Israhel

Lev.7.35 haec est unctio Aaron et filiorum eius in caerimoniis Domini die qua obtulit eos Moses ut sacerdotio fungerentur

Lev.7.36 et quae praecepit dari eis Dominus a filiis Israhel religione perpetua in generationibus suis

Lev.7.37 ista est lex holocausti et sacrificii pro peccato atque delicto et pro consecratione et pacificorum victimis

Lev.7.38 quas constituit Dominus Mosi in monte Sinai quando mandavit filiis Israhel ut offerrent oblationes suas Domino in deserto Sinai

Lev.8

Lev.8.1 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Lev.8.2 tolle Aaron cum filiis suis vestes eorum et unctionis oleum vitulum pro peccato duos arietes canistrum cum azymis

Lev.8.3 et congregabis omnem coetum ad ostium tabernaculi

Lev.8.4 fecit Moses ut Dominus imperarat congregataque omni turba ante fores

Lev.8.5 ait iste est sermo quem iussit Dominus fieri

Lev.8.6 statimque obtulit Aaron et filios eius cumque lavisset eos

Lev.8.7 vestivit pontificem subucula linea accingens eum balteo et induens tunica hyacinthina et desuper umerale inposuit

Lev.8.8 quod adstringens cingulo aptavit rationali in quo erat doctrina et veritas

Lev.8.9 cidarim quoque texit caput et super eam contra frontem posuit lamminam auream consecratam in sanctificationem sicut praeceperat ei Dominus

Lev.8.10 tulit et unctionis oleum quo levit tabernaculum cum omni supellectili sua

Lev.8.11 cumque sanctificans aspersisset altare septem vicibus unxit illud et omnia vasa eius labrumque cum basi sua sanctificavit oleo

Lev.8.12 quod fundens super caput Aaron unxit eum et consecravit

Lev.8.13 filios quoque eius oblatos vestivit tunicis lineis et cinxit balteo inposuitque mitras ut iusserat Dominus

Lev.8.14 obtulit et vitulum pro peccato cumque super caput eius posuissent Aaron et filii eius manus suas

Lev.8.15 immolavit eum hauriens sanguinem et tincto digito tetigit cornua altaris per gyrum quo expiato et sanctificato fudit reliquum sanguinem ad fundamenta eius

Lev.8.16 adipem autem qui erat super vitalia et reticulum iecoris duosque renunculos cum arvinulis suis adolevit super altare

Lev.8.17 vitulum cum pelle carnibus et fimo cremans extra castra sicut praeceperat Dominus

Lev.8.18 obtulit et arietem in holocaustum super cuius caput cum inposuissent Aaron et filii eius manus suas

Lev.8.19 immolavit eum et fudit sanguinem eius per altaris circuitum

Lev.8.20 ipsumque arietem in frusta concidens caput eius et artus et adipem adolevit igni

Lev.8.21 lotis prius intestinis et pedibus totumque simul arietem incendit super altare eo quod esset holocaustum suavissimi odoris Domino sicut praeceperat ei

Lev.8.22 obtulit et arietem secundum in consecrationem sacerdotum posueruntque super caput illius Aaron et filii eius manus suas

Lev.8.23 quem cum immolasset Moses sumens de sanguine tetigit extremum auriculae dextrae Aaron et pollicem manus eius dextrae similiter et pedis

Lev.8.24 obtulit et filios Aaron cumque de sanguine arietis immolati tetigisset extremum auriculae singulorum dextrae et pollices manus ac pedis dextri reliquum fudit super altare per circuitum

Lev.8.25 adipem vero et caudam omnemque pinguedinem quae operit intestina reticulumque iecoris et duos renes cum adipibus suis et armo dextro separavit

Lev.8.26 tollens autem de canistro azymorum quod erat coram Domino panem absque fermento et collyridam conspersam oleo laganumque posuit super adipes et armum dextrum

Lev.8.27 tradens simul omnia Aaron et filiis eius qui postquam levaverunt ea coram Domino

Lev.8.28 rursum suscepta de manibus eorum adolevit super altare holocausti eo quod consecrationis esset oblatio in odorem suavitatis sacrificii Domini

Lev.8.29 tulit et pectusculum elevans illud coram Domino de ariete consecrationis in partem suam sicut praeceperat ei Dominus

Lev.8.30 adsumensque unguentum et sanguinem qui erat in altari aspersit super Aaron et vestimenta eius et super filios illius ac vestes eorum

Lev.8.31 cumque sanctificasset eos in vestitu suo praecepit eis dicens coquite carnes ante fores tabernaculi et ibi comedite eas panes quoque consecrationis edite qui positi sunt in canistro sicut praecepit mihi dicens Aaron et filii eius comedent eos

Lev.8.32 quicquid autem reliquum fuerit de carne et panibus ignis absumet

Lev.8.33 de ostio quoque tabernaculi non exibitis septem diebus usque ad diem quo conplebitur tempus consecrationis vestrae septem enim diebus finitur consecratio

Lev.8.34 sicut et inpraesentiarum factum est ut ritus sacrificii conpleretur

Lev.8.35 die ac nocte manebitis in tabernaculo observantes custodias Domini ne moriamini sic enim mihi praeceptum est

Lev.8.36 feceruntque Aaron et filii eius cuncta quae locutus est Dominus per manum Mosi

Lev.9

Lev.9.1 facto autem octavo die vocavit Moses Aaron et filios eius ac maiores natu Israhel dixitque ad Aaron

Lev.9.2 tolle de armento vitulum pro peccato et arietem in holocaustum utrumque inmaculatos et offer illos coram Domino

Lev.9.3 et ad filios Israhel loqueris tollite hircum pro peccato et vitulum atque agnum anniculos et sine macula in holocaustum

Lev.9.4 bovem et arietem pro pacificis et immolate eos coram Domino in sacrificio singulorum similam oleo conspersam offerentes hodie enim Dominus apparebit vobis

Lev.9.5 tulerunt ergo cuncta quae iusserat Moses ad ostium tabernaculi ubi cum omnis staret multitudo

Lev.9.6 ait Moses iste est sermo quem praecepit Dominus facite et apparebit vobis gloria eius

Lev.9.7 dixit et ad Aaron accede ad altare et immola pro peccato tuo offer holocaustum et deprecare pro te et pro populo cumque mactaveris hostiam populi ora pro eo sicut praecepit Dominus

Lev.9.8 statimque Aaron accedens ad altare immolavit vitulum pro peccato suo

Lev.9.9 cuius sanguinem obtulerunt ei filii sui in quo tinguens digitum tetigit cornua altaris et fudit residuum ad basim eius

Lev.9.10 adipemque et renunculos ac reticulum iecoris quae sunt pro peccato adolevit super altare sicut praeceperat Dominus Mosi

Lev.9.11 carnes vero et pellem eius extra castra conbusit igni

Lev.9.12 immolavit et holocausti victimam obtuleruntque ei filii sui sanguinem eius quem fudit per altaris circuitum

Lev.9.13 ipsam etiam hostiam in frusta concisam cum capite et membris singulis obtulerunt quae omnia super altare cremavit igni

Lev.9.14 lotis prius aqua intestinis et pedibus

Lev.9.15 et pro peccato populi offerens mactavit hircum expiatoque altari

Lev.9.16 fecit holocaustum

Lev.9.17 addens in sacrificio libamenta quae pariter offeruntur et adolens ea super altare absque caerimoniis holocausti matutini

Lev.9.18 immolavit et bovem atque arietem hostias pacificas populi obtuleruntque ei filii sui sanguinem quem fudit super altare in circuitu

Lev.9.19 adipes autem bovis et caudam arietis renunculosque cum adipibus suis et reticulum iecoris

Lev.9.20 posuerunt super pectora cumque cremati essent adipes in altari

Lev.9.21 pectora eorum et armos dextros separavit Aaron elevans coram Domino sicut praeceperat Moses

Lev.9.22 et tendens manum contra populum benedixit eis sicque conpletis hostiis pro peccato et holocaustis et pacificis descendit

Lev.9.23 ingressi autem Moses et Aaron tabernaculum testimonii et deinceps egressi benedixerunt populo apparuitque gloria Domini omni multitudini

Lev.9.24 et ecce egressus ignis a Domino devoravit holocaustum et adipes qui erant super altare quod cum vidissent turbae laudaverunt Dominum ruentes in facies suas

Lev.10

Lev.10.1 arreptisque Nadab et Abiu filii Aaron turibulis posuerunt ignem et incensum desuper offerentes coram Domino ignem alienum quod eis praeceptum non erat

Lev.10.2 egressusque ignis a Domino devoravit eos et mortui sunt coram Domino

Lev.10.3 dixitque Moses ad Aaron hoc est quod locutus est Dominus sanctificabor in his qui adpropinquant mihi et in conspectu omnis populi glorificabor quod audiens tacuit Aaron

Lev.10.4 vocatis autem Moses Misahel et Elsaphan filios Ozihel patrui Aaron ait ad eos ite et colligite fratres vestros de conspectu sanctuarii et asportate extra castra

Lev.10.5 confestimque pergentes tulerunt eos sicut iacebant vestitos lineis tunicis et eiecerunt foras ut sibi fuerat imperatum

Lev.10.6 locutus est Moses ad Aaron et ad Eleazar atque Ithamar filios eius capita vestra nolite nudare et vestimenta nolite scindere ne forte moriamini et super omnem coetum oriatur indignatio fratres vestri et omnis domus Israhel plangant incendium quod Dominus suscitavit

Lev.10.7 vos autem non egredimini fores tabernaculi alioquin peribitis oleum quippe sanctae unctionis est super vos qui fecerunt omnia iuxta praeceptum Mosi

Lev.10.8 dixit quoque Dominus ad Aaron

Lev.10.9 vinum et omne quod inebriare potest non bibetis tu et filii tui quando intratis tabernaculum testimonii ne moriamini quia praeceptum est sempiternum in generationes vestras

Lev.10.10 et ut habeatis scientiam discernendi inter sanctum et profanum inter pollutum et mundum

Lev.10.11 doceatisque filios Israhel omnia legitima mea quae locutus est Dominus ad eos per manum Mosi

Lev.10.12 locutusque est Moses ad Aaron et ad Eleazar atque Ithamar filios eius qui residui erant tollite sacrificium quod remansit de oblatione Domini et comedite illud absque fermento iuxta altare quia sanctum sanctorum est

Lev.10.13 comedetis autem in loco sancto quod datum est tibi et filiis tuis de oblationibus Domini sicut praeceptum est mihi

Lev.10.14 pectusculum quoque quod oblatum est et armum qui separatus est edetis in loco mundissimo tu et filii tui ac filiae tuae tecum tibi enim ac liberis tuis reposita sunt de hostiis salutaribus filiorum Israhel

Lev.10.15 eo quod armum et pectus et adipes qui cremantur in altari elevaverint coram Domino et pertineant ad te et ad filios tuos lege perpetua sicut praecepit Dominus

Lev.10.16 inter haec hircum qui oblatus fuerat pro peccato cum quaereret Moses exustum repperit iratusque contra Eleazar et Ithamar filios Aaron qui remanserant ait

Lev.10.17 cur non comedistis hostiam pro peccato in loco sancto quae sancta sanctorum est et data vobis ut portetis iniquitatem multitudinis et rogetis pro ea in conspectu Domini

Lev.10.18 praesertim cum de sanguine illius non sit inlatum intra sancta et comedere eam debueritis in sanctuario sicut praeceptum est mihi

Lev.10.19 respondit Aaron oblata est hodie victima pro peccato et holocaustum coram Domino mihi autem accidit quod vides quomodo potui comedere eam aut placere Domino in caerimoniis mente lugubri

Lev.10.20 quod cum audisset Moses recepit satisfactionem

Lev.11

Lev.11.1 locutus est Dominus ad Mosen et Aaron dicens

Lev.11.2 dicite filiis Israhel haec sunt animalia quae comedere debetis de cunctis animantibus terrae

Lev.11.3 omne quod habet divisam ungulam et ruminat in pecoribus comedetis

Lev.11.4 quicquid autem ruminat quidem et habet ungulam sed non dividit eam sicut camelus et cetera non comedetis illud et inter inmunda reputabitis

Lev.11.5 chyrogryllius qui ruminat ungulamque non dividit inmundus est

Lev.11.6 lepus quoque nam et ipse ruminat sed ungulam non dividit

Lev.11.7 et sus qui cum ungulam dividat non ruminat

Lev.11.8 horum carnibus non vescemini nec cadavera contingetis quia inmunda sunt vobis

Lev.11.9 haec sunt quae gignuntur in aquis et vesci licitum est omne quod habet pinnulas et squamas tam in mari quam in fluminibus et stagnis comedetis

Lev.11.10 quicquid autem pinnulas et squamas non habet eorum quae in aquis moventur et vivunt abominabile vobis

Lev.11.11 et execrandum erit carnes eorum non comedetis et morticina vitabitis

Lev.11.12 cuncta quae non habent pinnulas et squamas in aquis polluta erunt

Lev.11.13 haec sunt quae de avibus comedere non debetis et vitanda sunt vobis aquilam et grypem et alietum

Lev.11.14 milvum ac vulturem iuxta genus suum

Lev.11.15 et omne corvini generis in similitudinem suam

Lev.11.16 strutionem et noctuam et larum et accipitrem iuxta genus suum

Lev.11.17 bubonem et mergulum et ibin

Lev.11.18 cycnum et onocrotalum et porphirionem

Lev.11.19 erodionem et charadrion iuxta genus suum opupam quoque et vespertilionem

Lev.11.20 omne de volucribus quod graditur super quattuor pedes abominabile erit vobis

Lev.11.21 quicquid autem ambulat quidem super quattuor pedes sed habet longiora retro crura per quae salit super terram

Lev.11.22 comedere debetis ut est brucus in genere suo et attacus atque ophiomachus ac lucusta singula iuxta genus suum

Lev.11.23 quicquid autem ex volucribus quattuor tantum habet pedes execrabile erit vobis

Lev.11.24 et quicumque morticina eorum tetigerit polluetur et erit inmundus usque ad vesperum

Lev.11.25 et si necesse fuerit ut portet quippiam horum mortuum lavabit vestimenta sua et inmundus erit usque ad solis occasum

Lev.11.26 omne animal quod habet quidem ungulam sed non dividit eam nec ruminat inmundum erit et quicquid tetigerit illud contaminabitur

Lev.11.27 quod ambulat super manus ex cunctis animantibus quae incedunt quadrupedia inmundum erit qui tetigerit morticina eorum polluetur usque ad vesperum

Lev.11.28 et qui portaverit huiuscemodi cadavera lavabit vestimenta sua et inmundus erit usque ad vesperum quia omnia haec inmunda sunt vobis

Lev.11.29 hoc quoque inter polluta reputabitur de his quae moventur in terra mustela et mus et corcodillus singula iuxta genus suum

Lev.11.30 migale et cameleon et stelio ac lacerta et talpa

Lev.11.31 omnia haec inmunda sunt qui tetigerit morticina eorum inmundus erit usque ad vesperum

Lev.11.32 et super quod ceciderit quicquam de morticinis eorum polluetur tam vas ligneum et vestimentum quam pelles et cilicia et in quocumque fit opus tinguentur aqua et polluta erunt usque ad vesperum et sic postea mundabuntur

Lev.11.33 vas autem fictile in quo horum quicquam intro ceciderit polluetur et idcirco frangendum est

Lev.11.34 omnis cibus quem comeditis si fusa fuerit super eum aqua inmundus erit et omne liquens quod bibitur de universo vase inmundum erit

Lev.11.35 et quicquid de morticinis istiusmodi ceciderit super illud inmundum erit sive clibani sive cytropodes destruentur et inmundi erunt

Lev.11.36 fontes vero et cisternae et omnis aquarum congregatio munda erit qui morticinum eorum tetigerit polluetur

Lev.11.37 si ceciderint super sementem non polluent eam

Lev.11.38 sin autem quispiam aqua sementem perfuderit et postea morticinis tacta fuerit ilico polluetur

Lev.11.39 si mortuum fuerit animal quod licet vobis comedere qui cadaver eius tetigerit inmundus erit usque ad vesperum

Lev.11.40 et qui comederit ex eo quippiam sive portaverit lavabit vestimenta sua et inmundus erit usque ad vesperum

Lev.11.41 omne quod reptat super terram abominabile erit nec adsumetur in cibum

Lev.11.42 quicquid super pectus quadrupes graditur et multos habet pedes sive per humum trahitur non comedetis quia abominabile est

Lev.11.43 nolite contaminare animas vestras nec tangatis quicquam eorum ne inmundi sitis

Lev.11.44 ego enim sum Dominus Deus vester sancti estote quoniam et ego sanctus sum ne polluatis animas vestras in omni reptili quod movetur super terram

Lev.11.45 ego sum Dominus qui eduxi vos de terra Aegypti ut essem vobis in Deum sancti eritis quia et ego sanctus sum

Lev.11.46 ista est lex animantium et volucrum et omnis animae viventis quae movetur in aqua et reptat in terra

Lev.11.47 ut differentias noveritis mundi et inmundi et sciatis quid comedere et quid respuere debeatis

Lev.12

Lev.12.1 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Lev.12.2 loquere filiis Israhel et dices ad eos mulier si suscepto semine pepererit masculum inmunda erit septem diebus iuxta dies separationis menstruae

Lev.12.3 et die octavo circumcidetur infantulus

Lev.12.4 ipsa vero triginta tribus diebus manebit in sanguine purificationis suae omne sanctum non tanget nec ingredietur sanctuarium donec impleantur dies purificationis eius

Lev.12.5 sin autem feminam pepererit inmunda erit duabus ebdomadibus iuxta ritum fluxus menstrui et sexaginta ac sex diebus manebit in sanguine purificationis suae

Lev.12.6 cumque expleti fuerint dies purificationis eius pro filio sive pro filia deferet agnum anniculum in holocaustum et pullum columbae sive turturem pro peccato ad ostium tabernaculi testimonii et tradet sacerdoti

Lev.12.7 qui offeret illa coram Domino et rogabit pro ea et sic mundabitur a profluvio sanguinis sui ista est lex parientis masculum ac feminam

Lev.12.8 quod si non invenerit manus eius nec potuerit offerre agnum sumet duos turtures vel duos pullos columbae unum in holocaustum et alterum pro peccato orabitque pro ea sacerdos et sic mundabitur

Lev.13

Lev.13.1 locutus est Dominus ad Mosen et Aaron dicens

Lev.13.2 homo in cuius carne et cute ortus fuerit diversus color sive pustula aut quasi lucens quippiam id est plaga leprae adducetur ad Aaron sacerdotem vel ad unum quemlibet filiorum eius

Lev.13.3 qui cum viderit lepram in cute et pilos in album mutatos colorem ipsamque speciem leprae humiliorem cute et carne reliqua plaga leprae est et ad arbitrium eius separabitur

Lev.13.4 sin autem lucens candor fuerit in cute nec humilior carne reliqua et pili coloris pristini recludet eum sacerdos septem diebus

Lev.13.5 et considerabit die septimo et siquidem lepra ultra non creverit nec transierit in cute priores terminos rursum includet eum septem diebus aliis

Lev.13.6 et die septimo contemplabitur si obscurior fuerit lepra et non creverit in cute mundabit eum quia scabies est lavabitque homo vestimenta sua et mundus erit

Lev.13.7 quod si postquam a sacerdote visus est et redditus munditiae iterum lepra creverit adducetur ad eum

Lev.13.8 et inmunditiae condemnabitur

Lev.13.9 plaga leprae si fuerit in homine adducetur ad sacerdotem

Lev.13.10 et videbit eum cumque color albus in cute fuerit et capillorum mutarit aspectum ipsa quoque caro viva apparuerit

Lev.13.11 lepra vetustissima iudicabitur atque inolita cuti contaminabit itaque eum sacerdos et non recludet quia perspicue inmunditia est

Lev.13.12 sin autem effloruerit discurrens lepra in cute et operuerit omnem carnem a capite usque ad pedes quicquid sub aspectu oculorum cadit

Lev.13.13 considerabit eum sacerdos et teneri lepra mundissima iudicabit eo quod omnis in candorem versa sit et idcirco homo mundus erit

Lev.13.14 quando vero caro vivens in eo apparuerit

Lev.13.15 tunc sacerdotis iudicio polluetur et inter inmundos reputabitur caro enim viva si lepra aspergatur inmunda est

Lev.13.16 quod si rursum versa fuerit in alborem et totum hominem operuerit

Lev.13.17 considerabit eum sacerdos et mundum esse decernet

Lev.13.18 caro et cutis in qua ulcus natum est et sanatum

Lev.13.19 et in loco ulceris cicatrix apparuerit alba sive subrufa adducetur homo ad sacerdotem

Lev.13.20 qui cum viderit locum leprae humiliorem carne reliqua et pilos versos in candorem contaminabit eum plaga enim leprae orta est in ulcere

Lev.13.21 quod si pilus coloris est pristini et cicatrix subobscura et vicina carne non est humilior recludet eum septem diebus

Lev.13.22 et siquidem creverit adiudicabit eum leprae

Lev.13.23 sin autem steterit in loco suo ulceris est cicatrix et homo mundus erit

Lev.13.24 caro et cutis quam ignis exuserit et sanata albam sive rufam habuerit cicatricem

Lev.13.25 considerabit eam sacerdos et ecce versa est in alborem et locus eius reliqua cute humilior contaminabit eum quia plaga leprae in cicatrice orta est

Lev.13.26 quod si pilorum color non fuerit inmutatus nec humilior plaga carne reliqua et ipsa leprae species fuerit subobscura recludet eum septem diebus

Lev.13.27 et die septimo contemplabitur si creverit in cute lepra contaminabit eum

Lev.13.28 sin autem in loco suo candor steterit non satis clarus plaga conbustionis est et idcirco mundabitur quia cicatrix est conbusturae

Lev.13.29 vir sive mulier in cuius capite vel barba germinarit lepra videbit eos sacerdos

Lev.13.30 et siquidem humilior fuerit locus carne reliqua et capillus flavus solitoque subtilior contaminabit eos quia lepra capitis ac barbae est

Lev.13.31 sin autem viderit et locum maculae aequalem vicinae carni et capillum nigrum recludet eos septem diebus

Lev.13.32 et die septimo intuebitur si non creverit macula et capillus sui coloris est et locus plagae carni reliquae aequalis

Lev.13.33 radetur homo absque loco maculae et includetur septem diebus aliis

Lev.13.34 si die septimo visa fuerit stetisse plaga in loco suo nec humilior carne reliqua mundabit eum lotisque vestibus mundus erit

Lev.13.35 sin autem post emundationem rursus creverit macula in cute

Lev.13.36 non quaeret amplius utrum capillus in flavum colorem sit commutatus quia aperte inmundus est

Lev.13.37 porro si steterit macula et capilli nigri fuerint noverit hominem esse sanatum et confidenter eum pronuntiet mundum

Lev.13.38 vir et mulier in cuius cute candor apparuerit

Lev.13.39 intuebitur eos sacerdos si deprehenderit subobscurum alborem lucere in cute sciat non esse lepram sed maculam coloris candidi et hominem mundum

Lev.13.40 vir de cuius capite capilli fluunt calvus ac mundus est

Lev.13.41 et si a fronte ceciderint pili recalvaster et mundus est

Lev.13.42 sin autem in calvitio sive in recalvatione albus vel rufus color fuerit exortus

Lev.13.43 et hoc sacerdos viderit condemnabit eum haut dubiae leprae quae orta est in calvitio

Lev.13.44 quicumque ergo maculatus fuerit lepra et separatus ad arbitrium sacerdotis

Lev.13.45 habebit vestimenta dissuta caput nudum os veste contectum contaminatum ac sordidum se clamabit

Lev.13.46 omni tempore quo leprosus est et inmundus solus habitabit extra castra

Lev.13.47 vestis lanea sive linea quae lepram habuerit

Lev.13.48 in stamine atque subtemine aut certe pellis vel quicquid ex pelle confectum est

Lev.13.49 si alba aut rufa macula fuerit infecta lepra reputabitur ostendeturque sacerdoti

Lev.13.50 qui consideratam recludet septem diebus

Lev.13.51 et die septimo rursus aspiciens si crevisse deprehenderit lepra perseverans est pollutum iudicabit vestimentum et omne in quo fuerit inventa

Lev.13.52 et idcirco conburetur flammis

Lev.13.53 quod si eam viderit non crevisse

Lev.13.54 praecipiet et lavabunt id in quo lepra est recludetque illud septem diebus aliis

Lev.13.55 et cum viderit faciem quidem pristinam non reversam nec tamen crevisse lepram inmundum iudicabit et igne conburet eo quod infusa sit in superficie vestimenti vel per totum lepra

Lev.13.56 sin autem obscurior fuerit locus leprae postquam vestis est lota abrumpet eum et a solido dividet

Lev.13.57 quod si ultra apparuerit in his locis quae prius inmaculata erant lepra volatilis et vaga debet igne conburi

Lev.13.58 si cessaverit lavabit ea quae pura sunt secundo et munda erunt

Lev.13.59 ista est lex leprae vestimenti lanei et linei staminis atque subteminis omnisque supellectilis pelliciae quomodo mundari debeat vel contaminari

Lev.14

Lev.14.1 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Lev.14.2 hic est ritus leprosi quando mundandus est adducetur ad sacerdotem

Lev.14.3 qui egressus e castris cum invenerit lepram esse mundatam

Lev.14.4 praecipiet ei qui purificatur ut offerat pro se duos passeres vivos quos vesci licitum est et lignum cedrinum vermiculumque et hysopum

Lev.14.5 et unum e passeribus immolari iubebit in vase fictili super aquas viventes

Lev.14.6 alium autem vivum cum ligno cedrino et cocco et hysopo tinguet in sanguine passeris immolati

Lev.14.7 quo asperget illum qui mundandus est septies ut iure purgetur et dimittet passerem vivum ut in agrum avolet

Lev.14.8 cumque laverit homo vestimenta sua radet omnes pilos corporis et lavabitur aqua purificatusque ingredietur castra ita dumtaxat ut maneat extra tabernaculum suum septem diebus

Lev.14.9 et die septimo radat capillos capitis barbamque et supercilia ac totius corporis pilos et lotis rursum vestibus et corpore

Lev.14.10 die octavo adsumet duos agnos inmaculatos et ovem anniculam absque macula et tres decimas similae in sacrificium quae conspersa sit oleo et seorsum olei sextarium

Lev.14.11 cumque sacerdos purificans hominem statuerit eum et haec omnia coram Domino in ostio tabernaculi testimonii

Lev.14.12 tollet agnum et offeret eum pro delicto oleique sextarium et oblatis ante Dominum omnibus

Lev.14.13 immolabit agnum ubi immolari solet hostia pro peccato et holocaustum id est in loco sancto sicut enim pro peccato ita et pro delicto ad sacerdotem pertinet hostia sancta sanctorum est

Lev.14.14 adsumensque sacerdos de sanguine hostiae quae immolata est pro delicto ponet super extremum auriculae dextrae eius qui mundatur et super pollices manus dextrae et pedis

Lev.14.15 et de olei sextario mittet in manum suam sinistram

Lev.14.16 tinguetque digitum dextrum in eo et asperget septies contra Dominum

Lev.14.17 quod autem reliquum est olei in leva manu fundet super extremum auriculae dextrae eius qui mundatur et super pollices manus ac pedis dextri et super sanguinem qui fusus est pro delicto

Lev.14.18 et super caput eius

Lev.14.19 rogabitque pro eo coram Domino et faciet sacrificium pro peccato tunc immolabit holocaustum

Lev.14.20 et ponet illud in altari cum libamentis suis et homo rite mundabitur

Lev.14.21 quod si pauper est et non potest manus eius invenire quae dicta sunt adsumet agnum pro delicto ad oblationem ut roget pro eo sacerdos decimamque partem similae conspersae oleo in sacrificium et olei sextarium

Lev.14.22 duosque turtures sive duos pullos columbae quorum sit unus pro peccato et alter in holocaustum

Lev.14.23 offeretque ea die octavo purificationis suae sacerdoti ad ostium tabernaculi testimonii coram Domino

Lev.14.24 qui suscipiens agnum pro delicto et sextarium olei levabit simul

Lev.14.25 immolatoque agno de sanguine eius ponet super extremum auriculae dextrae illius qui mundatur et super pollices manus eius ac pedis dextri

Lev.14.26 olei vero partem mittet in manum suam sinistram

Lev.14.27 in quo tinguens digitum dextrae manus asperget septies contra Dominum

Lev.14.28 tangetque extremum dextrae auriculae illius qui mundatur et pollices manus ac pedis dextri in loco sanguinis qui effusus est pro delicto

Lev.14.29 reliquam autem partem olei quae est in sinistra manu mittet super caput purificati ut placet pro eo Dominum

Lev.14.30 et turturem sive pullum columbae offeret

Lev.14.31 unum pro delicto et alterum in holocaustum cum libamentis suis

Lev.14.32 hoc est sacrificium leprosi qui habere non potest omnia in emundationem sui

Lev.14.33 locutus est Dominus ad Mosen et Aaron dicens

Lev.14.34 cum ingressi fueritis terram Chanaan quam ego dabo vobis in possessionem si fuerit plaga leprae in aedibus

Lev.14.35 ibit cuius est domus nuntians sacerdoti et dicet quasi plaga leprae videtur mihi esse in domo mea

Lev.14.36 at ille praecipiet ut efferant universa de domo priusquam ingrediatur eam et videat utrum lepra sit ne inmunda fiant omnia quae in domo sunt intrabitque postea ut consideret domus lepram

Lev.14.37 et cum viderit in parietibus illius quasi valliculas pallore sive rubore deformes et humiliores superficie reliqua

Lev.14.38 egredietur ostium domus et statim claudet eam septem diebus

Lev.14.39 reversusque die septimo considerabit eam si invenerit crevisse lepram

Lev.14.40 iubebit erui lapides in quibus lepra est et proici eos extra civitatem in loco inmundo

Lev.14.41 domum autem ipsam radi intrinsecus per circuitum et spargi pulverem rasurae extra urbem in loco inmundo

Lev.14.42 lapidesque alios reponi pro his qui ablati fuerint et luto alio liniri domum

Lev.14.43 sin autem postquam eruti sunt lapides et pulvis elatus et alia terra lita

Lev.14.44 ingressus sacerdos viderit reversam lepram et parietes aspersos maculis lepra est perseverans et inmunda domus

Lev.14.45 quam statim destruent et lapides eius ac ligna atque universum pulverem proicient extra oppidum in loco inmundo

Lev.14.46 qui intraverit domum quando clausa est inmundus erit usque ad vesperum

Lev.14.47 et qui dormierit in ea et comederit quippiam lavabit vestimenta sua

Lev.14.48 quod si introiens sacerdos viderit lepram non crevisse in domo postquam denuo lita est purificabit eam reddita sanitate

Lev.14.49 et in purificationem eius sumet duos passeres lignumque cedrinum et vermiculum atque hysopum

Lev.14.50 et immolato uno passere in vase fictili super aquas vivas

Lev.14.51 tollet lignum cedrinum et hysopum et coccum et passerem vivum et intinguet omnia in sanguine passeris immolati atque in aquis viventibus et asperget domum septies

Lev.14.52 purificabitque eam tam in sanguine passeris quam in aquis viventibus et in passere vivo lignoque cedrino et hysopo atque vermiculo

Lev.14.53 cumque dimiserit passerem avolare in agrum libere orabit pro domo et iure mundabitur

Lev.14.54 ista est lex omnis leprae et percussurae

Lev.14.55 leprae vestium et domorum

Lev.14.56 cicatricis et erumpentium papularum lucentis maculae et in varias species coloribus inmutatis

Lev.14.57 ut possit sciri quo tempore mundum quid vel inmundum sit

Lev.15

Lev.15.1 locutusque est Dominus ad Mosen et Aaron dicens

Lev.15.2 loquimini filiis Israhel et dicite eis vir qui patitur fluxum seminis inmundus erit

Lev.15.3 et tunc iudicabitur huic vitio subiacere cum per momenta singula adheserit carni illius atque concreverit foedus humor

Lev.15.4 omne stratum in quo dormierit inmundum erit et ubicumque sederit

Lev.15.5 si quis hominum tetigerit lectum eius lavabit vestimenta sua et ipse lotus aqua inmundus erit usque ad vesperum

Lev.15.6 si sederit ubi ille sederat et ipse lavabit vestimenta sua et lotus aqua inmundus erit usque ad vesperum

Lev.15.7 qui tetigerit carnem eius lavabit vestimenta sua et ipse lotus aqua inmundus erit usque ad vesperum

Lev.15.8 si salivam huiuscemodi homo iecerit super eum qui mundus est lavabit vestem suam et lotus aqua inmundus erit usque ad vesperum

Lev.15.9 sagma super quo sederit inmundum erit

Lev.15.10 et quicquid sub eo fuerit qui fluxum seminis patitur pollutum erit usque ad vesperum qui portaverit horum aliquid lavabit vestem suam et ipse lotus aqua inmundus erit usque ad vesperum

Lev.15.11 omnis quem tetigerit qui talis est non lotis ante manibus lavabit vestimenta sua et lotus aqua inmundus erit usque ad vesperum

Lev.15.12 vas fictile quod tetigerit confringetur vas autem ligneum lavabitur aqua

Lev.15.13 si sanatus fuerit qui huiuscemodi sustinet passionem numerabit septem dies post emundationem sui et lotis vestibus ac toto corpore in aquis viventibus erit mundus

Lev.15.14 die autem octavo sumet duos turtures aut duos pullos columbae et veniet in conspectu Domini ad ostium tabernaculi testimonii dabitque eos sacerdoti

Lev.15.15 qui faciet unum pro peccato et alterum in holocaustum rogabitque pro eo coram Domino ut emundetur a fluxu seminis sui

Lev.15.16 vir de quo egreditur semen coitus lavabit aqua omne corpus suum et inmundus erit usque ad vesperum

Lev.15.17 vestem et pellem quam habuerit lavabit aqua et inmunda erit usque ad vesperum

Lev.15.18 mulier cum qua coierit lavabitur aqua et inmunda erit usque ad vesperum

Lev.15.19 mulier quae redeunte mense patitur fluxum sanguinis septem diebus separabitur

Lev.15.20 omnis qui tetigerit eam inmundus erit usque ad vesperum

Lev.15.21 et in quo dormierit vel sederit diebus separationis suae polluetur

Lev.15.22 qui tetigerit lectum eius lavabit vestimenta sua et ipse lotus aqua inmundus erit usque ad vesperum

Lev.15.23 omne vas super quo illa sederit quisquis adtigerit lavabit vestimenta sua et lotus aqua pollutus erit usque ad vesperum

Lev.15.24 si coierit cum ea vir tempore sanguinis menstrualis inmundus erit septem diebus et omne stratum in quo dormierit polluetur

Lev.15.25 mulier quae patitur multis diebus fluxum sanguinis non in tempore menstruali vel quae post menstruum sanguinem fluere non cessat quamdiu huic subiacet passioni inmunda erit quasi sit in tempore menstruo

Lev.15.26 omne stratum in quo dormierit et vas in quo sederit pollutum erit

Lev.15.27 quicumque tetigerit eam lavabit vestimenta sua et ipse lotus aqua inmundus erit usque ad vesperum

Lev.15.28 si steterit sanguis et fluere cessarit numerabit septem dies purificationis suae

Lev.15.29 et octavo die offeret pro se sacerdoti duos turtures vel duos pullos columbae ad ostium tabernaculi testimonii

Lev.15.30 qui unum faciet pro peccato et alterum in holocaustum rogabitque pro ea coram Domino et pro fluxu inmunditiae eius

Lev.15.31 docebitis ergo filios Israhel ut caveant inmunditiam et non moriantur in sordibus suis cum polluerint tabernaculum meum quod est inter eos

Lev.15.32 ista est lex eius qui patitur fluxum seminis et qui polluitur coitu

Lev.15.33 et quae menstruis temporibus separatur vel quae iugi fluit sanguine et hominis qui dormierit cum ea

Lev.16

Lev.16.1 locutusque est Dominus ad Mosen post mortem duum filiorum Aaron quando offerentes ignem alienum interfecti sunt

Lev.16.2 et praecepit ei dicens loquere ad Aaron fratrem tuum ne omni tempore ingrediatur sanctuarium quod est intra velum coram propitiatorio quo tegitur arca ut non moriatur quia in nube apparebo super oraculum

Lev.16.3 nisi haec ante fecerit vitulum offeret pro peccato et arietem in holocaustum

Lev.16.4 tunica linea vestietur feminalibus lineis verecunda celabit accingetur zona linea cidarim lineam inponet capiti haec enim vestimenta sunt sancta quibus cunctis cum lotus fuerit induetur

Lev.16.5 suscipietque ab universa multitudine filiorum Israhel duos hircos pro peccato et unum arietem in holocaustum

Lev.16.6 cumque obtulerit vitulum et oraverit pro se et pro domo sua

Lev.16.7 duos hircos stare faciet coram Domino in ostio tabernaculi testimonii

Lev.16.8 mittens super utrumque sortem unam Domino et alteram capro emissario

Lev.16.9 cuius sors exierit Domino offeret illum pro peccato

Lev.16.10 cuius autem in caprum emissarium statuet eum vivum coram Domino ut fundat preces super eo et emittat illum in solitudinem

Lev.16.11 his rite celebratis offeret vitulum et rogans pro se et pro domo sua immolabit eum

Lev.16.12 adsumptoque turibulo quod de prunis altaris impleverit et hauriens manu conpositum thymiama in incensum ultra velum intrabit in sancta

Lev.16.13 ut positis super ignem aromatibus nebula eorum et vapor operiat oraculum quod est super testimonium et non moriatur

Lev.16.14 tollet quoque de sanguine vituli et asperget digito septies contra propitiatorium ad orientem

Lev.16.15 cumque mactaverit hircum pro peccato populi inferet sanguinem eius intra velum sicut praeceptum est de sanguine vituli ut aspergat e regione oraculi

Lev.16.16 et expiet sanctuarium ab inmunditiis filiorum Israhel et a praevaricationibus eorum cunctisque peccatis iuxta hunc ritum faciet tabernaculo testimonii quod fixum est inter eos in medio sordium habitationis eorum

Lev.16.17 nullus hominum sit in tabernaculo quando pontifex ingreditur sanctuarium ut roget pro se et pro domo sua et pro universo coetu Israhel donec egrediatur

Lev.16.18 cum autem exierit ad altare quod coram Domino est oret pro se et sumptum sanguinem vituli atque hirci fundat super cornua eius per gyrum

Lev.16.19 aspergensque digito septies expiet et sanctificet illud ab inmunditiis filiorum Israhel

Lev.16.20 postquam emundarit sanctuarium et tabernaculum et altare tunc offerat hircum viventem

Lev.16.21 et posita utraque manu super caput eius confiteatur omnes iniquitates filiorum Israhel et universa delicta atque peccata eorum quae inprecans capiti eius emittet illum per hominem paratum in desertum

Lev.16.22 cumque portaverit hircus omnes iniquitates eorum in terram solitariam et dimissus fuerit in deserto

Lev.16.23 revertetur Aaron in tabernaculum testimonii et depositis vestibus quibus prius indutus erat cum intraret sanctuarium relictisque ibi

Lev.16.24 lavabit carnem suam in loco sancto indueturque vestimentis suis et postquam egressus obtulerit holocaustum suum ac plebis rogabit tam pro se quam pro populo

Lev.16.25 et adipem qui oblatus est pro peccatis adolebit super altare

Lev.16.26 ille vero qui dimiserit caprum emissarium lavabit vestimenta sua et corpus aqua et sic ingredietur in castra

Lev.16.27 vitulum autem et hircum qui pro peccato fuerant immolati et quorum sanguis inlatus est ut in sanctuario expiatio conpleretur asportabunt foras castra et conburent igni tam pelles quam carnes eorum et fimum

Lev.16.28 et quicumque conbuserit ea lavabit vestimenta sua et carnem aqua et sic ingredietur in castra

Lev.16.29 eritque hoc vobis legitimum sempiternum mense septimo decima die mensis adfligetis animas vestras nullumque facietis opus sive indigena sive advena qui peregrinatur inter vos

Lev.16.30 in hac die expiatio erit vestri atque mundatio ab omnibus peccatis vestris coram Domino mundabimini

Lev.16.31 sabbatum enim requietionis est et adfligetis animas vestras religione perpetua

Lev.16.32 expiabit autem sacerdos qui unctus fuerit et cuius initiatae manus ut sacerdotio fungatur pro patre suo indueturque stola linea et vestibus sanctis

Lev.16.33 et expiabit sanctuarium et tabernaculum testimonii atque altare sacerdotes quoque et universum populum

Lev.16.34 eritque hoc vobis legitimum sempiternum ut oretis pro filiis Israhel et pro cunctis peccatis eorum semel in anno fecit igitur sicut praeceperat Dominus Mosi

Lev.17

Lev.17.1 et locutus est Dominus ad Mosen dicens

Lev.17.2 loquere Aaron et filiis eius et cunctis filiis Israhel et dices ad eos iste est sermo quem mandavit Dominus dicens

Lev.17.3 homo quilibet de domo Israhel si occiderit bovem aut ovem sive capram in castris vel extra castra

Lev.17.4 et non obtulerit ad ostium tabernaculi oblationem Domino sanguinis reus erit quasi sanguinem fuderit sic peribit de medio populi sui

Lev.17.5 ideo offerre debent sacerdoti filii Israhel hostias suas quas occidunt in agro ut sanctificentur Domino ante ostium tabernaculi testimonii et immolent eas hostias pacificas Domino

Lev.17.6 fundetque sacerdos sanguinem super altare Domini ad ostium tabernaculi testimonii et adolebit adipem in odorem suavitatis Domino

Lev.17.7 et nequaquam ultra immolabunt hostias suas daemonibus cum quibus fornicati sunt legitimum sempiternum erit illis et posteris eorum

Lev.17.8 et ad ipsos dices homo de domo Israhel et de advenis qui peregrinantur apud vos qui obtulerit holocaustum sive victimam

Lev.17.9 et ad ostium tabernaculi testimonii non adduxerit eam ut offeratur Domino interibit de populo suo

Lev.17.10 homo quilibet de domo Israhel et de advenis qui peregrinantur inter eos si comederit sanguinem obfirmabo faciem meam contra animam illius et disperdam eam de populo suo

Lev.17.11 quia anima carnis in sanguine est et ego dedi illum vobis ut super altare in eo expietis pro animabus vestris et sanguis pro animae piaculo sit

Lev.17.12 idcirco dixi filiis Israhel omnis anima ex vobis non comedet sanguinem nec ex advenis qui peregrinantur inter vos

Lev.17.13 homo quicumque de filiis Israhel et de advenis qui peregrinantur apud vos si venatione atque aucupio ceperit feram vel avem quibus vesci licitum est fundat sanguinem eius et operiat illum terra

Lev.17.14 anima enim omnis carnis in sanguine est unde dixi filiis Israhel sanguinem universae carnis non comedetis quia anima carnis in sanguine est et quicumque comederit illum interibit

Lev.17.15 anima quae comederit morticinum vel captum a bestia tam de indigenis quam de advenis lavabit vestes suas et semet ipsum aqua et contaminatus erit usque ad vesperum et hoc ordine mundus fiet

Lev.17.16 quod si non laverit vestimenta sua nec corpus portabit iniquitatem suam

Lev.18

Lev.18.1 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Lev.18.2 loquere filiis Israhel et dices ad eos ego Dominus Deus vester

Lev.18.3 iuxta consuetudinem terrae Aegypti in qua habitastis non facietis et iuxta morem regionis Chanaan ad quam ego introducturus sum vos non agetis nec in legitimis eorum ambulabitis

Lev.18.4 facietis iudicia mea et praecepta servabitis et ambulabitis in eis ego Dominus Deus vester

Lev.18.5 custodite leges meas atque iudicia quae faciens homo vivet in eis ego Dominus

Lev.18.6 omnis homo ad proximam sanguinis sui non accedet ut revelet turpitudinem eius ego Dominus

Lev.18.7 turpitudinem patris et turpitudinem matris tuae non discoperies mater tua est non revelabis turpitudinem eius

Lev.18.8 turpitudinem uxoris patris tui non discoperies turpitudo enim patris tui est

Lev.18.9 turpitudinem sororis tuae ex patre sive ex matre quae domi vel foris genita est non revelabis

Lev.18.10 turpitudinem filiae filii tui vel neptis ex filia non revelabis quia turpitudo tua est

Lev.18.11 turpitudinem filiae uxoris patris tui quam peperit patri tuo et est soror tua non revelabis

Lev.18.12 turpitudinem sororis patris tui non discoperies quia caro est patris tui

Lev.18.13 turpitudinem sororis matris tuae non revelabis eo quod caro sit matris tuae

Lev.18.14 turpitudinem patrui tui non revelabis nec accedes ad uxorem eius quae tibi adfinitate coniungitur

Lev.18.15 turpitudinem nurus tuae non revelabis quia uxor filii tui est nec discoperies ignominiam eius

Lev.18.16 turpitudinem uxoris fratris tui non revelabis quia turpitudo fratris tui est

Lev.18.17 turpitudinem uxoris tuae et filiae eius non revelabis filiam filii eius et filiam filiae illius non sumes ut reveles ignominiam eius quia caro illius sunt et talis coitus incestus est

Lev.18.18 sororem uxoris tuae in pelicatum illius non accipies nec revelabis turpitudinem eius adhuc illa vivente

Lev.18.19 ad mulierem quae patitur menstrua non accedes nec revelabis foeditatem eius

Lev.18.20 cum uxore proximi tui non coibis nec seminis commixtione maculaberis

Lev.18.21 de semine tuo non dabis ut consecretur idolo Moloch nec pollues nomen Dei tui ego Dominus

Lev.18.22 cum masculo non commisceberis coitu femineo quia abominatio est

Lev.18.23 cum omni pecore non coibis nec maculaberis cum eo mulier non subcumbet iumento nec miscebitur ei quia scelus est

Lev.18.24 ne polluamini in omnibus his quibus contaminatae sunt universae gentes quas ego eiciam ante conspectum vestrum

Lev.18.25 et quibus polluta est terra cuius ego scelera visitabo ut evomat habitatores suos

Lev.18.26 custodite legitima mea atque iudicia et non faciat ex omnibus abominationibus istis tam indigena quam colonus qui peregrinatur apud vos

Lev.18.27 omnes enim execrationes istas fecerunt accolae terrae qui fuerunt ante vos et polluerunt eam

Lev.18.28 cavete ergo ne et vos similiter evomat cum paria feceritis sicut evomuit gentem quae fuit ante vos

Lev.18.29 omnis anima quae fecerit de abominationibus his quippiam peribit de medio populi sui

Lev.18.30 custodite mandata mea nolite facere quae fecerunt hii qui fuerunt ante vos et ne polluamini in eis ego Dominus Deus vester

Lev.19

Lev.19.1 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Lev.19.2 loquere ad omnem coetum filiorum Israhel et dices ad eos sancti estote quia ego sanctus sum Dominus Deus vester

Lev.19.3 unusquisque matrem et patrem suum timeat sabbata mea custodite ego Dominus Deus vester

Lev.19.4 nolite converti ad idola nec deos conflatiles faciatis vobis ego Dominus Deus vester

Lev.19.5 si immolaveritis hostiam pacificorum Domino ut sit placabilis

Lev.19.6 eo die quo fuerit immolata comedetis eam et die altero quicquid autem residuum fuerit in diem tertium igne conburetis

Lev.19.7 si quis post biduum comederit ex ea profanus erit et impietatis reus

Lev.19.8 portabit iniquitatem suam quia sanctum Domini polluit et peribit anima illa de populo suo

Lev.19.9 cum messueris segetes terrae tuae non tondebis usque ad solum superficiem terrae nec remanentes spicas colliges

Lev.19.10 neque in vinea tua racemos et grana decidentia congregabis sed pauperibus et peregrinis carpenda dimittes ego Dominus Deus vester

Lev.19.11 non facietis furtum non mentiemini nec decipiet unusquisque proximum suum

Lev.19.12 non peierabis in nomine meo nec pollues nomen Dei tui ego Dominus

Lev.19.13 non facies calumniam proximo tuo nec vi opprimes eum non morabitur opus mercennarii apud te usque mane

Lev.19.14 non maledices surdo nec coram caeco pones offendiculum sed timebis Deum tuum quia ego sum Dominus

Lev.19.15 non facies quod iniquum est nec iniuste iudicabis nec consideres personam pauperis nec honores vultum potentis iuste iudica proximo tuo

Lev.19.16 non eris criminator et susurro in populis non stabis contra sanguinem proximi tui ego Dominus

Lev.19.17 ne oderis fratrem tuum in corde tuo sed publice argue eum ne habeas super illo peccatum

Lev.19.18 non quaeres ultionem nec memor eris iniuriae civium tuorum diliges amicum tuum sicut temet ipsum ego Dominus

Lev.19.19 leges meas custodite iumenta tua non facies coire cum alterius generis animantibus agrum non seres diverso semine veste quae ex duobus texta est non indueris

Lev.19.20 homo si dormierit cum muliere coitu seminis quae sit ancilla etiam nubilis et tamen pretio non redempta nec libertate donata vapulabunt ambo et non morientur quia non fuit libera

Lev.19.21 pro delicto autem suo offeret Domino ad ostium tabernaculi testimonii arietem

Lev.19.22 orabitque pro eo sacerdos et pro delicto eius coram Domino et repropitiabitur ei dimitteturque peccatum

Lev.19.23 quando ingressi fueritis terram et plantaveritis in ea ligna pomifera auferetis praeputia eorum poma quae germinant inmunda erunt vobis nec edetis ex eis

Lev.19.24 quarto anno omnis fructus eorum sanctificabitur laudabilis Domino

Lev.19.25 quinto autem anno comedetis fructus congregantes poma quae proferunt ego Dominus Deus vester

Lev.19.26 non comedetis cum sanguine non augurabimini nec observabitis somnia

Lev.19.27 neque in rotundum adtondebitis comam nec radatis barbam

Lev.19.28 et super mortuo non incidetis carnem vestram neque figuras aliquas et stigmata facietis vobis ego Dominus

Lev.19.29 ne prostituas filiam tuam et contaminetur terra et impleatur piaculo

Lev.19.30 sabbata mea custodite et sanctuarium meum metuite ego Dominus

Lev.19.31 ne declinetis ad magos nec ab ariolis aliquid sciscitemini ut polluamini per eos ego Dominus Deus vester

Lev.19.32 coram cano capite consurge et honora personam senis et time Deum tuum ego sum Dominus

Lev.19.33 si habitaverit advena in terra vestra et moratus fuerit inter vos ne exprobretis ei

Lev.19.34 sed sit inter vos quasi indigena et diligetis eum quasi vosmet ipsos fuistis enim et vos advenae in terra Aegypti ego Dominus Deus vester

Lev.19.35 nolite facere iniquum aliquid in iudicio in regula in pondere in mensura

Lev.19.36 statera iusta et aequa sint pondera iustus modius aequusque sextarius ego Dominus Deus vester qui eduxi vos de terra Aegypti

Lev.19.37 custodite omnia praecepta mea et universa iudicia et facite ea ego Dominus

Lev.20

Lev.20.1 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Lev.20.2 haec loqueris filiis Israhel homo de filiis Israhel et de advenis qui habitant in Israhel si quis dederit de semine suo idolo Moloch morte moriatur populus terrae lapidabit eum

Lev.20.3 et ego ponam faciem meam contra illum succidamque eum de medio populi sui eo quod dederit de semine suo Moloch et contaminaverit sanctuarium meum ac polluerit nomen sanctum meum

Lev.20.4 quod si neglegens populus terrae et quasi parvipendens imperium meum dimiserit hominem qui dederit de semine suo Moloch nec voluerit eum occidere

Lev.20.5 ponam faciem meam super hominem illum et cognationem eius succidamque et ipsum et omnes qui consenserunt ei ut fornicarentur cum Moloch de medio populi sui

Lev.20.6 anima quae declinaverit ad magos et ariolos et fornicata fuerit cum eis ponam faciem meam contra eam et interficiam illam de medio populi sui

Lev.20.7 sanctificamini et estote sancti quia ego Dominus Deus vester

Lev.20.8 custodite praecepta mea et facite ea ego Dominus qui sanctifico vos

Lev.20.9 qui maledixerit patri suo et matri morte moriatur patri matrique maledixit sanguis eius sit super eum

Lev.20.10 si moechatus quis fuerit cum uxore alterius et adulterium perpetrarit cum coniuge proximi sui morte moriantur et moechus et adultera

Lev.20.11 qui dormierit cum noverca sua et revelaverit ignominiam patris sui morte moriantur ambo sanguis eorum sit super eos

Lev.20.12 si quis dormierit cum nuru sua uterque moriantur quia scelus operati sunt sanguis eorum sit super eos

Lev.20.13 qui dormierit cum masculo coitu femineo uterque operati sunt nefas morte moriantur sit sanguis eorum super eos

Lev.20.14 qui supra uxorem filiam duxerit matrem eius scelus operatus est vivus ardebit cum eis nec permanebit tantum nefas in medio vestri

Lev.20.15 qui cum iumento et pecore coierit morte moriatur pecus quoque occidite

Lev.20.16 mulier quae subcubuerit cuilibet iumento simul interficietur cum eo sanguis eorum sit super eos

Lev.20.17 qui acceperit sororem suam filiam patris sui vel filiam matris suae et viderit turpitudinem eius illaque conspexerit fratris ignominiam nefariam rem operati sunt occidentur in conspectu populi sui eo quod turpitudinem suam mutuo revelarint et portabunt iniquitatem suam

Lev.20.18 qui coierit cum muliere in fluxu menstruo et revelaverit turpitudinem eius ipsaque aperuerit fontem sanguinis sui interficientur ambo de medio populi sui

Lev.20.19 turpitudinem materterae tuae et amitae tuae non discoperies qui hoc fecerit ignominiam carnis suae nudavit portabunt ambo iniquitatem suam

Lev.20.20 qui coierit cum uxore patrui vel avunculi sui et revelaverit ignominiam cognationis suae portabunt ambo peccatum suum absque liberis morientur

Lev.20.21 qui duxerit uxorem fratris sui rem facit inlicitam turpitudinem fratris sui revelavit absque filiis erunt

Lev.20.22 custodite leges meas atque iudicia et facite ea ne et vos evomat terra quam intraturi estis et habitaturi

Lev.20.23 nolite ambulare in legitimis nationum quas ego expulsurus sum ante vos omnia enim haec fecerunt et abominatus sum eos

Lev.20.24 vobis autem loquor possidete terram eorum quam dabo vobis in hereditatem terram fluentem lacte et melle ego Dominus Deus vester qui separavi vos a ceteris populis

Lev.20.25 separate ergo et vos iumentum mundum ab inmundo et avem mundam ab inmunda ne polluatis animas vestras in pecore et in avibus et cunctis quae moventur in terra et quae vobis ostendi esse polluta

Lev.20.26 eritis sancti mihi quia sanctus ego sum Dominus et separavi vos a ceteris populis ut essetis mei

Lev.20.27 vir sive mulier in quibus pythonicus vel divinationis fuerit spiritus morte moriantur lapidibus obruent eos sanguis eorum sit super illos

Lev.21

Lev.21.1 dixit quoque Dominus ad Mosen loquere ad sacerdotes filios Aaron et dices eis ne contaminetur sacerdos in mortibus civium suorum

Lev.21.2 nisi tantum in consanguineis ac propinquis id est super matre et patre et filio ac filia fratre quoque

Lev.21.3 et sorore virgine quae non est nupta viro

Lev.21.4 sed nec in principe populi sui contaminabitur

Lev.21.5 non radent caput nec barbam neque in carnibus suis facient incisuras

Lev.21.6 sancti erunt Deo suo et non polluent nomen eius incensum enim Domini et panes Dei sui offerunt et ideo sancti erunt

Lev.21.7 scortum et vile prostibulum non ducet uxorem nec eam quae repudiata est a marito quia consecratus est Deo suo

Lev.21.8 et panes propositionis offert sit ergo sanctus quia et ego sanctus sum Dominus qui sanctifico vos

Lev.21.9 sacerdotis filia si deprehensa fuerit in stupro et violaverit nomen patris sui flammis exuretur

Lev.21.10 pontifex id est sacerdos maximus inter fratres suos super cuius caput fusum est unctionis oleum et cuius manus in sacerdotio consecratae sunt vestitusque est sanctis vestibus caput suum non discoperiet vestimenta non scindet

Lev.21.11 et ad omnem mortuum non ingredietur omnino super patre quoque suo et matre non contaminabitur

Lev.21.12 nec egredietur de sanctis ne polluat sanctuarium Domini quia oleum sanctae unctionis Dei sui super eum est ego Dominus

Lev.21.13 virginem ducet uxorem

Lev.21.14 viduam et repudiatam et sordidam atque meretricem non accipiet sed puellam de populo suo

Lev.21.15 ne commisceat stirpem generis sui vulgo gentis suae quia ego Dominus qui sanctifico eum

Lev.21.16 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Lev.21.17 loquere ad Aaron homo de semine tuo per familias qui habuerit maculam non offeret panes Deo suo

Lev.21.18 nec accedet ad ministerium eius si caecus fuerit si claudus si vel parvo vel grandi et torto naso

Lev.21.19 si fracto pede si manu

Lev.21.20 si gibbus si lippus si albuginem habens in oculo si iugem scabiem si inpetiginem in corpore vel hirniosus

Lev.21.21 omnis qui habuerit maculam de semine Aaron sacerdotis non accedet offerre hostias Domino nec panes Deo suo

Lev.21.22 vescetur tamen panibus qui offeruntur in sanctuario

Lev.21.23 ita dumtaxat ut intra velum non ingrediatur nec accedat ad altare quia maculam habet et contaminare non debet sanctuarium meum ego Dominus qui sanctifico eos

Lev.21.24 locutus est ergo Moses ad Aaron et filios eius et ad omnem Israhel cuncta quae sibi fuerant imperata

Lev.22

Lev.22.1 locutus quoque est Dominus ad Mosen dicens

Lev.22.2 loquere ad Aaron et ad filios eius ut caveant ab his quae consecrata sunt filiorum Israhel et non contaminent nomen sanctificatorum mihi quae ipsi offerunt ego Dominus

Lev.22.3 dic ad eos et ad posteros eorum omnis homo qui accesserit de stirpe vestra ad ea quae consecrata sunt et quae obtulerunt filii Israhel Domino in quo est inmunditia peribit coram Domino ego sum Dominus

Lev.22.4 homo de semine Aaron qui fuerit leprosus aut patiens fluxum seminis non vescetur de his quae sanctificata sunt mihi donec sanetur qui tetigerit inmundum super mortuo et ex quo egreditur semen quasi coitus

Lev.22.5 et qui tangit reptile et quodlibet inmundum cuius tactus est sordidus

Lev.22.6 inmundus erit usque ad vesperum et non vescetur his quae sanctificata sunt sed cum laverit carnem suam aqua

Lev.22.7 et occubuerit sol tunc mundatus vescetur de sanctificatis quia cibus illius est

Lev.22.8 morticinum et captum a bestia non comedent nec polluentur in eis ego sum Dominus

Lev.22.9 custodient praecepta mea ut non subiaceant peccato et moriantur in sanctuario cum polluerint illud ego Dominus qui sanctifico eos

Lev.22.10 omnis alienigena non comedet de sanctificatis inquilinus sacerdotis et mercennarius non vescentur ex eis

Lev.22.11 quem autem sacerdos emerit et qui vernaculus domus eius fuerit hii comedent ex eis

Lev.22.12 si filia sacerdotis cuilibet ex populo nupta fuerit de his quae sanctificata sunt et de primitiis non vescetur

Lev.22.13 sin autem vidua vel repudiata et absque liberis reversa fuerit ad domum patris sui sicut puella consuerat aletur cibis patris sui omnis alienigena comedendi ex eis non habet potestatem

Lev.22.14 qui comederit de sanctificatis per ignorantiam addet quintam partem cum eo quod comedit et dabit sacerdoti in sanctuarium

Lev.22.15 nec contaminabunt sanctificata filiorum Israhel quae offerunt Domino

Lev.22.16 ne forte sustineant iniquitatem delicti sui cum sanctificata comederint ego Dominus qui sanctifico eos

Lev.22.17 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Lev.22.18 loquere ad Aaron et filios eius et ad omnes filios Israhel dicesque ad eos homo de domo Israhel et de advenis qui habitant apud vos qui obtulerit oblationem suam vel vota solvens vel sponte offerens quicquid illud obtulerit in holocaustum Domini

Lev.22.19 ut offeratur per vos masculus inmaculatus erit ex bubus et ex ovibus et ex capris

Lev.22.20 si maculam habuerit non offeretis neque erit acceptabile

Lev.22.21 homo qui obtulerit victimam pacificorum Domino vel vota solvens vel sponte offerens tam de bubus quam de ovibus inmaculatum offeret ut acceptabile sit omnis macula non erit in eo

Lev.22.22 si caecum fuerit si fractum si cicatricem habens si papulas aut scabiem vel inpetiginem non offeretis ea Domino neque adolebitis ex eis super altare Domini

Lev.22.23 bovem et ovem aure et cauda amputatis voluntarie offerre potes votum autem ex his solvi non potest

Lev.22.24 omne animal quod vel contritis vel tunsis vel sectis ablatisque testiculis est non offeretis Domino et in terra vestra hoc omnino ne faciatis

Lev.22.25 de manu alienigenae non offeretis panes Deo vestro et quicquid aliud dare voluerint quia corrupta et maculata sunt omnia non suscipietis ea

Lev.22.26 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Lev.22.27 bos ovis et capra cum genita fuerint septem diebus erunt sub ubere matris suae die autem octavo et deinceps offerri poterunt Domino

Lev.22.28 sive illa bos sive ovis non immolabuntur una die cum fetibus suis

Lev.22.29 si immolaveritis hostiam pro gratiarum actione Domino ut possit esse placabilis

Lev.22.30 eodem die comedetis eam non remanebit quicquam in mane alterius diei ego Dominus

Lev.22.31 custodite mandata mea et facite ea ego Dominus

Lev.22.32 ne polluatis nomen meum sanctum ut sanctificer in medio filiorum Israhel ego Dominus qui sanctifico vos

Lev.22.33 et eduxi de terra Aegypti ut essem vobis in Deum ego Dominus

Lev.23

Lev.23.1 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Lev.23.2 loquere filiis Israhel et dices ad eos hae sunt feriae Domini quas vocabitis sanctas

Lev.23.3 sex diebus facietis opus dies septimus quia sabbati requies est vocabitur sanctus omne opus non facietis in eo sabbatum Domini est in cunctis habitationibus vestris

Lev.23.4 hae sunt ergo feriae Domini sanctae quas celebrare debetis temporibus suis

Lev.23.5 mense primo quartadecima die mensis ad vesperum phase Domini est

Lev.23.6 et quintadecima die mensis huius sollemnitas azymorum Domini est septem diebus azyma comedetis

Lev.23.7 dies primus erit vobis celeberrimus sanctusque omne opus servile non facietis in eo

Lev.23.8 sed offeretis sacrificium in igne Domino septem diebus dies autem septimus erit celebrior et sanctior nullumque servile opus fiet in eo

Lev.23.9 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Lev.23.10 loquere filiis Israhel et dices ad eos cum ingressi fueritis terram quam ego dabo vobis et messueritis segetem feretis manipulos spicarum primitias messis vestrae ad sacerdotem

Lev.23.11 qui elevabit fasciculum coram Domino ut acceptabile sit pro vobis altero die sabbati et sanctificabit illum

Lev.23.12 atque in eodem die quo manipulus consecratur caedetur agnus inmaculatus anniculus in holocaustum Domini

Lev.23.13 et libamenta offerentur cum eo duae decimae similae conspersae oleo in incensum Domini odoremque suavissimum liba quoque vini quarta pars hin

Lev.23.14 panem et pulentam et pultes non comedetis ex segete usque ad diem qua offeratis ex ea Deo vestro praeceptum est sempiternum in generationibus cunctisque habitaculis vestris

Lev.23.15 numerabitis ergo ab altero die sabbati in quo obtulistis manipulum primitiarum septem ebdomadas plenas

Lev.23.16 usque ad alteram diem expletionis ebdomadae septimae id est quinquaginta dies et sic offeretis sacrificium novum Domino

Lev.23.17 ex omnibus habitaculis vestris panes primitiarum duos de duabus decimis similae fermentatae quos coquetis in primitias Domini

Lev.23.18 offeretisque cum panibus septem agnos inmaculatos anniculos et vitulum de armento unum et arietes duos et erunt in holocausto cum libamentis suis in odorem suavissimum Domino

Lev.23.19 facietis et hircum pro peccato duosque agnos anniculos hostias pacificorum

Lev.23.20 cumque elevaverit eos sacerdos cum panibus primitiarum coram Domino cedent in usum eius

Lev.23.21 et vocabitis hunc diem celeberrimum atque sanctissimum omne opus servile non facietis in eo legitimum sempiternum erit in cunctis habitaculis et generationibus vestris

Lev.23.22 postquam autem messueritis segetem terrae vestrae non secabitis eam usque ad solum nec remanentes spicas colligetis sed pauperibus et peregrinis dimittetis eas ego Dominus Deus vester

Lev.23.23 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Lev.23.24 loquere filiis Israhel mense septimo prima die mensis erit vobis sabbatum memorabile clangentibus tubis et vocabitur sanctum

Lev.23.25 omne opus servile non facietis in eo et offeretis holocaustum Domino

Lev.23.26 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Lev.23.27 decimo die mensis huius septimi dies expiationum erit celeberrimus et vocabitur sanctus adfligetisque animas vestras in eo et offeretis holocaustum Domino

Lev.23.28 omne opus non facietis in tempore diei huius quia dies propitiationis est ut propitietur vobis Dominus Deus vester

Lev.23.29 omnis anima quae adflicta non fuerit die hoc peribit de populis suis

Lev.23.30 et quae operis quippiam fecerit delebo eam de populo suo

Lev.23.31 nihil ergo operis facietis in eo legitimum sempiternum erit vobis in cunctis generationibus et habitationibus vestris

Lev.23.32 sabbatum requietionis est adfligetis animas vestras die nono mensis a vespero usque ad vesperum celebrabitis sabbata vestra

Lev.23.33 et locutus est Dominus ad Mosen dicens

Lev.23.34 loquere filiis Israhel a quintodecimo die mensis huius septimi erunt feriae tabernaculorum septem diebus Domino

Lev.23.35 dies primus vocabitur celeberrimus atque sanctissimus omne opus servile non facietis

Lev.23.36 et septem diebus offeretis holocausta Domino dies quoque octavus erit celeberrimus atque sanctissimus et offeretis holocaustum Domino est enim coetus atque collectae omne opus servile non facietis in eo

Lev.23.37 hae sunt feriae Domini quas vocabitis celeberrimas et sanctissimas offeretisque in eis oblationes Domino holocausta et libamenta iuxta ritum uniuscuiusque diei

Lev.23.38 exceptis sabbatis Domini donisque vestris et quae offertis ex voto vel quae sponte tribuitis Domino

Lev.23.39 a quintodecimo ergo die mensis septimi quando congregaveritis omnes fructus terrae vestrae celebrabitis ferias Domini septem diebus die primo et die octavo erit sabbatum id est requies

Lev.23.40 sumetisque vobis die primo fructus arboris pulcherrimae spatulasque palmarum et ramos ligni densarum frondium et salices de torrente et laetabimini coram Domino Deo vestro

Lev.23.41 celebrabitisque sollemnitatem eius septem diebus per annum legitimum sempiternum erit in generationibus vestris mense septimo festa celebrabitis

Lev.23.42 et habitabitis in umbraculis septem diebus omnis qui de genere est Israhel manebit in tabernaculis

Lev.23.43 ut discant posteri vestri quod in tabernaculis habitare fecerim filios Israhel cum educerem eos de terra Aegypti ego Dominus Deus vester

Lev.23.44 locutusque est Moses super sollemnitatibus Domini ad filios Israhel

Lev.24

Lev.24.1 et locutus est Dominus ad Mosen dicens

Lev.24.2 praecipe filiis Israhel ut adferant tibi oleum de olivis purissimum ac lucidum ad concinnandas lucernas iugiter

Lev.24.3 extra velum testimonii in tabernaculo foederis ponetque eas Aaron a vespere usque in mane coram Domino cultu rituque perpetuo in generationibus vestris

Lev.24.4 super candelabro mundissimo ponentur semper in conspectu Domini

Lev.24.5 accipies quoque similam et coques ex ea duodecim panes qui singuli habebunt duas decimas

Lev.24.6 quorum senos altrinsecus super mensam purissimam coram Domino statues

Lev.24.7 et pones super eos tus lucidissimum ut sit panis in monumentum oblationis Domini

Lev.24.8 per singula sabbata mutabuntur coram Domino suscepti a filiis Israhel foedere sempiterno

Lev.24.9 eruntque Aaron et filiorum eius ut comedant eos in loco sancto quia sanctum sanctorum est de sacrificiis Domini iure perpetuo

Lev.24.10 ecce autem egressus filius mulieris israhelitis quem pepererat de viro aegyptio inter filios Israhel iurgatus est in castris cum viro israhelite

Lev.24.11 cumque blasphemasset nomen et maledixisset ei adductus est ad Mosen vocabatur autem mater eius Salumith filia Dabri de tribu Dan

Lev.24.12 miseruntque eum in carcerem donec nossent quid iuberet Dominus

Lev.24.13 qui locutus est ad Mosen

Lev.24.14 dicens educ blasphemum extra castra et ponant omnes qui audierunt manus suas super caput eius et lapidet eum populus universus

Lev.24.15 et ad filios Israhel loqueris homo qui maledixerit Deo suo portabit peccatum suum

Lev.24.16 et qui blasphemaverit nomen Domini morte moriatur lapidibus opprimet eum omnis multitudo sive ille civis seu peregrinus fuerit qui blasphemaverit nomen Domini morte moriatur

Lev.24.17 qui percusserit et occiderit hominem morte moriatur

Lev.24.18 qui percusserit animal reddat vicarium id est animam pro anima

Lev.24.19 qui inrogaverit maculam cuilibet civium suorum sicut fecit fiet ei

Lev.24.20 fracturam pro fractura oculum pro oculo dentem pro dente restituet qualem inflixerit maculam talem sustinere cogetur

Lev.24.21 qui percusserit iumentum reddet aliud qui percusserit hominem punietur

Lev.24.22 aequum iudicium sit inter vos sive peregrinus sive civis peccaverit quia ego sum Dominus Deus vester

Lev.24.23 locutusque est Moses ad filios Israhel et eduxerunt eum qui blasphemaverat extra castra ac lapidibus oppresserunt feceruntque filii Israhel sicut praeceperat Dominus Mosi

Lev.25

Lev.25.1 locutusque est Dominus ad Mosen in monte Sinai dicens

Lev.25.2 loquere filiis Israhel et dices ad eos quando ingressi fueritis terram quam ego dabo vobis sabbatizet sabbatum Domini

Lev.25.3 sex annis seres agrum tuum et sex annis putabis vineam tuam colligesque fructus eius

Lev.25.4 septimo autem anno sabbatum erit terrae requietionis Domini agrum non seres et vineam non putabis

Lev.25.5 quae sponte gignit humus non metes et uvas primitiarum tuarum non colliges quasi vindemiam annus enim requietionis terrae est

Lev.25.6 sed erunt vobis in cibum tibi et servo tuo ancillae et mercennario tuo et advenae qui peregrinantur apud te

Lev.25.7 iumentis tuis et pecoribus omnia quae nascuntur praebebunt cibum

Lev.25.8 numerabis quoque tibi septem ebdomades annorum id est septem septies quae simul faciunt annos quadraginta novem

Lev.25.9 et clanges bucina mense septimo decima die mensis propitiationis tempore in universa terra vestra

Lev.25.10 sanctificabisque annum quinquagesimum et vocabis remissionem cunctis habitatoribus terrae tuae ipse est enim iobeleus revertetur homo ad possessionem suam et unusquisque rediet ad familiam pristinam

Lev.25.11 quia iobeleus est et quinquagesimus annus non seretis neque metetis sponte in agro nascentia et primitias vindemiae non colligetis

Lev.25.12 ob sanctificationem iobelei sed statim ablata comedetis

Lev.25.13 anno iobelei redient omnes ad possessiones suas

Lev.25.14 quando vendes quippiam civi tuo vel emes ab eo ne contristes fratrem tuum sed iuxta numerum annorum iobelei emes ab eo

Lev.25.15 et iuxta supputationem frugum vendet tibi

Lev.25.16 quanto plus anni remanserint post iobeleum tanto crescet et pretium et quanto minus temporis numeraveris tanto minoris et emptio constabit tempus enim frugum vendet tibi

Lev.25.17 nolite adfligere contribules vestros sed timeat unusquisque Deum suum quia ego Dominus Deus vester

Lev.25.18 facite praecepta mea et iudicia custodite et implete ea ut habitare possitis in terra absque ullo pavore

Lev.25.19 et gignat vobis humus fructus suos quibus vescamini usque ad saturitatem nullius impetum formidantes

Lev.25.20 quod si dixeritis quid comedemus anno septimo si non seruerimus neque collegerimus fruges nostras

Lev.25.21 dabo benedictionem meam vobis anno sexto et faciet fructus trium annorum

Lev.25.22 seretisque anno octavo et comedetis veteres fruges usque ad nonum annum donec nova nascantur edetis vetera

Lev.25.23 terra quoque non veniet in perpetuum quia mea est et vos advenae et coloni mei estis

Lev.25.24 unde cuncta regio possessionis vestrae sub redemptionis condicione vendetur

Lev.25.25 si adtenuatus frater tuus vendiderit possessiunculam suam et voluerit propinquus eius potest redimere quod ille vendiderat

Lev.25.26 sin autem non habuerit proximum et ipse pretium ad redimendum potuerit invenire

Lev.25.27 conputabuntur fructus ex eo tempore quo vendidit et quod reliquum est reddet emptori sicque recipiet possessionem suam

Lev.25.28 quod si non invenerit manus eius ut reddat pretium habebit emptor quod emerat usque ad annum iobeleum in ipso enim omnis venditio redit ad dominum et ad possessorem pristinum

Lev.25.29 qui vendiderit domum intra urbis muros habebit licentiam redimendi donec unus impleatur annus

Lev.25.30 si non redemerit et anni circulus fuerit evolutus emptor possidebit eam et posteri eius in perpetuum et redimi non poterit etiam in iobeleo

Lev.25.31 sin autem in villa fuerit domus quae muros non habet agrorum iure vendetur si ante redempta non fuerit in iobeleo revertetur ad dominum

Lev.25.32 aedes Levitarum quae in urbibus sunt semper possunt redimi

Lev.25.33 si redemptae non fuerint in iobeleo revertentur ad dominos quia domus urbium leviticarum pro possessionibus sunt inter filios Israhel

Lev.25.34 suburbana autem eorum non venient quia possessio sempiterna est

Lev.25.35 si adtenuatus fuerit frater tuus et infirmus manu et susceperis eum quasi advenam et peregrinum et vixerit tecum

Lev.25.36 ne accipias usuras ab eo nec amplius quam dedisti time Deum tuum ut vivere possit frater tuus apud te

Lev.25.37 pecuniam tuam non dabis ei ad usuram et frugum superabundantiam non exiges

Lev.25.38 ego Dominus Deus vester qui eduxi vos de terra Aegypti ut darem vobis terram Chanaan et essem vester Deus

Lev.25.39 si paupertate conpulsus vendiderit se tibi frater tuus non eum opprimes servitute famulorum

Lev.25.40 sed quasi mercennarius et colonus erit usque ad annum iobeleum operabitur apud te

Lev.25.41 et postea egredietur cum liberis suis et revertetur ad cognationem et ad possessionem patrum suorum

Lev.25.42 mei enim servi sunt et ego eduxi eos de terra Aegypti non venient condicione servorum

Lev.25.43 ne adfligas eum per potentiam sed metuito Deum tuum

Lev.25.44 servus et ancilla sint vobis de nationibus quae in circuitu vestro sunt

Lev.25.45 et de advenis qui peregrinantur apud vos vel qui ex his nati fuerint in terra vestra hos habebitis famulos

Lev.25.46 et hereditario iure transmittetis ad posteros ac possidebitis in aeternum fratres autem vestros filios Israhel ne opprimatis per potentiam

Lev.25.47 si invaluerit apud vos manus advenae atque peregrini et adtenuatus frater tuus vendiderit se ei aut cuiquam de stirpe eius

Lev.25.48 post venditionem potest redimi qui voluerit ex fratribus suis redimet eum

Lev.25.49 et patruus et patruelis et consanguineus et adfinis sin autem et ipse potuerit redimet se

Lev.25.50 supputatis dumtaxat annis a tempore venditionis suae usque ad annum iobeleum et pecunia qua venditus fuerat iuxta annorum numerum et rationem mercennarii supputata

Lev.25.51 si plures fuerint anni qui remanent usque ad iobeleum secundum hos reddet et pretium

Lev.25.52 si pauci ponet rationem cum eo iuxta annorum numerum et reddet emptori quod reliquum est annorum

Lev.25.53 quibus ante servivit mercedibus inputatis non adfliget eum violenter in conspectu tuo

Lev.25.54 quod si per haec redimi non potuerit anno iobeleo egredietur cum liberis suis

Lev.25.55 mei sunt enim servi filii Israhel quos eduxi de terra Aegypti

Lev.26

Lev.26.1 ego Dominus Deus vester non facietis vobis idolum et sculptile nec titulos erigetis nec insignem lapidem ponetis in terra vestra ut adoretis eum ego enim sum Dominus Deus vester

Lev.26.2 custodite sabbata mea et pavete ad sanctuarium meum ego Dominus

Lev.26.3 si in praeceptis meis ambulaveritis et mandata mea custodieritis et feceritis ea dabo vobis pluvias temporibus suis

Lev.26.4 et terra gignet germen suum et pomis arbores replebuntur

Lev.26.5 adprehendet messium tritura vindemiam et vindemia occupabit sementem et comedetis panem vestrum in saturitatem et absque pavore habitabitis in terra vestra

Lev.26.6 dabo pacem in finibus vestris dormietis et non erit qui exterreat auferam malas bestias et gladius non transibit terminos vestros

Lev.26.7 persequemini inimicos vestros et corruent coram vobis

Lev.26.8 persequentur quinque de vestris centum alienos et centum ex vobis decem milia cadent inimici vestri in conspectu vestro gladio

Lev.26.9 respiciam vos et crescere faciam multiplicabimini et firmabo pactum meum vobiscum

Lev.26.10 comedetis vetustissima veterum et vetera novis supervenientibus proicietis

Lev.26.11 ponam tabernaculum meum in medio vestri et non abiciet vos anima mea

Lev.26.12 ambulabo inter vos et ero vester Deus vosque eritis populus meus

Lev.26.13 ego Dominus Deus vester qui eduxi vos de terra Aegyptiorum ne serviretis eis et qui confregi catenas cervicum vestrarum ut incederetis erecti

Lev.26.14 quod si non audieritis me nec feceritis omnia mandata mea

Lev.26.15 si spreveritis leges meas et iudicia mea contempseritis ut non faciatis ea quae a me constituta sunt et ad irritum perducatis pactum meum

Lev.26.16 ego quoque haec faciam vobis visitabo vos velociter in egestate et ardore qui conficiat oculos vestros et consumat animas frustra seretis sementem quae ab hostibus devorabitur

Lev.26.17 ponam faciem meam contra vos et corruetis coram hostibus vestris et subiciemini his qui oderunt vos fugietis nemine persequente

Lev.26.18 sin autem nec sic oboedieritis mihi addam correptiones vestras septuplum propter peccata vestra

Lev.26.19 et conteram superbiam duritiae vestrae daboque caelum vobis desuper sicut ferrum et terram aeneam

Lev.26.20 consumetur in cassum labor vester non proferet terra germen nec arbores poma praebebunt

Lev.26.21 si ambulaveritis ex adverso mihi nec volueritis audire me addam plagas vestras usque in septuplum propter peccata vestra

Lev.26.22 emittamque in vos bestias agri quae consumant et vos et pecora vestra et ad paucitatem cuncta redigant desertaeque fiant viae vestrae

Lev.26.23 quod si nec sic volueritis recipere disciplinam sed ambulaveritis ex adverso mihi

Lev.26.24 ego quoque contra vos adversus incedam et percutiam vos septies propter peccata vestra

Lev.26.25 inducamque super vos gladium ultorem foederis mei cumque confugeritis in urbes mittam pestilentiam in medio vestri et trademini hostium manibus

Lev.26.26 postquam confregero baculum panis vestri ita ut decem mulieres in uno clibano coquant panes et reddant eos ad pondus et comedetis et non saturabimini

Lev.26.27 sin autem nec per haec audieritis me sed ambulaveritis contra me

Lev.26.28 et ego incedam adversum vos in furore contrario et corripiam vos septem plagis propter peccata vestra

Lev.26.29 ita ut comedatis carnes filiorum et filiarum vestrarum

Lev.26.30 destruam excelsa vestra et simulacra confringam cadetis inter ruinas idolorum vestrorum et abominabitur vos anima mea

Lev.26.31 in tantum ut urbes vestras redigam in solitudinem et deserta faciam sanctuaria vestra nec recipiam ultra odorem suavissimum

Lev.26.32 disperdamque terram vestram et stupebunt super ea inimici vestri cum habitatores illius fuerint

Lev.26.33 vos autem dispergam in gentes et evaginabo post vos gladium eritque terra vestra deserta et civitates dirutae

Lev.26.34 tunc placebunt terrae sabbata sua cunctis diebus solitudinis suae quando fueritis

Lev.26.35 in terra hostili sabbatizabit et requiescet in sabbatis solitudinis suae eo quod non requieverit in sabbatis vestris quando habitabatis in ea

Lev.26.36 et qui de vobis remanserint dabo pavorem in cordibus eorum in regionibus hostium terrebit eos sonitus folii volantis et ita fugient quasi gladium cadent nullo sequente

Lev.26.37 et corruent singuli super fratres suos quasi bella fugientes nemo vestrum inimicis audebit resistere

Lev.26.38 peribitis inter gentes et hostilis vos terra consumet

Lev.26.39 quod si et de his aliqui remanserint tabescent in iniquitatibus suis in terra inimicorum suorum et propter peccata patrum suorum et sua adfligentur

Lev.26.40 donec confiteantur iniquitates suas et maiorum suorum quibus praevaricati sunt in me et ambulaverunt ex adverso mihi

Lev.26.41 ambulabo igitur et ego contra eos et inducam illos in terram hostilem donec erubescat incircumcisa mens eorum tunc orabunt pro impietatibus suis

Lev.26.42 et recordabor foederis mei quod pepigi cum Iacob et Isaac et Abraham terrae quoque memor ero

Lev.26.43 quae cum relicta fuerit ab eis conplacebit sibi in sabbatis suis patiens solitudinem propter illos ipsi vero rogabunt pro peccatis suis eo quod abiecerint iudicia mea et leges meas despexerint

Lev.26.44 et tamen etiam cum essent in terra hostili non penitus abieci eos neque sic despexi ut consumerentur et irritum facerem pactum meum cum eis ego enim sum Dominus Deus eorum

Lev.26.45 et recordabor foederis mei pristini quando eduxi eos de terra Aegypti in conspectu gentium ut essem Deus eorum ego Dominus Deus haec sunt praecepta atque iudicia et leges quas dedit Dominus inter se et inter filios Israhel in monte Sinai per manum Mosi

Lev.27

Lev.27.1 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Lev.27.2 loquere filiis Israhel et dices ad eos homo qui votum fecerit et spoponderit Deo animam suam sub aestimatione dabit pretium

Lev.27.3 si fuerit masculus a vicesimo usque ad sexagesimum annum dabit quinquaginta siclos argenti ad mensuram sanctuarii

Lev.27.4 si mulier triginta

Lev.27.5 a quinto autem anno usque ad vicesimum masculus dabit viginti siclos femina decem

Lev.27.6 ab uno mense usque ad annum quintum pro masculo dabuntur quinque sicli pro femina tres

Lev.27.7 sexagenarius et ultra masculus dabit quindecim siclos femina decem

Lev.27.8 si pauper fuerit et aestimationem reddere non valebit stabit coram sacerdote et quantum ille aestimaverit et viderit eum posse reddere tantum dabit

Lev.27.9 animal autem quod immolari potest Domino si quis voverit sanctum erit

Lev.27.10 et mutari non poterit id est nec melius malo nec peius bono quod si mutaverit et ipsum quod mutatum est et illud pro quo mutatum est consecratum erit Domino

Lev.27.11 animal inmundum quod immolari Domino non potest si quis voverit adducetur ante sacerdotem

Lev.27.12 qui diiudicans utrum bonum an malum sit statuet pretium

Lev.27.13 quod si dare voluerit is qui offert addet supra aestimationis quintam partem

Lev.27.14 homo si voverit domum suam et sanctificaverit Domino considerabit eam sacerdos utrum bona an mala sit et iuxta pretium quod ab eo fuerit constitutum venundabitur

Lev.27.15 sin autem ille qui voverat voluerit redimere eam dabit quintam partem aestimationis supra et habebit domum

Lev.27.16 quod si agrum possessionis suae voverit et consecraverit Domino iuxta mensuram sementis aestimabitur pretium si triginta modiis hordei seritur terra quinquaginta siclis veniet argenti

Lev.27.17 si statim ab anno incipientis iobelei voverit agrum quanto valere potest tanto aestimabitur

Lev.27.18 sin autem post aliquantum temporis supputabit sacerdos pecuniam iuxta annorum qui reliqui sunt numerum usque ad iobeleum et detrahetur ex pretio

Lev.27.19 quod si voluerit redimere agrum ille qui voverat addet quintam partem aestimatae pecuniae et possidebit eum

Lev.27.20 sin autem noluerit redimere sed alteri cuilibet fuerit venundatus ultra eum qui voverat redimere non poterit

Lev.27.21 quia cum iobelei venerit dies sanctificatus erit Domino et possessio consecrata ad ius pertinet sacerdotum

Lev.27.22 si ager emptus et non de possessione maiorum sanctificatus fuerit Domino

Lev.27.23 supputabit sacerdos iuxta annorum numerum usque ad iobeleum pretium et dabit ille qui voverat eum Domino

Lev.27.24 in iobeleo autem revertetur ad priorem dominum qui vendiderat eum et habuerat in sortem possessionis suae

Lev.27.25 omnis aestimatio siclo sanctuarii ponderabitur siclus viginti obolos habet

Lev.27.26 primogenita quae ad Dominum pertinent nemo sanctificare poterit et vovere sive bos sive ovis fuerit Domini sunt

Lev.27.27 quod si inmundum est animal redimet qui obtulit iuxta aestimationem tuam et addet quintam partem pretii si redimere noluerit vendetur alteri quantocumque a te fuerit aestimatum

Lev.27.28 omne quod Domino consecratur sive homo fuerit sive animal sive ager non veniet nec redimi poterit quicquid semel fuerit consecratum sanctum sanctorum erit Domino

Lev.27.29 et omnis consecratio quae offertur ab homine non redimetur sed morte morietur

Lev.27.30 omnes decimae terrae sive de frugibus sive de pomis arborum Domini sunt et illi sanctificantur

Lev.27.31 si quis autem voluerit redimere decimas suas addet quintam partem earum

Lev.27.32 omnium decimarum boves et oves et caprae quae sub pastoris virga transeunt quicquid decimum venerit sanctificabitur Domino

Lev.27.33 non eligetur nec bonum nec malum nec altero commutabitur si quis mutaverit et quod mutatum est et pro quo mutatum est sanctificabitur Domino et non redimetur

Lev.27.34 haec sunt praecepta quae mandavit Dominus Mosi ad filios Israhel in monte Sinai

Liber Numeri, Hebraice Vaiedabber

Num.1

Num.1.1 locutusque est Dominus ad Mosen in deserto Sinai in tabernaculo foederis prima die mensis secundi anno altero egressionis eorum ex Aegypto dicens

Num.1.2 tollite summam universae congregationis filiorum Israhel per cognationes et domos suas et nomina singulorum quicquid sexus est masculini

Num.1.3 a vicesimo anno et supra omnium virorum fortium ex Israhel et numerabitis eos per turmas suas tu et Aaron

Num.1.4 eruntque vobiscum principes tribuum ac domorum in cognationibus suis

Num.1.5 quorum ista sunt nomina de Ruben Elisur filius Sedeur

Num.1.6 de Symeon Salamihel filius Surisaddai

Num.1.7 de Iuda Naasson filius Aminadab

Num.1.8 de Isachar Nathanahel filius Suar

Num.1.9 de Zabulon Heliab filius Helon

Num.1.10 filiorum autem Ioseph de Ephraim Helisama filius Ammiud de Manasse Gamalihel filius Phadassur

Num.1.11 de Beniamin Abidan filius Gedeonis

Num.1.12 de Dan Ahiezer filius Amisaddai

Num.1.13 de Aser Phegihel filius Ochran

Num.1.14 de Gad Heliasaph filius Duhel

Num.1.15 de Nepthali Ahira filius Henan

Num.1.16 hii nobilissimi principes multitudinis per tribus et cognationes suas et capita exercitus Israhel

Num.1.17 quos tulerunt Moses et Aaron cum omni vulgi multitudine

Num.1.18 et congregaverunt primo die mensis secundi recensentes eos per cognationes et domos ac familias et capita et nomina singulorum a vicesimo anno et supra

Num.1.19 sicut praeceperat Dominus Mosi numeratique sunt in deserto Sinai

Num.1.20 de Ruben primogenito Israhelis per generationes et familias ac domos suas et nomina capitum singulorum omne quod sexus est masculini a vicesimo anno et supra procedentium ad bellum

Num.1.21 quadraginta sex milia quingenti

Num.1.22 de filiis Symeon per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per nomina et capita singulorum omne quod sexus est masculini a vicesimo anno et supra procedentium ad bellum

Num.1.23 quinquaginta novem milia trecenti

Num.1.24 de filiis Gad per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per nomina singulorum a viginti annis et supra omnes qui ad bella procederent

Num.1.25 quadraginta quinque milia sescenti quinquaginta

Num.1.26 de filiis Iuda per generationes et familias ac domos cognationum suarum per nomina singulorum a vicesimo anno et supra omnes qui poterant ad bella procedere

Num.1.27 recensiti sunt septuaginta quattuor milia sescenti

Num.1.28 de filiis Isachar per generationes et familias ac domos cognationum suarum per nomina singulorum a vicesimo anno et supra omnes qui ad bella procederent

Num.1.29 recensiti sunt quinquaginta quattuor milia quadringenti

Num.1.30 de filiis Zabulon per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per nomina singulorum a vicesimo anno et supra omnes qui poterant ad bella procedere

Num.1.31 quinquaginta septem milia quadringenti

Num.1.32 de filiis Ioseph filiorum Ephraim per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per nomina singulorum a vicesimo anno et supra omnes qui poterant ad bella procedere

Num.1.33 quadraginta milia quingenti

Num.1.34 porro filiorum Manasse per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per nomina singulorum a viginti annis et supra omnes qui poterant ad bella procedere

Num.1.35 triginta duo milia ducenti

Num.1.36 de filiis Beniamin per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt nominibus singulorum a vicesimo anno et supra omnes qui poterant ad bella procedere

Num.1.37 triginta quinque milia quadringenti

Num.1.38 de filiis Dan per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt nominibus singulorum a vicesimo anno et supra omnes qui poterant ad bella procedere

Num.1.39 sexaginta duo milia septingenti

Num.1.40 de filiis Aser per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt per nomina singulorum a vicesimo anno et supra omnes qui poterant ad bella procedere

Num.1.41 quadraginta milia et mille quingenti

Num.1.42 de filiis Nepthali per generationes et familias ac domos cognationum suarum recensiti sunt nominibus singulorum a vicesimo anno et supra omnes qui poterant ad bella procedere

Num.1.43 quinquaginta tria milia quadringenti

Num.1.44 hii sunt quos numeraverunt Moses et Aaron et duodecim principes Israhel singulos per domos cognationum suarum

Num.1.45 fueruntque omnes filiorum Israhel per domos et familias suas a vicesimo anno et supra qui poterant ad bella procedere

Num.1.46 sescenta tria milia virorum quingenti quinquaginta

Num.1.47 Levitae autem in tribu familiarum suarum non sunt numerati cum eis

Num.1.48 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Num.1.49 tribum Levi noli numerare neque ponas summam eorum cum filiis Israhel

Num.1.50 sed constitue eos super tabernaculum testimonii cuncta vasa eius et quicquid ad caerimonias pertinet ipsi portabunt tabernaculum et omnia utensilia eius et erunt in ministerio ac per gyrum tabernaculi metabuntur

Num.1.51 cum proficiscendum fuerit deponent Levitae tabernaculum cum castra metanda erigent quisquis externorum accesserit occidetur

Num.1.52 metabuntur autem castra filii Israhel unusquisque per turmas et cuneos atque exercitum suum

Num.1.53 porro Levitae per gyrum tabernaculi figent tentoria ne fiat indignatio super multitudinem filiorum Israhel et excubabunt in custodiis tabernaculi testimonii

Num.1.54 fecerunt ergo filii Israhel iuxta omnia quae praeceperat Dominus Mosi

Num.2

Num.2.1 locutusque est Dominus ad Mosen et Aaron dicens

Num.2.2 singuli per turmas signa atque vexilla et domos cognationum suarum castrametabuntur filiorum Israhel per gyrum tabernaculi foederis

Num.2.3 ad orientem Iudas figet tentoria per turmas exercitus sui eritque princeps filiorum eius Naasson filius Aminadab

Num.2.4 et omnis de stirpe eius summa pugnantium septuaginta quattuor milia sescentorum

Num.2.5 iuxta eum castrametati sunt de tribu Isachar quorum princeps fuit Nathanahel filius Suar

Num.2.6 et omnis numerus pugnatorum eius quinquaginta quattuor milia quadringenti

Num.2.7 in tribu Zabulon princeps fuit Heliab filius Helon

Num.2.8 omnis de stirpe eius exercitus pugnatorum quinquaginta septem milia quadringenti

Num.2.9 universi qui in castris Iudae adnumerati sunt fuerunt centum octoginta sex milia quadringenti et per turmas suas primi egredientur

Num.2.10 in castris filiorum Ruben ad meridianam plagam erit princeps Elisur filius Sedeur

Num.2.11 et cunctus exercitus pugnatorum eius qui numerati sunt quadraginta sex milia quingenti

Num.2.12 iuxta eum castrametati sunt de tribu Symeon quorum princeps fuit Salamihel filius Surisaddai

Num.2.13 et cunctus exercitus pugnatorum eius qui numerati sunt quinquaginta novem milia trecenti

Num.2.14 in tribu Gad princeps fuit Heliasaph filius Duhel

Num.2.15 et cunctus exercitus pugnatorum eius qui numerati sunt quadraginta quinque milia sescenti quinquaginta

Num.2.16 omnes qui recensiti sunt in castris Ruben centum quinquaginta milia et mille quadringenti quinquaginta per turmas suas in secundo loco proficiscentur

Num.2.17 levabitur autem tabernaculum testimonii per officia Levitarum et turmas eorum quomodo erigetur ita et deponetur singuli per loca et ordines suos proficiscentur

Num.2.18 ad occidentalem plagam erunt castra filiorum Ephraim quorum princeps fuit Helisama filius Ammiud

Num.2.19 cunctus exercitus pugnatorum eius qui numerati sunt quadraginta milia quingenti

Num.2.20 et cum eis tribus filiorum Manasse quorum princeps fuit Gamalihel filius Phadassur

Num.2.21 cunctus exercitus pugnatorum eius qui numerati sunt triginta duo milia ducenti

Num.2.22 in tribu filiorum Beniamin princeps fuit Abidan filius Gedeonis

Num.2.23 et cunctus exercitus pugnatorum eius qui recensiti sunt triginta quinque milia quadringenti

Num.2.24 omnes qui numerati sunt in castris Ephraim centum octo milia centum per turmas suas tertii proficiscentur

Num.2.25 ad aquilonis partem castrametati sunt filii Dan quorum princeps fuit Ahiezer filius Amisaddai

Num.2.26 cunctus exercitus pugnatorum eius qui numerati sunt sexaginta duo milia septingenti

Num.2.27 iuxta eum fixere tentoria de tribu Aser quorum princeps fuit Phegihel filius Ochran

Num.2.28 cunctus exercitus pugnatorum eius qui numerati sunt quadraginta milia et mille quingenti

Num.2.29 de tribu filiorum Nepthalim princeps fuit Ahira filius Henan

Num.2.30 cunctus exercitus pugnatorum eius quinquaginta tria milia quadringenti

Num.2.31 omnes qui numerati sunt in castris Dan fuerunt centum quinquaginta septem milia sescenti et novissimi proficiscentur

Num.2.32 hic numerus filiorum Israhel per domos cognationum suarum et turmas divisi exercitus sescenta tria milia quingenti quinquaginta

Num.2.33 Levitae autem non sunt numerati inter filios Israhel sic enim praecepit Dominus Mosi

Num.2.34 feceruntque filii Israhel iuxta omnia quae mandaverat Dominus castrametati sunt per turmas suas et profecti per familias ac domos patrum suorum

Num.3

Num.3.1 haec sunt generationes Aaron et Mosi in die qua locutus est Dominus ad Mosen in monte Sinai

Num.3.2 et haec nomina filiorum Aaron primogenitus eius Nadab dein Abiu et Eleazar et Ithamar

Num.3.3 haec nomina filiorum Aaron sacerdotum qui uncti sunt et quorum repletae et consecratae manus ut sacerdotio fungerentur

Num.3.4 mortui sunt Nadab et Abiu cum offerrent ignem alienum in conspectu Domini in deserto Sinai absque liberis functique sunt sacerdotio Eleazar et Ithamar coram Aaron patre suo

Num.3.5 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Num.3.6 adplica tribum Levi et fac stare in conspectu Aaron sacerdotis ut ministrent ei et excubent

Num.3.7 et observent quicquid ad cultum pertinet multitudinis coram tabernaculo testimonii

Num.3.8 et custodiant vasa tabernaculi servientes in ministerio eius

Num.3.9 dabisque dono Levitas

Num.3.10 Aaron et filiis eius quibus traditi sunt a filiis Israhel Aaron autem et filios eius constitues super cultum sacerdotii externus qui ad ministrandum accesserit morietur

Num.3.11 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Num.3.12 ego tuli Levitas a filiis Israhel pro omni primogenito qui aperit vulvam in filiis Israhel eruntque Levitae mei

Num.3.13 meum est enim omne primogenitum ex quo percussi primogenitos in terra Aegypti sanctificavi mihi quicquid primum nascitur in Israhel ab homine usque ad pecus mei sunt ego Dominus

Num.3.14 locutus est Dominus ad Mosen in deserto Sinai dicens

Num.3.15 numera filios Levi per domos patrum suorum et familias omnem masculum ab uno mense et supra

Num.3.16 numeravit Moses ut praeceperat Dominus

Num.3.17 et inventi sunt filii Levi per nomina sua Gerson et Caath et Merari

Num.3.18 filii Gerson Lebni et Semei

Num.3.19 filii Caath Amram et Iessaar Hebron et Ozihel

Num.3.20 filii Merari Mooli et Musi

Num.3.21 de Gerson fuere familiae duae lebnitica et semeitica

Num.3.22 quarum numeratus est populus sexus masculini ab uno mense et supra septem milia quingentorum

Num.3.23 hii post tabernaculum metabuntur ad occidentem

Num.3.24 sub principe Eliasaph filio Lahel

Num.3.25 et habebunt excubias in tabernaculo foederis

Num.3.26 ipsum tabernaculum et operimentum eius tentorium quod trahitur ante fores tecti foederis et cortinas atrii tentorium quoque quod adpenditur in introitu atrii tabernaculi et quicquid ad ritum altaris pertinet funes tabernaculi et omnia utensilia eius

Num.3.27 cognatio Caath habebit populos Amramitas et Iessaaritas et Hebronitas et Ozihelitas hae sunt familiae Caathitarum recensitae per nomina sua

Num.3.28 omnes generis masculini ab uno mense et supra octo milia sescenti habebunt excubias sanctuarii

Num.3.29 et castrametabuntur ad meridianam plagam

Num.3.30 princepsque eorum erit Elisaphan filius Ozihel

Num.3.31 et custodient arcam mensamque et candelabrum altaria et vasa sanctuarii in quibus ministratur et velum cunctamque huiuscemodi supellectilem

Num.3.32 princeps autem principum Levitarum Eleazar filius Aaron sacerdotis erit super excubitores custodiae sanctuarii

Num.3.33 at vero de Merari erunt populi Moolitae et Musitae recensiti per nomina sua

Num.3.34 omnes generis masculini ab uno mense et supra sex milia ducenti

Num.3.35 princeps eorum Surihel filius Abiahihel in plaga septentrionali castrametabuntur

Num.3.36 erunt sub custodia eorum tabulae tabernaculi et vectes et columnae ac bases earum et omnia quae ad cultum huiuscemodi pertinent

Num.3.37 columnaeque atrii per circuitum cum basibus suis et paxilli cum funibus

Num.3.38 castrametabuntur ante tabernaculum foederis id est ad orientalem plagam Moses et Aaron cum filiis suis habentes custodiam sanctuarii in medio filiorum Israhel quisquis alienus accesserit morietur

Num.3.39 omnes Levitae quos numeraverunt Moses et Aaron iuxta praeceptum Domini per familias suas in genere masculino a mense uno et supra fuerunt viginti duo milia

Num.3.40 et ait Dominus ad Mosen numera primogenitos sexus masculini de filiis Israhel a mense uno et supra et habebis summam eorum

Num.3.41 tollesque Levitas mihi pro omni primogenito filiorum Israhel ego sum Dominus et pecora eorum pro universis primogenitis pecoris filiorum Israhel

Num.3.42 recensuit Moses sicut praeceperat Dominus primogenitos filiorum Israhel

Num.3.43 et fuerunt masculi per nomina sua a mense uno et supra viginti duo milia ducenti septuaginta tres

Num.3.44 locutusque est Dominus ad Mosen

Num.3.45 tolle Levitas pro primogenitis filiorum Israhel et pecora Levitarum pro pecoribus eorum eruntque Levitae mei ego sum Dominus

Num.3.46 in pretio autem ducentorum septuaginta trium qui excedunt numerum Levitarum de primogenitis filiorum Israhel

Num.3.47 accipies quinque siclos per singula capita ad mensuram sanctuarii siclus habet obolos viginti

Num.3.48 dabisque pecuniam Aaron et filiis eius pretium eorum qui supra sunt

Num.3.49 tulit igitur Moses pecuniam eorum qui fuerant amplius et quos redemerant a Levitis

Num.3.50 pro primogenitis filiorum Israhel mille trecentorum sexaginta quinque siclorum iuxta pondus sanctuarii

Num.3.51 et dedit eam Aaroni et filiis eius iuxta verbum quod praeceperat sibi Dominus

Num.4

Num.4.1 locutusque est Dominus ad Mosen et Aaron dicens

Num.4.2 tolle summam filiorum Caath de medio Levitarum per domos et familias suas

Num.4.3 a tricesimo anno et supra usque ad quinquagesimum annum omnium qui ingrediuntur ut stent et ministrent in tabernaculo foederis

Num.4.4 hic est cultus filiorum Caath tabernaculum foederis et sanctum sanctorum

Num.4.5 ingredientur Aaron et filii eius quando movenda sunt castra et deponent velum quod pendet ante fores involventque eo arcam testimonii

Num.4.6 et operient rursum velamine ianthinarum pellium extendentque desuper pallium totum hyacinthinum et inducent vectes

Num.4.7 mensam quoque propositionis involvent hyacinthino pallio et ponent cum ea turibula et mortariola cyatos et crateras ad liba fundenda panes semper in ea erunt

Num.4.8 extendentque desuper pallium coccineum quod rursum operient velamento ianthinarum pellium et inducent vectes

Num.4.9 sument et pallium hyacinthinum quo operient candelabrum cum lucernis et forcipibus suis et emunctoriis et cunctis vasis olei quae ad concinnandas lucernas necessaria sunt

Num.4.10 et super omnia ponent operimentum ianthinarum pellium et inducent vectes

Num.4.11 nec non et altare aureum involvent hyacinthino vestimento et extendent desuper operimentum ianthinarum pellium inducentque vectes

Num.4.12 omnia vasa quibus ministratur in sanctuario involvent hyacinthino pallio et extendent desuper operimentum ianthinarum pellium inducentque vectes

Num.4.13 sed et altare mundabunt cinere et involvent illud purpureo vestimento

Num.4.14 ponentque cum eo omnia vasa quibus in ministerio eius utuntur id est ignium receptacula fuscinulas ac tridentes uncinos et vatilla cuncta vasa altaris operient simul velamine ianthinarum pellium et inducent vectes

Num.4.15 cumque involverint Aaron et filii eius sanctuarium et omnia vasa eius in commotione castrorum tunc intrabunt filii Caath ut portent involuta et non tangant vasa sanctuarii ne moriantur ista sunt onera filiorum Caath in tabernaculo foederis

Num.4.16 super quos erit Eleazar filius Aaron sacerdotis ad cuius pertinet curam oleum ad concinnandas lucernas et conpositionis incensum et sacrificium quod semper offertur et oleum unctionis et quicquid ad cultum tabernaculi pertinet omniumque vasorum quae in sanctuario sunt

Num.4.17 locutusque est Dominus ad Mosen et Aaron dicens

Num.4.18 nolite perdere populum Caath de medio Levitarum

Num.4.19 sed hoc facite eis ut vivant et non moriantur si tetigerint sancta sanctorum Aaron et filii eius intrabunt ipsique disponent opera singulorum et divident quid portare quis debeat

Num.4.20 alii nulla curiositate videant quae sunt in sanctuario priusquam involvantur alioquin morientur

Num.4.21 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Num.4.22 tolle summam etiam filiorum Gerson per domos ac familias et cognationes suas

Num.4.23 a triginta annis et supra usque ad annos quinquaginta numera omnes qui ingrediuntur et ministrant in tabernaculo foederis

Num.4.24 hoc est officium familiae Gersonitarum

Num.4.25 ut portent cortinas tabernaculi et tectum foederis operimentum aliud et super omnia velamen ianthinum tentoriumque quod pendet in introitu foederis tabernaculi

Num.4.26 cortinas atrii et velum in introitu quod est ante tabernaculum omnia quae ad altare pertinent funiculos et vasa ministerii

Num.4.27 iubente Aaron et filiis eius portabunt filii Gerson et scient singuli cui debeant oneri mancipari

Num.4.28 hic est cultus familiae Gersonitarum in tabernaculo foederis eruntque sub manu Ithamar filii Aaron sacerdotis

Num.4.29 filios quoque Merari per familias et domos patrum suorum recensebis

Num.4.30 a triginta annis et supra usque ad annos quinquaginta omnes qui ingrediuntur ad officium ministerii sui et cultum foederis testimonii

Num.4.31 haec sunt onera eorum portabunt tabulas tabernaculi et vectes eius columnas et bases earum

Num.4.32 columnas quoque atrii per circuitum cum basibus et paxillis et funibus suis omnia vasa et supellectilem ad numerum accipient sicque portabunt

Num.4.33 hoc est officium familiae Meraritarum et ministerium in tabernaculo foederis eruntque sub manu Ithamar filii Aaron sacerdotis

Num.4.34 recensuerunt igitur Moses et Aaron et principes synagogae filios Caath per cognationes et domos patrum suorum

Num.4.35 a triginta annis et supra usque ad annum quinquagesimum omnes qui ingrediuntur ad ministerium tabernaculi foederis

Num.4.36 et inventi sunt duo milia septingenti quinquaginta

Num.4.37 hic est numerus populi Caath qui intrat tabernaculum foederis hos numeravit Moses et Aaron iuxta sermonem Domini per manum Mosi

Num.4.38 numerati sunt et filii Gerson per cognationes et domos patrum suorum

Num.4.39 a triginta annis et supra usque ad annum quinquagesimum omnes qui ingrediuntur ut ministrent in tabernaculo foederis

Num.4.40 et inventi sunt duo milia sescenti triginta

Num.4.41 hic est populus Gersonitarum quos numeraverunt Moses et Aaron iuxta verbum Domini

Num.4.42 numerati sunt et filii Merari per cognationes et domos patrum suorum

Num.4.43 a triginta annis et supra usque ad annum quinquagesimum omnes qui ingrediuntur ad explendos ritus tabernaculi foederis

Num.4.44 et inventi sunt tria milia ducenti

Num.4.45 hic est numerus filiorum Merari quos recensuerunt Moses et Aaron iuxta imperium Domini per manum Mosi

Num.4.46 omnes qui recensiti sunt de Levitis et quos fecit ad nomen Moses et Aaron et principes Israhel per cognationes et domos patrum suorum

Num.4.47 a triginta annis et supra usque ad annum quinquagesimum ingredientes ad ministerium tabernaculi et onera portanda

Num.4.48 fuerunt simul octo milia quingenti octoginta

Num.4.49 iuxta verbum Domini recensuit eos Moses unumquemque iuxta officium et onera sua sicut praeceperat ei Dominus

Num.5

Num.5.1 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Num.5.2 praecipe filiis Israhel ut eiciant de castris omnem leprosum et qui semine fluit pollutusque est super mortuo

Num.5.3 tam masculum quam feminam eicite de castris ne contaminent ea cum habitaverim vobiscum

Num.5.4 feceruntque ita filii Israhel et eiecerunt eos extra castra sicut locutus erat Dominus Mosi

Num.5.5 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Num.5.6 loquere ad filios Israhel vir sive mulier cum fecerint ex omnibus peccatis quae solent hominibus accidere et per neglegentiam transgressi fuerint mandatum Domini atque deliquerint

Num.5.7 confitebuntur peccatum suum et reddent ipsum caput quintamque partem desuper ei in quem peccaverint

Num.5.8 sin autem non fuerit qui recipiat dabunt Domino et erit sacerdotis excepto ariete qui offertur pro expiatione ut sit placabilis hostia

Num.5.9 omnes quoque primitiae quas offerunt filii Israhel ad sacerdotem pertinent

Num.5.10 et quicquid in sanctuarium offertur a singulis et traditur manibus sacerdotis ipsius erit

Num.5.11 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Num.5.12 loquere ad filios Israhel et dices ad eos vir cuius uxor erraverit maritumque contemnens

Num.5.13 dormierit cum altero viro et hoc maritus deprehendere non quiverit sed latet adulterium et testibus argui non potest quia non est inventa in stupro

Num.5.14 si spiritus zelotypiae concitaverit virum contra uxorem suam quae vel polluta est vel falsa suspicione appetitur

Num.5.15 adducet eam ad sacerdotem et offeret oblationem pro illa decimam partem sati farinae hordiaciae non fundet super eam oleum nec inponet tus quia sacrificium zelotypiae est et oblatio investigans adulterium

Num.5.16 offeret igitur eam sacerdos et statuet coram Domino

Num.5.17 adsumetque aquam sanctam in vase fictili et pauxillum terrae de pavimento tabernaculi mittet in eam

Num.5.18 cumque steterit mulier in conspectu Domini discoperiet caput eius et ponet super manus illius sacrificium recordationis et oblationem zelotypiae ipse autem tenebit aquas amarissimas in quibus cum execratione maledicta congessit

Num.5.19 adiurabitque eam et dicet si non dormivit vir alienus tecum et si non polluta es deserto mariti toro non te nocebunt aquae istae amarissimae in quas maledicta congessi

Num.5.20 sin autem declinasti a viro tuo atque polluta es et concubuisti cum altero

Num.5.21 his maledictionibus subiacebis det te Dominus in maledictionem exemplumque cunctorum in populo suo putrescere faciat femur tuum et tumens uterus disrumpatur

Num.5.22 ingrediantur aquae maledictae in ventrem tuum et utero tumescente putrescat femur et respondebit mulier amen amen

Num.5.23 scribetque sacerdos in libello ista maledicta et delebit ea aquis amarissimis in quas maledicta congessit

Num.5.24 et dabit ei bibere quas cum exhauserit

Num.5.25 tollet sacerdos de manu eius sacrificium zelotypiae et elevabit illud coram Domino inponetque super altare ita dumtaxat ut prius

Num.5.26 pugillum sacrificii tollat de eo quod offertur et incendat super altare et sic potum det mulieri aquas amarissimas

Num.5.27 quas cum biberit si polluta est et contempto viro adulterii rea pertransibunt eam aquae maledictionis et inflato ventre conputrescet femur eritque mulier in maledictionem et in exemplum omni populo

Num.5.28 quod si polluta non fuerit erit innoxia et faciet liberos

Num.5.29 ista est lex zelotypiae si declinaverit mulier a viro suo et si polluta fuerit

Num.5.30 maritusque zelotypiae spiritu concitatus adduxerit eam in conspectu Domini et fecerit ei sacerdos iuxta omnia quae scripta sunt

Num.5.31 maritus absque culpa erit et illa recipiet iniquitatem suam

Num.6

Num.6.1 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Num.6.2 loquere ad filios Israhel et dices ad eos vir sive mulier cum fecerit votum ut sanctificentur et se voluerint Domino consecrare

Num.6.3 vino et omni quod inebriare potest abstinebunt acetum ex vino et ex qualibet alia potione et quicquid de uva exprimitur non bibent uvas recentes siccasque non comedent

Num.6.4 cunctis diebus quibus ex voto Domino consecrantur quicquid ex vinea esse potest ab uva passa usque ad acinum non comedent

Num.6.5 omni tempore separationis suae novacula non transibit super caput eius usque ad conpletum diem quo Domino consecratur sanctus erit crescente caesarie capitis eius

Num.6.6 omni tempore consecrationis suae super mortuum non ingredietur

Num.6.7 nec super patris quidem et matris et fratris sororisque funere contaminabitur quia consecratio Dei sui super caput eius est

Num.6.8 omnes dies separationis suae sanctus erit Domino

Num.6.9 sin autem mortuus fuerit subito quispiam coram eo polluetur caput consecrationis eius quod radet ilico et in eadem die purgationis suae et rursum septima

Num.6.10 in octavo autem die offeret duos turtures vel duos pullos columbae sacerdoti in introitu foederis testimonii

Num.6.11 facietque sacerdos unum pro peccato et alterum in holocaustum et deprecabitur pro eo quia peccavit super mortuo sanctificabitque caput eius in die illo

Num.6.12 et consecrabit Domino dies separationis illius offerens agnum anniculum pro peccato ita tamen ut dies priores irriti fiant quoniam polluta est sanctificatio eius

Num.6.13 ista est lex consecrationis cum dies quos ex voto decreverat conplebuntur adducet eum ad ostium tabernaculi foederis

Num.6.14 et offeret oblationem eius Domino agnum anniculum inmaculatum in holocaustum et ovem anniculam inmaculatam pro peccato et arietem inmaculatum hostiam pacificam

Num.6.15 canistrum quoque panum azymorum qui conspersi sunt oleo et lagana absque fermento uncta oleo ac libamina singulorum

Num.6.16 quae offeret sacerdos coram Domino et faciet tam pro peccato quam in holocaustum

Num.6.17 arietem vero immolabit hostiam pacificam Domino offerens simul canistrum azymorum et libamenta quae ex more debentur

Num.6.18 tunc radetur nazareus ante ostium tabernaculi foederis caesarie consecrationis suae tolletque capillos eius et ponet super ignem qui est subpositus sacrificio pacificorum

Num.6.19 et armum coctum arietis tortamque absque fermento unam de canistro et laganum azymum unum et tradet in manibus nazarei postquam rasum fuerit caput eius

Num.6.20 susceptaque rursum ab eo elevabit in conspectu Domini et sanctificata sacerdotis erunt sicut pectusculum quod separari iussum est et femur post haec potest bibere nazareus vinum

Num.6.21 ista est lex nazarei cum voverit oblationem suam Domino tempore consecrationis suae exceptis his quae invenerit manus eius iuxta quod mente devoverat ita faciet ad perfectionem sanctificationis suae

Num.6.22 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Num.6.23 loquere Aaron et filiis eius sic benedicetis filiis Israhel et dicetis eis

Num.6.24 benedicat tibi Dominus et custodiat te

Num.6.25 ostendat Dominus faciem suam tibi et misereatur tui

Num.6.26 convertat Dominus vultum suum ad te et det tibi pacem

Num.6.27 invocabunt nomen meum super filios Israhel et ego benedicam eis

Num.7

Num.7.1 factum est autem in die qua conplevit Moses tabernaculum et erexit illud unxitque et sanctificavit cum omnibus vasis suis altare similiter et vasa eius

Num.7.2 obtulerunt principes Israhel et capita familiarum qui erant per singulas tribus praefecti eorum qui numerati fuerant

Num.7.3 munera coram Domino sex plaustra tecta cum duodecim bubus unum plaustrum obtulere duo duces et unum bovem singuli obtuleruntque ea in conspectu tabernaculi

Num.7.4 ait autem Dominus ad Mosen

Num.7.5 suscipe ab eis ut serviant in ministerio tabernaculi et tradas ea Levitis iuxta ordinem ministerii sui

Num.7.6 itaque cum suscepisset Moses plaustra et boves tradidit eos Levitis

Num.7.7 duo plaustra et quattuor boves dedit filiis Gerson iuxta id quod habebant necessarium

Num.7.8 quattuor alia plaustra et octo boves dedit filiis Merari secundum officia et cultum suum sub manu Ithamar filii Aaron sacerdotis

Num.7.9 filiis autem Caath non dedit plaustra et boves quia in sanctuario serviunt et onera propriis portant umeris

Num.7.10 igitur obtulerunt duces in dedicationem altaris die qua unctum est oblationem suam ante altare

Num.7.11 dixitque Dominus ad Mosen singuli duces per singulos dies offerant munera in dedicationem altaris

Num.7.12 primo die obtulit oblationem suam Naasson filius Aminadab de tribu Iuda

Num.7.13 fueruntque in ea acetabulum argenteum pondo centum triginta siclorum fiala argentea habens septuaginta siclos iuxta pondus sanctuarii utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium

Num.7.14 mortariolum ex decem siclis aureis plenum incenso

Num.7.15 bovem et arietem et agnum anniculum in holocaustum

Num.7.16 hircumque pro peccato

Num.7.17 et in sacrificio pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque agnos anniculos quinque haec est oblatio Naasson filii Aminadab

Num.7.18 secundo die obtulit Nathanahel filius Suar dux de tribu Isachar

Num.7.19 acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam argenteam habentem septuaginta siclos iuxta pondus sanctuarii utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium

Num.7.20 mortariolum aureum habens decem siclos plenum incenso

Num.7.21 bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum

Num.7.22 hircumque pro peccato

Num.7.23 et in sacrificio pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Nathanahel filii Suar

Num.7.24 tertio die princeps filiorum Zabulon Heliab filius Helon

Num.7.25 obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium

Num.7.26 mortariolum aureum adpendens decem siclos plenum incenso

Num.7.27 bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum

Num.7.28 hircumque pro peccato

Num.7.29 et in sacrificio pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque agnos anniculos quinque haec est oblatio Heliab filii Helon

Num.7.30 die quarto princeps filiorum Ruben Helisur filius Sedeur

Num.7.31 obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium

Num.7.32 mortariolum aureum adpendens decem siclos plenum incenso

Num.7.33 bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum

Num.7.34 hircumque pro peccato

Num.7.35 et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Helisur filii Sedeur

Num.7.36 die quinto princeps filiorum Symeon Salamihel filius Surisaddai

Num.7.37 obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium

Num.7.38 mortariolum aureum adpendens decem siclos plenum incenso

Num.7.39 bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum

Num.7.40 hircumque pro peccato

Num.7.41 et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Salamihel filii Surisaddai

Num.7.42 die sexto princeps filiorum Gad Heliasaph filius Duhel

Num.7.43 obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium

Num.7.44 mortariolum aureum adpendens siclos decem plenum incenso

Num.7.45 bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum

Num.7.46 hircumque pro peccato

Num.7.47 et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Heliasaph filii Duhel

Num.7.48 die septimo princeps filiorum Ephraim Helisama filius Ammiud

Num.7.49 obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium

Num.7.50 mortariolum aureum adpendens decem siclos plenum incenso

Num.7.51 bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum

Num.7.52 hircumque pro peccato

Num.7.53 et in hostias pacificas boves duos arietes quinque hircos quinque agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Helisama filii Ammiud

Num.7.54 die octavo princeps filiorum Manasse Gamalihel filius Phadassur

Num.7.55 obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium

Num.7.56 mortariolum aureum adpendens decem siclos plenum incenso

Num.7.57 bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum

Num.7.58 hircumque pro peccato

Num.7.59 et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Gamalihel filii Phadassur

Num.7.60 die nono princeps filiorum Beniamin Abidan filius Gedeonis

Num.7.61 obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium

Num.7.62 mortariolum aureum adpendens decem siclos plenum incenso

Num.7.63 bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum

Num.7.64 hircumque pro peccato

Num.7.65 et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Abidan filii Gedeonis

Num.7.66 die decimo princeps filiorum Dan Ahiezer filius Amisaddai

Num.7.67 obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium

Num.7.68 mortariolum aureum adpendens decem siclos plenum incenso

Num.7.69 bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum

Num.7.70 hircumque pro peccato

Num.7.71 et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Ahiezer filii Amisaddai

Num.7.72 die undecimo princeps filiorum Aser Phagaihel filius Ochran

Num.7.73 obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium

Num.7.74 mortariolum aureum adpendens decem siclos plenum incenso

Num.7.75 bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum

Num.7.76 hircumque pro peccato

Num.7.77 et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Phagaihel filii Ochran

Num.7.78 die duodecimo princeps filiorum Nepthalim Achira filius Henan

Num.7.79 obtulit acetabulum argenteum adpendens centum triginta siclos fialam argenteam habentem septuaginta siclos ad pondus sanctuarii utrumque plenum simila conspersa oleo in sacrificium

Num.7.80 mortariolum aureum adpendens decem siclos plenum incenso

Num.7.81 bovem de armento et arietem et agnum anniculum in holocaustum

Num.7.82 hircumque pro peccato

Num.7.83 et in hostias pacificorum boves duos arietes quinque hircos quinque agnos anniculos quinque haec fuit oblatio Achira filii Henan

Num.7.84 haec in dedicatione altaris oblata sunt a principibus Israhel in die qua consecratum est acetabula argentea duodecim fialae argenteae duodecim mortariola aurea duodecim

Num.7.85 ita ut centum triginta argenti siclos haberet unum acetabulum et septuaginta siclos una fiala id est in commune vasorum omnium ex argento sicli duo milia quadringenti pondere sanctuarii

Num.7.86 mortariola aurea duodecim plena incenso denos siclos adpendentia pondere sanctuarii id est simul auri sicli centum viginti

Num.7.87 boves de armento in holocaustum duodecim arietes duodecim agni anniculi duodecim et libamenta eorum hirci duodecim pro peccato

Num.7.88 hostiae pacificorum boves viginti quattuor arietes sexaginta hirci sexaginta agni anniculi sexaginta haec oblata sunt in dedicatione altaris quando unctum est

Num.7.89 cumque ingrederetur Moses tabernaculum foederis ut consuleret oraculum audiebat vocem loquentis ad se de propitiatorio quod erat super arcam testimonii inter duos cherubin unde et loquebatur ei

Num.8

Num.8.1 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Num.8.2 loquere Aaroni et dices ad eum cum posueris septem lucernas contra eam partem quam candelabrum respicit lucere debebunt

Num.8.3 fecitque Aaron et inposuit lucernas super candelabrum ut praeceperat Dominus Mosi

Num.8.4 haec autem erat factura candelabri ex auro ductili tam medius stipes quam cuncta ex utroque calamorum latera nascebantur iuxta exemplum quod ostendit Dominus Mosi ita operatus est candelabrum

Num.8.5 et locutus est Dominus ad Mosen dicens

Num.8.6 tolle Levitas de medio filiorum Israhel et purificabis eos

Num.8.7 iuxta hunc ritum aspergantur aqua lustrationis et radant omnes pilos carnis suae cumque laverint vestimenta sua et mundati fuerint

Num.8.8 tollant bovem de armentis et libamentum eius similam oleo conspersam bovem autem alterum de armento tu accipies pro peccato

Num.8.9 et adplicabis Levitas coram tabernaculo foederis convocata omni multitudine filiorum Israhel

Num.8.10 cumque Levitae fuerint coram Domino ponent filii Israhel manus suas super eos

Num.8.11 et offeret Aaron Levitas munus in conspectu Domini a filiis Israhel ut serviant in ministerio eius

Num.8.12 Levitae quoque ponent manus suas super capita boum e quibus unum facies pro peccato et alterum in holocaustum Domini ut depreceris pro eis

Num.8.13 statuesque Levitas in conspectu Aaron et filiorum eius et consecrabis oblatos Domino

Num.8.14 ac separabis de medio filiorum Israhel ut sint mei

Num.8.15 et postea ingrediantur tabernaculum foederis ut serviant mihi sicque purificabis et consecrabis eos in oblationem Domini quoniam dono donati sunt mihi a filiis Israhel

Num.8.16 pro primogenitis quae aperiunt omnem vulvam in Israhel accepi eos

Num.8.17 mea sunt omnia primogenita filiorum Israhel tam ex hominibus quam ex iumentis ex die quo percussi omnem primogenitum in terra Aegypti sanctificavi eos mihi

Num.8.18 et tuli Levitas pro cunctis primogenitis filiorum Israhel

Num.8.19 tradidique eos dono Aaroni et filiis eius de medio populi ut serviant mihi pro Israhel in tabernaculo foederis et orent pro eis ne sit in populo plaga si ausi fuerint accedere ad sanctuarium

Num.8.20 feceruntque Moses et Aaron et omnis multitudo filiorum Israhel super Levitas quae praeceperat Dominus Mosi

Num.8.21 purificatique sunt et laverunt vestimenta sua elevavitque eos Aaron in conspectu Domini et oravit pro eis

Num.8.22 ut purificati ingrederentur ad officia sua in tabernaculum foederis coram Aaron et filiis eius sicut praeceperat Dominus Mosi de Levitis ita factum est

Num.8.23 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Num.8.24 haec est lex Levitarum a viginti quinque annis et supra ingredientur ut ministrent in tabernaculo foederis

Num.8.25 cumque quinquagesimum annum aetatis impleverint servire cessabunt

Num.8.26 eruntque ministri fratrum suorum in tabernaculo foederis ut custodiant quae sibi fuerint commendata opera autem ipsa non faciant sic dispones Levitas in custodiis suis

Num.9

Num.9.1 locutus est Dominus ad Mosen in deserto Sinai anno secundo postquam egressi sunt de terra Aegypti mense primo dicens

Num.9.2 faciant filii Israhel phase in tempore suo

Num.9.3 quartadecima die mensis huius ad vesperam iuxta omnes caerimonias et iustificationes eius

Num.9.4 praecepitque Moses filiis Israhel ut facerent phase

Num.9.5 qui fecerunt tempore suo quartadecima die mensis ad vesperam in monte Sinai iuxta omnia quae mandaverat Dominus Mosi fecerunt filii Israhel

Num.9.6 ecce autem quidam inmundi super animam hominis qui non poterant facere pascha in die illo accedentes ad Mosen et Aaron

Num.9.7 dixerunt eis inmundi sumus super animam hominis quare fraudamur ut non valeamus offerre oblationem Domino in tempore suo inter filios Israhel

Num.9.8 quibus respondit Moses state ut consulam quid praecipiat Dominus de vobis

Num.9.9 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Num.9.10 loquere filiis Israhel homo qui fuerit inmundus super anima sive in via procul in gente vestra faciat phase Domino

Num.9.11 mense secundo quartadecima die mensis ad vesperam cum azymis et lactucis agrestibus comedent illud

Num.9.12 non relinquent ex eo quippiam usque mane et os eius non confringent omnem ritum phase observabunt

Num.9.13 si quis autem et mundus est et in itinere non fuit et tamen non fecit phase exterminabitur anima illa de populis suis quia sacrificium Domino non obtulit tempore suo peccatum suum ipse portabit

Num.9.14 peregrinus quoque et advena si fuerit apud vos faciet phase Domini iuxta caerimonias et iustificationes eius praeceptum idem erit apud vos tam advenae quam indigenae

Num.9.15 igitur die qua erectum est tabernaculum operuit illud nubes a vespere autem super tentorium erat quasi species ignis usque mane

Num.9.16 sic fiebat iugiter per diem operiebat illud nubes et per noctem quasi species ignis

Num.9.17 cumque ablata fuisset nubes quae tabernaculum protegebat tunc proficiscebantur filii Israhel et in loco ubi stetisset nubes ibi castrametabantur

Num.9.18 ad imperium Domini proficiscebantur et ad imperium illius figebant tabernaculum cunctis diebus quibus stabat nubes super tabernaculum manebant in eodem loco

Num.9.19 et si evenisset ut multo tempore maneret super illud erant filii Israhel in excubiis Domini et non proficiscebantur

Num.9.20 quotquot diebus fuisset nubes super tabernaculum ad imperium Domini erigebant tentoria et ad imperium illius deponebant

Num.9.21 si fuisset nubes a vespere usque mane et statim diluculo tabernaculum reliquisset proficiscebantur et si post diem et noctem recessisset dissipabant tentoria

Num.9.22 si biduo aut uno mense vel longiori tempore fuisset super tabernaculum manebant filii Israhel in eodem loco et non proficiscebantur statim autem ut recessisset movebant castra

Num.9.23 per verbum Domini figebant tentoria et per verbum illius proficiscebantur erantque in excubiis Domini iuxta imperium eius per manum Mosi

Num.10

Num.10.1 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Num.10.2 fac tibi duas tubas argenteas ductiles quibus convocare possis multitudinem quando movenda sunt castra

Num.10.3 cumque increpueris tubis congregabitur ad te omnis turba ad ostium foederis tabernaculi

Num.10.4 si semel clangueris venient ad te principes et capita multitudinis Israhel

Num.10.5 sin autem prolixior atque concisus clangor increpuerit movebunt castra primi qui sunt ad orientalem plagam

Num.10.6 in secundo autem sonitu et pari ululatu tubae levabunt tentoria qui habitant ad meridiem et iuxta hunc modum reliqui facient ululantibus tubis in profectione

Num.10.7 quando autem congregandus est populus simplex tubarum clangor erit et non concise ululabunt

Num.10.8 filii Aaron sacerdotes clangent tubis eritque hoc legitimum sempiternum in generationibus vestris

Num.10.9 si exieritis ad bellum de terra vestra contra hostes qui dimicant adversum vos clangetis ululantibus tubis et erit recordatio vestri coram Domino Deo vestro ut eruamini de manibus inimicorum vestrorum

Num.10.10 si quando habebitis epulum et dies festos et kalendas canetis tubis super holocaustis et pacificis victimis ut sint vobis in recordationem Dei vestri ego Dominus Deus vester

Num.10.11 anno secundo mense secundo vicesima die mensis elevata est nubes de tabernaculo foederis

Num.10.12 profectique sunt filii Israhel per turmas suas de deserto Sinai et recubuit nubes in solitudine Pharan

Num.10.13 moveruntque castra primi iuxta imperium Domini in manu Mosi

Num.10.14 filii Iuda per turmas suas quorum princeps erat Naasson filius Aminadab

Num.10.15 in tribu filiorum Isachar fuit princeps Nathanahel filius Suar

Num.10.16 in tribu Zabulon erat princeps Heliab filius Helon

Num.10.17 depositumque est tabernaculum quod portantes egressi sunt filii Gerson et Merari

Num.10.18 profectique sunt et filii Ruben per turmas et ordinem suum quorum princeps erat Helisur filius Sedeur

Num.10.19 in tribu autem filiorum Symeon princeps fuit Salamihel filius Surisaddai

Num.10.20 porro in tribu Gad erat princeps Heliasaph filius Duhel

Num.10.21 profectique sunt et Caathitae portantes sanctuarium tamdiu tabernaculum portabatur donec venirent ad erectionis locum

Num.10.22 moverunt castra et filii Ephraim per turmas suas in quorum exercitu princeps erat Helisama filius Ammiud

Num.10.23 in tribu autem filiorum Manasse princeps fuit Gamalihel filius Phadassur

Num.10.24 et in tribu Beniamin dux Abidan filius Gedeonis

Num.10.25 novissimi castrorum omnium profecti sunt filii Dan per turmas suas in quorum exercitu princeps fuit Ahiezer filius Amisaddai

Num.10.26 in tribu autem filiorum Aser erat princeps Phagaihel filius Ochran

Num.10.27 et in tribu filiorum Nepthalim princeps Achira filius Henan

Num.10.28 haec sunt castra et profectiones filiorum Israhel per turmas suas quando egrediebantur

Num.10.29 dixitque Moses Hobab filio Rahuhel Madianiti cognato suo proficiscimur ad locum quem Dominus daturus est nobis veni nobiscum ut benefaciamus tibi quia Dominus bona promisit Israheli

Num.10.30 cui ille respondit non vadam tecum sed revertar in terram meam in qua natus sum

Num.10.31 et ille noli inquit nos relinquere tu enim nosti in quibus locis per desertum castra ponere debeamus et eris ductor noster

Num.10.32 cumque nobiscum veneris quicquid optimum fuerit ex opibus quas nobis traditurus est Dominus dabimus tibi

Num.10.33 profecti sunt ergo de monte Domini via trium dierum arcaque foederis Domini praecedebat eos per dies tres providens castrorum locum

Num.10.34 nubes quoque Domini super eos erat per diem cum incederent

Num.10.35 cumque elevaretur arca dicebat Moses surge Domine et dissipentur inimici tui et fugiant qui oderunt te a facie tua

Num.10.36 cum autem deponeretur aiebat revertere Domine ad multitudinem exercitus Israhel

Num.11

Num.11.1 interea ortum est murmur populi quasi dolentium pro labore contra Dominum quod cum audisset iratus est et accensus in eos ignis Domini devoravit extremam castrorum partem

Num.11.2 cumque clamasset populus ad Mosen oravit Moses Dominum et absortus est ignis

Num.11.3 vocavitque nomen loci illius Incensio eo quod succensus fuisset contra eos ignis Domini

Num.11.4 vulgus quippe promiscuum quod ascenderat cum eis flagravit desiderio sedens et flens iunctis sibi pariter filiis Israhel et ait quis dabit nobis ad vescendum carnes

Num.11.5 recordamur piscium quos comedebamus in Aegypto gratis in mentem nobis veniunt cucumeres et pepones porrique et cepae et alia

Num.11.6 anima nostra arida est nihil aliud respiciunt oculi nostri nisi man

Num.11.7 erat autem man quasi semen coriandri coloris bdellii

Num.11.8 circuibatque populus et colligens illud frangebat mola sive terebat in mortario coquens in olla et faciens ex eo tortulas saporis quasi panis oleati

Num.11.9 cumque descenderet nocte super castra ros descendebat pariter et man

Num.11.10 audivit ergo Moses flentem populum per familias singulos per ostia tentorii sui iratusque est furor Domini valde sed et Mosi intoleranda res visa est

Num.11.11 et ait ad Dominum cur adflixisti servum tuum quare non invenio gratiam coram te et cur inposuisti pondus universi populi huius super me

Num.11.12 numquid ego concepi omnem hanc multitudinem vel genui eam ut dicas mihi porta eos in sinu tuo sicut portare solet nutrix infantulum et defer in terram pro qua iurasti patribus eorum

Num.11.13 unde mihi carnes ut dem tantae multitudini flent contra me dicentes da nobis carnes ut comedamus

Num.11.14 non possum solus sustinere omnem hunc populum quia gravis mihi est

Num.11.15 sin aliter tibi videtur obsecro ut interficias me et inveniam gratiam in oculis tuis ne tantis adficiar malis

Num.11.16 et dixit Dominus ad Mosen congrega mihi septuaginta viros de senibus Israhel quos tu nosti quod senes populi sint ac magistri et duces eos ad ostium tabernaculi foederis faciesque ibi stare tecum

Num.11.17 ut descendam et loquar tibi et auferam de spiritu tuo tradamque eis ut sustentent tecum onus populi et non tu solus graveris

Num.11.18 populo quoque dices sanctificamini cras comedetis carnes ego enim audivi vos dicere quis dabit nobis escas carnium bene nobis erat in Aegypto ut det vobis Dominus carnes et comedatis

Num.11.19 non uno die nec duobus vel quinque aut decem nec viginti quidem

Num.11.20 sed usque ad mensem dierum donec exeat per nares vestras et vertatur in nausiam eo quod reppuleritis Dominum qui in medio vestri est et fleveritis coram eo dicentes quare egressi sumus ex Aegypto

Num.11.21 et ait Moses sescenta milia peditum huius populi sunt et tu dicis dabo eis esum carnium mense integro

Num.11.22 numquid ovium et boum multitudo caedetur ut possit sufficere ad cibum vel omnes pisces maris in unum congregabuntur ut eos satient

Num.11.23 cui respondit Dominus numquid manus Domini invalida est iam nunc videbis utrum meus sermo opere conpleatur

Num.11.24 venit igitur Moses et narravit populo verba Domini congregans septuaginta viros de senibus Israhel quos stare fecit circa tabernaculum

Num.11.25 descenditque Dominus per nubem et locutus est ad eum auferens de spiritu qui erat in Mosen et dans septuaginta viris cumque requievisset in eis spiritus prophetaverunt nec ultra cessarunt

Num.11.26 remanserant autem in castris duo viri quorum unus vocabatur Heldad et alter Medad super quos requievit spiritus nam et ipsi descripti fuerant et non exierant ad tabernaculum

Num.11.27 cumque prophetarent in castris cucurrit puer et nuntiavit Mosi dicens Heldad et Medad prophetant in castris

Num.11.28 statim Iosue filius Nun minister Mosi et electus e pluribus ait domine mi Moses prohibe eos

Num.11.29 at ille quid inquit aemularis pro me quis tribuat ut omnis populus prophetet et det eis Dominus spiritum suum

Num.11.30 reversusque est Moses et maiores natu Israhel in castra

Num.11.31 ventus autem egrediens a Domino arreptas trans mare coturnices detulit et dimisit in castra itinere quantum uno die confici potest ex omni parte castrorum per circuitum volabantque in aere duobus cubitis altitudine super terram

Num.11.32 surgens ergo populus toto die illo et nocte ac die altero congregavit coturnicum qui parum decem choros et siccaverunt eas per gyrum castrorum

Num.11.33 adhuc carnes erant in dentibus eorum nec defecerat huiuscemodi cibus et ecce furor Domini concitatus in populum percussit eum plaga magna nimis

Num.11.34 vocatusque est ille locus sepulchra Concupiscentiae ibi enim sepelierunt populum qui desideraverat egressi autem de sepulchris Concupiscentiae venerunt in Aseroth et manserunt ibi

Num.12

Num.12.1 locutaque est Maria et Aaron contra Mosen propter uxorem eius aethiopissam

Num.12.2 et dixerunt num per solum Mosen locutus est Dominus nonne et nobis similiter est locutus quod cum audisset Dominus

Num.12.3 erat enim Moses vir mitissimus super omnes homines qui morabantur in terra

Num.12.4 statim locutus est ad eum et ad Aaron et Mariam egredimini vos tantum tres ad tabernaculum foederis cumque fuissent egressi

Num.12.5 descendit Dominus in columna nubis et stetit in introitu tabernaculi vocans Aaron et Mariam qui cum issent

Num.12.6 dixit ad eos audite sermones meos si quis fuerit inter vos propheta Domini in visione apparebo ei vel per somnium loquar ad illum

Num.12.7 at non talis servus meus Moses qui in omni domo mea fidelissimus est

Num.12.8 ore enim ad os loquor ei et palam non per enigmata et figuras Dominum videt quare igitur non timuistis detrahere servo meo Mosi

Num.12.9 iratusque contra eos abiit

Num.12.10 nubes quoque recessit quae erat super tabernaculum et ecce Maria apparuit candens lepra quasi nix cumque respexisset eam Aaron et vidisset perfusam lepra

Num.12.11 ait ad Mosen obsecro domine mi ne inponas nobis hoc peccatum quod stulte commisimus

Num.12.12 ne fiat haec quasi mortua et ut abortivum quod proicitur de vulva matris suae ecce iam medium carnis eius devoratum est lepra

Num.12.13 clamavitque Moses ad Dominum dicens Deus obsecro sana eam

Num.12.14 cui respondit Dominus si pater eius spuisset in faciem illius nonne debuerat saltem septem dierum rubore suffundi separetur septem diebus extra castra et postea revocabitur

Num.12.15 exclusa est itaque Maria extra castra septem diebus et populus non est motus de loco illo donec revocata est Maria

Num.13

Num.13.1 profectus est de Aseroth fixis tentoriis in deserto Pharan

Num.13.2 ibi locutus est Dominus ad Mosen dicens

Num.13.3 mitte viros qui considerent terram Chanaan quam daturus sum filiis Israhel singulos de singulis tribubus ex principibus

Num.13.4 fecit Moses quod Dominus imperarat de deserto Pharan mittens principes viros quorum ista sunt nomina

Num.13.5 de tribu Ruben Semmua filium Zecchur

Num.13.6 de tribu Symeon Saphat filium Huri

Num.13.7 de tribu Iuda Chaleb filium Iepphonne

Num.13.8 de tribu Isachar Igal filium Ioseph

Num.13.9 de tribu Ephraim Osee filium Nun

Num.13.10 de tribu Beniamin Phalti filium Raphu

Num.13.11 de tribu Zabulon Geddihel filium Sodi

Num.13.12 de tribu Ioseph sceptri Manasse Gaddi filium Susi

Num.13.13 de tribu Dan Ammihel filium Gemalli

Num.13.14 de tribu Aser Sthur filium Michahel

Num.13.15 de tribu Nepthali Naabbi filium Vaphsi

Num.13.16 de tribu Gad Guhel filium Machi

Num.13.17 haec sunt nomina virorum quos misit Moses ad considerandam terram vocavitque Osee filium Nun Iosue

Num.13.18 misit ergo eos Moses ad considerandam terram Chanaan et dixit ad eos ascendite per meridianam plagam cumque veneritis ad montes

Num.13.19 considerate terram qualis sit et populum qui habitator est eius utrum fortis sit an infirmus pauci numero an plures

Num.13.20 ipsa terra bona an mala urbes quales muratae an absque muris

Num.13.21 humus pinguis an sterilis nemorosa an absque arboribus confortamini et adferte nobis de fructibus terrae erat autem tempus quando iam praecoquae uvae vesci possunt

Num.13.22 cumque ascendissent exploraverunt terram a deserto Sin usque Roob intrantibus Emath

Num.13.23 ascenderuntque ad meridiem et venerunt in Hebron ubi erant Ahiman et Sisai et Tholmai filii Enach nam Hebron septem annis ante Tanim urbem Aegypti condita est

Num.13.24 pergentesque usque ad torrentem Botri absciderunt palmitem cum uva sua quem portaverunt in vecte duo viri de malis quoque granatis et de ficis loci illius tulerunt

Num.13.25 qui appellatus est Neelescol id est torrens Botri eo quod botrum inde portassent filii Israhel

Num.13.26 reversique exploratores terrae post quadraginta dies omni regione circuita

Num.13.27 venerunt ad Mosen et Aaron et ad omnem coetum filiorum Israhel in desertum Pharan quod est in Cades locutique eis et omni multitudini ostenderunt fructus terrae

Num.13.28 et narraverunt dicentes venimus in terram ad quam misisti nos quae re vera fluit lacte et melle ut ex his fructibus cognosci potest

Num.13.29 sed cultores fortissimos habet et urbes grandes atque muratas stirpem Enach vidimus ibi

Num.13.30 Amalech habitat in meridie Hettheus et Iebuseus et Amorreus in montanis Chananeus vero moratur iuxta mare et circa fluenta Iordanis

Num.13.31 inter haec Chaleb conpescens murmur populi qui oriebatur contra Mosen ait ascendamus et possideamus terram quoniam poterimus obtinere eam

Num.13.32 alii vero qui fuerant cum eo dicebant nequaquam ad hunc populum valemus ascendere quia fortior nobis est

Num.13.33 detraxeruntque terrae quam inspexerant apud filios Israhel dicentes terram quam lustravimus devorat habitatores suos populum quem aspeximus procerae staturae est

Num.13.34 ibi vidimus monstra quaedam filiorum Enach de genere giganteo quibus conparati quasi lucustae videbamur

Num.14

Num.14.1 igitur vociferans omnis turba flevit nocte illa

Num.14.2 et murmurati sunt contra Mosen et Aaron cuncti filii Israhel dicentes

Num.14.3 utinam mortui essemus in Aegypto et non in hac vasta solitudine utinam pereamus et non inducat nos Dominus in terram istam ne cadamus gladio et uxores ac liberi nostri ducantur captivi nonne melius est reverti in Aegyptum

Num.14.4 dixeruntque alter ad alterum constituamus nobis ducem et revertamur in Aegyptum

Num.14.5 quo audito Moses et Aaron ceciderunt proni in terram coram omni multitudine filiorum Israhel

Num.14.6 at vero Iosue filius Nun et Chaleb filius Iepphonne qui et ipsi lustraverant terram sciderunt vestimenta sua

Num.14.7 et ad omnem multitudinem filiorum Israhel locuti sunt terram quam circuivimus valde bona est

Num.14.8 si propitius fuerit Dominus inducet nos in eam et tradet humum lacte et melle manantem

Num.14.9 nolite rebelles esse contra Dominum neque timeatis populum terrae huius quia sicut panem ita eos possumus devorare recessit ab illis omne praesidium Dominus nobiscum est nolite metuere

Num.14.10 cumque clamaret omnis multitudo et lapidibus eos vellet opprimere apparuit gloria Domini super tectum foederis cunctis filiis Israhel

Num.14.11 et dixit Dominus ad Mosen usquequo detrahet mihi populus iste quousque non credent mihi in omnibus signis quae feci coram eis

Num.14.12 feriam igitur eos pestilentia atque consumam te autem faciam principem super gentem magnam et fortiorem quam haec est

Num.14.13 et ait Moses ad Dominum ut audiant Aegyptii de quorum medio eduxisti populum istum

Num.14.14 et habitatores terrae huius qui audierunt quod tu Domine in populo isto sis et facie videaris ad faciem et nubes tua protegat illos et in columna nubis praecedas eos per diem et in columna ignis per noctem

Num.14.15 quod occideris tantam multitudinem quasi unum hominem et dicant

Num.14.16 non poterat introducere populum in terram pro qua iuraverat idcirco occidit eos in solitudine

Num.14.17 magnificetur ergo fortitudo Domini sicut iurasti dicens

Num.14.18 Dominus patiens et multae misericordiae auferens iniquitatem et scelera nullumque innoxium derelinquens qui visitas peccata patrum in filios in tertiam et quartam generationem

Num.14.19 dimitte obsecro peccatum populi tui huius secundum magnitudinem misericordiae tuae sicut propitius fuisti egredientibus de Aegypto usque ad locum istum

Num.14.20 dixitque Dominus dimisi iuxta verbum tuum

Num.14.21 vivo ego et implebitur gloria Domini universa terra

Num.14.22 attamen omnes homines qui viderunt maiestatem meam et signa quae feci in Aegypto et in solitudine et temptaverunt me iam per decem vices nec oboedierunt voci meae

Num.14.23 non videbunt terram pro qua iuravi patribus eorum nec quisquam ex illis qui detraxit mihi intuebitur eam

Num.14.24 servum meum Chaleb qui plenus alio spiritu secutus est me inducam in terram hanc quam circuivit et semen eius possidebit eam

Num.14.25 quoniam Amalechites et Chananeus habitant in vallibus cras movete castra et revertimini in solitudinem per viam maris Rubri

Num.14.26 locutusque est Dominus ad Mosen et Aaron dicens

Num.14.27 usquequo multitudo haec pessima murmurat contra me querellas filiorum Israhel audivi

Num.14.28 dic ergo eis vivo ego ait Dominus sicut locuti estis audiente me sic faciam vobis

Num.14.29 in solitudine hac iacebunt cadavera vestra omnes qui numerati estis a viginti annis et supra et murmurastis contra me

Num.14.30 non intrabitis terram super quam levavi manum meam ut habitare vos facerem praeter Chaleb filium Iepphonne et Iosue filium Nun

Num.14.31 parvulos autem vestros de quibus dixistis quod praedae hostibus forent introducam ut videant terram quae vobis displicuit

Num.14.32 vestra cadavera iacebunt in solitudine

Num.14.33 filii vestri erunt vagi in deserto annis quadraginta et portabunt fornicationem vestram donec consumantur cadavera patrum in deserto

Num.14.34 iuxta numerum quadraginta dierum quibus considerastis terram annus pro die inputabitur et quadraginta annis recipietis iniquitates vestras et scietis ultionem meam

Num.14.35 quoniam sicut locutus sum ita faciam omni multitudini huic pessimae quae consurrexit adversum me in solitudine hac deficiet et morietur

Num.14.36 igitur omnes viri quos miserat Moses ad contemplandam terram et qui reversi murmurare fecerant contra eum omnem multitudinem detrahentes terrae quod esset mala

Num.14.37 mortui sunt atque percussi in conspectu Domini

Num.14.38 Iosue autem filius Nun et Chaleb filius Iepphonne vixerunt ex omnibus qui perrexerant ad considerandam terram

Num.14.39 locutusque est Moses universa verba haec ad omnes filios Israhel et luxit populus nimis

Num.14.40 et ecce mane primo surgentes ascenderunt verticem montis atque dixerunt parati sumus ascendere ad locum de quo Dominus locutus est quia peccavimus

Num.14.41 quibus Moses cur inquit transgredimini verbum Domini quod vobis non cedet in prosperum

Num.14.42 nolite ascendere non enim est Dominus vobiscum ne corruatis coram inimicis vestris

Num.14.43 Amalechites et Chananeus ante vos sunt quorum gladio corruetis eo quod nolueritis adquiescere Domino nec erit Dominus vobiscum

Num.14.44 at illi contenebrati ascenderunt in verticem montis arca autem testamenti Domini et Moses non recesserunt de castris

Num.14.45 descenditque Amalechites et Chananeus qui habitabant in monte et percutiens eos atque concidens persecutus est usque Horma

Num.15

Num.15.1 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Num.15.2 loquere ad filios Israhel et dices ad eos cum ingressi fueritis terram habitationis vestrae quam ego dabo vobis

Num.15.3 et feceritis oblationem Domino in holocaustum aut victimam vota solventes vel sponte offerentes munera aut in sollemnitatibus vestris adolentes odorem suavitatis Domino de bubus sive de ovibus

Num.15.4 offeret quicumque immolaverit victimam sacrificium similae decimam partem oephi conspersae oleo quod mensuram habebit quartam partem hin

Num.15.5 et vinum ad liba fundenda eiusdem mensurae dabit in holocausto sive in victima per agnos singulos

Num.15.6 et arietis erit sacrificium similae duarum decimarum quae conspersa sit oleo tertiae partis hin

Num.15.7 et vinum ad libamentum tertiae partis eiusdem mensurae offeret in odorem suavitatis Domino

Num.15.8 quando vero de bubus feceris holocaustum aut hostiam ut impleas votum vel pacificas victimas

Num.15.9 dabis per singulos boves similae tres decimas conspersae oleo quod habeat medium mensurae hin

Num.15.10 et vinum ad liba fundenda eiusdem mensurae in oblationem suavissimi odoris Domino

Num.15.11 sic facietis

Num.15.12 per singulos boves et arietes et agnos et hedos

Num.15.13 tam indigenae quam peregrini

Num.15.14 eodem ritu offerent sacrificia

Num.15.15 unum praeceptum erit atque iudicium tam vobis quam advenis terrae

Num.15.16 locutus est Dominus ad Mosen dicens

Num.15.17 loquere filiis Israhel et dices ad eos

Num.15.18 cum veneritis in terram quam dabo vobis

Num.15.19 et comederitis de panibus regionis illius separabitis primitias Domino

Num.15.20 de cibis vestris sicut de areis primitias separatis

Num.15.21 ita et de pulmentis dabitis primitiva Domino

Num.15.22 quod si per ignorantiam praeterieritis quicquam horum quae locutus est Dominus ad Mosen

Num.15.23 et mandavit per eum ad vos a die qua coepit iubere et ultra

Num.15.24 oblitaque fuerit facere multitudo offeret vitulum de armento holocaustum in odorem suavissimum Domino et sacrificium eius ac liba ut caerimoniae postulant hircumque pro peccato

Num.15.25 et rogabit sacerdos pro omni multitudine filiorum Israhel et dimittetur eis quoniam non sponte peccaverunt nihilominus offerentes incensum Domino pro se et pro peccato atque errore suo

Num.15.26 et dimittetur universae plebi filiorum Israhel et advenis qui peregrinantur inter vos quoniam culpa est omnis populi per ignorantiam

Num.15.27 quod si anima una nesciens peccaverit offeret capram anniculam pro peccato suo

Num.15.28 et deprecabitur pro ea sacerdos quod inscia peccaverit coram Domino inpetrabitque ei veniam et dimittetur illi

Num.15.29 tam indigenis quam advenis una lex erit omnium qui peccaverint ignorantes

Num.15.30 anima vero quae per superbiam aliquid commiserit sive civis sit ille sive peregrinus quoniam adversum Dominum rebellis fuit peribit de populo suo

Num.15.31 verbum enim Domini contempsit et praeceptum illius fecit irritum idcirco delebitur et portabit iniquitatem suam

Num.15.32 factum est autem cum essent filii Israhel in solitudine et invenissent hominem colligentem ligna in die sabbati

Num.15.33 obtulerunt eum Mosi et Aaron et universae multitudini

Num.15.34 qui recluserunt eum in carcerem nescientes quid super eo facere deberent

Num.15.35 dixitque Dominus ad Mosen morte moriatur homo iste obruat eum lapidibus omnis turba extra castra

Num.15.36 cumque eduxissent eum foras obruerunt lapidibus et mortuus est sicut praeceperat Dominus

Num.15.37 dixit quoque Dominus ad Mosen

Num.15.38 loquere filiis Israhel et dices ad eos ut faciant sibi fimbrias per angulos palliorum ponentes in eis vittas hyacinthinas

Num.15.39 quas cum viderint recordentur omnium mandatorum Domini nec sequantur cogitationes suas et oculos per res varias fornicantes

Num.15.40 sed magis memores praeceptorum Domini faciant ea sintque sancti Deo suo

Num.15.41 ego Dominus Deus vester qui eduxi vos de terra Aegypti ut essem vester Deus

Num.16

Num.16.1 ecce autem Core filius Isaar filii Caath filii Levi et Dathan atque Abiram filii Heliab Hon quoque filius Pheleth de filiis Ruben

Num.16.2 surrexerunt contra Mosen aliique filiorum Israhel ducenti quinquaginta viri proceres synagogae et qui tempore concilii per nomina vocabantur

Num.16.3 cumque stetissent adversum Mosen et Aaron dixerunt sufficiat vobis quia omnis multitudo sanctorum est et in ipsis est Dominus cur elevamini super populum Domini

Num.16.4 quod cum audisset Moses cecidit pronus in faciem

Num.16.5 locutusque ad Core et ad omnem multitudinem mane inquit notum faciet Dominus qui ad se pertineant et sanctos adplicabit sibi et quos elegerit adpropinquabunt ei

Num.16.6 hoc igitur facite tollat unusquisque turibula sua tu Core et omne concilium tuum

Num.16.7 et hausto cras igne ponite desuper thymiama coram Domino et quemcumque elegerit ipse erit sanctus multum erigimini filii Levi

Num.16.8 dixitque rursum ad Core audite filii Levi

Num.16.9 num parum vobis est quod separavit vos Deus Israhel ab omni populo et iunxit sibi ut serviretis ei in cultu tabernaculi et staretis coram frequentia populi et ministraretis ei

Num.16.10 idcirco ad se fecit accedere te et omnes fratres tuos filios Levi ut vobis etiam sacerdotium vindicetis

Num.16.11 et omnis globus tuus stet contra Dominum quid est enim Aaron ut murmuretis contra eum

Num.16.12 misit ergo Moses ut vocaret Dathan et Abiram filios Heliab qui responderunt non venimus

Num.16.13 numquid parum est tibi quod eduxisti nos de terra quae lacte et melle manabat ut occideres in deserto nisi et dominatus fueris nostri

Num.16.14 re vera induxisti nos in terram quae fluit rivis lactis et mellis et dedisti nobis possessiones agrorum et vinearum an et oculos nostros vis eruere non venimus

Num.16.15 iratusque Moses valde ait ad Dominum ne respicias sacrificia eorum tu scis quod ne asellum quidem umquam acceperim ab eis nec adflixerim quempiam eorum

Num.16.16 dixitque ad Core tu et omnis congregatio tua state seorsum coram Domino et Aaron die crastino separatim

Num.16.17 tollite singuli turibula vestra et ponite super ea incensum offerentes Domino ducenta quinquaginta turibula Aaron quoque teneat turibulum suum

Num.16.18 quod cum fecissent stantibus Mosen et Aaron

Num.16.19 et coacervassent adversum eos omnem multitudinem ad ostium tabernaculi apparuit cunctis gloria Domini

Num.16.20 locutusque Dominus ad Mosen et Aaron ait

Num.16.21 separamini de medio congregationis huius ut eos repente disperdam

Num.16.22 qui ceciderunt proni in faciem atque dixerunt fortissime Deus spirituum universae carnis num uno peccante contra omnes tua ira desaeviet

Num.16.23 et ait Dominus ad Mosen

Num.16.24 praecipe universo populo ut separetur a tabernaculis Core et Dathan et Abiram

Num.16.25 surrexitque Moses et abiit ad Dathan et Abiram et sequentibus eum senioribus Israhel

Num.16.26 dixit ad turbam recedite a tabernaculis hominum impiorum et nolite tangere quae ad eos pertinent ne involvamini in peccatis eorum

Num.16.27 cumque recessissent a tentoriis eorum per circuitum Dathan et Abiram egressi stabant in introitu papilionum suorum cum uxoribus et liberis omnique frequentia

Num.16.28 et ait Moses in hoc scietis quod Dominus miserit me ut facerem universa quae cernitis et non ex proprio ea corde protulerim

Num.16.29 si consueta hominum morte interierint et visitaverit eos plaga qua et ceteri visitari solent non misit me Dominus

Num.16.30 sin autem novam rem fecerit Dominus ut aperiens terra os suum degluttiat eos et omnia quae ad illos pertinent descenderintque viventes in infernum scietis quod blasphemaverint Dominum

Num.16.31 confestim igitur ut cessavit loqui disrupta est terra sub pedibus eorum

Num.16.32 et aperiens os suum devoravit illos cum tabernaculis suis et universa substantia

Num.16.33 descenderuntque vivi in infernum operti humo et perierunt de medio multitudinis

Num.16.34 at vero omnis Israhel qui stabat per gyrum fugit ad clamorem pereuntium dicens ne forte et nos terra degluttiat

Num.16.35 sed et ignis egressus a Domino interfecit ducentos quinquaginta viros qui offerebant incensum

Num.16.36 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Num.16.37 praecipe Eleazaro filio Aaron sacerdotis ut tollat turibula quae iacent in incendio et ignem huc illucque dispergat quoniam sanctificata sunt

Num.16.38 in mortibus peccatorum producatque ea in lamminas et adfigat altari eo quod oblatum sit in eis incensum Domino et sanctificata sint ut cernant ea pro signo et monumento filii Israhel

Num.16.39 tulit ergo Eleazar sacerdos turibula aenea in quibus obtulerant hii quos incendium devoravit et produxit ea in lamminas adfigens altari

Num.16.40 ut haberent postea filii Israhel quibus commonerentur ne quis accedat alienigena et qui non est de semine Aaron ad offerendum incensum Domino ne patiatur sicut passus est Core et omnis congregatio eius loquente Domino ad Mosen

Num.16.41 murmuravit autem omnis multitudo filiorum Israhel sequenti die contra Mosen et Aaron dicens vos interfecistis populum Domini

Num.16.42 cumque oreretur seditio et tumultus incresceret

Num.16.43 Moses et Aaron fugerunt ad tabernaculum foederis quod postquam ingressi sunt operuit nubes et apparuit gloria Domini

Num.16.44 dixitque Dominus ad Mosen

Num.16.45 recedite de medio huius multitudinis etiam nunc delebo eos cumque iacerent in terra

Num.16.46 dixit Moses ad Aaron tolle turibulum et hausto igne de altari mitte incensum desuper pergens cito ad populum ut roges pro eis iam enim egressa est ira a Domino et plaga desaevit

Num.16.47 quod cum fecisset Aaron et cucurrisset ad mediam multitudinem quam iam vastabat incendium obtulit thymiama

Num.16.48 et stans inter mortuos ac viventes pro populo deprecatus est et plaga cessavit

Num.16.49 fuerunt autem qui percussi sunt quattuordecim milia hominum et septingenti absque his qui perierant in seditione Core

Num.16.50 reversusque est Aaron ad Mosen ad ostium tabernaculi foederis postquam quievit interitus

Num.17

Num.17.1 et locutus est Dominus ad Mosen dicens

Num.17.2 loquere ad filios Israhel et accipe ab eis virgas singulas per cognationes suas a cunctis principibus tribuum virgas duodecim et uniuscuiusque nomen superscribes virgae suae

Num.17.3 nomen autem Aaron erit in tribu Levi et una virga cunctas eorum familias continebit

Num.17.4 ponesque eas in tabernaculo foederis coram testimonio ubi loquar ad te

Num.17.5 quem ex his elegero germinabit virga eius et cohibebo a me querimonias filiorum Israhel quibus contra vos murmurant

Num.17.6 locutusque est Moses ad filios Israhel et dederunt ei omnes principes virgas per singulas tribus fueruntque virgae duodecim absque virga Aaron

Num.17.7 quas cum posuisset Moses coram Domino in tabernaculo testimonii

Num.17.8 sequenti die regressus invenit germinasse virgam Aaron in domo Levi et turgentibus gemmis eruperant flores qui foliis dilatatis in amigdalas deformati sunt

Num.17.9 protulit ergo Moses omnes virgas de conspectu Domini ad cunctos filios Israhel videruntque et receperunt singuli virgas suas

Num.17.10 dixitque Dominus ad Mosen refer virgam Aaron in tabernaculum testimonii ut servetur ibi in signum rebellium filiorum et quiescant querellae eorum a me ne moriantur

Num.17.11 fecitque Moses sicut praeceperat Dominus

Num.17.12 dixerunt autem filii Israhel ad Mosen ecce consumpti sumus omnes perivimus

Num.17.13 quicumque accedit ad tabernaculum Domini moritur num usque ad internicionem cuncti delendi sumus

Num.18

Num.18.1 dixitque Dominus ad Aaron tu et filii tui et domus patris tui tecum portabitis iniquitatem sanctuarii et tu et filii tui simul sustinebitis peccata sacerdotii vestri

Num.18.2 sed et fratres tuos de tribu Levi et sceptro patris tui sume tecum praestoque sint et ministrent tibi tu autem et filii tui ministrabitis in tabernaculo testimonii

Num.18.3 excubabuntque Levitae ad praecepta tua et ad cuncta opera tabernaculi ita dumtaxat ut ad vasa sanctuarii et altare non accedant ne et illi moriantur et vos pereatis simul

Num.18.4 sint autem tecum et excubent in custodiis tabernaculi et in omnibus caerimoniis eius alienigena non miscebitur vobis

Num.18.5 excubate in custodia sanctuarii et in ministerio altaris ne oriatur indignatio super filios Israhel

Num.18.6 ego dedi vobis fratres vestros Levitas de medio filiorum Israhel et tradidi donum Domino ut serviant in ministeriis tabernaculi eius

Num.18.7 tu autem et filii tui custodite sacerdotium vestrum et omnia quae ad cultum altaris pertinent et intra velum sunt per sacerdotes administrabuntur si quis externus accesserit occidetur

Num.18.8 locutus est Dominus ad Aaron ecce dedi tibi custodiam primitiarum mearum omnia quae sanctificantur a filiis Israhel tibi tradidi et filiis tuis pro officio sacerdotali legitima sempiterna

Num.18.9 haec ergo accipies de his quae sanctificantur et oblata sunt Domino omnis oblatio et sacrificium et quicquid pro peccato atque delicto redditur mihi et cedet in sancta sanctorum tuum erit et filiorum tuorum

Num.18.10 in sanctuario comedes illud mares tantum edent ex eo quia consecratum est tibi

Num.18.11 primitias autem quas voverint et obtulerint filii Israhel tibi dedi et filiis ac filiabus tuis iure perpetuo qui mundus est in domo tua vescetur eis

Num.18.12 omnem medullam olei et vini ac frumenti quicquid offerunt primitiarum Domino tibi dedi

Num.18.13 universa frugum initia quas gignit humus et Domino deportantur cedent in usus tuos qui mundus est in domo tua vescetur eis

Num.18.14 omne quod ex voto reddiderint filii Israhel tuum erit

Num.18.15 quicquid primum erumpet e vulva cunctae carnis quam offerunt Domino sive ex hominibus sive de pecoribus fuerit tui iuris erit ita dumtaxat ut pro hominis primogenito pretium accipias et omne animal quod inmundum est redimi facias

Num.18.16 cuius redemptio erit post unum mensem siclis argenti quinque pondere sanctuarii siclus viginti obolos habet

Num.18.17 primogenitum autem bovis et ovis et caprae non facies redimi quia sanctificata sunt Domino sanguinem tantum eorum fundes super altare et adipes adolebis in suavissimum odorem Domino

Num.18.18 carnes vero in usum tuum cedent sicut pectusculum consecratum et armus dexter tua erunt

Num.18.19 omnes primitias sanctuarii quas offerunt filii Israhel Domino tibi dedi et filiis ac filiabus tuis iure perpetuo pactum salis est sempiternum coram Domino tibi ac filiis tuis

Num.18.20 dixitque Dominus ad Aaron in terra eorum nihil possidebitis nec habebitis partem inter eos ego pars et hereditas tua in medio filiorum Israhel

Num.18.21 filiis autem Levi dedi omnes decimas Israhelis in possessionem pro ministerio quo serviunt mihi in tabernaculo foederis

Num.18.22 ut non accedant ultra filii Israhel ad tabernaculum nec committant peccatum mortiferum

Num.18.23 solis filiis Levi mihi in tabernaculo servientibus et portantibus peccata populi legitimum sempiternum erit in generationibus vestris nihil aliud possidebunt

Num.18.24 decimarum oblatione contenti quas in usus eorum et necessaria separavi

Num.18.25 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Num.18.26 praecipe Levitis atque denuntia cum acceperitis a filiis Israhel decimas quas dedi vobis primitias earum offerte Domino id est decimam partem decimae

Num.18.27 ut reputetur vobis in oblationem primitivorum tam de areis quam de torcularibus

Num.18.28 et universis quorum accipitis primitias offerte Domino et date Aaron sacerdoti

Num.18.29 omnia quae offertis ex decimis et in donaria Domini separatis optima et electa erunt

Num.18.30 dicesque ad eos si praeclara et meliora quaeque obtuleritis ex decimis reputabitur vobis quasi de area et torculari dederitis primitias

Num.18.31 et comedetis eas in omnibus locis vestris tam vos quam familiae vestrae quia pretium est pro ministerio quo servitis in tabernaculo testimonii

Num.18.32 et non peccabitis super hoc egregia vobis et pinguia reservantes ne polluatis oblationes filiorum Israhel et moriamini

Num.19

Num.19.1 locutusque est Dominus ad Mosen et Aaron dicens

Num.19.2 ista est religio victimae quam constituit Dominus praecipe filiis Israhel ut adducant ad te vaccam rufam aetatis integrae in qua nulla sit macula nec portaverit iugum

Num.19.3 tradetisque eam Eleazaro sacerdoti qui eductam extra castra immolabit in conspectu omnium

Num.19.4 et tinguens digitum in sanguine eius asperget contra fores tabernaculi septem vicibus

Num.19.5 conburetque eam cunctis videntibus tam pelle et carnibus eius quam sanguine et fimo flammae traditis

Num.19.6 lignum quoque cedrinum et hysopum coccumque bis tinctum sacerdos mittet in flammam quae vaccam vorat

Num.19.7 et tunc demum lotis vestibus et corpore suo ingredietur in castra commaculatusque erit usque ad vesperam

Num.19.8 sed et ille qui conbuserit eam lavabit vestimenta sua et corpus et inmundus erit usque ad vesperam

Num.19.9 colliget autem vir mundus cineres vaccae et effundet eos extra castra in loco purissimo ut sint multitudini filiorum Israhel in custodiam et in aquam aspersionis quia pro peccato vacca conbusta est

Num.19.10 cumque laverit qui vaccae portaverat cineres vestimenta sua inmundus erit usque ad vesperum habebunt hoc filii Israhel et advenae qui habitant inter eos sanctum iure perpetuo

Num.19.11 qui tetigerit cadaver hominis et propter hoc septem diebus fuerit inmundus

Num.19.12 aspergetur ex hac aqua die tertio et septimo et sic mundabitur si die tertio aspersus non fuerit septimo non poterit emundari

Num.19.13 omnis qui tetigerit humanae animae morticinum et aspersus hac commixtione non fuerit polluet tabernaculum Domini et peribit ex Israhel quia aqua expiationis non est aspersus inmundus erit et manebit spurcitia eius super eum

Num.19.14 ista est lex hominis qui moritur in tabernaculo omnes qui ingrediuntur tentorium illius et universa vasa quae ibi sunt polluta erunt septem diebus

Num.19.15 vas quod non habuerit operculum nec ligaturam desuper inmundum erit

Num.19.16 si quis in agro tetigerit cadaver occisi hominis aut per se mortui sive os illius vel sepulchrum inmundus erit septem diebus

Num.19.17 tollent de cineribus conbustionis atque peccati et mittent aquas vivas super eos in vas

Num.19.18 in quibus cum homo mundus tinxerit hysopum asperget eo omne tentorium et cunctam supellectilem et homines huiuscemodi contagione pollutos

Num.19.19 atque hoc modo mundus lustrabit inmundum tertio et septimo die expiatusque die septimo lavabit et se et vestimenta sua et mundus erit ad vesperam

Num.19.20 si quis hoc ritu non fuerit expiatus peribit anima illius de medio ecclesiae quia sanctuarium Domini polluit et non est aqua lustrationis aspersus

Num.19.21 erit hoc praeceptum legitimum sempiternum ipse quoque qui aspergit aquas lavabit vestimenta sua omnis qui tetigerit aquas expiationis inmundus erit usque ad vesperam

Num.19.22 quicquid tetigerit inmundus inmundum faciet et anima quae horum quippiam tetigerit inmunda erit usque ad vesperum

Num.20

Num.20.1 veneruntque filii Israhel et omnis multitudo in desertum Sin mense primo et mansit populus in Cades mortuaque est ibi Maria et sepulta in eodem loco

Num.20.2 cumque indigeret aqua populus coierunt adversum Mosen et Aaron

Num.20.3 et versi in seditionem dixerunt utinam perissemus inter fratres nostros coram Domino

Num.20.4 cur eduxistis ecclesiam Domini in solitudinem ut et nos et nostra iumenta moriantur

Num.20.5 quare nos fecistis ascendere de Aegypto et adduxistis in locum istum pessimum qui seri non potest qui nec ficum gignit nec vineas nec mala granata insuper et aquam non habet ad bibendum

Num.20.6 ingressusque Moses et Aaron dimissa multitudine tabernaculum foederis corruerunt proni in terram et apparuit gloria Domini super eos

Num.20.7 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Num.20.8 tolle virgam et congrega populum tu et Aaron frater tuus et loquimini ad petram coram eis et illa dabit aquas cumque eduxeris aquam de petra bibet omnis multitudo et iumenta eius

Num.20.9 tulit igitur Moses virgam quae erat in conspectu Domini sicut praeceperat ei

Num.20.10 congregata multitudine ante petram dixitque eis audite rebelles et increduli num de petra hac vobis aquam poterimus eicere

Num.20.11 cumque elevasset Moses manum percutiens virga bis silicem egressae sunt aquae largissimae ita ut et populus biberet et iumenta

Num.20.12 dixitque Dominus ad Mosen et Aaron quia non credidistis mihi ut sanctificaretis me coram filiis Israhel non introducetis hos populos in terram quam dabo eis

Num.20.13 haec est aqua Contradictionis ubi iurgati sunt filii Israhel contra Dominum et sanctificatus est in eis

Num.20.14 misit interea nuntios Moses de Cades ad regem Edom qui dicerent haec mandat frater tuus Israhel nosti omnem laborem qui adprehendit nos

Num.20.15 quomodo descenderint patres nostri in Aegyptum et habitaverimus ibi multo tempore adflixerintque nos Aegyptii et patres nostros

Num.20.16 et quomodo clamaverimus ad Dominum et exaudierit nos miseritque angelum qui eduxerit nos de Aegypto ecce in urbe Cades quae est in extremis finibus tuis positi

Num.20.17 obsecramus ut nobis transire liceat per terram tuam non ibimus per agros nec per vineas non bibemus aquas de puteis tuis sed gradiemur via publica nec ad dextram nec ad sinistram declinantes donec transeamus terminos tuos

Num.20.18 cui respondit Edom non transibis per me alioquin armatus occurram tibi

Num.20.19 dixeruntque filii Israhel per tritam gradiemur viam et si biberimus aquas tuas nos et pecora nostra dabimus quod iustum est nulla erit in pretio difficultas tantum velociter transeamus

Num.20.20 at ille respondit non transibis statimque egressus est obvius cum infinita multitudine et manu forti

Num.20.21 nec voluit adquiescere deprecanti ut concederet transitum per fines suos quam ob rem devertit ab eo Israhel

Num.20.22 cumque castra movissent de Cades venerunt in montem Or qui est in finibus terrae Edom

Num.20.23 ubi locutus est Dominus ad Mosen

Num.20.24 pergat inquit Aaron ad populos suos non enim intrabit terram quam dedi filiis Israhel eo quod incredulus fuerit ori meo ad aquas Contradictionis

Num.20.25 tolle Aaron et filium eius cum eo et duces eos in montem Or

Num.20.26 cumque nudaveris patrem veste sua indues ea Eleazarum filium eius et Aaron colligetur et morietur ibi

Num.20.27 fecit Moses ut praeceperat Dominus et ascenderunt in montem Or coram omni multitudine

Num.20.28 cumque Aaron spoliasset vestibus suis induit eis Eleazarum filium eius

Num.20.29 illo mortuo in montis supercilio descendit cum Eleazaro

Num.20.30 omnis autem multitudo videns occubuisse Aaron flevit super eo triginta diebus per cunctas familias suas

Num.21

Num.21.1 quod cum audisset Chananeus rex Arad qui habitabat ad meridiem venisse scilicet Israhel per exploratorum viam pugnavit contra illum et victor existens duxit ex eo praedam

Num.21.2 at Israhel voto se Domino obligans ait si tradideris populum istum in manu mea delebo urbes eius

Num.21.3 exaudivitque Dominus preces Israhel et tradidit Chananeum quem ille interfecit subversis urbibus eius et vocavit nomen loci illius Horma id est anathema

Num.21.4 profecti sunt autem et de monte Or per viam quae ducit ad mare Rubrum ut circumirent terram Edom et taedere coepit populum itineris ac laboris

Num.21.5 locutusque contra Deum et Mosen ait cur eduxisti nos de Aegypto ut moreremur in solitudine deest panis non sunt aquae anima nostra iam nausiat super cibo isto levissimo

Num.21.6 quam ob rem misit Dominus in populum ignitos serpentes ad quorum plagas et mortes plurimorum

Num.21.7 venerunt ad Mosen atque dixerunt peccavimus quia locuti sumus contra Dominum et te ora ut tollat a nobis serpentes oravit Moses pro populo

Num.21.8 et locutus est Dominus ad eum fac serpentem et pone eum pro signo qui percussus aspexerit eum vivet

Num.21.9 fecit ergo Moses serpentem aeneum et posuit pro signo quem cum percussi aspicerent sanabantur

Num.21.10 profectique filii Israhel castrametati sunt in Oboth

Num.21.11 unde egressi fixere tentoria in Hieabarim in solitudine quae respicit Moab contra orientalem plagam

Num.21.12 et inde moventes venerunt ad torrentem Zared

Num.21.13 quem relinquentes castrametati sunt contra Arnon quae est in deserto et prominet in finibus Amorrei siquidem Arnon terminus est Moab dividens Moabitas et Amorreos

Num.21.14 unde dicitur in libro bellorum Domini sicut fecit in mari Rubro sic faciet in torrentibus Arnon

Num.21.15 scopuli torrentium inclinati sunt ut requiescerent in Ar et recumberent in finibus Moabitarum

Num.21.16 ex eo loco apparuit puteus super quo locutus est Dominus ad Mosen congrega populum et dabo ei aquam

Num.21.17 tunc cecinit Israhel carmen istud ascendat puteus concinebant

Num.21.18 puteus quem foderunt principes et paraverunt duces multitudinis in datore legis et in baculis suis de solitudine Matthana

Num.21.19 de Matthana Nahalihel de Nahalihel in Bamoth

Num.21.20 de Bamoth vallis est in regione Moab in vertice Phasga et quod respicit contra desertum

Num.21.21 misit autem Israhel nuntios ad Seon regem Amorreorum dicens

Num.21.22 obsecro ut transire mihi liceat per terram tuam non declinabimus in agros et vineas non bibemus aquas ex puteis via regia gradiemur donec transeamus terminos tuos

Num.21.23 qui concedere noluit ut transiret Israhel per fines suos quin potius exercitu congregato egressus est obviam in desertum et venit in Iasa pugnavitque contra eum

Num.21.24 a quo percussus est in ore gladii et possessa est terra eius ab Arnon usque Iebboc et filios Ammon quia forti praesidio tenebantur termini Ammanitarum

Num.21.25 tulit ergo Israhel omnes civitates eius et habitavit in urbibus Amorrei in Esebon scilicet et viculis eius

Num.21.26 urbs Esebon fuit regis Seon Amorrei qui pugnavit contra regem Moab et tulit omnem terram quae dicionis illius fuerat usque Arnon

Num.21.27 idcirco dicitur in proverbio venite in Esebon aedificetur et construatur civitas Seon

Num.21.28 ignis egressus est de Esebon flamma de oppido Seon et devoravit Ar Moabitarum et habitatores excelsorum Arnon

Num.21.29 vae tibi Moab peristi popule Chamos dedit filios eius in fugam et filias in captivitatem regi Amorreorum Seon

Num.21.30 iugum ipsorum disperiit ab Esebon usque Dibon lassi pervenerunt in Nophe et usque Medaba

Num.21.31 habitavit itaque Israhel in terra Amorrei

Num.21.32 misitque Moses qui explorarent Iazer cuius ceperunt viculos et possederunt habitatores

Num.21.33 verteruntque se et ascenderunt per viam Basan et occurrit eis Og rex Basan cum omni populo suo pugnaturus in Edrai

Num.21.34 dixitque Dominus ad Mosen ne timeas eum quia in manu tua tradidi illum et omnem populum ac terram eius faciesque illi sicut fecisti Seon regi Amorreorum habitatori Esebon

Num.21.35 percusserunt igitur et hunc cum filiis suis universumque populum eius usque ad internicionem et possederunt terram illius

Num.22

Num.22.1 profectique castrametati sunt in campestribus Moab ubi trans Iordanem Hierichus sita est

Num.22.2 videns autem Balac filius Sepphor omnia quae fecerat Israhel Amorreo

Num.22.3 et quod pertimuissent eum Moabitae et impetum eius ferre non possent

Num.22.4 dixit ad maiores natu Madian ita delebit hic populus omnes qui in nostris finibus commorantur quomodo solet bos herbas usque ad radices carpere ipse erat eo tempore rex in Moab

Num.22.5 misit ergo nuntios ad Balaam filium Beor ariolum qui habitabat super flumen terrae filiorum Ammon ut vocarent eum et dicerent ecce egressus est populus ex Aegypto qui operuit superficiem terrae sedens contra me

Num.22.6 veni igitur et maledic populo huic quia fortior me est si quo modo possim percutere et eicere eum de terra mea novi enim quod benedictus sit cui benedixeris et maledictus in quem maledicta congesseris

Num.22.7 perrexerunt seniores Moab et maiores natu Madian habentes divinationis pretium in manibus cumque venissent ad Balaam et narrassent ei omnia verba Balac

Num.22.8 ille respondit manete hic nocte et respondebo quicquid mihi dixerit Dominus manentibus illis apud Balaam venit Deus et ait ad eum

Num.22.9 quid sibi volunt homines isti apud te

Num.22.10 respondit Balac filius Sepphor rex Moabitarum misit ad me

Num.22.11 dicens ecce populus qui egressus est de Aegypto operuit superficiem terrae veni et maledic ei si quo modo possim pugnans abicere eum

Num.22.12 dixitque Deus ad Balaam noli ire cum eis neque maledicas populo quia benedictus est

Num.22.13 qui mane consurgens dixit ad principes ite in terram vestram quia prohibuit me Deus venire vobiscum

Num.22.14 reversi principes dixerunt ad Balac noluit Balaam venire nobiscum

Num.22.15 rursum ille multo plures et nobiliores quam ante miserat misit

Num.22.16 qui cum venissent ad Balaam dixerunt sic dicit Balac filius Sepphor ne cuncteris venire ad me

Num.22.17 paratum honorare te et quicquid volueris dare veni et maledic populo isti

Num.22.18 respondit Balaam si dederit mihi Balac plenam domum suam argenti et auri non potero inmutare verbum Domini Dei mei ut vel plus vel minus loquar

Num.22.19 obsecro ut hic maneatis etiam hac nocte et scire queam quid mihi rursum respondeat Dominus

Num.22.20 venit ergo Deus ad Balaam nocte et ait ei si vocare te venerunt homines isti surge et vade cum eis ita dumtaxat ut quod tibi praecepero facias

Num.22.21 surrexit Balaam mane et strata asina profectus est cum eis

Num.22.22 et iratus est Deus stetitque angelus Domini in via contra Balaam qui sedebat asinae et duos pueros habebat secum

Num.22.23 cernens asina angelum stantem in via evaginato gladio avertit se de itinere et ibat per agrum quam cum verberaret Balaam et vellet ad semitam reducere

Num.22.24 stetit angelus in angustiis duarum maceriarum quibus vineae cingebantur

Num.22.25 quem videns asina iunxit se parieti et adtrivit sedentis pedem at ille iterum verberabat

Num.22.26 et nihilominus angelus ad locum angustum transiens ubi nec ad dextram nec ad sinistram poterat deviari obvius stetit

Num.22.27 cumque vidisset asina stantem angelum concidit sub pedibus sedentis qui iratus vehementius caedebat fuste latera

Num.22.28 aperuitque Dominus os asinae et locuta est quid feci tibi cur percutis me ecce iam tertio

Num.22.29 respondit Balaam quia commeruisti et inlusisti mihi utinam haberem gladium ut te percuterem

Num.22.30 dixit asina nonne animal tuum sum cui semper sedere consuesti usque in praesentem diem dic quid simile umquam fecerim tibi at ille ait numquam

Num.22.31 protinus aperuit Dominus oculos Balaam et vidit angelum stantem in via evaginato gladio adoravitque eum pronus in terram

Num.22.32 cui angelus cur inquit tertio verberas asinam tuam ego veni ut adversarer tibi quia perversa est via tua mihique contraria

Num.22.33 et nisi asina declinasset de via dans locum resistenti te occidissem et illa viveret

Num.22.34 dixit Balaam peccavi nesciens quod tu stares contra me et nunc si displicet tibi ut vadam revertar

Num.22.35 ait angelus vade cum istis et cave ne aliud quam praecepero tibi loquaris ivit igitur cum principibus

Num.22.36 quod cum audisset Balac egressus est in occursum eius in oppido Moabitarum quod situm est in extremis finibus Arnon

Num.22.37 dixitque ad Balaam misi nuntios ut vocarent te cur non statim venisti ad me an quia mercedem adventui tuo reddere nequeo

Num.22.38 cui ille respondit ecce adsum numquid loqui potero aliud nisi quod Deus posuerit in ore meo

Num.22.39 perrexerunt ergo simul et venerunt in urbem quae in extremis regni eius finibus erat

Num.22.40 cumque occidisset Balac boves et oves misit ad Balaam et principes qui cum eo erant munera

Num.22.41 mane autem facto duxit eum ad excelsa Baal et intuitus est extremam partem populi

Num.23

Num.23.1 dixitque Balaam ad Balac aedifica mihi hic septem aras et para totidem vitulos eiusdemque numeri arietes

Num.23.2 cumque fecisset iuxta sermonem Balaam inposuerunt simul vitulum et arietem super aram

Num.23.3 dixitque Balaam ad Balac sta paulisper iuxta holocaustum tuum donec vadam si forte occurrat mihi Dominus et quodcumque imperaverit loquar tibi

Num.23.4 cumque abisset velociter occurrit ei Deus locutusque ad eum Balaam septem inquit aras erexi et inposui vitulum et arietem desuper

Num.23.5 Dominus autem posuit verbum in ore eius et ait revertere ad Balac et haec loqueris

Num.23.6 reversus invenit stantem Balac iuxta holocaustum suum et omnes principes Moabitarum

Num.23.7 adsumptaque parabola sua dixit de Aram adduxit me Balac rex Moabitarum de montibus orientis veni inquit et maledic Iacob propera et detestare Israhel

Num.23.8 quomodo maledicam cui non maledixit Deus qua ratione detester quem Dominus non detestatur

Num.23.9 de summis silicibus videbo eum et de collibus considerabo illum populus solus habitabit et inter gentes non reputabitur

Num.23.10 quis dinumerare possit pulverem Iacob et nosse numerum stirpis Israhel moriatur anima mea morte iustorum et fiant novissima mea horum similia

Num.23.11 dixitque Balac ad Balaam quid est hoc quod agis ut malediceres inimicis vocavi te et tu e contrario benedicis eis

Num.23.12 cui ille respondit num aliud possum loqui nisi quod iusserit Dominus

Num.23.13 dixit ergo Balac veni mecum in alterum locum unde partem Israhelis videas et totum videre non possis inde maledicito ei

Num.23.14 cumque duxisset eum in locum sublimem super verticem montis Phasga aedificavit Balaam septem aras et inpositis supra vitulo atque ariete

Num.23.15 dixit ad Balac sta hic iuxta holocaustum tuum donec ego pergam obvius

Num.23.16 cui cum Dominus occurrisset posuissetque verbum in ore eius ait revertere ad Balac et haec loqueris ei

Num.23.17 reversus invenit eum stantem iuxta holocaustum suum et principes Moabitarum cum eo ad quem Balac quid inquit locutus est Dominus

Num.23.18 at ille adsumpta parabola sua ait sta Balac et ausculta audi fili Sepphor

Num.23.19 non est Deus quasi homo ut mentiatur nec ut filius hominis ut mutetur dixit ergo et non faciet locutus est et non implebit

Num.23.20 ad benedicendum adductus sum benedictionem prohibere non valeo

Num.23.21 non est idolum in Iacob nec videtur simulacrum in Israhel Dominus Deus eius cum eo est et clangor victoriae regis in illo

Num.23.22 Deus eduxit eum de Aegypto cuius fortitudo similis est rinocerotis

Num.23.23 non est augurium in Iacob nec divinatio in Israhel temporibus suis dicetur Iacob et Israheli quid operatus sit Deus

Num.23.24 ecce populus ut leaena consurget et quasi leo erigetur non accubabit donec devoret praedam et occisorum sanguinem bibat

Num.23.25 dixitque Balac ad Balaam nec maledicas ei nec benedicas

Num.23.26 et ille nonne ait dixi tibi quod quicquid mihi Deus imperaret hoc facerem

Num.23.27 et ait Balac ad eum veni et ducam te ad alium locum si forte placeat Deo ut inde maledicas eis

Num.23.28 cumque duxisset eum super verticem montis Phogor qui respicit solitudinem

Num.23.29 dixit ei Balaam aedifica mihi hic septem aras et para totidem vitulos eiusdemque numeri arietes

Num.23.30 fecit Balac ut Balaam dixerat inposuitque vitulos et arietes per singulas aras

Num.24

Num.24.1 cumque vidisset Balaam quod placeret Domino ut benediceret Israheli nequaquam abiit ut ante perrexerat ut augurium quaereret sed dirigens contra desertum vultum suum

Num.24.2 et elevans oculos vidit Israhel in tentoriis commorantem per tribus suas et inruente in se spiritu Dei

Num.24.3 adsumpta parabola ait dixit Balaam filius Beor dixit homo cuius obturatus est oculus

Num.24.4 dixit auditor sermonum Dei qui visionem Omnipotentis intuitus est qui cadit et sic aperiuntur oculi eius

Num.24.5 quam pulchra tabernacula tua Iacob et tentoria tua Israhel

Num.24.6 ut valles nemorosae ut horti iuxta fluvios inrigui ut tabernacula quae fixit Dominus quasi cedri propter aquas

Num.24.7 fluet aqua de situla eius et semen illius erit in aquas multas tolletur propter Agag rex eius et auferetur regnum illius

Num.24.8 Deus eduxit illum de Aegypto cuius fortitudo similis est rinocerotis devorabunt gentes hostes illius ossaque eorum confringent et perforabunt sagittis

Num.24.9 accubans dormivit ut leo et quasi leaena quam suscitare nullus audebit qui benedixerit tibi erit ipse benedictus qui maledixerit in maledictione reputabitur

Num.24.10 iratusque Balac contra Balaam conplosis manibus ait ad maledicendum inimicis meis vocavi te quibus e contrario tertio benedixisti

Num.24.11 revertere ad locum tuum decreveram quidem magnifice honorare te sed Dominus privavit te honore disposito

Num.24.12 respondit Balaam ad Balac nonne nuntiis tuis quos misisti ad me dixi

Num.24.13 si dederit mihi Balac plenam domum suam argenti et auri non potero praeterire sermonem Domini Dei mei ut vel boni quid vel mali proferam ex corde meo sed quicquid Dominus dixerit hoc loquar

Num.24.14 verumtamen pergens ad populum meum dabo consilium quid populus tuus huic populo faciat extremo tempore

Num.24.15 sumpta igitur parabola rursum ait dixit Balaam filius Beor dixit homo cuius obturatus est oculus

Num.24.16 dixit auditor sermonum Dei qui novit doctrinam Altissimi et visiones Omnipotentis videt qui cadens apertos habet oculos

Num.24.17 videbo eum sed non modo intuebor illum sed non prope orietur stella ex Iacob et consurget virga de Israhel et percutiet duces Moab vastabitque omnes filios Seth

Num.24.18 et erit Idumea possessio eius hereditas Seir cedet inimicis suis Israhel vero fortiter aget

Num.24.19 de Iacob erit qui dominetur et perdat reliquias civitatis

Num.24.20 cumque vidisset Amalech adsumens parabolam ait principium gentium Amalech cuius extrema perdentur

Num.24.21 vidit quoque Cineum et adsumpta parabola ait robustum est quidem habitaculum tuum sed si in petra posueris nidum tuum

Num.24.22 et fueris electus de stirpe Cain quamdiu poteris permanere Assur enim capiet te

Num.24.23 adsumptaque parabola iterum locutus est heu quis victurus est quando ista faciet Deus

Num.24.24 venient in trieribus de Italia superabunt Assyrios vastabuntque Hebraeos et ad extremum etiam ipsi peribunt

Num.24.25 surrexitque Balaam et reversus est in locum suum Balac quoque via qua venerat rediit

Num.25

Num.25.1 morabatur autem eo tempore Israhel in Setthim et fornicatus est populus cum filiabus Moab

Num.25.2 quae vocaverunt eos ad sacrificia sua at illi comederunt et adoraverunt deos earum

Num.25.3 initiatusque est Israhel Beelphegor et iratus Dominus

Num.25.4 ait ad Mosen tolle cunctos principes populi et suspende eos contra solem in patibulis ut avertatur furor meus ab Israhel

Num.25.5 dixitque Moses ad iudices Israhel occidat unusquisque proximos suos qui initiati sunt Beelphegor

Num.25.6 et ecce unus de filiis Israhel intravit coram fratribus suis ad scortum madianitin vidente Mose et omni turba filiorum Israhel qui flebant ante fores tabernaculi

Num.25.7 quod cum vidisset Finees filius Eleazari filii Aaron sacerdotis surrexit de medio multitudinis et arrepto pugione

Num.25.8 ingressus est post virum israhelitem in lupanar et perfodit ambos simul virum scilicet et mulierem in locis genitalibus cessavitque plaga a filiis Israhel

Num.25.9 et occisi sunt viginti quattuor milia homines

Num.25.10 dixitque Dominus ad Mosen

Num.25.11 Finees filius Eleazari filii Aaron sacerdotis avertit iram meam a filiis Israhel quia zelo meo commotus est contra eos ut non ipse delerem filios Israhel in zelo meo

Num.25.12 idcirco loquere ad eos ecce do ei pacem foederis mei

Num.25.13 et erit tam ipsi quam semini illius pactum sacerdotii sempiternum quia zelatus est pro Deo suo et expiavit scelus filiorum Israhel

Num.25.14 erat autem nomen viri israhelitae qui occisus est cum Madianitide Zambri filius Salu dux de cognatione et tribu Symeonis

Num.25.15 porro mulier madianitis quae pariter interfecta est vocabatur Chozbi filia Sur principis nobilissimi Madianitarum

Num.25.16 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Num.25.17 hostes vos sentiant Madianitae et percutite eos

Num.25.18 quia et ipsi hostiliter egerunt contra vos et decepere insidiis per idolum Phogor et Chozbi filiam ducis Madian sororem suam quae percussa est in die plagae pro sacrilegio Phogor

Num.26

Num.26.1 postquam noxiorum sanguis effusus est dixit Dominus ad Mosen et Eleazarum filium Aaron sacerdotem

Num.26.2 numerate omnem summam filiorum Israhel a viginti annis et supra per domos et cognationes suas cunctos qui possunt ad bella procedere

Num.26.3 locuti sunt itaque Moses et Eleazar sacerdos in campestribus Moab super Iordanem contra Hierichum ad eos qui erant

Num.26.4 a viginti annis et supra sicut Dominus imperarat quorum iste est numerus

Num.26.5 Ruben primogenitus Israhel huius filius Enoch a quo familia Enochitarum et Phallu a quo familia Phalluitarum

Num.26.6 et Esrom a quo familia Esromitarum et Charmi a quo familia Charmitarum

Num.26.7 hae sunt familiae de stirpe Ruben quarum numerus inventus est quadraginta tria milia et septingenti triginta

Num.26.8 filius Phallu Heliab

Num.26.9 huius filii Namuhel et Dathan et Abiram isti sunt Dathan et Abiram principes populi qui surrexerunt contra Mosen et Aaron in seditione Core quando adversum Dominum rebellaverunt

Num.26.10 et aperiens terra os suum devoravit Core morientibus plurimis quando conbusit ignis ducentos quinquaginta viros et factum est grande miraculum

Num.26.11 ut Core pereunte filii illius non perirent

Num.26.12 filii Symeon per cognationes suas Namuhel ab hoc familia Namuhelitarum Iamin ab hoc familia Iaminitarum Iachin ab hoc familia Iachinitarum

Num.26.13 Zare ab hoc familia Zareitarum Saul ab hoc familia Saulitarum

Num.26.14 hae sunt familiae de stirpe Symeon quarum omnis numerus fuit viginti duo milia ducentorum

Num.26.15 filii Gad per cognationes suas Sephon ab hoc familia Sephonitarum Aggi ab hoc familia Aggitarum Suni ab hoc familia Sunitarum

Num.26.16 Ozni ab hoc familia Oznitarum Heri ab hoc familia Heritarum

Num.26.17 Arod ab hoc familia Aroditarum Arihel ab hoc familia Arihelitarum

Num.26.18 istae sunt familiae Gad quarum omnis numerus fuit quadraginta milia quingentorum

Num.26.19 filii Iuda Her et Onan qui ambo mortui sunt in terra Chanaan

Num.26.20 fueruntque filii Iuda per cognationes suas Sela a quo familia Selanitarum Phares a quo familia Pharesitarum Zare a quo familia Zareitarum

Num.26.21 porro filii Phares Esrom a quo familia Esromitarum et Amul a quo familia Amulitarum

Num.26.22 istae sunt familiae Iuda quarum omnis numerus fuit septuaginta milia quingentorum

Num.26.23 filii Isachar per cognationes suas Thola a quo familia Tholaitarum Phua a quo familia Phuaitarum

Num.26.24 Iasub a quo familia Iasubitarum Semran a quo familia Semranitarum

Num.26.25 hae sunt cognationes Isachar quarum numerus fuit sexaginta quattuor milia trecentorum

Num.26.26 filii Zabulon per cognationes suas Sared a quo familia Sareditarum Helon a quo familia Helonitarum Ialel a quo familia Ialelitarum

Num.26.27 hae sunt cognationes Zabulon quarum numerus fuit sexaginta milia quingentorum

Num.26.28 filii Ioseph per cognationes suas Manasse et Ephraim

Num.26.29 de Manasse ortus est Machir a quo familia Machiritarum Machir genuit Galaad a quo familia Galaaditarum

Num.26.30 Galaad habuit filios Hiezer a quo familia Hiezeritarum et Elec a quo familia Elecarum

Num.26.31 et Asrihel a quo familia Asrihelitarum et Sechem a quo familia Sechemitarum

Num.26.32 et Semida a quo familia Semidatarum et Epher a quo familia Epheritarum

Num.26.33 fuit autem Epher pater Salphaad qui filios non habebat sed tantum filias quarum ista sunt nomina Maala et Noa et Egla et Melcha et Thersa

Num.26.34 hae sunt familiae Manasse et numerus earum quinquaginta duo milia septingentorum

Num.26.35 filii autem Ephraim per cognationes suas fuerunt hii Suthala a quo familia Suthalitarum Becher a quo familia Becheritarum Tehen a quo familia Tehenitarum

Num.26.36 porro filius Suthala fuit Heran a quo familia Heranitarum

Num.26.37 hae sunt cognationes filiorum Ephraim quarum numerus triginta duo milia quingentorum

Num.26.38 isti sunt filii Ioseph per familias suas filii Beniamin in cognationibus suis Bale a quo familia Baleitarum Azbel a quo familia Azbelitarum Ahiram a quo familia Ahiramitarum

Num.26.39 Supham a quo familia Suphamitarum Hupham a quo familia Huphamitarum

Num.26.40 filii Bale Hered et Noeman de Hered familia Hereditarum de Noeman familia Noemitarum

Num.26.41 hii sunt filii Beniamin per cognationes suas quorum numerus quadraginta quinque milia sescentorum

Num.26.42 filii Dan per cognationes suas Suham a quo familia Suhamitarum hae cognationes Dan per familias suas

Num.26.43 omnes fuere Suhamitae quorum numerus erat sexaginta quattuor milia quadringentorum

Num.26.44 filii Aser per cognationes suas Iemna a quo familia Iemnaitarum Iessui a quo familia Iessuitarum Brie a quo familia Brieitarum

Num.26.45 filii Brie Haber a quo familia Haberitarum et Melchihel a quo familia Melchihelitarum

Num.26.46 nomen autem filiae Aser fuit Sara

Num.26.47 hae cognationes filiorum Aser et numerus eorum quinquaginta tria milia quadringentorum

Num.26.48 filii Nepthalim per cognationes suas Iessihel a quo familia Iessihelitarum Guni a quo familia Gunitarum

Num.26.49 Iesser a quo familia Iesseritarum Sellem a quo familia Sellemitarum

Num.26.50 hae sunt cognationes filiorum Nepthalim per familias suas quorum numerus quadraginta quinque milia quadringentorum

Num.26.51 ista est summa filiorum Israhel qui recensiti sunt sescenta milia et mille septingenti triginta

Num.26.52 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Num.26.53 istis dividetur terra iuxta numerum vocabulorum in possessiones suas

Num.26.54 pluribus maiorem partem dabis et paucioribus minorem singulis sicut nunc recensiti sunt tradetur possessio

Num.26.55 ita dumtaxat ut sors terram tribubus dividat et familiis

Num.26.56 quicquid sorte contigerit hoc vel plures accipient vel pauciores

Num.26.57 hic quoque est numerus filiorum Levi per familias suas Gerson a quo familia Gersonitarum Caath a quo familia Caathitarum Merari a quo familia Meraritarum

Num.26.58 hae sunt familiae Levi familia Lobni familia Hebroni familia Mooli familia Musi familia Cori at vero Caath genuit Amram

Num.26.59 qui habuit uxorem Iochabed filiam Levi quae nata est ei in Aegypto haec genuit viro suo Amram filios Aaron et Mosen et Mariam sororem eorum

Num.26.60 de Aaron orti sunt Nadab et Abiu et Eleazar et Ithamar

Num.26.61 quorum Nadab et Abiu mortui sunt cum obtulissent ignem alienum coram Domino

Num.26.62 fueruntque omnes qui numerati sunt viginti tria milia generis masculini ab uno mense et supra quia non sunt recensiti inter filios Israhel nec eis cum ceteris data possessio

Num.26.63 hic est numerus filiorum Israhel qui descripti sunt a Mosen et Eleazaro sacerdote in campestribus Moab supra Iordanem contra Hiericho

Num.26.64 inter quos nullus fuit eorum qui ante numerati sunt a Mose et Aaron in deserto Sinai

Num.26.65 praedixerat enim Dominus quod omnes morerentur in solitudine nullusque remansit ex eis nisi Chaleb filius Iepphonne et Iosue filius Nun

Num.27

Num.27.1 accesserunt autem filiae Salphaad filii Epher filii Galaad filii Machir filii Manasse qui fuit filius Ioseph quarum sunt nomina Maala et Noa et Egla et Melcha et Thersa

Num.27.2 steteruntque coram Mosen et Eleazaro sacerdote et cunctis principibus populi ad ostium tabernaculi foederis atque dixerunt

Num.27.3 pater noster mortuus est in deserto nec fuit in seditione quae concitata est contra Dominum sub Core sed in peccato suo mortuus est hic non habuit mares filios cur tollitur nomen illius de familia sua quia non habet filium date nobis possessionem inter cognatos patris nostri

Num.27.4 rettulitque Moses causam earum ad iudicium Domini

Num.27.5 qui dixit ad eum

Num.27.6 iustam rem postulant filiae Salphaad da eis possessionem inter cognatos patris sui et ei in hereditate succedant

Num.27.7 ad filios autem Israhel loqueris haec

Num.27.8 homo cum mortuus fuerit absque filio ad filiam eius transibit hereditas

Num.27.9 si filiam non habuerit habebit successores fratres suos

Num.27.10 quod si et fratres non fuerint dabitis hereditatem fratribus patris eius

Num.27.11 sin autem nec patruos habuerit dabitur hereditas his qui ei proximi sunt eritque hoc filiis Israhel sanctum lege perpetua sicut praecepit Dominus Mosi

Num.27.12 dixit quoque Dominus ad Mosen ascende in montem istum Abarim et contemplare inde terram quam daturus sum filiis Israhel

Num.27.13 cumque videris eam ibis et tu ad populum tuum sicut ivit frater tuus Aaron

Num.27.14 quia offendistis me in deserto Sin in contradictione multitudinis nec sanctificare me voluistis coram ea super aquas hae sunt aquae Contradictionis in Cades deserti Sin

Num.27.15 cui respondit Moses

Num.27.16 provideat Dominus Deus spirituum omnis carnis hominem qui sit super multitudinem hanc

Num.27.17 et possit exire et intrare ante eos et educere illos vel introducere ne sit populus Domini sicut oves absque pastore

Num.27.18 dixitque Dominus ad eum tolle Iosue filium Nun virum in quo est spiritus et pone manum tuam super eum

Num.27.19 qui stabit coram Eleazaro sacerdote et omni multitudine

Num.27.20 et dabis ei praecepta cunctis videntibus et partem gloriae tuae ut audiat eum omnis synagoga filiorum Israhel

Num.27.21 pro hoc si quid agendum erit Eleazar sacerdos consulet Dominum ad verbum eius egredietur et ingredietur ipse et omnes filii Israhel cum eo et cetera multitudo

Num.27.22 fecit Moses ut praeceperat Dominus cumque tulisset Iosue statuit eum coram Eleazaro sacerdote et omni frequentia populi

Num.27.23 et inpositis capiti eius manibus cuncta replicavit quae mandaverat Dominus

Num.28

Num.28.1 dixit quoque Dominus ad Mosen

Num.28.2 praecipe filiis Israhel et dices ad eos oblationem meam et panes et incensum odoris suavissimi offerte per tempora sua

Num.28.3 haec sunt sacrificia quae offerre debetis agnos anniculos inmaculatos duos cotidie in holocaustum sempiternum

Num.28.4 unum offeretis mane et alterum ad vesperam

Num.28.5 decimam partem oephi similae quae conspersa sit oleo purissimo et habeat quartam partem hin

Num.28.6 holocaustum iuge est quod obtulistis in monte Sinai in odorem suavissimum incensi Domini

Num.28.7 et libabitis vini quartam partem hin per agnos singulos in sanctuario Domini

Num.28.8 alterumque agnum similiter offeretis ad vesperam iuxta omnem ritum sacrificii matutini et libamentorum eius oblationem suavissimi odoris Domino

Num.28.9 die autem sabbati offeretis duos agnos anniculos inmaculatos et duas decimas similae oleo conspersae in sacrificio et liba

Num.28.10 quae rite funduntur per singula sabbata in holocausto sempiterno

Num.28.11 in kalendis autem id est in mensuum exordiis offeretis holocaustum Domino vitulos de armento duos arietem unum agnos anniculos septem inmaculatos

Num.28.12 et tres decimas similae oleo conspersae in sacrificio per singulos vitulos et duas decimas similae oleo conspersae per singulos arietes

Num.28.13 et decimam decimae similae ex oleo in sacrificio per agnos singulos holocaustum suavissimi odoris atque incensi est Domino

Num.28.14 libamenta autem vini quae per singulas fundenda sunt victimas ista erunt media pars hin per vitulos singulos tertia per arietem quarta per agnum hoc erit holocaustum per omnes menses qui sibi anno vertente succedunt

Num.28.15 hircus quoque offeretur Domino pro peccatis in holocaustum sempiternum cum libamentis suis

Num.28.16 mense autem primo quartadecima die mensis phase Domini erit

Num.28.17 et quintadecima die sollemnitas septem diebus vescentur azymis

Num.28.18 quarum dies prima venerabilis et sancta erit omne opus servile non facietis in ea

Num.28.19 offeretisque incensum holocaustum Domino vitulos de armento duos arietem unum agnos anniculos inmaculatos septem

Num.28.20 et sacrificia singulorum ex simila quae conspersa sit oleo tres decimas per singulos vitulos et duas decimas per arietem

Num.28.21 et decimam decimae per agnos singulos id est per septem agnos

Num.28.22 et hircum pro peccato unum ut expietur pro vobis

Num.28.23 praeter holocaustum matutinum quod semper offertis

Num.28.24 ita facietis per singulos dies septem dierum in fomitem ignis et in odorem suavissimum Domino qui surget de holocausto et de libationibus singulorum

Num.28.25 dies quoque septimus celeberrimus et sanctus erit vobis omne opus servile non facietis in eo

Num.28.26 dies etiam primitivorum quando offertis novas fruges Domino expletis ebdomadibus venerabilis et sancta erit omne opus servile non facietis in ea

Num.28.27 offeretisque holocaustum in odorem suavissimum Domino vitulos de armento duos arietem unum et agnos anniculos inmaculatos septem

Num.28.28 atque in sacrificiis eorum similae oleo conspersae tres decimas per singulos vitulos per arietes duas

Num.28.29 per agnos decimam decimae qui simul sunt agni septem hircum quoque

Num.28.30 qui mactatur pro expiatione praeter holocaustum sempiternum et liba eius

Num.28.31 inmaculata offeretis omnia cum libationibus suis

Num.29

Num.29.1 mensis etiam septimi prima dies venerabilis et sancta erit vobis omne opus servile non facietis in ea quia dies clangoris est et tubarum

Num.29.2 offeretisque holocaustum in odorem suavissimum Domino vitulum de armento unum arietem unum agnos anniculos inmaculatos septem

Num.29.3 et in sacrificiis eorum similae oleo conspersae tres decimas per singulos vitulos duas decimas per arietem

Num.29.4 unam decimam per agnum qui simul sunt agni septem

Num.29.5 et hircum pro peccato qui offertur in expiationem populi

Num.29.6 praeter holocaustum kalendarum cum sacrificiis suis et holocaustum sempiternum cum libationibus solitis hisdem caerimoniis offeretis in odorem suavissimum incensum Domino

Num.29.7 decima quoque dies mensis huius septimi erit vobis sancta atque venerabilis et adfligetis animas vestras omne opus servile non facietis in ea

Num.29.8 offeretisque holocaustum Domino in odorem suavissimum vitulum de armento unum arietem unum agnos anniculos inmaculatos septem

Num.29.9 et in sacrificiis eorum similae oleo conspersae tres decimas per vitulos singulos duas decimas per arietem

Num.29.10 decimam decimae per agnos singulos qui sunt simul septem agni

Num.29.11 et hircum pro peccato absque his quae offerri pro delicto solent in expiationem et holocaustum sempiternum in sacrificio et libaminibus eorum

Num.29.12 quintadecima vero die mensis septimi quae vobis erit sancta atque venerabilis omne opus servile non facietis in ea sed celebrabitis sollemnitatem Domino septem diebus

Num.29.13 offeretisque holocaustum in odorem suavissimum Domino vitulos de armento tredecim arietes duos agnos anniculos quattuordecim inmaculatos

Num.29.14 et in libamentis eorum similae oleo conspersae tres decimas per vitulos singulos qui sunt simul vituli tredecim et duas decimas arieti uno id est simul arietibus duobus

Num.29.15 et decimam decimae agnis singulis qui sunt simul agni quattuordecim

Num.29.16 et hircum pro peccato absque holocausto sempiterno et sacrificio et libamine eius

Num.29.17 in die altero offeres vitulos de armento duodecim arietes duos agnos anniculos inmaculatos quattuordecim

Num.29.18 sacrificiaque et libamina singulorum per vitulos et arietes et agnos rite celebrabis

Num.29.19 et hircum pro peccato absque holocausto sempiterno sacrificioque eius et libamine

Num.29.20 die tertio offeres vitulos undecim arietes duos agnos anniculos inmaculatos quattuordecim

Num.29.21 sacrificiaque et libamina singulorum per vitulos et arietes et agnos rite celebrabis

Num.29.22 et hircum pro peccato absque holocausto sempiterno et sacrificio et libamine eius

Num.29.23 die quarto offeres vitulos decem arietes duos agnos anniculos inmaculatos quattuordecim

Num.29.24 sacrificiaque eorum et libamina singulorum per vitulos et arietes et agnos rite celebrabis

Num.29.25 et hircum pro peccato absque holocausto sempiterno sacrificioque eius et libamine

Num.29.26 die quinto offeres vitulos novem arietes duos agnos anniculos inmaculatos quattuordecim

Num.29.27 sacrificiaque et libamina singulorum per vitulos et arietes et agnos rite celebrabis

Num.29.28 et hircum pro peccato absque holocausto sempiterno sacrificioque eius et libamine

Num.29.29 die sexto offeres vitulos octo arietes duos agnos anniculos inmaculatos quattuordecim

Num.29.30 sacrificiaque et libamina singulorum per vitulos et arietes et agnos rite celebrabis

Num.29.31 et hircum pro peccato absque holocausto sempiterno sacrificioque eius et libamine

Num.29.32 die septimo offeres vitulos septem arietes duos agnos anniculos inmaculatos quattuordecim

Num.29.33 sacrificiaque et libamina singulorum per vitulos et arietes et agnos rite celebrabis

Num.29.34 et hircum pro peccato absque holocausto sempiterno sacrificioque eius et libamine

Num.29.35 die octavo qui est celeberrimus omne opus servile non facietis

Num.29.36 offerentes holocaustum in odorem suavissimum Domino vitulum unum arietem unum agnos anniculos inmaculatos septem

Num.29.37 sacrificiaque et libamina singulorum per vitulos et arietes et agnos rite celebrabis

Num.29.38 et hircum pro peccato absque holocausto sempiterno sacrificioque eius et libamine

Num.29.39 haec offeretis Domino in sollemnitatibus vestris praeter vota et oblationes spontaneas in holocausto in sacrificio in libamine et in hostiis pacificis

Num.30

Num.30.1 narravitque Moses filiis Israhel omnia quae ei Dominus imperarat

Num.30.2 et locutus est ad principes tribuum filiorum Israhel iste est sermo quem praecepit Dominus

Num.30.3 si quis virorum votum Domino voverit aut se constrinxerit iuramento non faciet irritum verbum suum sed omne quod promisit implebit

Num.30.4 mulier si quippiam voverit et se constrinxerit iuramento quae est in domo patris sui et in aetate adhuc puellari si cognoverit pater votum quod pollicita est et iuramentum quo obligavit animam suam et tacuerit voti rea erit

Num.30.5 quicquid pollicita est et iuravit opere conplebit

Num.30.6 sin autem statim ut audierit contradixerit pater et vota et iuramenta eius irrita erunt nec obnoxia tenebitur sponsioni eo quod contradixerit pater

Num.30.7 si maritum habuerit et voverit aliquid et semel verbum de ore eius egrediens animam illius obligaverit iuramento

Num.30.8 quo die audierit vir et non contradixerit voti rea erit reddet quodcumque promiserat

Num.30.9 sin autem audiens statim contradixerit et irritas fecerit pollicitationes eius verbaque quibus obstrinxerat animam suam propitius ei erit Dominus

Num.30.10 vidua et repudiata quicquid voverint reddent

Num.30.11 uxor in domo viri cum se voto constrinxerit et iuramento

Num.30.12 si audierit vir et tacuerit nec contradixerit sponsioni reddet quodcumque promiserat

Num.30.13 sin autem extemplo contradixerit non tenebitur promissionis rea quia maritus contradixit et Dominus ei propitius erit

Num.30.14 si voverit et iuramento se constrinxerit ut per ieiunium vel ceterarum rerum abstinentiam adfligat animam suam in arbitrio viri erit ut faciat sive non faciat

Num.30.15 quod si audiens vir tacuerit et in alteram diem distulerit sententiam quicquid voverat atque promiserat reddet quia statim ut audivit tacuit

Num.30.16 sin autem contradixerit postquam rescivit portabit ipse iniquitatem eius

Num.30.17 istae sunt leges quas constituit Dominus Mosi inter virum et uxorem inter patrem et filiam quae in puellari adhuc aetate est vel quae manet in parentis domo

Num.31

Num.31.1 locutusque est Dominus ad Mosen dicens

Num.31.2 ulciscere prius filios Israhel de Madianitis et sic colligeris ad populum tuum

Num.31.3 statimque Moses armate inquit ex vobis viros ad pugnam qui possint ultionem Domini expetere de Madianitis

Num.31.4 mille viri de singulis tribubus eligantur Israhel qui mittantur ad bellum

Num.31.5 dederuntque millenos de cunctis tribubus id est duodecim milia expeditorum ad pugnam

Num.31.6 quos misit Moses cum Finees filio Eleazari sacerdotis vasa quoque sancta et tubas ad clangendum tradidit ei

Num.31.7 cumque pugnassent contra Madianitas atque vicissent omnes mares occiderunt

Num.31.8 et reges eorum Evi et Recem et Sur et Ur et Rebe quinque principes gentis Balaam quoque filium Beor interfecerunt gladio

Num.31.9 ceperuntque mulieres eorum et parvulos omniaque pecora et cunctam supellectilem quicquid habere potuerant depopulati sunt

Num.31.10 tam urbes quam viculos et castella flamma consumpsit

Num.31.11 et tulerunt praedam et universa quae ceperant tam ex hominibus quam ex iumentis

Num.31.12 et adduxerunt ad Mosen et Eleazarum sacerdotem et ad omnem multitudinem filiorum Israhel reliqua etiam utensilia portaverunt ad castra in campestribus Moab iuxta Iordanem contra Hiericho

Num.31.13 egressi sunt autem Moses et Eleazar sacerdos et omnes principes synagogae in occursum eorum extra castra

Num.31.14 iratusque Moses principibus exercitus tribunis et centurionibus qui venerant de bello

Num.31.15 ait cur feminas reservastis

Num.31.16 nonne istae sunt quae deceperunt filios Israhel ad suggestionem Balaam et praevaricari vos fecerunt in Domino super peccato Phogor unde et percussus est populus

Num.31.17 ergo cunctos interficite quicquid est generis masculini etiam in parvulis et mulieres quae noverunt viros in coitu iugulate

Num.31.18 puellas autem et omnes feminas virgines reservate vobis

Num.31.19 et manete extra castra septem diebus qui occiderit hominem vel occisum tetigerit lustrabitur die tertio et septimo

Num.31.20 et de omni praeda sive vestimentum fuerit sive vas et aliquid in utensilia praeparatum de caprarum pellibus et pilis et ligno expiabitur

Num.31.21 Eleazar quoque sacerdos ad viros exercitus qui pugnaverant sic locutus est hoc est praeceptum legis quod mandavit Dominus Mosi

Num.31.22 aurum et argentum et aes et ferrum et stagnum et plumbum

Num.31.23 et omne quod potest transire per flammas igne purgabitur quicquid autem ignem non potest sustinere aqua expiationis sanctificabitur

Num.31.24 et lavabitis vestimenta vestra die septimo et purificati postea castra intrabitis

Num.31.25 dixitque Dominus ad Mosen

Num.31.26 tollite summam eorum quae capta sunt ab homine usque ad pecus tu et Eleazar sacerdos et principes vulgi

Num.31.27 dividesque ex aequo praedam inter eos qui pugnaverunt et egressi sunt ad bellum et inter omnem reliquam multitudinem

Num.31.28 et separabis partem Domino ab his qui pugnaverunt et fuerunt in bello unam animam de quingentis tam ex hominibus quam ex bubus et asinis et ovibus

Num.31.29 et dabis eam Eleazaro sacerdoti quia primitiae Domini sunt

Num.31.30 ex media quoque parte filiorum Israhel accipies quinquagesimum caput hominum et boum et asinorum et ovium cunctarumque animantium et dabis ea Levitis qui excubant in custodiis tabernaculi Domini

Num.31.31 feceruntque Moses et Eleazar sicut praeceperat Dominus

Num.31.32 fuit autem praeda quam exercitus ceperat ovium sescenta septuaginta quinque milia

Num.31.33 boum septuaginta duo milia

Num.31.34 asinorum sexaginta milia et mille

Num.31.35 animae hominum sexus feminei quae non cognoverant viros triginta duo milia

Num.31.36 dataque est media pars his qui in proelio fuerant ovium trecenta triginta septem milia quingenta

Num.31.37 e quibus in partem Domini supputatae sunt oves sescentae septuaginta quinque

Num.31.38 et de bubus triginta sex milibus boves septuaginta duo

Num.31.39 de asinis triginta milibus quingentis asini sexaginta unus

Num.31.40 de animabus hominum sedecim milibus cesserunt in partem Domini triginta duae animae

Num.31.41 tradiditque Moses numerum primitiarum Domini Eleazaro sacerdoti sicut ei fuerat imperatum

Num.31.42 ex media parte filiorum Israhel quam separaverat his qui in proelio fuerant

Num.31.43 de media vero parte quae contigerat reliquae multitudini id est de ovium trecentis triginta septem milibus quingentis

Num.31.44 et de bubus triginta sex milibus

Num.31.45 et de asinis triginta milibus quingentis

Num.31.46 et de hominibus sedecim milibus

Num.31.47 tulit Moses quinquagesimum caput et dedit Levitis qui excubant in tabernaculo Domini sicut praeceperat Dominus

Num.31.48 cumque accessissent principes exercitus ad Mosen et tribuni centurionesque dixerunt

Num.31.49 nos servi tui recensuimus numerum pugnatorum quos habuimus sub manu nostra et ne unus quidem defuit

Num.31.50 ob hanc causam offerimus in donariis Domini singuli quod in praeda auri potuimus invenire periscelides et armillas anulos et dextralia ac murenulas ut depreceris pro nobis Dominum

Num.31.51 susceperuntque Moses et Eleazar sacerdos omne aurum in diversis speciebus

Num.31.52 pondo sedecim milia septingentos quinquaginta siclos a tribunis et centurionibus

Num.31.53 unusquisque enim quod in praeda rapuerat suum erat

Num.31.54 et susceptum intulerunt in tabernaculum testimonii in monumentum filiorum Israhel coram Domino

Num.32

Num.32.1 filii autem Ruben et Gad habebant pecora multa et erat illis in iumentis infinita substantia cumque vidissent Iazer et Galaad aptas alendis animalibus

Num.32.2 venerunt ad Mosen et ad Eleazarum sacerdotem et principes multitudinis atque dixerunt

Num.32.3 Atharoth et Dibon et Iazer et Nemra Esbon et Eleale et Sabam et Nebo et Beon

Num.32.4 terram quam percussit Dominus in conspectu filiorum Israhel regionis uberrimae est ad pastum animalium et nos servi tui habemus iumenta plurima

Num.32.5 precamurque si invenimus gratiam coram te ut des nobis famulis tuis eam in possessionem ne facias nos transire Iordanem

Num.32.6 quibus respondit Moses numquid fratres vestri ibunt ad pugnam et vos hic sedebitis

Num.32.7 cur subvertitis mentes filiorum Israhel ne transire audeant in locum quem eis daturus est Dominus

Num.32.8 nonne ita egerunt patres vestri quando misi de Cadesbarne ad explorandam terram

Num.32.9 cumque venissent usque ad vallem Botri lustrata omni regione subverterunt cor filiorum Israhel ut non intrarent fines quos eis Dominus dedit

Num.32.10 qui iratus iuravit dicens

Num.32.11 si videbunt homines isti qui ascenderunt ex Aegypto a viginti annis et supra terram quam sub iuramento pollicitus sum Abraham Isaac et Iacob et noluerunt sequi me

Num.32.12 praeter Chaleb filium Iepphonne Cenezeum et Iosue filium Nun isti impleverunt voluntatem meam

Num.32.13 iratusque Dominus adversum Israhel circumduxit eum per desertum quadraginta annis donec consumeretur universa generatio quae fecerat malum in conspectu eius

Num.32.14 et ecce inquit vos surrexistis pro patribus vestris incrementa et alumni hominum peccatorum ut augeretis furorem Domini contra Israhel

Num.32.15 qui si nolueritis sequi eum in solitudine populum derelinquet et vos causa eritis necis omnium

Num.32.16 at illi prope accedentes dixerunt caulas ovium fabricabimus et stabula iumentorum parvulis quoque nostris urbes munitas

Num.32.17 nos autem ipsi armati et accincti pergemus ad proelium ante filios Israhel donec introducamus eos ad loca sua parvuli nostri et quicquid habere possumus erunt in urbibus muratis propter habitatorum insidias

Num.32.18 non revertemur in domos nostras usquequo possideant filii Israhel hereditatem suam

Num.32.19 nec quicquam quaeremus trans Iordanem quia iam habemus possessionem nostram in orientali eius plaga

Num.32.20 quibus Moses ait si facitis quod promittitis expediti pergite coram Domino ad pugnam

Num.32.21 et omnis vir bellator armatus Iordanem transeat donec subvertat Dominus inimicos suos

Num.32.22 et subiciatur ei omnis terra tunc eritis inculpabiles et apud Dominum et apud Israhel et obtinebitis regiones quas vultis coram Domino

Num.32.23 sin autem quod dicitis non feceritis nulli dubium quin peccetis in Dominum et scitote quoniam peccatum vestrum adprehendet vos

Num.32.24 aedificate ergo urbes parvulis vestris et caulas ac stabula ovibus ac iumentis et quod polliciti estis implete

Num.32.25 dixeruntque filii Gad et Ruben ad Mosen servi tui sumus faciemus quod iubet dominus noster

Num.32.26 parvulos nostros et mulieres et pecora ac iumenta relinquemus in urbibus Galaad

Num.32.27 nos autem famuli tui omnes expediti pergemus ad bellum sicut tu domine loqueris

Num.32.28 praecepit ergo Moses Eleazaro sacerdoti et Iosue filio Nun et principibus familiarum per tribus Israhel et dixit ad eos

Num.32.29 si transierint filii Gad et filii Ruben vobiscum Iordanem omnes armati ad bellum coram Domino et vobis fuerit terra subiecta date eis Galaad in possessionem

Num.32.30 sin autem noluerint transire vobiscum in terram Chanaan inter vos habitandi accipiant loca

Num.32.31 responderuntque filii Gad et filii Ruben sicut locutus est Dominus servis suis ita faciemus

Num.32.32 ipsi armati pergemus coram Domino in terram Chanaan et possessionem iam suscepisse nos confitemur trans Iordanem

Num.32.33 dedit itaque Moses filiis Gad et Ruben et dimidiae tribui Manasse filii Ioseph regnum Seon regis Amorrei et regnum Og regis Basan et terram eorum cum urbibus suis per circuitum

Num.32.34 igitur extruxerunt filii Gad Dibon et Atharoth et Aroer

Num.32.35 Etrothsophan et Iazer Iecbaa

Num.32.36 et Bethnemra et Betharan urbes munitas et caulas pecoribus suis

Num.32.37 filii vero Ruben aedificaverunt Esbon et Eleale et Cariathaim

Num.32.38 et Nabo et Baalmeon versis nominibus Sabama quoque inponentes vocabula urbibus quas extruxerant

Num.32.39 porro filii Machir filii Manasse perrexerunt in Galaad et vastaverunt eam interfecto Amorreo habitatore eius

Num.32.40 dedit ergo Moses terram Galaad Machir filio Manasse qui habitavit in ea

Num.32.41 Iair autem filius Manasse abiit et occupavit vicos eius quos appellavit Avothiair id est villas Iair

Num.32.42 Nobe quoque perrexit et adprehendit Canath cum viculis suis vocavitque eam ex nomine suo Nobe

Num.33

Num.33.1 hae sunt mansiones filiorum Israhel qui egressi sunt de Aegypto per turmas suas in manu Mosi et Aaron

Num.33.2 quas descripsit Moses iuxta castrorum loca quae Domini iussione mutabant

Num.33.3 profecti igitur de Ramesse mense primo quintadecima die mensis primi altera die phase filii Israhel in manu excelsa videntibus cunctis Aegyptiis

Num.33.4 et sepelientibus primogenitos quos percusserat Dominus nam et in diis eorum exercuerat ultionem

Num.33.5 castrametati sunt in Soccoth

Num.33.6 et de Soccoth venerunt in Aetham quae est in extremis finibus solitudinis

Num.33.7 inde egressi venerunt contra Phiahiroth quae respicit Beelsephon et castrametati sunt ante Magdolum

Num.33.8 profectique de Phiahiroth transierunt per medium mare in solitudinem et ambulantes tribus diebus per desertum Aetham castrametati sunt in Mara

Num.33.9 profectique de Mara venerunt in Helim ubi erant duodecim fontes aquarum et palmae septuaginta ibique castrametati sunt

Num.33.10 sed et inde egressi fixere tentoria super mare Rubrum profectique de mari Rubro

Num.33.11 castrametati sunt in deserto Sin

Num.33.12 unde egressi venerunt in Dephca

Num.33.13 profectique de Dephca castrametati sunt in Alus

Num.33.14 egressi de Alus Raphidim fixere tentoria ubi aqua populo defuit ad bibendum

Num.33.15 profectique de Raphidim castrametati sunt in deserto Sinai

Num.33.16 sed et de solitudine Sinai egressi venerunt ad sepulchra Concupiscentiae

Num.33.17 profectique de sepulchris Concupiscentiae castrametati sunt in Aseroth

Num.33.18 et de Aseroth venerunt in Rethma

Num.33.19 profectique de Rethma castrametati sunt in Remmonphares

Num.33.20 unde egressi venerunt in Lebna

Num.33.21 et de Lebna castrametati sunt in Ressa

Num.33.22 egressi de Ressa venerunt in Ceelatha

Num.33.23 unde profecti castrametati sunt in monte Sepher

Num.33.24 egressi de monte Sepher venerunt in Arada

Num.33.25 inde proficiscentes castrametati sunt in Maceloth

Num.33.26 profectique de Maceloth venerunt in Thaath

Num.33.27 de Thaath castrametati sunt in Thare

Num.33.28 unde egressi fixerunt tentoria in Methca

Num.33.29 et de Methca castrametati sunt in Esmona

Num.33.30 profectique de Esmona venerunt in Moseroth

Num.33.31 et de Moseroth castrametati sunt in Baneiacan

Num.33.32 egressique de Baneiacan venerunt in montem Gadgad

Num.33.33 unde profecti castrametati sunt in Hietebatha

Num.33.34 et de Hietebatha venerunt in Ebrona

Num.33.35 egressique de Ebrona castrametati sunt in Asiongaber

Num.33.36 inde profecti venerunt in desertum Sin haec est Cades

Num.33.37 egressique de Cades castrametati sunt in monte Hor in extremis finibus terrae Edom

Num.33.38 ascenditque Aaron sacerdos montem Hor iubente Domino et ibi mortuus est anno quadragesimo egressionis filiorum Israhel ex Aegypto mense quinto prima die mensis

Num.33.39 cum esset annorum centum viginti trium

Num.33.40 audivitque Chananeus rex Arad qui habitabat ad meridiem in terra Chanaan venisse filios Israhel

Num.33.41 et profecti de monte Hor castrametati sunt in Salmona

Num.33.42 unde egressi venerunt in Phinon

Num.33.43 profectique de Phinon castrametati sunt in Oboth

Num.33.44 et de Oboth venerunt in Ieabarim quae est in finibus Moabitarum

Num.33.45 profectique de Ieabarim fixere tentoria in Dibongad

Num.33.46 unde egressi castrametati sunt in Elmondeblathaim

Num.33.47 egressi de Elmondeblathaim venerunt ad montes Abarim contra Nabo

Num.33.48 profectique de montibus Abarim transierunt ad campestria Moab super Iordanem contra Hiericho

Num.33.49 ibique castrametati sunt de Bethsimon usque ad Belsattim in planioribus locis Moabitarum

Num.33.50 ubi locutus est Dominus ad Mosen

Num.33.51 praecipe filiis Israhel et dic ad eos quando transieritis Iordanem intrantes terram Chanaan

Num.33.52 disperdite cunctos habitatores regionis illius confringite titulos et statuas comminuite atque omnia excelsa vastate

Num.33.53 mundantes terram et habitantes in ea ego enim dedi vobis illam in possessionem

Num.33.54 quam dividetis vobis sorte pluribus dabitis latiorem et paucis angustiorem singulis ut sors ceciderit ita tribuetur hereditas per tribus et familias possessio dividetur

Num.33.55 sin autem nolueritis interficere habitatores terrae qui remanserint erunt vobis quasi clavi in oculis et lanceae in lateribus et adversabuntur vobis in terra habitationis vestrae

Num.33.56 et quicquid illis facere cogitaram vobis faciam

Num.34

Num.34.1 locutus est Dominus ad Mosen

Num.34.2 praecipe filiis Israhel et dices ad eos cum ingressi fueritis terram Chanaan et in possessionem vobis sorte ceciderit his finibus terminabitur

Num.34.3 pars meridiana incipiet a solitudine Sin quae est iuxta Edom et habebit terminos contra orientem mare Salsissimum

Num.34.4 qui circumibunt australem plagam per ascensum Scorpionis ita ut transeant Senna et perveniant in meridiem usque ad Cadesbarne unde egredientur confinia ad villam nomine Addar et tendent usque Asemona

Num.34.5 ibitque per gyrum terminus ab Asemona usque ad torrentem Aegypti et maris Magni litore finietur

Num.34.6 plaga autem occidentalis a mari Magno incipiet et ipso fine cludetur

Num.34.7 porro ad septentrionalem plagam a mari Magno termini incipient pervenientes usque ad montem Altissimum

Num.34.8 a quo venies in Emath usque ad terminos Sedada

Num.34.9 ibuntque confinia usque Zephrona et villam Henan hii erunt termini in parte aquilonis

Num.34.10 inde metabuntur fines contra orientalem plagam de villa Henan usque Sephama

Num.34.11 et de Sephama descendent termini in Rebla contra fontem inde pervenient contra orientem ad mare Chenereth

Num.34.12 et tendent usque Iordanem et ad ultimum Salsissimo cludentur mari hanc habebitis terram per fines suos in circuitu

Num.34.13 praecepitque Moses filiis Israhel dicens haec erit terra quam possidebitis sorte et quam iussit dari Dominus novem tribubus et dimidiae tribui

Num.34.14 tribus enim filiorum Ruben per familias suas et tribus filiorum Gad iuxta cognationum numerum media quoque tribus Manasse

Num.34.15 id est duae semis tribus acceperunt partem suam trans Iordanem contra Hiericho ad orientalem plagam

Num.34.16 et ait Dominus ad Mosen

Num.34.17 haec sunt nomina virorum qui terram vobis divident Eleazar sacerdos et Iosue filius Nun

Num.34.18 et singuli principes de tribubus singulis

Num.34.19 quorum ista sunt vocabula de tribu Iuda Chaleb filius Iepphonne

Num.34.20 de tribu Symeon Samuhel filius Ammiud

Num.34.21 de tribu Beniamin Helidad filius Chaselon

Num.34.22 de tribu filiorum Dan Bocci filius Iogli

Num.34.23 filiorum Ioseph de tribu Manasse Hannihel filius Ephod

Num.34.24 de tribu Ephraim Camuhel filius Sephtan

Num.34.25 de tribu Zabulon Elisaphan filius Pharnach

Num.34.26 de tribu Isachar dux Faltihel filius Ozan

Num.34.27 de tribu Aser Ahiud filius Salomi

Num.34.28 de tribu Nepthali Phedahel filius Ameiud

Num.34.29 hii sunt quibus praecepit Dominus ut dividerent filiis Israhel terram Chanaan

Num.35

Num.35.1 haec quoque locutus est Dominus ad Mosen in campestribus Moab super Iordanem contra Hiericho

Num.35.2 praecipe filiis Israhel ut dent Levitis de possessionibus suis

Num.35.3 urbes ad habitandum et suburbana earum per circuitum ut ipsi in oppidis maneant et suburbana sint pecoribus ac iumentis

Num.35.4 quae a muris civitatum forinsecus per circuitum mille passuum spatio tendentur

Num.35.5 contra orientem duo milia erunt cubiti et contra meridiem similiter duo milia ad mare quoque quod respicit occidentem eadem mensura erit et septentrionalis plaga aequali termino finietur eruntque urbes in medio et foris suburbana

Num.35.6 de ipsis autem oppidis quae Levitis dabitis sex erunt in fugitivorum auxilia separata ut fugiat ad ea qui fuderit sanguinem exceptis his alia quadraginta duo oppida

Num.35.7 id est simul quadraginta octo cum suburbanis suis

Num.35.8 ipsaeque urbes quae dabuntur de possessionibus filiorum Israhel ab his qui plus habent plures auferentur et qui minus pauciores singuli iuxta mensuram hereditatis suae dabunt oppida Levitis

Num.35.9 ait Dominus ad Mosen

Num.35.10 loquere filiis Israhel et dices ad eos quando transgressi fueritis Iordanem in terram Chanaan

Num.35.11 decernite quae urbes esse debeant in praesidia fugitivorum qui nolentes sanguinem fuderint

Num.35.12 in quibus cum fuerit profugus cognatus occisi eum non poterit occidere donec stet in conspectu multitudinis et causa illius iudicetur

Num.35.13 de ipsis autem urbibus quae ad fugitivorum subsidia separantur

Num.35.14 tres erunt trans Iordanem et tres in terra Chanaan

Num.35.15 tam filiis Israhel quam advenis atque peregrinis ut confugiat ad eas qui nolens sanguinem fuderit

Num.35.16 si quis ferro percusserit et mortuus fuerit qui percussus est reus erit homicidii et ipse morietur

Num.35.17 si lapidem iecerit et ictus occubuerit similiter punietur

Num.35.18 si ligno percussus interierit percussoris sanguine vindicabitur

Num.35.19 propinquus occisi homicidam interficiet statim ut adprehenderit eum percutiet

Num.35.20 si per odium quis hominem inpulerit vel iecerit quippiam in eum per insidias

Num.35.21 aut cum esset inimicus manu percusserit et ille mortuus fuerit percussor homicidii reus erit cognatus occisi statim ut invenerit eum iugulabit

Num.35.22 quod si fortuito et absque odio

Num.35.23 et inimicitiis quicquam horum fecerit

Num.35.24 et hoc audiente populo fuerit conprobatum atque inter percussorem et propinquum sanguinis quaestio ventilata

Num.35.25 liberabitur innocens de ultoris manu et reducetur per sententiam in urbem ad quam confugerat manebitque ibi donec sacerdos magnus qui oleo sancto unctus est moriatur

Num.35.26 si interfector extra fines urbium quae exulibus deputatae sunt

Num.35.27 fuerit inventus et percussus ab eo qui ultor est sanguinis absque noxa erit qui eum occiderit

Num.35.28 debuerat enim profugus usque ad mortem pontificis in urbe residere postquam autem ille obierit homicida revertetur in terram suam

Num.35.29 haec sempiterna erunt et legitima in cunctis habitationibus vestris

Num.35.30 homicida sub testibus punietur ad unius testimonium nullus condemnabitur

Num.35.31 non accipietis pretium ab eo qui reus est sanguinis statim et ipse morietur

Num.35.32 exules et profugi ante mortem pontificis nullo modo in urbes suas reverti poterunt

Num.35.33 ne polluatis terram habitationis vestrae quae insontium cruore maculatur nec aliter expiari potest nisi per eius sanguinem qui alterius sanguinem fuderit

Num.35.34 atque ita emundabitur vestra possessio me commorante vobiscum ego enim sum Dominus qui habito inter filios Israhel

Num.36

Num.36.1 accesserunt autem et principes familiarum Galaad filii Machir filii Manasse de stirpe filiorum Ioseph locutique sunt Mosi coram principibus Israhel atque dixerunt

Num.36.2 tibi domino nostro praecepit Dominus ut terram sorte divideres filiis Israhel et ut filiabus Salphaad fratris nostri dares possessionem debitam patri

Num.36.3 quas si alterius tribus homines uxores acceperint sequetur possessio sua et translata ad aliam tribum de nostra hereditate minuetur

Num.36.4 atque ita fiet ut cum iobeleus id est quinquagesimus annus remissionis advenerit confundatur sortium distributio et aliorum possessio ad alios transeat

Num.36.5 respondit Moses filiis Israhel et Domino praecipiente ait recte tribus filiorum Ioseph locuta est

Num.36.6 et haec lex super filiabus Salphaad a Domino promulgata est nubant quibus volunt tantum ut suae tribus hominibus

Num.36.7 ne commisceatur possessio filiorum Israhel de tribu in tribum omnes enim viri ducent uxores de tribu et cognatione sua

Num.36.8 et cunctae feminae maritos de eadem tribu accipient ut hereditas permaneat in familiis

Num.36.9 nec sibi misceantur tribus sed ita maneant

Num.36.10 ut a Domino separatae sunt feceruntque filiae Salphaad ut fuerat imperatum

Num.36.11 et nupserunt Maala et Thersa et Egla et Melcha et Noa filiis patrui sui

Num.36.12 de familia Manasse qui fuit filius Ioseph et possessio quae illis fuerat adtributa mansit in tribu et familia patris earum

Num.36.13 haec sunt mandata atque iudicia quae praecepit Dominus per manum Mosi ad filios Israhel in campestribus Moab super Iordanem contra Hiericho

Lber Deuteronomii, Hebraice Elle Haddebarim

Deut.1

Deut.1.1 haec sunt verba quae locutus est Moses ad omnem Israhel trans Iordanem in solitudine campestri contra mare Rubrum inter Pharan et Thophel et Laban et Aseroth ubi auri est plurimum

Deut.1.2 undecim diebus de Horeb per viam montis Seir usque Cadesbarne

Deut.1.3 quadragesimo anno undecimo mense prima die mensis locutus est Moses ad filios Israhel omnia quae praeceperat illi Dominus ut diceret eis

Deut.1.4 postquam percussit Seon regem Amorreorum qui habitavit in Esebon et Og regem Basan qui mansit in Aseroth et in Edrai

Deut.1.5 trans Iordanem in terra Moab coepitque Moses explanare legem et dicere

Deut.1.6 Dominus Deus noster locutus est ad nos in Horeb dicens sufficit vobis quod in hoc monte mansistis

Deut.1.7 revertimini et venite ad montem Amorreorum et ad cetera quae ei proxima sunt campestria atque montana et humiliora loca contra meridiem et iuxta litus maris terram Chananeorum et Libani usque ad flumen magnum Eufraten

Deut.1.8 en inquit tradidi vobis ingredimini et possidete eam super qua iuravit Dominus patribus vestris Abraham et Isaac et Iacob ut daret illam eis et semini eorum post eos

Deut.1.9 dixique vobis illo in tempore

Deut.1.10 non possum solus sustinere vos quia Dominus Deus vester multiplicavit vos et estis hodie sicut stellae caeli plurimae

Deut.1.11 Dominus Deus patrum vestrorum addat ad hunc numerum multa milia et benedicat vobis sicut locutus est

Deut.1.12 non valeo solus vestra negotia sustinere et pondus ac iurgia

Deut.1.13 date e vobis viros sapientes et gnaros et quorum conversatio sit probata in tribubus vestris ut ponam eos vobis principes

Deut.1.14 tunc respondistis mihi bona res est quam vis facere

Deut.1.15 tulique de tribubus vestris viros sapientes et nobiles et constitui eos principes tribunos et centuriones et quinquagenarios ac decanos qui docerent vos singula

Deut.1.16 praecepique eis dicens audite illos et quod iustum est iudicate sive civis sit ille sive peregrinus

Deut.1.17 nulla erit distantia personarum ita parvum audietis ut magnum nec accipietis cuiusquam personam quia Dei iudicium est quod si difficile vobis aliquid visum fuerit referte ad me et ego audiam

Deut.1.18 praecepique omnia quae facere deberetis

Deut.1.19 profecti autem de Horeb transivimus per heremum terribilem et maximam quam vidistis per viam montis Amorrei sicut praeceperat Dominus Deus noster nobis cumque venissemus in Cadesbarne

Deut.1.20 dixi vobis venistis ad montem Amorrei quem Dominus Deus noster daturus est nobis

Deut.1.21 vide terram quam Dominus Deus tuus dat tibi ascende et posside eam sicut locutus est Dominus Deus patribus tuis noli metuere nec quicquam paveas

Deut.1.22 et accessistis ad me omnes atque dixistis mittamus viros qui considerent terram et renuntient per quod iter debeamus ascendere et ad quas pergere civitates

Deut.1.23 cumque mihi sermo placuisset misi e vobis duodecim viros singulos de tribubus suis

Deut.1.24 qui cum perrexissent et ascendissent in montana venerunt usque ad vallem Botri et considerata terra

Deut.1.25 sumentes de fructibus eius ut ostenderent ubertatem adtulerunt ad nos atque dixerunt bona est terra quam Dominus Deus noster daturus est nobis

Deut.1.26 et noluistis ascendere sed increduli ad sermonem Domini Dei nostri

Deut.1.27 murmurati estis in tabernaculis vestris atque dixistis odit nos Dominus et idcirco eduxit nos de terra Aegypti ut traderet in manu Amorrei atque deleret

Deut.1.28 quo ascendemus nuntii terruerunt cor nostrum dicentes maxima multitudo est et nobis in statura procerior urbes magnae et ad caelum usque munitae filios Enacim vidimus ibi

Deut.1.29 et dixi vobis nolite metuere nec timeatis eos

Deut.1.30 Dominus Deus qui ductor est vester pro vobis ipse pugnabit sicut fecit in Aegypto videntibus cunctis

Deut.1.31 et in solitudine ipse vidisti portavit te Dominus Deus tuus ut solet homo gestare parvulum filium suum in omni via per quam ambulasti donec veniretis ad locum istum

Deut.1.32 et nec sic quidem credidistis Domino Deo vestro

Deut.1.33 qui praecessit vos in via et metatus est locum in quo tentoria figere deberetis nocte ostendens vobis iter per ignem et die per columnam nubis

Deut.1.34 cumque audisset Dominus vocem sermonum vestrorum iratus iuravit et ait

Deut.1.35 non videbit quispiam de hominibus generationis huius pessimae terram bonam quam sub iuramento pollicitus sum patribus vestris

Deut.1.36 praeter Chaleb filium Iepphonne ipse enim videbit eam et ipsi dabo terram quam calcavit et filiis eius quia secutus est Dominum

Deut.1.37 nec miranda indignatio in populum cum mihi quoque iratus Dominus propter vos dixerit nec tu ingredieris illuc

Deut.1.38 sed Iosue filius Nun minister tuus ipse intrabit pro te hunc exhortare et robora et ipse terram sorte dividat Israheli

Deut.1.39 parvuli vestri de quibus dixistis quod captivi ducerentur et filii qui hodie boni ac mali ignorant distantiam ipsi ingredientur et ipsis dabo terram et possidebunt eam

Deut.1.40 vos autem revertimini et abite in solitudinem per viam maris Rubri

Deut.1.41 et respondistis mihi peccavimus Domino ascendemus atque pugnabimus sicut praecepit Dominus Deus noster cumque instructi armis pergeretis in montem

Deut.1.42 ait mihi Dominus dic ad eos nolite ascendere neque pugnetis non enim sum vobiscum ne cadatis coram inimicis vestris

Deut.1.43 locutus sum et non audistis sed adversantes imperio Domini et tumentes superbia ascendistis in montem

Deut.1.44 itaque egressus Amorreus qui habitabat in montibus et obviam veniens persecutus est vos sicut solent apes persequi et cecidit de Seir usque Horma

Deut.1.45 cumque reversi ploraretis coram Domino non audivit vos nec voci vestrae voluit adquiescere

Deut.1.46 sedistis ergo in Cadesbarne multo tempore

Deut.2

Deut.2.1 profectique inde venimus in solitudinem quae ducit ad mare Rubrum sicut mihi dixerat Dominus et circumivimus montem Seir longo tempore

Deut.2.2 dixitque Dominus ad me

Deut.2.3 sufficit vobis circumire montem istum ite contra aquilonem

Deut.2.4 et populo praecipe dicens transibitis per terminos fratrum vestrorum filiorum Esau qui habitant in Seir et timebunt vos

Deut.2.5 videte ergo diligenter ne moveamini contra eos neque enim dabo vobis de terra eorum quantum potest unius pedis calcare vestigium quia in possessionem Esau dedi montem Seir

Deut.2.6 cibos emetis ab eis pecunia et comedetis aquam emptam haurietis et bibetis

Deut.2.7 Dominus Deus tuus benedixit tibi in omni opere manuum tuarum novit iter tuum quomodo transieris solitudinem hanc magnam per quadraginta annos habitans tecum Dominus Deus tuus et nihil tibi defuit

Deut.2.8 cumque transissemus fratres nostros filios Esau qui habitabant in Seir per viam campestrem de Helath et de Asiongaber venimus ad iter quod ducit in desertum Moab

Deut.2.9 dixitque Dominus ad me non pugnes contra Moabitas nec ineas adversum eos proelium non enim dabo tibi quicquam de terra eorum quia filiis Loth tradidi Ar in possessionem

Deut.2.10 Emim primi fuerunt habitatores eius populus magnus et validus et tam excelsus ut de Enacim stirpe

Deut.2.11 quasi gigantes crederentur et essent similes filiorum Enacim denique Moabitae appellant eos Emim

Deut.2.12 in Seir autem prius habitaverunt Horim quibus expulsis atque deletis habitaverunt filii Esau sicut fecit Israhel in terra possessionis suae quam dedit ei Dominus

Deut.2.13 surgentes ergo ut transiremus torrentem Zared venimus ad eum

Deut.2.14 tempus autem quo ambulavimus de Cadesbarne usque ad transitum torrentis Zared triginta octo annorum fuit donec consumeretur omnis generatio hominum bellatorum de castris sicut iuraverat Dominus

Deut.2.15 cuius manus fuit adversum eos ut interirent de castrorum medio

Deut.2.16 postquam autem universi ceciderunt pugnatores

Deut.2.17 locutus est Dominus ad me dicens

Deut.2.18 tu transibis hodie terminos Moab urbem nomine Ar

Deut.2.19 et accedens in vicina filiorum Ammon cave ne pugnes contra eos nec movearis ad proelium non enim dabo tibi de terra filiorum Ammon quia filiis Loth dedi eam in possessionem

Deut.2.20 terra gigantum reputata est et in ipsa olim habitaverunt gigantes quos Ammanitae vocant Zomzommim

Deut.2.21 populus magnus et multus et procerae longitudinis sicut Enacim quos delevit Dominus a facie eorum et fecit illos habitare pro eis

Deut.2.22 sicut fecerat filiis Esau qui habitant in Seir delens Horreos et terram eorum illis tradens quam possident usque in praesens

Deut.2.23 Eveos quoque qui habitabant in Aserim usque Gazam Cappadoces expulerunt qui egressi de Cappadocia deleverunt eos et habitaverunt pro illis

Deut.2.24 surgite et transite torrentem Arnon ecce tradidi in manu tua Seon regem Esebon Amorreum et terram eius incipe possidere et committe adversum eum proelium

Deut.2.25 hodie incipiam mittere terrorem atque formidinem tuam in populos qui habitant sub omni caelo ut audito nomine tuo paveant et in morem parturientium contremescant et dolore teneantur

Deut.2.26 misi ergo nuntios de solitudine Cademoth ad Seon regem Esebon verbis pacificis dicens

Deut.2.27 transibimus per terram tuam publica gradiemur via non declinabimus neque ad dextram neque ad sinistram

Deut.2.28 alimenta pretio vende nobis ut vescamur aquam pecunia tribue et sic bibemus tantum est ut nobis concedas transitum

Deut.2.29 sicut fecerunt filii Esau qui habitant in Seir et Moabitae qui morantur in Ar donec veniamus ad Iordanem et transeamus in terram quam Dominus Deus noster daturus est nobis

Deut.2.30 noluitque Seon rex Esebon dare nobis transitum quia induraverat Dominus Deus tuus spiritum eius et obfirmaverat cor illius ut traderetur in manus tuas sicut nunc vides

Deut.2.31 dixitque Dominus ad me ecce coepi tradere tibi Seon et terram eius incipe possidere eam

Deut.2.32 egressusque est Seon obviam nobis cum omni populo suo ad proelium in Iesa

Deut.2.33 et tradidit eum Dominus Deus noster nobis percussimusque eum cum filiis et omni populo suo

Deut.2.34 cunctasque urbes in tempore illo cepimus interfectis habitatoribus earum viris ac mulieribus et parvulis non reliquimus in eis quicquam

Deut.2.35 absque iumentis quae in partem venere praedantium et spoliis urbium quas cepimus

Deut.2.36 ab Aroer quae est super ripam torrentis Arnon oppido quod in valle situm est usque Galaad non fuit vicus et civitas quae nostras effugeret manus omnes tradidit Dominus Deus noster nobis

Deut.2.37 absque terra filiorum Ammon ad quam non accessimus et cunctis quae adiacent torrenti Ieboc et urbibus montanis universisque locis a quibus nos prohibuit Dominus Deus noster

Deut.3

Deut.3.1 itaque conversi ascendimus per iter Basan egressusque est Og rex Basan in occursum nobis cum populo suo ad bellandum in Edrai

Deut.3.2 dixitque Dominus ad me ne timeas eum quia in manu tua traditus est cum omni populo ac terra sua faciesque ei sicut fecisti Seon regi Amorreorum qui habitavit in Esebon

Deut.3.3 tradidit ergo Dominus Deus noster in manibus nostris etiam Og regem Basan et universum populum eius percussimusque eos usque ad internicionem

Deut.3.4 vastantes cunctas civitates illius uno tempore non fuit oppidum quod nos effugeret sexaginta urbes omnem regionem Argob regni Og in Basan

Deut.3.5 cunctae urbes erant munitae muris altissimis portisque et vectibus absque oppidis innumeris quae non habebant muros

Deut.3.6 et delevimus eos sicut feceramus Seon regi Esebon disperdentes omnem civitatem virosque ac mulieres et parvulos

Deut.3.7 iumenta autem et spolia urbium diripuimus

Deut.3.8 tulimusque illo in tempore terram de manu duorum regum Amorreorum qui erant trans Iordanem a torrente Arnon usque ad montem Hermon

Deut.3.9 quem Sidonii Sarion vocant et Amorrei Sanir

Deut.3.10 omnes civitates quae sitae sunt in planitie et universam terram Galaad et Basan usque Selcha et Edrai civitates regni Og in Basan

Deut.3.11 solus quippe Og rex Basan restiterat de stirpe gigantum monstratur lectus eius ferreus qui est in Rabbath filiorum Ammon novem cubitos habens longitudinis et quattuor latitudinis ad mensuram cubiti virilis manus

Deut.3.12 terramque possedimus in tempore illo ab Aroer quae est super ripam torrentis Arnon usque ad mediam partem montis Galaad et civitates illius dedi Ruben et Gad

Deut.3.13 reliquam autem partem Galaad et omnem Basan regni Og tradidi mediae tribui Manasse omnem regionem Argob cuncta Basan vocatur terra gigantum

Deut.3.14 Iair filius Manasse possedit omnem regionem Argob usque ad terminos Gesuri et Machathi vocavitque ex nomine suo Basan Avothiair id est villas Iair usque in praesentem diem

Deut.3.15 Machir quoque dedi Galaad

Deut.3.16 et tribubus Ruben et Gad dedi terram Galaad usque ad torrentem Arnon medium torrentis et finium usque ad torrentem Ieboc qui est terminus filiorum Ammon

Deut.3.17 et planitiem solitudinis atque Iordanem et terminos Chenereth usque ad mare Deserti quod est Salsissimum ad radices montis Phasga contra orientem

Deut.3.18 praecepique vobis in tempore illo dicens Dominus Deus vester dat vobis terram hanc in hereditatem expediti praecedite fratres vestros filios Israhel omnes viri robusti

Deut.3.19 absque uxoribus et parvulis ac iumentis novi enim quod plura habeatis pecora et in urbibus remanere debebunt quas tradidi vobis

Deut.3.20 donec requiem tribuat Dominus fratribus vestris sicut vobis tribuit et possideant etiam ipsi terram quam daturus est eis trans Iordanem tunc revertetur unusquisque in possessionem suam quam dedi vobis

Deut.3.21 Iosue quoque in tempore illo praecepi dicens oculi tui viderunt quae fecit Dominus Deus vester duobus his regibus sic faciet omnibus regnis ad quae transiturus es

Deut.3.22 ne timeas eos Dominus enim Deus vester pugnabit pro vobis

Deut.3.23 precatusque sum Dominum in tempore illo dicens

Deut.3.24 Domine Deus tu coepisti ostendere servo tuo magnitudinem tuam manumque fortissimam neque enim est alius Deus vel in caelo vel in terra qui possit facere opera tua et conparari fortitudini tuae

Deut.3.25 transibo igitur et videbo terram hanc optimam trans Iordanem et montem istum egregium et Libanum

Deut.3.26 iratusque est Dominus mihi propter vos nec exaudivit me sed dixit mihi sufficit tibi nequaquam ultra loquaris de hac re ad me

Deut.3.27 ascende cacumen Phasgae et oculos tuos circumfer ad occidentem et aquilonem austrumque et orientem et aspice nec enim transibis Iordanem istum

Deut.3.28 praecipe Iosue et corrobora eum atque conforta quia ipse praecedet populum istum et dividet eis terram quam visurus es

Deut.3.29 mansimusque in valle contra fanum Phogor

Deut.4

Deut.4.1 et nunc Israhel audi praecepta et iudicia quae ego doceo te ut faciens ea vivas et ingrediens possideas terram quam Dominus Deus patrum vestrorum daturus est vobis

Deut.4.2 non addetis ad verbum quod vobis loquor neque auferetis ex eo custodite mandata Domini Dei vestri quae ego praecipio vobis

Deut.4.3 oculi vestri viderunt omnia quae fecit Dominus contra Beelphegor quomodo contriverit omnes cultores eius de medio vestri

Deut.4.4 vos autem qui adheretis Domino Deo vestro vivitis universi usque in praesentem diem

Deut.4.5 scitis quod docuerim vos praecepta atque iustitias sicut mandavit mihi Dominus Deus meus sic facietis ea in terra quam possessuri estis

Deut.4.6 et observabitis et implebitis opere haec est enim vestra sapientia et intellectus coram populis ut audientes universa praecepta haec dicant en populus sapiens et intellegens gens magna

Deut.4.7 nec est alia natio tam grandis quae habeat deos adpropinquantes sibi sicut Dominus Deus noster adest cunctis obsecrationibus nostris

Deut.4.8 quae est enim alia gens sic inclita ut habeat caerimonias iustaque iudicia et universam legem quam ego proponam hodie ante oculos vestros

Deut.4.9 custodi igitur temet ipsum et animam tuam sollicite ne obliviscaris verborum quae viderunt oculi tui et ne excedant de corde tuo cunctis diebus vitae tuae docebis ea filios ac nepotes tuos

Deut.4.10 diem in quo stetisti coram Domino Deo tuo in Horeb quando Dominus locutus est mihi dicens congrega ad me populum ut audiat sermones meos et discat timere me omni tempore quo vivit in terra doceantque filios suos

Deut.4.11 et accessistis ad radices montis qui ardebat usque ad caelum erantque in eo tenebrae nubes et caligo

Deut.4.12 locutusque est Dominus ad vos de medio ignis vocem verborum eius audistis et formam penitus non vidistis

Deut.4.13 et ostendit vobis pactum suum quod praecepit ut faceretis et decem verba quae scripsit in duabus tabulis lapideis

Deut.4.14 mihique mandavit in illo tempore ut docerem vos caerimonias et iudicia quae facere deberetis in terra quam possessuri estis

Deut.4.15 custodite igitur sollicite animas vestras non vidistis aliquam similitudinem in die qua locutus est Dominus vobis in Horeb de medio ignis

Deut.4.16 ne forte decepti faciatis vobis sculptam similitudinem aut imaginem masculi vel feminae

Deut.4.17 similitudinem omnium iumentorum quae sunt super terram vel avium sub caelo volantium

Deut.4.18 atque reptilium quae moventur in terra sive piscium qui sub terra morantur in aquis

Deut.4.19 ne forte oculis elevatis ad caelum videas solem et lunam et omnia astra caeli et errore deceptus adores ea et colas quae creavit Dominus Deus tuus in ministerium cunctis gentibus quae sub caelo sunt

Deut.4.20 vos autem tulit Dominus et eduxit de fornace ferrea Aegypti ut haberet populum hereditarium sicut est in praesenti die

Deut.4.21 iratusque est Dominus contra me propter sermones vestros et iuravit ut non transirem Iordanem nec ingrederer terram optimam quam daturus est vobis

Deut.4.22 ecce morior in hac humo non transibo Iordanem vos transibitis et possidebitis terram egregiam

Deut.4.23 cave nequando obliviscaris pacti Domini Dei tui quod pepigit tecum et facias tibi sculptam similitudinem eorum quae fieri Dominus prohibuit

Deut.4.24 quia Dominus Deus tuus ignis consumens est Deus aemulator

Deut.4.25 si genueritis filios ac nepotes et morati fueritis in terra deceptique feceritis vobis aliquam similitudinem patrantes malum coram Domino Deo vestro ut eum ad iracundiam provocetis

Deut.4.26 testes invoco hodie caelum et terram cito perituros vos esse de terra quam transito Iordane possessuri estis non habitabitis in ea longo tempore sed delebit vos Dominus

Deut.4.27 atque disperget in omnes gentes et remanebitis pauci in nationibus ad quas vos ducturus est Dominus

Deut.4.28 ibique servietis diis qui hominum manu fabricati sunt ligno et lapidi qui non vident non audiunt non comedunt non odorantur

Deut.4.29 cumque quaesieris ibi Dominum Deum tuum invenies eum si tamen toto corde quaesieris et tota tribulatione animae tuae

Deut.4.30 postquam te invenerint omnia quae praedicta sunt novissimo tempore reverteris ad Dominum Deum tuum et audies vocem eius

Deut.4.31 quia Deus misericors Dominus Deus tuus est non dimittet te nec omnino delebit neque obliviscetur pacti in quo iuravit patribus tuis

Deut.4.32 interroga de diebus antiquis qui fuerunt ante te ex die quo creavit Deus hominem super terram a summo caeli usque ad summum eius si facta est aliquando huiuscemodi res aut umquam cognitum est

Deut.4.33 ut audiret populus vocem Dei loquentis de medio ignis sicut tu audisti et vixisti

Deut.4.34 si fecit Deus ut ingrederetur et tolleret sibi gentem de medio nationum per temptationes signa atque portenta per pugnam et robustam manum extentumque brachium et horribiles visiones iuxta omnia quae fecit pro vobis Dominus Deus vester in Aegypto videntibus oculis tuis

Deut.4.35 ut scires quoniam Dominus ipse est Deus et non est alius praeter unum

Deut.4.36 de caelo te fecit audire vocem suam ut doceret te et in terra ostendit tibi ignem suum maximum et audisti verba illius de medio ignis

Deut.4.37 quia dilexit patres tuos et elegit semen eorum post eos eduxitque te praecedens in virtute sua magna ex Aegypto

Deut.4.38 ut deleret nationes maximas et fortiores te in introitu tuo et introduceret te daretque tibi terram earum in possessionem sicut cernis in praesenti die

Deut.4.39 scito ergo hodie et cogitato in corde tuo quod Dominus ipse sit Deus in caelo sursum et in terra deorsum et non sit alius

Deut.4.40 custodi praecepta eius atque mandata quae ego praecipio tibi ut bene sit tibi et filiis tuis post te et permaneas multo tempore super terram quam Dominus Deus tuus daturus est tibi

Deut.4.41 tunc separavit Moses tres civitates trans Iordanem ad orientalem plagam

Deut.4.42 ut confugiat ad eas qui occiderit nolens proximum suum nec fuerit inimicus ante unum et alterum diem et ad harum aliquam urbium possit evadere

Deut.4.43 Bosor in solitudine quae sita est in terra campestri de tribu Ruben et Ramoth in Galaad quae est in tribu Gad et Golam in Basan quae est in tribu Manasse

Deut.4.44 ista est lex quam proposuit Moses coram filiis Israhel

Deut.4.45 et haec testimonia et caerimoniae atque iudicia quae locutus est ad filios Israhel quando egressi sunt de Aegypto

Deut.4.46 trans Iordanem in valle contra fanum Phogor in terra Seon regis Amorrei qui habitavit in Esebon quem percussit Moses filii quoque Israhel egressi ex Aegypto

Deut.4.47 possederunt terram eius et terram Og regis Basan duorum regum Amorreorum qui erant trans Iordanem ad solis ortum

Deut.4.48 ab Aroer quae sita est super ripam torrentis Arnon usque ad montem Sion qui est et Hermon

Deut.4.49 omnem planitiem trans Iordanem ad orientalem plagam usque ad mare Solitudinis et usque ad radices montis Phasga

Deut.5

Deut.5.1 vocavitque Moses omnem Israhelem et dixit ad eum audi Israhel caerimonias atque iudicia quae ego loquor in auribus vestris hodie discite ea et opere conplete

Deut.5.2 Dominus Deus noster pepigit nobiscum foedus in Horeb

Deut.5.3 non cum patribus nostris iniit pactum sed nobiscum qui inpraesentiarum sumus et vivimus

Deut.5.4 facie ad faciem locutus est nobis in monte de medio ignis

Deut.5.5 ego sequester et medius fui inter Dominum et vos in tempore illo ut adnuntiarem vobis verba eius timuistis enim ignem et non ascendistis in montem et ait

Deut.5.6 ego Dominus Deus tuus qui eduxi te de terra Aegypti de domo servitutis

Deut.5.7 non habebis deos alienos in conspectu meo

Deut.5.8 non facies tibi sculptile nec similitudinem omnium quae in caelo sunt desuper et quae in terra deorsum et quae versantur in aquis sub terra

Deut.5.9 non adorabis ea et non coles ego enim sum Dominus Deus tuus Deus aemulator reddens iniquitatem patrum super filios in tertiam et quartam generationem his qui oderunt me

Deut.5.10 et faciens misericordiam in multa milia diligentibus me et custodientibus praecepta mea

Deut.5.11 non usurpabis nomen Domini Dei tui frustra quia non erit inpunitus qui super re vana nomen eius adsumpserit

Deut.5.12 observa diem sabbati ut sanctifices eum sicut praecepit tibi Dominus Deus tuus

Deut.5.13 sex diebus operaberis et facies omnia opera tua

Deut.5.14 septimus dies sabbati est id est requies Domini Dei tui non facies in eo quicquam operis tu et filius tuus et filia servus et ancilla et bos et asinus et omne iumentum tuum et peregrinus qui est intra portas tuas ut requiescat servus et ancilla tua sicut et tu

Deut.5.15 memento quod et ipse servieris in Aegypto et eduxerit te inde Dominus Deus tuus in manu forti et brachio extento idcirco praecepit tibi ut observares diem sabbati

Deut.5.16 honora patrem tuum et matrem sicut praecepit tibi Dominus Deus tuus ut longo vivas tempore et bene sit tibi in terra quam Dominus Deus tuus daturus est tibi

Deut.5.17 non occides

Deut.5.18 neque moechaberis

Deut.5.19 furtumque non facies

Deut.5.20 nec loqueris contra proximum tuum falsum testimonium

Deut.5.21 non concupisces uxorem proximi tui non domum non agrum non servum non ancillam non bovem non asinum et universa quae illius sunt

Deut.5.22 haec verba locutus est Dominus ad omnem multitudinem vestram in monte de medio ignis et nubis et caliginis voce magna nihil addens amplius et scripsit ea in duabus tabulis lapideis quas tradidit mihi

Deut.5.23 vos autem postquam audistis vocem de medio tenebrarum et montem ardere vidistis accessistis ad me omnes principes tribuum et maiores natu atque dixistis

Deut.5.24 ecce ostendit nobis Dominus Deus noster maiestatem et magnitudinem suam vocem eius audivimus de medio ignis et probavimus hodie quod loquente Deo cum homine vixerit homo

Deut.5.25 cur ergo morimur et devorabit nos ignis hic maximus si enim audierimus ultra vocem Domini Dei nostri moriemur

Deut.5.26 quid est omnis caro ut audiat vocem Dei viventis qui de medio ignis loquitur sicut nos audivimus et possit vivere

Deut.5.27 tu magis accede et audi cuncta quae dixerit Dominus Deus noster tibi loquerisque ad nos et nos audientes faciemus ea

Deut.5.28 quod cum audisset Dominus ait ad me audivi vocem verborum populi huius quae locuti sunt tibi bene omnia sunt locuti

Deut.5.29 quis det talem eos habere mentem ut timeant me et custodiant universa mandata mea in omni tempore ut bene sit eis et filiis eorum in sempiternum

Deut.5.30 vade et dic eis revertimini in tentoria vestra

Deut.5.31 tu vero hic sta mecum et loquar tibi omnia mandata et caerimonias atque iudicia quae docebis eos ut faciant ea in terra quam dabo illis in possessionem

Deut.5.32 custodite igitur et facite quae praecepit Dominus Deus vobis non declinabitis neque ad dextram neque ad sinistram

Deut.5.33 sed per viam quam praecepit Dominus Deus vester ambulabitis ut vivatis et bene sit vobis et protelentur dies in terra possessionis vestrae

Deut.6

Deut.6.1 haec sunt praecepta et caerimoniae atque iudicia quae mandavit Dominus Deus vester ut docerem vos et faciatis ea in terra ad quam transgredimini possidendam

Deut.6.2 ut timeas Dominum Deum tuum et custodias omnia mandata et praecepta eius quae ego praecipio tibi et filiis ac nepotibus tuis cunctis diebus vitae tuae ut prolongentur dies tui

Deut.6.3 audi Israhel et observa ut facias et bene sit tibi et multipliceris amplius sicut pollicitus est Dominus Deus patrum tuorum tibi terram lacte et melle manantem

Deut.6.4 audi Israhel Dominus Deus noster Dominus unus est

Deut.6.5 diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo et ex tota anima tua et ex tota fortitudine tua

Deut.6.6 eruntque verba haec quae ego praecipio tibi hodie in corde tuo

Deut.6.7 et narrabis ea filiis tuis et meditaberis sedens in domo tua et ambulans in itinere dormiens atque consurgens

Deut.6.8 et ligabis ea quasi signum in manu tua eruntque et movebuntur inter oculos tuos

Deut.6.9 scribesque ea in limine et ostiis domus tuae

Deut.6.10 cumque introduxerit te Dominus Deus tuus in terram pro qua iuravit patribus tuis Abraham Isaac et Iacob et dederit tibi civitates magnas et optimas quas non aedificasti

Deut.6.11 domos plenas cunctarum opum quas non extruxisti cisternas quas non fodisti vineta et oliveta quae non plantasti

Deut.6.12 et comederis et saturatus fueris

Deut.6.13 cave diligenter ne obliviscaris Domini qui eduxit te de terra Aegypti de domo servitutis Dominum Deum tuum timebis et ipsi servies ac per nomen illius iurabis

Deut.6.14 non ibitis post deos alienos cunctarum gentium quae in circuitu vestro sunt

Deut.6.15 quoniam Deus aemulator Dominus Deus tuus in medio tui nequando irascatur furor Domini Dei tui contra te et auferat te de superficie terrae

Deut.6.16 non temptabis Dominum Deum tuum sicut temptasti in loco temptationis

Deut.6.17 custodi praecepta Domini Dei tui ac testimonia et caerimonias quas praecepit tibi

Deut.6.18 et fac quod placitum est et bonum in conspectu Domini ut bene sit tibi et ingressus possideas terram optimam de qua iuravit Dominus patribus tuis

Deut.6.19 ut deleret omnes inimicos tuos coram te sicut locutus est

Deut.6.20 cum interrogaverit te filius tuus cras dicens quid sibi volunt testimonia haec et caerimoniae atque iudicia quae praecepit Dominus Deus noster nobis

Deut.6.21 dices ei servi eramus Pharaonis in Aegypto et eduxit nos Dominus de Aegypto in manu forti

Deut.6.22 fecitque signa atque prodigia magna et pessima in Aegypto contra Pharaonem et omnem domum illius in conspectu nostro

Deut.6.23 et eduxit nos inde ut introductis daret terram super qua iuravit patribus nostris

Deut.6.24 praecepitque nobis Dominus ut faciamus omnia legitima haec et timeamus Dominum Deum nostrum et bene sit nobis cunctis diebus vitae nostrae sicut est hodie

Deut.6.25 eritque nostri misericors si custodierimus et fecerimus omnia praecepta eius coram Domino Deo nostro sicut mandavit nobis

Deut.7

Deut.7.1 cum introduxerit te Dominus Deus tuus in terram quam possessurus ingredieris et deleverit gentes multas coram te Hettheum et Gergeseum et Amorreum Chananeum et Ferezeum et Eveum et Iebuseum septem gentes multo maioris numeri quam tu es et robustiores te

Deut.7.2 tradideritque eas Dominus Deus tuus tibi percuties eas usque ad internicionem non inibis cum eis foedus nec misereberis earum

Deut.7.3 neque sociabis cum eis coniugia filiam tuam non dabis filio eius nec filiam illius accipies filio tuo

Deut.7.4 quia seducet filium tuum ne sequatur me et ut magis serviat diis alienis irasceturque furor Domini et delebit te cito

Deut.7.5 quin potius haec facietis eis aras eorum subvertite confringite statuas lucosque succidite et sculptilia conburite

Deut.7.6 quia populus sanctus es Domino Deo tuo te elegit Dominus Deus tuus ut sis ei populus peculiaris de cunctis populis qui sunt super terram

Deut.7.7 non quia cunctas gentes numero vincebatis vobis iunctus est Dominus et elegit vos cum omnibus sitis populis pauciores

Deut.7.8 sed quia dilexit vos Dominus et custodivit iuramentum quod iuravit patribus vestris eduxitque vos in manu forti et redemit de domo servitutis de manu Pharaonis regis Aegypti

Deut.7.9 et scies quia Dominus Deus tuus ipse est Deus fortis et fidelis custodiens pactum et misericordiam diligentibus se et his qui custodiunt praecepta eius in mille generationes

Deut.7.10 et reddens odientibus se statim ita ut disperdat eos et ultra non differat protinus eis restituens quod merentur

Deut.7.11 custodi ergo praecepta et caerimonias atque iudicia quae ego mando tibi hodie ut facias

Deut.7.12 si postquam audieris haec iudicia custodieris ea et feceris custodiet et Dominus Deus tuus tibi pactum et misericordiam quam iuravit patribus tuis

Deut.7.13 et diliget te ac multiplicabit benedicetque fructui ventris tui et fructui terrae tuae frumento tuo atque vindemiae oleo et armentis gregibus ovium tuarum super terram pro qua iuravit patribus tuis ut daret eam tibi

Deut.7.14 benedictus eris inter omnes populos non erit apud te sterilis utriusque sexus tam in hominibus quam in gregibus tuis

Deut.7.15 auferet Dominus a te omnem languorem et infirmitates Aegypti pessimas quas novisti non inferet tibi sed cunctis hostibus tuis

Deut.7.16 devorabis omnes populos quos Dominus Deus tuus daturus est tibi non parcet eis oculus tuus nec servies diis eorum ne sint in ruinam tui

Deut.7.17 si dixeris in corde tuo plures sunt gentes istae quam ego quomodo potero delere eas

Deut.7.18 noli metuere sed recordare quae fecerit Dominus Deus tuus Pharaoni et cunctis Aegyptiis

Deut.7.19 plagas maximas quas viderunt oculi tui et signa atque portenta manumque robustam et extentum brachium ut educeret te Dominus Deus tuus sic faciet cunctis populis quos metuis

Deut.7.20 insuper et crabrones mittet Dominus Deus tuus in eos donec deleat omnes atque disperdat qui te fugerint et latere potuerint

Deut.7.21 non timebis eos quia Dominus Deus tuus in medio tui est Deus magnus et terribilis

Deut.7.22 ipse consumet nationes has in conspectu tuo paulatim atque per partes non poteris delere eas pariter ne forte multiplicentur contra te bestiae terrae

Deut.7.23 dabitque eos Dominus Deus tuus in conspectu tuo et interficiet illos donec penitus deleantur

Deut.7.24 tradet reges eorum in manus tuas et disperdes nomina eorum sub caelo nullus poterit resistere tibi donec conteras eos

Deut.7.25 sculptilia eorum igne conbures non concupisces argentum et aurum de quibus facta sunt neque adsumes ex eis tibi quicquam ne offendas propter ea quia abominatio est Domini Dei tui

Deut.7.26 nec inferes quippiam ex idolo in domum tuam ne fias anathema sicut et illud est quasi spurcitiam detestaberis et velut inquinamentum ac sordes abominationi habebis quia anathema est

Deut.8

Deut.8.1 omne mandatum quod ego praecipio tibi hodie cave diligenter ut facias ut possitis vivere et multiplicemini ingressique possideatis terram pro qua iuravit Dominus patribus vestris

Deut.8.2 et recordaberis cuncti itineris per quod adduxit te Dominus Deus tuus quadraginta annis per desertum ut adfligeret te atque temptaret et nota fierent quae in tuo animo versabantur utrum custodires mandata illius an non

Deut.8.3 adflixit te penuria et dedit tibi cibum manna quem ignorabas tu et patres tui ut ostenderet tibi quod non in solo pane vivat homo sed in omni verbo quod egreditur ex ore Domini

Deut.8.4 vestimentum tuum quo operiebaris nequaquam vetustate defecit et pes tuus non est subtritus en quadragesimus annus est

Deut.8.5 ut recogites in corde tuo quia sicut erudit homo filium suum sic Dominus Deus tuus erudivit te

Deut.8.6 ut custodias mandata Domini Dei tui et ambules in viis eius et timeas eum

Deut.8.7 Dominus enim Deus tuus introducet te in terram bonam terram rivorum aquarumque et fontium in cuius campis et montibus erumpunt fluviorum abyssi

Deut.8.8 terram frumenti hordei vinearum in qua ficus et mala granata et oliveta nascuntur terram olei ac mellis

Deut.8.9 ubi absque ulla penuria comedes panem tuum et rerum omnium abundantia perfrueris cuius lapides ferrum sunt et de montibus eius aeris metalla fodiuntur

Deut.8.10 ut cum comederis et satiatus fueris benedicas Domino Deo tuo pro terra optima quam dedit tibi

Deut.8.11 observa et cave nequando obliviscaris Domini Dei tui et neglegas mandata eius atque iudicia et caerimonias quas ego praecipio tibi hodie

Deut.8.12 ne postquam comederis et satiatus domos pulchras aedificaveris et habitaveris in eis

Deut.8.13 habuerisque armenta et ovium greges argenti et auri cunctarumque rerum copiam

Deut.8.14 elevetur cor tuum et non reminiscaris Domini Dei tui qui eduxit te de terra Aegypti de domo servitutis

Deut.8.15 et ductor tuus fuit in solitudine magna atque terribili in qua erat serpens flatu adurens et scorpio ac dipsas et nullae omnino aquae qui eduxit rivos de petra durissima

Deut.8.16 et cibavit te manna in solitudine quod nescierunt patres tui et postquam adflixit ac probavit ad extremum misertus est tui

Deut.8.17 ne diceres in corde tuo fortitudo mea et robur manus meae haec mihi omnia praestiterunt

Deut.8.18 sed recorderis Domini Dei tui quod ipse tibi vires praebuerit ut impleret pactum suum super quo iuravit patribus tuis sicut praesens indicat dies

Deut.8.19 sin autem oblitus Domini Dei tui secutus fueris alienos deos coluerisque illos et adoraveris ecce nunc praedico tibi quod omnino dispereas

Deut.8.20 sicut gentes quas delevit Dominus in introitu tuo ita et vos peribitis si inoboedientes fueritis voci Domini Dei vestri

Deut.9

Deut.9.1 audi Israhel tu transgredieris hodie Iordanem ut possideas nationes maximas et fortiores te civitates ingentes et ad caelum usque muratas

Deut.9.2 populum magnum atque sublimem filios Enacim quos ipse vidisti et audisti quibus nullus potest ex adverso resistere

Deut.9.3 scies ergo hodie quod Dominus Deus tuus ipse transibit ante te ignis devorans atque consumens qui conterat eos et deleat atque disperdat ante faciem tuam velociter sicut locutus est tibi

Deut.9.4 ne dicas in corde tuo cum deleverit eos Dominus Deus tuus in conspectu tuo propter iustitiam meam introduxit me Dominus ut terram hanc possiderem cum propter impietates suas istae deletae sint nationes

Deut.9.5 neque enim propter iustitias tuas et aequitatem cordis tui ingredieris ut possideas terras eorum sed quia illae egerunt impie te introeunte deletae sunt et ut conpleret verbum suum Dominus quod sub iuramento pollicitus est patribus tuis Abraham Isaac et Iacob

Deut.9.6 scito igitur quod non propter iustitias tuas Dominus Deus tuus dederit tibi terram hanc optimam in possessionem cum durissimae cervicis sis populus

Deut.9.7 memento et ne obliviscaris quomodo ad iracundiam provocaveris Dominum Deum tuum in solitudine ex eo die quo es egressus ex Aegypto usque ad locum istum semper adversum Dominum contendisti

Deut.9.8 nam et in Horeb provocasti eum et iratus delere te voluit

Deut.9.9 quando ascendi in montem ut acciperem tabulas lapideas tabulas pacti quod pepigit vobiscum Dominus et perseveravi in monte quadraginta diebus ac noctibus panem non comedens et aquam non bibens

Deut.9.10 deditque mihi Dominus duas tabulas lapideas scriptas digito Dei et continentes omnia verba quae vobis in monte locutus est de medio ignis quando contio populi congregata est

Deut.9.11 cumque transissent quadraginta dies et totidem noctes dedit mihi Dominus duas tabulas lapideas tabulas foederis

Deut.9.12 dixitque mihi surge et descende hinc cito quia populus tuus quos eduxisti de Aegypto deseruerunt velociter viam quam demonstrasti eis feceruntque sibi conflatile

Deut.9.13 rursumque ait Dominus ad me cerno quod populus iste durae cervicis sit

Deut.9.14 dimitte me ut conteram eum et deleam nomen eius sub caelo et constituam te super gentem quae hac maior et fortior sit

Deut.9.15 cumque de monte ardente descenderem et duas tabulas foederis utraque tenerem manu

Deut.9.16 vidissemque vos peccasse Domino Deo vestro et fecisse vobis vitulum conflatilem ac deseruisse velociter viam eius quam vobis ostenderat

Deut.9.17 proieci tabulas de manibus meis confregique eas in conspectu vestro

Deut.9.18 et procidi ante Dominum sicut prius quadraginta diebus et noctibus panem non comedens et aquam non bibens propter omnia peccata vestra quae gessistis contra Dominum et eum ad iracundiam provocastis

Deut.9.19 timui enim indignationem et iram illius qua adversum vos concitatus delere vos voluit et exaudivit me Dominus etiam hac vice

Deut.9.20 adversum Aaron quoque vehementer iratus voluit eum conterere et pro illo similiter deprecatus sum

Deut.9.21 peccatum autem vestrum quod feceratis id est vitulum arripiens igne conbusi et in frusta comminuens omninoque in pulverem redigens proieci in torrentem qui de monte descendit

Deut.9.22 in Incendio quoque et in Temptatione et in sepulchris Concupiscentiae provocastis Dominum

Deut.9.23 et quando misit vos de Cadesbarne dicens ascendite et possidete terram quam dedi vobis et contempsistis imperium Domini Dei vestri et non credidistis ei neque vocem eius audire voluistis

Deut.9.24 sed semper fuistis rebelles a die qua nosse vos coepi

Deut.9.25 et iacui coram Domino quadraginta diebus ac noctibus quibus eum suppliciter deprecabar ne deleret vos ut fuerat comminatus

Deut.9.26 et orans dixi Domine Deus ne disperdas populum tuum et hereditatem tuam quam redemisti in magnitudine tua quos eduxisti de Aegypto in manu forti

Deut.9.27 recordare servorum tuorum Abraham Isaac et Iacob ne aspicias duritiam populi huius et impietatem atque peccatum

Deut.9.28 ne forte dicant habitatores terrae de qua eduxisti nos non poterat Dominus introducere eos in terram quam pollicitus est eis et oderat illos idcirco eduxit ut interficeret eos in solitudine

Deut.9.29 qui sunt populus tuus et hereditas tua quos eduxisti in fortitudine tua magna et in brachio tuo extento

Deut.10

Deut.10.1 in tempore illo dixit Dominus ad me dola tibi duas tabulas lapideas sicut priores fuerunt et ascende ad me in montem faciesque arcam ligneam

Deut.10.2 et scribam in tabulis verba quae fuerunt in his quas ante confregisti ponesque eas in arca

Deut.10.3 feci igitur arcam de lignis setthim cumque dolassem duas tabulas lapideas instar priorum ascendi in montem habens eas in manibus

Deut.10.4 scripsitque in tabulis iuxta id quod prius scripserat verba decem quae locutus est Dominus ad vos in monte de medio ignis quando populus congregatus est et dedit eas mihi

Deut.10.5 reversusque de monte descendi et posui tabulas in arcam quam feceram quae hucusque ibi sunt sicut mihi praecepit Dominus

Deut.10.6 filii autem Israhel castra moverunt ex Beroth filiorum Iacan in Musera ubi Aaron mortuus ac sepultus est pro quo sacerdotio functus est filius eius Eleazar

Deut.10.7 inde venerunt in Gadgad de quo loco profecti castrametati sunt in Ietabatha in terra aquarum atque torrentium

Deut.10.8 eo tempore separavit tribum Levi ut portaret arcam foederis Domini et staret coram eo in ministerio ac benediceret in nomine illius usque in praesentem diem

Deut.10.9 quam ob rem non habuit Levi partem neque possessionem cum fratribus suis quia ipse Dominus possessio eius est sicut promisit ei Dominus Deus tuus

Deut.10.10 ego autem steti in monte sicut prius quadraginta diebus ac noctibus exaudivitque me Dominus etiam hac vice et te perdere noluit

Deut.10.11 dixitque mihi vade et praecede populum ut ingrediatur et possideat terram quam iuravi patribus eorum ut traderem eis

Deut.10.12 et nunc Israhel quid Dominus Deus tuus petit a te nisi ut timeas Dominum Deum tuum et ambules in viis eius et diligas eum ac servias Domino Deo tuo in toto corde tuo et in tota anima tua

Deut.10.13 custodiasque mandata Domini et caerimonias eius quas ego hodie praecipio ut bene sit tibi

Deut.10.14 en Domini Dei tui caelum est et caelum caeli terra et omnia quae in ea sunt

Deut.10.15 et tamen patribus tuis conglutinatus est Dominus et amavit eos elegitque semen eorum post eos id est vos de cunctis gentibus sicut hodie conprobatur

Deut.10.16 circumcidite igitur praeputium cordis vestri et cervicem vestram ne induretis amplius

Deut.10.17 quia Dominus Deus vester ipse est Deus deorum et Dominus dominantium Deus magnus et potens et terribilis qui personam non accipit nec munera

Deut.10.18 facit iudicium pupillo et viduae amat peregrinum et dat ei victum atque vestitum

Deut.10.19 et vos ergo amate peregrinos quia et ipsi fuistis advenae in terra Aegypti

Deut.10.20 Dominum Deum tuum timebis et ei servies ipsi adherebis iurabisque in nomine illius

Deut.10.21 ipse est laus tua et Deus tuus qui fecit tibi haec magnalia et terribilia quae viderunt oculi tui

Deut.10.22 in septuaginta animabus descenderunt patres tui in Aegyptum et ecce nunc multiplicavit te Dominus Deus tuus sicut astra caeli

Deut.11

Deut.11.1 ama itaque Dominum Deum tuum et observa praecepta eius et caerimonias iudicia atque mandata omni tempore

Deut.11.2 cognoscite hodie quae ignorant filii vestri qui non viderunt disciplinam Domini Dei vestri magnalia eius et robustam manum extentumque brachium

Deut.11.3 signa et opera quae fecit in medio Aegypti Pharaoni regi et universae terrae eius

Deut.11.4 omnique exercitui Aegyptiorum et equis ac curribus quomodo operuerint eos aquae Rubri maris cum vos persequerentur et deleverit eos Dominus usque in praesentem diem

Deut.11.5 vobisque quae fecerit in solitudine donec veniretis ad hunc locum

Deut.11.6 et Dathan atque Abiram filiis Heliab qui fuit filius Ruben quos aperto ore suo terra absorbuit cum domibus et tabernaculis et universa substantia eorum quam habebant in medio Israhelis

Deut.11.7 oculi vestri viderunt omnia opera Domini magna quae fecit

Deut.11.8 ut custodiatis universa mandata illius quae ego hodie praecipio vobis et possitis introire et possidere terram ad quam ingredimini

Deut.11.9 multoque in ea vivatis tempore quam sub iuramento pollicitus est Dominus patribus vestris et semini eorum lacte et melle manantem

Deut.11.10 terra enim ad quam ingredieris possidendam non est sicut terra Aegypti de qua existi ubi iacto semine in hortorum morem aquae ducuntur inriguae

Deut.11.11 sed montuosa est et campestris de caelo expectans pluvias

Deut.11.12 quam Dominus Deus tuus semper invisit et oculi illius in ea sunt a principio anni usque ad finem eius

Deut.11.13 si ergo oboedieritis mandatis meis quae hodie praecipio vobis ut diligatis Dominum Deum vestrum et serviatis ei in toto corde vestro et in tota anima vestra

Deut.11.14 dabo pluviam terrae vestrae temporivam et serotinam ut colligatis frumentum et vinum et oleum

Deut.11.15 faenum ex agris ad pascenda iumenta et ut ipsi comedatis ac saturemini

Deut.11.16 cavete ne forte decipiatur cor vestrum et recedatis a Domino serviatisque diis alienis et adoretis eos

Deut.11.17 iratusque Dominus claudat caelum et pluviae non descendant nec terra det germen suum pereatisque velociter de terra optima quam Dominus daturus est vobis

Deut.11.18 ponite haec verba mea in cordibus et in animis vestris et suspendite ea pro signo in manibus et inter vestros oculos conlocate

Deut.11.19 docete filios vestros ut illa meditentur quando sederis in domo tua et ambulaveris in via et accubueris atque surrexeris

Deut.11.20 scribes ea super postes et ianuas domus tuae

Deut.11.21 ut multiplicentur dies tui et filiorum tuorum in terra quam iuravit Dominus patribus tuis ut daret eis quamdiu caelum inminet terrae

Deut.11.22 si enim custodieritis mandata quae ego praecipio vobis et feceritis ea ut diligatis Dominum Deum vestrum et ambuletis in omnibus viis eius adherentes ei

Deut.11.23 disperdet Dominus omnes gentes istas ante faciem vestram et possidebitis eas quae maiores et fortiores vobis sunt

Deut.11.24 omnis locus quem calcaverit pes vester vester erit a deserto et Libano a flumine magno Eufraten usque ad mare occidentale erunt termini vestri

Deut.11.25 nullus stabit contra vos terrorem vestrum et formidinem dabit Dominus Deus vester super omnem terram quam calcaturi estis sicut locutus est vobis

Deut.11.26 en propono in conspectu vestro hodie benedictionem et maledictionem

Deut.11.27 benedictionem si oboedieritis mandatis Domini Dei vestri quae ego praecipio vobis

Deut.11.28 maledictionem si non audieritis mandata Domini Dei vestri sed recesseritis de via quam ego nunc ostendo vobis et ambulaveritis post deos alienos quos ignoratis

Deut.11.29 cum introduxerit te Dominus Deus tuus in terram ad quam pergis habitandam pones benedictionem super montem Garizim maledictionem super montem Hebal

Deut.11.30 qui sunt trans Iordanem post viam quae vergit ad solis occubitum in terra Chananei qui habitat in campestribus contra Galgalam quae est iuxta vallem tendentem et intrantem procul

Deut.11.31 vos enim transibitis Iordanem ut possideatis terram quam Dominus Deus vester daturus est vobis et habeatis ac possideatis illam

Deut.11.32 videte ergo ut impleatis caerimonias atque iudicia quae ego hodie ponam in conspectu vestro

Deut.12

Deut.12.1 haec sunt praecepta atque iudicia quae facere debetis in terra quam Dominus Deus patrum tuorum daturus est tibi ut possideas eam cunctis diebus quibus super humum gradieris

Deut.12.2 subvertite omnia loca in quibus coluerunt gentes quas possessuri estis deos suos super montes excelsos et colles et subter omne lignum frondosum

Deut.12.3 dissipate aras earum et confringite statuas lucos igne conburite et idola comminuite disperdite nomina eorum de locis illis

Deut.12.4 non facietis ita Domino Deo vestro

Deut.12.5 sed ad locum quem elegerit Dominus Deus vester de cunctis tribubus vestris ut ponat nomen suum ibi et habitet in eo venietis

Deut.12.6 et offeretis in illo loco holocausta et victimas vestras decimas et primitias manuum vestrarum et vota atque donaria primogenita boum et ovium

Deut.12.7 et comedetis ibi in conspectu Domini Dei vestri ac laetabimini in cunctis ad quae miseritis manum vos et domus vestrae in quibus benedixerit vobis Dominus Deus vester

Deut.12.8 non facietis ibi quae nos hic facimus hodie singuli quod sibi rectum videtur

Deut.12.9 neque enim usque in praesens tempus venistis ad requiem et possessionem quam Dominus Deus daturus est vobis

Deut.12.10 transibitis Iordanem et habitabitis in terram quam Dominus Deus vester daturus est vobis ut requiescatis a cunctis hostibus per circuitum et absque ullo timore habitetis

Deut.12.11 in loco quem elegerit Dominus Deus vester ut sit nomen eius in eo illuc omnia quae praecipio conferetis holocausta et hostias ac decimas et primitias manuum vestrarum et quicquid praecipuum est in muneribus quae vovistis Domino

Deut.12.12 ibi epulabimini coram Domino Deo vestro vos filii ac filiae vestrae famuli et famulae atque Levites qui in vestris urbibus commorantur neque enim habet aliam partem et possessionem inter vos

Deut.12.13 cave ne offeras holocausta tua in omni loco quem videris

Deut.12.14 sed in eo quem elegerit Dominus in una tribuum tuarum offeres hostias et facies quaecumque praecipio tibi

Deut.12.15 sin autem comedere volueris et te esus carnium delectarit occide et comede iuxta benedictionem Domini Dei tui quam dedit tibi in urbibus tuis sive inmundum fuerit hoc est maculatum et debile sive mundum hoc est integrum et sine macula quod offerri licet sicut capream et cervum comedes

Deut.12.16 absque esu dumtaxat sanguinis quod super terram quasi aquam effundes

Deut.12.17 non poteris comedere in oppidis tuis decimam frumenti et vini et olei tui primogenita armentorum et pecorum et omnia quae voveris et sponte offerre volueris et primitias manuum tuarum

Deut.12.18 sed coram Domino Deo tuo comedes ea in loco quem elegerit Dominus Deus tuus tu et filius tuus ac filia servus et famula atque Levites qui manet in urbibus tuis et laetaberis et reficieris coram Domino Deo tuo in cunctis ad quae extenderis manum tuam

Deut.12.19 cave ne derelinquas Leviten omni tempore quo versaris in terra

Deut.12.20 quando dilataverit Dominus Deus tuus terminos tuos sicut locutus est tibi et volueris vesci carnibus quas desiderat anima tua

Deut.12.21 locus autem quem elegerit Dominus Deus tuus ut sit nomen eius ibi si procul fuerit occides de armentis et pecoribus quae habueris sicut praecepi tibi et comedes in oppidis tuis ut tibi placet

Deut.12.22 sicut comeditur caprea et cervus ita vesceris eis et mundus et inmundus in commune vescentur

Deut.12.23 hoc solum cave ne sanguinem comedas sanguis enim eorum pro anima est et idcirco non debes animam comedere cum carnibus

Deut.12.24 sed super terram fundes quasi aquam

Deut.12.25 ut sit tibi bene et filiis tuis post te cum feceris quod placet in conspectu Domini

Deut.12.26 quae autem sanctificaveris et voveris Domino tolles et venies ad locum quem elegerit Dominus

Deut.12.27 et offeres oblationes tuas carnem et sanguinem super altare Domini Dei tui sanguinem hostiarum fundes in altari carnibus autem ipse vesceris

Deut.12.28 observa et audi omnia quae ego praecipio tibi ut bene sit tibi et filiis tuis post te in sempiternum cum feceris quod bonum est et placitum in conspectu Domini Dei tui

Deut.12.29 quando disperderit Dominus Deus tuus ante faciem tuam gentes ad quas ingredieris possidendas et possederis eas atque habitaveris in terra earum

Deut.12.30 cave ne imiteris eas postquam te fuerint introeunte subversae et requiras caerimonias earum dicens sicut coluerunt gentes istae deos suos ita et ego colam

Deut.12.31 non facies similiter Domino Deo tuo omnes enim abominationes quas aversatur Dominus fecerunt diis suis offerentes filios et filias et conburentes igne

Deut.12.32 quod praecipio tibi hoc tantum facito Domino nec addas quicquam nec minuas

Deut.13

Deut.13.1 si surrexerit in medio tui prophetes aut qui somnium vidisse se dicat et praedixerit signum atque portentum

Deut.13.2 et evenerit quod locutus est et dixerit tibi eamus et sequamur deos alienos quos ignoras et serviamus eis

Deut.13.3 non audies verba prophetae illius aut somniatoris quia temptat vos Dominus Deus vester ut palam fiat utrum diligatis eum an non in toto corde et in tota anima vestra

Deut.13.4 Dominum Deum vestrum sequimini et ipsum timete mandata illius custodite et audite vocem eius ipsi servietis et ipsi adherebitis

Deut.13.5 propheta autem ille aut fictor somniorum interficietur quia locutus est ut vos averteret a Domino Deo vestro qui eduxit vos de terra Aegypti et redemit de domo servitutis ut errare te faceret de via quam tibi praecepit Dominus Deus tuus et auferes malum de medio tui

Deut.13.6 si tibi voluerit persuadere frater tuus filius matris tuae aut filius tuus vel filia sive uxor quae est in sinu tuo aut amicus quem diligis ut animam tuam clam dicens eamus et serviamus diis alienis quos ignoras tu et patres tui

Deut.13.7 cunctarum in circuitu gentium quae iuxta vel procul sunt ab initio usque ad finem terrae

Deut.13.8 non adquiescas ei nec audias neque parcat ei oculus tuus ut miserearis et occultes eum

Deut.13.9 sed statim interficies sit primum manus tua super eum et post te omnis populus mittat manum

Deut.13.10 lapidibus obrutus necabitur quia voluit te abstrahere a Domino Deo tuo qui eduxit te de terra Aegypti de domo servitutis

Deut.13.11 ut omnis Israhel audiens timeat et nequaquam ultra faciat quippiam huius rei simile

Deut.13.12 si audieris in una urbium tuarum quas Dominus Deus tuus dabit tibi ad habitandum dicentes aliquos

Deut.13.13 egressi sunt filii Belial de medio tui et averterunt habitatores urbis tuae atque dixerunt eamus et serviamus diis alienis quos ignoratis

Deut.13.14 quaere sollicite et diligenter rei veritate perspecta si inveneris certum esse quod dicitur et abominationem hanc opere perpetratam

Deut.13.15 statim percuties habitatores urbis illius in ore gladii et delebis eam omniaque quae in illa sunt usque ad pecora

Deut.13.16 quicquid etiam supellectilis fuerit congregabis in medium platearum eius et cum ipsa civitate succendes ita ut universa consumas Domino Deo tuo et sit tumulus sempiternus non aedificabitur amplius

Deut.13.17 et non adherebit de illo anathemate quicquam in manu tua ut avertatur Dominus ab ira furoris sui et misereatur tui multiplicetque te sicut iuravit patribus tuis

Deut.13.18 quando audieris vocem Domini Dei tui custodiens omnia praecepta eius quae ego praecipio tibi hodie ut facias quod placitum est in conspectu Domini Dei tui

Deut.14

Deut.14.1 filii estote Domini Dei vestri non vos incidetis nec facietis calvitium super mortuo

Deut.14.2 quoniam populus sanctus es Domino Deo tuo et te elegit ut sis ei in populum peculiarem de cunctis gentibus quae sunt super terram

Deut.14.3 ne comedatis quae inmunda sunt

Deut.14.4 hoc est animal quod comedere debetis bovem et ovem et capram

Deut.14.5 cervum capream bubalum tragelaphum pygargon orygem camelopardalum

Deut.14.6 omne animal quod in duas partes ungulam findit et ruminat comedetis

Deut.14.7 de his autem quae ruminant et ungulam non findunt haec comedere non debetis camelum leporem choerogyllium quia ruminant et non dividunt ungulam inmunda erunt vobis

Deut.14.8 sus quoque quoniam dividit ungulam et non ruminat inmunda erit carnibus eorum non vescemini et cadavera non tangetis

Deut.14.9 haec comedetis ex omnibus quae morantur in aquis quae habent pinnulas et squamas comedite

Deut.14.10 quae absque pinnulis et squamis sunt ne comedatis quia inmunda sunt

Deut.14.11 omnes aves mundas comedite

Deut.14.12 inmundas ne comedatis aquilam scilicet et grypem et alietum

Deut.14.13 ixon et vulturem ac milvum iuxta genus suum

Deut.14.14 et omne corvini generis

Deut.14.15 strutionem ac noctuam et larum atque accipitrem iuxta genus suum

Deut.14.16 herodium et cycnum et ibin

Deut.14.17 ac mergulum porphirionem et nycticoracem

Deut.14.18 onocrotalum et charadrium singula in genere suo upupam quoque et vespertilionem

Deut.14.19 et omne quod reptat et pinnulas habet inmundum erit nec comedetur

Deut.14.20 omne quod mundum est comedite

Deut.14.21 quicquid morticinum est ne vescamini ex eo peregrino qui intra portas tuas est da ut comedat aut vende ei quia tu populus sanctus Domini Dei tui es non coques hedum in lacte matris suae

Deut.14.22 decimam partem separabis de cunctis frugibus tuis quae nascuntur in terra per annos singulos

Deut.14.23 et comedes in conspectu Domini Dei tui in loco quem elegerit ut in eo nomen illius invocetur decimam frumenti tui et vini et olei et primogenita de armentis et ovibus tuis ut discas timere Dominum Deum tuum omni tempore

Deut.14.24 cum autem longior fuerit via et locus quem elegerit Dominus Deus tuus tibique benedixerit nec potueris ad eum haec cuncta portare

Deut.14.25 vendes omnia et in pretium rediges portabisque manu tua et proficisceris ad locum quem elegerit Dominus Deus tuus

Deut.14.26 et emes ex eadem pecunia quicquid tibi placuerit sive ex armentis sive ex ovibus vinum quoque et siceram et omne quod desiderat anima tua et comedes coram Domino Deo tuo et epulaberis tu et domus tua

Deut.14.27 et Levita qui intra portas tuas est cave ne derelinquas eum quia non habet aliam partem in possessione tua

Deut.14.28 anno tertio separabis aliam decimam ex omnibus quae nascuntur tibi eo tempore et repones intra ianuas tuas

Deut.14.29 venietque Levites qui aliam non habet partem nec possessionem tecum et peregrinus et pupillus ac vidua qui intra portas tuas sunt et comedent et saturabuntur ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in cunctis operibus manuum tuarum quae feceris

Deut.15

Deut.15.1 septimo anno facies remissionem

Deut.15.2 quae hoc ordine celebrabitur cui debetur aliquid ab amico vel proximo ac fratre suo repetere non poterit quia annus remissionis est Domini

Deut.15.3 a peregrino et advena exiges civem et propinquum repetendi non habes potestatem

Deut.15.4 et omnino indigens et mendicus non erit inter vos ut benedicat tibi Dominus in terra quam traditurus est tibi in possessionem

Deut.15.5 si tamen audieris vocem Domini Dei tui et custodieris universa quae iussit et quae ego hodie praecipio tibi benedicet tibi ut pollicitus est

Deut.15.6 fenerabis gentibus multis et ipse a nullo accipies mutuum dominaberis nationibus plurimis et tui nemo dominabitur

Deut.15.7 si unus de fratribus tuis qui morantur intra portas civitatis tuae in terra quam Dominus Deus tuus daturus est tibi ad paupertatem venerit non obdurabis cor tuum nec contrahes manum

Deut.15.8 sed aperies eam pauperi et dabis mutuum quod eum indigere perspexeris

Deut.15.9 cave ne forte subripiat tibi impia cogitatio et dicas in corde tuo adpropinquat septimus annus remissionis et avertas oculos a paupere fratre tuo nolens ei quod postulat mutuum commodare ne clamet contra te ad Dominum et fiat tibi in peccatum

Deut.15.10 sed dabis ei nec ages quippiam callide in eius necessitatibus sublevandis ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in omni tempore et in cunctis ad quae manum miseris

Deut.15.11 non deerunt pauperes in terra habitationis tuae idcirco ego praecipio tibi ut aperias manum fratri tuo egeno et pauperi qui tecum versatur in terra

Deut.15.12 cum tibi venditus fuerit frater tuus hebraeus aut hebraea et sex annis servierit tibi in septimo anno dimittes eum liberum

Deut.15.13 et quem libertate donaveris nequaquam vacuum abire patieris

Deut.15.14 sed dabis viaticum de gregibus et de area et torculari tuo quibus Dominus Deus tuus benedixerit tibi

Deut.15.15 memento quod et ipse servieris in terra Aegypti et liberaverit te Dominus Deus tuus et idcirco ego nunc praecipiam tibi

Deut.15.16 sin autem dixerit nolo egredi eo quod diligat te et domum tuam et bene sibi apud te esse sentiat

Deut.15.17 adsumes subulam et perforabis aurem eius in ianua domus tuae et serviet tibi usque in aeternum ancillae quoque similiter facies

Deut.15.18 non avertes ab eis oculos tuos quando dimiseris eos liberos quoniam iuxta mercedem mercennarii per sex annos servivit tibi ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in cunctis operibus quae agis

Deut.15.19 de primogenitis quae nascuntur in armentis et ovibus tuis quicquid sexus est masculini sanctificabis Domino Deo tuo non operaberis in primogenito bovis et non tondebis primogenita ovium

Deut.15.20 in conspectu Domini Dei tui comedes ea per annos singulos in loco quem elegerit Dominus tu et domus tua

Deut.15.21 sin autem habuerit maculam et vel claudum fuerit vel caecum aut in aliqua parte deforme vel debile non immolabitur Domino Deo tuo

Deut.15.22 sed intra portas urbis tuae comedes illud tam mundus quam inmundus similiter vescentur eis quasi caprea et cervo

Deut.15.23 hoc solum observabis ut sanguinem eorum non comedas sed effundas in terram quasi aquam

Deut.16

Deut.16.1 observa mensem novarum frugum et verni primum temporis ut facias phase Domino Deo tuo quoniam in isto mense eduxit te Dominus Deus tuus de Aegypto nocte

Deut.16.2 immolabisque phase Domino Deo tuo de ovibus et de bubus in loco quem elegerit Dominus Deus tuus ut habitet nomen eius ibi

Deut.16.3 non comedes in eo panem fermentatum septem diebus comedes absque fermento adflictionis panem quoniam in pavore egressus es de Aegypto ut memineris diei egressionis tuae de Aegypto omnibus diebus vitae tuae

Deut.16.4 non apparebit fermentum in omnibus terminis tuis septem diebus et non manebit de carnibus eius quod immolatum est vesperi in die primo mane

Deut.16.5 non poteris immolare phase in qualibet urbium tuarum quas Dominus Deus tuus daturus est tibi

Deut.16.6 sed in loco quem elegerit Dominus Deus tuus ut habitet nomen eius ibi immolabis phase vesperi ad solis occasum quando egressus es de Aegypto

Deut.16.7 et coques et comedes in loco quem elegerit Dominus Deus tuus maneque consurgens vades in tabernacula tua

Deut.16.8 sex diebus comedes azyma et in die septimo quia collecta est Domini Dei tui non facies opus

Deut.16.9 septem ebdomadas numerabis tibi ab ea die qua falcem in segetem miseris

Deut.16.10 et celebrabis diem festum ebdomadarum Domino Deo tuo oblationem spontaneam manus tuae quam offeres iuxta benedictionem Domini Dei tui

Deut.16.11 et epulaberis coram Domino Deo tuo tu et filius tuus et filia tua et servus tuus et ancilla et Levites qui est intra portas tuas et advena ac pupillus et vidua qui morantur vobiscum in loco quem elegerit Dominus Deus tuus ut habitet nomen eius ibi

Deut.16.12 et recordaberis quoniam servus fueris in Aegypto custodiesque ac facies quae praecepta sunt

Deut.16.13 sollemnitatem quoque tabernaculorum celebrabis per septem dies quando collegeris de area et torculari fruges tuas

Deut.16.14 et epulaberis in festivitate tua tu et filius tuus et filia et servus tuus et ancilla Levites quoque et advena et pupillus ac vidua qui intra portas tuas sunt

Deut.16.15 septem diebus Domino Deo tuo festa celebrabis in loco quem elegerit Dominus benedicetque tibi Dominus Deus tuus in cunctis frugibus tuis et in omni opere manuum tuarum erisque in laetitia

Deut.16.16 tribus vicibus per annum apparebit omne masculinum tuum in conspectu Domini Dei tui in loco quem elegerit in sollemnitate azymorum et in sollemnitate ebdomadarum et in sollemnitate tabernaculorum non apparebit ante Dominum vacuus

Deut.16.17 sed offeret unusquisque secundum quod habuerit iuxta benedictionem Domini Dei sui quam dederit ei

Deut.16.18 iudices et magistros constitues in omnibus portis tuis quas Dominus Deus tuus dederit tibi per singulas tribus tuas ut iudicent populum iusto iudicio

Deut.16.19 nec in alteram partem declinent non accipies personam nec munera quia munera excaecant oculos sapientium et mutant verba iustorum

Deut.16.20 iuste quod iustum est persequeris ut vivas et possideas terram quam Dominus Deus tuus dederit tibi

Deut.16.21 non plantabis lucum et omnem arborem iuxta altare Domini Dei tui

Deut.16.22 nec facies tibi atque constitues statuam quae odit Dominus Deus tuus

Deut.17

Deut.17.1 non immolabis Domino Deo tuo bovem et ovem in quo est macula aut quippiam vitii quia abominatio est Domini Dei tui

Deut.17.2 cum repperti fuerint apud te intra unam portarum tuarum quas Dominus Deus tuus dabit tibi vir aut mulier qui faciant malum in conspectu Domini Dei tui et transgrediantur pactum illius

Deut.17.3 ut vadant et serviant diis alienis et adorent eos solem et lunam et omnem militiam caeli quae non praecepi

Deut.17.4 et hoc tibi fuerit nuntiatum audiensque inquisieris diligenter et verum esse reppereris et abominatio facta est in Israhel

Deut.17.5 educes virum ac mulierem qui rem sceleratissimam perpetrarunt ad portas civitatis tuae et lapidibus obruentur

Deut.17.6 in ore duorum aut trium testium peribit qui interficietur nemo occidatur uno contra se dicente testimonium

Deut.17.7 manus testium prima interficiet eum et manus reliqui populi extrema mittetur ut auferas malum de medio tui

Deut.17.8 si difficile et ambiguum apud te iudicium esse perspexeris inter sanguinem et sanguinem causam et causam lepram et non lepram et iudicum intra portas tuas videris verba variari surge et ascende ad locum quem elegerit Dominus Deus tuus

Deut.17.9 veniesque ad sacerdotes levitici generis et ad iudicem qui fuerit illo tempore quaeresque ab eis qui indicabunt tibi iudicii veritatem

Deut.17.10 et facies quodcumque dixerint qui praesunt loco quem elegerit Dominus et docuerint te

Deut.17.11 iuxta legem eius sequeris sententiam eorum nec declinabis ad dextram vel ad sinistram

Deut.17.12 qui autem superbierit nolens oboedire sacerdotis imperio qui eo tempore ministrat Domino Deo tuo et decreto iudicis morietur homo ille et auferes malum de Israhel

Deut.17.13 cunctusque populus audiens timebit ut nullus deinceps intumescat superbia

Deut.17.14 cum ingressus fueris terram quam Dominus Deus tuus dabit tibi et possederis eam habitaverisque in illa et dixeris constituam super me regem sicut habent omnes per circuitum nationes

Deut.17.15 eum constitues quem Dominus Deus tuus elegerit de numero fratrum tuorum non poteris alterius gentis hominem regem facere qui non sit frater tuus

Deut.17.16 cumque fuerit constitutus non multiplicabit sibi equos nec reducet populum in Aegyptum equitatus numero sublevatus praesertim cum Dominus praeceperit vobis ut nequaquam amplius per eandem viam revertamini

Deut.17.17 non habebit uxores plurimas quae inliciant animum eius neque argenti et auri inmensa pondera

Deut.17.18 postquam autem sederit in solio regni sui describet sibi deuteronomium legis huius in volumine accipiens exemplar a sacerdotibus leviticae tribus

Deut.17.19 et habebit secum legetque illud omnibus diebus vitae suae ut discat timere Dominum Deum suum et custodire verba et caerimonias eius quae lege praecepta sunt

Deut.17.20 nec elevetur cor eius in superbiam super fratres suos neque declinet in partem dextram vel sinistram ut longo tempore regnet ipse et filii eius super Israhel

Deut.18

Deut.18.1 non habebunt sacerdotes et Levitae et omnes qui de eadem tribu sunt partem et hereditatem cum reliquo Israhel quia sacrificia Domini et oblationes eius comedent

Deut.18.2 et nihil aliud accipient de possessione fratrum suorum Dominus enim ipse est hereditas eorum sicut locutus est illis

Deut.18.3 hoc erit iudicium sacerdotum a populo et ab his qui offerunt victimas sive bovem sive ovem immolaverint dabunt sacerdoti armum ac ventriculum

Deut.18.4 primitias frumenti vini et olei et lanarum partem ex ovium tonsione

Deut.18.5 ipsum enim elegit Dominus Deus tuus de cunctis tribubus tuis ut stet et ministret nomini Domini ipse et filii eius in sempiternum

Deut.18.6 si exierit Levites de una urbium tuarum ex omni Israhel in qua habitat et voluerit venire desiderans locum quem elegerit Dominus

Deut.18.7 ministrabit in nomine Dei sui sicut omnes fratres eius Levitae qui stabunt eo tempore coram Domino

Deut.18.8 partem ciborum eandem accipiet quam et ceteri excepto eo quod in urbe sua ex paterna ei successione debetur

Deut.18.9 quando ingressus fueris terram quam Dominus Deus tuus dabit tibi cave ne imitari velis abominationes illarum gentium

Deut.18.10 nec inveniatur in te qui lustret filium suum aut filiam ducens per ignem aut qui ariolos sciscitetur et observet somnia atque auguria ne sit maleficus

Deut.18.11 ne incantator ne pythones consulat ne divinos et quaerat a mortuis veritatem

Deut.18.12 omnia enim haec abominatur Dominus et propter istiusmodi scelera delebit eos in introitu tuo

Deut.18.13 perfectus eris et absque macula cum Domino Deo tuo

Deut.18.14 gentes istae quarum possidebis terram augures et divinos audiunt tu autem a Domino Deo tuo aliter institutus es

Deut.18.15 prophetam de gente tua et de fratribus tuis sicut me suscitabit tibi Dominus Deus tuus ipsum audies

Deut.18.16 ut petisti a Domino Deo tuo in Horeb quando contio congregata est atque dixisti ultra non audiam vocem Domini Dei mei et ignem hunc maximum amplius non videbo ne moriar

Deut.18.17 et ait Dominus mihi bene omnia sunt locuti

Deut.18.18 prophetam suscitabo eis de medio fratrum suorum similem tui et ponam verba mea in ore eius loqueturque ad eos omnia quae praecepero illi

Deut.18.19 qui autem verba eius quae loquetur in nomine meo audire noluerit ego ultor existam

Deut.18.20 propheta autem qui arrogantia depravatus voluerit loqui in nomine meo quae ego non praecepi illi ut diceret aut ex nomine alienorum deorum interficietur

Deut.18.21 quod si tacita cogitatione responderis quomodo possum intellegere verbum quod non est locutus Dominus

Deut.18.22 hoc habebis signum quod in nomine Domini propheta ille praedixerit et non evenerit hoc Dominus non locutus est sed per tumorem animi sui propheta confinxit et idcirco non timebis eum

Deut.19

Deut.19.1 cum disperderit Dominus Deus tuus gentes quarum tibi traditurus est terram et possederis eam habitaverisque in urbibus eius et in aedibus

Deut.19.2 tres civitates separabis tibi in medio terrae quam Dominus Deus tuus dabit tibi in possessionem

Deut.19.3 sternens diligenter viam et in tres aequaliter partes totam terrae tuae provinciam divides ut habeat e vicino qui propter homicidium profugus est quo possit evadere

Deut.19.4 haec erit lex homicidae fugientis cuius vita servanda est qui percusserit proximum suum nesciens et qui heri et nudius tertius nullum contra eum habuisse odium conprobatur

Deut.19.5 sed abisse simpliciter cum eo in silvam ad ligna caedenda et in succisione lignorum securis fugerit manu ferrumque lapsum de manubrio amicum eius percusserit et occiderit hic ad unam supradictarum urbium confugiet et vivet

Deut.19.6 ne forsitan proximus eius cuius effusus est sanguis dolore stimulatus persequatur et adprehendat eum si longior via fuerit et percutiat animam eius qui non est reus mortis quia nullum contra eum qui occisus est odium prius habuisse monstratur

Deut.19.7 idcirco praecipio tibi ut tres civitates aequalis inter se spatii dividas

Deut.19.8 cum autem dilataverit Dominus Deus tuus terminos tuos sicut iuravit patribus tuis et dederit tibi cunctam terram quam eis pollicitus est

Deut.19.9 si tamen custodieris mandata eius et feceris quae hodie praecipio tibi ut diligas Dominum Deum tuum et ambules in viis eius omni tempore addes tibi tres alias civitates et supradictarum trium urbium numerum duplicabis

Deut.19.10 ut non effundatur sanguis innoxius in medio terrae quam Dominus Deus tuus dabit tibi possidendam nec sis sanguinis reus

Deut.19.11 si quis autem odio habens proximum suum insidiatus fuerit vitae eius surgensque percusserit illum et mortuus fuerit fugeritque ad unam de supradictis urbibus

Deut.19.12 mittent seniores civitatis illius et arripient eum de loco effugii tradentque in manu proximi cuius sanguis effusus est et morietur

Deut.19.13 nec misereberis eius et auferes innoxium sanguinem de Israhel ut bene sit tibi

Deut.19.14 non adsumes et transferes terminos proximi tui quos fixerunt priores in possessione tua quam Dominus Deus tuus dabit tibi in terra quam acceperis possidendam

Deut.19.15 non stabit testis unus contra aliquem quicquid illud peccati et facinoris fuerit sed in ore duorum aut trium testium stabit omne verbum

Deut.19.16 si steterit testis mendax contra hominem accusans eum praevaricationis

Deut.19.17 stabunt ambo quorum causa est ante Dominum in conspectu sacerdotum et iudicum qui fuerint in diebus illis

Deut.19.18 cumque diligentissime perscrutantes invenerint falsum testem dixisse contra fratrem suum mendacium

Deut.19.19 reddent ei sicut fratri suo facere cogitavit et auferes malum de medio tui

Deut.19.20 ut audientes ceteri timorem habeant et nequaquam talia audeant facere

Deut.19.21 non misereberis eius sed animam pro anima oculum pro oculo dentem pro dente manum pro manu pedem pro pede exiges

Deut.20

Deut.20.1 si exieris ad bellum contra hostes tuos et videris equitatum et currus et maiorem quam tu habes adversarii exercitus multitudinem non timebis eos quia Dominus Deus tuus tecum est qui eduxit te de terra Aegypti

Deut.20.2 adpropinquante autem iam proelio stabit sacerdos ante aciem et sic loquetur ad populum

Deut.20.3 audi Israhel vos hodie contra inimicos vestros pugnam committitis non pertimescat cor vestrum nolite metuere nolite cedere nec formidetis eos

Deut.20.4 quia Dominus Deus vester in medio vestri est et pro vobis contra adversarios dimicabit ut eruat vos de periculo

Deut.20.5 duces quoque per singulas turmas audiente exercitu proclamabunt quis est homo qui aedificavit domum novam et non dedicavit eam vadat et revertatur in domum suam ne forte moriatur in bello et alius dedicet illam

Deut.20.6 quis est homo qui plantavit vineam et necdum eam fecit esse communem et de qua vesci omnibus liceat vadat et revertatur in domum suam ne forte moriatur in bello et alius homo eius fungatur officio

Deut.20.7 quis est homo qui despondit uxorem et non accepit eam vadat et revertatur in domum suam ne forte moriatur in bello et alius homo accipiat eam

Deut.20.8 his dictis addent reliqua et loquentur ad populum quis est homo formidolosus et corde pavido vadat et revertatur in domum suam ne pavere faciat corda fratrum suorum sicut ipse timore perterritus est

Deut.20.9 cumque siluerint exercitus duces et finem loquendi fecerint unusquisque suos ad bellandum cuneos praeparabit

Deut.20.10 si quando accesseris ad expugnandam civitatem offeres ei primum pacem

Deut.20.11 si receperit et aperuerit tibi portas cunctus populus qui in ea est salvabitur et serviet tibi sub tributo

Deut.20.12 sin autem foedus inire noluerint et receperint contra te bellum obpugnabis eam

Deut.20.13 cumque tradiderit Dominus Deus tuus illam in manu tua percuties omne quod in ea generis masculini est in ore gladii

Deut.20.14 absque mulieribus et infantibus iumentis et ceteris quae in civitate sunt omnem praedam exercitui divides et comedes de spoliis hostium tuorum quae Dominus Deus tuus dederit tibi

Deut.20.15 sic facies cunctis civitatibus quae a te procul valde sunt et non sunt de his urbibus quas in possessionem accepturus es

Deut.20.16 de his autem civitatibus quae dabuntur tibi nullum omnino permittes vivere

Deut.20.17 sed interficies in ore gladii Hettheum videlicet et Amorreum et Chananeum Ferezeum et Eveum et Iebuseum sicut praecepit tibi Dominus Deus tuus

Deut.20.18 ne forte doceant vos facere cunctas abominationes quas ipsi operati sunt diis suis et peccetis in Dominum Deum vestrum

Deut.20.19 quando obsederis civitatem multo tempore et munitionibus circumdederis ut expugnes eam non succides arbores de quibus vesci potest nec securibus per circuitum debes vastare regionem quoniam lignum est et non homo nec potest bellantium contra te augere numerum

Deut.20.20 si qua autem ligna non sunt pomifera sed agrestia et in ceteros apta usus succide et extrue machinas donec capias civitatem quae contra te dimicat

Deut.21

Deut.21.1 quando inventum fuerit in terra quam Dominus Deus tuus daturus est tibi hominis cadaver occisi et ignoratur caedis reus

Deut.21.2 egredientur maiores natu et iudices tui et metientur a loco cadaveris singularum per circuitum spatia civitatum

Deut.21.3 et quam viciniorem ceteris esse perspexerint seniores civitatis eius tollent vitulam de armento quae non traxit iugum nec terram scidit vomere

Deut.21.4 et ducent eam ad vallem asperam atque saxosam quae numquam arata est nec sementem recepit et caedent in ea cervices vitulae

Deut.21.5 accedentque sacerdotes filii Levi quos elegerit Dominus Deus tuus ut ministrent ei et benedicant in nomine eius et ad verbum eorum omne negotium et quicquid mundum vel inmundum est iudicetur

Deut.21.6 et maiores natu civitatis illius ad interfectum lavabuntque manus suas super vitulam quae in valle percussa est

Deut.21.7 et dicent manus nostrae non effuderunt hunc sanguinem nec oculi viderunt

Deut.21.8 propitius esto populo tuo Israhel quem redemisti Domine et non reputes sanguinem innocentem in medio populi tui Israhel et auferetur ab eis reatus sanguinis

Deut.21.9 tu autem alienus eris ab innocentis cruore qui fusus est cum feceris quod praecepit Dominus

Deut.21.10 si egressus fueris ad pugnam contra inimicos tuos et tradiderit eos Dominus Deus tuus in manu tua captivosque duxeris

Deut.21.11 et videris in numero captivorum mulierem pulchram et adamaveris eam voluerisque habere uxorem

Deut.21.12 introduces in domum tuam quae radet caesariem et circumcidet ungues

Deut.21.13 et deponet vestem in qua capta est sedensque in domo tua flebit patrem et matrem suam uno mense et postea intrabis ad eam dormiesque cum illa et erit uxor tua

Deut.21.14 sin autem postea non sederit animo tuo dimittes eam liberam nec vendere poteris pecunia nec opprimere per potentiam quia humiliasti eam

Deut.21.15 si habuerit homo uxores duas unam dilectam et alteram odiosam genuerintque ex eo liberos et fuerit filius odiosae primogenitus

Deut.21.16 volueritque substantiam inter filios suos dividere non poterit filium dilectae facere primogenitum et praeferre filio odiosae

Deut.21.17 sed filium odiosae agnoscet primogenitum dabitque ei de his quae habuerit cuncta duplicia iste est enim principium liberorum eius et huic debentur primogenita

Deut.21.18 si genuerit homo filium contumacem et protervum qui non audiat patris aut matris imperium et coercitus oboedire contempserit

Deut.21.19 adprehendent eum et ducent ad seniores civitatis illius et ad portam iudicii

Deut.21.20 dicentque ad eos filius noster iste protervus et contumax est monita nostra audire contemnit comesationibus vacat et luxuriae atque conviviis

Deut.21.21 lapidibus eum obruet populus civitatis et morietur ut auferatis malum de medio vestri et universus Israhel audiens pertimescat

Deut.21.22 quando peccaverit homo quod morte plectendum est et adiudicatus morti adpensus fuerit in patibulo

Deut.21.23 non permanebit cadaver eius in ligno sed in eadem die sepelietur quia maledictus a Deo est qui pendet in ligno et nequaquam contaminabis terram tuam quam Dominus Deus tuus dederit tibi in possessionem

Deut.22

Deut.22.1 non videbis bovem fratris tui aut ovem errantem et praeteribis sed reduces fratri tuo

Deut.22.2 etiam si non est propinquus tuus frater nec nosti eum duces in domum tuam et erunt apud te quamdiu quaerat ea frater tuus et recipiat

Deut.22.3 similiter facies de asino et de vestimento et de omni re fratris tui quae perierit si inveneris eam ne neglegas quasi alienam

Deut.22.4 si videris asinum fratris tui aut bovem cecidisse in via non despicies sed sublevabis cum eo

Deut.22.5 non induetur mulier veste virili nec vir utetur veste feminea abominabilis enim apud Deum est qui facit haec

Deut.22.6 si ambulans per viam in arbore vel in terra nidum avis inveneris et matrem pullis vel ovis desuper incubantem non tenebis eam cum filiis

Deut.22.7 sed abire patieris captos tenens filios ut bene sit tibi et longo vivas tempore

Deut.22.8 cum aedificaveris domum novam facies murum tecti per circuitum ne effundatur sanguis in domo tua et sis reus labente alio et in praeceps ruente

Deut.22.9 non seres vineam tuam altero semine ne et sementis quam sevisti et quae nascuntur ex vinea pariter sanctificentur

Deut.22.10 non arabis in bove simul et asino

Deut.22.11 non indueris vestimento quod ex lana linoque contextum est

Deut.22.12 funiculos in fimbriis facies per quattuor angulos pallii tui quo operieris

Deut.22.13 si duxerit vir uxorem et postea eam odio habuerit

Deut.22.14 quaesieritque occasiones quibus dimittat eam obiciens ei nomen pessimum et dixerit uxorem hanc accepi et ingressus ad eam non inveni virginem

Deut.22.15 tollent eam pater et mater eius et ferent secum signa virginitatis eius ad seniores urbis qui in porta sunt

Deut.22.16 et dicet pater filiam meam dedi huic uxorem quam quia odit

Deut.22.17 inponet ei nomen pessimum ut dicat non inveni filiam tuam virginem et ecce haec sunt signa virginitatis filiae meae expandent vestimentum coram senibus civitatis

Deut.22.18 adprehendentque senes urbis illius virum et verberabunt illum

Deut.22.19 condemnantes insuper centum siclis argenti quos dabit patri puellae quoniam diffamavit nomen pessimum super virginem Israhel habebitque eam uxorem et non poterit dimittere omni tempore vitae suae

Deut.22.20 quod si verum est quod obicit et non est in puella inventa virginitas

Deut.22.21 eicient eam extra fores domus patris sui et lapidibus obruent viri civitatis eius et morietur quoniam fecit nefas in Israhel ut fornicaretur in domo patris sui et auferes malum de medio tui

Deut.22.22 si dormierit vir cum uxore alterius uterque morientur id est adulter et adultera et auferes malum de Israhel

Deut.22.23 si puellam virginem desponderit vir et invenerit eam aliquis in civitate et concubuerit cum illa

Deut.22.24 educes utrumque ad portam civitatis illius et lapidibus obruentur puella quia non clamavit cum esset in civitate vir quia humiliavit uxorem proximi sui et auferes malum de medio tui

Deut.22.25 sin autem in agro reppererit vir puellam quae desponsata est et adprehendens concubuerit cum illa ipse morietur solus

Deut.22.26 puella nihil patietur nec est rea mortis quoniam sicut latro consurgit contra fratrem suum et occidit animam eius ita et puella perpessa est

Deut.22.27 sola erat in agro clamavit et nullus adfuit qui liberaret eam

Deut.22.28 si invenerit vir puellam virginem quae non habet sponsum et adprehendens concubuerit cum ea et res ad iudicium venerit

Deut.22.29 dabit qui dormivit cum ea patri puellae quinquaginta siclos argenti et habebit eam uxorem quia humiliavit illam non poterit dimittere cunctis diebus vitae suae

Deut.22.30 non accipiet homo uxorem patris sui nec revelabit operimentum eius

Deut.23

Deut.23.1 non intrabit eunuchus adtritis vel amputatis testiculis et absciso veretro ecclesiam Domini

Deut.23.2 non ingredietur mamzer hoc est de scorto natus in ecclesiam Domini usque ad decimam generationem

Deut.23.3 Ammanites et Moabites etiam post decimam generationem non intrabunt ecclesiam Domini in aeternum

Deut.23.4 quia noluerunt vobis occurrere cum pane et aqua in via quando egressi estis de Aegypto et quia conduxerunt contra te Balaam filium Beor de Mesopotamiam Syriae ut malediceret tibi

Deut.23.5 et noluit Dominus Deus tuus audire Balaam vertitque maledictionem eius in benedictionem tuam eo quod diligeret te

Deut.23.6 non facies cum eis pacem nec quaeres eis bona cunctis diebus vitae tuae in sempiternum

Deut.23.7 non abominaberis Idumeum quia frater tuus est nec Aegyptium quia advena fuisti in terra eius

Deut.23.8 qui nati fuerint ex eis tertia generatione intrabunt ecclesiam Domini

Deut.23.9 quando egressus fueris adversus hostes tuos in pugnam custodies te ab omni re mala

Deut.23.10 si fuerit inter vos homo qui nocturno pollutus sit somnio egredietur extra castra

Deut.23.11 et non revertetur priusquam ad vesperam lavetur aqua et post solis occasum regredietur in castra

Deut.23.12 habebis locum extra castra ad quem egrediaris ad requisita naturae

Deut.23.13 gerens paxillum in balteo cumque sederis fodies per circuitum et egesta humo operies

Deut.23.14 quo relevatus es Dominus enim Deus tuus ambulat in medio castrorum ut eruat te et tradat tibi inimicos tuos ut sint castra tua sancta et nihil in eis appareat foeditatis nec derelinquat te

Deut.23.15 non trades servum domino suo qui ad te confugerit

Deut.23.16 habitabit tecum in loco qui ei placuerit et in una urbium tuarum requiescet nec contristes eum

Deut.23.17 non erit meretrix de filiabus Israhel neque scortator de filiis Israhel

Deut.23.18 non offeres mercedem prostibuli nec pretium canis in domum Domini Dei tui quicquid illud est quod voverint quia abominatio est utrumque apud Dominum Deum tuum

Deut.23.19 non fenerabis fratri tuo ad usuram pecuniam nec fruges nec quamlibet aliam rem

Deut.23.20 sed alieno fratri autem tuo absque usura id quod indiget commodabis ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in omni opere tuo in terra ad quam ingredieris possidendam

Deut.23.21 cum voveris votum Domino Deo tuo non tardabis reddere quia requiret illud Dominus Deus tuus et si moratus fueris reputabit tibi in peccatum

Deut.23.22 si nolueris polliceri absque peccato eris

Deut.23.23 quod autem semel egressum est de labiis tuis observabis et facies sicut promisisti Domino Deo tuo et propria voluntate et ore tuo locutus es

Deut.23.24 ingressus vineam proximi tui comede uvas quantum tibi placuerit foras autem ne efferas tecum

Deut.23.25 si intraveris in segetem amici tui franges spicas et manu conteres falce autem non metes

Deut.24

Deut.24.1 si acceperit homo uxorem et habuerit eam et non invenerit gratiam ante oculos eius propter aliquam foeditatem scribet libellum repudii et dabit in manu illius et dimittet eam de domo sua

Deut.24.2 cumque egressa alterum maritum duxerit

Deut.24.3 et ille quoque oderit eam dederitque ei libellum repudii et dimiserit de domo sua vel certe mortuus fuerit

Deut.24.4 non poterit prior maritus recipere eam in uxorem quia polluta est et abominabilis facta est coram Domino ne peccare facias terram tuam quam Dominus Deus tuus tibi tradiderit possidendam

Deut.24.5 cum acceperit homo nuper uxorem non procedet ad bellum nec ei quippiam necessitatis iniungetur publicae sed vacabit absque culpa domui suae ut uno anno laetetur cum uxore sua

Deut.24.6 non accipies loco pignoris inferiorem et superiorem molam quia animam suam adposuit tibi

Deut.24.7 si deprehensus fuerit homo sollicitans fratrem suum de filiis Israhel et vendito eo accipiens pretium interficietur et auferes malum de medio tui

Deut.24.8 observa diligenter ne incurras in plagam leprae sed facies quaecumque docuerint te sacerdotes levitici generis iuxta id quod praecepi eis et imple sollicite

Deut.24.9 mementote quae fecerit Dominus Deus vester Mariae in via cum egrederemini de Aegypto

Deut.24.10 cum repetes a proximo tuo rem aliquam quam debet tibi non ingredieris domum eius ut pignus auferas

Deut.24.11 sed stabis foris et ille tibi proferet quod habuerit

Deut.24.12 sin autem pauper est non pernoctabit apud te pignus

Deut.24.13 sed statim reddes ei ante solis occasum ut dormiens in vestimento suo benedicat tibi et habeas iustitiam coram Domino Deo tuo

Deut.24.14 non negabis mercedem indigentis et pauperis fratris tui sive advenae qui tecum moratur in terra et intra portas tuas est

Deut.24.15 sed eadem die reddes ei pretium laboris sui ante solis occasum quia pauper est et ex eo sustentat animam suam ne clamet contra te ad Dominum et reputetur tibi in peccatum

Deut.24.16 non occidentur patres pro filiis nec filii pro patribus sed unusquisque pro suo peccato morietur

Deut.24.17 non pervertes iudicium advenae et pupilli nec auferes pignoris loco viduae vestimentum

Deut.24.18 memento quod servieris in Aegypto et eruerit te Dominus Deus tuus inde idcirco praecipio tibi ut facias hanc rem

Deut.24.19 quando messueris segetem in agro tuo et oblitus manipulum reliqueris non reverteris ut tollas eum sed advenam et pupillum et viduam auferre patieris ut benedicat tibi Dominus Deus tuus in omni opere manuum tuarum

Deut.24.20 si fruges colliges olivarum quicquid remanserit in arboribus non reverteris ut colligas sed relinques advenae pupillo ac viduae

Deut.24.21 si vindemiaveris vineam tuam non colliges remanentes racemos sed cedent in usus advenae pupilli ac viduae

Deut.24.22 memento quod et tu servieris in Aegypto et idcirco praecipiam tibi ut facias hanc rem

Deut.25

Deut.25.1 si fuerit causa inter aliquos et interpellaverint iudices quem iustum esse perspexerint illi iustitiae palmam dabunt quem impium condemnabunt impietatis

Deut.25.2 sin autem eum qui peccavit dignum viderint plagis prosternent et coram se facient verberari pro mensura peccati erit et plagarum modus

Deut.25.3 ita dumtaxat ut quadragenarium numerum non excedant ne foede laceratus ante oculos tuos abeat frater tuus

Deut.25.4 non ligabis os bovis terentis in area fruges tuas

Deut.25.5 quando habitaverint fratres simul et unus ex eis absque liberis mortuus fuerit uxor defuncti non nubet alteri sed accipiet eam frater eius et suscitabit semen fratris sui

Deut.25.6 et primogenitum ex ea filium nomine illius appellabit ut non deleatur nomen eius ex Israhel

Deut.25.7 sin autem noluerit accipere uxorem fratris sui quae ei lege debetur perget mulier ad portam civitatis et interpellabit maiores natu dicetque non vult frater viri mei suscitare nomen fratris sui in Israhel nec me in coniugium sumere

Deut.25.8 statimque accersiri eum facient et interrogabunt si responderit nolo eam uxorem accipere

Deut.25.9 accedet mulier ad eum coram senioribus et tollet calciamentum de pede eius spuetque in faciem illius et dicet sic fit homini qui non aedificat domum fratris sui

Deut.25.10 et vocabitur nomen illius in Israhel domus Disculciati

Deut.25.11 si habuerint inter se iurgium viri et unus contra alterum rixari coeperit volensque uxor alterius eruere virum suum de manu fortioris miserit manum et adprehenderit verenda eius

Deut.25.12 abscides manum illius nec flecteris super eam ulla misericordia

Deut.25.13 non habebis in sacculo diversa pondera maius et minus

Deut.25.14 nec erit in domo tua modius maior et minor

Deut.25.15 pondus habebis iustum et verum et modius aequalis et verus erit tibi ut multo vivas tempore super terram quam Dominus Deus tuus dederit tibi

Deut.25.16 abominatur enim Dominus eum qui facit haec et aversatur omnem iniustitiam

Deut.25.17 memento quae fecerit tibi Amalech in via quando egrediebaris ex Aegypto

Deut.25.18 quomodo occurrerit tibi et extremos agminis tui qui lassi residebant ceciderit quando tu eras fame et labore confectus et non timuerit Deum

Deut.25.19 cum ergo Dominus Deus tuus dederit tibi requiem et subiecerit cunctas per circuitum nationes in terra quam tibi pollicitus est delebis nomen eius sub caelo cave ne obliviscaris

Deut.26

Deut.26.1 cumque intraveris terram quam Dominus Deus tuus tibi daturus est possidendam et obtinueris eam atque habitaveris in illa

Deut.26.2 tolles de cunctis frugibus primitias et pones in cartallo pergesque ad locum quem Dominus Deus tuus elegerit ut ibi invocetur nomen eius

Deut.26.3 accedesque ad sacerdotem qui fuerit in diebus illis et dices ad eum profiteor hodie coram Domino Deo tuo quod ingressus sim terram pro qua iuravit patribus nostris ut daret eam nobis

Deut.26.4 suscipiensque sacerdos cartallum de manu eius ponet ante altare Domini Dei tui

Deut.26.5 et loqueris in conspectu Domini Dei tui Syrus persequebatur patrem meum qui descendit in Aegyptum et ibi peregrinatus est in paucissimo numero crevitque in gentem magnam et robustam et infinitae multitudinis

Deut.26.6 adflixeruntque nos Aegyptii et persecuti sunt inponentes onera gravissima

Deut.26.7 et clamavimus ad Dominum Deum patrum nostrorum qui exaudivit nos et respexit humilitatem nostram et laborem atque angustias

Deut.26.8 et eduxit nos de Aegypto in manu forti et brachio extento in ingenti pavore in signis atque portentis

Deut.26.9 et introduxit ad locum istum et tradidit nobis terram lacte et melle manantem

Deut.26.10 et idcirco nunc offero primitias frugum terrae quam dedit Dominus mihi et dimittes eas in conspectu Domini Dei tui adorato Domino Deo tuo

Deut.26.11 et epulaberis in omnibus bonis quae Dominus Deus tuus dederit tibi et domui tuae tu et Levites et advena qui tecum est

Deut.26.12 quando conpleveris decimam cunctarum frugum tuarum anno decimarum tertio dabis Levitae et advenae et pupillo et viduae ut comedant intra portas tuas et saturentur

Deut.26.13 loquerisque in conspectu Domini Dei tui abstuli quod sanctificatum est de domo mea et dedi illud Levitae et advenae pupillo et viduae sicut iussisti mihi non praeterivi mandata tua nec sum oblitus imperii

Deut.26.14 non comedi ex eis in luctu meo nec separavi ea in qualibet inmunditia nec expendi ex his quicquam in re funebri oboedivi voci Domini Dei mei et feci omnia sicut praecepisti mihi

Deut.26.15 respice de sanctuario tuo de excelso caelorum habitaculo et benedic populo tuo Israhel et terrae quam dedisti nobis sicut iurasti patribus nostris terrae lacte et melle mananti

Deut.26.16 hodie Dominus Deus tuus praecepit tibi ut facias mandata haec atque iudicia et custodias et impleas ex toto corde tuo et ex tota anima tua

Deut.26.17 Dominum elegisti hodie ut sit tibi Deus et ambules in viis eius et custodias caerimonias illius et mandata atque iudicia et oboedias eius imperio

Deut.26.18 et Dominus elegit te hodie ut sis ei populus peculiaris sicut locutus est tibi et custodias omnia praecepta eius

Deut.26.19 et faciat te excelsiorem cunctis gentibus quas creavit in laudem et nomen et gloriam suam ut sis populus sanctus Domini Dei tui sicut locutus est

Deut.27

Deut.27.1 praecepit autem Moses et seniores Israhel populo dicentes custodite omne mandatum quod praecipio vobis hodie

Deut.27.2 cumque transieritis Iordanem in terram quam Dominus Deus tuus dabit tibi eriges ingentes lapides et calce levigabis eos

Deut.27.3 ut possis in eis scribere omnia verba legis huius Iordane transmisso ut introeas terram quam Dominus Deus tuus dabit tibi terram lacte et melle manantem sicut iuravit patribus tuis

Deut.27.4 quando ergo transieritis Iordanem erige lapides quos ego hodie praecipio vobis in monte Hebal et levigabis calce

Deut.27.5 et aedificabis ibi altare Domino Deo tuo de lapidibus quos ferrum non tetigit

Deut.27.6 et de saxis informibus et inpolitis et offeres super eo holocausta Domino Deo tuo

Deut.27.7 et immolabis hostias pacificas comedesque ibi et epulaberis coram Domino Deo tuo

Deut.27.8 et scribes super lapides omnia verba legis huius plane et lucide

Deut.27.9 dixeruntque Moses et sacerdotes levitici generis ad omnem Israhelem adtende et audi Israhel hodie factus es populus Domini Dei tui

Deut.27.10 audies vocem eius et facies mandata atque iustitias quas ego praecipio tibi

Deut.27.11 praecepitque Moses populo in die illo dicens

Deut.27.12 hii stabunt ad benedicendum Domino super montem Garizim Iordane transmisso Symeon Levi Iudas Isachar Ioseph et Beniamin

Deut.27.13 et e regione isti stabunt ad maledicendum in monte Hebal Ruben Gad et Aser Zabulon Dan et Nepthalim

Deut.27.14 et pronuntiabunt Levitae dicentque ad omnes viros Israhel excelsa voce

Deut.27.15 maledictus homo qui facit sculptile et conflatile abominationem Domini opus manuum artificum ponetque illud in abscondito et respondebit omnis populus et dicet amen

Deut.27.16 maledictus qui non honorat patrem suum et matrem et dicet omnis populus amen

Deut.27.17 maledictus qui transfert terminos proximi sui et dicet omnis populus amen

Deut.27.18 maledictus qui errare facit caecum in itinere et dicet omnis populus amen

Deut.27.19 maledictus qui pervertit iudicium advenae pupilli et viduae et dicet omnis populus amen

Deut.27.20 maledictus qui dormit cum uxore patris sui et revelat operimentum lectuli eius et dicet omnis populus amen

Deut.27.21 maledictus qui dormit cum omni iumento et dicet omnis populus amen

Deut.27.22 maledictus qui dormit cum sorore sua filia patris sui sive matris suae et dicet omnis populus amen

Deut.27.23 maledictus qui dormit cum socru sua et dicet omnis populus amen

Deut.27.24 maledictus qui clam percusserit proximum suum et dicet omnis populus amen

Deut.27.25 maledictus qui accipit munera ut percutiat animam sanguinis innocentis et dicet omnis populus amen

Deut.27.26 maledictus qui non permanet in sermonibus legis huius nec eos opere perficit et dicet omnis populus amen

Deut.28

Deut.28.1 sin autem audieris vocem Domini Dei tui ut facias atque custodias omnia mandata eius quae ego praecipio tibi hodie faciet te Dominus Deus tuus excelsiorem cunctis gentibus quae versantur in terra

Deut.28.2 venientque super te universae benedictiones istae et adprehendent te si tamen praecepta eius audieris

Deut.28.3 benedictus tu in civitate et benedictus in agro

Deut.28.4 benedictus fructus ventris tui et fructus terrae tuae fructusque iumentorum tuorum greges armentorum et caulae ovium tuarum

Deut.28.5 benedicta horrea tua et benedictae reliquiae tuae

Deut.28.6 benedictus eris et ingrediens et egrediens

Deut.28.7 dabit Dominus inimicos tuos qui consurgunt adversum te corruentes in conspectu tuo per unam viam venient contra te et per septem fugient a facie tua

Deut.28.8 emittet Dominus benedictionem super cellaria tua et super omnia opera manuum tuarum benedicetque tibi in terra quam acceperis

Deut.28.9 suscitabit te Dominus sibi in populum sanctum sicut iuravit tibi si custodieris mandata Domini Dei tui et ambulaveris in viis eius

Deut.28.10 videbuntque omnes terrarum populi quod nomen Domini invocatum sit super te et timebunt te

Deut.28.11 abundare te faciet Dominus omnibus bonis fructu uteri tui et fructu iumentorum tuorum fructu terrae tuae quam iuravit Dominus patribus tuis ut daret tibi

Deut.28.12 aperiet Dominus thesaurum suum optimum caelum ut tribuat pluviam terrae tuae in tempore suo benedicet cunctis operibus manuum tuarum et fenerabis gentibus multis et ipse a nullo fenus accipies

Deut.28.13 constituet te Dominus in caput et non in caudam et eris semper supra et non subter si audieris mandata Domini Dei tui quae ego praecipio tibi hodie et custodieris et feceris

Deut.28.14 ac non declinaveris ab eis nec ad dextram nec ad sinistram nec secutus fueris deos alienos neque colueris eos

Deut.28.15 quod si audire nolueris vocem Domini Dei tui ut custodias et facias omnia mandata eius et caerimonias quas ego praecipio tibi hodie venient super te omnes maledictiones istae et adprehendent te

Deut.28.16 maledictus eris in civitate maledictus in agro

Deut.28.17 maledictum horreum tuum et maledictae reliquiae tuae

Deut.28.18 maledictus fructus ventris tui et fructus terrae tuae armenta boum tuorum et greges ovium tuarum

Deut.28.19 maledictus eris ingrediens et maledictus egrediens

Deut.28.20 mittet Dominus super te famem et esuriem et increpationem in omnia opera tua quae facies donec conterat te et perdat velociter propter adinventiones tuas pessimas in quibus reliquisti me

Deut.28.21 adiungat Dominus tibi pestilentiam donec consumat te de terra ad quam ingredieris possidendam

Deut.28.22 percutiat te Dominus egestate febri et frigore ardore et aestu et aere corrupto ac robigine et persequatur donec pereas

Deut.28.23 sit caelum quod supra te est aeneum et terra quam calcas ferrea

Deut.28.24 det Dominus imbrem terrae tuae pulverem et de caelo descendat super te cinis donec conteraris

Deut.28.25 tradat te Dominus corruentem ante hostes tuos per unam viam egrediaris contra eos et per septem fugias et dispergaris per omnia regna terrae

Deut.28.26 sitque cadaver tuum in escam cunctis volatilibus caeli et bestiis terrae et non sit qui abigat

Deut.28.27 percutiat te Dominus ulcere Aegypti et parte corporis per quam stercora digeruntur scabie quoque et prurigine ita ut curari nequeas

Deut.28.28 percutiat te Dominus amentia et caecitate ac furore mentis

Deut.28.29 et palpes in meridie sicut palpare solet caecus in tenebris et non dirigas vias tuas omnique tempore calumniam sustineas et opprimaris violentia nec habeas qui liberet te

Deut.28.30 uxorem accipias et alius dormiat cum ea domum aedifices et non habites in ea plantes vineam et non vindemies eam

Deut.28.31 bos tuus immoletur coram te et non comedas ex eo asinus tuus rapiatur in conspectu tuo et non reddatur tibi oves tuae dentur inimicis tuis et non sit qui te adiuvet

Deut.28.32 filii tui et filiae tuae tradantur alteri populo videntibus oculis tuis et deficientibus ad conspectum eorum tota die et non sit fortitudo in manu tua

Deut.28.33 fructus terrae tuae et omnes labores tuos comedat populus quem ignoras et sis semper calumniam sustinens et oppressus cunctis diebus

Deut.28.34 et stupens ad terrorem eorum quae videbunt oculi tui

Deut.28.35 percutiat te Dominus ulcere pessimo in genibus et in suris sanarique non possis a planta pedis usque ad verticem tuum

Deut.28.36 ducet Dominus te et regem tuum quem constitueris super te in gentem quam ignoras tu et patres tui et servies ibi diis alienis ligno et lapidi

Deut.28.37 et eris perditus in proverbium ac fabulam omnibus populis ad quos te introduxerit Dominus

Deut.28.38 sementem multam iacies in terram et modicum congregabis quia lucustae omnia devorabunt

Deut.28.39 vineam plantabis et fodies et vinum non bibes nec colliges ex ea quippiam quoniam vastabitur vermibus

Deut.28.40 olivas habebis in omnibus terminis tuis et non ungueris oleo quia defluent et peribunt

Deut.28.41 filios generabis et filias et non frueris eis quoniam ducentur in captivitatem

Deut.28.42 omnes arbores tuas et fruges terrae tuae robigo consumet

Deut.28.43 advena qui tecum versatur in terra ascendet super te eritque sublimior tu autem descendes et eris inferior

Deut.28.44 ipse fenerabit tibi et tu non fenerabis ei ipse erit in caput et tu eris in caudam

Deut.28.45 et venient super te omnes maledictiones istae et persequentes adprehendent te donec intereas quia non audisti vocem Domini Dei tui nec servasti mandata eius et caerimonias quas praecepit tibi

Deut.28.46 et erunt in te signa atque prodigia et in semine tuo usque in sempiternum

Deut.28.47 eo quod non servieris Domino Deo tuo in gaudio cordisque laetitia propter rerum omnium abundantiam

Deut.28.48 servies inimico tuo quem inmittet Dominus tibi in fame et siti et nuditate et omnium penuria et ponet iugum ferreum super cervicem tuam donec te conterat

Deut.28.49 adducet Dominus super te gentem de longinquo et de extremis finibus terrae in similitudinem aquilae volantis cum impetu cuius linguam intellegere non possis

Deut.28.50 gentem procacissimam quae non deferat seni nec misereatur parvulo

Deut.28.51 et devoret fructum iumentorum tuorum ac fruges terrae tuae donec intereas et non relinquat tibi triticum vinum et oleum armenta boum et greges ovium donec te disperdat

Deut.28.52 et conterat in cunctis urbibus tuis et destruantur muri tui firmi atque sublimes in quibus habebas fiduciam in omni terra tua obsideberis intra portas tuas in omni terra quam dabit tibi Dominus Deus tuus

Deut.28.53 et comedes fructum uteri tui et carnes filiorum et filiarum tuarum quas dedit tibi Dominus Deus tuus in angustia et vastitate qua opprimet te hostis tuus

Deut.28.54 homo delicatus in te et luxuriosus valde invidebit fratri suo et uxori quae cubat in sinu suo

Deut.28.55 ne det eis de carnibus filiorum suorum quas comedet eo quod nihil habeat aliud in obsidione et penuria qua vastaverint te inimici tui intra omnes portas tuas

Deut.28.56 tenera mulier et delicata quae super terram ingredi non valebat nec pedis vestigium figere propter mollitiem et teneritudinem nimiam invidebit viro suo qui cubat in sinu eius super filii et filiae carnibus

Deut.28.57 et inluvie secundarum quae egrediuntur de medio feminum eius et super liberis qui eadem hora nati sunt comedent enim eos clam propter rerum omnium penuriam in obsidione et vastitate qua opprimet te inimicus tuus intra portas tuas

Deut.28.58 nisi custodieris et feceris omnia verba legis huius quae scripta sunt in hoc volumine et timueris nomen eius gloriosum et terribile hoc est Dominum Deum tuum

Deut.28.59 augebit Dominus plagas tuas et plagas seminis tui plagas magnas et perseverantes infirmitates pessimas et perpetuas

Deut.28.60 et convertet in te omnes adflictiones Aegypti quas timuisti et adherebunt tibi

Deut.28.61 insuper et universos languores et plagas quae non sunt scriptae in volumine legis huius inducet Dominus super te donec te conterat

Deut.28.62 et remanebitis pauci numero qui prius eratis sicut astra caeli prae multitudine quoniam non audisti vocem Domini Dei tui

Deut.28.63 et sicut ante laetatus est Dominus super vos bene vobis faciens vosque multiplicans sic laetabitur disperdens vos atque subvertens ut auferamini de terra ad quam ingredieris possidendam

Deut.28.64 disperget te Dominus in omnes populos a summitate terrae usque ad terminos eius et servies ibi diis alienis quos et tu ignoras et patres tui lignis et lapidibus

Deut.28.65 in gentibus quoque illis non quiesces neque erit requies vestigio pedis tui dabit enim tibi Dominus ibi cor pavidum et deficientes oculos et animam maerore consumptam

Deut.28.66 et erit vita tua quasi pendens ante te timebis nocte et die et non credes vitae tuae

Deut.28.67 mane dices quis mihi det vesperum et vespere quis mihi det mane propter cordis tui formidinem qua terreberis et propter ea quae tuis videbis oculis

Deut.28.68 reducet te Dominus classibus in Aegyptum per viam de qua dixi tibi ut eam amplius non videres ibi venderis inimicis tuis in servos et ancillas et non erit qui emat

Deut.29

Deut.29.1 haec sunt verba foederis quod praecepit Dominus Mosi ut feriret cum filiis Israhel in terra Moab praeter illud foedus quod cum eis pepigit in Horeb

Deut.29.2 vocavitque Moses omnem Israhelem et dixit ad eos vos vidistis universa quae fecit Dominus coram vobis in terra Aegypti Pharaoni et omnibus servis eius universaeque terrae illius

Deut.29.3 temptationes magnas quas viderunt oculi tui signa illa portentaque ingentia

Deut.29.4 et non dedit Dominus vobis cor intellegens et oculos videntes et aures quae possint audire usque in praesentem diem

Deut.29.5 adduxi vos quadraginta annis per desertum non sunt adtrita vestimenta vestra nec calciamenta pedum tuorum vetustate consumpta sunt

Deut.29.6 panem non comedistis vinum et siceram non bibistis ut sciretis quia ego sum Dominus Deus vester

Deut.29.7 et venistis ad locum hunc egressusque est Seon rex Esebon et Og rex Basan occurrens nobis ad pugnam et percussimus eos

Deut.29.8 et tulimus terram eorum ac tradidimus possidendam Ruben et Gad et dimidiae tribui Manasse

Deut.29.9 custodite ergo verba pacti huius et implete ea ut intellegatis universa quae facitis

Deut.29.10 vos statis hodie cuncti coram Domino Deo vestro principes vestri ac tribus et maiores natu atque doctores omnis populus Israhel

Deut.29.11 liberi et uxores vestrae et advena qui tecum moratur in castris exceptis lignorum caesoribus et his qui conportant aquas

Deut.29.12 ut transeas in foedere Domini Dei tui et in iureiurando quod hodie Dominus Deus tuus percutit tecum

Deut.29.13 ut suscitet te sibi in populum et ipse sit Deus tuus sicut locutus est tibi et sicut iuravit patribus tuis Abraham Isaac et Iacob

Deut.29.14 nec vobis solis ego hoc foedus ferio et haec iuramenta confirmo

Deut.29.15 sed cunctis praesentibus et absentibus

Deut.29.16 vos enim nostis ut habitaverimus in terra Aegypti et quomodo transierimus per medium nationum quas transeuntes

Deut.29.17 vidistis abominationes et sordes id est idola eorum lignum et lapidem argentum et aurum quae colebant

Deut.29.18 ne forte sit inter vos vir aut mulier familia aut tribus cuius cor aversum est hodie a Domino Deo vestro ut vadat et serviat diis illarum gentium et sit inter vos radix germinans fel et amaritudinem

Deut.29.19 cumque audierit verba iuramenti huius benedicat sibi in corde suo dicens pax erit mihi et ambulabo in pravitate cordis mei et adsumat ebria sitientem

Deut.29.20 et Dominus non ignoscat ei sed tunc quam maxime furor eius fumet et zelus contra hominem illum et sedeant super eo omnia maledicta quae scripta sunt in hoc volumine et deleat nomen eius sub caelo

Deut.29.21 et consumat eum in perditionem ex omnibus tribubus Israhel iuxta maledictiones quae in libro legis huius ac foederis continentur

Deut.29.22 dicetque sequens generatio et filii qui nascentur deinceps et peregrini qui de longe venerint videntes plagas terrae illius et infirmitates quibus eam adflixerit Dominus

Deut.29.23 sulphure et salis ardore conburens ita ut ultra non seratur nec virens quippiam germinet in exemplum subversionis Sodomae et Gomorrae Adamae et Seboim quas subvertit Dominus in ira et furore suo

Deut.29.24 et dicent omnes gentes quare sic fecit Dominus terrae huic quae est haec ira furoris eius inmensa

Deut.29.25 et respondebunt quia dereliquerunt pactum Domini quod pepigit cum patribus eorum quando eduxit eos de terra Aegypti

Deut.29.26 et servierunt diis alienis et adoraverunt eos quos nesciebant et quibus non fuerant adtributi

Deut.29.27 idcirco iratus est furor Domini contra terram istam ut induceret super eam omnia maledicta quae in hoc volumine scripta sunt

Deut.29.28 et eiecit eos de terra sua in ira et furore et indignatione maxima proiecitque in terram alienam sicut hodie conprobatur

Deut.29.29 abscondita Domino Deo nostro quae manifesta sunt nobis et filiis nostris usque in aeternum ut faciamus universa legis huius

Deut.30

Deut.30.1 cum ergo venerint super te omnes sermones isti benedictio sive maledictio quam proposui in conspectu tuo et ductus paenitudine cordis tui in universis gentibus in quas disperserit te Dominus Deus tuus

Deut.30.2 reversus fueris ad eum et oboedieris eius imperiis sicut ego hodie praecipio tibi cum filiis tuis in toto corde tuo et in tota anima tua

Deut.30.3 reducet Dominus Deus tuus captivitatem tuam ac miserebitur tui et rursum congregabit te de cunctis populis in quos te ante dispersit

Deut.30.4 si ad cardines caeli fueris dissipatus inde te retrahet Dominus Deus tuus

Deut.30.5 et adsumet atque introducet in terram quam possederunt patres tui et obtinebis eam et benedicens tibi maioris numeri esse te faciet quam fuerunt patres tui

Deut.30.6 circumcidet Dominus Deus tuus cor tuum et cor seminis tui ut diligas Dominum Deum tuum in toto corde tuo et in tota anima tua et possis vivere

Deut.30.7 omnes autem maledictiones has convertet super inimicos tuos et eos qui oderunt te et persequuntur

Deut.30.8 tu autem reverteris et audies vocem Domini Dei tui faciesque universa mandata quae ego praecipio tibi hodie

Deut.30.9 et abundare te faciet Dominus Deus tuus in cunctis operibus manuum tuarum in subole uteri tui et in fructu iumentorum tuorum in ubertate terrae tuae et in rerum omnium largitate revertetur enim Dominus ut gaudeat super te in omnibus bonis sicut gavisus est in patribus tuis

Deut.30.10 si tamen audieris vocem Domini Dei tui et custodieris praecepta eius et caerimonias quae in hac lege conscriptae sunt et revertaris ad Dominum Deum tuum in toto corde tuo et in tota anima tua

Deut.30.11 mandatum hoc quod ego praecipio tibi hodie non supra te est neque procul positum

Deut.30.12 nec in caelo situm ut possis dicere quis nostrum ad caelum valet conscendere ut deferat illud ad nos et audiamus atque opere conpleamus

Deut.30.13 neque trans mare positum ut causeris et dicas quis e nobis transfretare poterit mare et illud ad nos usque deferre ut possimus audire et facere quod praeceptum est

Deut.30.14 sed iuxta te est sermo valde in ore tuo et in corde tuo ut facias illum

Deut.30.15 considera quod hodie proposuerim in conspectu tuo vitam et bonum et e contrario mortem et malum

Deut.30.16 ut diligas Dominum Deum tuum et ambules in viis eius et custodias mandata illius et caerimonias atque iudicia et vivas ac multiplicet te benedicatque tibi in terra ad quam ingredieris possidendam

Deut.30.17 sin autem aversum fuerit cor tuum et audire nolueris atque errore deceptus adoraveris deos alienos et servieris eis

Deut.30.18 praedico tibi hodie quod pereas et parvo tempore moreris in terra ad quam Iordane transmisso ingredieris possidendam

Deut.30.19 testes invoco hodie caelum et terram quod proposuerim vobis vitam et mortem bonum et malum benedictionem et maledictionem elige ergo vitam ut et tu vivas et semen tuum

Deut.30.20 et diligas Dominum Deum tuum atque oboedias voci eius et illi adhereas ipse est enim vita tua et longitudo dierum tuorum ut habites in terra pro qua iuravit Dominus patribus tuis Abraham Isaac et Iacob ut daret eam illis

Deut.31

Deut.31.1 abiit itaque Moses et locutus est omnia verba haec ad universum Israhel

Deut.31.2 et dixit ad eos centum viginti annorum sum hodie non possum ultra egredi et ingredi praesertim cum et Dominus dixerit mihi non transibis Iordanem istum

Deut.31.3 Dominus ergo Deus tuus transibit ante te ipse delebit omnes gentes has in conspectu tuo et possidebis eas et Iosue iste transibit ante te sicut locutus est Dominus

Deut.31.4 facietque Dominus eis sicut fecit Seon et Og regibus Amorreorum et terrae eorum delebitque eos

Deut.31.5 cum ergo et hos tradiderit vobis similiter facietis eis sicut praecepi vobis

Deut.31.6 viriliter agite et confortamini nolite timere nec paveatis a conspectu eorum quia Dominus Deus tuus ipse est ductor tuus et non dimittet nec derelinquet te

Deut.31.7 vocavitque Moses Iosue et dixit ei coram omni Israhel confortare et esto robustus tu enim introduces populum istum in terram quam daturum se patribus eorum iuravit Dominus et tu eam sorte divides

Deut.31.8 et Dominus qui ductor vester est ipse erit tecum non dimittet nec derelinquet te noli timere nec paveas

Deut.31.9 scripsit itaque Moses legem hanc et tradidit eam sacerdotibus filiis Levi qui portabant arcam foederis Domini et cunctis senioribus Israhelis

Deut.31.10 praecepitque eis dicens post septem annos anno remissionis in sollemnitate tabernaculorum

Deut.31.11 convenientibus cunctis ex Israhel ut appareant in conspectu Domini Dei tui in loco quem elegerit Dominus leges verba legis huius coram omni Israhel audientibus eis

Deut.31.12 et in unum omni populo congregato tam viris quam mulieribus parvulis et advenis qui sunt intra portas tuas ut audientes discant et timeant Dominum Deum vestrum et custodiant impleantque omnes sermones legis huius

Deut.31.13 filii quoque eorum qui nunc ignorant audire possint et timeant Dominum Deum suum cunctis diebus quibus versantur in terra ad quam vos Iordane transito pergitis obtinendam

Deut.31.14 et ait Dominus ad Mosen ecce prope sunt dies mortis tuae voca Iosue et state in tabernaculo testimonii ut praecipiam ei abierunt ergo Moses et Iosue et steterunt in tabernaculo testimonii

Deut.31.15 apparuitque Dominus ibi in columna nubis quae stetit in introitu tabernaculi

Deut.31.16 dixitque Dominus ad Mosen ecce tu dormies cum patribus tuis et populus iste consurgens fornicabitur post deos alienos in terra ad quam ingredietur et habitabit in ea ibi derelinquet me et irritum faciet foedus quod pepigi cum eo

Deut.31.17 et irascetur furor meus contra eum in die illo et derelinquam eum et abscondam faciem meam ab eo et erit in devorationem invenient eum omnia mala et adflictiones ita ut dicat in illo die vere quia non est Deus mecum invenerunt me haec mala

Deut.31.18 ego autem abscondam et celabo faciem meam in die illo propter omnia mala quae fecit quia secutus est deos alienos

Deut.31.19 nunc itaque scribite vobis canticum istud et docete filios Israhel ut memoriter teneant et ore decantent et sit mihi carmen istud pro testimonio inter filios Israhel

Deut.31.20 introducam enim eum in terram pro qua iuravi patribus eius lacte et melle manantem cumque comederint et saturati crassique fuerint avertentur ad deos alienos et servient eis et detrahent mihi et irritum facient pactum meum

Deut.31.21 postquam invenerint eum mala multa et adflictiones respondebit ei canticum istud pro testimonio quod nulla delebit oblivio ex ore seminis tui scio enim cogitationes eius quae facturus sit hodie antequam introducam eum in terram quam ei pollicitus sum

Deut.31.22 scripsit ergo Moses canticum et docuit filios Israhel

Deut.31.23 praecepitque Iosue filio Nun et ait confortare et esto robustus tu enim introduces filios Israhel in terram quam pollicitus sum et ego ero tecum

Deut.31.24 postquam ergo scripsit Moses verba legis huius in volumine atque conplevit

Deut.31.25 praecepit Levitis qui portabant arcam foederis Domini dicens

Deut.31.26 tollite librum istum et ponite eum in latere arcae foederis Domini Dei vestri ut sit ibi contra te in testimonio

Deut.31.27 ego enim scio contentionem tuam et cervicem tuam durissimam adhuc vivente me et ingrediente vobiscum semper contentiose egistis contra Dominum quanto magis cum mortuus fuero

Deut.31.28 congregate ad me omnes maiores natu per tribus vestras atque doctores et loquar audientibus eis sermones istos et invocabo contra eos caelum et terram

Deut.31.29 novi enim quod post mortem meam inique agetis et declinabitis cito de via quam praecepi vobis et occurrent vobis mala in extremo tempore quando feceritis malum in conspectu Domini ut inritetis eum per opera manuum vestrarum

Deut.31.30 locutus est ergo Moses audiente universo coetu Israhel verba carminis huius et ad finem usque conplevit

Deut.32

Deut.32.1 audite caeli quae loquor audiat terra verba oris mei

Deut.32.2 concrescat in pluvia doctrina mea fluat ut ros eloquium meum quasi imber super herbam et quasi stillae super gramina

Deut.32.3 quia nomen Domini invocabo date magnificentiam Deo nostro

Deut.32.4 Dei perfecta sunt opera et omnes viae eius iudicia Deus fidelis et absque ulla iniquitate iustus et rectus

Deut.32.5 peccaverunt ei non filii eius in sordibus generatio prava atque perversa

Deut.32.6 haecine reddis Domino popule stulte et insipiens numquid non ipse est pater tuus qui possedit et fecit et creavit te

Deut.32.7 memento dierum antiquorum cogita generationes singulas interroga patrem tuum et adnuntiabit tibi maiores tuos et dicent tibi

Deut.32.8 quando dividebat Altissimus gentes quando separabat filios Adam constituit terminos populorum iuxta numerum filiorum Israhel

Deut.32.9 pars autem Domini populus eius Iacob funiculus hereditatis eius

Deut.32.10 invenit eum in terra deserta in loco horroris et vastae solitudinis circumduxit eum et docuit et custodivit quasi pupillam oculi sui

Deut.32.11 sicut aquila provocans ad volandum pullos suos et super eos volitans expandit alas suas et adsumpsit eum atque portavit in umeris suis

Deut.32.12 Dominus solus dux eius fuit et non erat cum eo deus alienus

Deut.32.13 constituit eum super excelsam terram ut comederet fructus agrorum ut sugeret mel de petra oleumque de saxo durissimo

Deut.32.14 butyrum de armento et lac de ovibus cum adipe agnorum et arietum filiorum Basan et hircos cum medulla tritici et sanguinem uvae biberet meracissimum

Deut.32.15 incrassatus est dilectus et recalcitravit incrassatus inpinguatus dilatatus dereliquit Deum factorem suum et recessit a Deo salutari suo

Deut.32.16 provocaverunt eum in diis alienis et in abominationibus ad iracundiam concitaverunt

Deut.32.17 immolaverunt daemonibus et non Deo diis quos ignorabant novi recentesque venerunt quos non coluerunt patres eorum

Deut.32.18 Deum qui te genuit dereliquisti et oblitus es Domini creatoris tui

Deut.32.19 vidit Dominus et ad iracundiam concitatus est quia provocaverunt eum filii sui et filiae

Deut.32.20 et ait abscondam faciem meam ab eis et considerabo novissima eorum generatio enim perversa est et infideles filii

Deut.32.21 ipsi me provocaverunt in eo qui non erat Deus et inritaverunt in vanitatibus suis et ego provocabo eos in eo qui non est populus et in gente stulta inritabo illos

Deut.32.22 ignis succensus est in furore meo et ardebit usque ad inferni novissima devorabitque terram cum germine suo et montium fundamenta conburet

Deut.32.23 congregabo super eos mala et sagittas meas conplebo in eis

Deut.32.24 consumentur fame et devorabunt eos aves morsu amarissimo dentes bestiarum inmittam in eos cum furore trahentium super terram atque serpentium

Deut.32.25 foris vastabit eos gladius et intus pavor iuvenem simul ac virginem lactantem cum homine sene

Deut.32.26 dixi ubinam sunt cessare faciam ex hominibus memoriam eorum

Deut.32.27 sed propter iram inimicorum distuli ne forte superbirent hostes eorum et dicerent manus nostra excelsa et non Dominus fecit haec omnia

Deut.32.28 gens absque consilio est et sine prudentia

Deut.32.29 utinam saperent et intellegerent ac novissima providerent

Deut.32.30 quomodo persequatur unus mille et duo fugent decem milia nonne ideo quia Deus suus vendidit eos et Dominus conclusit illos

Deut.32.31 non enim est Deus noster ut deus eorum et inimici nostri sunt iudices

Deut.32.32 de vinea Sodomorum vinea eorum et de suburbanis Gomorrae uva eorum uva fellis et botri amarissimi

Deut.32.33 fel draconum vinum eorum et venenum aspidum insanabile

Deut.32.34 nonne haec condita sunt apud me et signata in thesauris meis

Deut.32.35 mea est ultio et ego retribuam in tempore ut labatur pes eorum iuxta est dies perditionis et adesse festinant tempora

Deut.32.36 iudicabit Dominus populum suum et in servis suis miserebitur videbit quod infirmata sit manus et clausi quoque defecerint residuique consumpti sint

Deut.32.37 et dicet ubi sunt dii eorum in quibus habebant fiduciam

Deut.32.38 de quorum victimis comedebant adipes et bibebant vinum libaminum surgant et opitulentur vobis et in necessitate vos protegant

Deut.32.39 videte quod ego sim solus et non sit alius deus praeter me ego occidam et ego vivere faciam percutiam et ego sanabo et non est qui de manu mea possit eruere

Deut.32.40 levabo ad caelum manum meam et dicam vivo ego in aeternum

Deut.32.41 si acuero ut fulgur gladium meum et arripuerit iudicium manus mea reddam ultionem hostibus meis et his qui oderunt me retribuam

Deut.32.42 inebriabo sagittas meas sanguine et gladius meus devorabit carnes de cruore occisorum et de captivitate nudati inimicorum capitis

Deut.32.43 laudate gentes populum eius quia sanguinem servorum suorum ulciscetur et vindictam retribuet in hostes eorum et propitius erit terrae populi sui

Deut.32.44 venit ergo Moses et locutus est omnia verba cantici huius in auribus populi ipse et Iosue filius Nun

Deut.32.45 conplevitque omnes sermones istos loquens ad universum Israhel

Deut.32.46 et dixit ad eos ponite corda vestra in omnia verba quae ego testificor vobis hodie ut mandetis ea filiis vestris custodire et facere et implere universa quae scripta sunt legis huius

Deut.32.47 quia non in cassum praecepta sunt vobis sed ut singuli in eis viverent quae facientes longo perseveretis tempore in terra ad quam Iordane transmisso ingredimini possidendam

Deut.32.48 locutusque est Dominus ad Mosen in eadem die dicens

Deut.32.49 ascende in montem istum Abarim id est transituum in montem Nebo qui est in terra Moab contra Hiericho et vide terram Chanaan quam ego tradam filiis Israhel obtinendam et morere in monte

Deut.32.50 quem conscendens iungeris populis tuis sicut mortuus est Aaron frater tuus in monte Hor et adpositus populis suis

Deut.32.51 quia praevaricati estis contra me in medio filiorum Israhel ad aquas Contradictionis in Cades deserti Sin et non sanctificastis me inter filios Israhel

Deut.32.52 e contra videbis terram et non ingredieris in eam quam ego dabo filiis Israhel

Deut.33

Deut.33.1 haec est benedictio qua benedixit Moses homo Dei filiis Israhel ante mortem suam

Deut.33.2 et ait Dominus de Sina venit et de Seir ortus est nobis apparuit de monte Pharan et cum eo sanctorum milia in dextera eius ignea lex

Deut.33.3 dilexit populos omnes sancti in manu illius sunt et qui adpropinquant pedibus eius accipient de doctrina illius

Deut.33.4 legem praecepit nobis Moses hereditatem multitudinis Iacob

Deut.33.5 erit apud rectissimum rex congregatis principibus populi cum tribubus Israhel

Deut.33.6 vivat Ruben et non moriatur et sit parvus in numero

Deut.33.7 haec est Iudae benedictio audi Domine vocem Iudae et ad populum suum introduc eum manus eius pugnabunt pro eo et adiutor illius contra adversarios eius erit

Deut.33.8 Levi quoque ait perfectio tua et doctrina tua viro sancto tuo quem probasti in Temptatione et iudicasti ad aquas Contradictionis

Deut.33.9 qui dixit patri suo et matri suae nescio vos et fratribus suis ignoro illos et nescierunt filios suos hii custodierunt eloquium tuum et pactum tuum servaverunt

Deut.33.10 iudicia tua o Iacob et legem tuam o Israhel ponent thymiama in furore tuo et holocaustum super altare tuum

Deut.33.11 benedic Domine fortitudini eius et opera manuum illius suscipe percute dorsa inimicorum eius et qui oderunt eum non consurgant

Deut.33.12 et Beniamin ait amantissimus Domini habitabit confidenter in eo quasi in thalamo tota die morabitur et inter umeros illius requiescet

Deut.33.13 Ioseph quoque ait de benedictione Domini terra eius de pomis caeli et rore atque abysso subiacente

Deut.33.14 de pomis fructuum solis ac lunae

Deut.33.15 de vertice antiquorum montium de pomis collium aeternorum

Deut.33.16 et de frugibus terrae et plenitudine eius benedictio illius qui apparuit in rubo veniat super caput Ioseph et super verticem nazarei inter fratres suos

Deut.33.17 quasi primogeniti tauri pulchritudo eius cornua rinocerotis cornua illius in ipsis ventilabit gentes usque ad terminos terrae hae sunt multitudines Ephraim et haec milia Manasse

Deut.33.18 et Zabulon ait laetare Zabulon in exitu tuo et Isachar in tabernaculis tuis

Deut.33.19 populos ad montem vocabunt ibi immolabunt victimas iustitiae qui inundationem maris quasi lac sugent et thesauros absconditos harenarum

Deut.33.20 et Gad ait benedictus in latitudine Gad quasi leo requievit cepitque brachium et verticem

Deut.33.21 et vidit principatum suum quod in parte sua doctor esset repositus qui fuit cum principibus populi et fecit iustitias Domini et iudicium suum cum Israhel

Deut.33.22 Dan quoque ait Dan catulus leonis fluet largiter de Basan

Deut.33.23 et Nepthalim dixit Nepthalim abundantia perfruetur et plenus erit benedictione Domini mare et meridiem possidebit

Deut.33.24 Aser quoque ait benedictus in filiis Aser sit placens fratribus suis tinguat in oleo pedem suum

Deut.33.25 ferrum et aes calciamentum eius sicut dies iuventutis tuae ita et senectus tua

Deut.33.26 non est alius ut Deus rectissimi ascensor caeli auxiliator tuus magnificentia eius discurrunt nubes

Deut.33.27 habitaculum eius sursum et subter brachia sempiterna eiciet a facie tua inimicum dicetque conterere

Deut.33.28 habitabit Israhel confidenter et solus oculus Iacob in terra frumenti et vini caelique caligabunt rore

Deut.33.29 beatus tu Israhel quis similis tui popule qui salvaris in Domino scutum auxilii tui et gladius gloriae tuae negabunt te inimici tui et tu eorum colla calcabis

Deut.34

Deut.34.1 ascendit ergo Moses de campestribus Moab super montem Nebo in verticem Phasga contra Hiericho ostenditque ei Dominus omnem terram Galaad usque Dan

Deut.34.2 et universum Nepthalim terramque Ephraim et Manasse et omnem terram usque ad mare Novissimum

Deut.34.3 et australem partem et latitudinem campi Hiericho civitatis Palmarum usque Segor

Deut.34.4 dixitque Dominus ad eum haec est terra pro qua iuravi Abraham Isaac et Iacob dicens semini tuo dabo eam vidisti eam oculis tuis et non transibis ad illam

Deut.34.5 mortuusque est ibi Moses servus Domini in terra Moab iubente Domino

Deut.34.6 et sepelivit eum in valle terrae Moab contra Phogor et non cognovit homo sepulchrum eius usque in praesentem diem

Deut.34.7 Moses centum et viginti annorum erat quando mortuus est non caligavit oculus eius nec dentes illius moti sunt

Deut.34.8 fleveruntque eum filii Israhel in campestribus Moab triginta diebus et conpleti sunt dies planctus lugentium Mosen

Deut.34.9 Iosue vero filius Nun repletus est spiritu sapientiae quia Moses posuit super eum manus suas et oboedierunt ei filii Israhel feceruntque sicut praecepit Dominus Mosi

Deut.34.10 et non surrexit propheta ultra in Israhel sicut Moses quem nosset Dominus facie ad faciem

Deut.34.11 in omnibus signis atque portentis quae misit per eum ut faceret in terra Aegypti Pharaoni et omnibus servis eius universaeque terrae illius

Deut.34.12 et cunctam manum robustam magnaque mirabilia quae fecit Moses coram universo Israhel

Liber Iosue, Hebraice Iehosua

Josh.1

Josh.1.1 et factum est ut post mortem Mosi servi Domini loqueretur Dominus ad Iosue filium Nun ministrum Mosi et diceret ei

Josh.1.2 Moses servus meus mortuus est surge et transi Iordanem istum tu et omnis populus tecum in terram quam ego dabo filiis Israhel

Josh.1.3 omnem locum quem calcaverit vestigium pedis vestri vobis tradam sicut locutus sum Mosi

Josh.1.4 a deserto et Libano usque ad fluvium magnum Eufraten omnis terra Hettheorum usque ad mare Magnum contra solis occasum erit terminus vester

Josh.1.5 nullus vobis poterit resistere cunctis diebus vitae tuae sicut fui cum Mose ero et tecum non dimittam nec derelinquam te

Josh.1.6 confortare et esto robustus tu enim sorte divides populo huic terram pro qua iuravi patribus suis ut traderem eam illis

Josh.1.7 confortare igitur et esto robustus valde ut custodias et facias omnem legem quam praecepit tibi Moses servus meus ne declines ab ea ad dextram vel ad sinistram ut intellegas cuncta quae agis

Josh.1.8 non recedat volumen legis huius de ore tuo sed meditaberis in eo diebus ac noctibus ut custodias et facias omnia quae scripta sunt in eo tunc diriges viam tuam et intelleges eam

Josh.1.9 ecce praecipio tibi confortare et esto robustus noli metuere et noli timere quoniam tecum est Dominus Deus tuus in omnibus ad quaecumque perrexeris

Josh.1.10 praecepitque Iosue principibus populi dicens transite per medium castrorum et imperate populo ac dicite

Josh.1.11 praeparate vobis cibaria quoniam post diem tertium transibitis Iordanem et intrabitis ad possidendam terram quam Dominus Deus vester daturus est vobis

Josh.1.12 Rubenitis quoque et Gadditis et dimidiae tribui Manasse ait

Josh.1.13 mementote sermonis quem praecepit vobis Moses famulus Domini dicens Dominus Deus vester dedit vobis requiem et omnem terram

Josh.1.14 uxores vestrae et filii ac iumenta manebunt in terra quam tradidit vobis Moses trans Iordanem vos autem transite armati ante fratres vestros omnes fortes manu et pugnate pro eis

Josh.1.15 donec det requiem Dominus fratribus vestris sicut et vobis dedit et possideant ipsi quoque terram quam Dominus Deus vester daturus est eis et sic revertemini in terram possessionis vestrae et habitabitis in ea quam vobis dedit Moses famulus Domini trans Iordanem contra solis ortum

Josh.1.16 responderuntque ad Iosue atque dixerunt omnia quae praecepisti nobis faciemus et quocumque miseris ibimus

Josh.1.17 sicut oboedivimus in cunctis Mosi ita oboediemus et tibi tantum sit Dominus Deus tecum sicut fuit cum Mose

Josh.1.18 qui contradixerit ori tuo et non oboedierit cunctis sermonibus quos praeceperis ei moriatur tu tantum confortare et viriliter age

Josh.2

Josh.2.1 misit ergo Iosue filius Nun de Setthim duos viros exploratores abscondito et dixit eis ite et considerate terram urbemque Hiericho qui pergentes ingressi sunt domum mulieris meretricis nomine Raab et quieverunt apud eam

Josh.2.2 nuntiatumque est regi Hiericho et dictum ecce viri ingressi sunt huc per noctem de filiis Israhel ut explorarent terram

Josh.2.3 misitque rex Hiericho ad Raab dicens educ viros qui venerunt ad te et ingressi sunt domum tuam exploratores quippe sunt et omnem terram considerare venerunt

Josh.2.4 tollensque mulier viros abscondit et ait fateor venerunt ad me sed nesciebam unde essent

Josh.2.5 cumque porta clauderetur in tenebris et illi pariter exierunt nescio quo abierunt persequimini cito et conprehendetis eos

Josh.2.6 ipsa autem fecit ascendere viros in solarium domus suae operuitque eos lini stipula quae ibi erat

Josh.2.7 hii autem qui missi fuerant secuti sunt eos per viam quae ducit ad vadum Iordanis illisque egressis statim porta clausa est

Josh.2.8 necdum obdormierant qui latebant et ecce mulier ascendit ad eos et ait

Josh.2.9 novi quod tradiderit Dominus vobis terram etenim inruit in nos terror vester et elanguerunt omnes habitatores terrae

Josh.2.10 audivimus quod siccaverit Dominus aquas maris Rubri ad vestrum introitum quando egressi estis ex Aegypto et quae feceritis duobus Amorreorum regibus qui erant trans Iordanem Seon et Og quos interfecistis

Josh.2.11 et haec audientes pertimuimus et elanguit cor nostrum nec remansit in nobis spiritus ad introitum vestrum Dominus enim Deus vester ipse est Deus in caelo sursum et in terra deorsum

Josh.2.12 nunc ergo iurate mihi per Dominum ut quomodo ego feci vobiscum misericordiam ita et vos faciatis cum domo patris mei detisque mihi signum verum

Josh.2.13 et salvetis patrem meum et matrem fratres ac sorores meas et omnia quae eorum sunt et eruatis animas nostras de morte

Josh.2.14 qui responderunt ei anima nostra sit pro vobis in mortem si tamen non prodideris nos cumque tradiderit nobis Dominus terram faciemus in te misericordiam et veritatem

Josh.2.15 dimisit ergo eos per funem de fenestra domus enim eius herebat muro

Josh.2.16 dixitque ad eos ad montana conscendite ne forte occurrant vobis revertentes ibique latete diebus tribus donec redeant et sic ibitis per viam vestram

Josh.2.17 qui dixerunt ad eam innoxii erimus a iuramento hoc quo adiurasti nos

Josh.2.18 si ingredientibus nobis terram signum fuerit funiculus iste coccineus et ligaveris eum in fenestra per quam nos dimisisti et patrem tuum ac matrem fratresque et omnem cognationem tuam congregaveris in domum tuam

Josh.2.19 qui ostium domus tuae egressus fuerit sanguis ipsius erit in caput eius et nos erimus alieni cunctorum autem sanguis qui tecum fuerint in domo redundabit in caput nostrum si eos aliquis tetigerit

Josh.2.20 quod si nos prodere volueris et sermonem istum proferre in medium erimus mundi ab hoc iuramento quo adiurasti nos

Josh.2.21 et illa respondit sicut locuti estis ita fiat dimittensque eos ut pergerent adpendit funiculum coccineum in fenestra

Josh.2.22 illi vero ambulantes pervenerunt ad montana et manserunt ibi tres dies donec reverterentur qui fuerant persecuti quaerentes enim per omnem viam non reppererunt eos

Josh.2.23 quibus urbem ingressis reversi sunt et descenderunt exploratores de monte et Iordane transmisso venerunt ad Iosue filium Nun narraveruntque ei omnia quae acciderant sibi

Josh.2.24 atque dixerunt tradidit Dominus in manus nostras omnem terram hanc et timore prostrati sunt cuncti habitatores eius

Josh.3

Josh.3.1 igitur Iosue de nocte consurgens movit castra egredientesque de Setthim venerunt ad Iordanem ipse et omnes filii Israhel et morati sunt ibi per tres dies

Josh.3.2 quibus evolutis transierunt praecones per castrorum medium

Josh.3.3 et clamare coeperunt quando videritis arcam foederis Domini Dei vestri et sacerdotes stirpis leviticae portantes eam vos quoque consurgite et sequimini praecedentes

Josh.3.4 sitque inter vos et arcam spatium cubitorum duum milium ut procul videre possitis et nosse per quam viam ingrediamini quia prius non ambulastis per eam et cavete ne adpropinquetis ad arcam

Josh.3.5 dixitque Iosue ad populum sanctificamini cras enim faciet Dominus inter vos mirabilia

Josh.3.6 et ait ad sacerdotes tollite arcam foederis et praecedite populum qui iussa conplentes tulerunt et ambulaverunt ante eos

Josh.3.7 dixitque Dominus ad Iosue hodie incipiam exaltare te coram omni Israhel ut sciant quod sicut cum Mosi fui ita et tecum sim

Josh.3.8 tu autem praecipe sacerdotibus qui portant arcam foederis et dic eis cum ingressi fueritis partem aquae Iordanis state in ea

Josh.3.9 dixitque Iosue ad filios Israhel accedite huc et audite verba Domini Dei vestri

Josh.3.10 et rursum in hoc inquit scietis quod Dominus Deus vivens in medio vestri est et disperdat in conspectu vestro Chananeum Hettheum Eveum et Ferezeum Gergeseum quoque et Amorreum et Iebuseum

Josh.3.11 ecce arca foederis Domini omnis terrae antecedet vos per Iordanem

Josh.3.12 parate duodecim viros de tribubus Israhel singulos per singulas tribus

Josh.3.13 et cum posuerint vestigia pedum suorum sacerdotes qui portant arcam Domini Dei universae terrae in aquis Iordanis aquae quae inferiores sunt decurrent atque deficient quae autem desuper veniunt in una mole consistent

Josh.3.14 igitur egressus est populus de tabernaculis suis ut transirent Iordanem et sacerdotes qui portabant arcam foederis pergebant ante eum

Josh.3.15 ingressisque eis Iordanem et pedibus eorum tinctis in parte aquae cum Iordanis autem ripas alvei sui tempore messis impleret

Josh.3.16 steterunt aquae descendentes in uno loco et instar montis intumescentes apparebant procul ab urbe quae vocatur Adom usque ad locum Sarthan quae autem inferiores erant in mare Solitudinis quod nunc vocatur Mortuum descenderunt usquequo omnino deficerent

Josh.3.17 populus autem incedebat contra Iordanem et sacerdotes qui portabant arcam foederis Domini stabant super siccam humum in medio Iordanis accincti omnisque populus per arentem alveum transiebat

Josh.4

Josh.4.1 quibus transgressis dixit Dominus ad Iosue

Josh.4.2 elige duodecim viros singulos per singulas tribus

Josh.4.3 et praecipe eis ut tollant de medio Iordanis alveo ubi steterunt sacerdotum pedes duodecim durissimos lapides quos ponetis in loco castrorum ubi fixeritis hac nocte tentoria

Josh.4.4 vocavitque Iosue duodecim viros quos elegerat de filiis Israhel singulos de tribubus singulis

Josh.4.5 et ait ad eos ite ante arcam Domini Dei vestri ad Iordanis medium et portate singuli singulos lapides in umeris vestris iuxta numerum filiorum Israhel

Josh.4.6 ut sit signum inter vos et quando interrogaverint vos filii vestri cras dicentes quid sibi volunt isti lapides

Josh.4.7 respondebitis eis defecerunt aquae Iordanis ante arcam foederis Domini cum transiret eum idcirco positi sunt lapides isti in monumentum filiorum Israhel usque in aeternum

Josh.4.8 fecerunt ergo filii Israhel sicut eis praecepit Iosue portantes de medio Iordanis alveo duodecim lapides ut ei Dominus imperarat iuxta numerum filiorum Israhel usque ad locum in quo castrametati sunt ibique posuerunt eos

Josh.4.9 alios quoque duodecim lapides posuit Iosue in medio Iordanis alveo ubi steterunt sacerdotes qui portabant arcam foederis et sunt ibi usque in praesentem diem

Josh.4.10 sacerdotes autem qui portabant arcam stabant in Iordanis medio donec omnia conplerentur quae Iosue ut loqueretur ad populum praeceperat Dominus et dixerat ei Moses festinavitque populus et transiit

Josh.4.11 cumque transissent omnes transivit et arca Domini sacerdotesque pergebant ante populum

Josh.4.12 filii quoque Ruben et Gad et dimidiae tribus Manasse armati praecedebant filios Israhel sicut eis praeceperat Moses

Josh.4.13 et quadraginta pugnatorum milia per turmas et cuneos incedebant per plana atque campestria urbis Hiericho

Josh.4.14 in illo die magnificavit Dominus Iosue coram omni Israhel ut timerent eum sicut timuerant Mosen dum adviveret

Josh.4.15 dixitque ad eum

Josh.4.16 praecipe sacerdotibus qui portant arcam foederis ut ascendant de Iordane

Josh.4.17 qui praecepit eis dicens ascendite de Iordane

Josh.4.18 cumque ascendissent portantes arcam foederis Domini et siccam humum calcare coepissent reversae sunt aquae in alveum suum et fluebant sicut ante consueverant

Josh.4.19 populus autem ascendit de Iordane decimo mensis primi die et castrametati sunt in Galgalis contra orientalem plagam urbis Hiericho

Josh.4.20 duodecim quoque lapides quos de Iordanis alveo sumpserant posuit Iosue in Galgalis

Josh.4.21 et dixit ad filios Israhel quando interrogaverint filii vestri cras patres suos et dixerint eis quid sibi volunt isti lapides

Josh.4.22 docebitis eos atque dicetis per arentem alveum transivit Israhel Iordanem istum

Josh.4.23 siccante Domino Deo vestro aquas eius in conspectu vestro donec transiretis

Josh.4.24 sicut fecerat prius in mari Rubro quod siccavit donec transiremus

Josh.4.25 ut discant omnes terrarum populi fortissimam Domini manum et ut vos timeatis Dominum Deum vestrum omni tempore

Josh.5

Josh.5.1 postquam ergo audierunt omnes reges Amorreorum qui habitabant trans Iordanem ad occidentalem plagam et cuncti reges Chanaan qui propinqua possidebant Magno mari loca quod siccasset Dominus fluenta Iordanis coram filiis Israhel donec transirent dissolutum est cor eorum et non remansit in eis spiritus timentium introitum filiorum Israhel

Josh.5.2 eo tempore ait Dominus ad Iosue fac tibi cultros lapideos et circumcide secundo filios Israhel

Josh.5.3 fecit quod iusserat Dominus et circumcidit filios Israhel in colle Praeputiorum

Josh.5.4 haec autem causa est secundae circumcisionis omnis populus qui egressus est ex Aegypto generis masculini universi bellatores viri mortui sunt in deserto per longissimos viae circuitus

Josh.5.5 qui omnes circumcisi erant populus autem qui natus est in deserto

Josh.5.6 per quadraginta annos itineris latissimae solitudinis incircumcisus fuit donec consumerentur qui non audierant vocem Domini et quibus ante iuraverat ut ostenderet eis terram lacte et melle manantem

Josh.5.7 horum filii in locum successerunt patrum et circumcisi sunt ab Iosue quia sicut nati fuerant in praeputio erant nec eos in via aliquis circumciderat

Josh.5.8 postquam autem omnes circumcisi sunt manserunt in eodem castrorum loco donec sanarentur

Josh.5.9 dixitque Dominus ad Iosue hodie abstuli obprobrium Aegypti a vobis vocatumque est nomen loci illius Galgala usque in praesentem diem

Josh.5.10 manseruntque filii Israhel in Galgalis et fecerunt phase quartadecima die mensis ad vesperum in campestribus Hiericho

Josh.5.11 et comederunt de frugibus terrae die altero azymos panes et pulentam eiusdem anni

Josh.5.12 defecitque manna postquam comederunt de frugibus terrae nec usi sunt ultra illo cibo filii Israhel sed comederunt de frugibus praesentis anni terrae Chanaan

Josh.5.13 cum autem esset Iosue in agro urbis Hiericho levavit oculos et vidit virum stantem contra se et evaginatum tenentem gladium perrexitque ad eum et ait noster es an adversariorum

Josh.5.14 qui respondit nequaquam sed sum princeps exercitus Domini et nunc venio

Josh.5.15 cecidit Iosue pronus in terram et adorans ait quid dominus meus loquitur ad servum suum

Josh.5.16 solve inquit calciamentum de pedibus tuis locus enim in quo stas sanctus est fecitque Iosue ut sibi fuerat imperatum

Josh.6

Josh.6.1 Hiericho autem clausa erat atque munita timore filiorum Israhel et nullus egredi audebat aut ingredi

Josh.6.2 dixitque Dominus ad Iosue ecce dedi in manus tuas Hiericho et regem eius omnesque fortes viros

Josh.6.3 circuite urbem cuncti bellatores semel per diem sic facietis sex diebus

Josh.6.4 septimo autem die sacerdotes tollant septem bucinas quarum usus est in iobeleo et praecedant arcam foederis septiesque circuibitis civitatem et sacerdotes clangent bucinis

Josh.6.5 cumque insonuerit vox tubae longior atque concisior et in auribus vestris increpuerit conclamabit omnis populus vociferatione maxima et muri funditus corruent civitatis ingredienturque singuli per locum contra quem steterint

Josh.6.6 vocavit ergo Iosue filius Nun sacerdotes et dixit ad eos tollite arcam foederis et septem alii sacerdotes tollant septem iobeleorum bucinas et incedant ante arcam Domini

Josh.6.7 ad populum quoque ait vadite et circuite civitatem armati praecedentes arcam Domini

Josh.6.8 cumque Iosue verba finisset et septem sacerdotes septem bucinis clangerent ante arcam foederis Domini

Josh.6.9 omnisque praecederet armatus exercitus reliquum vulgus arcam sequebatur ac bucinis omnia concrepabant

Josh.6.10 praeceperat autem Iosue populo dicens non clamabitis nec audietur vox vestra neque ullus sermo ex ore vestro egredietur donec veniat dies in quo dicam vobis clamate et vociferamini

Josh.6.11 circuivit ergo arca Domini civitatem semel per diem et reversa in castra mansit ibi

Josh.6.12 igitur Iosue de nocte consurgente tulerunt sacerdotes arcam Domini

Josh.6.13 et septem ex eis septem bucinas quarum in iobeleis usus est praecedebantque arcam Domini ambulantes atque clangentes et armatus populus ibat ante eos vulgus autem reliquum sequebatur arcam et bucinis personabat

Josh.6.14 circumieruntque civitatem secundo die semel et reversi sunt in castra sic fecerunt sex diebus

Josh.6.15 die autem septimo diluculo consurgentes circumierunt urbem sicut dispositum erat septies

Josh.6.16 cumque septimo circuitu clangerent bucinis sacerdotes dixit Iosue ad omnem Israhel vociferamini tradidit enim vobis Dominus civitatem

Josh.6.17 sitque civitas haec anathema et omnia quae in ea sunt Domino sola Raab meretrix vivat cum universis qui cum ea in domo sunt abscondit enim nuntios quos direximus

Josh.6.18 vos autem cavete ne de his quae praecepta sunt quippiam contingatis et sitis praevaricationis rei et omnia castra Israhel sub peccato sint atque turbentur

Josh.6.19 quicquid autem auri et argenti fuerit et vasorum aeneorum ac ferri Domino consecretur repositum in thesauris eius

Josh.6.20 igitur omni vociferante populo et clangentibus tubis postquam in aures multitudinis vox sonitusque increpuit muri ilico corruerunt et ascendit unusquisque per locum qui contra se erat ceperuntque civitatem

Josh.6.21 et interfecerunt omnia quae erant in ea a viro usque ad mulierem ab infante usque ad senem boves quoque et oves et asinos in ore gladii percusserunt

Josh.6.22 duobus autem viris qui exploratores missi fuerant dixit Iosue ingredimini domum mulieris meretricis et producite eam omniaque quae illius sunt sicut illi iuramento firmastis

Josh.6.23 ingressique iuvenes eduxerunt Raab et parentes eius fratres quoque et cunctam supellectilem ac cognationem illius et extra castra Israhel manere fecerunt

Josh.6.24 urbem autem et omnia quae in ea sunt succenderunt absque argento et auro et vasis aeneis ac ferro quae in aerarium Domini consecrarunt

Josh.6.25 Raab vero meretricem et domum patris eius atque omnia quae habebat fecit Iosue vivere et habitaverunt in medio Israhel usque in praesentem diem eo quod absconderit nuntios quos miserat ut explorarent Hiericho in tempore illo inprecatus est Iosue dicens

Josh.6.26 maledictus vir coram Domino qui suscitaverit et aedificaverit civitatem Hiericho in primogenito suo fundamenta illius iaciat et in novissimo liberorum ponat portas eius

Josh.6.27 fuit ergo Dominus cum Iosue et nomen eius in omni terra vulgatum est

Josh.7

Josh.7.1 filii autem Israhel praevaricati sunt mandatum et usurpaverunt de anathemate nam Achan filius Charmi filii Zabdi filii Zare de tribu Iuda tulit aliquid de anathemate iratusque est Dominus contra filios Israhel

Josh.7.2 cumque mitteret Iosue de Hiericho viros contra Ahi quae est iuxta Bethaven ad orientalem plagam oppidi Bethel dixit eis ascendite et explorate terram qui praecepta conplentes exploraverunt Ahi

Josh.7.3 et reversi dixerunt ei non ascendat omnis populus sed duo vel tria milia virorum pergant et deleant civitatem quare omnis populus frustra vexatur contra hostes paucissimos

Josh.7.4 ascenderunt ergo tria milia pugnatores qui statim terga vertentes

Josh.7.5 percussi sunt a viris urbis Ahi et corruerunt ex eis triginta et sex homines persecutique sunt eos adversarii de porta usque Sabarim et ceciderunt per prona fugientes pertimuitque cor populi et instar aquae liquefactum est

Josh.7.6 Iosue vero scidit vestimenta sua et cecidit pronus in terram coram arca Domini usque ad vesperum tam ipse quam omnes senes Israhel miseruntque pulverem super capita sua

Josh.7.7 et dixit Iosue heu Domine Deus quid voluisti transducere populum istum Iordanem fluvium ut traderes nos in manus Amorrei et perderes utinam ut coepimus mansissemus trans Iordanem

Josh.7.8 mi Domine Deus quid dicam videns Israhelem hostibus suis terga vertentem

Josh.7.9 audient Chananei et omnes habitatores terrae ac pariter conglobati circumdabunt nos atque delebunt nomen nostrum de terra et quid facies magno nomini tuo

Josh.7.10 dixitque Dominus ad Iosue surge cur iaces pronus in terra

Josh.7.11 peccavit Israhel et praevaricatus est pactum meum tuleruntque de anathemate et furati sunt atque mentiti et absconderunt inter vasa sua

Josh.7.12 nec poterit Israhel stare ante hostes suos eosque fugiet quia pollutus est anathemate non ero ultra vobiscum donec conteratis eum qui huius sceleris reus est

Josh.7.13 surge sanctifica populum et dic eis sanctificamini in crastinum haec enim dicit Dominus Deus Israhel anathema in medio tui est Israhel non poteris stare coram hostibus tuis donec deleatur ex te qui hoc contaminatus est scelere

Josh.7.14 accedetisque mane singuli per tribus vestras et quamcumque tribum sors invenerit accedet per cognationes suas et cognatio per domos domusque per viros

Josh.7.15 et quicumque ille in hoc facinore fuerit deprehensus conburetur igni cum omni substantia sua quoniam praevaricatus est pactum Domini et fecit nefas in Israhel

Josh.7.16 surgens itaque Iosue mane adplicavit Israhel per tribus suas et inventa est tribus Iuda

Josh.7.17 quae cum iuxta familias suas esset oblata inventa est familia Zarai illam quoque per viros offerens repperit Zabdi

Josh.7.18 cuius domum in singulos dividens viros invenit Achan filium Charmi filii Zabdi filii Zare de tribu Iuda

Josh.7.19 et ait ad Achan fili mi da gloriam Domino Deo Israhel et confitere atque indica mihi quid feceris ne abscondas

Josh.7.20 responditque Achan Iosue et dixit ei vere ego peccavi Domino Deo Israhel et sic et sic feci

Josh.7.21 vidi enim inter spolia pallium coccineum valde bonum et ducentos siclos argenti regulamque auream quinquaginta siclorum et concupiscens abstuli et abscondi in terra contra medium tabernaculi mei argentumque fossa humo operui

Josh.7.22 misit ergo Iosue ministros qui currentes ad tabernaculum illius reppererunt cuncta abscondita in eodem loco et argentum simul

Josh.7.23 auferentesque de tentorio tulerunt ea ad Iosue et ad omnes filios Israhel proieceruntque ante Dominum

Josh.7.24 tollens itaque Iosue Achan filium Zare argentumque et pallium et auream regulam filiosque eius et filias boves et asinos et oves ipsumque tabernaculum et cunctam supellectilem et omnis Israhel cum eo duxerunt eos ad vallem Achor

Josh.7.25 ubi dixit Iosue quia turbasti nos exturbet te Dominus in die hac lapidavitque eum omnis Israhel et cuncta quae illius erant igne consumpta sunt

Josh.7.26 congregaverunt quoque super eum acervum magnum lapidum qui permanet usque in praesentem diem et aversus est furor Domini ab eis vocatumque est nomen loci illius vallis Achor usque hodie

Josh.8

Josh.8.1 dixit autem Dominus ad Iosue ne timeas neque formides tolle tecum omnem multitudinem pugnatorum et consurgens ascende in oppidum Ahi ecce tradidi in manu tua regem eius et populum urbemque et terram

Josh.8.2 faciesque urbi Ahi et regi eius sicut fecisti Hiericho et regi illius praedam vero et omnia animantia diripietis vobis pone insidias urbi post eam

Josh.8.3 surrexitque Iosue et omnis exercitus bellatorum cum eo ut ascenderent in Ahi et electa triginta milia virorum fortium misit nocte

Josh.8.4 praecepitque eis dicens ponite insidias post civitatem nec longius recedatis et eritis omnes parati

Josh.8.5 ego autem et reliqua multitudo quae mecum est accedemus ex adverso contra urbem cumque exierint contra nos sicut ante fecimus fugiemus et terga vertemus

Josh.8.6 donec persequentes ab urbe longius protrahantur putabunt enim fugere nos sicut prius

Josh.8.7 nobis ergo fugientibus et illis sequentibus consurgetis de insidiis et vastabitis civitatem tradetque eam Dominus Deus vester in manus vestras

Josh.8.8 cumque ceperitis succendite eam sic omnia facietis ut iussi

Josh.8.9 dimisitque eos et perrexerunt ad insidiarum locum sederuntque inter Bethel et Ahi ad occidentalem plagam urbis Ahi Iosue autem nocte illa in medio mansit populi

Josh.8.10 surgensque diluculo recensuit socios et ascendit cum senioribus in fronte exercitus vallatus auxilio pugnatorum

Josh.8.11 cumque venissent et ascendissent ex adverso civitatis steterunt ad septentrionalem urbis plagam inter quam et eos vallis media erat

Josh.8.12 quinque milia autem viros elegerat et posuerat in insidiis inter Bethaven et Ahi ex occidentali parte eiusdem civitatis

Josh.8.13 omnis vero reliquus exercitus ad aquilonem aciem dirigebat ita ut novissimi multitudinis occidentalem plagam urbis adtingerent abiit ergo Iosue nocte illa et stetit in vallis medio

Josh.8.14 quod cum vidisset rex Ahi festinavit mane et egressus est cum omni exercitu civitatis direxitque aciem contra desertum ignorans quod post tergum laterent insidiae

Josh.8.15 Iosue vero et omnis Israhel cesserunt loco simulantes metum et fugientes per viam solitudinis

Josh.8.16 at illi vociferantes pariter et se mutuo cohortantes persecuti sunt eos cumque recessissent a civitate

Josh.8.17 et ne unus quidem in urbe Ahi et Bethel remansisset qui non persequeretur Israhel sicut eruperant aperta oppida relinquentes

Josh.8.18 dixit Dominus ad Iosue leva clypeum qui in manu tua est contra urbem Ahi quoniam tibi tradam eam

Josh.8.19 cumque elevasset clypeum ex adverso civitatis insidiae quae latebant surrexerunt confestim et pergentes ad civitatem ceperunt et succenderunt eam

Josh.8.20 viri autem civitatis qui persequebantur Iosue respicientes et videntes fumum urbis ad caelum usque conscendere non potuerunt ultra huc illucque diffugere praesertim cum hii qui simulaverant fugam et tendebant ad solitudinem contra persequentes fortissime restitissent

Josh.8.21 vidensque Iosue et omnis Israhel quod capta esset civitas et fumus urbis ascenderet reversus percussit viros Ahi

Josh.8.22 siquidem et illi qui ceperant et succenderant civitatem egressi ex urbe contra suos medios hostium ferire coeperunt cum ergo ex utraque parte adversarii caederentur ita ut nullus de tanta multitudine salvaretur

Josh.8.23 regem quoque urbis Ahi adprehendere viventem et obtulerunt Iosue

Josh.8.24 igitur omnibus interfectis qui Israhelem ad deserta tendentem fuerant persecuti et in eodem loco gladio corruentibus reversi filii Israhel percusserunt civitatem

Josh.8.25 erant autem qui in eo die conciderant a viro usque ad mulierem duodecim milia hominum omnes urbis Ahi

Josh.8.26 Iosue vero non contraxit manum quam in sublime porrexerat tenens clypeum donec interficerentur omnes habitatores Ahi

Josh.8.27 iumenta autem et praedam civitatis diviserunt sibi filii Israhel sicut praeceperat Dominus Iosue

Josh.8.28 qui succendit urbem et fecit eam tumulum sempiternum

Josh.8.29 regem quoque eius suspendit in patibulo usque ad vesperum et solis occasum praecepitque et deposuerunt cadaver eius de cruce proieceruntque in ipso introitu civitatis congesto super eum magno acervo lapidum qui permanet usque in praesentem diem

Josh.8.30 tunc aedificavit Iosue altare Domino Deo Israhel in monte Hebal

Josh.8.31 sicut praeceperat Moses famulus Domini filiis Israhel et scriptum est in volumine legis Mosi altare de lapidibus inpolitis quos ferrum non tetigit et obtulit super eo holocausta Domino immolavitque pacificas victimas

Josh.8.32 et scripsit super lapides deuteronomium legis Mosi quod ille digesserat coram filiis Israhel

Josh.8.33 omnis autem populus et maiores natu ducesque ac iudices stabant ex utraque parte arcae in conspectu sacerdotum qui portabant arcam foederis Domini ut advena ita et indigena media eorum pars iuxta montem Garizim et media iuxta montem Hebal sicut praeceperat Moses famulus Domini et primum quidem benedixit populo Israhel

Josh.8.34 post haec legit omnia verba benedictionis et maledictionis et cuncta quae scripta erant in legis volumine

Josh.8.35 nihil ex his quae Moses iusserat reliquit intactum sed universa replicavit coram omni multitudine Israhel mulieribus ac parvulis et advenis qui inter eos morabantur

Josh.9

Josh.9.1 quibus auditis cuncti reges trans Iordanem qui versabantur in montanis et in campestribus in maritimis ac litore maris Magni hii quoque qui habitabant iuxta Libanum Hettheus et Amorreus et Chananeus Ferezeus et Eveus et Iebuseus

Josh.9.2 congregati sunt pariter ut pugnarent contra Iosue et Israhel uno animo eademque sententia

Josh.9.3 at hii qui habitabant in Gabaon audientes cuncta quae fecerat Iosue Hiericho et Ahi

Josh.9.4 et callide cogitantes tulerunt sibi cibaria saccos veteres asinis inponentes et utres vinarios scissos atque consutos

Josh.9.5 calciamentaque perantiqua quae ad indicium vetustatis pittaciis consuta erant induti veteribus vestimentis panes quoque quos portabant ob viaticum duri erant et in frusta comminuti

Josh.9.6 perrexeruntque ad Iosue qui tunc morabatur in castris Galgalae et dixerunt ei atque omni simul Israheli de terra longinqua venimus pacem vobiscum facere cupientes responderuntque viri Israhel ad eos atque dixerunt

Josh.9.7 ne forsitan in terra quae nobis sorte debetur habitetis et non possimus foedus inire vobiscum

Josh.9.8 at illi ad Iosue servi inquiunt tui sumus quibus Iosue quinam ait estis et unde venistis

Josh.9.9 responderunt de terra longinqua valde venerunt servi tui in nomine Domini Dei tui audivimus enim famam potentiae eius cuncta quae fecit in Aegypto

Josh.9.10 et duobus Amorreorum regibus trans Iordanem Seon regi Esebon et Og regi Basan qui erat in Astharoth

Josh.9.11 dixeruntque nobis seniores et omnes habitatores terrae nostrae tollite in manibus cibaria ob longissimam viam et occurrite eis ac dicite servi vestri sumus foedus inite nobiscum

Josh.9.12 en panes quando egressi sumus de domibus nostris ut veniremus ad vos calidos sumpsimus nunc sicci facti sunt et vetustate nimia comminuti

Josh.9.13 utres vini novos implevimus nunc rupti sunt et soluti vestes et calciamenta quibus induimur et quae habemus in pedibus ob longitudinem largioris viae trita sunt et paene consumpta

Josh.9.14 susceperunt igitur de cibariis eorum et os Domini non interrogaverunt

Josh.9.15 fecitque Iosue cum eis pacem et inito foedere pollicitus est quod non occiderentur principes quoque multitudinis iuraverunt eis

Josh.9.16 post dies autem tres initi foederis audierunt quod in vicino habitarent et inter eos futuri essent

Josh.9.17 moveruntque castra filii Israhel et venerunt in civitates eorum die tertio quarum haec vocabula sunt Gabaon et Caphira et Beroth et Cariathiarim

Josh.9.18 et non percusserunt eos eo quod iurassent eis principes multitudinis in nomine Domini Dei Israhel murmuravit itaque omne vulgus contra principes

Josh.9.19 qui responderunt eis iuravimus illis in nomine Domini Dei Israhel et idcirco non possumus eos contingere

Josh.9.20 sed hoc faciemus eis reserventur quidem ut vivant ne contra nos ira Domini concitetur si peieraverimus

Josh.9.21 sed sic vivant ut in usus universae multitudinis ligna caedant aquasque conportent quibus haec loquentibus

Josh.9.22 vocavit Gabaonitas Iosue et dixit eis cur nos decipere fraude voluistis ut diceretis procul valde habitamus a vobis cum in medio nostri sitis

Josh.9.23 itaque sub maledictione eritis et non deficiet de stirpe vestra ligna caedens aquasque conportans in domum Dei mei

Josh.9.24 qui responderunt nuntiatum est nobis servis tuis quae promisisset Dominus Deus tuus Mosi servo suo ut traderet vobis omnem terram et disperderet cunctos habitatores eius timuimus igitur valde et providimus animabus nostris vestro terrore conpulsi et hoc consilium inivimus

Josh.9.25 nunc autem in manu tua sumus quod tibi bonum et rectum videtur fac nobis

Josh.9.26 fecit ergo Iosue ut dixerat et liberavit eos de manibus filiorum Israhel ut non occiderentur

Josh.9.27 decrevitque in illo die esse eos in ministerium cuncti populi et altaris Domini caedentes ligna et aquas conportantes usque in praesens tempus in loco quem Dominus elegisset

Josh.10

Josh.10.1 quae cum audisset Adonisedec rex Hierusalem quod scilicet cepisset Iosue Ahi et subvertisset eam sicut enim fecerat Hiericho et regi eius sic fecit Ahi et regi illius et quod transfugissent Gabaonitae ad Israhel et essent foederati eorum

Josh.10.2 timuit valde urbs enim magna erat Gabaon et una regalium civitatum et maior oppido Ahi omnesque bellatores eius fortissimi

Josh.10.3 misit ergo Adonisedec rex Hierusalem ad Oham regem Hebron et ad Pharam regem Hieremoth ad Iaphie quoque regem Lachis et ad Dabir regem Eglon dicens

Josh.10.4 ascendite ad me et ferte praesidium ut expugnemus Gabaon quare transfugerit ad Iosue et filios Israhel

Josh.10.5 congregati igitur ascenderunt quinque reges Amorreorum rex Hierusalem rex Hebron rex Hieremoth rex Lachis rex Eglon simul cum exercitibus suis et castrametati sunt circa Gabaon obpugnantes eam

Josh.10.6 habitatores autem Gabaon urbis obsessae miserunt ad Iosue qui tunc morabatur in castris apud Galgalam et dixerunt ei ne retrahas manus tuas ab auxilio servorum tuorum ascende cito et libera nos ferque praesidium convenerunt enim adversum nos omnes reges Amorreorum qui habitant in montanis

Josh.10.7 ascenditque Iosue de Galgalis et omnis exercitus bellatorum cum eo viri fortissimi

Josh.10.8 dixitque Dominus ad Iosue ne timeas eos in manus enim tuas tradidi illos nullus tibi ex eis resistere poterit

Josh.10.9 inruit itaque Iosue super eos repente tota ascendens nocte de Galgalis

Josh.10.10 et conturbavit eos Dominus a facie Israhel contrivitque plaga magna in Gabaon ac persecutus est per viam ascensus Bethoron et percussit usque Azeca et Maceda

Josh.10.11 cumque fugerent filios Israhel et essent in descensu Bethoron Dominus misit super eos lapides magnos de caelo usque Azeca et mortui sunt multo plures lapidibus grandinis quam quos gladio percusserant filii Israhel

Josh.10.12 tunc locutus est Iosue Domino in die qua tradidit Amorreum in conspectu filiorum Israhel dixitque coram eis sol contra Gabaon ne movearis et luna contra vallem Ahialon

Josh.10.13 steteruntque sol et luna donec ulcisceretur se gens de inimicis suis nonne scriptum est hoc in libro Iustorum stetit itaque sol in medio caeli et non festinavit occumbere spatio unius diei

Josh.10.14 non fuit ante et postea tam longa dies oboediente Domino voci hominis et pugnante pro Israhel

Josh.10.15 reversusque est Iosue cum omni Israhel in castra Galgalae

Josh.10.16 fugerant enim quinque reges et se absconderant in spelunca urbis Maceda

Josh.10.17 nuntiatumque est Iosue quod inventi essent quinque reges latentes in spelunca Maceda

Josh.10.18 qui praecepit sociis et ait volvite saxa ingentia ad os speluncae et ponite viros industrios qui clausos custodiant

Josh.10.19 vos autem nolite stare sed persequimini hostes et extremos quosque fugientium caedite ne dimittatis eos urbium suarum intrare praesidia quos tradidit Dominus Deus in manus vestras

Josh.10.20 caesis igitur adversariis plaga magna et usque ad internicionem paene consumptis hii qui Israhel effugere potuerunt ingressi sunt civitates munitas

Josh.10.21 reversusque est omnis exercitus ad Iosue in Maceda ubi tunc erant castra sani et integro numero nullusque contra filios Israhel muttire ausus est

Josh.10.22 praecepitque Iosue dicens aperite os speluncae et producite ad me quinque reges qui in ea latitant

Josh.10.23 fecerunt ministri ut sibi fuerat imperatum et eduxerunt ad eum quinque reges de spelunca regem Hierusalem regem Hebron regem Hieremoth regem Lachis regem Eglon

Josh.10.24 cumque educti essent ad eum vocavit omnes viros Israhel et ait ad principes exercitus qui secum erant ite et ponite pedes super colla regum istorum qui cum perrexissent et subiectorum pedibus colla calcarent

Josh.10.25 rursum ait ad eos nolite timere nec paveatis confortamini et estote robusti sic enim faciet Dominus cunctis hostibus vestris adversum quos dimicatis

Josh.10.26 percussitque Iosue et interfecit eos atque suspendit super quinque stipites fueruntque suspensi usque ad vesperum

Josh.10.27 cumque occumberet sol praecepit sociis ut deponerent eos de patibulis qui depositos proiecerunt in speluncam in qua latuerant et posuerunt super os eius saxa ingentia quae permanent usque in praesens

Josh.10.28 eodem die Macedam quoque cepit Iosue et percussit in ore gladii regemque illius interfecit et omnes habitatores eius non dimisit in ea saltim parvas reliquias fecitque regi Maceda sicut fecerat regi Hiericho

Josh.10.29 transivit cum omni Israhel de Maceda in Lebna et pugnabat contra eam

Josh.10.30 quam tradidit Dominus cum rege suo in manu Israhel percusseruntque urbem in ore gladii et omnes habitatores eius non dimiserunt in ea ullas reliquias feceruntque regi Lebna sicut fecerant regi Hiericho

Josh.10.31 de Lebna transivit in Lachis et exercitu per gyrum disposito obpugnabat eam

Josh.10.32 tradiditque Dominus Lachis in manu Israhel et cepit eam die altero atque percussit in ore gladii omnemque animam quae fuerat in ea sicut fecerat Lebna

Josh.10.33 eo tempore ascendit Hiram rex Gazer ut auxiliaretur Lachis quem percussit Iosue cum omni populo eius usque ad internicionem

Josh.10.34 transivitque de Lachis in Eglon et circumdedit

Josh.10.35 atque expugnavit eam eadem die percussitque in ore gladii omnes animas quae erant in ea iuxta omnia quae fecerat Lachis

Josh.10.36 ascendit quoque cum omni Israhele de Eglon in Hebron et pugnavit contra eam

Josh.10.37 cepitque et percussit in ore gladii regem quoque eius et omnia oppida regionis illius universasque animas quae in ea fuerant commoratae non reliquit in ea ullas reliquias sicut fecerat Eglon sic fecit et Hebron cuncta quae in ea repperit consumens gladio

Josh.10.38 inde reversus in Dabir

Josh.10.39 cepit eam atque vastavit

Josh.10.40 regem quoque eius et omnia per circuitum oppida percussit in ore gladii non dimisit in ea ullas reliquias sicut fecerat Hebron et Lebna et regibus earum sic fecit Dabir et regi illius

Josh.10.41 percussit itaque Iosue omnem terram montanam et meridianam atque campestrem et Asedoth cum regibus suis non dimisit in ea ullas reliquias sed omne quod spirare poterat interfecit sicut praeceperat ei Dominus Deus Israhel

Josh.10.42 a Cadesbarne usque Gazam omnem terram Gosen usque Gabaon

Josh.10.43 universos reges et regiones eorum uno cepit impetu atque vastavit Dominus enim Deus Israhel pugnabat pro eo

Josh.10.44 reversusque est cum omni Israhele ad locum castrorum in Galgala

Josh.11

Josh.11.1 quae cum audisset Iabin rex Asor misit ad Iobab regem Madon et ad regem Someron atque ad regem Acsaph

Josh.11.2 ad reges quoque aquilonis qui habitabant in montanis et in planitie contra meridiem Cheneroth in campestribus quoque et in regionibus Dor iuxta mare

Josh.11.3 Chananeumque ab oriente et occidente et Amorreum atque Hettheum ac Ferezeum et Iebuseum in montanis Eveum quoque qui habitabat ad radices Hermon in terra Masphe

Josh.11.4 egressique sunt omnes cum turmis suis populus multus nimis sicut harena quae est in litore maris equi quoque et currus inmensae multitudinis

Josh.11.5 conveneruntque omnes reges isti in unum ad aquas Merom ut pugnarent contra Israhel

Josh.11.6 dixitque Dominus ad Iosue ne timeas eos cras enim hac eadem hora ego tradam omnes istos vulnerandos in conspectu Israhel equos eorum subnervabis et currus igne conbures

Josh.11.7 venitque Iosue et omnis exercitus cum eo adversum illos ad aquas Merom subito et inruerunt super eos

Josh.11.8 tradiditque illos Dominus in manu Israhel qui percusserunt eos et persecuti sunt usque ad Sidonem magnam et aquas Maserefoth campumque Masphe qui est ad orientalem illius partem ita percussit omnes ut nullas dimitteret ex eis reliquias

Josh.11.9 fecit sicut praeceperat ei Dominus equos eorum subnervavit currusque conbusit

Josh.11.10 reversusque statim cepit Asor et regem eius percussit gladio Asor enim antiquitus inter omnia regna haec principatum tenebat

Josh.11.11 percussitque omnes animas quae ibidem morabantur non dimisit in ea ullas reliquias sed usque ad internicionem universa vastavit ipsamque urbem permisit incendio

Josh.11.12 et omnes per circuitum civitates regesque earum cepit percussit atque delevit sicut praeceperat ei Moses famulus Domini

Josh.11.13 absque urbibus quae erant in collibus et in tumulis sitae ceteras succendit Israhel unam tantum Asor munitissimam flamma consumpsit

Josh.11.14 omnemque praedam istarum urbium ac iumenta diviserunt sibi filii Israhel cunctis hominibus interfectis

Josh.11.15 sicut praeceperat Dominus Mosi servo suo ita praecepit Moses Iosue et ille universa conplevit non praeteriit de universis mandatis ne unum quidem verbum quod iusserat Dominus Mosi

Josh.11.16 cepit itaque Iosue omnem terram montanam et meridianam terramque Gosen et planitiem et occidentalem plagam montemque Israhel et campestria eius

Josh.11.17 et partem montis quae ascendit Seir usque Baalgad per planitiem Libani subter montem Hermon omnes reges eorum cepit percussit occidit

Josh.11.18 multo tempore pugnavit Iosue contra reges istos

Josh.11.19 non fuit civitas quae se non traderet filiis Israhel praeter Eveum qui habitabat in Gabaon omnes bellando cepit

Josh.11.20 Domini enim sententiae fuerat ut indurarentur corda eorum et pugnarent contra Israhel et caderent et non mererentur ullam clementiam ac perirent sicut praeceperat Dominus Mosi

Josh.11.21 in tempore illo venit Iosue et interfecit Enacim de montanis Hebron et Dabir et Anab et de omni monte Iuda et Israhel urbesque eorum delevit

Josh.11.22 non reliquit ullum de stirpe Enacim in terra filiorum Israhel absque civitatibus Gaza et Geth et Azoto in quibus solis relicti sunt

Josh.11.23 cepit ergo Iosue omnem terram sicut locutus est Dominus ad Mosen et tradidit eam in possessionem filiis Israhel secundum partes et tribus suas quievitque terra a proeliis

Josh.12

Josh.12.1 hii sunt reges quos percusserunt filii Israhel et possederunt terram eorum trans Iordanem ad solis ortum a torrente Arnon usque ad montem Hermon et omnem orientalem plagam quae respicit solitudinem

Josh.12.2 Seon rex Amorreorum qui habitavit in Esebon dominatus est ab Aroer quae sita est super ripam torrentis Arnon et mediae partis in valle dimidiique Galaad usque ad torrentem Iaboc qui est terminus filiorum Ammon

Josh.12.3 et a solitudine usque ad mare Cheneroth contra orientem et usque ad mare Deserti quod est mare Salsissimum ad orientalem plagam per viam quae ducit Bethesimoth et ab australi parte quae subiacent Asedothphasga

Josh.12.4 terminus Og regis Basan de reliquiis Rafaim qui habitavit in Astharoth et in Edrain et dominatus est in monte Hermon et in Salacha atque in universa Basan usque ad terminos

Josh.12.5 Gesuri et Machathi et dimidiae partis Galaad terminos Seon regis Esebon

Josh.12.6 Moses famulus Domini et filii Israhel percusserunt eos tradiditque terram eorum Moses in possessionem Rubenitis et Gadditis et dimidiae tribui Manasse

Josh.12.7 hii sunt reges terrae quos percussit Iosue et filii Israhel trans Iordanem ad occidentalem plagam a Baalgad in campo Libani usque ad montem cuius pars ascendit in Seir tradiditque eam Iosue in possessionem tribubus Israhel singulis partes suas

Josh.12.8 tam in montanis quam in planis atque campestribus in Aseroth et solitudine ac meridie Hettheus fuit et Amorreus Chananeus et Ferezeus Eveus et Iebuseus

Josh.12.9 rex Hiericho unus rex Ahi quae est ex latere Bethel unus

Josh.12.10 rex Hierusalem unus rex Hebron unus

Josh.12.11 rex Hierimoth unus rex Lachis unus

Josh.12.12 rex Eglon unus rex Gazer unus

Josh.12.13 rex Dabir unus rex Gader unus

Josh.12.14 rex Herma unus rex Hered unus

Josh.12.15 rex Lebna unus rex Odollam unus

Josh.12.16 rex Maceda unus rex Bethel unus

Josh.12.17 rex Thaffua unus rex Afer unus

Josh.12.18 rex Afec unus rex Saron unus

Josh.12.19 rex Madon unus rex Asor unus

Josh.12.20 rex Someron unus rex Acsaph unus

Josh.12.21 rex Thenach unus rex Mageddo unus

Josh.12.22 rex Cades unus rex Iachanaem Chermeli unus

Josh.12.23 rex Dor et provinciae Dor unus rex gentium Galgal unus

Josh.12.24 rex Thersa unus omnes reges triginta et unus

Josh.13

Josh.13.1 Iosue senex provectaeque aetatis erat et dixit Dominus ad eum senuisti et longevus es terraque latissima derelicta est quae necdum est sorte divisa

Josh.13.2 omnis videlicet Galilea Philisthim et universa Gesuri

Josh.13.3 a fluvio turbido qui inrigat Aegyptum usque ad terminos Accaron contra aquilonem terra Chanaan quae in quinque regulos Philisthim dividitur Gazeos Azotios Ascalonitas Gettheos et Accaronitas

Josh.13.4 ad meridiem vero sunt Evei omnis terra Chanaan et Maara Sidoniorum usque Afeca et terminos Amorrei

Josh.13.5 eiusque confinia Libani quoque regio contra orientem a Baalgad sub monte Hermon donec ingrediaris Emath

Josh.13.6 omnium qui habitant in monte a Libano usque ad aquas Masrefoth universique Sidonii ego sum qui delebo eos a facie filiorum Israhel veniat ergo in parte hereditatis Israhel sicut praecepi tibi

Josh.13.7 et nunc divide terram in possessionem novem tribubus et dimidiae tribui Manasse

Josh.13.8 cum qua Ruben et Gad possederunt terram quam tradidit eis Moses famulus Domini trans fluenta Iordanis ad orientalem plagam

Josh.13.9 ab Aroer quae sita est in ripa torrentis Arnon et in vallis medio universaque campestria Medaba usque Dibon

Josh.13.10 et cunctas civitates Seon regis Amorrei qui regnavit in Esebon usque ad terminos filiorum Ammon

Josh.13.11 et Galaad ac terminum Gesuri et Machathi omnemque montem Hermon et universam Basan usque Saleca

Josh.13.12 omne regnum Og in Basan qui regnavit in Astharoth et Edraim ipse fuit de reliquiis Rafaim percussitque eos Moses atque delevit

Josh.13.13 nolueruntque disperdere filii Israhel Gesuri et Machathi et habitaverunt in medio Israhel usque in praesentem diem

Josh.13.14 tribui autem Levi non dedit possessionem sed sacrificia et victimae Domini Dei Israhel ipsa est eius hereditas sicut locutus est illi

Josh.13.15 dedit ergo Moses possessionem tribui filiorum Ruben iuxta cognationes suas

Josh.13.16 fuitque terminus eorum ab Aroer quae sita est in ripa torrentis Arnon et in valle eiusdem torrentis media universam planitiem quae ducit Medaba

Josh.13.17 et Esebon cunctosque viculos earum qui sunt in campestribus Dibon quoque et Bamothbaal et oppidum Baalmaon

Josh.13.18 Iessa et Cedmoth et Mepheeth

Josh.13.19 Cariathaim et Sebama et Sarathasar in monte convallis

Josh.13.20 Bethpheor et Asedothphasga et Bethaisimoth

Josh.13.21 omnes urbes campestres universaque regna Seon regis Amorrei qui regnavit in Esebon quem percussit Moses cum principibus Madian Eveum et Recem et Sur et Ur et Rabee duces Seon habitatores terrae

Josh.13.22 et Balaam filium Beor ariolum occiderunt filii Israhel gladio cum ceteris interfectis

Josh.13.23 factusque est terminus filiorum Ruben Iordanis fluvius haec est possessio Rubenitarum per cognationes suas urbium et viculorum

Josh.13.24 deditque Moses tribui Gad et filiis eius per cognationes suas possessionem cuius haec divisio est

Josh.13.25 terminus Iazer et omnes civitates Galaad dimidiamque partem terrae filiorum Ammon usque ad Aroer quae est contra Rabba

Josh.13.26 et ab Esebon usque Ramoth Masphe et Batanim et a Manaim usque ad terminos Dabir

Josh.13.27 in valle quoque Betharaam et Bethnemra et Soccoth et Saphon reliquam partem regni Seon regis Esebon huius quoque Iordanis finis est usque ad extremam partem maris Chenereth trans Iordanem ad orientalem plagam

Josh.13.28 haec est possessio filiorum Gad per familias suas civitates et villae earum

Josh.13.29 dedit et dimidiae tribui Manasse filiisque eius iuxta cognationes suas possessionem

Josh.13.30 cuius hoc principium est a Manaim universam Basan et cuncta regna Og regis Basan omnesque vicos Air qui sunt in Basan sexaginta oppida

Josh.13.31 et dimidiam partem Galaad Astharoth et Edrai urbes regni Og in Basan filiis Machir filii Manasse dimidiae parti filiorum Machir iuxta cognationes suas

Josh.13.32 hanc possessionem divisit Moses in campestribus Moab trans Iordanem contra Hiericho ad orientalem plagam

Josh.13.33 tribui autem Levi non dedit possessionem quoniam Dominus Deus Israhel ipse est possessio eius ut locutus est illi

Josh.14

Josh.14.1 hoc est quod possederunt filii Israhel in terra Chanaan quam dederunt eis Eleazar sacerdos et Iosue filius Nun et principes familiarum per tribus Israhel

Josh.14.2 sorte omnia dividentes sicut praeceperat Dominus in manu Mosi novem tribubus et dimidiae tribui

Josh.14.3 duabus enim tribubus et dimidiae dederat Moses trans Iordanem possessionem absque Levitis qui nihil terrae acceperunt inter fratres suos

Josh.14.4 sed in eorum successerant locum filii Ioseph in duas divisi tribus Manasse et Ephraim nec acceperunt Levitae aliam in terra partem nisi urbes ad habitandum et suburbana earum ad alenda iumenta et pecora sua

Josh.14.5 sicut praecepit Dominus Mosi ita fecerunt filii Israhel et diviserunt terram

Josh.14.6 accesserunt itaque filii Iuda ad Iosue in Galgala locutusque est ad eum Chaleb filius Iepphonne Cenezeus nosti quid locutus sit Dominus ad Mosen hominem Dei de me et te in Cadesbarne

Josh.14.7 quadraginta annorum eram quando me misit Moses famulus Domini de Cadesbarne ut considerarem terram nuntiavique ei quod mihi verum videbatur

Josh.14.8 fratres autem mei qui ascenderant mecum dissolverunt cor populi et nihilominus ego secutus sum Dominum Deum meum

Josh.14.9 iuravitque Moses in die illo dicens terram quam calcavit pes tuus erit possessio tua et filiorum tuorum in aeternum quia secutus es Dominum Deum meum

Josh.14.10 concessit ergo Dominus vitam mihi sicut pollicitus est usque in praesentem diem quadraginta et quinque anni sunt ex quo locutus est Dominus verbum istud ad Mosen quando ambulabat Israhel per solitudinem hodie octoginta quinque annorum sum

Josh.14.11 sic valens ut eo valebam tempore quando ad explorandum missus sum illius in me temporis fortitudo usque hodie perseverat tam ad bellandum quam ad gradiendum

Josh.14.12 da ergo mihi montem istum quem pollicitus est Dominus te quoque audiente in quo Enacim sunt et urbes magnae atque munitae si forte sit Dominus mecum et potuero delere eos sicut promisit mihi

Josh.14.13 benedixitque ei Iosue et tradidit Hebron in possessionem

Josh.14.14 atque ex eo fuit Hebron Chaleb filio Iepphonne Cenezeo usque in praesentem diem quia secutus est Dominum Deum Israhel

Josh.14.15 nomen Hebron antea vocabatur Cariatharbe Adam maximus ibi inter Enacim situs est et terra cessavit a proeliis

Josh.15

Josh.15.1 igitur sors filiorum Iudae per cognationes suas ista fuit a termino Edom desertum Sin contra meridiem et usque ad extremam partem australis plagae

Josh.15.2 initium eius a summitate maris Salsissimi et a lingua eius quae respicit meridiem

Josh.15.3 egrediturque contra ascensum Scorpionis et pertransit in Sina ascenditque in Cadesbarne et pervenit in Esrom ascendens Addara et circumiens Caricaa

Josh.15.4 atque inde pertransiens in Asemona et perveniens ad torrentem Aegypti eruntque termini eius mare Magnum hic erit finis meridianae plagae

Josh.15.5 ab oriente vero erit initium mare Salsissimum usque ad extrema Iordanis et ea quae respiciunt aquilonem a lingua maris usque ad eundem Iordanem fluvium

Josh.15.6 ascenditque terminus in Bethagla et transit ab aquilone in Betharaba ascendens ad lapidem Boem filii Ruben

Josh.15.7 et tendens usque ad terminos Debera de valle Achor contra aquilonem respiciens Galgala quae est ex adverso ascensionis Adommim ab australi parte torrentis transitque aquas quae vocantur fons Solis et erunt exitus eius ad fontem Rogel

Josh.15.8 ascenditque per convallem filii Ennom ex latere Iebusei ad meridiem haec est Hierusalem et inde se erigens ad verticem montis qui est contra Gehennom ad occidentem in summitate vallis Rafaim contra aquilonem

Josh.15.9 pertransitque a vertice montis usque ad fontem aquae Nepthoa et pervenit usque ad vicos montis Ephron inclinaturque in Bala quae est Cariathiarim id est urbs Silvarum

Josh.15.10 et circuit de Bala contra occidentem usque ad montem Seir transitque iuxta latus montis Iarim ad aquilonem in Cheslon et descendit in Bethsames transitque in Thamna

Josh.15.11 et pervenit contra aquilonem partis Accaron ex latere inclinaturque Sechrona et transit montem Baala pervenitque in Iebnehel et maris Magni contra occidentem fine concluditur

Josh.15.12 hii sunt termini filiorum Iuda per circuitum in cognationibus suis

Josh.15.13 Chaleb vero filio Iepphonne dedit partem in medio filiorum Iuda sicut praeceperat ei Dominus Cariatharbe patris Enach ipsa est Hebron

Josh.15.14 delevitque ex ea Chaleb tres filios Enach Sesai et Ahiman et Tholmai de stirpe Enach

Josh.15.15 atque inde conscendens venit ad habitatores Dabir quae prius vocabatur Cariathsepher id est civitas Litterarum

Josh.15.16 dixitque Chaleb qui percusserit Cariathsepher et ceperit eam dabo illi Axam filiam meam uxorem

Josh.15.17 cepitque eam Othonihel filius Cenez frater Chaleb iunior deditque ei Axam filiam suam uxorem

Josh.15.18 quae cum pergerent simul suasit viro ut peteret a patre suo agrum suspiravitque ut sedebat in asino cui Chaleb quid habes inquit

Josh.15.19 at illa respondit da mihi benedictionem terram australem et arentem dedisti mihi iunge et inriguam dedit itaque ei Chaleb inriguum superius et inferius

Josh.15.20 haec est possessio tribus filiorum Iuda per cognationes suas

Josh.15.21 erantque civitates ab extremis partibus filiorum Iuda iuxta terminos Edom a meridie Cabsehel et Eder et Iagur

Josh.15.22 et Cina et Dimona Adeda

Josh.15.23 et Cedes et Asor Iethnan

Josh.15.24 Zif et Thelem Baloth

Josh.15.25 et Asor nova et Cariothesrom haec est Asor

Josh.15.26 Aman Same et Molada

Josh.15.27 et Asergadda et Asemon Bethfeleth

Josh.15.28 et Asersual et Bersabee et Baziothia

Josh.15.29 Bala et Hiim Esem

Josh.15.30 et Heltholad Exiil et Harma

Josh.15.31 Siceleg et Medemena et Sensenna

Josh.15.32 Lebaoth et Selim et Aenremmon omnes civitates viginti novem et villae earum

Josh.15.33 in campestribus vero Esthaul et Saraa et Asena

Josh.15.34 et Azanoe et Aengannim Thaffua et Aenaim

Josh.15.35 et Hierimoth Adulam Soccho et Azeca

Josh.15.36 et Saraim Adithaim et Gedera et Giderothaim urbes quattuordecim et villae earum

Josh.15.37 Sanan et Adesa et Magdalgad

Josh.15.38 Delean et Mesfa et Iecthel

Josh.15.39 Lachis et Bascath et Aglon

Josh.15.40 Thebbon et Lehemas et Chethlis

Josh.15.41 et Gideroth Bethdagon et Neema et Maceda civitates sedecim et villae earum

Josh.15.42 Labana et Aether et Asan

Josh.15.43 Ieptha et Esna et Nesib

Josh.15.44 Ceila et Achzib et Maresa civitates novem et villae earum

Josh.15.45 Accaron cum vicis et villulis suis

Josh.15.46 ab Accaron usque ad mare omnia quae vergunt ad Azotum et viculos eius

Josh.15.47 Azotus cum vicis et villulis suis Gaza cum viculis et villulis suis usque ad torrentem Aegypti mare Magnum terminus eius

Josh.15.48 et in monte Samir et Iether et Soccho

Josh.15.49 et Edenna Cariathsenna haec est Dabir

Josh.15.50 Anab et Isthemo et Anim

Josh.15.51 Gosen et Olon et Gilo civitates undecim et villae earum

Josh.15.52 Arab et Roma et Esaan

Josh.15.53 Ianum et Bethafua et Afeca

Josh.15.54 Ammatha et Cariatharbe haec est Hebron et Sior civitates novem et villae earum

Josh.15.55 Maon et Chermel et Zif et Iotae

Josh.15.56 Iezrehel et Iucadam et Zanoe

Josh.15.57 Accaim Gebaa et Thamna civitates decem et villae earum

Josh.15.58 Alul et Bethsur et Gedor

Josh.15.59 Mareth et Bethanoth et Elthecen civitates sex et villae earum

Josh.15.60 Cariathbaal haec est Cariathiarim urbs Silvarum et Arebba civitates duae et villae earum

Josh.15.61 in deserto Betharaba Meddin et Schacha

Josh.15.62 Anepsan et civitas Salis et Engaddi civitates sex et villae earum

Josh.15.63 Iebuseum autem habitatorem Hierusalem non potuerunt filii Iuda delere habitavitque Iebuseus cum filiis Iuda in Hierusalem usque in praesentem diem

Josh.16

Josh.16.1 cecidit quoque sors filiorum Ioseph ab Iordane contra Hiericho et aquas eius ab oriente solitudo quae ascendit de Hiericho ad montana Bethel

Josh.16.2 et egreditur de Bethel Luzam transitque terminum Archiatharoth

Josh.16.3 et descendit ad occidentem iuxta terminum Ieflethi usque ad terminos Bethoron inferioris et Gazer finiunturque regiones eius mari Magno

Josh.16.4 possederuntque filii Ioseph Manasse et Ephraim

Josh.16.5 et factus est terminus filiorum Ephraim per cognationes suas et possessio eorum contra orientem Atharothaddar usque Bethoron superiorem

Josh.16.6 egrediunturque confinia in mare Machmethath vero aquilonem respicit et circuit terminus contra orientem in Thanathselo et pertransit ab oriente Ianoe

Josh.16.7 descenditque de Ianoe in Atharoth et Noaratha et pervenit in Hiericho et egreditur ad Iordanem

Josh.16.8 de Taffua pertransitque contra mare in valle Harundineti suntque egressus eius in mare Salsissimum haec est possessio tribus filiorum Ephraim per familias suas

Josh.16.9 urbesque quae separatae sunt filiis Ephraim in medio possessionis filiorum Manasse et villae earum

Josh.16.10 et non interfecerunt filii Ephraim Chananeum qui habitabat in Gazer habitavitque Chananeus in medio Ephraim usque in diem hanc tributarius

Josh.17

Josh.17.1 cecidit autem sors tribui Manasse ipse est enim primogenitus Ioseph Machir primogenito Manasse patri Galaad qui fuit vir pugnator habuitque possessionem Galaad et Basan

Josh.17.2 et reliquis filiorum Manasse iuxta familias suas filiis Abiezer et filiis Elech et filiis Esrihel et filiis Sechem et filiis Epher et filiis Semida isti sunt filii Manasse filii Ioseph mares per cognationes suas

Josh.17.3 Salphaad vero filio Epher filii Galaad filii Machir filii Manasse non erant filii sed solae filiae quarum ista sunt nomina Maala et Noa Egla et Melcha et Thersa

Josh.17.4 veneruntque in conspectu Eleazari sacerdotis et Iosue filii Nun et principum dicentes Dominus praecepit per manum Mosi ut daretur nobis possessio in medio fratrum nostrorum deditque eis iuxta imperium Domini possessionem in medio fratrum patris earum

Josh.17.5 et ceciderunt funiculi Manasse decem absque terra Galaad et Basan trans Iordanem

Josh.17.6 filiae enim Manasse possederunt hereditatem in medio filiorum eius terra autem Galaad cecidit in sortem filiorum Manasse qui reliqui erant

Josh.17.7 fuitque terminus Manasse ab Aser Machmathath quae respicit Sychem et egreditur ad dextram iuxta habitatores fontis Taffuae

Josh.17.8 etenim in sorte Manasse ceciderat terra Taffuae quae est iuxta terminos Manasse filiorum Ephraim

Josh.17.9 descenditque terminus vallis Harundineti in meridiem torrentis civitatum Ephraim quae in medio sunt urbium Manasse terminus Manasse ab aquilone torrentis et exitus eius pergit ad mare

Josh.17.10 ita ut ab austro sit possessio Ephraim et ab aquilone Manasse et utramque claudat mare et coniungantur sibi in tribu Aser ab aquilone et in tribu Isachar ab oriente

Josh.17.11 fuitque hereditas Manasse in Isachar et in Aser Bethsan et viculi eius et Ieblaam cum villulis suis et habitatores Dor cum oppidis suis habitatores quoque Hendor cum villulis suis similiterque habitatores Thanach cum villulis suis et habitatores Mageddo cum viculis suis et tertia pars urbis Nofeth

Josh.17.12 nec potuerunt filii Manasse has subvertere civitates sed coepit Chananeus habitare in terra ista

Josh.17.13 postquam autem convaluerunt filii Israhel subiecerunt Chananeos et fecerunt sibi tributarios nec interfecerunt eos

Josh.17.14 locutique sunt filii Ioseph ad Iosue atque dixerunt quare dedisti mihi possessionem sortis et funiculi unius cum sim tantae multitudinis et benedixerit mihi Dominus

Josh.17.15 ad quos Iosue ait si populus multus es ascende in silvam et succide tibi spatia in terra Ferezei et Rafaim quia angusta est tibi possessio montis Ephraim

Josh.17.16 cui responderunt filii Ioseph non poterimus ad montana conscendere cum ferreis curribus utantur Chananei qui habitant in terra campestri in qua sitae sunt Bethsan cum viculis suis et Iezrahel mediam possidens vallem

Josh.17.17 dixitque Iosue ad domum Ioseph Ephraim et Manasse populus multus es et magnae fortitudinis non habebis sortem unam

Josh.17.18 sed transibis ad montem et succides tibi atque purgabis ad habitandum spatia et poteris ultra procedere cum subverteris Chananeum quem dicis ferreos habere currus et esse fortissimum

Josh.18

Josh.18.1 congregatique sunt omnes filii Israhel in Silo ibique fixerunt tabernaculum testimonii et fuit eis terra subiecta

Josh.18.2 remanserant autem filiorum Israhel septem tribus quae necdum acceperant possessiones suas

Josh.18.3 ad quos Iosue ait usquequo marcetis ignavia et non intratis ad possidendam terram quam Dominus Deus patrum vestrorum dedit vobis

Josh.18.4 eligite de singulis tribubus ternos viros ut mittam eos et pergant atque circumeant terram et describant eam iuxta numerum uniuscuiusque multitudinis referantque ad me quod descripserint

Josh.18.5 dividite vobis terram in septem partes Iudas sit in terminis suis ab australi plaga et domus Ioseph ab aquilone

Josh.18.6 mediam inter hos terram in septem partes describite et huc venietis ad me ut coram Domino Deo vestro mittam vobis hic sortem

Josh.18.7 quia non est inter vos pars Levitarum sed sacerdotium Domini est eorum hereditas Gad autem et Ruben et dimidia tribus Manasse iam acceperant possessiones suas trans Iordanem ad orientalem plagam quas dedit eis Moses famulus Domini

Josh.18.8 cumque surrexissent viri ut pergerent ad describendam terram praecepit eis Iosue dicens circuite terram et describite eam ac revertimini ad me ut hic coram Domino Deo in Silo mittam vobis sortem

Josh.18.9 itaque perrexerunt et lustrantes eam in septem partes diviserunt scribentes in volumine reversique sunt ad Iosue in castra Silo

Josh.18.10 qui misit sortes coram Domino in Silo divisitque terram filiis Israhel in septem partes

Josh.18.11 et ascendit sors prima filiorum Beniamin per familias suas ut possiderent terram inter filios Iuda et filios Ioseph

Josh.18.12 fuitque terminus eorum contra aquilonem ab Iordane pergens iuxta latus Hiericho septentrionalis plagae et inde contra occidentem ad montana conscendens et perveniens in solitudinem Bethaven

Josh.18.13 atque pertransiens iuxta Luzam ad meridiem ipsa est Bethel descenditque in Atharothaddar in montem qui est ad meridiem Bethoron inferioris

Josh.18.14 et inclinatur circumiens contra mare a meridie montis qui respicit Bethoron contra africum suntque exitus eius in Cariathbaal quae vocatur et Cariathiarim urbem filiorum Iuda haec est plaga contra mare et occidentem

Josh.18.15 a meridie autem ex parte Cariathiarim egreditur terminus contra mare et pervenit usque ad fontem aquarum Nepthoa

Josh.18.16 descenditque in partem montis qui respicit vallem filiorum Ennom et est contra septentrionalem plagam in extrema parte vallis Rafaim descenditque Gehennom id est vallis Ennom iuxta latus Iebusei ad austrum et pervenit ad fontem Rogel

Josh.18.17 transiens ad aquilonem et egrediens ad Aensemes id est fontem Solis

Josh.18.18 et pertransit usque ad tumulos qui sunt e regione ascensus Adommim descenditque ad Abenboen id est lapidem Boen filii Ruben et pertransit ex latere aquilonis ad campestria descenditque in planitiem

Josh.18.19 et praetergreditur contra aquilonem Bethagla suntque exitus eius contra linguam maris Salsissimi ab aquilone in fine Iordanis ad australem plagam

Josh.18.20 qui est terminus illius ab oriente haec est possessio filiorum Beniamin per terminos suos in circuitu et familias singulas

Josh.18.21 fueruntque civitates eius Hiericho et Bethagla et vallis Casis

Josh.18.22 Betharaba et Semaraim et Bethel

Josh.18.23 Avim et Affara et Ofra

Josh.18.24 villa Emona et Ofni et Gabee civitates duodecim et villae earum

Josh.18.25 Gabaon et Rama et Beroth

Josh.18.26 et Mesfe Cafera et Ammosa

Josh.18.27 et Recem Iarafel et Tharala

Josh.18.28 et Sela Eleph et Iebus quae est Hierusalem Gabaath et Cariath civitates quattuordecim et villae earum haec est possessio filiorum Beniamin iuxta familias suas

Josh.19

Josh.19.1 et egressa est sors secunda filiorum Symeon per cognationes suas fuitque hereditas

Josh.19.2 eorum in medio possessionis filiorum Iuda Bersabee et Sabee et Molada

Josh.19.3 et Asersual Bala et Asem

Josh.19.4 et Heltholath Bethul Arma

Josh.19.5 et Seceleg et Bethmarchaboth Asersusa

Josh.19.6 et Bethlebaoth et Saroen civitates tredecim et villae earum

Josh.19.7 Ahin et Remmon et Athar et Asan civitates quattuor et villae earum

Josh.19.8 omnes viculi per circuitum urbium istarum usque ad Balaath Berrameth contra australem plagam haec est hereditas filiorum Symeon iuxta cognationes suas

Josh.19.9 in funiculo et possessione filiorum Iuda quia maior erat et idcirco possederunt filii Symeon in medio hereditatis eorum

Josh.19.10 cecidit quoque sors tertia filiorum Zabulon per cognationes suas et factus est terminus possessionis eorum usque Sarith

Josh.19.11 ascenditque de mari et Medala ac pervenit in Debbaseth usque ad torrentem qui est contra Iecennam

Josh.19.12 et revertitur de Sarith contra orientem in fines Ceseleththabor et egreditur ad Dabereth ascenditque contra Iafie

Josh.19.13 et inde pertransit ad orientalem plagam Getthefer Etthacasin et egreditur in Remmon Ampthar et Noa

Josh.19.14 et circuit ad aquilonem et Nathon suntque egressus eius vallis Iepthahel

Josh.19.15 et Catheth et Nehalal et Semron et Iedala et Bethleem civitates duodecim et villae earum

Josh.19.16 haec est hereditas tribus filiorum Zabulon per cognationes suas urbes et viculi earum

Josh.19.17 Isachar egressa est sors quarta per cognationes suas

Josh.19.18 fuitque eius hereditas Hiezrahel et Chasaloth et Sunem

Josh.19.19 et Afaraim Seon et Anaarath

Josh.19.20 et Rabbith et Cesion Abes

Josh.19.21 et Rameth et Engannim et Enadda et Bethfeses

Josh.19.22 et pervenit terminus usque Thabor et Seesima et Bethsemes eruntque exitus eius Iordanes civitates sedecim et villae earum

Josh.19.23 haec est possessio filiorum Isachar per cognationes suas urbes et viculi earum

Josh.19.24 cecidit sors quinta tribui filiorum Aser per cognationes suas

Josh.19.25 fuitque terminus eorum Alchath et Oali et Beten et Axab

Josh.19.26 Elmelech et Amaad et Messal et pervenit usque ad Carmelum maris et Siorlabanath

Josh.19.27 ac revertitur contra orientem Bethdagon et pertransit usque Zabulon et vallem Iepthahel contra aquilonem in Bethemech et Neihel egrediturque ad levam Chabul

Josh.19.28 et Achran et Roob et Amon et Canae usque ad Sidonem magnam

Josh.19.29 revertiturque in Orma usque ad civitatem munitissimam Tyrum et usque Osa eruntque exitus eius in mare de funiculo Acziba

Josh.19.30 et Amma et Afec et Roob civitates viginti duae et villae earum

Josh.19.31 haec est possessio filiorum Aser per cognationes suas urbes et viculi earum

Josh.19.32 filiorum Nepthalim sexta pars cecidit per familias suas

Josh.19.33 et coepit terminus de Heleb et Helon in Sananim et Adami quae est Neceb et Iebnahel usque Lecum et egressus eorum usque ad Iordanem

Josh.19.34 revertiturque terminus contra occidentem in Aznoththabor atque inde egreditur in Ucoca et pertransit in Zabulon contra meridiem et in Aser contra occidentem et in Iuda ad Iordanem contra ortum solis

Josh.19.35 civitates munitissimae Aseddim Ser et Ammath et Recchath Chenereth

Josh.19.36 et Edema et Arama Asor

Josh.19.37 et Cedes et Edrai Nasor

Josh.19.38 et Ieron et Magdalel Horem et Bethanath et Bethsemes civitates decem et novem et villae earum

Josh.19.39 haec est possessio tribus filiorum Nepthali per cognationes suas urbes et viculi earum

Josh.19.40 tribui filiorum Dan per familias suas egressa est sors septima

Josh.19.41 et fuit terminus possessionis eius Saraa et Esthaol et Ahirsemes id est civitas Solis

Josh.19.42 Selebin et Ahialon et Iethela

Josh.19.43 Helon et Themna et Acron

Josh.19.44 Helthecen et Gebthon et Baalath

Josh.19.45 Iud et Benebarach et Gethremmon

Josh.19.46 aquae Hiercon et Areccon cum termino qui respicit Ioppen

Josh.19.47 et ipso fine concluditur ascenderuntque filii Dan et pugnaverunt contra Lesem ceperuntque eam et percusserunt in ore gladii ac possederunt et habitaverunt in ea vocantes nomen eius Lesemdan ex nomine Dan patris sui

Josh.19.48 haec est possessio tribus filiorum Dan per cognationes suas urbes et viculi earum

Josh.19.49 cumque conplesset terram sorte dividere singulis per tribus suas dederunt filii Israhel possessionem Iosue filio Nun in medio sui

Josh.19.50 iuxta praeceptum Domini urbem quam postulavit Thamnathseraa in monte Ephraim et aedificavit civitatem habitavitque in ea

Josh.19.51 hae sunt possessiones quas sorte diviserunt Eleazar sacerdos et Iosue filius Nun et principes familiarum ac tribuum filiorum Israhel in Silo coram Domino ad ostium tabernaculi testimonii partitique sunt terram

Josh.20

Josh.20.1 et locutus est Dominus ad Iosue dicens loquere filiis Israhel et dic eis

Josh.20.2 separate urbes fugitivorum de quibus locutus sum ad vos per manum Mosi

Josh.20.3 ut confugiat ad eas quicumque animam percusserit nescius et possit evadere iram proximi qui ultor est sanguinis

Josh.20.4 cum ad unam harum confugerit civitatum stabitque ante portam civitatis et loquetur senioribus urbis illius ea quae se conprobent innocentem sicque suscipient eum et dabunt ei locum ad habitandum

Josh.20.5 cumque ultor sanguinis eum fuerit persecutus non tradent in manus eius quia ignorans percussit proximum eius nec ante biduum triduumve eius probatur inimicus

Josh.20.6 et habitabit in civitate illa donec stet ante iudicium causam reddens facti sui et moriatur sacerdos magnus qui fuerit in illo tempore tunc revertetur homicida et ingredietur civitatem et domum suam de qua fugerat

Josh.20.7 decreveruntque Cedes in Galilea montis Nepthali et Sychem in monte Ephraim et Cariatharbe ipsa est Hebron in monte Iuda

Josh.20.8 et trans Iordanem contra orientalem plagam Hiericho statuerunt Bosor quae sita est in campestri solitudine de tribu Ruben et Ramoth in Galaad de tribu Gad et Gaulon in Basan de tribu Manasse

Josh.20.9 hae civitates constitutae sunt cunctis filiis Israhel et advenis qui habitant inter eos ut fugeret ad eas qui animam nescius percussisset et non moreretur in manu proximi effusum sanguinem vindicare cupientis donec staret ante populum expositurus causam suam

Josh.21

Josh.21.1 accesseruntque principes familiarum Levi ad Eleazar sacerdotem et Iosue filium Nun et ad duces cognationum per singulas tribus filiorum Israhel

Josh.21.2 locutique sunt ad eos in Silo terrae Chanaan atque dixerunt Dominus praecepit per manum Mosi ut darentur nobis urbes ad habitandum et suburbana earum ad alenda iumenta

Josh.21.3 dederuntque filii Israhel de possessionibus suis iuxta imperium Domini civitates et suburbana earum

Josh.21.4 egressaque est sors in familiam Caath filiorum Aaron sacerdotis de tribubus Iuda et Symeon et Beniamin civitates tredecim

Josh.21.5 et reliquis filiorum Caath id est Levitis qui superflui erant de tribubus Ephraim et Dan et dimidia tribu Manasse civitates decem

Josh.21.6 porro filiis Gerson egressa est sors ut acciperent de tribubus Isachar et Aser et Nepthalim dimidiaque tribu Manasse in Basan civitates numero tredecim

Josh.21.7 et filiis Merari per cognationes suas de tribubus Ruben et Gad et Zabulon urbes duodecim

Josh.21.8 dederuntque filii Israhel Levitis civitates et suburbana earum sicut praecepit Dominus per manum Mosi singulis sorte tribuentes

Josh.21.9 de tribubus filiorum Iuda et Symeon dedit Iosue civitates quarum ista sunt nomina

Josh.21.10 filiis Aaron per familias Caath levitici generis prima enim sors illis egressa est

Josh.21.11 Cariatharbe patris Enach quae vocatur Hebron in monte Iuda et suburbana eius per circuitum

Josh.21.12 agros vero et villas eius dederat Chaleb filio Iepphonne ad possidendum

Josh.21.13 dedit ergo filiis Aaron sacerdotis Hebron confugii civitatem ac suburbana eius et Lebnam cum suburbanis suis

Josh.21.14 et Iether et Isthimon

Josh.21.15 et Helon Dabir

Josh.21.16 et Ahin et Iethan et Bethsemes cum suburbanis suis civitates novem de tribubus ut dictum est duabus

Josh.21.17 de tribu autem filiorum Beniamin Gabaon et Gabee

Josh.21.18 et Anathoth et Almon cum suburbanis suis civitates quattuor

Josh.21.19 omnes simul civitates filiorum Aaron sacerdotis tredecim cum suburbanis suis

Josh.21.20 reliquis vero per familias filiorum Caath levitici generis haec est data possessio

Josh.21.21 de tribu Ephraim urbs confugii Sychem cum suburbanis suis in monte Ephraim et Gazer

Josh.21.22 et Cebsain et Bethoron cum suburbanis suis civitates quattuor

Josh.21.23 de tribu quoque Dan Elthece et Gebbethon

Josh.21.24 et Ahialon et Gethremmon cum suburbanis suis civitates quattuor

Josh.21.25 porro de dimidia tribu Manasse Thanach et Gethremmon cum suburbanis suis civitates duae

Josh.21.26 omnes civitates decem et suburbana earum datae sunt filiis Caath inferioris gradus

Josh.21.27 filiis quoque Gerson levitici generis dedit de dimidia tribu Manasse confugii civitatem Gaulon in Basan et Bosram cum suburbanis suis civitates duas

Josh.21.28 porro de tribu Isachar Cesion et Dabereth

Josh.21.29 et Iaramoth et Engannim cum suburbanis suis civitates quattuor

Josh.21.30 de tribu autem Aser Masal et Abdon

Josh.21.31 et Elacoth et Roob cum suburbanis suis civitates quattuor

Josh.21.32 de tribu quoque Nepthali civitatem confugii Cedes in Galilea et Ammothdor et Charthan cum suburbanis suis civitates tres

Josh.21.33 omnes urbes familiarum Gerson tredecim cum suburbanis suis

Josh.21.34 filiis autem Merari Levitis inferioris gradus per familias suas data est de tribu Zabulon Iechenam et Chartha

Josh.21.35 et Damna et Nalol civitates quattuor cum suburbanis suis

Josh.21.36 [de tribu quoque Ruben ciuitates confugii Bosor in solitudine et Cedson et Misor et Ocho ciuitates quattuor cum suburbanis suis]

Josh.21.37 et de tribu Gad civitates confugii Ramoth in Galaad et Manaim et Esebon et Iazer civitates quattuor cum suburbanis suis

Josh.21.38 omnes urbes filiorum Merari per familias et cognationes suas duodecim

Josh.21.39 itaque universae civitates Levitarum in medio possessionis filiorum Israhel fuerunt quadraginta octo

Josh.21.40 cum suburbanis suis singulae per familias distributae

Josh.21.41 deditque Dominus Israheli omnem terram quam traditurum se patribus eorum iuraverat et possederunt illam atque habitaverunt in ea

Josh.21.42 dataque est ab eo pax in omnes per circuitum nationes nullusque eis hostium resistere ausus est sed cuncti in eorum dicionem redacti sunt

Josh.21.43 ne unum quidem verbum quod illis praestaturum se esse promiserat irritum fuit sed rebus expleta sunt omnia

Josh.22

Josh.22.1 eodem tempore vocavit Iosue Rubenitas et Gadditas et dimidiam tribum Manasse

Josh.22.2 dixitque ad eos fecistis omnia quae vobis praecepit Moses famulus Domini mihi quoque in omnibus oboedistis

Josh.22.3 nec reliquistis fratres vestros longo tempore usque in praesentem diem custodientes imperium Domini Dei vestri

Josh.22.4 quia igitur dedit Dominus Deus vester fratribus vestris quietem ac pacem sicut pollicitus est revertimini et ite in tabernacula vestra et in terram possessionis quam tradidit vobis Moses famulus Domini trans Iordanem

Josh.22.5 ita dumtaxat ut custodiatis adtente et opere conpleatis mandatum et legem quam praecepit vobis Moses servus Domini ut diligatis Dominum Deum vestrum et ambuletis in omnibus viis eius et observetis mandata illius adhereatisque ei ac serviatis in omni corde et in omni anima vestra

Josh.22.6 benedixitque eis Iosue et dimisit eos qui reversi sunt in tabernacula sua

Josh.22.7 tribui autem Manasse mediae possessionem Moses dederat in Basan et idcirco mediae quae superfuit dedit Iosue sortem inter ceteros fratres suos trans Iordanem ad occidentalem eius plagam cumque dimitteret eos in tabernacula sua et benedixisset illis

Josh.22.8 dixit ad eos in multa substantia atque divitiis revertimini ad sedes vestras cum argento et auro aere ac ferro et veste multiplici dividite praedam hostium cum fratribus vestris

Josh.22.9 reversique sunt et abierunt filii Ruben et filii Gad et dimidia tribus Manasse a filiis Israhel de Silo quae sita est in Chanaan ut intrarent Galaad terram possessionis suae quam obtinuerant iuxta imperium Domini in manu Mosi

Josh.22.10 cumque venissent ad tumulos Iordanis in terra Chanaan aedificaverunt iuxta Iordanem altare infinitae magnitudinis

Josh.22.11 quod cum audissent filii Israhel et ad eos certi nuntii detulissent aedificasse filios Ruben et Gad et dimidiae tribus Manasse altare in terra Chanaan super Iordanis tumulos contra filios Israhel

Josh.22.12 convenerunt omnes in Silo ut ascenderent et dimicarent contra eos

Josh.22.13 et interim miserunt ad illos in terram Galaad Finees filium Eleazar sacerdotem

Josh.22.14 et decem principes cum eo singulos de tribubus singulis

Josh.22.15 qui venerunt ad filios Ruben et Gad et dimidiae tribus Manasse in terram Galaad dixeruntque ad eos

Josh.22.16 haec mandat omnis populus Domini quae est ista transgressio cur reliquistis Dominum Deum Israhel aedificantes altare sacrilegum et a cultu illius recedentes

Josh.22.17 an parum vobis est quod peccastis in Beelphegor et usque in praesentem diem macula huius sceleris in nobis permanet multique de populo corruerunt

Josh.22.18 et vos hodie reliquistis Dominum et cras in universum Israhel eius ira desaeviet

Josh.22.19 quod si putatis inmundam esse terram possessionis vestrae transite ad terram in qua tabernaculum Domini est et habitate inter nos tantum ut a Domino et a nostro consortio non recedatis aedificato altari praeter altare Domini Dei vestri

Josh.22.20 nonne Achan filius Zare praeteriit mandatum Domini et super omnem populum Israhel ira eius incubuit et ille erat unus homo atque utinam solus perisset in scelere suo

Josh.22.21 responderuntque filii Ruben et Gad et dimidiae tribus Manasse principibus legationis Israhel

Josh.22.22 fortissimus Deus Dominus fortissimus Deus Dominus ipse novit et Israhel simul intelleget si praevaricationis animo hoc altare construximus non custodiat nos sed puniat in praesenti

Josh.22.23 et si ea mente fecimus ut holocausta et sacrificium et pacificas victimas super eo inponeremus ipse quaerat et iudicet

Josh.22.24 et non ea magis cogitatione atque tractatu ut diceremus cras dicent filii vestri filiis nostris quid vobis et Domino Deo Israhel

Josh.22.25 terminum posuit Dominus inter nos et vos o filii Ruben et filii Gad Iordanem fluvium et idcirco partem non habetis in Domino et per hanc occasionem avertent filii vestri filios nostros a timore Domini putavimus itaque melius

Josh.22.26 et diximus extruamus nobis altare non in holocausta neque ad victimas offerendas

Josh.22.27 sed in testimonium inter nos et vos et subolem nostram vestramque progeniem ut serviamus Domino et iuris nostri sit offerre holocausta et victimas et pacificas hostias et nequaquam dicant cras filii vestri filiis nostris non est vobis pars in Domino

Josh.22.28 quod si voluerint dicere respondebunt eis ecce altare Domini quod fecerunt patres nostri non in holocausta neque in sacrificium sed in testimonium vestrum ac nostrum

Josh.22.29 absit a nobis hoc scelus ut recedamus a Domino et eius vestigia relinquamus extructo altari ad holocausta et sacrificia et victimas offerendas praeter altare Domini Dei nostri quod extructum est ante tabernaculum eius

Josh.22.30 quibus auditis Finees sacerdos et principes legationis Israhel qui erant cum eo placati sunt et verba filiorum Ruben et Gad et dimidiae tribus Manasse libentissime susceperunt

Josh.22.31 dixitque Finees filius Eleazari sacerdos ad eos nunc scimus quod nobiscum sit Dominus quoniam alieni estis a praevaricatione hac et liberastis filios Israhel de manu Domini

Josh.22.32 reversusque est cum principibus a filiis Ruben et Gad de terra Galaad finium Chanaan ad filios Israhel et rettulit eis

Josh.22.33 placuitque sermo cunctis audientibus et laudaverunt Deum filii Israhel et nequaquam ultra dixerunt ut ascenderent contra eos atque pugnarent et delerent terram possessionis eorum

Josh.22.34 vocaveruntque filii Ruben et filii Gad altare quod extruxerant Testimonium nostrum quod Dominus ipse sit Deus

Josh.23

Josh.23.1 evoluto autem multo tempore postquam pacem Dominus dederat Israheli subiectis in gyro nationibus universis et Iosue iam longevo et persenilis aetatis

Josh.23.2 vocavit Iosue omnem Israhelem maioresque natu et principes ac duces et magistros dixitque ad eos ego senui et progressioris aetatis sum

Josh.23.3 vosque cernitis omnia quae fecerit Dominus Deus vester cunctis per circuitum nationibus quomodo pro vobis ipse pugnaverit

Josh.23.4 et nunc quia vobis sorte divisit omnem terram ab orientali parte Iordanis usque ad mare Magnum multaeque adhuc supersunt nationes

Josh.23.5 Dominus Deus vester disperdet eas et auferet a facie vestra et possidebitis terram sicut vobis pollicitus est

Josh.23.6 tantum confortamini et estote solliciti ut custodiatis cuncta quae scripta sunt in volumine legis Mosi et non declinetis ab eis nec ad dextram nec ad sinistram

Josh.23.7 ne postquam intraveritis ad gentes quae inter vos futurae sunt iuretis in nomine deorum earum et serviatis eis et adoretis illos

Josh.23.8 sed adhereatis Domino Deo vestro quod fecistis usque in diem hanc

Josh.23.9 et tunc auferet Dominus in conspectu vestro gentes magnas et robustissimas et nullus vobis resistere poterit

Josh.23.10 unus e vobis persequetur hostium mille viros quia Dominus Deus vester pro vobis ipse pugnabit sicut pollicitus est

Josh.23.11 hoc tantum diligentissime praecavete ut diligatis Dominum Deum vestrum

Josh.23.12 quod si volueritis gentium harum quae inter vos habitant erroribus adherere et cum eis miscere conubia atque amicitias copulare

Josh.23.13 iam nunc scitote quod Dominus Deus vester non eas deleat ante faciem vestram sed sint vobis in foveam ac laqueum et offendiculum ex latere vestro et sudes in oculis vestris donec vos auferat atque disperdat de terra hac optima quam tradidit vobis

Josh.23.14 en ego hodie ingrediar viam universae terrae et toto animo cognoscetis quod de omnibus verbis quae se Dominus praestaturum nobis esse pollicitus est unum non praeterierit in cassum

Josh.23.15 sicut ergo implevit opere quod promisit et prospera cuncta venerunt sic adducet super vos quicquid malorum comminatus est donec vos auferat atque disperdat de terra hac optima quam tradidit vobis

Josh.23.16 eo quod praeterieritis pactum Domini Dei vestri quod pepigit vobiscum et servieritis diis alienis et adoraveritis eos cito atque velociter consurget in vos furor Domini et auferemini de terra hac optima quam tradidit vobis

Josh.24

Josh.24.1 congregavitque Iosue omnes tribus Israhel in Sychem et vocavit maiores natu ac principes et iudices et magistros steteruntque in conspectu Domini

Josh.24.2 et ad populum sic locutus est haec dicit Dominus Deus Israhel trans fluvium habitaverunt patres vestri ab initio Thare pater Abraham et Nahor servieruntque diis alienis

Josh.24.3 tuli ergo patrem vestrum Abraham de Mesopotamiae finibus et adduxi eum in terram Chanaan multiplicavique semen eius

Josh.24.4 et dedi ei Isaac illique rursum dedi Iacob et Esau e quibus Esau dedi montem Seir ad possidendum Iacob vero et filii eius descenderunt in Aegyptum

Josh.24.5 misique Mosen et Aaron et percussi Aegyptum multis signis atque portentis

Josh.24.6 eduxique vos et patres vestros de Aegypto et venistis ad mare persecutique sunt Aegyptii patres vestros cum curribus et equitatu usque ad mare Rubrum

Josh.24.7 clamaverunt autem ad Dominum filii Israhel qui posuit tenebras inter vos et Aegyptios et adduxit super eos mare et operuit illos viderunt oculi vestri cuncta quae in Aegypto fecerim et habitastis in solitudine multo tempore

Josh.24.8 et introduxi vos ad terram Amorrei qui habitabat trans Iordanem cumque pugnarent contra vos tradidi eos in manus vestras et possedistis terram eorum atque interfecistis illos

Josh.24.9 surrexit autem Balac filius Sepphor rex Moab et pugnavit contra Israhelem misitque et vocavit Balaam filium Beor ut malediceret vobis

Josh.24.10 et ego nolui audire eum sed e contrario per illum benedixi vobis et liberavi vos de manu eius

Josh.24.11 transistisque Iordanem et venistis ad Hiericho pugnaveruntque contra vos viri civitatis eius Amorreus et Ferezeus et Chananeus et Hettheus et Gergeseus et Eveus et Iebuseus et tradidi illos in manus vestras

Josh.24.12 misique ante vos crabrones et eieci eos de locis suis duos reges Amorreorum non in gladio et arcu tuo

Josh.24.13 dedique vobis terram in qua non laborastis et urbes quas non aedificastis ut habitaretis in eis vineas et oliveta quae non plantastis

Josh.24.14 nunc ergo timete Dominum et servite ei perfecto corde atque verissimo et auferte deos quibus servierunt patres vestri in Mesopotamia et in Aegypto ac servite Domino

Josh.24.15 sin autem malum vobis videtur ut Domino serviatis optio vobis datur eligite hodie quod placet cui potissimum servire debeatis utrum diis quibus servierunt patres vestri in Mesopotamia an diis Amorreorum in quorum terra habitatis ego autem et domus mea serviemus Domino

Josh.24.16 responditque populus et ait absit a nobis ut relinquamus Dominum et serviamus diis alienis

Josh.24.17 Dominus Deus noster ipse eduxit nos et patres nostros de terra Aegypti de domo servitutis fecitque videntibus nobis signa ingentia et custodivit nos in omni via per quam ambulavimus et in cunctis populis per quos transivimus

Josh.24.18 et eiecit universas gentes Amorreum habitatorem terrae quam nos intravimus serviemus igitur Domino quia ipse est Deus noster

Josh.24.19 dixitque Iosue ad populum non poteritis servire Domino Deus enim sanctus et fortis aemulator est nec ignoscet sceleribus vestris atque peccatis

Josh.24.20 si dimiseritis Dominum et servieritis diis alienis convertet se et adfliget vos atque subvertet postquam vobis praestiterit bona

Josh.24.21 dixitque populus ad Iosue nequaquam ita ut loqueris erit sed Domino serviemus

Josh.24.22 et Iosue ad populum testes inquit vos estis quia ipsi elegeritis vobis Dominum ut serviatis ei responderuntque testes

Josh.24.23 nunc ergo ait auferte deos alienos de medio vestrum et inclinate corda vestra ad Dominum Deum Israhel

Josh.24.24 dixitque populus ad Iosue Domino Deo nostro serviemus oboedientes praeceptis eius

Josh.24.25 percussit igitur Iosue in die illo foedus et proposuit populo praecepta atque iudicia in Sychem

Josh.24.26 scripsitque omnia verba haec in volumine legis Dei et tulit lapidem pergrandem posuitque eum subter quercum quae erat in sanctuario Domini

Josh.24.27 et dixit ad omnem populum en lapis iste erit vobis in testimonium quod audierit omnia verba Domini quae locutus est vobis ne forte postea negare velitis et mentiri Domino Deo vestro

Josh.24.28 dimisitque populum singulos in possessionem suam

Josh.24.29 et post haec mortuus est Iosue filius Nun servus Domini centum decem annorum

Josh.24.30 sepelieruntque eum in finibus possessionis suae in Thamnathsare quae sita est in monte Ephraim a septentrionali parte montis Gaas

Josh.24.31 servivitque Israhel Domino cunctis diebus Iosue et seniorum qui longo vixerunt tempore post Iosue et qui noverant omnia opera Domini quae fecerat in Israhel

Josh.24.32 ossa quoque Ioseph quae tulerant filii Israhel de Aegypto sepelierunt in Sychem in parte agri quem emerat Iacob a filiis Emmor patris Sychem centum novellis ovibus et fuit in possessione filiorum Ioseph

Josh.24.33 Eleazar quoque filius Aaron mortuus est et sepelierunt eum in Gaab Finees filii eius quae data est ei in monte Ephraim

Liber Iudicum, Hebraice Sophetim

Judg.1

Judg.1.1 post mortem Iosue consuluerunt filii Israhel Dominum dicentes quis ascendet ante nos contra Chananeum et erit dux belli

Judg.1.2 dixitque Dominus Iudas ascendet ecce tradidi terram in manus eius

Judg.1.3 et ait Iudas Symeoni fratri suo ascende mecum in sorte mea et pugna contra Chananeum ut et ego pergam tecum in sorte tua et abiit cum eo Symeon

Judg.1.4 ascenditque Iudas et tradidit Dominus Chananeum ac Ferezeum in manus eorum et percusserunt in Bezec decem milia virorum

Judg.1.5 inveneruntque Adonibezec in Bezec et pugnaverunt contra eum ac percusserunt Chananeum et Ferezeum

Judg.1.6 fugit autem Adonibezec quem secuti conprehenderunt caesis summitatibus manuum eius ac pedum

Judg.1.7 dixitque Adonibezec septuaginta reges amputatis manuum ac pedum summitatibus colligebant sub mensa mea ciborum reliquias sicut feci ita reddidit mihi Deus adduxeruntque eum in Hierusalem et ibi mortuus est

Judg.1.8 obpugnantes ergo filii Iuda Hierusalem ceperunt eam et percusserunt in ore gladii tradentes cunctam incendio civitatem

Judg.1.9 et postea descendentes pugnaverunt contra Chananeum qui habitabat in montanis et ad meridiem et in campestribus

Judg.1.10 pergensque Iudas contra Chananeum qui habitabat in Hebron cui nomen fuit antiquitus Cariatharbe percussit Sisai et Ahiman et Tholmai

Judg.1.11 atque inde profectus abiit ad habitatores Dabir cuius nomen vetus erat Cariathsepher id est civitas Litterarum

Judg.1.12 dixitque Chaleb qui percusserit Cariathsepher et vastaverit eam dabo ei Axam filiam meam uxorem

Judg.1.13 cumque cepisset eam Othonihel filius Cenez frater Chaleb minor dedit ei filiam suam coniugem

Judg.1.14 quam pergentem in itinere monuit vir suus ut peteret a patre suo agrum quae cum suspirasset sedens asino dixit ei Chaleb quid habes

Judg.1.15 at illa respondit da mihi benedictionem quia terram arentem dedisti mihi da et inriguam aquis dedit ergo ei Chaleb inriguum superius et inriguum inferius

Judg.1.16 filii autem Cinei cognati Mosi ascenderunt de civitate Palmarum cum filiis Iuda in desertum sortis eius quod est ad meridiem Arad et habitaverunt cum eo

Judg.1.17 abiit autem Iudas cum Symeone fratre suo et percusserunt simul Chananeum qui habitabat in Sephath et interfecerunt eum vocatumque est nomen urbis Horma id est anathema

Judg.1.18 cepitque Iudas Gazam cum finibus suis et Ascalonem atque Accaron cum terminis suis

Judg.1.19 fuitque Dominus cum Iuda et montana possedit nec potuit delere habitatores vallis quia falcatis curribus abundabant

Judg.1.20 dederuntque Chaleb Hebron sicut dixerat Moses qui delevit ex ea tres filios Enach

Judg.1.21 Iebuseum autem habitatorem Hierusalem non deleverunt filii Beniamin habitavitque Iebuseus cum filiis Beniamin in Hierusalem usque in praesentem diem

Judg.1.22 domus quoque Ioseph ascendit in Bethel fuitque Dominus cum eis

Judg.1.23 nam cum obsiderent urbem quae prius Luza vocabatur

Judg.1.24 viderunt hominem egredientem de civitate dixeruntque ad eum ostende nobis introitum civitatis et faciemus tecum misericordiam

Judg.1.25 qui cum ostendisset eis percusserunt urbem in ore gladii hominem autem illum et omnem cognationem eius dimiserunt

Judg.1.26 qui dimissus abiit in terram Etthim et aedificavit ibi civitatem vocavitque eam Luzam quae ita appellatur usque in praesentem diem

Judg.1.27 Manasses quoque non delevit Bethsan et Thanach cum viculis suis et habitatores Dor et Ieblaam et Mageddo cum viculis suis coepitque Chananeus habitare cum eis

Judg.1.28 postquam autem confortatus est Israhel fecit eos tributarios et delere noluit

Judg.1.29 Ephraim etiam non interfecit Chananeum qui habitabat in Gazer sed habitavit cum eo

Judg.1.30 Zabulon non delevit habitatores Cetron et Naalon sed habitavit Chananeus in medio eius factusque est ei tributarius

Judg.1.31 Aser quoque non delevit habitatores Achcho et Sidonis Alab et Achazib et Alba et Afec et Roob

Judg.1.32 habitavitque in medio Chananei habitatoris illius terrae nec interfecit eum

Judg.1.33 Nepthali non delevit habitatores Bethsemes et Bethanath et habitavit inter Chananeum habitatorem terrae fueruntque ei Bethsemitae et Bethanitae tributarii

Judg.1.34 artavitque Amorreus filios Dan in monte nec dedit eis locum ut ad planiora descenderent

Judg.1.35 habitavitque in monte Hares quod interpretatur testaceo in Ahilon et Salabim et adgravata est manus domus Ioseph factusque est ei tributarius

Judg.1.36 fuit autem terminus Amorrei ab ascensu Scorpionis Petra et superiora loca

Judg.2

Judg.2.1 ascenditque angelus Domini de Galgal ad locum Flentium et ait eduxi vos de Aegypto et introduxi in terram pro qua iuravi patribus vestris et pollicitus sum ut non facerem irritum pactum meum vobiscum in sempiternum

Judg.2.2 ita dumtaxat ut non feriretis foedus cum habitatoribus terrae huius et aras eorum subverteretis et noluistis audire vocem meam cur hoc fecistis

Judg.2.3 quam ob rem nolui delere eos a facie vestra ut habeatis hostes et dii eorum sint vobis in ruinam

Judg.2.4 cumque loqueretur angelus Domini verba haec ad omnes filios Israhel elevaverunt vocem suam et fleverunt

Judg.2.5 et vocatum est nomen loci illius Flentium sive Lacrimarum immolaveruntque ibi hostias Domino

Judg.2.6 dimisit ergo Iosue populum et abierunt filii Israhel unusquisque in possessionem suam ut obtinerent eam

Judg.2.7 servieruntque Domino cunctis diebus eius et seniorum qui longo post eum vixerunt tempore et noverant omnia opera Domini quae fecerat cum Israhel

Judg.2.8 mortuus est autem Iosue filius Nun famulus Domini centum et decem annorum

Judg.2.9 et sepelierunt eum in finibus possessionis suae in Thamnathsare in monte Ephraim a septentrionali plaga montis Gaas

Judg.2.10 omnisque illa generatio congregata est ad patres suos et surrexerunt alii qui non noverant Dominum et opera quae fecerat cum Israhel

Judg.2.11 feceruntque filii Israhel malum in conspectu Domini et servierunt Baalim

Judg.2.12 ac dimiserunt Dominum Deum patrum suorum qui eduxerat eos de terra Aegypti et secuti sunt deos alienos deos quoque populorum qui habitabant in circuitu eorum et adoraverunt eos et ad iracundiam concitaverunt Dominum

Judg.2.13 dimittentes eum et servientes Baal et Astharoth

Judg.2.14 iratusque Dominus contra Israhel tradidit eos in manibus diripientium qui ceperunt eos et vendiderunt hostibus qui habitabant per gyrum nec potuerunt resistere adversariis suis

Judg.2.15 sed quocumque pergere voluissent manus Domini erat super eos sicut locutus est et iuravit eis et vehementer adflicti sunt

Judg.2.16 suscitavitque Dominus iudices qui liberarent eos de vastantium manibus sed nec illos audire voluerunt

Judg.2.17 fornicantes cum diis alienis et adorantes eos cito deseruerunt viam per quam ingressi fuerant patres eorum et audientes mandata Domini omnia fecere contraria

Judg.2.18 cumque Dominus iudices suscitaret in diebus eorum flectebatur misericordia et audiebat adflictorum gemitus et liberabat eos de caede vastantium

Judg.2.19 postquam autem mortuus esset iudex revertebantur et multo maiora faciebant quam fecerant patres sui sequentes deos alienos et servientes eis et adorantes illos non dimiserunt adinventiones suas et viam durissimam per quam ambulare consueverant

Judg.2.20 iratusque est furor Domini in Israhel et ait quia irritum fecit gens ista pactum meum quod pepigeram cum patribus eorum et vocem meam audire contempsit

Judg.2.21 et ego non delebo gentes quas dimisit Iosue et mortuus est

Judg.2.22 ut in ipsis experiar Israhel utrum custodiant viam Domini et ambulent in ea sicut custodierunt patres eorum an non

Judg.2.23 dimisit ergo Dominus omnes has nationes et cito subvertere noluit nec tradidit in manibus Iosue

Judg.3

Judg.3.1 hae sunt gentes quas Dominus dereliquit ut erudiret in eis Israhelem et omnes qui non noverant bella Chananeorum

Judg.3.2 et postea discerent filii eorum certare cum hostibus et habere consuetudinem proeliandi

Judg.3.3 quinque satrapas Philisthinorum omnemque Chananeum et Sidonium atque Eveum qui habitabat in monte Libano de monte Baalhermon usque ad introitum Emath

Judg.3.4 dimisitque eos ut in ipsis experiretur Israhelem utrum audiret mandata Domini quae praeceperat patribus eorum per manum Mosi an non

Judg.3.5 itaque filii Israhel habitaverunt in medio Chananei et Hetthei et Amorrei et Ferezei et Evei et Iebusei

Judg.3.6 et duxerunt uxores filias eorum ipsique filias suas eorum filiis tradiderunt et servierunt diis eorum

Judg.3.7 feceruntque malum in conspectu Domini et obliti sunt Dei sui servientes Baalim et Astharoth

Judg.3.8 iratusque Dominus contra Israhel tradidit eos in manus Chusanrasathaim regis Mesopotamiae servieruntque ei octo annis

Judg.3.9 et clamaverunt ad Dominum qui suscitavit eis salvatorem et liberavit eos Othonihel videlicet filium Cenez fratrem Chaleb minorem

Judg.3.10 fuitque in eo spiritus Domini et iudicavit Israhel egressusque est ad pugnam et tradidit Dominus in manu eius Chusanrasathaim regem Syriae et oppressit eum

Judg.3.11 quievitque terra quadraginta annis et mortuus est Othonihel filius Cenez

Judg.3.12 addiderunt autem filii Israhel facere malum in conspectu Domini qui confortavit adversum eos Eglon regem Moab quia fecerunt malum in conspectu eius

Judg.3.13 et copulavit ei filios Ammon et Amalech abiitque et percussit Israhel atque possedit urbem Palmarum

Judg.3.14 servieruntque filii Israhel Eglon regi Moab decem et octo annis

Judg.3.15 et postea clamaverunt ad Dominum qui suscitavit eis salvatorem vocabulo Ahoth filium Gera filii Iemini qui utraque manu utebatur pro dextera miseruntque filii Israhel per illum munera Eglon regi Moab

Judg.3.16 qui fecit sibi gladium ancipitem habentem in medio capulum longitudinis palmae manus et accinctus est eo subter sagum in dextro femore

Judg.3.17 obtulitque munera Eglon regi Moab erat autem Eglon crassus nimis

Judg.3.18 cumque obtulisset ei munera prosecutus est socios qui cum eo venerant

Judg.3.19 et reversus de Galgalis ubi erant idola dixit ad regem verbum secretum habeo ad te o rex et ille imperavit silentium egressisque omnibus qui circa eum erant

Judg.3.20 ingressus est Ahoth ad eum sedebat autem in aestivo cenaculo solus dixitque verbum Dei habeo ad te qui statim surrexit de throno

Judg.3.21 extenditque Ahoth manum sinistram et tulit sicam de dextro femore suo infixitque eam in ventre eius

Judg.3.22 tam valide ut capulus ferrum sequeretur in vulnere ac pinguissimo adipe stringeretur nec eduxit gladium sed ita ut percusserat reliquit in corpore statimque per secreta naturae alvi stercora proruperunt

Judg.3.23 Ahoth autem clausis diligentissime ostiis cenaculi et obfirmatis sera

Judg.3.24 per posticam egressus est servique regis ingressi viderunt clausas fores cenaculi atque dixerunt forsitan purgat alvum in aestivo cubiculo

Judg.3.25 expectantesque diu donec erubescerent et videntes quod nullus aperiret tulerunt clavem et aperientes invenerunt dominum suum iacentem in terra mortuum

Judg.3.26 Ahoth autem dum illi turbarentur effugit et pertransiit locum Idolorum unde reversus fuerat venitque in Seirath

Judg.3.27 et statim insonuit bucina in monte Ephraim descenderuntque cum eo filii Israhel ipso in fronte gradiente

Judg.3.28 qui dixit ad eos sequimini me tradidit enim Dominus inimicos nostros Moabitas in manus nostras descenderuntque post eum et occupaverunt vada Iordanis quae transmittunt in Moab et non dimiserunt transire quemquam

Judg.3.29 sed percusserunt Moabitas in tempore illo circiter decem milia omnes robustos et fortes viros nullus eorum evadere potuit

Judg.3.30 humiliatusque est Moab die illo sub manu Israhel et quievit terra octoginta annis

Judg.3.31 post hunc fuit Samgar filius Anath qui percussit de Philisthim sescentos viros vomere et ipse quoque defendit Israhel

Judg.4

Judg.4.1 addideruntque filii Israhel facere malum in conspectu Domini post mortem Ahoth

Judg.4.2 et tradidit illos Dominus in manu Iabin regis Chanaan qui regnavit in Asor habuitque ducem exercitus sui nomine Sisaram ipse autem habitabat in Aroseth gentium

Judg.4.3 clamaveruntque filii Israhel ad Dominum nongentos enim habebat falcatos currus et per viginti annos vehementer oppresserat eos

Judg.4.4 erat autem Debbora prophetis uxor Lapidoth quae iudicabat populum in illo tempore

Judg.4.5 et sedebat sub palma quae nomine illius vocabatur inter Rama et Bethel in monte Ephraim ascendebantque ad eam filii Israhel in omne iudicium

Judg.4.6 quae misit et vocavit Barac filium Abinoem de Cedes Nepthalim dixitque ad eum praecepit tibi Dominus Deus Israhel vade et duc exercitum in montem Thabor tollesque tecum decem milia pugnatorum de filiis Nepthalim et de filiis Zabulon

Judg.4.7 ego autem ducam ad te in loco torrentis Cison Sisaram principem exercitus Iabin et currus eius atque omnem multitudinem et tradam eos in manu tua

Judg.4.8 dixitque ad eam Barac si venis mecum vadam si nolueris venire non pergam

Judg.4.9 quae dixit ad eum ibo quidem tecum sed in hac vice tibi victoria non reputabitur quia in manu mulieris tradetur Sisara surrexit itaque Debbora et perrexit cum Barac in Cedes

Judg.4.10 qui accitis Zabulon et Nepthalim ascendit cum decem milibus pugnatorum habens Debboram in comitatu suo

Judg.4.11 Aber autem Cineus recesserat quondam a ceteris Cineis fratribus suis filiis Obab cognati Mosi et tetenderat tabernacula usque ad vallem quae vocatur Sennim et erat iuxta Cedes

Judg.4.12 nuntiatumque est Sisarae quod ascendisset Barac filius Abinoem in montem Thabor

Judg.4.13 et congregavit nongentos falcatos currus omnemque exercitum de Aroseth gentium ad torrentem Cison

Judg.4.14 dixitque Debbora ad Barac surge haec est enim dies in qua tradidit Dominus Sisaram in manus tuas en ipse ductor est tuus descendit itaque Barac de monte Thabor et decem milia pugnatorum cum eo

Judg.4.15 perterruitque Dominus Sisaram et omnes currus eius universamque multitudinem in ore gladii ad conspectum Barac in tantum ut Sisara de curru desiliens pedibus fugeret

Judg.4.16 et Barac persequeretur fugientes currus et exercitum usque ad Aroseth gentium et omnis hostium multitudo usque ad internicionem caderet

Judg.4.17 Sisara autem fugiens pervenit ad tentorium Iahel uxoris Aber Cinei erat enim pax inter Iabin regem Asor et domum Aber Cinei

Judg.4.18 egressa igitur Iahel in occursum Sisarae dixit ad eum intra ad me domine mi intra ne timeas qui ingressus tabernaculum eius et opertus ab ea pallio

Judg.4.19 dixit ad eam da mihi obsecro paululum aquae quia valde sitio quae aperuit utrem lactis et dedit ei bibere et operuit illum

Judg.4.20 dixitque Sisara ad eam sta ante ostium tabernaculi et cum venerit aliquis interrogans te et dicens numquid hic est aliquis respondebis nullus est

Judg.4.21 tulit itaque Iahel uxor Aber clavum tabernaculi adsumens pariter malleum et ingressa abscondite et cum silentio posuit supra tempus capitis eius clavum percussumque malleo defixit in cerebrum usque ad terram qui soporem morti socians defecit et mortuus est

Judg.4.22 et ecce Barac sequens Sisaram veniebat egressaque Iahel in occursum eius dixit ei veni et ostendam tibi virum quem quaeris qui cum intrasset ad eam vidit Sisaram iacentem mortuum et clavum infixum in tempore eius

Judg.4.23 humiliavit ergo Deus in die illo Iabin regem Chanaan coram filiis Israhel

Judg.4.24 qui crescebant cotidie et forti manu opprimebant Iabin regem Chanaan donec delerent eum

Judg.5

Judg.5.1 cecineruntque Debbora et Barac filius Abinoem in die illo dicentes

Judg.5.2 qui sponte obtulistis de Israhel animas vestras ad periculum benedicite Domino

Judg.5.3 audite reges percipite auribus principes ego sum ego sum quae Domino canam psallam Domino Deo Israhel

Judg.5.4 Domine cum exires de Seir et transires per regiones Edom terra mota est caelique ac nubes stillaverunt aquis

Judg.5.5 montes fluxerunt a facie Domini et Sinai a facie Domini Dei Israhel

Judg.5.6 in diebus Samgar filii Anath in diebus Iahel quieverunt semitae et qui ingrediebantur per eas ambulaverunt per calles devios

Judg.5.7 cessaverunt fortes in Israhel et quieverunt donec surgeret Debbora surgeret mater in Israhel

Judg.5.8 nova bella elegit Dominus et portas hostium ipse subvertit clypeus et hasta si apparuerint in quadraginta milibus Israhel

Judg.5.9 cor meum diligit principes Israhel qui propria voluntate obtulistis vos discrimini benedicite Domino

Judg.5.10 qui ascenditis super nitentes asinos et sedetis in iudicio et ambulatis in via loquimini

Judg.5.11 ubi conlisi sunt currus et hostium est suffocatus exercitus ibi narrentur iustitiae Domini et clementia in fortes Israhel tunc descendit populus Domini ad portas et obtinuit principatum

Judg.5.12 surge surge Debbora surge surge et loquere canticum surge Barac et adprehende captivos tuos fili Abinoem

Judg.5.13 salvatae sunt reliquiae populi Dominus in fortibus dimicavit

Judg.5.14 ex Ephraim delevit eos in Amalech et post eum ex Beniamin in populos tuos o Amalech de Machir principes descenderunt et de Zabulon qui exercitum ducerent ad bellandum

Judg.5.15 duces Isachar fuere cum Debbora et Barac vestigia sunt secuti qui quasi in praeceps ac baratrum se discrimini dedit diviso contra se Ruben magnanimorum repperta contentio est

Judg.5.16 quare habitas inter duos terminos ut audias sibilos gregum diviso contra se Ruben magnanimorum repperta contentio est

Judg.5.17 Galaad trans Iordanem quiescebat et Dan vacabat navibus Aser habitabat in litore maris et in portibus morabatur

Judg.5.18 Zabulon vero et Nepthalim obtulerunt animas suas morti in regione Merome

Judg.5.19 venerunt reges et pugnaverunt pugnaverunt reges Chanaan in Thanach iuxta aquas Mageddo et tamen nihil tulere praedantes

Judg.5.20 de caelo dimicatum est contra eos stellae manentes in ordine et cursu suo adversum Sisaram pugnaverunt

Judg.5.21 torrens Cison traxit cadavera eorum torrens Cadumim torrens Cison conculca anima mea robustos

Judg.5.22 ungulae equorum ceciderunt fugientibus impetu et per praeceps ruentibus fortissimis hostium

Judg.5.23 maledicite terrae Meroz dixit angelus Domini maledicite habitatoribus eius quia non venerunt ad auxilium Domini in adiutorium fortissimorum eius

Judg.5.24 benedicta inter mulieres Iahel uxor Aber Cinei benedicatur in tabernaculo suo

Judg.5.25 aquam petenti lac dedit et in fiala principum obtulit butyrum

Judg.5.26 sinistram manum misit ad clavum et dexteram ad fabrorum malleos percussitque Sisaram quaerens in capite vulneri locum et tempus valide perforans

Judg.5.27 inter pedes eius ruit defecit et mortuus est ante pedes illius volvebatur et iacebat exanimis et miserabilis

Judg.5.28 per fenestram prospiciens ululabat mater eius et de cenaculo loquebatur cur moratur regredi currus eius quare tardaverunt pedes quadrigarum illius

Judg.5.29 una sapientior ceteris uxoribus eius haec socrui verba respondit

Judg.5.30 forsitan nunc dividit spolia et pulcherrima feminarum eligitur ei vestes diversorum colorum Sisarae traduntur in praedam et supellex varia ad ornanda colla congeritur

Judg.5.31 sic pereant omnes inimici tui Domine qui autem diligunt te sicut sol in ortu suo splendet ita rutilent

Judg.5.32 quievitque terra per quadraginta annos

Judg.6

Judg.6.1 fecerunt autem filii Israhel malum in conspectu Domini qui tradidit eos in manu Madian septem annis

Judg.6.2 et oppressi sunt valde ab eis feceruntque sibi antra et speluncas in montibus et munitissima ad repugnandum loca

Judg.6.3 cumque sevisset Israhel ascendebat Madian et Amalech et ceteri orientalium nationum

Judg.6.4 et apud eos figentes tentoria sicut erant in herbis cuncta vastabant usque ad introitum Gazae nihilque omnino ad vitam pertinens relinquebant in Israhel non oves non boves non asinos

Judg.6.5 ipsi enim et universi greges eorum veniebant cum tabernaculis et instar lucustarum universa conplebant innumera multitudo hominum et camelorum quicquid tetigerant devastantes

Judg.6.6 humiliatusque est Israhel valde in conspectu Madian

Judg.6.7 et clamavit ad Dominum postulans auxilium contra Madianitas

Judg.6.8 qui misit ad eos virum prophetam et locutus est haec dicit Dominus Deus Israhel ego vos feci conscendere de Aegypto et eduxi de domo servitutis

Judg.6.9 et liberavi de manu Aegyptiorum et omnium inimicorum qui adfligebant vos eiecique eos ad introitum vestrum et tradidi vobis terram eorum

Judg.6.10 et dixi ego Dominus Deus vester ne timeatis deos Amorreorum in quorum terra habitatis et noluistis audire vocem meam

Judg.6.11 venit autem angelus Domini et sedit sub quercu quae erat in Ephra et pertinebat ad Ioas patrem familiae Ezri cumque Gedeon filius eius excuteret atque purgaret frumenta in torculari ut fugeret Madian

Judg.6.12 apparuit ei et ait Dominus tecum virorum fortissime

Judg.6.13 dixitque ei Gedeon obsecro Domine si Dominus nobiscum est cur adprehenderunt nos haec omnia ubi sunt mirabilia eius quae narraverunt patres nostri atque dixerunt de Aegypto eduxit nos Dominus nunc autem dereliquit nos et tradidit in manibus Madian

Judg.6.14 respexitque ad eum Dominus et ait vade in hac fortitudine tua et liberabis Israhel de manu Madian scito quod miserim te

Judg.6.15 qui respondens ait obsecro Domine mi in quo liberabo Israhel ecce familia mea infima est in Manasse et ego minimus in domo patris mei

Judg.6.16 dixitque ei Dominus ego ero tecum et percuties Madian quasi unum virum

Judg.6.17 et ille si inveni inquit gratiam coram te da mihi signum quod tu sis qui loquaris ad me

Judg.6.18 ne recedas hinc donec revertar ad te portans sacrificium et offerens tibi qui respondit ego praestolabor adventum tuum

Judg.6.19 ingressus est itaque Gedeon et coxit hedum et de farinae modio azymos panes carnesque ponens in canistro et ius carnium mittens in ollam tulit omnia sub quercum et obtulit ei

Judg.6.20 cui dixit angelus Domini tolle carnes et panes azymos et pone super petram illam et ius desuper funde cumque fecisset ita

Judg.6.21 extendit angelus Domini summitatem virgae quam tenebat in manu et tetigit carnes et azymos panes ascenditque ignis de petra et carnes azymosque consumpsit angelus autem Domini evanuit ex oculis eius

Judg.6.22 vidensque Gedeon quod esset angelus Domini ait heu mihi Domine Deus quia vidi angelum Domini facie ad faciem

Judg.6.23 dixitque ei Dominus pax tecum ne timeas non morieris

Judg.6.24 aedificavit ergo ibi Gedeon altare Domino vocavitque illud Domini pax usque in praesentem diem cum adhuc esset in Ephra quae est familiae Ezri

Judg.6.25 nocte illa dixit Dominus ad eum tolle taurum patris tui et alterum taurum annorum septem destruesque aram Baal quae est patris tui et nemus quod circa aram est succide

Judg.6.26 et aedificabis altare Domino Deo tuo in summitate petrae huius super quam sacrificium ante posuisti tollesque taurum secundum et offeres holocaustum super lignorum struem quae de nemore succideris

Judg.6.27 adsumptis igitur Gedeon decem viris de servis suis fecit sicut praeceperat Dominus timens autem domum patris sui et homines illius civitatis per diem facere noluit sed omnia nocte conplevit

Judg.6.28 cumque surrexissent viri oppidi eius mane viderunt destructam aram Baal lucumque succisum et taurum alterum inpositum super altare quod tunc aedificatum erat

Judg.6.29 dixeruntque ad invicem quis hoc fecit cumque perquirerent auctorem facti dictum est Gedeon filius Ioas fecit haec omnia

Judg.6.30 et dixerunt ad Ioas produc filium tuum ut moriatur quia destruxit aram Baal et succidit nemus

Judg.6.31 quibus ille respondit numquid ultores estis Baal et pugnatis pro eo qui adversarius eius est moriatur antequam lux crastina veniat si deus est vindicet se de eo qui suffodit aram eius

Judg.6.32 ex illo die vocatus est Gedeon Hierobbaal eo quod dixisset Ioas ulciscatur se de eo Baal qui suffodit altare eius

Judg.6.33 igitur omnis Madian et Amalech et orientales populi congregati sunt simul et transeuntes Iordanem castrametati sunt in valle Iezrahel

Judg.6.34 spiritus autem Domini induit Gedeon qui clangens bucina convocavit domum Abiezer ut sequeretur

Judg.6.35 misitque nuntios in universum Manassen qui et ipse secutus est eum et alios nuntios in Aser et Zabulon et Nepthalim qui occurrerunt ei

Judg.6.36 dixitque Gedeon ad Dominum si salvum facis per manum meam Israhel sicut locutus es

Judg.6.37 ponam vellus hoc lanae in area si ros in solo vellere fuerit et in omni terra siccitas sciam quod per manum meam sicut locutus es liberabis Israhel

Judg.6.38 factumque est ita et de nocte consurgens expresso vellere concam rore conplevit

Judg.6.39 dixitque rursus ad Dominum ne irascatur furor tuus contra me si adhuc semel temptavero signum quaerens in vellere oro ut solum vellus siccum sit et omnis terra rore madens

Judg.6.40 fecitque Dominus nocte illa ut postulaverat et fuit siccitas in solo vellere et ros in omni terra

Judg.7

Judg.7.1 igitur Hierobbaal qui est et Gedeon de nocte consurgens et omnis populus cum eo venit ad fontem qui vocatur Arad erant autem castra Madian in valle ad septentrionalem plagam collis Excelsi

Judg.7.2 dixitque Dominus ad Gedeon multus tecum est populus nec tradetur Madian in manus eius ne glorietur contra me Israhel et dicat meis viribus liberatus sum

Judg.7.3 loquere ad populum et cunctis audientibus praedica qui formidolosus et timidus est revertatur recesseruntque de monte Galaad et reversa sunt ex populo viginti duo milia virorum et tantum decem milia remanserunt

Judg.7.4 dixitque Dominus ad Gedeon adhuc populus multus est duc eos ad aquas et ibi probabo illos et de quo dixero tibi ut tecum vadat ipse pergat quem ire prohibuero revertatur

Judg.7.5 cumque descendisset populus ad aquas dixit Dominus ad Gedeon qui lingua lambuerint aquas sicut solent canes lambere separabis eos seorsum qui autem curvatis genibus biberint in altera parte erunt

Judg.7.6 fuit itaque numerus eorum qui manu ad os proiciente aquas lambuerant trecenti viri omnis autem reliqua multitudo flexo poplite biberat

Judg.7.7 et ait Dominus ad Gedeon in trecentis viris qui lambuerunt aquas liberabo vos et tradam Madian in manu tua omnis autem reliqua multitudo revertatur in locum suum

Judg.7.8 sumptis itaque pro numero cibariis et tubis omnem reliquam multitudinem abire praecepit ad tabernacula sua et ipse cum trecentis viris se certamini dedit castra autem Madian erant subter in valle

Judg.7.9 eadem nocte dixit Dominus ad eum surge et descende in castra quia tradidi eos in manu tua

Judg.7.10 sin autem solus ire formidas descendat tecum Phara puer tuus

Judg.7.11 et cum audieris quid loquantur tunc confortabuntur manus tuae et securior ad hostium castra descendes descendit ergo ipse et Phara puer eius in partem castrorum ubi erant armatorum vigiliae

Judg.7.12 Madian autem et Amalech et omnes orientales populi fusi iacebant in valle ut lucustarum multitudo cameli quoque innumerabiles erant sicut harena quae iacet in litoribus maris

Judg.7.13 cumque venisset Gedeon narrabat aliquis somnium proximo suo et in hunc modum referebat quod viderat vidi somnium et videbatur mihi quasi subcinericius panis ex hordeo volvi et in Madian castra descendere cumque pervenisset ad tabernaculum percussit illud atque subvertit et terrae funditus coaequavit

Judg.7.14 respondit is cui loquebatur non est hoc aliud nisi gladius Gedeonis filii Ioas viri Israhelitae tradidit Deus in manu eius Madian et omnia castra eius

Judg.7.15 cumque audisset Gedeon somnium et interpretationem eius adoravit et reversus ad castra Israhel ait surgite tradidit enim Dominus in manus nostras castra Madian

Judg.7.16 divisitque trecentos viros in tres partes et dedit tubas in manibus eorum lagoenasque vacuas ac lampadas in medio lagoenarum

Judg.7.17 et dixit ad eos quod me facere videritis hoc facite ingrediar partem castrorum et quod fecero sectamini

Judg.7.18 quando personaverit tuba in manu mea vos quoque per castrorum circuitum clangite et conclamate Domino et Gedeoni

Judg.7.19 ingressusque est Gedeon et trecenti viri qui erant cum eo in parte castrorum incipientibus vigiliis noctis mediae et custodibus suscitatis coeperunt bucinis clangere et conplodere inter se lagoenas

Judg.7.20 cumque per gyrum castrorum in tribus personarent locis et hydrias confregissent tenuerunt sinistris manibus lampadas et dextris sonantes tubas clamaveruntque gladius Domini et Gedeonis

Judg.7.21 stantes singuli in loco suo per circuitum castrorum hostilium omnia itaque castra turbata sunt et vociferantes ululantesque fugerunt

Judg.7.22 et nihilominus insistebant trecenti viri bucinis personantes inmisitque Dominus gladium in omnibus castris et mutua se caede truncabant

Judg.7.23 fugientes usque Bethseta et crepidinem Abelmeula in Tebbath conclamantes autem viri Israhel de Nepthali et Aser et omni Manasse persequebantur Madian

Judg.7.24 misitque Gedeon nuntios in omnem montem Ephraim dicens descendite in occursum Madian et occupate aquas usque Bethbera atque Iordanem clamavitque omnis Ephraim et praeoccupavit aquas atque Iordanem usque Bethbera

Judg.7.25 adprehensosque duos viros Madian Oreb et Zeb interfecit Oreb in petra Oreb Zeb vero in torculari Zeb et persecuti sunt Madian capita Oreb et Zeb portantes ad Gedeon trans fluenta Iordanis

Judg.8

Judg.8.1 dixeruntque ad eum viri Ephraim quid est hoc quod facere voluisti ut non nos vocares cum ad pugnam pergeres contra Madian iurgantes fortiter et prope vim inferentes

Judg.8.2 quibus ille respondit quid enim tale facere potui quale vos fecistis nonne melior est racemus Ephraim vindemiis Abiezer

Judg.8.3 in manus vestras tradidit Dominus principes Madian Oreb et Zeb quid tale facere potui quale vos fecistis quod cum locutus esset requievit spiritus eorum quo tumebant contra eum

Judg.8.4 cumque venisset Gedeon ad Iordanem transivit eum cum trecentis viris qui secum erant et prae lassitudine fugientes persequi non poterant

Judg.8.5 dixitque ad viros Soccoth date obsecro panes populo qui mecum est quia valde defecerunt ut possimus persequi Zebee et Salmana reges Madian

Judg.8.6 responderunt principes Soccoth forsitan palmae manuum Zebee et Salmana in manu tua sunt et idcirco postulas ut demus exercitui tuo panes

Judg.8.7 quibus ille ait cum ergo tradiderit Dominus Zebee et Salmana in manus meas conteram carnes vestras cum spinis tribulisque deserti

Judg.8.8 et inde conscendens venit in Phanuhel locutusque est ad viros eius loci similia cui et illi responderunt sicut responderant viri Soccoth

Judg.8.9 dixit itaque et eis cum reversus fuero victor in pace destruam turrem hanc

Judg.8.10 Zebee autem et Salmana requiescebant cum omni exercitu suo quindecim milia enim viri remanserant ex omnibus turmis orientalium populorum caesis centum viginti milibus bellatorum et educentium gladium

Judg.8.11 ascendensque Gedeon per viam eorum qui in tabernaculis morabantur ad orientalem partem Nobee et Iecbaa percussit castra hostium qui securi erant et nihil adversi suspicabantur

Judg.8.12 fugeruntque Zebee et Salmana quos persequens Gedeon conprehendit turbato omni exercitu eorum

Judg.8.13 revertensque de bello ante solis ortum

Judg.8.14 adprehendit puerum de viris Soccoth interrogavitque eum nomina principum et seniorum Soccoth et descripsit septuaginta septem viros

Judg.8.15 venitque ad Soccoth et dixit eis en Zebee et Salmana super quibus exprobrastis mihi dicentes forsitan manus Zebee et Salmana in manibus tuis sunt et idcirco postulas ut demus viris qui lassi sunt et defecerunt panes

Judg.8.16 tulit ergo seniores civitatis et spinas deserti ac tribulos et contrivit cum eis atque comminuit viros Soccoth

Judg.8.17 turrem quoque Phanuhel subvertit occisis habitatoribus civitatis

Judg.8.18 dixitque ad Zebee et Salmana quales fuerunt viri quos occidistis in Thabor qui responderunt similes tui et unus ex eis quasi filius regis

Judg.8.19 quibus ille ait fratres mei fuerunt filii matris meae vivit Dominus si servassetis eos non vos occiderem

Judg.8.20 dixitque Ietther primogenito suo surge et interfice eos qui non eduxit gladium timebat enim quia adhuc puer erat

Judg.8.21 dixeruntque Zebee et Salmana tu surge et inrue in nos quia iuxta aetatem robur est hominis surrexit Gedeon et interfecit Zebee et Salmana et tulit ornamenta ac bullas quibus colla regalium camelorum decorari solent

Judg.8.22 dixeruntque omnes viri Israhel ad Gedeon dominare nostri tu et filius tuus et filius filii tui quia liberasti nos de manu Madian

Judg.8.23 quibus ille ait non dominabor vestri nec dominabitur in vos filius meus sed dominabitur Dominus

Judg.8.24 dixitque ad eos unam petitionem postulo a vobis date mihi inaures ex praeda vestra inaures enim aureas Ismahelitae habere consuerant

Judg.8.25 qui responderunt libentissime dabimus expandentesque super terram pallium proiecerunt in eo inaures de praeda

Judg.8.26 et fuit pondus postulatarum inaurium mille septingenti auri sicli absque ornamentis et monilibus et veste purpurea quibus Madian reges uti soliti erant et praeter torques aureos camelorum

Judg.8.27 fecitque ex eo Gedeon ephod et posuit illud in civitate sua Ephra fornicatusque est omnis Israhel in eo et factum est Gedeoni et omni domui eius in ruinam

Judg.8.28 humiliatus est autem Madian coram filiis Israhel nec potuerunt ultra elevare cervices sed quievit terra per quadraginta annos quibus praefuit Gedeon

Judg.8.29 abiit itaque Hierobbaal filius Ioas et habitavit in domo sua

Judg.8.30 habuitque septuaginta filios qui egressi sunt de femore eius eo quod plures haberet uxores

Judg.8.31 concubina autem illius quam habebat in Sychem genuit ei filium nomine Abimelech

Judg.8.32 mortuusque est Gedeon filius Ioas in senectute bona et sepultus in sepulchro Ioas patris sui in Ephra de familia Ezri

Judg.8.33 postquam autem mortuus est Gedeon aversi sunt filii Israhel et fornicati cum Baalim percusseruntque cum Baal foedus ut esset eis in deum

Judg.8.34 nec recordati sunt Domini Dei sui qui eruit eos de manu omnium inimicorum suorum per circuitum

Judg.8.35 nec fecerunt misericordiam cum domo Hierobbaal Gedeon iuxta omnia bona quae fecerat Israheli

Judg.9

Judg.9.1 abiit autem Abimelech filius Hierobbaal in Sychem ad fratres matris suae et locutus est ad eos et ad omnem cognationem domus patris matris suae dicens

Judg.9.2 loquimini ad omnes viros Sychem quid vobis est melius ut dominentur vestri septuaginta viri omnes filii Hierobbaal an ut dominetur vobis unus vir simulque considerate quia os vestrum et caro vestra sum

Judg.9.3 locutique sunt fratres matris eius de eo ad omnes viros Sychem universos sermones istos et inclinaverunt cor eorum post Abimelech dicentes frater noster est

Judg.9.4 dederuntque illi septuaginta pondo argenti de fano Baalbrith qui conduxit sibi ex eo viros inopes et vagos secutique sunt eum

Judg.9.5 et venit in domum patris sui Ephra et occidit fratres suos filios Hierobbaal septuaginta viros super lapidem unum remansitque Ioatham filius Hierobbaal minimus et absconditus est

Judg.9.6 congregati sunt autem omnes viri Sychem et universae familiae urbis Mello abieruntque et constituerunt regem Abimelech iuxta quercum quae stabat in Sychem

Judg.9.7 quod cum nuntiatum esset Ioatham ivit et stetit in vertice montis Garizim elevataque voce clamavit et dixit audite me viri Sychem ita audiat vos Deus

Judg.9.8 ierunt ligna ut unguerent super se regem dixeruntque olivae impera nobis

Judg.9.9 quae respondit numquid possum deserere pinguedinem meam qua et dii utuntur et homines et venire ut inter ligna promovear

Judg.9.10 dixeruntque ligna ad arborem ficum veni et super nos regnum accipe

Judg.9.11 quae respondit eis numquid possum deserere dulcedinem meam fructusque suavissimos et ire ut inter cetera ligna commovear

Judg.9.12 locuta sunt quoque ligna ad vitem veni et impera nobis

Judg.9.13 quae respondit numquid possum deserere vinum meum quod laetificat Deum et homines et inter ligna cetera commoveri

Judg.9.14 dixeruntque omnia ligna ad ramnum veni et impera super nos

Judg.9.15 quae respondit eis si vere me regem vobis constituitis venite et sub mea umbra requiescite sin autem non vultis egrediatur ignis de ramno et devoret cedros Libani

Judg.9.16 nunc igitur si recte et absque peccato constituistis super vos regem Abimelech et bene egistis cum Hierobbaal et cum domo eius et reddidistis vicem beneficiis eius qui pugnavit pro vobis

Judg.9.17 et animam suam dedit periculis ut erueret vos de manu Madian

Judg.9.18 qui nunc surrexistis contra domum patris mei et interfecistis filios eius septuaginta viros super unum lapidem et constituistis regem Abimelech filium ancillae eius super habitatores Sychem eo quod frater vester sit

Judg.9.19 si ergo recte et absque vitio egistis cum Hierobbaal et domo eius hodie laetamini in Abimelech et ille laetetur in vobis

Judg.9.20 sin autem perverse egrediatur ignis ex eo et consumat habitatores Sychem et oppidum Mello egrediaturque ignis de viris Sychem et de oppido Mello et devoret Abimelech

Judg.9.21 quae cum dixisset fugit et abiit in Bera habitavitque ibi metu Abimelech fratris sui

Judg.9.22 regnavit itaque Abimelech super Israhel tribus annis

Judg.9.23 misitque Deus spiritum pessimum inter Abimelech et habitatores Sychem qui coeperunt eum detestari

Judg.9.24 et scelus interfectionis septuaginta filiorum Hierobbaal et effusionem sanguinis eorum conferre in Abimelech fratrem suum et in ceteros Sycimarum principes qui eum adiuverant

Judg.9.25 posueruntque insidias adversum eum in montium summitate et dum illius praestolantur adventum exercebant latrocinia agentes praedas de praetereuntibus nuntiatumque est Abimelech

Judg.9.26 venit autem Gaal filius Obed cum fratribus suis et transivit in Sycimam ad cuius adventum erecti habitatores Sychem

Judg.9.27 egressi sunt in agros vastantes vineas uvasque calcantes et factis cantantium choris ingressi sunt fanum dei sui et inter epulas et pocula maledicebant Abimelech

Judg.9.28 clamante Gaal filio Obed quis est Abimelech et quae est Sychem ut serviamus ei numquid non est filius Hierobbaal et constituit principem Zebul servum suum super viros Emmor patris Sychem cur igitur servimus ei

Judg.9.29 utinam daret aliquis populum istum sub manu mea ut auferrem de medio Abimelech dictumque est Abimelech congrega exercitus multitudinem et veni

Judg.9.30 Zebul enim princeps civitatis auditis sermonibus Gaal filii Obed iratus est valde

Judg.9.31 et misit clam ad Abimelech nuntios dicens ecce Gaal filius Obed venit in Sycimam cum fratribus suis et obpugnat adversum te civitatem

Judg.9.32 surge itaque nocte cum populo qui tecum est et latita in agro

Judg.9.33 et primo mane oriente sole inrue super civitatem illo autem egrediente adversum te cum populo suo fac ei quod potueris

Judg.9.34 surrexit itaque Abimelech cum omni exercitu suo nocte et tetendit insidias iuxta Sycimam in quattuor locis

Judg.9.35 egressusque est Gaal filius Obed et stetit in introitu portae civitatis surrexit autem Abimelech et omnis exercitus cum eo de insidiarum loco

Judg.9.36 cumque vidisset populum Gaal dixit ad Zebul ecce de montibus multitudo descendit cui ille respondit umbras montium vides quasi hominum capita et hoc errore deciperis

Judg.9.37 rursumque Gaal ait ecce populus de umbilico terrae descendit et unus cuneus venit per viam quae respicit quercum

Judg.9.38 cui dixit Zebul ubi est nunc os tuum quo loquebaris quis est Abimelech ut serviamus ei nonne iste est populus quem despiciebas egredere et pugna contra eum

Judg.9.39 abiit ergo Gaal spectante Sycimarum populo et pugnavit contra Abimelech

Judg.9.40 qui persecutus est eum fugientem et in urbem conpulit cecideruntque ex parte eius plurimi usque ad portam civitatis

Judg.9.41 et Abimelech sedit in Ruma Zebul autem Gaal et socios eius expulit de urbe nec in ea passus est commorari

Judg.9.42 sequenti ergo die egressus est populus in campum quod cum nuntiatum esset Abimelech

Judg.9.43 tulit exercitum suum et divisit in tres turmas tendens insidias in agris vidensque quod egrederetur populus de civitate surrexit et inruit in eos

Judg.9.44 cum cuneo suo obpugnans et obsidens civitatem duae autem turmae palantes per campum adversarios sequebantur

Judg.9.45 porro Abimelech omni illo die obpugnabat urbem quam cepit interfectis habitatoribus eius ipsaque destructa ita ut sal in ea dispergeret

Judg.9.46 quod cum audissent qui habitabant in turre Sycimorum ingressi sunt fanum dei sui Berith ubi foedus cum eo pepigerant et ex eo locus nomen acceperat qui erat valde munitus

Judg.9.47 Abimelech quoque audiens viros turris Sycimorum pariter conglobatos

Judg.9.48 ascendit in montem Selmon cum omni populo suo et arrepta securi praecidit arboris ramum inpositumque ferens umero dixit ad socios quod me vidistis facere cito facite

Judg.9.49 igitur certatim ramos de arboribus praecidentes sequebantur ducem quos circumdantes praesidio succenderunt atque ita factum est ut fumo et igne mille hominum necarentur viri pariter ac mulieres habitatorum turris Sychem

Judg.9.50 Abimelech autem inde proficiscens venit ad oppidum Thebes quod circumdans obsidebat exercitu

Judg.9.51 erat autem turris excelsa in media civitate ad quam confugerant viri simul ac mulieres et omnes principes civitatis clausa firmissime ianua et super turris tectum stantes per propugnacula

Judg.9.52 accedensque Abimelech iuxta turrem pugnabat fortiter et adpropinquans ostio ignem subponere nitebatur

Judg.9.53 et ecce una mulier fragmen molae desuper iaciens inlisit capiti Abimelech et confregit cerebrum eius

Judg.9.54 qui vocavit cito armigerum suum et ait ad eum evagina gladium tuum et percute me ne forte dicatur quod a femina interfectus sim qui iussa perficiens interfecit eum

Judg.9.55 illoque mortuo omnes qui cum eo erant de Israhel reversi sunt in sedes suas

Judg.9.56 et reddidit Deus malum quod fecerat Abimelech contra patrem suum interfectis septuaginta fratribus suis

Judg.9.57 Sycimitis quoque quod operati erant retributum est et venit super eos maledictio Ioatham filii Hierobbaal

Judg.10

Judg.10.1 post Abimelech surrexit dux in Israhel Thola filius Phoa patrui Abimelech vir de Isachar qui habitavit in Sanir montis Ephraim

Judg.10.2 et iudicavit Israhel viginti et tribus annis mortuusque ac sepultus est in Sanir

Judg.10.3 huic successit Iair Galaadites qui iudicavit Israhel per viginti et duos annos

Judg.10.4 habens triginta filios sedentes super triginta pullos asinarum et principes triginta civitatum quae ex nomine eius appellatae sunt Avothiair id est oppida Iair usque in praesentem diem in terra Galaad

Judg.10.5 mortuusque est Iair ac sepultus in loco cui est vocabulum Camon

Judg.10.6 filii autem Israhel peccatis veteribus iungentes nova fecerunt malum in conspectu Domini et servierunt idolis Baalim et Astharoth et diis Syriae ac Sidonis et Moab et filiorum Ammon et Philisthim dimiseruntque Dominum et non colebant eum

Judg.10.7 contra quos iratus tradidit eos in manu Philisthim et filiorum Ammon

Judg.10.8 adflictique sunt et vehementer oppressi per annos decem et octo omnes qui habitabant trans Iordanem in terra Amorrei quae est in Galaad

Judg.10.9 in tantum ut filii Ammon Iordane transmisso vastarent Iudam et Beniamin et Ephraim adflictusque est Israhel nimis

Judg.10.10 et clamantes ad Dominum dixerunt peccavimus tibi quia dereliquimus Deum nostrum et servivimus Baalim

Judg.10.11 quibus locutus est Dominus numquid non Aegyptii et Amorrei filiique Ammon et Philisthim

Judg.10.12 Sidonii quoque et Amalech et Chanaan oppresserunt vos et clamastis ad me et erui vos de manu eorum

Judg.10.13 et tamen reliquistis me et coluistis deos alienos idcirco non addam ut ultra vos liberem

Judg.10.14 ite et invocate deos quos elegistis ipsi vos liberent in tempore angustiae

Judg.10.15 dixeruntque filii Israhel ad Dominum peccavimus redde tu nobis quicquid tibi placet tantum nunc libera nos

Judg.10.16 quae dicentes omnia de finibus suis alienorum deorum idola proiecerunt et servierunt Deo qui doluit super miseriis eorum

Judg.10.17 itaque filii Ammon conclamantes in Galaad fixere tentoria contra quos congregati filii Israhel in Maspha castrametati sunt

Judg.10.18 dixeruntque principes Galaad singuli ad proximos suos qui primus e nobis contra filios Ammon coeperit dimicare erit dux populi Galaad

Judg.11

Judg.11.1 fuit illo tempore Iepthae Galaadites vir fortissimus atque pugnator filius meretricis mulieris qui natus est de Galaad

Judg.11.2 habuit autem Galaad uxorem de qua suscepit filios qui postquam creverant eiecerunt Iepthae dicentes heres in domo patris nostri esse non poteris quia de altera matre generatus es

Judg.11.3 quos ille fugiens atque devitans habitavit in terra Tob congregatique sunt ad eum viri inopes et latrocinantes et quasi principem sequebantur

Judg.11.4 in illis diebus pugnabant filii Ammon contra Israhel

Judg.11.5 quibus acriter instantibus perrexerunt maiores natu de Galaad ut tollerent in auxilium sui Iepthae de terra Tob

Judg.11.6 dixeruntque ad eum veni et esto princeps noster et pugna contra filios Ammon

Judg.11.7 quibus ille respondit nonne vos estis qui odistis me et eiecistis de domo patris mei et nunc venistis ad me necessitate conpulsi

Judg.11.8 dixeruntque principes Galaad ad Iepthae ob hanc igitur causam nunc ad te venimus ut proficiscaris nobiscum et pugnes contra filios Ammon sisque dux omnium qui habitant in Galaad

Judg.11.9 Iepthae quoque dixit eis si vere venistis ad me ut pugnem pro vobis contra filios Ammon tradideritque eos Dominus in manus meas ego ero princeps vester

Judg.11.10 qui responderunt ei Dominus qui haec audit ipse mediator ac testis est quod nostra promissa faciamus

Judg.11.11 abiit itaque Iepthae cum principibus Galaad fecitque eum omnis populus principem sui locutusque est Iepthae omnes sermones suos coram Domino in Maspha

Judg.11.12 et misit nuntios ad regem filiorum Ammon qui ex persona sua dicerent quid mihi et tibi est quia venisti contra me ut vastares terram meam

Judg.11.13 quibus ille respondit quia tulit Israhel terram meam quando ascendit de Aegypto a finibus Arnon usque Iaboc atque Iordanem nunc igitur cum pace redde mihi eam

Judg.11.14 per quos rursum mandavit Iepthae et imperavit eis ut dicerent regi Ammon

Judg.11.15 haec dicit Iepthae non tulit Israhel terram Moab nec terram filiorum Ammon

Judg.11.16 sed quando de Aegypto conscenderunt ambulavit per solitudinem usque ad mare Rubrum et venit in Cades

Judg.11.17 misitque nuntios ad regem Edom dicens dimitte ut transeam per terram tuam qui noluit adquiescere precibus eius misit quoque et ad regem Moab qui et ipse transitum praebere contempsit mansit itaque in Cades

Judg.11.18 et circuivit ex latere terram Edom et terram Moab venitque contra orientalem plagam terrae Moab et castrametatus est trans Arnon nec voluit intrare terminos Moab Arnon quippe confinium est terrae Moab

Judg.11.19 misit itaque Israhel nuntios ad Seon regem Amorreorum qui habitabat in Esebon et dixerunt ei dimitte ut transeam per terram tuam usque ad fluvium

Judg.11.20 qui et ipse Israhel verba despiciens non dimisit eum transire per terminos suos sed infinita multitudine congregata egressus est contra eum in Iassa et fortiter resistebat

Judg.11.21 tradiditque eum Dominus in manu Israhel cum omni exercitu suo qui percussit eum et possedit omnem terram Amorrei habitatoris regionis illius

Judg.11.22 et universos fines eius de Arnon usque Iaboc et de solitudine usque ad Iordanem

Judg.11.23 Dominus ergo Deus Israhel subvertit Amorreum pugnante contra illum populo suo Israhel et tu nunc vis possidere terram eius

Judg.11.24 nonne ea quae possedit Chamos deus tuus tibi iure debentur quae autem Dominus Deus noster victor obtinuit in nostram cedent possessionem

Judg.11.25 nisi forte melior es Balac filio Sepphor rege Moab aut docere potes quod iurgatus sit contra Israhel et pugnaverit contra eum

Judg.11.26 quando habitavit in Esebon et viculis eius et in Aroer et villis illius vel in cunctis civitatibus iuxta Iordanem per trecentos annos quare tanto tempore nihil super hac repetitione temptastis

Judg.11.27 igitur non ego pecco in te sed tu contra me male agis indicens mihi bella non iusta iudicet Dominus arbiter huius diei inter Israhel et inter filios Ammon

Judg.11.28 noluitque adquiescere rex filiorum Ammon verbis Iepthae quae per nuntios mandaverat

Judg.11.29 factus est ergo super Iepthae spiritus Domini et circumiens Galaad et Manasse Maspha quoque Galaad et inde transiens ad filios Ammon

Judg.11.30 votum vovit Domino dicens si tradideris filios Ammon in manus meas

Judg.11.31 quicumque primus fuerit egressus de foribus domus meae mihique occurrerit revertenti cum pace a filiis Ammon eum holocaustum offeram Domino

Judg.11.32 transivitque Iepthae ad filios Ammon ut pugnaret contra eos quos tradidit Dominus in manus eius

Judg.11.33 percussitque ab Aroer usque dum venias in Mennith viginti civitates et usque ad Abel quae est vineis consita plaga magna nimis humiliatique sunt filii Ammon a filiis Israhel

Judg.11.34 revertenti autem Iepthae in Maspha domum suam occurrit unigenita filia cum tympanis et choris non enim habebat alios liberos

Judg.11.35 qua visa scidit vestimenta sua et ait heu filia mi decepisti me et ipsa decepta es aperui enim os meum ad Dominum et aliud facere non potero

Judg.11.36 cui illa respondit pater mi si aperuisti os tuum ad Dominum fac mihi quodcumque pollicitus es concessa tibi ultione atque victoria de hostibus tuis

Judg.11.37 dixitque ad patrem hoc solum mihi praesta quod deprecor dimitte me ut duobus mensibus circumeam montes et plangam virginitatem meam cum sodalibus meis

Judg.11.38 cui ille respondit vade et dimisit eam duobus mensibus cumque abisset cum sociis ac sodalibus suis flebat virginitatem suam in montibus

Judg.11.39 expletisque duobus mensibus reversa est ad patrem suum et fecit ei sicut voverat quae ignorabat virum exinde mos increbuit in Israhel et consuetudo servata est

Judg.11.40 ut post anni circulum conveniant in unum filiae Israhel et plangant filiam Iepthae Galaaditae diebus quattuor

Judg.12

Judg.12.1 ecce autem in Ephraim orta seditio est nam transeuntes contra aquilonem dixerunt ad Iepthae quare vadens ad pugnam contra filios Ammon vocare nos noluisti ut pergeremus tecum igitur incendimus domum tuam

Judg.12.2 quibus ille respondit disceptatio erat mihi et populo meo contra filios Ammon vehemens vocavique vos ut mihi praeberetis auxilium et facere noluistis

Judg.12.3 quod cernens posui in manibus meis animam meam transivique ad filios Ammon et tradidit eos Dominus in manus meas quid commerui ut adversum me consurgatis in proelium

Judg.12.4 vocatis itaque ad se cunctis viris Galaad pugnabat contra Ephraim percusseruntque viri Galaad Ephraim quia dixerat fugitivus est Galaad de Ephraim et habitat in medio Ephraim et Manasse

Judg.12.5 occupaveruntque Galaaditae vada Iordanis per quae Ephraim reversurus erat cumque venisset ad ea de Ephraim numero fugiens atque dixisset obsecro ut me transire permittas dicebant ei Galaaditae numquid Ephrateus es quo dicente non sum

Judg.12.6 interrogabant eum dic ergo sebboleth quod interpretatur spica qui respondebat tebboleth eadem littera spicam exprimere non valens statimque adprehensum iugulabant in ipso Iordanis transitu et ceciderunt in illo tempore de Ephraim quadraginta duo milia

Judg.12.7 iudicavitque Iepthae Galaadites Israhel sex annis et mortuus est ac sepultus in civitate sua Galaad

Judg.12.8 post hunc iudicavit Israhel Abessan de Bethleem

Judg.12.9 qui habuit triginta filios et totidem filias quas emittens foras maritis dedit et eiusdem numeri filiis suis accepit uxores introducens in domum suam qui septem annis iudicavit Israhel

Judg.12.10 mortuusque est ac sepultus in Bethleem

Judg.12.11 cui successit Ahialon Zabulonites et iudicavit Israhelem decem annis

Judg.12.12 mortuusque est ac sepultus in Zabulon

Judg.12.13 post hunc iudicavit in Israhel Abdon filius Hellel Farathonites

Judg.12.14 qui habuit quadraginta filios et triginta ex eis nepotes ascendentes super septuaginta pullos asinarum et iudicavit in Israhel octo annis

Judg.12.15 mortuusque est ac sepultus in Farathon terrae Ephraim in monte Amalech

Judg.13

Judg.13.1 rursumque filii Israhel fecerunt malum in conspectu Domini qui tradidit eos in manus Philisthinorum quadraginta annis

Judg.13.2 erat autem vir quidam de Saraa et de stirpe Dan nomine Manue habens uxorem sterilem

Judg.13.3 cui apparuit angelus Domini et dixit ad eam sterilis es et absque liberis sed concipies et paries filium

Judg.13.4 cave ergo ne vinum bibas ac siceram ne inmundum quicquam comedas

Judg.13.5 quia concipies et paries filium cuius non tanget caput novacula erit enim nazareus Dei ab infantia sua et ex matris utero et ipse incipiet liberare Israhel de manu Philisthinorum

Judg.13.6 quae cum venisset ad maritum dixit ei vir Dei venit ad me habens vultum angelicum terribilis nimis quem cum interrogassem quis esset et unde venisset et quo nomine vocaretur noluit mihi dicere

Judg.13.7 sed hoc respondit ecce concipies et paries filium cave ne vinum bibas et siceram et ne aliquo vescaris inmundo erit enim puer nazareus Dei ab infantia sua et ex utero matris usque ad diem mortis suae

Judg.13.8 oravit itaque Manue Deum et ait obsecro Domine ut vir Dei quem misisti veniat iterum et doceat nos quid debeamus facere de puero qui nasciturus est

Judg.13.9 exaudivitque Dominus precantem Manue et apparuit rursum angelus Domini uxori eius sedenti in agro Manue autem maritus eius non erat cum ea quae cum vidisset angelum

Judg.13.10 festinavit et cucurrit ad virum suum nuntiavitque ei dicens ecce apparuit mihi vir quem ante videram

Judg.13.11 qui surrexit et secutus est uxorem suam veniensque ad virum dixit ei tu es qui locutus es mulieri et ille respondit ego sum

Judg.13.12 cui Manue quando inquit sermo tuus fuerit expletus quid vis ut faciat puer aut a quo se observare debebit

Judg.13.13 dixitque angelus Domini ad Manue ab omnibus quae locutus sum uxori tuae abstineat se

Judg.13.14 et quicquid ex vinea nascitur non comedat vinum et siceram non bibat nullo vescatur inmundo et quod ei praecepi impleat atque custodiat

Judg.13.15 dixitque Manue ad angelum Domini obsecro te ut adquiescas precibus meis et faciamus tibi hedum de capris

Judg.13.16 cui respondit angelus si me cogis non comedam panes tuos sin autem vis holocaustum facere offer illud Domino et nesciebat Manue quod angelus Dei esset

Judg.13.17 dixitque ad eum quod est tibi nomen ut si sermo tuus fuerit expletus honoremus te

Judg.13.18 cui ille respondit cur quaeris nomen meum quod est mirabile

Judg.13.19 tulit itaque Manue hedum de capris et libamenta et posuit super petram offerens Domino qui facit mirabilia ipse autem et uxor eius intuebantur

Judg.13.20 cumque ascenderet flamma altaris in caelum angelus Domini in flamma pariter ascendit quod cum vidisset Manue et uxor eius proni ceciderunt in terram

Judg.13.21 et ultra non eis apparuit angelus Domini statimque intellexit Manue angelum esse Domini

Judg.13.22 et dixit ad uxorem suam morte moriemur quia vidimus Deum

Judg.13.23 cui respondit mulier si Dominus nos vellet occidere de manibus nostris holocaustum et libamenta non suscepisset nec ostendisset nobis haec omnia neque ea quae sunt ventura dixisset

Judg.13.24 peperit itaque filium et vocavit nomen eius Samson crevitque puer et benedixit ei Dominus

Judg.13.25 coepitque spiritus Domini esse cum eo in castris Dan inter Saraa et Esthaol

Judg.14

Judg.14.1 descendit igitur Samson in Thamnatha vidensque ibi mulierem de filiabus Philisthim

Judg.14.2 ascendit et nuntiavit patri suo et matri dicens vidi mulierem in Thamnatha de filiabus Philisthinorum quam quaeso ut mihi accipiatis uxorem

Judg.14.3 cui dixerunt pater et mater sua numquid non est mulier in filiabus fratrum tuorum et in omni populo meo quia vis accipere uxorem de Philisthim qui incircumcisi sunt dixitque Samson ad patrem suum hanc mihi accipe quia placuit oculis meis

Judg.14.4 parentes autem eius nesciebant quod res a Domino fieret et quaereret occasionem contra Philisthim eo enim tempore Philisthim dominabantur Israheli

Judg.14.5 descendit itaque Samson cum patre suo et matre in Thamnatha cumque venissent ad vineas oppidi apparuit catulus leonis saevus rugiens et occurrit ei

Judg.14.6 inruit autem spiritus Domini in Samson et dilaceravit leonem quasi hedum in frusta concerperet nihil omnino habens in manu et hoc patri et matri noluit indicare

Judg.14.7 descenditque et locutus est mulieri quae placuerat oculis eius

Judg.14.8 et post aliquot dies revertens ut acciperet eam declinavit ut videret cadaver leonis et ecce examen apium in ore leonis erat ac favus mellis

Judg.14.9 quem cum sumpsisset in manibus comedebat in via veniensque ad patrem suum et matrem dedit eis partem qui et ipsi comederunt nec tamen eis voluit indicare quod mel de corpore leonis adsumpserat

Judg.14.10 descendit itaque pater eius ad mulierem et fecit filio suo Samson convivium sic enim iuvenes facere consuerant

Judg.14.11 cum igitur cives loci vidissent eum dederunt ei sodales triginta qui essent cum eo

Judg.14.12 quibus locutus est Samson proponam vobis problema quod si solveritis mihi intra septem dies convivii dabo vobis triginta sindones et totidem tunicas

Judg.14.13 sin autem non potueritis solvere vos dabitis mihi triginta sindones et eiusdem numeri tunicas qui responderunt ei propone problema ut audiamus

Judg.14.14 dixitque eis de comedente exivit cibus et de forte est egressa dulcedo nec potuerunt per tres dies propositionem solvere

Judg.14.15 cumque adesset dies septimus dixerunt ad uxorem Samson blandire viro tuo et suade ei ut indicet tibi quid significet problema quod si facere nolueris incendimus et te et domum patris tui an idcirco nos vocastis ad nuptias ut spoliaretis

Judg.14.16 quae fundebat apud Samson lacrimas et querebatur dicens odisti me et non diligis idcirco problema quod proposuisti filiis populi mei non vis mihi exponere at ille respondit patri meo et matri nolui dicere et tibi indicare potero

Judg.14.17 septem igitur diebus convivii flebat apud eum tandemque die septimo cum ei molesta esset exposuit quae statim indicavit civibus suis

Judg.14.18 et illi dixerunt ei die septimo ante solis occubitum quid dulcius melle et quid leone fortius qui ait ad eos si non arassetis in vitula mea non invenissetis propositionem meam

Judg.14.19 inruit itaque in eo spiritus Domini descenditque Ascalonem et percussit ibi triginta viros quorum ablatas vestes dedit his qui problema solverant iratusque nimis ascendit in domum patris sui

Judg.14.20 uxor autem eius accepit maritum unum de amicis eius et pronubis

Judg.15

Judg.15.1 post aliquantum autem temporis cum dies triticeae messis instarent venit Samson invisere volens uxorem suam et adtulit ei hedum de capris cumque cubiculum eius solito vellet intrare prohibuit eum pater illius dicens

Judg.15.2 putavi quod odisses eam et ideo tradidi illam amico tuo sed habet sororem quae iunior et pulchrior illa est sit tibi pro ea uxor

Judg.15.3 cui respondit Samson ab hac die non erit culpa in me contra Philistheos faciam enim vobis mala

Judg.15.4 perrexitque et cepit trecentas vulpes caudasque earum iunxit ad caudas et faces ligavit in medio

Judg.15.5 quas igne succendens dimisit ut huc illucque discurrerent quae statim perrexerunt in segetes Philisthinorum quibus succensis et conportatae iam fruges et adhuc stantes in stipula concrematae sunt in tantum ut vineas quoque et oliveta flamma consumeret

Judg.15.6 dixeruntque Philisthim quis fecit hanc rem quibus dictum est Samson gener Thamnathei quia tulit uxorem eius et alteri tradidit haec operatus est ascenderuntque Philisthim et conbuserunt tam mulierem quam patrem eius

Judg.15.7 quibus ait Samson licet haec feceritis tamen adhuc ex vobis expetam ultionem et tunc quiescam

Judg.15.8 percussitque eos ingenti plaga ita ut stupentes suram femori inponerent et descendens habitavit in spelunca petrae Aetham

Judg.15.9 igitur ascendentes Philisthim in terra Iuda castrametati sunt et in loco qui postea vocatus est Lehi id est Maxilla eorum est fusus exercitus

Judg.15.10 dixeruntque ad eos de tribu Iuda cur ascendistis adversum nos qui responderunt ut ligemus Samson venimus et reddamus ei quae in nos operatus est

Judg.15.11 descenderunt ergo tria milia virorum de Iuda ad specum silicis Aetham dixeruntque ad Samson nescis quod Philisthim imperent nobis quare hoc facere voluisti quibus ille ait sicut fecerunt mihi feci eis

Judg.15.12 ligare inquiunt te venimus et tradere in manus Philisthinorum iurate respondit mihi quod non me occidatis

Judg.15.13 dixerunt non te occidimus sed vinctum tradimus ligaveruntque eum duobus novis funibus et tulerunt de petra Aetham

Judg.15.14 qui cum venisset ad locum Maxillae et Philisthim vociferantes occurrissent ei inruit spiritus Domini in eum et sicut solent ad odorem ignis lina consumi ita vincula quibus ligatus erat dissipata sunt et soluta

Judg.15.15 inventamque maxillam id est mandibulam asini quae iacebat arripiens interfecit in ea mille viros

Judg.15.16 et ait in maxilla asini in mandibula pulli asinarum delevi eos et percussi mille viros

Judg.15.17 cumque haec canens verba conplesset proiecit mandibulam de manu et vocavit nomen loci illius Ramathlehi quod interpretatur elevatio Maxillae

Judg.15.18 sitiensque valde clamavit ad Dominum et ait tu dedisti in manu servi tui salutem hanc maximam atque victoriam et en siti morior incidamque in manus incircumcisorum

Judg.15.19 aperuit itaque Dominus molarem dentem in maxilla asini et egressae sunt ex eo aquae quibus haustis refocilavit spiritum et vires recepit idcirco appellatum est nomen loci illius Fons invocantis de maxilla usque in praesentem diem

Judg.15.20 iudicavitque Israhel in diebus Philisthim viginti annis

Judg.16

Judg.16.1 abiit quoque in Gazam et vidit ibi meretricem mulierem ingressusque est ad eam

Judg.16.2 quod cum audissent Philisthim et percrebruisset apud eos intrasse urbem Samson circumdederunt eum positis in porta civitatis custodibus et ibi tota nocte cum silentio praestolantes ut facto mane exeuntem occiderent

Judg.16.3 dormivit autem Samson usque ad noctis medium et inde consurgens adprehendit ambas portae fores cum postibus suis et sera inpositasque umeris portavit ad verticem montis qui respicit Hebron

Judg.16.4 post haec amavit mulierem quae habitabat in valle Sorech et vocabatur Dalila

Judg.16.5 veneruntque ad eam principes Philisthinorum atque dixerunt decipe eum et disce ab illo in quo tantam habeat fortitudinem et quomodo eum superare valeamus et vinctum adfligere quod si feceris dabimus tibi singuli mille centum argenteos

Judg.16.6 locuta est ergo Dalila ad Samson dic mihi obsecro in quo sit tua maxima fortitudo et quid sit quo ligatus erumpere nequeas

Judg.16.7 cui respondit Samson si septem nervicis funibus necdum siccis et adhuc humentibus ligatus fuero infirmus ero ut ceteri homines

Judg.16.8 adtuleruntque ad eam satrapae Philisthinorum septem funes ut dixerat quibus vinxit eum

Judg.16.9 latentibus apud se insidiis et in cubiculo finem rei expectantibus clamavitque ad eum Philisthim super te Samson qui rupit vincula quomodo si rumpat quis filum de stuppae tortum putamine cum odorem ignis acceperit et non est cognitum in quo esset fortitudo eius

Judg.16.10 dixitque ad eum Dalila ecce inlusisti mihi et falsum locutus es saltim nunc indica quo ligari debeas

Judg.16.11 cui ille respondit si ligatus fuero novis funibus qui numquam fuerunt in opere infirmus ero et aliorum hominum similis

Judg.16.12 quibus rursum Dalila vinxit eum et clamavit Philisthim super te Samson in cubiculo insidiis praeparatis qui ita rupit vincula quasi fila telarum

Judg.16.13 dixitque Dalila rursum ad eum usquequo decipis me et falsum loqueris ostende quo vinciri debeas si inquit septem crines capitis mei cum licio plexueris et clavum his circumligatum terrae fixeris infirmus ero

Judg.16.14 quod cum fecisset Dalila dixit ad eum Philisthim super te Samson qui consurgens de somno extraxit clavum cum crinibus et licio

Judg.16.15 dixitque ad eum Dalila quomodo dicis quod ames me cum animus tuus non sit mecum per tres vices mentitus es mihi et noluisti dicere in quo sit tua maxima fortitudo

Judg.16.16 cumque molesta ei esset et per multos dies iugiter adhereret spatium ad quietem non tribuens defecit anima eius et ad mortem usque lassata est

Judg.16.17 tunc aperiens veritatem rei dixit ad eam ferrum numquam ascendit super caput meum quia nazareus id est consecratus Deo sum de utero matris meae si rasum fuerit caput meum recedet a me fortitudo mea et deficiam eroque ut ceteri homines

Judg.16.18 videns illa quod confessus ei esset omnem animum suum misit ad principes Philisthinorum atque mandavit ascendite adhuc semel quia nunc mihi aperuit cor suum qui ascenderunt adsumpta pecunia quam promiserant

Judg.16.19 at illa dormire eum fecit super genua sua et in sinu suo reclinare caput vocavitque tonsorem et rasit septem crines eius et coepit abicere eum et a se repellere statim enim ab eo fortitudo discessit

Judg.16.20 dixitque Philisthim super te Samson qui de somno consurgens dixit in animo suo egrediar sicut ante feci et me excutiam nesciens quod Dominus recessisset ab eo

Judg.16.21 quem cum adprehendissent Philisthim statim eruerunt oculos eius et duxerunt Gazam vinctum catenis et clausum in carcere molere fecerunt

Judg.16.22 iamque capilli eius renasci coeperant

Judg.16.23 et principes Philisthinorum convenerunt in unum ut immolarent hostias magnificas Dagon deo suo et epularentur dicentes tradidit deus noster inimicum nostrum Samson in manus nostras

Judg.16.24 quod etiam populus videns laudabat deum suum eademque dicebat tradidit deus noster in manus nostras adversarium qui delevit terram nostram et occidit plurimos

Judg.16.25 laetantesque per convivia sumptis iam epulis praeceperunt ut vocaretur Samson et ante eos luderet qui adductus de carcere ludebat ante eos feceruntque eum stare inter duas columnas

Judg.16.26 qui dixit puero regenti gressus suos dimitte me ut tangam columnas quibus omnis inminet domus ut recliner super eas et paululum requiescam

Judg.16.27 domus autem plena erat virorum ac mulierum et erant ibi omnes principes Philisthinorum ac de tecto et solario circiter tria milia utriusque sexus spectabant ludentem Samson

Judg.16.28 at ille invocato Domino ait Domine Deus memento mei et redde nunc mihi pristinam fortitudinem Deus meus ut ulciscar me de hostibus meis et pro amissione duorum luminum unam ultionem recipiam

Judg.16.29 et adprehendens ambas columnas quibus innitebatur domus alteramque earum dextera et alteram leva tenens

Judg.16.30 ait moriatur anima mea cum Philisthim concussisque fortiter columnis cecidit domus super omnes principes et ceteram multitudinem quae ibi erat multoque plures interfecit moriens quam ante vivus occiderat

Judg.16.31 descendentes autem fratres eius et universa cognatio tulerunt corpus eius et sepelierunt inter Saraa et Esthaol in sepulchro patris Manue iudicavitque Israhel viginti annis

Judg.17

Judg.17.1 fuit eo tempore vir quidam de monte Ephraim nomine Michas

Judg.17.2 qui dixit matri suae mille centum argenteos quos separaveras tibi et super quibus me audiente iuraveras ecce ego habeo et apud me sunt cui illa respondit benedictus filius meus Domino

Judg.17.3 reddidit ergo eos matri suae quae dixerat ei consecravi et vovi argentum hoc Domino ut de manu mea suscipiat filius meus et faciat sculptile atque conflatile et nunc trado illud tibi

Judg.17.4 reddidit igitur matri suae quae tulit ducentos argenteos et dedit eos argentario ut faceret ex eis sculptile atque conflatile quod fuit in domo Micha

Judg.17.5 qui aediculam quoque in ea Deo separavit et fecit ephod ac therafin id est vestem sacerdotalem et idola implevitque unius filiorum suorum manum et factus est ei sacerdos

Judg.17.6 in diebus illis non erat rex in Israhel sed unusquisque quod sibi rectum videbatur hoc faciebat

Judg.17.7 fuit quoque alter adulescens de Bethleem Iuda et cognatione eius eratque ipse Levites et habitabat ibi

Judg.17.8 egressusque de civitate Bethleem peregrinari voluit ubicumque sibi commodum repperisset cumque venisset in monte Ephraim iter faciens et declinasset parumper in domum Micha

Judg.17.9 interrogatus est ab eo unde venis qui respondit Levita sum de Bethleem Iuda et vado ut habitem ubi potuero et utile mihi esse perspexero

Judg.17.10 mane inquit apud me et esto mihi parens ac sacerdos daboque tibi per annos singulos decem argenteos ac vestem duplicem et quae ad victum necessaria sunt

Judg.17.11 adquievit et mansit apud hominem fuitque illi quasi unus de filiis

Judg.17.12 implevitque Micha manum eius et habuit apud se puerum sacerdotem

Judg.17.13 nunc scio dicens quod bene mihi faciat Deus habenti levitici generis sacerdotem

Judg.18

Judg.18.1 in diebus illis non erat rex in Israhel et tribus Dan quaerebat possessionem sibi ut habitaret in ea usque ad illum enim diem inter ceteras tribus sortem non acceperat

Judg.18.2 miserunt igitur filii Dan stirpis et familiae suae quinque viros fortissimos de Saraa et Esthaol ut explorarent terram et diligenter inspicerent dixeruntque eis ite et considerate terram qui cum pergentes venissent in montem Ephraim et intrassent domum Micha requieverunt ibi

Judg.18.3 et agnoscentes vocem adulescentis Levitae utentesque illius diversorio dixerunt ad eum quis te huc adduxit quid hic agis quam ob causam huc venire voluisti

Judg.18.4 qui respondit eis haec et haec praestitit mihi Michas et me mercede conduxit ut sim ei sacerdos

Judg.18.5 rogaveruntque eum ut consuleret Dominum et scire possent an prospero itinere pergerent et res haberet effectum

Judg.18.6 qui respondit eis ite cum pace Dominus respicit viam vestram et iter quo pergitis

Judg.18.7 euntes itaque quinque viri venerunt Lais videruntque populum habitantem in ea absque ullo timore iuxta Sidoniorum consuetudinem securum et quietum nullo eis penitus resistente magnarumque opum et procul a Sidone atque a cunctis hominibus separatum

Judg.18.8 reversique ad fratres suos in Saraa et Esthaol et quid egissent sciscitantibus responderunt

Judg.18.9 surgite et ascendamus ad eos vidimus enim terram valde opulentam et uberem nolite neglegere nolite cessare eamus et possideamus eam nullus erit labor

Judg.18.10 intrabimus ad securos in regionem latissimam tradetque nobis Dominus locum in quo nullius rei est penuria eorum quae gignuntur in terra

Judg.18.11 profecti igitur sunt de cognatione Dan id est de Saraa et Esthaol sescenti viri accincti armis bellicis

Judg.18.12 ascendentesque manserunt in Cariathiarim Iudae qui locus ex eo tempore castrorum Dan nomen accepit et est post tergum Cariathiarim

Judg.18.13 inde transierunt in montem Ephraim cumque venissent ad domum Micha

Judg.18.14 dixerunt quinque viri qui prius missi fuerant ad considerandam terram Lais ceteris fratribus suis nostis quod in domibus istis sit ephod et therafin et sculptile atque conflatile videte quid vobis placeat

Judg.18.15 et cum paululum declinassent ingressi sunt domum adulescentis Levitae qui erat in domo Micha salutaveruntque eum verbis pacificis

Judg.18.16 sescenti autem viri ita ut erant armati stabant ante ostium

Judg.18.17 at illi qui ingressi fuerant domum iuvenis sculptile et ephod et therafin atque conflatile tollere nitebantur et sacerdos stabat ante ostium sescentis viris fortissimis haut procul expectantibus

Judg.18.18 tulerunt igitur qui intraverant sculptile ephod et idola atque conflatile quibus dixit sacerdos quid facitis

Judg.18.19 cui responderunt tace et pone digitum super os tuum venique nobiscum ut habeamus te patrem et sacerdotem quid tibi melius est ut sis sacerdos in domo unius viri an in una tribu et familia in Israhel

Judg.18.20 quod cum audisset adquievit sermonibus eorum et tulit ephod et idola ac sculptile et cum eis profectus est

Judg.18.21 qui cum pergerent et ante se ire fecissent parvulos et iumenta et omne quod erat pretiosum

Judg.18.22 iamque a domo Michae essent procul viri qui habitabant in aedibus Michae conclamantes secuti sunt

Judg.18.23 et post tergum clamare coeperunt qui cum respexissent dixerunt ad Micham quid tibi vis cur clamas

Judg.18.24 qui respondit deos meos quos mihi feci tulistis et sacerdotem et omnia quae habeo et dicitis quid tibi est

Judg.18.25 dixeruntque ei filii Dan cave ne ultra loquaris ad nos et veniant ad te viri animo concitati et ipse cum omni domo tua pereas

Judg.18.26 et sic coepto itinere perrexerunt videns autem Micha quod fortiores se essent reversus est in domum suam

Judg.18.27 sescenti autem viri tulerunt sacerdotem et quae supra diximus veneruntque in Lais ad populum quiescentem atque securum et percusserunt eos in ore gladii urbemque incendio tradiderunt

Judg.18.28 nullo penitus ferente praesidium eo quod procul habitarent a Sidone et cum nullo hominum haberent quicquam societatis ac negotii erat autem civitas sita in regione Roob quam rursum extruentes habitaverunt in ea

Judg.18.29 vocato nomine civitatis Dan iuxta vocabulum patris sui quem genuerat Israhel quae prius Lais dicebatur

Judg.18.30 posueruntque sibi sculptile et Ionathan filium Gersan filii Mosi ac filios eius sacerdotes in tribu Dan usque ad diem captivitatis suae

Judg.18.31 mansitque apud eos idolum Michae omni tempore quo fuit domus Dei in Silo in diebus illis non erat rex in Israhel

Judg.19

Judg.19.1 fuit quidam vir Levites habitans in latere montis Ephraim qui accepit uxorem de Bethleem Iuda

Judg.19.2 quae reliquit eum et reversa est in domum patris sui Bethleem mansitque apud eum quattuor mensibus

Judg.19.3 secutusque est eam vir suus volens ei reconciliari atque blandiri et secum reducere habens in comitatu puerum et duos asinos quae suscepit eum et introduxit in domum patris sui quod cum audisset socer eius eumque vidisset occurrit ei laetus

Judg.19.4 et amplexatus est hominem mansitque gener in domo soceri tribus diebus comedens cum eo et bibens familiariter

Judg.19.5 die autem quarto de nocte consurgens proficisci voluit quem tenuit socer et ait ad eum gusta prius pauxillum panis et conforta stomachum et sic proficisceris

Judg.19.6 sederuntque simul et comederunt ac biberunt dixitque pater puellae ad generum suum quaeso te ut hodie hic maneas pariterque laetemur

Judg.19.7 at ille consurgens coepit velle proficisci et nihilominus obnixe eum socer tenuit et apud se fecit manere

Judg.19.8 mane facto parabat Levites iter cui rursum socer oro te inquit ut paululum cibi capias et adsumptis viribus donec increscat dies postea proficiscaris comederunt ergo simul

Judg.19.9 surrexitque adulescens ut pergeret cum uxore sua et puero cui rursum locutus est socer considera quod dies ad occasum declivior sit et propinquet ad vesperum mane apud me etiam hodie et duc laetum diem et cras proficisceris ut vadas in domum tuam

Judg.19.10 noluit gener adquiescere sermonibus eius sed statim perrexit et venit contra Iebus quae altero nomine vocabatur Hierusalem ducens secum duos asinos onustos et concubinam

Judg.19.11 iamque aderant iuxta Iebus et dies mutabatur in noctem dixitque puer ad dominum suum veni obsecro declinemus ad urbem Iebuseorum et maneamus in ea

Judg.19.12 cui respondit dominus non ingrediar oppidum gentis alienae quae non est de filiis Israhel sed transibo usque Gabaa

Judg.19.13 et cum illuc pervenero manebimus in ea aut certe in urbe Rama

Judg.19.14 transierunt igitur Iebus et coeptum carpebant iter occubuitque eis sol iuxta Gabaa quae est in tribu Beniamin

Judg.19.15 deverteruntque ad eam ut manerent ibi quo cum intrassent sedebant in platea civitatis et nullus eos recipere volebat hospitio

Judg.19.16 et ecce apparuit homo senex revertens de agro et de opere suo vespere qui et ipse erat de monte Ephraim et peregrinus habitabat in Gabaa homines autem regionis illius erant filii Iemini

Judg.19.17 elevatisque oculis vidit senex sedentem hominem cum sarcinulis suis in platea civitatis et dixit ad eum unde venis et quo vadis

Judg.19.18 qui respondit ei profecti sumus de Bethleem Iuda et pergimus ad locum nostrum qui est in latere montis Ephraim unde ieramus Bethleem et nunc vadimus ad domum Dei nullusque nos sub tectum suum vult recipere

Judg.19.19 habentes paleas et faenum in asinorum pabulum et panem ac vinum in meos et ancillae tuae usus et pueri qui mecum est nulla re indigemus nisi hospitio

Judg.19.20 cui respondit senex pax tecum sit ego praebebo omnia quae necessaria sunt tantum quaeso ne in platea maneas

Judg.19.21 introduxitque eum in domum suam et pabulum asinis praebuit ac postquam laverunt pedes suos recepit eos in convivium

Judg.19.22 illis epulantibus et post laborem itineris cibo ac potu reficientibus corpora venerunt viri civitatis illius filii Belial id est absque iugo et circumdantes domum senis fores pulsare coeperunt clamantes ad dominum domus atque dicentes educ virum qui ingressus est domum tuam ut abutamur eo

Judg.19.23 egressusque est ad eos senex et ait nolite fratres nolite facere malum hoc quia ingressus est homo hospitium meum et cessate ab hac stultitia

Judg.19.24 habeo filiam virginem et hic homo habet concubinam educam eas ad vos ut humilietis eas et vestram libidinem conpleatis tantum obsecro ne scelus hoc contra naturam operemini in virum

Judg.19.25 nolebant adquiescere sermonibus eius quod cernens homo eduxit ad eos concubinam suam et eis tradidit inludendam qua cum tota nocte abusi essent dimiserunt eam mane

Judg.19.26 at mulier recedentibus tenebris venit ad ostium domus ubi manebat dominus suus et ibi corruit

Judg.19.27 mane facto surrexit homo et aperuit ostium ut coeptam expleret viam et ecce concubina eius iacebat ante ostium sparsis in limine manibus

Judg.19.28 cui ille putans eam quiescere loquebatur surge ut ambulemus qua nihil respondente intellegens quod erat tulit eam et inposuit asino reversusque est in domum suam

Judg.19.29 quam cum esset ingressus arripuit gladium et cadaver uxoris cum ossibus suis in duodecim partes ac frusta concidens misit in omnes terminos Israhel

Judg.19.30 quod cum vidissent singuli conclamabant numquam res talis facta est in Israhel ex eo die quo ascenderunt patres nostri de Aegypto usque in praesens tempus ferte sententiam et in commune decernite quid facto opus sit

Judg.20

Judg.20.1 egressi sunt itaque omnes filii Israhel et pariter congregati quasi vir unus de Dan usque Bersabee et terra Galaad ad Dominum in Maspha

Judg.20.2 omnesque anguli populorum et cunctae tribus Israhel in ecclesiam populi Dei convenerunt quadringenta milia peditum pugnatorum

Judg.20.3 nec latuit filios Beniamin quod ascendissent filii Israhel in Maspha interrogatusque Levita maritus mulieris interfectae quomodo tantum scelus perpetratum esset

Judg.20.4 respondit veni in Gabaa Beniamin cum uxore mea illucque deverti

Judg.20.5 et ecce homines civitatis illius circumdederunt nocte domum in qua manebam volentes me occidere et uxorem meam incredibili libidinis furore vexantes denique mortua est

Judg.20.6 quam arreptam in frusta concidi misique partes in omnes terminos possessionis vestrae quia numquam tantum nefas et tam grande piaculum factum est in Israhel

Judg.20.7 adestis omnes filii Israhel decernite quid facere debeatis

Judg.20.8 stansque omnis populus quasi unius hominis sermone respondit non recedemus in tabernacula nostra nec suam quisquam intrabit domum

Judg.20.9 sed hoc contra Gabaa in commune faciemus

Judg.20.10 decem viri eligantur e centum ex omnibus tribubus Israhel et centum de mille et mille de decem milibus ut conportent exercitui cibaria et possimus pugnantes contra Gabaa Beniamin reddere ei pro scelere quod meretur

Judg.20.11 convenitque universus Israhel ad civitatem quasi unus homo eadem mente unoque consilio

Judg.20.12 et miserunt nuntios ad omnem tribum Beniamin qui dicerent cur tantum nefas in vobis reppertum est

Judg.20.13 tradite homines de Gabaa qui hoc flagitium perpetrarunt ut moriantur et auferatur malum de Israhel qui noluerunt fratrum suorum filiorum Israhel audire mandatum

Judg.20.14 sed ex cunctis urbibus quae suae sortis erant convenerunt in Gabaa ut illis ferrent auxilium et contra universum Israhel populum dimicarent

Judg.20.15 inventique sunt viginti quinque milia de Beniamin educentium gladium praeter habitatores Gabaa

Judg.20.16 qui septingenti erant viri fortissimi ita sinistra ut dextra proeliantes et sic fundis ad certum iacientes lapides ut capillum quoque possent percutere et nequaquam in alteram partem ictus lapidis deferretur

Judg.20.17 virorum quoque Israhel absque filiis Beniamin inventa sunt quadringenta milia educentium gladios et paratorum ad pugnam

Judg.20.18 qui surgentes venerunt in domum Dei hoc est in Silo consulueruntque eum atque dixerunt quis erit in exercitu nostro princeps certaminis contra filios Beniamin quibus respondit Dominus Iudas sit dux vester

Judg.20.19 statimque filii Israhel surgentes mane castrametati sunt iuxta Gabaa

Judg.20.20 et inde procedentes ad pugnam contra Beniamin urbem obpugnare coeperunt

Judg.20.21 egressique filii Beniamin de Gabaa occiderunt de filiis Israhel die illo viginti duo milia viros

Judg.20.22 rursum filii Israhel et fortitudine et numero confidentes in eodem loco in quo prius certaverant aciem direxerunt

Judg.20.23 ita tamen ut prius ascenderent et flerent coram Domino usque ad noctem consulerentque eum et dicerent debeo ultra procedere ad dimicandum contra filios Beniamin fratres meos an non quibus ille respondit ascendite ad eum et inite certamen

Judg.20.24 cumque filii Israhel altero die contra Beniamin ad proelium processissent

Judg.20.25 eruperunt filii Beniamin de portis Gabaa et occurrentes eis tanta in illos caede baccati sunt ut decem et octo milia virorum educentium gladium prosternerent

Judg.20.26 quam ob rem omnes filii Israhel venerunt in domum Dei et sedentes flebant coram Domino ieiunaveruntque illo die usque ad vesperam et obtulerunt ei holocausta et pacificas victimas

Judg.20.27 et super statu suo interrogaverunt eo tempore ibi erat arca foederis Dei

Judg.20.28 et Finees filius Eleazari filii Aaron praepositus domus consuluerunt igitur Dominum atque dixerunt exire ultra debemus ad pugnam contra filios Beniamin fratres nostros an quiescere quibus ait Dominus ascendite cras enim tradam eos in manus vestras

Judg.20.29 posueruntque filii Israhel insidias per circuitum urbis Gabaa

Judg.20.30 et tertia vice sicut semel et bis contra Beniamin exercitum produxerunt

Judg.20.31 sed et filii Beniamin audacter eruperunt de civitate et fugientes adversarios longius persecuti sunt ita ut vulnerarent ex eis sicut primo et secundo die et caederent per duas semitas terga vertentes quarum una ferebat in Bethel altera in Gabaa atque prosternerent triginta circiter viros

Judg.20.32 putaverunt enim solito eos more cedere qui fugam arte simulantes iniere consilium ut abstraherent eos de civitate et quasi fugientes ad supradictas semitas perducerent

Judg.20.33 omnes itaque filii Israhel surgentes de sedibus suis tetenderunt aciem in loco qui vocatur Baalthamar insidiae quoque quae circa urbem erant paulatim se aperire coeperunt

Judg.20.34 et ab occidentali urbis parte procedere sed et alia decem milia virorum de universo Israhel habitatores urbis ad certamina provocabant ingravatumque est bellum contra filios Beniamin et non intellexerunt quod ex omni parte illis instaret interitus

Judg.20.35 percussitque eos Dominus in conspectu filiorum Israhel et interfecerunt ex eis in illo die viginti quinque milia et centum viros omnes bellatores et educentes gladium

Judg.20.36 filii autem Beniamin cum se inferiores esse vidissent coeperunt fugere quod cernentes filii Israhel dederunt eis ad fugiendum locum ut ad praeparatas insidias devenirent quas iuxta urbem posuerant

Judg.20.37 qui cum repente de latibulis surrexissent et Beniamin terga caedentibus daret ingressi sunt civitatem et percusserunt eam in ore gladii

Judg.20.38 signum autem dederant filii Israhel his quos in insidiis conlocaverant ut postquam urbem cepissent ignem accenderent et ascendente in altum fumo captam urbem demonstrarent

Judg.20.39 quod cum cernerent filii Israhel in ipso certamine positi putaverunt enim filii Beniamin eos fugere et instantius sequebantur caesis de exercitu eorum triginta viris

Judg.20.40 et viderent quasi columnam fumi de civitate conscendere Beniamin quoque retro aspiciens captam cerneret civitatem et flammas in sublime ferri

Judg.20.41 qui prius simulaverant fugam versa facie fortius resistebant quod cum vidissent filii Beniamin in fugam versi sunt

Judg.20.42 et ad viam deserti ire coeperunt illuc quoque eos adversariis persequentibus sed et hii qui urbem succenderant occurrerunt eis

Judg.20.43 atque ita factum est ut ex utraque parte ab hostibus caederentur nec erat ulla morientium requies ceciderunt atque prostrati sunt ad orientalem plagam urbis Gabaa

Judg.20.44 fuerunt autem qui in eodem loco interfecti sunt decem et octo milia virorum omnes robustissimi pugnatores

Judg.20.45 quod cum vidissent qui remanserant de Beniamin fugerunt in solitudinem et pergebant ad petram cuius vocabulum est Remmon in illa quoque fuga palantes et in diversa tendentes occiderunt quinque milia viros et cum ultra tenderent persecuti sunt eos et interfecerunt etiam alios duo milia

Judg.20.46 et sic factum est ut omnes qui ceciderant de Beniamin in diversis locis essent viginti quinque milia pugnatores ad bella promptissimi

Judg.20.47 remanserunt itaque de omni numero Beniamin qui evadere potuerant et fugere in solitudinem sescenti viri sederuntque in petra Remmon mensibus quattuor

Judg.20.48 regressi autem filii Israhel omnes reliquias civitatis a viris usque ad iumenta gladio percusserunt cunctasque urbes et viculos Beniamin vorax flamma consumpsit

Judg.21

Judg.21.1 iuraverunt quoque filii Israhel in Maspha et dixerunt nullus nostrum dabit filiis Beniamin de filiabus suis uxorem

Judg.21.2 veneruntque omnes ad domum Dei in Silo et in conspectu eius sedentes usque ad vesperam levaverunt vocem et magno ululatu coeperunt flere dicentes

Judg.21.3 quare Domine Deus Israhel factum est hoc malum in populo tuo ut hodie una tribus auferretur ex nobis

Judg.21.4 altera autem die diluculo consurgentes extruxerunt altare obtuleruntque ibi holocausta et pacificas victimas et dixerunt

Judg.21.5 quis non ascendit in exercitu Domini de universis tribubus Israhel grandi enim se iuramento constrinxerant cum essent in Maspha interfici eos qui defuissent

Judg.21.6 ductique paenitentia filii Israhel super fratre suo Beniamin coeperunt dicere ablata est una tribus de Israhel

Judg.21.7 unde uxores accipient omnes enim in commune iuravimus non daturos nos his filias nostras

Judg.21.8 idcirco dixerunt quis est de universis tribubus Israhel qui non ascendit ad Dominum in Maspha et ecce inventi sunt habitatores Iabisgalaad in illo exercitu non fuisse

Judg.21.9 eo quoque tempore cum essent in Silo nullus ex eis ibi reppertus est

Judg.21.10 miserunt itaque decem milia viros robustissimos et praeceperunt eis ite et percutite habitatores Iabisgalaad in ore gladii tam uxores quam parvulos eorum

Judg.21.11 et hoc erit quod observare debetis omne generis masculini et mulieres quae cognoverunt viros interficite

Judg.21.12 inventaeque sunt de Iabisgalaad quadringentae virgines quae nescierunt viri torum et adduxerunt eas in castra in Silo in terra Chanaan

Judg.21.13 miseruntque nuntios ad filios Beniamin qui erant in petra Remmon et praeceperunt eis ut eos in pace susciperent

Judg.21.14 veneruntque filii Beniamin in illo tempore et datae sunt eis uxores de filiabus Iabisgalaad alias autem non reppererunt quas simili modo traderent

Judg.21.15 universusque Israhel valde doluit et egit paenitudinem super interfectione unius tribus ex Israhel

Judg.21.16 dixeruntque maiores natu quid faciemus reliquis qui non acceperunt uxores omnes in Beniamin feminae conciderunt

Judg.21.17 et magna nobis cura ingentique studio providendum est ne una tribus deleatur ex Israhel

Judg.21.18 filias nostras eis dare non possumus constricti iuramento et maledictione qua diximus maledictus qui dederit de filiabus suis uxorem Beniamin

Judg.21.19 ceperuntque consilium atque dixerunt ecce sollemnitas Domini est in Silo anniversaria quae sita est ad septentrionem urbis Bethel et ad orientalem plagam viae quae de Bethel tendit ad Sycimam et ad meridiem oppidi Lebona

Judg.21.20 praeceperuntque filiis Beniamin atque dixerunt ite et latete in vineis

Judg.21.21 cumque videritis filias Silo ad ducendos choros ex more procedere exite repente de vineis et rapite eas singuli uxores singulas et pergite in terram Beniamin

Judg.21.22 cumque venerint patres earum ac fratres et adversum vos queri coeperint atque iurgari dicemus eis miseremini eorum non enim rapuerunt eas iure bellantium atque victorum sed rogantibus ut acciperent non dedistis et a vestra parte peccatum est

Judg.21.23 feceruntque filii Beniamin ut sibi fuerat imperatum et iuxta numerum suum rapuerunt sibi de his quae ducebant choros uxores singulas abieruntque in possessionem suam aedificantes urbes et habitantes in eis

Judg.21.24 filii quoque Israhel reversi sunt per tribus et familias in tabernacula sua in diebus illis non erat rex in Israhel sed unusquisque quod sibi rectum videbatur hoc faciebat

Liber Ruth

Ruth.1

Ruth.1.1 in diebus unius iudicis quando iudices praeerant facta est fames in terra abiitque homo de Bethleem Iuda ut peregrinaretur in regione moabitide cum uxore sua ac duobus liberis

Ruth.1.2 ipse vocabatur Helimelech uxor eius Noemi e duobus filiis alter Maalon et alter Chellion Ephrathei de Bethleem Iuda ingressique regionem moabitidem morabantur ibi

Ruth.1.3 et mortuus est Helimelech maritus Noemi remansitque ipsa cum filiis

Ruth.1.4 qui acceperunt uxores moabitidas quarum una vocabatur Orpha altera Ruth manseruntque ibi decem annis

Ruth.1.5 et ambo mortui sunt Maalon videlicet et Chellion remansitque mulier orbata duobus liberis ac marito

Ruth.1.6 et surrexit ut in patriam pergeret cum utraque nuru sua de regione moabitide audierat enim quod respexisset Dominus populum suum et dedisset eis escas

Ruth.1.7 egressa est itaque de loco peregrinationis suae cum utraque nuru et iam in via posita revertendi in terram Iuda

Ruth.1.8 dixit ad eas ite in domum matris vestrae faciat Dominus vobiscum misericordiam sicut fecistis cum mortuis et mecum

Ruth.1.9 det vobis invenire requiem in domibus virorum quos sortiturae estis et osculata est eas quae elevata voce flere coeperunt

Ruth.1.10 et dicere tecum pergemus ad populum tuum

Ruth.1.11 quibus illa respondit revertimini filiae mi cur venitis mecum num ultra habeo filios in utero meo ut viros ex me sperare possitis

Ruth.1.12 revertimini filiae mi abite iam enim senectute confecta sum nec apta vinculo coniugali etiam si possem hac nocte concipere et parere filios

Ruth.1.13 si eos expectare velitis donec crescant et annos impleant pubertatis ante eritis vetulae quam nubatis nolite quaeso filiae mi quia vestra angustia me magis premit et egressa est manus Domini contra me

Ruth.1.14 elevata igitur voce rursum flere coeperunt Orpha osculata socrum est ac reversa Ruth adhesit socrui suae

Ruth.1.15 cui dixit Noemi en reversa est cognata tua ad populum suum et ad deos suos vade cum ea

Ruth.1.16 quae respondit ne adverseris mihi ut relinquam te et abeam quocumque perrexeris pergam ubi morata fueris et ego pariter morabor populus tuus populus meus et Deus tuus Deus meus

Ruth.1.17 quae te morientem terra susceperit in ea moriar ibique locum accipiam sepulturae haec mihi faciat Deus et haec addat si non sola mors me et te separaverit

Ruth.1.18 videns ergo Noemi quod obstinato Ruth animo decrevisset secum pergere adversari noluit nec ultra ad suos reditum persuadere

Ruth.1.19 profectaeque sunt simul et venerunt in Bethleem quibus urbem ingressis velox apud cunctos fama percrebuit dicebantque mulieres haec est illa Noemi

Ruth.1.20 quibus ait ne vocetis me Noemi id est pulchram sed vocate me Mara hoc est amaram quia valde me amaritudine replevit Omnipotens

Ruth.1.21 egressa sum plena et vacuam reduxit me Dominus cur igitur vocatis me Noemi quam humiliavit Dominus et adflixit Omnipotens

Ruth.1.22 venit ergo Noemi cum Ruth Moabitide nuru sua de terra peregrinationis suae ac reversa est in Bethleem quando primum hordea metebantur

Ruth.2

Ruth.2.1 erat autem vir Helimelech consanguineus homo potens et magnarum opum nomine Booz

Ruth.2.2 dixitque Ruth Moabitis ad socrum suam si iubes vadam in agrum et colligam spicas quae metentium fugerint manus ubicumque clementis in me patris familias repperero gratiam cui illa respondit vade filia mi

Ruth.2.3 abiit itaque et colligebat spicas post terga metentium accidit autem ut ager ille haberet dominum Booz qui erat de cognatione Helimelech

Ruth.2.4 et ecce ipse veniebat de Bethleem dixitque messoribus Dominus vobiscum qui responderunt ei benedicat tibi Dominus

Ruth.2.5 dixitque Booz iuveni qui messoribus praeerat cuius est haec puella

Ruth.2.6 qui respondit haec est Moabitis quae venit cum Noemi de regione moabitide

Ruth.2.7 et rogavit ut spicas colligeret remanentes sequens messorum vestigia et de mane usque nunc stat in agro et ne ad momentum quidem domum reversa est

Ruth.2.8 et ait Booz ad Ruth audi filia ne vadas ad colligendum in alterum agrum nec recedas ab hoc loco sed iungere puellis meis

Ruth.2.9 et ubi messuerint sequere mandavi enim pueris meis ut nemo tibi molestus sit sed etiam si sitieris vade ad sarcinulas et bibe aquas de quibus et pueri bibunt

Ruth.2.10 quae cadens in faciem suam et adorans super terram dixit ad eum unde mihi hoc ut invenirem gratiam ante oculos tuos et nosse me dignareris peregrinam mulierem

Ruth.2.11 cui ille respondit nuntiata sunt mihi omnia quae feceris socrui tuae post mortem viri tui et quod dereliqueris parentes tuos et terram in qua nata es et veneris ad populum quem ante nesciebas

Ruth.2.12 reddat tibi Dominus pro opere tuo et plenam mercedem recipias a Domino Deo Israhel ad quem venisti et sub cuius confugisti alas

Ruth.2.13 quae ait inveni gratiam ante oculos tuos domine mi qui consolatus es me et locutus es ad cor ancillae tuae quae non sum similis unius puellarum tuarum

Ruth.2.14 dixitque ad eam Booz quando hora vescendi fuerit veni huc et comede panem et intingue buccellam tuam in aceto sedit itaque ad messorum latus et congessit pulentam sibi comeditque et saturata est et tulit reliquias

Ruth.2.15 atque inde surrexit ut spicas ex more colligeret praecepit autem Booz pueris suis dicens etiam si vobiscum metere voluerit ne prohibeatis eam

Ruth.2.16 et de vestris quoque manipulis proicite de industria et remanere permittite ut absque rubore colligat et colligentem nemo corripiat

Ruth.2.17 collegit ergo in agro usque ad vesperam et quae collegerat virga caedens et excutiens invenit hordei quasi oephi mensuram id est tres modios

Ruth.2.18 quos portans reversa est in civitatem et ostendit socrui suae insuper protulit et dedit ei de reliquiis cibi sui quo saturata fuerat

Ruth.2.19 dixitque ei socrus ubi hodie collegisti et ubi fecisti opus sit benedictus qui misertus est tui indicavitque ei apud quem esset operata et nomen dixit viri quod Booz vocaretur

Ruth.2.20 cui respondit Noemi benedictus sit a Domino quoniam eandem gratiam quam praebuerat vivis servavit et mortuis rursumque propinquus ait noster est homo

Ruth.2.21 et Ruth hoc quoque inquit praecepit mihi ut tamdiu messoribus eius iungerer donec omnes segetes meterentur

Ruth.2.22 cui dixit socrus melius est filia mi ut cum puellis eius exeas ad metendum ne in alieno agro quispiam resistat tibi

Ruth.2.23 iuncta est itaque puellis Booz et tamdiu cum eis messuit donec hordea et triticum in horreis conderentur

Ruth.3

Ruth.3.1 postquam autem reversa est ad socrum suam audivit ab ea filia mi quaeram tibi requiem et providebo ut bene sit tibi

Ruth.3.2 Booz iste cuius puellis in agro iuncta es propinquus est noster et hac nocte aream hordei ventilat

Ruth.3.3 lava igitur et unguere et induere cultioribus vestimentis ac descende in aream non te videat homo donec esum potumque finierit

Ruth.3.4 quando autem ierit ad dormiendum nota locum in quo dormiat veniesque et discoperies pallium quo operitur a parte pedum et proicies te et ibi iacebis ipse autem dicet tibi quid agere debeas

Ruth.3.5 quae respondit quicquid praeceperis faciam

Ruth.3.6 descenditque in aream et fecit omnia quae sibi imperaverat socrus

Ruth.3.7 cumque comedisset Booz et bibisset et factus esset hilarior issetque ad dormiendum iuxta acervum manipulorum venit abscondite et discoperto a pedibus eius pallio se proiecit

Ruth.3.8 et ecce nocte iam media expavit homo et conturbatus est viditque mulierem iacentem ad pedes suos

Ruth.3.9 et ait illi quae es illaque respondit ego sum Ruth ancilla tua expande pallium tuum super famulam tuam quia propinquus es

Ruth.3.10 et ille benedicta inquit es Domino filia et priorem misericordiam posteriore superasti quia non es secuta iuvenes pauperes sive divites

Ruth.3.11 noli ergo metuere sed quicquid dixeris mihi faciam tibi scit enim omnis populus qui habitat intra portas urbis meae mulierem te esse virtutis

Ruth.3.12 nec abnuo me propinquum sed est alius me propinquior

Ruth.3.13 quiesce hac nocte et facto mane si te voluerit propinquitatis iure retinere bene res acta est sin autem ille noluerit ego te absque ulla dubitatione suscipiam vivit Dominus dormi usque mane

Ruth.3.14 dormivit itaque ad pedes eius usque ad noctis abscessum surrexitque antequam homines se cognoscerent mutuo et dixit Booz cave ne quis noverit quod huc veneris

Ruth.3.15 et rursum expande inquit palliolum tuum quo operiris et tene utraque manu qua extendente et tenente mensus est sex modios hordei et posuit super eam quae portans ingressa est civitatem

Ruth.3.16 et venit ad socrum suam quae dixit ei quid egisti filia narravitque ei omnia quae sibi fecisset homo

Ruth.3.17 et ait ecce sex modios hordei dedit mihi et ait nolo vacuam te reverti ad socrum tuam

Ruth.3.18 dixitque Noemi expecta filia donec videamus quem res exitum habeat neque enim cessabit homo nisi conpleverit quod locutus est

Ruth.4

Ruth.4.1 ascendit ergo Booz ad portam et sedit ibi cumque vidisset propinquum praeterire de quo prius sermo habitus est dixit ad eum declina paulisper et sede hic vocans eum nomine suo qui devertit et sedit

Ruth.4.2 tollens autem Booz decem viros de senioribus civitatis dixit ad eos sedete hic

Ruth.4.3 quibus residentibus locutus est ad propinquum partem agri fratris nostri Helimelech vendit Noemi quae reversa est de regione moabitide

Ruth.4.4 quod audire te volui et tibi dicere coram cunctis sedentibus et maioribus natu de populo meo si vis possidere iure propinquitatis eme et posside sin autem tibi displicet hoc ipsum indica mihi ut sciam quid facere debeam nullus est enim propinquus excepto te qui prior es et me qui secundus sum at ille respondit ego agrum emam

Ruth.4.5 cui dixit Booz quando emeris agrum de manu mulieris Ruth quoque Moabitidem quae uxor defuncti fuit debes accipere ut suscites nomen propinqui tui in hereditate sua

Ruth.4.6 qui respondit cedo iure propinquitatis neque enim posteritatem familiae meae delere debeo tu meo utere privilegio quo me libenter carere profiteor

Ruth.4.7 hic autem erat mos antiquitus in Israhel inter propinquos et si quando alter alteri suo iure cedebat ut esset firma concessio solvebat homo calciamentum suum et dabat proximo suo hoc erat testimonium cessionis in Israhel

Ruth.4.8 dixit ergo propinquus Booz tolle calciamentum quod statim solvit de pede suo

Ruth.4.9 at ille maioribus natu et universo populo testes inquit vos estis hodie quod possederim omnia quae fuerunt Helimelech et Chellion et Maalon tradente Noemi

Ruth.4.10 et Ruth Moabitidem uxorem Maalon in coniugium sumpserim ut suscitem nomen defuncti in hereditate sua ne vocabulum eius de familia sua ac fratribus et populo deleatur vos inquam huius rei testes estis

Ruth.4.11 respondit omnis populus qui erat in porta et maiores natu nos testes sumus faciat Dominus hanc mulierem quae ingreditur domum tuam sicut Rachel et Liam quae aedificaverunt domum Israhel ut sit exemplum virtutis in Ephrata et habeat celebre nomen in Bethleem

Ruth.4.12 fiatque domus tua sicut domus Phares quem Thamar peperit Iudae de semine quod dederit Dominus tibi ex hac puella

Ruth.4.13 tulit itaque Booz Ruth et accepit uxorem ingressusque est ad eam et dedit illi Dominus ut conciperet et pareret filium

Ruth.4.14 dixeruntque mulieres ad Noemi benedictus Dominus qui non est passus ut deficeret successor familiae tuae et vocaretur nomen eius in Israhel

Ruth.4.15 et habeas qui consoletur animam tuam et enutriat senectutem de nuru enim tua natus est quae te diligit et multo tibi est melior quam si septem haberes filios

Ruth.4.16 susceptumque Noemi puerum posuit in sinu suo et nutricis ac gerulae officio fungebatur

Ruth.4.17 vicinae autem mulieres congratulantes ei et dicentes natus est filius Noemi vocaverunt nomen eius Obed hic est pater Isai patris David

Ruth.4.18 hae sunt generationes Phares Phares genuit Esrom

Ruth.4.19 Esrom genuit Aram Aram genuit Aminadab

Ruth.4.20 Aminadab genuit Naasson Naasson genuit Salma

Ruth.4.21 Salma genuit Booz Booz genuit Obed

Ruth.4.22 Obed genuit Isai Isai genuit David

Liber Primus Samuelis, Quem Nos Primum Regum Dicimus

1Sam.1

1Sam.1.1 fuit vir unus de Ramathaimsophim de monte Ephraim et nomen eius Helcana filius Hieroam filii Heliu filii Thau filii Suph Ephratheus

1Sam.1.2 et habuit duas uxores nomen uni Anna et nomen secundae Fenenna fueruntque Fenennae filii Annae autem non erant liberi

1Sam.1.3 et ascendebat vir ille de civitate sua statutis diebus ut adoraret et sacrificaret Domino exercituum in Silo erant autem ibi duo filii Heli Ofni et Finees sacerdotes Domini

1Sam.1.4 venit ergo dies et immolavit Helcana deditque Fenennae uxori suae et cunctis filiis eius et filiabus partes

1Sam.1.5 Annae autem dedit partem unam tristis quia Annam diligebat Dominus autem concluserat vulvam eius

1Sam.1.6 adfligebat quoque eam aemula eius et vehementer angebat in tantum ut exprobraret quod conclusisset Dominus vulvam eius

1Sam.1.7 sicque faciebat per singulos annos cum redeunte tempore ascenderent templum Domini et sic provocabat eam porro illa flebat et non capiebat cibum

1Sam.1.8 dixit ergo ei Helcana vir suus Anna cur fles et quare non comedis et quam ob rem adfligitur cor tuum numquid non ego melior sum tibi quam decem filii

1Sam.1.9 surrexit autem Anna postquam comederat in Silo et biberat et Heli sacerdote sedente super sellam ante postes templi Domini

1Sam.1.10 cum esset amaro animo oravit Dominum flens largiter

1Sam.1.11 et votum vovit dicens Domine exercituum si respiciens videris adflictionem famulae tuae et recordatus mei fueris nec oblitus ancillae tuae dederisque servae tuae sexum virilem dabo eum Domino omnes dies vitae eius et novacula non ascendet super caput eius

1Sam.1.12 factum est ergo cum illa multiplicaret preces coram Domino ut Heli observaret os eius

1Sam.1.13 porro Anna loquebatur in corde suo tantumque labia illius movebantur et vox penitus non audiebatur aestimavit igitur eam Heli temulentam

1Sam.1.14 dixitque ei usquequo ebria eris digere paulisper vinum quo mades

1Sam.1.15 respondens Anna nequaquam inquit domine mi nam mulier infelix nimis ego sum vinumque et omne quod inebriare potest non bibi sed effudi animam meam in conspectu Domini

1Sam.1.16 ne reputes ancillam tuam quasi unam de filiabus Belial quia ex multitudine doloris et maeroris mei locuta sum usque in praesens

1Sam.1.17 tunc Heli ait ei vade in pace et Deus Israhel det tibi petitionem quam rogasti eum

1Sam.1.18 et illa dixit utinam inveniat ancilla tua gratiam in oculis tuis et abiit mulier in viam suam et comedit vultusque eius non sunt amplius in diversa mutati

1Sam.1.19 et surrexerunt mane et adoraverunt coram Domino reversique sunt et venerunt in domum suam Ramatha cognovit autem Helcana Annam uxorem suam et recordatus est eius Dominus

1Sam.1.20 et factum est post circulum dierum concepit Anna et peperit filium vocavitque nomen eius Samuhel eo quod a Domino postulasset eum

1Sam.1.21 ascendit autem vir Helcana et omnis domus eius ut immolaret Domino hostiam sollemnem et votum suum

1Sam.1.22 et Anna non ascendit dixit enim viro suo non vadam donec ablactetur infans et ducam eum et appareat ante conspectum Domini et maneat ibi iugiter

1Sam.1.23 et ait ei Helcana vir suus fac quod bonum tibi videtur et mane donec ablactes eum precorque ut impleat Dominus verbum suum mansit ergo mulier et lactavit filium suum donec amoveret eum a lacte

1Sam.1.24 et adduxit eum secum postquam ablactaverat in vitulis tribus et tribus modiis farinae et amphora vini et adduxit eum ad domum Domini in Silo puer autem erat adhuc infantulus

1Sam.1.25 et immolaverunt vitulum et obtulerunt puerum Heli

1Sam.1.26 et ait obsecro mi domine vivit anima tua domine ego sum illa mulier quae steti coram te hic orans Dominum

1Sam.1.27 pro puero isto oravi et dedit Dominus mihi petitionem meam quam postulavi eum

1Sam.1.28 idcirco et ego commodavi eum Domino cunctis diebus quibus fuerit accommodatus Domino et adoraverunt ibi Dominum et oravit Anna et ait

1Sam.2

1Sam.2.1 exultavit cor meum in Domino exaltatum est cornu meum in Domino dilatatum est os meum super inimicos meos quia laetata sum in salutari tuo

1Sam.2.2 non est sanctus ut est Dominus neque enim est alius extra te et non est fortis sicut Deus noster

1Sam.2.3 nolite multiplicare loqui sublimia gloriantes recedant vetera de ore vestro quoniam Deus scientiarum Dominus est et ipsi praeparantur cogitationes

1Sam.2.4 arcus fortium superatus est et infirmi accincti sunt robore

1Sam.2.5 saturati prius pro pane se locaverunt et famelici saturati sunt donec sterilis peperit plurimos et quae multos habebat filios infirmata est

1Sam.2.6 Dominus mortificat et vivificat deducit ad infernum et reducit

1Sam.2.7 Dominus pauperem facit et ditat humiliat et sublevat

1Sam.2.8 suscitat de pulvere egenum et de stercore elevat pauperem ut sedeat cum principibus et solium gloriae teneat Domini enim sunt cardines terrae et posuit super eos orbem

1Sam.2.9 pedes sanctorum suorum servabit et impii in tenebris conticescent quia non in fortitudine roborabitur vir

1Sam.2.10 Dominum formidabunt adversarii eius super ipsos in caelis tonabit Dominus iudicabit fines terrae et dabit imperium regi suo et sublimabit cornu christi sui

1Sam.2.11 et abiit Helcana Ramatha in domum suam puer autem erat minister in conspectu Domini ante faciem Heli sacerdotis

1Sam.2.12 porro filii Heli filii Belial nescientes Dominum

1Sam.2.13 neque officium sacerdotum ad populum sed quicumque immolasset victimam veniebat puer sacerdotis dum coquerentur carnes et habebat fuscinulam tridentem in manu sua

1Sam.2.14 et mittebat eam in lebetem vel in caldariam aut in ollam sive in caccabum et omne quod levabat fuscinula tollebat sacerdos sibi sic faciebant universo Israheli venientium in Silo

1Sam.2.15 etiam antequam adolerent adipem veniebat puer sacerdotis et dicebat immolanti da mihi carnem ut coquam sacerdoti non enim accipiam a te carnem coctam sed crudam

1Sam.2.16 dicebatque illi immolans incendatur primum iuxta morem hodie adeps et tolle tibi quantumcumque desiderat anima tua qui respondens aiebat ei nequaquam nunc enim dabis alioquin tollam vi

1Sam.2.17 erat ergo peccatum puerorum grande nimis coram Domino quia detrahebant homines sacrificio Domini

1Sam.2.18 Samuhel autem ministrabat ante faciem Domini puer accinctus ephod lineo

1Sam.2.19 et tunicam parvam faciebat ei mater sua quam adferebat statutis diebus ascendens cum viro suo ut immolaret hostiam sollemnem

1Sam.2.20 et benedixit Heli Helcanae et uxori eius dixitque reddat Dominus tibi semen de muliere hac pro fenore quod commodasti Domino et abierunt in locum suum

1Sam.2.21 visitavit ergo Dominus Annam et concepit et peperit tres filios et duas filias et magnificatus est puer Samuhel apud Dominum

1Sam.2.22 Heli autem erat senex valde et audivit omnia quae faciebant filii sui universo Israheli et quomodo dormiebant cum mulieribus quae observabant ad ostium tabernaculi

1Sam.2.23 et dixit eis quare facitis res huiuscemodi quas ego audio res pessimas ab omni populo

1Sam.2.24 nolite filii mi non enim est bona fama quam ego audio ut transgredi faciatis populum Domini

1Sam.2.25 si peccaverit vir in virum placari ei potest Deus si autem in Domino peccaverit vir quis orabit pro eo et non audierunt vocem patris sui quia voluit Dominus occidere eos

1Sam.2.26 puer autem Samuhel proficiebat atque crescebat et placebat tam Deo quam hominibus

1Sam.2.27 venit autem vir Dei ad Heli et ait ad eum haec dicit Dominus numquid non aperte revelatus sum domui patris tui cum essent in Aegypto in domo Pharaonis

1Sam.2.28 et elegi eum ex omnibus tribubus Israhel mihi in sacerdotem ut ascenderet altare meum et adoleret mihi incensum et portaret ephod coram me et dedi domui patris tui omnia de sacrificiis filiorum Israhel

1Sam.2.29 quare calce abicitis victimam meam et munera mea quae praecepi ut offerrentur in templo et magis honorasti filios tuos quam me ut comederetis primitias omnis sacrificii Israhel populi mei

1Sam.2.30 propterea ait Dominus Deus Israhel loquens locutus sum ut domus tua et domus patris tui ministraret in conspectu meo usque in sempiternum nunc autem dicit Dominus absit hoc a me sed quicumque glorificaverit me glorificabo eum qui autem contemnunt me erunt ignobiles

1Sam.2.31 ecce dies veniunt et praecidam brachium tuum et brachium domus patris tui ut non sit senex in domo tua

1Sam.2.32 et videbis aemulum tuum in templo in universis prosperis Israhel et non erit senex in domo tua omnibus diebus

1Sam.2.33 verumtamen non auferam penitus virum ex te ab altari meo sed ut deficiant oculi tui et tabescat anima tua et pars magna domus tuae morietur cum ad virilem aetatem venerit

1Sam.2.34 hoc autem erit tibi signum quod venturum est duobus filiis tuis Ofni et Finees in die uno morientur ambo

1Sam.2.35 et suscitabo mihi sacerdotem fidelem qui iuxta cor meum et animam meam faciat et aedificabo ei domum fidelem et ambulabit coram christo meo cunctis diebus

1Sam.2.36 futurum est autem ut quicumque remanserit in domo tua veniat ut oretur pro eo et offerat nummum argenteum et tortam panis dicatque dimitte me obsecro ad unam partem sacerdotalem ut comedam buccellam panis

1Sam.3

1Sam.3.1 puer autem Samuhel ministrabat Domino coram Heli et sermo Domini erat pretiosus in diebus illis non erat visio manifesta

1Sam.3.2 factum est ergo in die quadam Heli iacebat in loco suo et oculi eius caligaverant nec poterat videre

1Sam.3.3 lucerna Dei antequam extingueretur Samuhel autem dormiebat in templo Domini ubi erat arca Dei

1Sam.3.4 et vocavit Dominus Samuhel qui respondens ait ecce ego

1Sam.3.5 et cucurrit ad Heli et dixit ecce ego vocasti enim me qui dixit non vocavi revertere dormi et abiit et dormivit

1Sam.3.6 et adiecit Dominus vocare rursum Samuhel consurgensque Samuhel abiit ad Heli et dixit ecce ego quia vocasti me qui respondit non vocavi te fili mi revertere et dormi

1Sam.3.7 porro Samuhel necdum sciebat Dominum neque revelatus fuerat ei sermo Domini

1Sam.3.8 et adiecit Dominus et vocavit adhuc Samuhel tertio qui consurgens abiit ad Heli

1Sam.3.9 et ait ecce ego quia vocasti me intellexit igitur Heli quia Dominus vocaret puerum et ait ad Samuhel vade et dormi et si deinceps vocaverit te dices loquere Domine quia audit servus tuus abiit ergo Samuhel et dormivit in loco suo

1Sam.3.10 et venit Dominus et stetit et vocavit sicut vocaverat secundo Samuhel Samuhel et ait Samuhel loquere quia audit servus tuus

1Sam.3.11 et dixit Dominus ad Samuhel ecce ego facio verbum in Israhel quod quicumque audierit tinnient ambae aures eius

1Sam.3.12 in die illo suscitabo adversum Heli omnia quae locutus sum super domum eius incipiam et conplebo

1Sam.3.13 praedixi enim ei quod iudicaturus essem domum eius in aeternum propter iniquitatem eo quod noverat indigne agere filios suos et non corripuit eos

1Sam.3.14 idcirco iuravi domui Heli quod non expietur iniquitas domus eius victimis et muneribus usque in aeternum

1Sam.3.15 dormivit autem Samuhel usque mane aperuitque ostia domus Domini et Samuhel timebat indicare visionem Heli

1Sam.3.16 vocavit ergo Heli Samuhelem et dixit Samuhel fili mi qui respondens ait praesto sum

1Sam.3.17 et interrogavit eum quis est sermo quem locutus est ad te oro te ne celaveris me haec faciat tibi Deus et haec addat si absconderis a me sermonem ex omnibus verbis quae dicta sunt tibi

1Sam.3.18 indicavit itaque ei Samuhel universos sermones et non abscondit ab eo et ille respondit Dominus est quod bonum est in oculis suis faciat

1Sam.3.19 crevit autem Samuhel et Dominus erat cum eo et non cecidit ex omnibus verbis eius in terram

1Sam.3.20 et cognovit universus Israhel a Dan usque Bersabee quod fidelis Samuhel propheta esset Domini

1Sam.3.21 et addidit Dominus ut appareret in Silo quoniam revelatus fuerat Dominus Samuheli in Silo iuxta verbum Domini et evenit sermo Samuhelis universo Israheli

1Sam.4

1Sam.4.1 egressus est namque Israhel obviam Philisthim in proelium et castrametatus est iuxta lapidem Adiutorii porro Philisthim venerunt in Afec

1Sam.4.2 et instruxerunt aciem contra Israhel inito autem certamine terga vertit Israhel Philistheis et caesa sunt in illo certamine passim per agros quasi quattuor milia virorum

1Sam.4.3 et reversus est populus ad castra dixeruntque maiores natu de Israhel quare percussit nos Dominus hodie coram Philisthim adferamus ad nos de Silo arcam foederis Domini et veniat in medium nostri ut salvet nos de manu inimicorum nostrorum

1Sam.4.4 misit ergo populus in Silo et tulerunt inde arcam foederis Domini exercituum sedentis super cherubin erantque duo filii Heli cum arca foederis Domini Ofni et Finees

1Sam.4.5 cumque venisset arca foederis Domini in castra vociferatus est omnis Israhel clamore grandi et personuit terra

1Sam.4.6 et audierunt Philisthim vocem clamoris dixeruntque quaenam haec est vox clamoris magni in castris Hebraeorum et cognoverunt quod arca Domini venisset in castra

1Sam.4.7 timueruntque Philisthim dicentes venit Deus in castra et ingemuerunt

1Sam.4.8 vae nobis non enim fuit tanta exultatio heri et nudius tertius vae nobis quis nos servabit de manu deorum sublimium istorum hii sunt dii qui percusserunt Aegyptum omni plaga in deserto

1Sam.4.9 confortamini et estote viri Philisthim ne serviatis Hebraeis sicut illi servierunt vobis confortamini et bellate

1Sam.4.10 pugnaverunt ergo Philisthim et caesus est Israhel et fugit unusquisque in tabernaculum suum et facta est plaga magna nimis et ceciderunt de Israhel triginta milia peditum

1Sam.4.11 et arca Dei capta est duoque filii Heli mortui sunt Ofni et Finees

1Sam.4.12 currens autem vir de Beniamin ex acie venit in Silo in die illo scissa veste et conspersus pulvere caput

1Sam.4.13 cumque ille venisset Heli sedebat super sellam contra viam aspectans erat enim cor eius pavens pro arca Domini vir autem ille postquam ingressus est nuntiavit urbi et ululavit omnis civitas

1Sam.4.14 et audivit Heli sonitum clamoris dixitque quis est hic sonitus tumultus huius at ille festinavit et venit et adnuntiavit Heli

1Sam.4.15 Heli autem erat nonaginta et octo annorum et oculi eius caligaverant et videre non poterat

1Sam.4.16 et dixit ad Heli ego sum qui veni de proelio et ego qui de acie fugi hodie cui ille ait quid actum est fili mi

1Sam.4.17 respondens autem qui nuntiabat fugit inquit Israhel coram Philisthim et ruina magna facta est in populo insuper et duo filii tui mortui sunt Ofni et Finees et arca Dei capta est

1Sam.4.18 cumque ille nominasset arcam Dei cecidit de sella retrorsum iuxta ostium et fractis cervicibus mortuus est senex enim erat vir et grandevus et ipse iudicavit Israhel quadraginta annis

1Sam.4.19 nurus autem eius uxor Finees praegnans erat vicinaque partui et audito nuntio quod capta esset arca Dei et mortuus socer suus et vir suus incurvavit se et peperit inruerant enim in eam dolores subiti

1Sam.4.20 in ipso autem momento mortis eius dixerunt ei quae stabant circa eam ne timeas quia filium peperisti quae non respondit eis neque animadvertit

1Sam.4.21 et vocavit puerum Hicabod dicens translata est gloria de Israhel quia capta est arca Dei et pro socero suo et pro viro suo

1Sam.4.22 et ait translata est gloria ab Israhel eo quod capta esset arca Dei

1Sam.5

1Sam.5.1 Philisthim autem tulerunt arcam Dei et asportaverunt eam a lapide Adiutorii in Azotum

1Sam.5.2 tulerunt Philisthim arcam Dei et intulerunt eam in templum Dagon et statuerunt eam iuxta Dagon

1Sam.5.3 cumque surrexissent diluculo Azotii altera die ecce Dagon iacebat pronus in terram ante arcam Domini et tulerunt Dagon et restituerunt eum in loco suo

1Sam.5.4 rursumque mane die alio consurgentes invenerunt Dagon iacentem super faciem suam in terram coram arca Domini caput autem Dagon et duae palmae manuum eius abscisae erant super limen

1Sam.5.5 porro Dagon truncus solus remanserat in loco suo propter hanc causam non calcant sacerdotes Dagon et omnes qui ingrediuntur templum eius super limen Dagon in Azoto usque in hodiernum diem

1Sam.5.6 adgravata autem est manus Domini super Azotios et demolitus est eos et percussit in secretiori parte natium Azotum et fines eius

1Sam.5.7 videntes autem viri azotii huiuscemodi plagam dixerunt non maneat arca Dei Israhel apud nos quoniam dura est manus eius super nos et super Dagon deum nostrum

1Sam.5.8 et mittentes congregaverunt omnes satrapas Philisthinorum ad se et dixerunt quid faciemus de arca Dei Israhel responderuntque Getthei circumducatur arca Dei Israhel et circumduxerunt arcam Dei Israhel

1Sam.5.9 illis autem circumducentibus eam fiebat manus Dei per singulas civitates interfectionis magnae nimis et percutiebat viros uniuscuiusque urbis a parvo usque ad maiorem et conputrescebant prominentes extales eorum

1Sam.5.10 miserunt ergo arcam Dei in Accaron cumque venisset arca Dei in Accaron exclamaverunt Accaronitae dicentes adduxerunt ad nos arcam Dei Israhel ut interficiat nos et populum nostrum

1Sam.5.11 miserunt itaque et congregaverunt omnes satrapas Philisthinorum qui dixerunt dimittite arcam Dei Israhel et revertatur in locum suum et non interficiat nos cum populo nostro

1Sam.5.12 fiebat enim pavor mortis in singulis urbibus et gravissima valde manus Dei viri quoque qui mortui non fuerant percutiebantur in secretiori parte natium et ascendebat ululatus uniuscuiusque civitatis in caelum

1Sam.6

1Sam.6.1 fuit ergo arca Domini in regione Philisthinorum septem mensibus

1Sam.6.2 et vocaverunt Philisthim sacerdotes et divinos dicentes quid faciemus de arca Dei indicate nobis quomodo remittemus eam in locum suum qui dixerunt

1Sam.6.3 si remittitis arcam Dei Israhel nolite dimittere eam vacuam sed quod debetis reddite ei pro peccato et tunc curabimini et scietis quare non recedat manus eius a vobis

1Sam.6.4 qui dixerunt quid est quod pro delicto reddere debeamus ei responderuntque illi

1Sam.6.5 iuxta numerum provinciarum Philisthim quinque anos aureos facietis et quinque mures aureos quia plaga una fuit omnibus vobis et satrapis vestris facietisque similitudines anorum vestrorum et similitudines murium qui demoliti sunt terram et dabitis Deo Israhel gloriam si forte relevet manum suam a vobis et a diis vestris et a terra vestra

1Sam.6.6 quare gravatis corda vestra sicut adgravavit Aegyptus et Pharao cor suum nonne postquam percussus est tunc dimisit eos et abierunt

1Sam.6.7 nunc ergo arripite et facite plaustrum novum unum et duas vaccas fetas quibus non est inpositum iugum iungite in plaustro et recludite vitulos earum domi

1Sam.6.8 tolletisque arcam Domini et ponetis in plaustro et vasa aurea quae exsolvistis ei pro delicto ponetis in capsella ad latus eius et dimittite eam ut vadat

1Sam.6.9 et aspicietis et si quidem per viam finium suorum ascenderit contra Bethsames ipse fecit nobis malum hoc grande sin autem minime sciemus quia nequaquam manus eius tetigit nos sed casu accidit

1Sam.6.10 fecerunt ergo illi hoc modo et tollentes duas vaccas quae lactabant vitulos iunxerunt ad plaustrum vitulosque earum concluserunt domi

1Sam.6.11 et posuerunt arcam Dei super plaustrum et capsellam quae habebat mures aureos et similitudinem anorum

1Sam.6.12 ibant autem in directum vaccae per viam quae ducit Bethsames et itinere uno gradiebantur pergentes et mugientes et non declinabant neque ad dextram neque ad sinistram sed et satrapae Philisthinorum sequebantur usque ad terminos Bethsames

1Sam.6.13 porro Bethsamitae metebant triticum in valle et elevantes oculos viderunt arcam et gavisi sunt cum vidissent

1Sam.6.14 et plaustrum venit in agrum Iosue Bethsamitae et stetit ibi erat autem ibi lapis magnus et conciderunt ligna plaustri vaccasque inposuerunt super ea holocaustum Domino

1Sam.6.15 Levitae autem deposuerunt arcam Dei et capsellam quae erat iuxta eam in qua erant vasa aurea et posuerunt super lapidem grandem viri autem bethsamitae obtulerunt holocausta et immolaverunt victimas in die illa Domino

1Sam.6.16 et quinque satrapae Philisthinorum viderunt et reversi sunt in Accaron in die illa

1Sam.6.17 hii sunt autem ani aurei quos reddiderunt Philisthim pro delicto Domino Azotus unum Gaza unum Ascalon unum Geth unum Accaron unum

1Sam.6.18 et mures aureos secundum numerum urbium Philisthim quinque provinciarum ab urbe murata usque ad villam quae erat absque muro et usque ad Abel magnum super quem posuerunt arcam Domini quae erat usque in illa die in agro Iosue Bethsamitis

1Sam.6.19 percussit autem de viris bethsamitibus eo quod vidissent arcam Domini et percussit de populo septuaginta viros et quinquaginta milia plebis luxitque populus quod percussisset Dominus plebem plaga magna

1Sam.6.20 et dixerunt viri bethsamitae quis poterit stare in conspectu Domini Dei sancti huius et ad quem ascendet a nobis

1Sam.6.21 miseruntque nuntios ad habitatores Cariathiarim dicentes reduxerunt Philisthim arcam Domini descendite et ducite eam ad vos

1Sam.7

1Sam.7.1 venerunt ergo viri Cariathiarim et duxerunt arcam Domini et intulerunt eam in domum Abinadab in Gabaa Eleazarum autem filium eius sanctificaverunt ut custodiret arcam Domini

1Sam.7.2 et factum est ex qua die mansit arca in Cariathiarim multiplicati sunt dies erat quippe iam annus vicesimus et requievit omnis domus Israhel post Dominum

1Sam.7.3 ait autem Samuhel ad universam domum Israhel dicens si in toto corde vestro revertimini ad Dominum auferte deos alienos de medio vestrum et Astharoth et praeparate corda vestra Domino et servite ei soli et eruet vos de manu Philisthim

1Sam.7.4 abstulerunt ergo filii Israhel Baalim et Astharoth et servierunt Domino soli

1Sam.7.5 dixit autem Samuhel congregate universum Israhel in Masphat ut orem pro vobis Dominum

1Sam.7.6 et convenerunt in Masphat hauseruntque aquam et effuderunt in conspectu Domini et ieiunaverunt in die illa et dixerunt ibi peccavimus Domino iudicavitque Samuhel filios Israhel in Masphat

1Sam.7.7 et audierunt Philisthim quod congregati essent filii Israhel in Masphat et ascenderunt satrapae Philisthinorum ad Israhel quod cum audissent filii Israhel timuerunt a facie Philisthinorum

1Sam.7.8 dixeruntque ad Samuhel ne cesses pro nobis clamare ad Dominum Deum nostrum ut salvet nos de manu Philisthinorum

1Sam.7.9 tulit autem Samuhel agnum lactantem unum et obtulit illum holocaustum integrum Domino et clamavit Samuhel ad Dominum pro Israhel et exaudivit eum Dominus

1Sam.7.10 factum est ergo cum Samuhel offerret holocaustum Philistheos inire proelium contra Israhel intonuit autem Dominus fragore magno in die illa super Philisthim et exterruit eos et caesi sunt a filiis Israhel

1Sam.7.11 egressique viri Israhel de Masphat persecuti sunt Philistheos et percusserunt eos usque ad locum qui erat subter Bethchar

1Sam.7.12 tulit autem Samuhel lapidem unum et posuit eum inter Masphat et inter Sen et vocavit nomen eius lapis Adiutorii dixitque hucusque auxiliatus est nobis Dominus

1Sam.7.13 et humiliati sunt Philisthim nec adposuerunt ultra ut venirent in terminos Israhel facta est itaque manus Domini super Philistheos cunctis diebus Samuhel

1Sam.7.14 et redditae sunt urbes quas tulerant Philisthim ab Israhel Israheli ab Accaron usque Geth et terminos suos liberavit Israhel de manu Philisthinorum eratque pax inter Israhel et Amorreum

1Sam.7.15 iudicabat quoque Samuhel Israhel cunctis diebus vitae suae

1Sam.7.16 et ibat per singulos annos circumiens Bethel et Galgal et Masphat et iudicabat Israhelem in supradictis locis

1Sam.7.17 revertebaturque in Ramatha ibi enim erat domus eius et ibi iudicabat Israhelem aedificavit etiam ibi altare Domino

1Sam.8

1Sam.8.1 factum est autem cum senuisset Samuhel posuit filios suos iudices Israhel

1Sam.8.2 fuitque nomen filii eius primogeniti Iohel et nomen secundi Abia iudicum in Bersabee

1Sam.8.3 et non ambulaverunt filii illius in viis eius sed declinaverunt post avaritiam acceperuntque munera et perverterunt iudicium

1Sam.8.4 congregati ergo universi maiores natu Israhel venerunt ad Samuhel in Ramatha

1Sam.8.5 dixeruntque ei ecce tu senuisti et filii tui non ambulant in viis tuis constitue nobis regem ut iudicet nos sicut universae habent nationes

1Sam.8.6 displicuitque sermo in oculis Samuhelis eo quod dixissent da nobis regem ut iudicet nos et oravit Samuhel Dominum

1Sam.8.7 dixit autem Dominus ad Samuhel audi vocem populi in omnibus quae loquuntur tibi non enim te abiecerunt sed me ne regnem super eos

1Sam.8.8 iuxta omnia opera sua quae fecerunt a die qua eduxi eos de Aegypto usque ad diem hanc sicut dereliquerunt me et servierunt diis alienis sic faciunt etiam tibi

1Sam.8.9 nunc ergo audi vocem eorum verumtamen contestare eos et praedic eis ius regis qui regnaturus est super eos

1Sam.8.10 dixit itaque Samuhel omnia verba Domini ad populum qui petierat a se regem

1Sam.8.11 et ait hoc erit ius regis qui imperaturus est vobis filios vestros tollet et ponet in curribus suis facietque sibi equites et praecursores quadrigarum suarum

1Sam.8.12 et constituet sibi tribunos et centuriones et aratores agrorum suorum et messores segetum et fabros armorum et curruum suorum

1Sam.8.13 filias quoque vestras faciet sibi unguentarias et focarias et panificas

1Sam.8.14 agros quoque vestros et vineas et oliveta optima tollet et dabit servis suis

1Sam.8.15 sed et segetes vestras et vinearum reditus addecimabit ut det eunuchis et famulis suis

1Sam.8.16 servos etiam vestros et ancillas et iuvenes optimos et asinos auferet et ponet in opere suo

1Sam.8.17 greges vestros addecimabit vosque eritis ei servi

1Sam.8.18 et clamabitis in die illa a facie regis vestri quem elegistis vobis et non exaudiet vos Dominus in die illa

1Sam.8.19 noluit autem populus audire vocem Samuhel sed dixerunt nequaquam rex enim erit super nos

1Sam.8.20 et erimus nos quoque sicut omnes gentes et iudicabit nos rex noster et egredietur ante nos et pugnabit bella nostra pro nobis

1Sam.8.21 et audivit Samuhel omnia verba populi et locutus est ea in auribus Domini

1Sam.8.22 dixit autem Dominus ad Samuhel audi vocem eorum et constitue super eos regem et ait Samuhel ad viros Israhel vadat unusquisque in civitatem suam

1Sam.9

1Sam.9.1 et erat vir de Beniamin nomine Cis filius Abihel filii Seror filii Bechoreth filii Afia filii viri Iemini fortis robore

1Sam.9.2 et erat ei filius vocabulo Saul electus et bonus et non erat vir de filiis Israhel melior illo ab umero et sursum eminebat super omnem populum

1Sam.9.3 perierant autem asinae Cis patris Saul et dixit Cis ad Saul filium suum tolle tecum unum de pueris et consurgens vade et quaere asinas qui cum transissent per montem Ephraim

1Sam.9.4 et per terram Salisa et non invenissent transierunt etiam per terram Salim et non erant sed et per terram Iemini et minime reppererunt

1Sam.9.5 cum autem venissent in terram Suph dixit Saul ad puerum suum qui erat cum eo veni et revertamur ne forte dimiserit pater meus asinas et sollicitus sit pro nobis

1Sam.9.6 qui ait ei ecce est vir Dei in civitate hac vir nobilis omne quod loquitur absque ambiguitate venit nunc ergo eamus illuc si forte indicet nobis de via nostra propter quam venimus

1Sam.9.7 dixitque Saul ad puerum suum ecce ibimus quid feremus ad virum panis defecit in sitarciis nostris et sportulam non habemus ut demus homini Dei nec quicquam aliud

1Sam.9.8 rursum puer respondit Sauli et ait ecce inventa est in manu mea quarta pars stateris argenti demus homini Dei ut indicet nobis viam nostram

1Sam.9.9 olim in Israhel sic loquebatur unusquisque vadens consulere Deum venite et eamus ad videntem qui enim propheta dicitur hodie vocabatur olim videns

1Sam.9.10 et dixit Saul ad puerum suum optimus sermo tuus veni eamus et ierunt in civitatem in qua erat vir Dei

1Sam.9.11 cumque ascenderent clivum civitatis invenerunt puellas egredientes ad hauriendam aquam et dixerunt eis num hic est videns

1Sam.9.12 quae respondentes dixerunt illis hic est ecce ante te festina nunc hodie enim venit in civitate quia sacrificium est hodie populo in excelso

1Sam.9.13 ingredientes urbem statim invenietis eum antequam ascendat excelsum ad vescendum neque enim comesurus est populus donec ille veniat quia ipse benedicit hostiae et deinceps comedunt qui vocati sunt nunc ergo conscendite quia hodie repperietis eum

1Sam.9.14 et ascenderunt in civitatem cumque illi ambularent in medio urbis apparuit Samuhel egrediens obviam eis ut ascenderet in excelsum

1Sam.9.15 Dominus autem revelaverat auriculam Samuhel ante unam diem quam veniret Saul dicens

1Sam.9.16 hac ipsa quae nunc est hora cras mittam ad te virum de terra Beniamin et ungues eum ducem super populum meum Israhel et salvabit populum meum de manu Philisthinorum quia respexi populum meum venit enim clamor eorum ad me

1Sam.9.17 cumque aspexisset Samuhel Saulem Dominus ait ei ecce vir quem dixeram tibi iste dominabitur populo meo

1Sam.9.18 accessit autem Saul ad Samuhelem in medio portae et ait indica oro mihi ubi est domus videntis

1Sam.9.19 et respondit Samuhel Sauli dicens ego sum videns ascende ante me in excelsum ut comedatis mecum hodie et dimittam te mane et omnia quae sunt in corde tuo indicabo tibi

1Sam.9.20 et de asinis quas perdidisti nudius tertius ne sollicitus sis quia inventae sunt et cuius erunt optima quaeque Israhel nonne tibi et omni domui patris tui

1Sam.9.21 respondens autem Saul ait numquid non filius Iemini ego sum de minima tribu Israhel et cognatio mea novissima inter omnes familias de tribu Beniamin quare ergo locutus es mihi sermonem istum

1Sam.9.22 adsumens itaque Samuhel Saulem et puerum eius introduxit eos in triclinium et dedit eis locum in capite eorum qui fuerant invitati erant enim quasi triginta viri

1Sam.9.23 dixitque Samuhel coco da partem quam dedi tibi et praecepi ut reponeres seorsum apud te

1Sam.9.24 levavit autem cocus armum et posuit ante Saul dixitque Samuhel ecce quod remansit pone ante te et comede quia de industria servatum est tibi quando populum vocavi et comedit Saul cum Samuhel in die illa

1Sam.9.25 et descenderunt de excelso in oppidum et locutus est cum Saul in solario

1Sam.9.26 cumque mane surrexissent et iam dilucesceret vocavit Samuhel Saul in solarium dicens surge ut dimittam te et surrexit Saul egressique sunt ambo ipse videlicet et Samuhel

1Sam.9.27 cumque descenderent in extrema parte civitatis Samuhel dixit ad Saul dic puero ut antecedat nos et transeat tu autem subsiste paulisper ut indicem tibi verbum Domini

1Sam.10

1Sam.10.1 tulit autem Samuhel lenticulam olei et effudit super caput eius et deosculatus eum ait ecce unxit te Dominus super hereditatem suam in principem

1Sam.10.2 cum abieris hodie a me invenies duos viros iuxta sepulchrum Rachel in finibus Beniamin in meridie dicentque tibi inventae sunt asinae ad quas ieras perquirendas et intermissis pater tuus asinis sollicitus est pro vobis et dicit quid faciam de filio meo

1Sam.10.3 cumque abieris inde et ultra transieris et veneris ad quercum Thabor invenient te ibi tres viri ascendentes ad Deum in Bethel unus portans tres hedos et alius tres tortas panis et alius portans lagoenam vini

1Sam.10.4 cumque te salutaverint dabunt tibi duos panes et accipies de manu eorum

1Sam.10.5 post haec venies in collem Domini ubi est statio Philisthinorum et cum ingressus fueris ibi urbem obviam habebis gregem prophetarum descendentium de excelso et ante eos psalterium et tympanum et tibiam et citharam ipsosque prophetantes

1Sam.10.6 et insiliet in te spiritus Domini et prophetabis cum eis et mutaberis in virum alium

1Sam.10.7 quando ergo evenerint signa haec omnia tibi fac quaecumque invenerit manus tua quia Dominus tecum est

1Sam.10.8 et descendes ante me in Galgala ego quippe descendam ad te ut offeras oblationem et immoles victimas pacificas septem diebus expectabis donec veniam ad te et ostendam tibi quae facias

1Sam.10.9 itaque cum avertisset umerum suum ut abiret a Samuhele inmutavit ei Deus cor aliud et venerunt omnia signa haec in die illa

1Sam.10.10 veneruntque ad praedictum collem et ecce cuneus prophetarum obvius ei et insilivit super eum spiritus Dei et prophetavit in medio eorum

1Sam.10.11 videntes autem omnes qui noverant eum heri et nudius tertius quod esset cum prophetis et prophetaret dixerunt ad invicem quaenam res accidit filio Cis num et Saul in prophetis

1Sam.10.12 responditque alius ad alterum dicens et quis pater eorum propterea versum est in proverbium num et Saul inter prophetas

1Sam.10.13 cessavit autem prophetare et venit ad excelsum

1Sam.10.14 dixitque patruus Saul ad eum et ad puerum eius quo abistis qui responderunt quaerere asinas quas cum non repperissemus venimus ad Samuhelem

1Sam.10.15 et dixit ei patruus suus indica mihi quid dixerit tibi Samuhel

1Sam.10.16 et ait Saul ad patruum suum indicavit nobis quia inventae essent asinae de sermone autem regni non indicavit ei quem locutus illi fuerat Samuhel

1Sam.10.17 et convocavit Samuhel populum ad Dominum in Maspha

1Sam.10.18 et ait ad filios Israhel haec dicit Dominus Deus Israhel ego eduxi Israhel de Aegypto et erui vos de manu Aegyptiorum et de manu omnium regum qui adfligebant vos

1Sam.10.19 vos autem hodie proiecistis Deum vestrum qui solus salvavit vos de universis malis et tribulationibus vestris et dixistis nequaquam sed regem constitue super nos nunc ergo state coram Domino per tribus vestras et per familias

1Sam.10.20 et adplicuit Samuhel omnes tribus Israhel et cecidit sors tribus Beniamin

1Sam.10.21 et adplicuit tribum Beniamin et cognationes eius et cecidit cognatio Metri et pervenit usque ad Saul filium Cis quaesierunt ergo eum et non est inventus

1Sam.10.22 et consuluerunt post haec Dominum utrumnam venturus esset illuc responditque Dominus ecce absconditus est domi

1Sam.10.23 cucurrerunt itaque et tulerunt eum inde stetitque in medio populi et altior fuit universo populo ab umero et sursum

1Sam.10.24 et ait Samuhel ad omnem populum certe videtis quem elegit Dominus quoniam non sit similis ei in omni populo et clamavit cunctus populus et ait vivat rex

1Sam.10.25 locutus est autem Samuhel ad populum legem regni et scripsit in libro et reposuit coram Domino et dimisit Samuhel omnem populum singulos in domum suam

1Sam.10.26 sed et Saul abiit in domum suam in Gabaath et abiit cum eo pars exercitus quorum tetigerat Deus corda

1Sam.10.27 filii vero Belial dixerunt num salvare nos poterit iste et despexerunt eum et non adtulerunt ei munera ille vero dissimulabat se audire

1Sam.11

1Sam.11.1 ascendit autem Naas Ammonites et pugnare coepit adversus Iabesgalaad dixeruntque omnes viri Iabes ad Naas habeto nos foederatos et serviemus tibi

1Sam.11.2 et respondit ad eos Naas Ammonites in hoc feriam vobiscum foedus ut eruam omnium vestrum oculos dextros ponamque vos obprobrium in universo Israhel

1Sam.11.3 et dixerunt ad eum seniores Iabes concede nobis septem dies ut mittamus nuntios in universos terminos Israhel et si non fuerit qui defendat nos egrediemur ad te

1Sam.11.4 venerunt ergo nuntii in Gabaath Saulis et locuti sunt verba audiente populo et levavit omnis populus vocem suam et flevit

1Sam.11.5 et ecce Saul veniebat sequens boves de agro et ait quid habet populus quod plorat et narraverunt ei verba virorum Iabes

1Sam.11.6 et insilivit spiritus Domini in Saul cum audisset verba haec et iratus est furor eius nimis

1Sam.11.7 et adsumens utrumque bovem concidit in frusta misitque in omnes terminos Israhel per manum nuntiorum dicens quicumque non exierit secutusque fuerit Saul et Samuhelem sic fiet bubus eius invasit ergo timor Domini populum et egressi sunt quasi vir unus

1Sam.11.8 et recensuit eos in Bezec fueruntque filiorum Israhel trecenta milia virorum autem Iuda triginta milia

1Sam.11.9 et dixerunt nuntiis qui venerant sic dicetis viris qui sunt in Iabesgalaad cras erit vobis salus cum incaluerit sol venerunt ergo nuntii et adnuntiaverunt viris Iabes qui laetati sunt

1Sam.11.10 et dixerunt mane exibimus ad vos et facietis nobis omne quod placuerit vobis

1Sam.11.11 et factum est cum venisset dies crastinus constituit Saul populum in tres partes et ingressus est media castra in vigilia matutina et percussit Ammon usque dum incalesceret dies reliqui autem dispersi sunt ita ut non relinquerentur in eis duo pariter

1Sam.11.12 et ait populus ad Samuhel quis est iste qui dixit Saul non regnabit super nos date viros et interficiemus eos

1Sam.11.13 et ait Saul non occidetur quisquam in die hac quia hodie fecit Dominus salutem in Israhel

1Sam.11.14 dixit autem Samuhel ad populum venite et eamus in Galgala et innovemus ibi regnum

1Sam.11.15 et perrexit omnis populus in Galgala et fecerunt ibi regem Saul coram Domino in Galgala et immolaverunt ibi victimas pacificas coram Domino et laetatus est ibi Saul et cuncti viri Israhel nimis

1Sam.12

1Sam.12.1 dixit autem Samuhel ad universum Israhel ecce audivi vocem vestram iuxta omnia quae locuti estis ad me et constitui super vos regem

1Sam.12.2 et nunc rex graditur ante vos ego autem senui et incanui porro filii mei vobiscum sunt itaque conversatus coram vobis ab adulescentia mea usque ad diem hanc ecce praesto sum

1Sam.12.3 loquimini de me coram Domino et coram christo eius utrum bovem cuiusquam tulerim an asinum si quempiam calumniatus sum si oppressi aliquem si de manu cuiusquam munus accepi et contemnam illud hodie restituamque vobis

1Sam.12.4 et dixerunt non es calumniatus nos neque oppressisti neque tulisti de manu alicuius quippiam

1Sam.12.5 dixitque ad eos testis Dominus adversus vos et testis christus eius in die hac quia non inveneritis in manu mea quippiam et dixerunt testis

1Sam.12.6 et ait Samuhel ad populum Dominus qui fecit Mosen et Aaron et eduxit patres nostros de terra Aegypti

1Sam.12.7 nunc ergo state ut iudicio contendam adversum vos coram Domino de omnibus misericordiis Domini quas fecit vobiscum et cum patribus vestris

1Sam.12.8 quomodo ingressus est Iacob in Aegyptum et clamaverunt patres vestri ad Dominum et misit Dominus Mosen et Aaron et eduxit patres vestros ex Aegypto et conlocavit eos in loco hoc

1Sam.12.9 qui obliti sunt Domini Dei sui et tradidit eos in manu Sisarae magistri militiae Asor et in manu Philisthinorum et in manu regis Moab et pugnaverunt adversum eos

1Sam.12.10 postea autem clamaverunt ad Dominum et dixerunt peccavimus quia dereliquimus Dominum et servivimus Baalim et Astharoth nunc ergo erue nos de manu inimicorum nostrorum et serviemus tibi

1Sam.12.11 et misit Dominus Hierobaal et Bedan et Ieptha et Samuhel et eruit vos de manu inimicorum vestrorum per circuitum et habitastis confidenter

1Sam.12.12 videntes autem quod Naas rex filiorum Ammon venisset adversum vos dixistis mihi nequaquam sed rex imperabit nobis cum Dominus Deus vester regnaret in vobis

1Sam.12.13 nunc ergo praesto est rex vester quem elegistis et petistis ecce dedit vobis Dominus regem

1Sam.12.14 si timueritis Dominum et servieritis ei et audieritis vocem eius et non exasperaveritis os Domini eritis et vos et rex qui imperat vobis sequentes Dominum Deum vestrum

1Sam.12.15 si autem non audieritis vocem Domini sed exasperaveritis sermonem Domini erit manus Domini super vos et super patres vestros

1Sam.12.16 sed et nunc state et videte rem istam grandem quam facturus est Dominus in conspectu vestro

1Sam.12.17 numquid non messis tritici est hodie invocabo Dominum et dabit voces et pluvias et scietis et videbitis quia grande malum feceritis vobis in conspectu Domini petentes super vos regem

1Sam.12.18 et clamavit Samuhel ad Dominum et dedit Dominus voces et pluviam in die illa

1Sam.12.19 et timuit omnis populus nimis Dominum et Samuhelem dixitque universus populus ad Samuhel ora pro servis tuis ad Dominum Deum tuum ut non moriamur addidimus enim universis peccatis nostris malum ut peteremus nobis regem

1Sam.12.20 dixit autem Samuhel ad populum nolite timere vos fecistis universum malum hoc verumtamen nolite recedere a tergo Domini et servite Domino in omni corde vestro

1Sam.12.21 et nolite declinare post vana quae non proderunt vobis neque eruent vos quia vana sunt

1Sam.12.22 et non derelinquet Dominus populum suum propter nomen suum magnum quia iuravit Dominus facere vos sibi populum

1Sam.12.23 absit autem a me hoc peccatum in Domino ut cessem orare pro vobis et docebo vos viam bonam et rectam

1Sam.12.24 igitur timete Dominum et servite ei in veritate et ex toto corde vestro vidistis enim magnifica quae in vobis gesserit

1Sam.12.25 quod si perseveraveritis in malitia et vos et rex vester pariter peribitis

1Sam.13

1Sam.13.1 filius unius anni Saul cum regnare coepisset duobus autem annis regnavit super Israhel

1Sam.13.2 et elegit sibi Saul tria milia de Israhel et erant cum Saul duo milia in Machmas et in monte Bethel mille autem cum Ionathan in Gabaath Beniamin porro ceterum populum remisit unumquemque in tabernacula sua

1Sam.13.3 et percussit Ionathan stationem Philisthim quae erat in Gabaa quod cum audissent Philisthim Saul cecinit bucina in omni terra dicens audiant Hebraei

1Sam.13.4 et universus Israhel audivit huiuscemodi famam percussit Saul stationem Philisthinorum et erexit se Israhel adversum Philisthim clamavit ergo populus post Saul in Galgala

1Sam.13.5 et Philisthim congregati sunt ad proeliandum contra Israhel triginta milia curruum et sex milia equitum et reliquum vulgus sicut harena quae est in litore maris plurima et ascendentes castrametati sunt in Machmas ad orientem Bethaven

1Sam.13.6 quod cum vidissent viri Israhel se in arto sitos adflictus est enim populus absconderunt se in speluncis et in abditis in petris quoque et in antris et in cisternis

1Sam.13.7 Hebraei autem transierunt Iordanem terram Gad et Galaad cumque adhuc esset Saul in Galgal universus populus perterritus est qui sequebatur eum

1Sam.13.8 et expectavit septem diebus iuxta placitum Samuhel et non venit Samuhel in Galgala dilapsusque est populus ab eo

1Sam.13.9 ait ergo Saul adferte mihi holocaustum et pacifica et obtulit holocaustum

1Sam.13.10 cumque conplesset offerens holocaustum ecce Samuhel veniebat et egressus est Saul obviam ei ut salutaret eum

1Sam.13.11 locutusque est ad eum Samuhel quid fecisti respondit Saul quia vidi quod dilaberetur populus a me et tu non veneras iuxta placitos dies porro Philisthim congregati fuerant in Machmas

1Sam.13.12 dixi nunc descendent Philisthim ad me in Galgala et faciem Domini non placavi necessitate conpulsus obtuli holocaustum

1Sam.13.13 dixitque Samuhel ad Saul stulte egisti nec custodisti mandata Domini Dei tui quae praecepit tibi quod si non fecisses iam nunc praeparasset Dominus regnum tuum super Israhel in sempiternum

1Sam.13.14 sed nequaquam regnum tuum ultra consurget quaesivit sibi Dominus virum iuxta cor suum et praecepit ei Dominus ut esset dux super populum suum eo quod non servaveris quae praecepit Dominus

1Sam.13.15 surrexit autem Samuhel et ascendit de Galgalis in Gabaa Beniamin et recensuit Saul populum qui inventi fuerant cum eo quasi sescentos viros

1Sam.13.16 et Saul et Ionathan filius eius populusque qui inventus fuerat cum eis erat in Gabaa Beniamin porro Philisthim consederant in Machmas

1Sam.13.17 et egressi sunt ad praedandum de castris Philisthim tres cunei unus cuneus pergebat contra viam Ephra ad terram Saul

1Sam.13.18 porro alius ingrediebatur per viam Bethoron tertius autem verterat se ad iter termini inminentis valli Seboim contra desertum

1Sam.13.19 porro faber ferrarius non inveniebatur in omni terra Israhel caverant enim Philisthim ne forte facerent Hebraei gladium aut lanceam

1Sam.13.20 descendebat ergo omnis Israhel ad Philisthim ut exacueret unusquisque vomerem suum et ligonem et securim et sarculum

1Sam.13.21 retunsae itaque erant acies vomerum et ligonum et tridentum et securium usque ad stimulum corrigendum

1Sam.13.22 cumque venisset dies proelii non est inventus ensis et lancea in manu totius populi qui erat cum Saul et cum Ionathan excepto Saul et Ionathan filio eius

1Sam.13.23 egressa est autem statio Philisthim ut transcenderet in Machmas

1Sam.14

1Sam.14.1 et accidit quadam die ut diceret Ionathan filius Saul ad adulescentem armigerum suum veni et transeamus ad stationem Philisthim quae est trans locum illum patri autem suo hoc ipsum non indicavit

1Sam.14.2 porro Saul morabatur in extrema parte Gabaa sub malogranato quae erat in Magron et erat populus cum eo quasi sescentorum virorum

1Sam.14.3 et Ahias filius Achitob fratris Ichabod filii Finees qui ortus fuerat ex Heli sacerdote Domini in Silo portabat ephod sed et populus ignorabat quod isset Ionathan

1Sam.14.4 erant autem inter ascensus per quos nitebatur Ionathan transire ad stationem Philisthinorum eminentes petrae ex utraque parte et quasi in modum dentium scopuli hinc inde praerupti nomen uni Boses et nomen alteri Sene

1Sam.14.5 unus scopulus prominens ad aquilonem ex adverso Machmas et alter a meridie contra Gabaa

1Sam.14.6 dixit autem Ionathan ad adulescentem armigerum suum veni transeamus ad stationem incircumcisorum horum si forte faciat Dominus pro nobis quia non est Domino difficile salvare vel in multitudine vel in paucis

1Sam.14.7 dixitque ei armiger suus fac omnia quae placent animo tuo perge quo cupis ero tecum ubicumque volueris

1Sam.14.8 et ait Ionathan ecce nos transimus ad viros istos cumque apparuerimus eis

1Sam.14.9 si taliter locuti fuerint ad nos manete donec veniamus ad vos stemus in loco nostro nec ascendamus ad eos

1Sam.14.10 si autem dixerint ascendite ad nos ascendamus quia tradidit eos Dominus in manibus nostris hoc erit nobis signum

1Sam.14.11 apparuit igitur uterque stationi Philisthinorum dixeruntque Philisthim en Hebraei egrediuntur de cavernis in quibus absconditi fuerant

1Sam.14.12 et locuti sunt viri de statione ad Ionathan et ad armigerum eius dixeruntque ascendite ad nos et ostendimus vobis rem et ait Ionathan ad armigerum suum ascendamus sequere me tradidit enim eos Dominus in manu Israhel

1Sam.14.13 ascendit autem Ionathan reptans manibus et pedibus et armiger eius post eum itaque alii cadebant ante Ionathan alios armiger eius interficiebat sequens eum

1Sam.14.14 et facta est plaga prima quam percussit Ionathan et armiger eius quasi viginti virorum in media parte iugeri quam par boum in die arare consuevit

1Sam.14.15 et factum est miraculum in castris per agros sed et omnis populus stationis eorum qui ierant ad praedandum obstipuit et conturbata est terra et accidit quasi miraculum a Deo

1Sam.14.16 et respexerunt speculatores Saul qui erant in Gabaa Beniamin et ecce multitudo prostrata et huc illucque diffugiens

1Sam.14.17 et ait Saul populo qui erat cum eo requirite et videte quis abierit ex nobis cumque requisissent reppertum est non adesse Ionathan et armigerum eius

1Sam.14.18 et ait Saul ad Ahiam adplica arcam Dei erat enim ibi arca Dei in die illa cum filiis Israhel

1Sam.14.19 cumque loqueretur Saul ad sacerdotem tumultus magnus exortus est in castris Philisthinorum crescebatque paulatim et clarius reboabat et ait Saul ad sacerdotem contrahe manum tuam

1Sam.14.20 conclamavit ergo Saul et omnis populus qui erat cum eo et venerunt usque ad locum certaminis et ecce versus fuerat gladius uniuscuiusque ad proximum suum et caedes magna nimis

1Sam.14.21 sed et Hebraei qui fuerant cum Philisthim heri et nudius tertius ascenderantque cum eis in castris reversi sunt ut essent cum Israhele qui erant cum Saul et Ionathan

1Sam.14.22 omnes quoque Israhelitae qui se absconderant in monte Ephraim audientes quod fugissent Philisthim sociaverunt se cum suis in proelio

1Sam.14.23 et salvavit Dominus in die illa Israhel pugna autem pervenit usque Bethaven

1Sam.14.24 et vir Israhel sociatus sibi est in die illa adiuravit autem Saul populum dicens maledictus vir qui comederit panem usque ad vesperam donec ulciscar de inimicis meis et non manducavit universus populus panem

1Sam.14.25 omneque terrae vulgus venit in saltum in quo erat mel super faciem agri

1Sam.14.26 ingressus est itaque populus saltum et apparuit fluens mel nullusque adplicuit manum ad os suum timebat enim populus iuramentum

1Sam.14.27 porro Ionathan non audierat cum adiuraret pater eius populum extenditque summitatem virgae quam habebat in manu et intinxit in favo mellis et convertit manum suam ad os suum et inluminati sunt oculi eius

1Sam.14.28 respondensque unus de populo ait iureiurando constrinxit pater tuus populum dicens maledictus qui comederit panem hodie defecerat autem populus

1Sam.14.29 dixitque Ionathan turbavit pater meus terram vidistis ipsi quia inluminati sunt oculi mei eo quod gustaverim paululum de melle isto

1Sam.14.30 quanto magis si comedisset populus de praeda inimicorum suorum quam repperit nonne maior facta fuisset plaga in Philisthim

1Sam.14.31 percusserunt ergo in die illa Philistheos a Machmis usque in Ahialon defatigatus est autem populus nimis

1Sam.14.32 et versus ad praedam tulit oves et boves et vitulos et mactaverunt in terra comeditque populus cum sanguine

1Sam.14.33 nuntiaverunt autem Saul dicentes quod populus peccasset Domino comedens cum sanguine qui ait praevaricati estis volvite ad me iam nunc saxum grande

1Sam.14.34 et dixit Saul dispergimini in vulgus et dicite eis ut adducat ad me unusquisque bovem suum et arietem et occidite super istud et vescimini et non peccabitis Domino comedentes cum sanguine adduxit itaque omnis populus unusquisque bovem in manu sua usque ad noctem et occiderunt ibi

1Sam.14.35 aedificavit autem Saul altare Domini tuncque primum coepit aedificare altare Domini

1Sam.14.36 et dixit Saul inruamus super Philisthim nocte et vastemus eos usque dum inlucescat mane nec relinquamus de eis virum dixitque populus omne quod bonum videtur in oculis tuis fac et ait sacerdos accedamus huc ad Deum

1Sam.14.37 et consuluit Saul Deum num persequar Philisthim si trades eos in manu Israhel et non respondit ei in die illa

1Sam.14.38 dixitque Saul adplicate huc universos angulos populi et scitote et videte per quem acciderit peccatum hoc hodie

1Sam.14.39 vivit Dominus salvator Israhel quia si per Ionathan filium meum factum est absque retractatione morietur ad quod nullus contradixit ei de omni populo

1Sam.14.40 et ait ad universum Israhel separamini vos in partem unam et ego cum Ionathan filio meo ero in parte una respondit populus ad Saul quod bonum videtur in oculis tuis fac

1Sam.14.41 et dixit Saul ad Dominum Deum Israhel da indicium et deprehensus est Ionathan et Saul populus autem exivit

1Sam.14.42 et ait Saul mittite sortem inter me et inter Ionathan filium meum et captus est Ionathan

1Sam.14.43 dixit autem Saul ad Ionathan indica mihi quid feceris et indicavit ei Ionathan et ait gustans gustavi in summitate virgae quae erat in manu mea paululum mellis et ecce ego morior

1Sam.14.44 et ait Saul haec faciat mihi Deus et haec addat quia morte morieris Ionathan

1Sam.14.45 dixitque populus ad Saul ergone Ionathan morietur qui fecit salutem hanc magnam in Israhel hoc nefas est vivit Dominus si ceciderit capillus de capite eius in terram quia cum Deo operatus est hodie liberavit ergo populus Ionathan ut non moreretur

1Sam.14.46 recessitque Saul nec persecutus est Philisthim porro Philisthim abierunt in loca sua

1Sam.14.47 at Saul confirmato regno super Israhel pugnabat per circuitum adversum omnes inimicos eius contra Moab et filios Ammon et Edom et reges Suba et Philistheos et quocumque se verterat superabat

1Sam.14.48 congregatoque exercitu percussit Amalech et eruit Israhel de manu vastatorum eius

1Sam.14.49 fuerunt autem filii Saul Ionathan et Iesui et Melchisua nomina duarum filiarum eius nomen primogenitae Merob et nomen minoris Michol

1Sam.14.50 et nomen uxoris Saul Ahinoem filia Ahimaas et nomina principum militiae eius Abner filius Ner patruelis Saul

1Sam.14.51 Cis fuerat pater Saul et Ner pater Abner filius Abihel

1Sam.14.52 erat autem bellum potens adversum Philistheos omnibus diebus Saul nam quemcumque viderat Saul virum fortem et aptum ad proelium sociabat eum sibi

1Sam.15

1Sam.15.1 et dixit Samuhel ad Saul me misit Dominus ut unguerem te in regem super populum eius Israhel nunc ergo audi vocem Domini

1Sam.15.2 haec dicit Dominus exercituum recensui quaecumque fecit Amalech Israheli quomodo restitit ei in via cum ascenderet de Aegypto

1Sam.15.3 nunc igitur vade et percute Amalech et demolire universa eius non parcas ei sed interfice a viro usque ad mulierem et parvulum atque lactantem bovem et ovem camelum et asinum

1Sam.15.4 praecepit itaque Saul populo et recensuit eos quasi agnos ducenta milia peditum et decem milia virorum Iuda

1Sam.15.5 cumque venisset Saul usque ad civitatem Amalech tetendit insidias in torrente

1Sam.15.6 dixitque Saul Cineo abite recedite atque descendite ab Amalech ne forte involvam te cum eo tu enim fecisti misericordiam cum omnibus filiis Israhel cum ascenderent de Aegypto et recessit Cineus de medio Amalech

1Sam.15.7 percussitque Saul Amalech ab Evila donec venias Sur quae est e regione Aegypti

1Sam.15.8 et adprehendit Agag regem Amalech vivum omne autem vulgus interfecit in ore gladii

1Sam.15.9 et pepercit Saul et populus Agag et optimis gregibus ovium et armentorum et vestibus et arietibus et universis quae pulchra erant nec voluerunt disperdere ea quicquid vero vile fuit et reprobum hoc demoliti sunt

1Sam.15.10 factum est autem verbum Domini ad Samuhel dicens

1Sam.15.11 paenitet me quod constituerim Saul regem quia dereliquit me et verba mea opere non implevit contristatusque est Samuhel et clamavit ad Dominum tota nocte

1Sam.15.12 cumque de nocte surrexisset Samuhel ut iret ad Saul mane nuntiatum est Samuheli eo quod venisset Saul in Carmelum et erexisset sibi fornicem triumphalem et reversus transisset descendissetque in Galgala venit ergo Samuhel ad Saul et

1Sam.15.13 dixit ei Saul benedictus tu Domino implevi verbum Domini

1Sam.15.14 dixitque Samuhel et quae est haec vox gregum quae resonat in auribus meis et armentorum quam ego audio

1Sam.15.15 et ait Saul de Amalech adduxerunt ea pepercit enim populus melioribus ovibus et armentis ut immolarentur Domino Deo tuo reliqua vero occidimus

1Sam.15.16 dixit autem Samuhel ad Saul sine me et indicabo tibi quae locutus sit Dominus ad me nocte dixitque ei loquere

1Sam.15.17 et ait Samuhel nonne cum parvulus esses in oculis tuis caput in tribubus Israhel factus es unxitque te Dominus regem super Israhel

1Sam.15.18 et misit te Dominus in via et ait vade et interfice peccatores Amalech et pugnabis contra eos usque ad internicionem eorum

1Sam.15.19 quare ergo non audisti vocem Domini sed versus ad praedam es et fecisti malum in oculis Domini

1Sam.15.20 et ait Saul ad Samuhelem immo audivi vocem Domini et ambulavi in via per quam misit me Dominus et adduxi Agag regem Amalech et Amalech interfeci

1Sam.15.21 tulit autem populus de praeda oves et boves primitias eorum quae caesa sunt ut immolet Domino Deo suo in Galgalis

1Sam.15.22 et ait Samuhel numquid vult Dominus holocausta aut victimas et non potius ut oboediatur voci Domini melior est enim oboedientia quam victimae et auscultare magis quam offerre adipem arietum

1Sam.15.23 quoniam quasi peccatum ariolandi est repugnare et quasi scelus idolatriae nolle adquiescere pro eo ergo quod abiecisti sermonem Domini abiecit te ne sis rex

1Sam.15.24 dixitque Saul ad Samuhel peccavi quia praevaricatus sum sermonem Domini et verba tua timens populum et oboediens voci eorum

1Sam.15.25 sed nunc porta quaeso peccatum meum et revertere mecum ut adorem Dominum

1Sam.15.26 et ait Samuhel ad Saul non revertar tecum quia proiecisti sermonem Domini et proiecit te Dominus ne sis rex super Israhel

1Sam.15.27 et conversus est Samuhel ut abiret ille autem adprehendit summitatem pallii eius quae et scissa est

1Sam.15.28 et ait ad eum Samuhel scidit Dominus regnum Israhel a te hodie et tradidit illud proximo tuo meliori te

1Sam.15.29 porro Triumphator in Israhel non parcet et paenitudine non flectetur neque enim homo est ut agat paenitentiam

1Sam.15.30 at ille ait peccavi sed nunc honora me coram senibus populi mei et coram Israhel et revertere mecum ut adorem Dominum Deum tuum

1Sam.15.31 reversus ergo Samuhel secutus est Saulem et adoravit Saul Dominum

1Sam.15.32 dixitque Samuhel adducite ad me Agag regem Amalech et oblatus est ei Agag pinguissimus et dixit Agag sicine separat amara mors

1Sam.15.33 et ait Samuhel sicut fecit absque liberis mulieres gladius tuus sic absque liberis erit inter mulieres mater tua et in frusta concidit Samuhel Agag coram Domino in Galgalis

1Sam.15.34 abiit autem Samuhel in Ramatha Saul vero ascendit in domum suam in Gabaath

1Sam.15.35 et non vidit Samuhel ultra Saul usque ad diem mortis suae verumtamen lugebat Samuhel Saul quoniam Dominum paenitebat quod constituisset regem Saul super Israhel

1Sam.16

1Sam.16.1 dixitque Dominus ad Samuhel usquequo tu luges Saul cum ego proiecerim eum ne regnet super Israhel imple cornu tuum oleo et veni ut mittam te ad Isai Bethleemitem providi enim in filiis eius mihi regem

1Sam.16.2 et ait Samuhel quomodo vadam audiet enim Saul et interficiet me et ait Dominus vitulum de armento tolles in manu tua et dices ad immolandum Domino veni

1Sam.16.3 et vocabis Isai ad victimam et ego ostendam tibi quid facias et ungues quemcumque monstravero tibi

1Sam.16.4 fecit ergo Samuhel sicut locutus est ei Dominus venitque in Bethleem et admirati sunt seniores civitatis occurrentes ei dixeruntque pacificus ingressus tuus

1Sam.16.5 et ait pacificus ad immolandum Domino veni sanctificamini et venite mecum ut immolem sanctificavit ergo Isai et filios eius et vocavit eos ad sacrificium

1Sam.16.6 cumque ingressi essent vidit Heliab et ait num coram Domino est christus eius

1Sam.16.7 et dixit Dominus ad Samuhel ne respicias vultum eius neque altitudinem staturae eius quoniam abieci eum nec iuxta intuitum hominis iudico homo enim videt ea quae parent Dominus autem intuetur cor

1Sam.16.8 et vocavit Isai Abinadab et adduxit eum coram Samuhel qui dixit nec hunc elegit Dominus

1Sam.16.9 adduxit autem Isai Samma de quo ait etiam hunc non elegit Dominus

1Sam.16.10 adduxit itaque Isai septem filios suos coram Samuhel et ait Samuhel ad Isai non elegit Dominus ex istis

1Sam.16.11 dixitque Samuhel ad Isai numquid iam conpleti sunt filii qui respondit adhuc reliquus est parvulus et pascit oves et ait Samuhel ad Isai mitte et adduc eum nec enim discumbemus priusquam ille huc venerit

1Sam.16.12 misit ergo et adduxit eum erat autem rufus et pulcher aspectu decoraque facie et ait Dominus surge ungue eum ipse est enim

1Sam.16.13 tulit igitur Samuhel cornu olei et unxit eum in medio fratrum eius et directus est spiritus Domini in David a die illa et in reliquum surgensque Samuhel abiit in Ramatha

1Sam.16.14 spiritus autem Domini recessit a Saul et exagitabat eum spiritus nequam a Domino

1Sam.16.15 dixeruntque servi Saul ad eum ecce spiritus Dei malus exagitat te

1Sam.16.16 iubeat dominus noster et servi tui qui coram te sunt quaerant hominem scientem psallere cithara ut quando arripuerit te spiritus Dei malus psallat manu sua et levius feras

1Sam.16.17 et ait Saul ad servos suos providete mihi aliquem bene psallentem et adducite eum ad me

1Sam.16.18 et respondens unus de pueris ait ecce vidi filium Isai Bethleemitem scientem psallere et fortissimum robore et virum bellicosum et prudentem in verbis et virum pulchrum et Dominus est cum eo

1Sam.16.19 misit ergo Saul nuntios ad Isai dicens mitte ad me David filium tuum qui est in pascuis

1Sam.16.20 tulitque Isai asinum plenum panibus et lagoenam vini et hedum de capris unum et misit per manum David filii sui Saul

1Sam.16.21 et venit David ad Saul et stetit coram eo at ille dilexit eum nimis et factus est eius armiger

1Sam.16.22 misitque Saul ad Isai dicens stet David in conspectu meo invenit enim gratiam in oculis meis

1Sam.16.23 igitur quandocumque spiritus Dei arripiebat Saul tollebat David citharam et percutiebat manu sua et refocilabatur Saul et levius habebat recedebat enim ab eo spiritus malus

1Sam.17

1Sam.17.1 congregantes vero Philisthim agmina sua in proelium convenerunt in Soccho Iudae et castrametati sunt inter Soccho et Azeca in finibus Dommim

1Sam.17.2 porro Saul et viri Israhel congregati venerunt in valle Terebinthi et direxerunt aciem ad pugnandum contra Philisthim

1Sam.17.3 et Philisthim stabant super montem ex hac parte et Israhel stabat super montem ex altera parte vallisque erat inter eos

1Sam.17.4 et egressus est vir spurius de castris Philisthinorum nomine Goliath de Geth altitudinis sex cubitorum et palmo

1Sam.17.5 et cassis aerea super caput eius et lorica hamata induebatur porro pondus loricae eius quinque milia siclorum aeris

1Sam.17.6 et ocreas aereas habebat in cruribus et clypeus aereus tegebat umeros eius

1Sam.17.7 hastile autem hastae eius erat quasi liciatorium texentium ipsum autem ferrum hastae eius sescentos siclos habebat ferri et armiger eius antecedebat eum

1Sam.17.8 stansque clamabat adversum falangas Israhel et dicebat eis quare venitis parati ad proelium numquid ego non sum Philistheus et vos servi Saul eligite ex vobis virum et descendat ad singulare certamen

1Sam.17.9 si quiverit pugnare mecum et percusserit me erimus vobis servi si autem ego praevaluero et percussero eum vos servi eritis et servietis nobis

1Sam.17.10 et aiebat Philistheus ego exprobravi agminibus Israhelis hodie date mihi virum et ineat mecum singulare certamen

1Sam.17.11 audiens autem Saul et omnes viri israhelitae sermones Philisthei huiuscemodi stupebant et metuebant nimis

1Sam.17.12 David autem erat filius viri ephrathei de quo supra dictum est de Bethleem Iuda cui erat nomen Isai qui habebat octo filios et erat vir in diebus Saul senex et grandevus inter viros

1Sam.17.13 abierunt autem tres filii eius maiores post Saul in proelium et nomina trium filiorum eius qui perrexerant ad bellum Heliab primogenitus et secundus Abinadab tertiusque Samma

1Sam.17.14 David autem erat minimus tribus ergo maioribus secutis Saulem

1Sam.17.15 abiit David et reversus est a Saul ut pasceret gregem patris sui in Bethleem

1Sam.17.16 procedebat vero Philistheus mane et vespere et stabat quadraginta diebus

1Sam.17.17 dixit autem Isai ad David filium suum accipe fratribus tuis oephi pulentae et decem panes istos et curre in castra ad fratres tuos

1Sam.17.18 et decem formellas casei has deferes ad tribunum et fratres tuos visitabis si recte agant et cum quibus ordinati sint disce

1Sam.17.19 Saul autem et illi et omnes filii Israhel in valle Terebinthi pugnabant adversum Philisthim

1Sam.17.20 surrexit itaque David mane et commendavit gregem custodi et onustus abiit sicut praeceperat ei Isai et venit ad locum Magala et ad exercitum qui egressus ad pugnam vociferatus erat in certamine

1Sam.17.21 direxerat enim aciem Israhel sed et Philisthim ex adverso fuerant praeparati

1Sam.17.22 derelinquens ergo David vasa quae adtulerat sub manu custodis ad sarcinas cucurrit ad locum certaminis et interrogabat si omnia recte agerentur erga fratres suos

1Sam.17.23 cumque adhuc ille loqueretur eis apparuit vir ille spurius ascendens Goliath nomine Philistheus de Geth ex castris Philisthinorum et loquente eo haec eadem verba audivit David

1Sam.17.24 omnes autem Israhelitae cum vidissent virum fugerunt a facie eius timentes eum valde

1Sam.17.25 et dixit unus quispiam de Israhel num vidisti virum hunc qui ascendit ad exprobrandum enim Israheli ascendit virum ergo qui percusserit eum ditabit rex divitiis magnis et filiam suam dabit ei et domum patris eius faciet absque tributo in Israhel

1Sam.17.26 et ait David ad viros qui stabant secum dicens quid dabitur viro qui percusserit Philistheum hunc et tulerit obprobrium de Israhel quis est enim hic Philistheus incircumcisus qui exprobravit acies Dei viventis

1Sam.17.27 referebat autem ei populus eundem sermonem dicens haec dabuntur viro qui percusserit eum

1Sam.17.28 quod cum audisset Heliab frater eius maior loquente eo cum aliis iratus est contra David et ait quare venisti et quare dereliquisti pauculas oves illas in deserto ego novi superbiam tuam et nequitiam cordis tui quia ut videres proelium descendisti

1Sam.17.29 et dixit David quid feci numquid non verbum est

1Sam.17.30 et declinavit paululum ab eo ad alium dixitque eundem sermonem et respondit ei populus verbum sicut et prius

1Sam.17.31 audita sunt autem verba quae locutus est David et adnuntiata in conspectu Saul

1Sam.17.32 ad quem cum fuisset adductus locutus est ei non concidat cor cuiusquam in eo ego servus tuus vadam et pugnabo adversus Philistheum

1Sam.17.33 et ait Saul ad David non vales resistere Philistheo isti nec pugnare adversum eum quia puer es hic autem vir bellator ab adulescentia sua

1Sam.17.34 dixitque David ad Saul pascebat servus tuus patris sui gregem et veniebat leo vel ursus tollebatque arietem de medio gregis

1Sam.17.35 et sequebar eos et percutiebam eruebamque de ore eorum et illi consurgebant adversum me et adprehendebam mentum eorum et suffocabam interficiebamque eos

1Sam.17.36 nam et leonem et ursum interfeci ego servus tuus erit igitur et Philistheus hic incircumcisus quasi unus ex eis quia ausus est maledicere exercitum Dei viventis

1Sam.17.37 et ait David Dominus qui eruit me de manu leonis et de manu ursi ipse liberabit me de manu Philisthei huius dixit autem Saul ad David vade et Dominus tecum sit

1Sam.17.38 et induit Saul David vestimentis suis et inposuit galeam aeream super caput eius et vestivit eum lorica

1Sam.17.39 accinctus ergo David gladio eius super veste sua coepit temptare si armatus posset incedere non enim habebat consuetudinem dixitque David ad Saul non possum sic incedere quia nec usum habeo et deposuit ea

1Sam.17.40 et tulit baculum suum quem semper habebat in manibus et elegit sibi quinque limpidissimos lapides de torrente et misit eos in peram pastoralem quam habebat secum et fundam manu tulit et processit adversum Philistheum

1Sam.17.41 ibat autem Philistheus incedens et adpropinquans adversum David et armiger eius ante eum

1Sam.17.42 cumque inspexisset Philistheus et vidisset David despexit eum erat enim adulescens rufus et pulcher aspectu

1Sam.17.43 et dixit Philistheus ad David numquid ego canis sum quod tu venis ad me cum baculo et maledixit Philistheus David in diis suis

1Sam.17.44 dixitque ad David veni ad me et dabo carnes tuas volatilibus caeli et bestiis terrae

1Sam.17.45 dixit autem David ad Philistheum tu venis ad me cum gladio et hasta et clypeo ego autem venio ad te in nomine Domini exercituum Dei agminum Israhel quibus exprobrasti

1Sam.17.46 hodie et dabit te Dominus in manu mea et percutiam te et auferam caput tuum a te et dabo cadaver castrorum Philisthim hodie volatilibus caeli et bestiis terrae ut sciat omnis terra quia est Deus in Israhel

1Sam.17.47 et noverit universa ecclesia haec quia non in gladio nec in hasta salvat Dominus ipsius est enim bellum et tradet vos in manus nostras

1Sam.17.48 cum ergo surrexisset Philistheus et veniret et adpropinquaret contra David festinavit David et cucurrit ad pugnam ex adverso Philisthei

1Sam.17.49 et misit manum suam in peram tulitque unum lapidem et funda iecit et percussit Philistheum in fronte et infixus est lapis in fronte eius et cecidit in faciem suam super terram

1Sam.17.50 praevaluitque David adversus Philistheum in funda et in lapide percussumque Philistheum interfecit cumque gladium non haberet in manu David

1Sam.17.51 cucurrit et stetit super Philistheum et tulit gladium eius et eduxit de vagina sua et interfecit eum praeciditque caput eius videntes autem Philisthim quod mortuus esset fortissimus eorum fugerunt

1Sam.17.52 et consurgentes viri Israhel et Iuda vociferati sunt et persecuti Philistheos usque dum venirent in vallem et usque ad portas Accaron cecideruntque vulnerati de Philisthim in via Sarim usque ad Geth et usque Accaron

1Sam.17.53 et revertentes filii Israhel postquam persecuti fuerant Philistheos invaserunt castra eorum

1Sam.17.54 adsumens autem David caput Philisthei adtulit illud in Hierusalem arma vero eius posuit in tabernaculo suo

1Sam.17.55 eo autem tempore quo viderat Saul David egredientem contra Philistheum ait ad Abner principem militiae de qua stirpe descendit hic adulescens Abner dixitque Abner vivit anima tua rex si novi

1Sam.17.56 et ait rex interroga tu cuius filius sit iste puer

1Sam.17.57 cumque regressus esset David percusso Philistheo tulit eum Abner et introduxit coram Saul caput Philisthei habentem in manu

1Sam.17.58 et ait ad eum Saul de qua progenie es o adulescens dixitque David filius servi tui Isai Bethleemitae ego sum

1Sam.18

1Sam.18.1 et factum est cum conplesset loqui ad Saul anima Ionathan conligata est animae David et dilexit eum Ionathan quasi animam suam

1Sam.18.2 tulitque eum Saul in die illa et non concessit ei ut reverteretur in domum patris sui

1Sam.18.3 inierunt autem Ionathan et David foedus diligebat enim eum quasi animam suam

1Sam.18.4 nam expoliavit se Ionathan tunicam qua erat vestitus et dedit eam David et reliqua vestimenta sua usque ad gladium et arcum suum et usque ad balteum

1Sam.18.5 egrediebatur quoque David ad omnia quaecumque misisset eum Saul et prudenter se agebat posuitque eum Saul super viros belli et acceptus erat in oculis universi populi maximeque in conspectu famulorum Saul

1Sam.18.6 porro cum reverteretur percusso Philistheo David egressae sunt mulieres de universis urbibus Israhel cantantes chorosque ducentes in occursum Saul regis in tympanis laetitiae et in sistris

1Sam.18.7 et praecinebant mulieres ludentes atque dicentes percussit Saul mille et David decem milia

1Sam.18.8 iratus est autem Saul nimis et displicuit in oculis eius iste sermo dixitque dederunt David decem milia et mihi dederunt mille quid ei superest nisi solum regnum

1Sam.18.9 non rectis ergo oculis Saul aspiciebat David ex die illa et deinceps

1Sam.18.10 post diem autem alteram invasit spiritus Dei malus Saul et prophetabat in medio domus suae David autem psallebat manu sua sicut per singulos dies tenebatque Saul lanceam

1Sam.18.11 et misit eam putans quod configere posset David cum pariete et declinavit David a facie eius secundo

1Sam.18.12 et timuit Saul David eo quod esset Dominus cum eo et a se recessisset

1Sam.18.13 amovit ergo eum Saul a se et fecit eum tribunum super mille viros et egrediebatur et intrabat in conspectu populi

1Sam.18.14 in omnibus quoque viis suis David prudenter agebat et Dominus erat cum eo

1Sam.18.15 vidit itaque Saul quod prudens esset nimis et coepit cavere eum

1Sam.18.16 omnis autem Israhel et Iuda diligebat David ipse enim egrediebatur et ingrediebatur ante eos

1Sam.18.17 dixit autem Saul ad David ecce filia mea maior Merob ipsam dabo tibi uxorem tantummodo esto vir fortis et proeliare bella Domini Saul autem reputabat dicens non sit manus mea in eo sed sit super illum manus Philisthinorum

1Sam.18.18 ait autem David ad Saul quis ego sum aut quae est vita mea aut cognatio patris mei in Israhel ut fiam gener regis

1Sam.18.19 factum est autem tempus cum deberet dari Merob filia Saul David data est Hadrihel Molathitae uxor

1Sam.18.20 dilexit autem Michol filia Saul altera David et nuntiatum est Saul et placuit ei

1Sam.18.21 dixitque Saul dabo eam illi ut fiat ei in scandalum et sit super eum manus Philisthinorum dixit ergo Saul ad David in duabus rebus gener meus eris hodie

1Sam.18.22 et mandavit Saul servis suis loquimini ad David clam me dicentes ecce places regi et omnes servi eius diligunt te nunc ergo esto gener regis

1Sam.18.23 et locuti sunt servi Saul in auribus David omnia verba haec et ait David num parum vobis videtur generum esse regis ego autem sum vir pauper et tenuis

1Sam.18.24 et renuntiaverunt servi Saul dicentes huiuscemodi verba locutus est David

1Sam.18.25 dixit autem Saul sic loquimini ad David non habet necesse rex sponsalia nisi tantum centum praeputia Philisthinorum ut fiat ultio de inimicis regis porro Saul cogitabat tradere David in manibus Philisthinorum

1Sam.18.26 cumque renuntiassent servi eius David verba quae diximus placuit sermo in oculis David ut fieret gener regis

1Sam.18.27 et post dies paucos surgens David abiit cum viris qui sub eo erant et percussis Philisthim ducentis viris adtulit praeputia eorum et adnumeravit ea regi ut esset gener eius dedit itaque ei Saul Michol filiam suam uxorem

1Sam.18.28 et vidit Saul et intellexit quia Dominus esset cum David Michol autem filia Saul diligebat eum

1Sam.18.29 et Saul magis coepit timere David factusque est Saul inimicus David cunctis diebus

1Sam.18.30 et egressi sunt principes Philisthinorum a principio autem egressionis eorum prudentius se gerebat David quam omnes servi Saul et celebre factum est nomen eius nimis

1Sam.19

1Sam.19.1 locutus est autem Saul ad Ionathan filium suum et ad omnes servos suos ut occiderent David porro Ionathan filius Saul diligebat David valde

1Sam.19.2 et indicavit Ionathan David dicens quaerit Saul pater meus occidere te quapropter observa te quaeso mane et manebis clam et absconderis

1Sam.19.3 ego autem egrediens stabo iuxta patrem meum in agro ubicumque fueris et ego loquar de te ad patrem meum et quodcumque videro nuntiabo tibi

1Sam.19.4 locutus est ergo Ionathan de David bona ad Saul patrem suum dixitque ad eum ne pecces rex in servum tuum David quia non peccavit tibi et opera eius bona sunt tibi valde

1Sam.19.5 et posuit animam suam in manu sua et percussit Philistheum et fecit Dominus salutem magnam universo Israhel vidisti et laetatus es quare ergo peccas in sanguine innoxio interficiens David qui est absque culpa

1Sam.19.6 quod cum audisset Saul placatus voce Ionathae iuravit vivit Dominus quia non occidetur

1Sam.19.7 vocavit itaque Ionathan David et indicavit ei omnia verba haec et introduxit Ionathan David ad Saul et fuit ante eum sicut fuerat heri et nudius tertius

1Sam.19.8 motum est autem rursus bellum et egressus David pugnavit adversus Philisthim percussitque eos plaga magna et fugerunt a facie eius

1Sam.19.9 et factus est spiritus Domini malus in Saul sedebat autem in domo sua et tenebat lanceam porro David psallebat in manu sua

1Sam.19.10 nisusque est Saul configere lancea David in pariete et declinavit David a facie Saul lancea autem casso vulnere perlata est in parietem et David fugit et salvatus est nocte illa

1Sam.19.11 misit ergo Saul satellites suos in domum David ut custodirent eum et interficeretur mane quod cum adnuntiasset David Michol uxor sua dicens nisi salvaveris te nocte hac cras morieris

1Sam.19.12 deposuit eum per fenestram porro ille abiit et aufugit atque salvatus est

1Sam.19.13 tulit autem Michol statuam et posuit eam super lectum et pellem pilosam caprarum posuit ad caput eius et operuit eam vestimentis

1Sam.19.14 misit autem Saul apparitores qui raperent David et responsum est quod aegrotaret

1Sam.19.15 rursumque misit Saul nuntios ut viderent David dicens adferte eum ad me in lecto ut occidatur

1Sam.19.16 cumque venissent nuntii inventum est simulacrum super lectum et pellis caprarum ad caput eius

1Sam.19.17 dixitque Saul ad Michol quare sic inlusisti mihi et dimisisti inimicum meum ut fugeret et respondit Michol ad Saul quia ipse locutus est mihi dimitte me alioquin interficiam te

1Sam.19.18 David autem fugiens salvatus est et venit ad Samuhel in Ramatha et nuntiavit ei omnia quae fecerat sibi Saul et abierunt ipse et Samuhel et morati sunt in Nahioth

1Sam.19.19 nuntiatum est aut